Οι ημερομηνίες μιας σημαίας (ΑΥΓΗ 13.4.2019)

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Περιφερόμενος στο αχανές Διαδίκτυο, αιχμαλωτίζει το βλέμμα μου μια εικόνα με κεντρικό θέμα τη γαλλική σημαία. Την κρατούν μπρος στην παρισινή Αψίδα του Θριάμβου κάποιοι που φορούν κίτρινα γιλέκα και πάνω της έχουν γραφτεί τρεις ημερομηνίες. Στο μπλε της σημαίας υπάρχει ο αριθμός 1789. Το έτος της Γαλλικής Επανάστασης που συγκλόνισε και καθόρισε την ιστορία της ανθρωπότητας. Στη λευκή της λωρίδα γράφει 1968. Αναφέρεται στον Μάη του ’68, που επίσης συγκλόνισε και καθόρισε πολλά. Το κόκκινο μέρος της σημαίας φιλοξενεί την ημερομηνία 2018. Τοποθετείται λοιπόν εδώ, η εξέγερση των «Κίτρινων Γιλέκων» πλάι στα δύο μεγάλα ορόσημα της γαλλικής Ιστορίας. Ισάξια; Παρ’ αξίαν; Δεν γνωρίζουμε. Ζούμε αυτή τη στιγμή την εξέλιξη της εξέγερσης των «Κίτρινων Γιλέκων». Η πραγματικότητα και η Ιστορία θα αποτιμήσουν.

Η διαμαρτυρία των Γάλλων πολιτών απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επέλαση τόσο στη χώρα τους όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και παγκόσμια, η απαξίωση της λαϊκής βούλησης από τις πολιτικές ελίτ που έχουν αναφορά στα χρηματιστηριακά και τραπεζικά συμφέροντα οργανώθηκε μέσω των social media. Η τεχνολογία που ενθαρρύνθηκε και χρηματοδοτήθηκε με στόχο την αύξηση του πλούτου των εταιρειών που την παράγουν οργάνωσε την αντίσταση απέναντι στα συμφέροντα αυτών των εταιρειών.

Γεγονός πάντως είναι πως οι δύο πρώτες ημερομηνίες της σημαίας γέννησαν πλούσιο πολιτιστικό, φιλοσοφικό και κοινωνικό υλικό. Η αστική επανάσταση του 1789 εμπνέει τους Γάλλους επαναστάτες που αντλούν πολιτειακά και αισθητικά πρότυπα από την αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Ταυτόχρονα, προετοιμάζει την ανθρωπότητα για το επόμενο στάδιο. Σε αυτό, στόχος των διεκδικήσεων δεν είναι πια το κράτος, αλλά η κοινωνία. Το λεξιλόγιο εμπλουτίζεται με λέξεις όπως βιομήχανος, βιομηχανική κοινωνία, προλεταριάτο, μάζες, σοσιαλισμός κ.λπ. Η Κομμούνα του Παρισιού, με εκατό χρόνια απόσταση από το 1789, γεννιέται στη χώρα του Βολταίρου.

Στα 1968 ο γαλλικός Μάης δεν ήταν απλά μια εξέγερση της μεταπολεμικής νεολαίας για «Liberte, Egalite, Sexualite». Ήταν μια απεργία 11 εκατομμυρίων εργαζόμενων για δύο εβδομάδες. Κατάσταση που έστειλε τον Ντε Γκωλ να κρυφτεί σε κάποια βάση της Δυτικής Γερμανίας. Είναι ο Μάης του ’68 που πυροδότησε τις τέχνες. Τη λογοτεχνία, τα εικαστικά, την μουσική, τον κινηματογράφο. Ο Ρομέν Γκουπίλ, που συμμετείχε στα γεγονότα, κάνει το φιλμ «Πεθαίνοντας στα τριάντα», με βάση το μυθιστόρημα του Λόρενς Φερλινγκέτι. Ο κόσμος του πολιτισμού σε Ευρώπη και Αμερική υποστήριξε με πάθος τον Μάη και, όπως είπαμε, εμπνεύστηκε από αυτόν για τις δημιουργίες του.

Ποια είναι η σχέση της εξέγερσης των «Κίτρινων Γιλέκων» με την τέχνη; Αυτή τη στιγμή είναι αδύνατον να προσδιορίσουμε. Υπάρχει; Κατακτά την ψυχή και τον νου των δημιουργών ώστε να δώσει καλλιτεχνικά αποτελέσματα; Κι αν όχι, γιατί; Η αλήθεια είναι πως, για την ώρα τουλάχιστον, η εξέγερση των καιρών μας δεν διαθέτει έναν Ζαν Πολ Σαρτρ να ρητορεύει πάνω σε κάποιο αυτοσχέδιο έδρανο όπως συνέβη στον Μάη του ’68. Χρησιμοποιεί όμως τα εργαλεία της εποχής, τα social media για να κάνει γνωστό τον αγώνα της, να συντονιστεί και να δημιουργήσει ένα πρωτογενές και άτακτο οπτικοακουστικό υλικό που όμως θα εμπνεύσει σίγουρα κάποιους σημερινούς ή αυριανούς δημιουργούς.

Θα επαληθευτεί εδώ λοιπόν μέσω της τέχνης και η σπουδαιότητα της ίδιας της εξέγερσης ή όχι; Η επανάσταση του 1917, με το ξεχωριστό φιλοσοφικό της φορτίο, είχε το αντίστοιχό της σε καλλιτεχνική παραγωγή. Ενέπνευσε και κεφαλαιοποίησε τεράστιο πολιτιστικό πλούτο. Η αστική επανάσταση του 1789, με το δικό της φιλοσοφικό φορτίο προηγουμένως, είχε κι αυτή τους δικούς της σπουδαίους καρπούς. Ομοίως και η εξέγερση του Μάη του ’68, με τις δικές της αξίες.

Τα «Κίτρινα Γιλέκα» του 2018 ως τρίτο μεγάλο ορόσημο, όπως αναγράφονται στη γαλλική σημαία; Θα κεφαλαιοποιήσουν μια κάποια αντιστοιχία σε πολιτιστικό πλούτο;

Ίδωμεν!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3953 )