Θρησκευτικά και πίστη, έννοιες ταυτόσημες?

 

xarths2Εμένα από το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο, μου έμεινε ένας γέροντας που ήθελε να σφάξει το παιδί του…

Την ιστορία του Ιησού ως ιστορικό πρόσωπο και τα ιστορικά γεγονότα του βίου του, τα έμαθα Πασχαλιά την Πασχαλιά  από τις επαναλήψεις της tv  «Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ»….

Τον σταυρό μου, έμαθα να τον κάνω από την γιαγιά μου καθώς και να θυμάμαι μερικές ημερομηνίες μαρτύρων του Χριστιανισμού ώστε να μην ξεχνάω γιορτές φίλων…

Δυστυχώς, την φιλοσοφία του Χριστιανισμού δεν την έχω μάθει ακόμη. Αντί αυτού, πιστεύω στην φιλοσοφία του «Άκου ανθρωπάκο» του Βίλχελμ Ράιτ, που κάποιοι φίλοι μου πασάρισαν να διαβάσω στην ηλικία που θα έπρεπε να μελετάω θρησκειολογία!!!

Θα ήθελα πολύ να έχω διδαχτεί τι προτάσσει ο Βουδισμός,  ο Ινδουισμός, ο Ιουδαϊσμός, ο Ισλαμισμός, οι Φυσιολατρικές θρησκείες, καθώς και  πόσα εκατομμύρια πιστούς έχει η κάθε θρησκεία και σε ποια σημεία της γης. Να έχω μάθει ακόμη, για τη φιλοσοφική θεώρηση του Αγνωστικισμού.

Ήθελα και θέλω να τα μελετήσω μιας και δεν τα διδάχτηκα ποτέ, αλλά ακόμη δεν το κατάφερα. Ο όγκος  γνώσης που απαιτεί η καθημερινότητα μας  και η επιβίωση μας καθορίζουν τις προτεραιότητες της μελέτης μας…!

Τι σχέση μπορεί να έχει η πίστη του καθενός μας και εν προκειμένω η χριστιανική πίστη, με το μάθημα των θρησκευτικών και γιατί παρεμβαίνει η εκκλησία στο έργο του Υπουργού Παιδείας?

Άλλο γνώση κι άλλο θρησκευτική πίστη! Το σχολείο είναι γνώση, ο Υπουργός Παιδείας και το αρμόδιο υπουργείο καθορίζουν την ύλη της γνώσης, ο αρχιεπίσκοπος και ο κλήρος εμπνέουν και διαφυλάττουν την θρησκευτική – χριστιανική πίστη!

Εάν ο εκπαιδευτικός έχει και τον ρόλο του μέντορα της θρησκευτικής πίστης ποιο το πραγματικό έργο του κληρικού? Εκτός αν βρισκόμαστε στην εποχή και τις ανάγκες που εξυπηρετούσε το κρυφό σχολειό!

Εν ολίγοις, εάν η εκκλησία δεν μπορεί να εμπνεύσει πίστη και αναθέτει το έργο της στο σχολείο, ποιο ρόλο έχει ή μήπως θα περιοριστεί στο τελετουργικό, στην τέλεση δηλαδή γάμων και κηδειών που είναι και προσοδοφόρες…?

Όπως όταν λέμε παιδεία δεν εννοούμε την σχολική γνώση αλλά κυρίως τις αρχές, τις αξίες, το ήθος που “μπολιάζονται” από τους γονείς, έτσι όταν λέμε θρησκευτική πίστη θα πρέπει να εννοούμε τις αρχές, τις αξίες, το ήθος, που “μπολιάζονται” τόσο από τους γονείς όσο και από την εκκλησία.

Η τήρηση ή μη ηθικών κανόνων,  αρχών και αξιών –  είτε ως επιταγή της εκάστοτε θρησκείας, είτε ως παιδεία της οικογένειας μας – είναι οι ταυτόσημες έννοιες κι όχι το μάθημα των θρησκευτικών και η χριστιανική πίστη!

Το μάθημα της βιολογίας στο σχολείο δεν έκανε κανέναν γιατρό!

Το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο δεν έκανε κανέναν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ και μάλιστα καλό χριστιανό…!

Η ουσιαστική σχολική γνώση στο μάθημα των θρησκευτικών, η γνώση δηλαδή της φιλοσοφικής θεώρησης κάθε θρησκείας, ελπίζω να επεκταθεί και στο μάθημα της ιστορίας. Η εμμονή με την επανάσταση του 1821 μου θυμίζει εκείνη την νεότερη χώρα…. που η ιστορία της περιορίζεται στους «Βόρειους και Νότιους» και στην «Επίθεση στους δίδυμους πύργους»!

Κλ. Π.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *