ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ : Όταν οι Μικρασιάτες έβρισκαν καταφύγιο στη Συρία και ζούσαν τον ρατσισμό στην Ελλάδα

Όταν οι Έλληνες έβρισκαν καταφύγιο στο Χαλέπι της Συρίας LIBRARY OF CONGRESS
/

Η πιο μαζική περίπτωση Ελλήνων προσφύγων που αναζήτησαν άσυλο στη Συρία, έλαβε χώρα αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή – Δείτε φωτογραφίες των ελληνικών προσφυγικών “κυμάτων” από το 1922 μέχρι το 1945

Η ιστορία επαναλαμβάνεται λένε. Πράγματι, απλά μερικές φορές, επαναλαμβάνεται με τους όρους και τους ρόλους, να αλλάζουν.

Κάποτε, στο διάβα της ιστορίας, ήταν οι Έλληνες εκείνοι που βρέθηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς. Και η Συρία ήταν η χώρα που μας φιλοξένησε στο παρελθόν, πολλάκις.

Το 1882, κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής επανάστασης. Το 1923 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και το 1939 όταν η περιοχή της Αλεξανδρέττας, μέρος της Μεγάλης Συρίας, προσαρτήθηκε στις επαρχίες της Τουρκίας.

Το εξώφυλλο από το παλαιστινιακό περιοδικό Χούνα Αλ Κουντς ( Εδώ Ιερουσαλήμ) – 11 Ιανουαρίου 1942. Λεζάντα κάτω από την φωτογραφία λέει “Διανομή τροφίμων και ρουχισμού στη Συρία στους πρόσφυγες που έφτασαν από την Ελλάδα”:

Η πιο μαζική περίπτωση Ελλήνων προσφύγων που αναζήτησαν άσυλο στη Συρία, έλαβε χώρα αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Μερικές χιλιάδες, από τις εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που ξεριζώθηκαν από τη Μικρασία το δεύτερο εξάμηνο του 1922 και τις αρχές του 1923, κατέφυγαν στη Συρία, την ώρα που συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις στη Λοζάνη για την ανταλλαγή πληθυσμών.

Η οθωμανοκρατούμενη περιοχή της Συρίας (περιλάμβανε, εκτός από τη σημερινή, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη και την Υπεριορδονία) είχε καταληφθεί ως εχθρικό έδαφος, ενώ διαρκούσε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος από αγγλογαλλικά στρατεύματα, αφού ο Σουλτάνος είχε ταχθεί με την πλευρά των Κεντρικών Δυνάμεων.

Μετά τη λήξη του πολέμου οι Γάλλοι έγιναν κύριοι της Δαμασκού, αντικαθιστώντας τους Άγγλους και “προλαβαίνοντας” την Αραβική Άνοιξη. Με τη συμφωνία του Σαν Ρέμο (1920) νομιμοποιήθηκε η γαλλική στρατιωτική παρουσία σε Συρία – Λίβανο στο όνομα της Κοινωνίας των Εθνών. Εκεί κατέφυγαν για προστασία χιλιάδες Έλληνες, καθώς η χώρα θα αποτελούσε για εκείνους έναν “ενδιάμεσο σταθμό”.

Παρόλα αυτά, η περίοδος αυτή δεν ήταν καλή για τους Έλληνες πρόσφυγες της Συρίας και για τους πρόσφυγες γενικότερα. Η Γαλλία βομβάρδισε τη Δμασκό κατά την αραβική επανάσταση του 1925. Οι Αμερικανοί έστειλαν βοήθεια για τους πρόσφυγες, με τον Ερυθρό Σταυρό να στέλνει συνολικά 30 εκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων τα 3 διατέθηκαν για τους Έλληνες πρόσφυγες στη Συρία μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 1923.

“12.000 Έλληνες τράφηκαν από τους Αμερικανούς”:

Όταν οι Έλληνες έβρισκαν καταφύγιο στο Χαλέπι της Συρίας LIBRARY OF CONGRESS

Μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού του 1923, τα τρόφιμα από τους διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς είχαν τελειώσει και η κατάσταση για τους πρόσφυγες περιγραφόταν ως “τραγική και επισφαλής”.

Συνολικά, στο Χαλέπι και στη Συρία βρέθηκαν το μετά το ’22 πάνω από 15.000 Έλληνες. Ακόμη 2.000-3.000 βρίσκονταν στη Βηρυτό.

Από το 1917 στη Δαμασκό είχε άλλωστε δημιουργηθεί σύλλογος Ελλήνων και ο πρώτος πυρήνας της ελληνικής χριστιανικής κοινότητας.

Έλληνες φεύγουν από την έρημο του Σινά για τη νέα τους πατρίδα. Την Ελλάδα:

LIBRARY OF CONGRESS

Από τη Μέση Ανατολή, στη Σάμο, 1948. Επανένωση οικογενειών:

LIBRARY OF CONGRESS

Το δεύτερο μεγάλο προσφυγικό κύμα Ελλήνων έφτασε στη Συρία μετά την προσάρτηση της Αλεξανδρέττας στην Τουρκία. Η Αλεξανδρέττα ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον 16ο αιώνα μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανεξαρτητοποιήθηκε το 1918 και τέθηκε και αυτή υπό γαλλική κατοχή.

Έλληνες από την Αλεξανδρέττα φεύγουν για τη Συρία:

LIBRARY OF CONGRESS

LIBRARY OF CONGRESS

Το 1938 τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην περιοχή με την επαρχία Χατάι, όπως ονομάστηκε, να ενσωματώνεται στην τουρκική επικράτεια.

Το 1939-1940 υπολογίζεται ότι ένας πληθυσμός περίπου 50.000 ανθρώπων αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή. Απ’ αυτούς 11.000-12.000 ήταν Ελληνες και 26.000-27.000 Αρμένιοι.

Αύγουστος του 1939:

LIBRARY OF CONGRESS

Οι περισσότεροι Έλληνες κατέφυγαν τότε στη Δαμασκό και στο Χαλέπι, ενισχύοντας τις υπάρχουσες ελληνικές κοινότητες.

LIBRARY OF CONGRESS

Οι περισσότεροι Έλληνες πρόσφυγες της Συρίας άρχισαν να φεύγουν σταδιακά μετά το 1925 για την Ελλάδα, όπου έγιναν θύματα επιθετικής συμπεριφοράς και στάσης από τους συμπατριώτες τους.

Από την αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη:

“Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενε εκεί που είχε καμιά αποθήκη εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε. Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια. Άσε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους καταδιώκανε.

Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δυό να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει. Καταστροφή μάνα μου…

Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δυό. Φύγετε από δω ρε! Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράμα, εγώ δηλαδή τι είδα. Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν’ αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες”.

Το 2014, ο Νταμιάν Μακόν Ουλάντ, ανταποκριτής της εφημερίδας “Irish Times” στην Αθήνα έγραφε στον ιστότοπό του:

“Όπως και σύροι πρόσφυγες στο Σύνταγμα δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα, οι έλληνες πρόσφυγες το 1923 δεν ήθελαν να είναι στη Συρία. Ήθελαν να φτάσουν στην Ελλάδα, μια χώρα που οι περισσότεροι δεν είχαν δει ποτέ αλλά ήλπιζαν ότι τουλάχιστον εκεί θα βρίσκονταν εκτός κινδύνου”.

Δυστυχώς, από το 2014 μέχρι σήμερα, δεν έχουν αλλάξει πολλά…

(ΠΗΓΗ  : http://www.news247.gr/afieromata/otan-oi-mikrasiates-evriskan-katafygio-sti-syria-kai-zoysan-ton-ratsismo-stin-ellada.6625710.html?utm_source=News247_HP&utm_medium=main_column1_epikerotita&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos3  )

Β.Ραφαηλίδης: » Μακεδονία είναι οι Μακεδόνες»

«Οι λαοί των Βαλκανίων»:

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την ιστορία των λαών της Βαλκανικής

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την ιστορία των λαών της Βαλκανικής, αν ήδη δεν έχει κατανοήσει την ιστορία των Μακεδόνων, του σπουδαιότερου λαού των Βαλκανίων. Άλλωστε, χωρίς τους Δωριείς Μακεδόνες είναι βέβαιο πως σήμερα δεν θα υπήρχε ίχνος ελληνικού πολιτισμού στη γεωγραφική περιοχή που λέγεται Ελλάδα. Διότι ο ελληνικός πολιτισμός, αφού έκανε το γύρο του τότε γνωστού κόσμου με τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επέστρεψε στην κοιτίδα του όχι ακριβώς ως ελληνικός, δηλαδή ιωνικός, αλλά ως ελληνιστικός.

Ήδη η γραμματολογική διαφορά ανάμεσα στις καταλήξεις -ικός (ελληνικός) και -ιστικός (ελληνιστικός) δηλώνει από μόνη της τη σημαντική διαφοροποίηση που υπέστη ο ελληνικός πολιτισμός της κλασικής περιόδου, αυτός δηλαδή που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο απ’ το ένα από τα τέσσερα ελληνικά φύλα, τους Ίωνες της Μικράς Ασίας και τους ομοφύλους τους της Αττικής. Αν, λοιπόν, ο ελληνικός πολιτισμός διά των Μακεδόνων «περιόδευσε» τουλάχιστον στο μισό του τότε γνωστού κόσμου και επηρέασε ένα μεγάλο πλήθος λαών πολύ απομακρυσμένων απ’ τη Μακεδονία, είναι φυσικό να επηρέασε ακόμα περισσότερο λαούς βαρβαρικούς, εγκαταστημένους κοντά στη Μακεδονία.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, ελληνιστικό είναι κάτι που έχει καταγωγική σχέση με την Ελλάδα, το άμεσα εξαρτώμενο απ’ την Ελλάδα, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατό να υπάρξει. Που, όμως, δεν είναι ευθέως εξαρτημένο απ’ την Ελλάδα, δεν είναι, θα λέγαμε, πρωτογενώς ελληνικό.

Η σχέση ημών των Νεοελλήνων με το (αρχαίο) ελληνικό ήθος και τον (αρχαίο) ελληνικό πολιτισμό δεν είναι ευθέως ελληνική, είναι ελληνιστική. Όχι μόνο γιατί ο ελληνικός πολιτισμός επέστρεψε στην κοιτίδα του (παραλλαγμένος) διά του χριστιανισμού, που δεν είναι τυπικά ελληνική αλλά ανατολίτικη πολιτιστική παράμετρος, αλλά και διότι ο χρόνος και οι αλλαγές που αυτός συνεπάγεται μας απομάκρυναν κατ’ ανάγκην απ’ την αρχική έννοια Έλλην.

Ο σημερινός νεοελληνικός πολιτισμός, λοιπόν, είναι ελληνιστικός με μια έννοια πολλαπλή: Εξαιτίας μιας θρησκείας που εισήχθη στην Ελλάδα και τροποποίησε τα ήθη και την ηθική της, εξαιτίας μιας γλώσσας που δεν είναι η (αρχική) ελληνική, αλλά μια απλοποιημένη παραλλαγή της, αυτή που δημιούργησαν οι Αλεξανδρινοί γραμματοδιδάσκαλοι με τρόπον τέτοιο, που να γίνεται εύκολα κατανοητή και από βαρβάρους, και κυρίως εξαιτίας της δυναμικής της ιστορίας, που συνεχώς τροποποιεί τις κοινωνικές παραμέτρους και τα πολιτιστικά δεδομένα.

Άλλωστε, κανένας απόγονος δεν είναι κατ’ ανάγκην όμοιος με τον πρόγονο. Ο γιος ενός έξυπνου και πολιτισμένου πατέρα μπορεί κάλλιστα να είναι και βλαξ και απολίτιστος. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβαίνει το ίδιο και με τους λαούς, όπου τα πράγματα είναι απ’ τη φύση τους ακόμα πιο χαοτικά και ακατάστατα, ακόμα πιο τυχαία απ’ όσο στη μείξη των χρωμοσωμάτων; Πάλι καλά, να λες, που διατηρούμε κάποια ελληνιστικά ίχνη, πράγμα που το οφείλουμε στους Μακεδόνες. Που σήμερα είναι το ένα πέμπτο του συνόλου των Ελλήνων. Και τούτο χάρη στους πρόσφυγες που αποτελούν το 45% του σημερινού πληθυσμού της Μακεδονίας. Πράγμα που σημαίνει πως χωρίς τους Έλληνες που ήρθαν απ’ τη Μικρά Ασία και τον Πόντο ανάμεσα στο 1910 και 1925 (σύνολο 1.221.849 ψυχές) ιδέα δεν έχω αν η Μακεδονία θα ήταν δυνατό να είναι σήμερα ελληνική. Είπαμε, τις εθνότητες και συνεπώς τα στηριγμένα σ’ αυτές εθνικά αλλά και πολυεθνικά κράτη τα δημιουργούν οι άνθρωποι και όχι τα εδάφη.

Ας δούμε, λοιπόν, τους Μακεδόνες από πιο κοντά. Το αξίζουν και με το παραπάνω. Και οπωσδήποτε παραπάνω απ’ ότι θα το άξιζαν, ας πούμε οι Πελοποννήσιοι, οι μόνιμοι δυνάστες των υπολοίπων Ελλήνων απ’ το 1830 που υπάρχει νεοελληνικό κράτος και μέχρι σήμερα αδιαλείπτως. Άλλωστε, το είπαμε ήδη, η ιστορία των λαών της Βαλκανικής χωρίς τους Μακεδόνες δεν θα είχε το νόημα που έχει σήμερα. Από δω, και συγκεκριμένα από την πόλη του Φιλίππου, τη Φιλιππούπολη, ξεκινάει εκείνη η τρομερή χριστιανική αίρεση των βογόμιλων, που για πέντε αιώνες θα φέρει τα πάνω κάτω στη Βαλκανική κυρίως αλλά και σ’ ολόκληρη τη βυζαντινή επικράτεια. Μιλήσαμε ήδη για τους βογόμιλους και το ρόλο τους στον κάρα πολύ ιδιόρρυθμο εξισλαμισμό, κυρίως των κατοίκων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Αλλά και των Ελλήνων της νότιας Μακεδονίας, των Βαλαάδων (ή Βαλαλάδων), που τους χαρακτηρίζουν ελληνόφωνους Τούρκους, ενώ είναι μάλλον εξισλαμισθέντες Έλληνες, μερικοί μόνο απ’ τις πολλές χιλιάδες εξισλαμισθέντων Ελλήνων, που μόνο η ελληνική μωρία θα ήταν δυνατό να τους χαρίσει στους Τούρκους, για μόνο το λόγο πως εξισλαμίστηκαν.

Τα πρώτα έγκυρα ντοκουμέντα για την ιστορία των Μακεδόνων χρονολογούνται από τον 7ο π.Χ. αιώνα, τότε που ο πρώτος Μακεδόνας βασιλιάς, ο Περδίκκας Α’, ιδρύει το κράτος των Μακεδόνων υποτάσσοντας τους Παίονες, τους Βοττιαίους, τους Ηδώνες, τους Εορδαίους, τους Ιλλυριούς και πάρα πολλούς άλλους μικρότερους προμακεδονικούς, ας τους πούμε έτσι, λαούς, που θα αφομοιωθούν με τους Μακεδόνες για να δώσουν το πρώτο υπολογίσιμο εθνολογικό κράμα σε μια περιοχή που δε σταμάτησε ποτέ να αναμειγνύει τις πάμπολλες λαότητες που έζησαν στο πλούσιο έδαφος της.

Όμως, η κυρίως ιστορική περίοδος των Μακεδόνων αρχίζει τον 4ο π.Χ. αιώνα με τον βασιλιά Αλέξανδρο Α’ τον Φιλέλληνα (498-454 π.Χ.). Πολύ απασχόλησε τους ιστορικούς ο χαρακτηρισμός Φιλέλλην. Αλλά μπέρδεψε μόνο όσους αντιλαμβάνονται την ιστορία σαν μια διαδοχή υιών καταγομένων από τον ίδιο πατέρα, και όχι σαν μια διαδοχή πολιτισμών. Το γεγονός πως οι Μακεδόνες είναι Δωριείς, δε σημαίνει απολύτως τίποτα από πολιτιστικής απόψεως. Σε σχέση με τους πρωτοπόρους Ίωνες, οι Δωριείς Μακεδόνες, όπως και όλοι οι Δωριείς, εκπολιτίζονται πάρα πολύ πιο αργά. Όχι μόνο γιατί τους χωρίζουν χίλια χρόνια από την λεγάμενη «κάθοδο των Αχαιών» και των Ιώνων που κατεβαίνουν σχεδόν μαζί με τους Αιολείς και τους Αχαιούς απ’ το Βορρά, αλλά και διότι βρίσκονται αρκετά μακριά απ’ το λίκνο του ελληνικού πολιτισμού, την Ιωνία (τα παράλια της Μικράς Ασίας) καθώς και απ’ την απέναντι Αττική, που κατοικείται από Ίωνες.

Άλλωστε, πολλοί Αθηναίοι, με προεξάρχοντα τον φανατικό αντιμακεδόνα Δημοσθένη, δεν αναγνωρίζουν τους Μακεδόνες σαν Έλληνες. Όχι γιατί δεν είναι Έλληνες εκ καταγωγής (οι αρχαίοι Έλληνες μισούν θανάσιμα την καταγωγική αιματολογία και θα έσκαγαν στα γέλια αν μας άκουγαν να αιματολογούμε εθνολογικά) αλλά διότι δεν είναι ακόμα τόσο πολιτισμένοι, όσο οι νότιοι Έλληνες.

Ας μη μας διαφεύγει πως για τους αρχαίους Έλληνες, Έλληνες είναι οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες. Για τους Νεοέλληνες όμως, κυρίως Έλληνες είναι, πρώτον αυτοί που δεν υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές ή φιλοκομμουνιστές, δεύτερον αυτοί που παν συχνά στην εκκλησία, τρίτον αυτοί που αγαπούν τα στρατιωτικά θούρια, τέταρτον αυτοί που αγαπούν τους εκ στρατιωτικών δικτάτορες, πέμπτον αυτοί που έχουν κουμπάρο βουλευτή, έκτον αυτοί που κλέβουν συχνά το δημόσιο ταμείο, έβδομον αυτοί που φωνάζουν «ζήτω η Ελλάς» τρεις φορές την ημέρα, όγδοον αυτοί που δεν κοιμούνται όταν ακούν τους ρήτορες κατά τις δυο εθνικές επετείους, ένατον αυτοί που έχουν πιστοποιητικό από τον αιματολόγο που βεβαιώνει πως το αίμα τους είναι γνησίως ελληνικό, και δέκατον και τελευταίον αυτοί που πιστεύουν πως το «όνομά μας είναι η ψυχή μας» τη στιγμή που όλοι μας ξέρουμε πως το καλό κρασί δεν το κάνει η ετικέτα, αλλά τ’ αμπέλι.


Η Μακεδονία επί Φιλίππου Β’ του Μακεδόνος

Όπως και νάναι, οι εξ αίματος Έλληνες Μακεδόνες (άντε, να σας κάνουμε το χατίρι, εσάς τους αιμοβόρους, που αν δε δείτε αίματα δεν ηρεμείτε) ολοκληρώνουν τον σταδιακό (πολιτιστικό) εξελληνισμό τους κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Επί Περδίκκα Β’ (438-413) και επί Αρχελάου (413-399) αρχίζει πλέον να μη γίνεται διάκριση, από πολιτιστικής απόψεως, ανάμεσα στους βόρειους και τους νότιους Έλληνες. Πάντως, ο εξαιρετικά φιλόδοξος Φίλιππος Β’ (359-336), αφού τσαλαπάτησε όλους τους μνηστήρες του θρόνου, κατέβηκε κατά κάτω και υπέταξε στην εξουσία του όλους τους νότιους Έλληνες. Για να τους ενώσει, λεν οι εθνοκάπηλοι. Τρίχες. Απλώς τους κατάχτησε, έτσι απλά και καθαρά, αδιαφορώντας πλήρως για το αν είναι αδέρφια ή ξαδέρφια ή ό,τι άλλο εν πάση περιπτώσει. Καινούργια εδάφη για την επικράτειά του ήθελε ο άνθρωπος, και τα πήρε. Και στρατιώτες για την εκστρατεία του κατά των Περσών που ετοίμαζε. Και τους πήρε (ο γιος του Αλέξανδρος).

Κι έτσι αρχίζουν από τότε τα διλήμματα: Να πάρεις το μέρος των βορείων ή των νοτίων; Σκέτος αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος μοιάζει το πράγμα. Πάντως εγώ, αν και βόρειος (Μακεδών) παίρνω σταθερά το μέρος των νοτίων Ιώνων, γιατί αυτοί είναι οι δημιουργοί του ελληνικού πολιτισμού της κλασικής περιόδου. Πάντως, ο γιος του Φίλιππου Β’, Αλέξανδρος, ο επονομασθείς ορθότατα Μέγας (356-323), δίνει μια γερή σπρωξιά στον ελληνικό πολιτισμό (των Ιώνων, το ξαναλέω) και τον μετατρέπει σε ελληνιστικό.

Όμως, το 148 π.Χ., μόνο 175 χρόνια μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, όλα καταρρέουν και η Μακεδονία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία. Το 395 μ.Χ., με το χωρισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Δυτική (Ρώμη) και Ανατολική (Βυζάντιο), μετά από 543 χρόνια ρωμαϊκής κυριαρχίας που αφήνει ανεξίτηλα ίχνη, η Μακεδονία περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ανατολικού αυτοκράτορα Αρκάδιου, και σύντομα γίνεται το σημαντικότερο τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει λαμπρές ημέρες δόξης ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα. Την Κωνσταντινούπολη, να εξηγούμαστε. Γιατί η Θεσσαλονίκη ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα Αθήνα είναι μια συμπρωτεύουσα της πλάκας, όπως ακριβώς και η πρωτεύουσα (πόλη) της Ελλάδας, που σίγουρα είναι δευτερεύουσα κοντά στην πάντα όμορφη και πάντα «θηλυκιά» Θεσσαλονίκη.

Η Μακεδονία ανήκει στο θέμα (βυζαντινή διοικητική περιφέρεια) του Ιλλυρικού μαζί με την Ιλλυρία και την Δακία (αντιστοιχεί προς τη σημερινή Ρουμανία αλλά περιλαμβάνει και τμήμα της νότιας Ρωσίας). Οι Βυζαντινοί όπως και οι Ρωμαίοι, απ’ την Ιλλυρία (παράλια της σημερινής Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας) πηδούν κατ’ ευθείαν στη Δακία και δεν κάνουν λόγο για τη μεσολαβούσα Μοισία (σημερινή Βουλγαρία αλλά και μέρος της Σερβίας προς τα Σκόπια) που ορθότατα την αντιμετωπίζουν ως Μακεδονία τώρα πλέον.

Ήδη πριν απ’ την εμφάνιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή του κατοπινού θέματος του Ιλλυρικού έχουν εγκατασταθεί από πολύ παλιά και Γότθοι (αρχαίοι Γερμανοί, ας τους πούμε έτσι), αλλά και θύννοι (Μογγόλοι) τον 5ο και τον 6ο αιώνα, και Άβαροι (πάλι Μογγόλοι) τον 6ο και τον 7ο αιώνα. Όλοι αυτοί θ’ αφήσουν τα χνάρια τους στην περιοχή. Όλοι αυτοί θα ανακατωθούν με τους Σλάβους, που τον 6ο αιώνα ολοκληρώνουν την μακραίωνη διείσδυσή τους στην περιοχή όπου γυροφέρνουν ως νομάδες από πολύ νωρίτερα, για να συναποτελέσουν τελικά όλοι μαζί τους νοτιότερους απ’ τους Νότιους Σλάβους. Που κατά ένα σημαντικό ποσοστό, εκτός από Σλάβοι είναι Γερμανοί και Μογγόλοι. Και Έλληνες. Και Βλάχοι. Και Αλβανοί. Στα Βαλκάνια είναι αδύνατο να ξεχωρίσουν οι εθνότητες και οι πολιτισμοί. Το μόνο ενοποιητικό εθνολογικό δεδομένο των βαλκανικών λαών είναι η ορθοδοξία.

Τον 7ο αιώνα εμφανίζονται στην περιοχή και οι Βούλγαροι και τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερο. Επί ενάμιση αιώνα οι δυναμικοί Βούλγαροι θα κάνουν τα πάντα άνω κάτω στη περιοχή του Ιλλυρικού και μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Μέχρι που να γνωρίσουν την πρώτη τους σοβαρή ήττα από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο (είναι πράγματι Αρμένιος) το 814.

Το 891 αρχίζουν οι επιδρομές των Αράβων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 911 οι πανίσχυροι αυτή την εποχή Άραβες μπαίνουν στη Θεσσαλονίκη και τη ρημάζουν. Ακολουθούν οι εισβολές των Πετσενέγων (Μογγόλοι κι αυτοί) των Κουμάνων (Μογγόλοι κι αυτοί), των Φράγκων και των Νορμανδών (Βίκινγκς). Στο μεταξύ, τον 8ο αιώνα έχουν ήδη προωθηθεί και έχουν ήδη εγκατασταθεί στη Μακεδονία οι Βλάχοι, δηλαδή η εθνολογική πανσπερμία των εκλατινισθέντων επαγγελματιών στρατιωτών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι εγκαταστημένοι κάποτε ως φρουροί στα σύνορα της αυτοκρατορίας. Τώρα που δεν έχουν να φυλάξουν τίποτα, αρχίζουν να περιφέρονται δώθε κείθε για να φτιάξουν τελικά κράτος στη Ρουμανία μαζί με τους αρχαίους Λάκες, ενώ άλλες ομάδες Βλάχων προωθούνται απ’ τη Μακεδονία στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία.

Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Οι λαοί των Βαλκανίων»

(ΠΗΓΗ : https://www.anoixtoparathyro.gr/%ce%b2-%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b1%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5/   )

Εξεταστική για την Υγεία: Ποινική δίωξη κατά επτά ατόμων του ΚΕΕΛΠΝΟ

Με το θέμα της πορισματικής έκθεσης των δύο εισαγγελέων διαφθοράς, Ιωάννη Δραγάτση και Στυλιανού Μανώλη, την οποία υπέβαλλαν προ ημερών στην Εισαγγελέα Εφετών επί των εγκλημάτων διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη ξεκίνησε σήμερα τη συνεδρίασή της η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνά τα σκάνδαλα στο χώρο της Υγείας.

Όπως ενημέρωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής Αντώνης Μπαλωμενάκης, οι δύο εισαγγελείς εισηγούνται την άσκηση ποινικής δίωξης κατά επτά ατόμων του ΚΕΕΛΠΝΟ για κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεις, όπως απιστία, ψευδή βεβαίωση, υπεξαγωγή εγγράφων, με την επιβαρυντική περίπτωση του Ν.1608/50 περί καταχραστών Δημοσίου και συμμορίας, εισήγηση την οποία και αποδέχθηκε η κ. Τουλουπάκη και παράγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης κατά τα προτεινόμενα στην Πορισματική Έκθεση.

Στην τοποθέτησή του, ο κ. Μπαλωμενάκης δήλωσε: «Υπάρχει μια σημαντική εξέλιξη που αφενός, δικαιώνει και επιβεβαιώνει ως ορθή την κατεύθυνση που έλαβε η έρευνα της εξεταστικής επιτροπής στο θέμα των παράνομων προσλήψεων στο ΚΕΕΛΠΝΟ, αφετέρου δε μας προσφέρει υλικό για τη σύνταξη του σχετικού κεφαλαίου στο πόρισμά μας».

Στη συνέχεια ο κ. Μπαλωμενάκης ενημέρωσε το σώμα ότι «από την κ. Τουλουπάκη η συγκεκριμένη δικογραφία έφθασε αμελητί, όπως ο νόμος ορίζει, στη Βουλή προς συσχέτιση, όπως σημειώνεται στο διαβιβαστικό, προς τη δικογραφία που έχουμε ήδη εξετάσει, αυτήν που παραλάβαμε τον περασμένο Ιούνιο (2017). Δηλαδή τη δικογραφία που σχηματίστηκε μετά από την αρχική κατάθεση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Π. Πολάκη ο οποίος είχε καταθέσει τον κατάλογο των προσώπων που φέρονταν -τότε- να έχουν διοριστεί παράνομα και είχε καταγγείλει συγκεκριμένες παρεμβάσεις του τότε υπουργού Υγείας Αδ. Γεωργιάδη προκειμένου ορισμένα από τα άτομα να αποσπαστούν ως συνεργάτες στο πολιτικό του γραφείο και να αμείβονται από το ΚΕΕΛΠΝΟ χωρίς να εμφανίζονται ποτέ να εργαστούν γι΄ αυτό».

Ο κ. Μπαλωμενάκης ενημέρωσε, επίσης, το σώμα ότι επιθυμεί να εξεταστεί ο μάρτυρας ο πρώην πρόεδρος του ΕΟΦ Δημήτρης Λιντζέρης.

Στη σημερινή της συνεδρίαση, η Εξεταστική Επιτροπή που διερευνά τα σκάνδαλα στο χώρο της Υγείας εξέτασε, ως μάρτυρα την Αικατερίνη Αντωνίου, η οποία από τον Απρίλιο του 2015 μέχρι και σήμερα είναι πρόεδρος του ΕΟΦ και η οποία τοποθετήθηκε, στις ερωτήσεις των μελών, για την πολιτική του φαρμάκου.

Στην εισαγωγική της τοποθέτηση η κ. Αντωνίου δήλωσε ότι «η τιμολόγηση του φαρμάκου μέχρι το 2011 ανήκε στο υπουργείο Εμπορείου, μετά πήγε στο υπουργείο Υγείας και το 2012 στον ΕΟΦ» ενώ σημείωσε ότι πάντα για να βγει μια τιμολόγηση στο φάρμακο προηγείται υπουργική απόφαση.

Ερωτηθείσα από μέλη της επιτροπής «εάν η μεγάλη αύξηση των τιμών του φαρμάκου συνοδευόταν και με αύξηση παροχής του επιπέδου υγείας», η κ. Αντωνίου τοποθετήθηκε λέγοντας: «Έχουμε διαχρονικά μία αυξητική πορεία καθώς νέα καινούργια καινοτόμα φάρμακα μπαίνουν στην αγορά. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι τιμές αυξάνουν πολύ. Ο ασθενής οφείλει να έχει την πρόσβαση και το κράτος να τα παρέχει».

Η κ. Αντωνίου επανέλαβε, πολλές φορές, στη σημερινή της κατάθεση ότι δεν έφτανε και δεν φτάνει μόνο η τιμολόγηση του φαρμάκου. «Χρειαζόταν και χρειάζεται και άλλες ενέργειες και δράσεις, όπως ο έλεγχος της συνταγογράφησης κλπ ώστε να διασφαλίζονται πέραν του κόστους των φαρμάκων και οι σωστές λειτουργίες σε όλο το σύστημα» είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε λέγοντας: «Οποιοσδήποτε μετέχει στην Υγεία πρέπει να θωρακίζει το σύστημα και να λειτουργούν όλα προς όφελος των ασθενών», ενώ δεν αρνήθηκε ότι χρειάζεται, κάθε φορά, η πολιτική βούληση.

Ερωτηθείσα εάν η ηλεκτρονική συνταγογράφηση οδήγησε στη μείωση των τιμών του φαρμάκου η πρόεδρος του ΕΟΦ απήντησε: «Ήταν το σημείο εκκίνησης όμως δεν φτάνει».

Τέλος, η κ. Αντωνίου ανέφερε στο σώμα ότι για τα γενόσημα φάρμακα δεν θα πληρώνει κανείς συμμετοχή και ενημέρωσε το σώμα ότι το θέμα θα περάσει από τη Βουλή σε σύντομο χρονικό διάστημα καθώς και η νοσοκομειακή συνταγογράφηση.

Η κ. Αντωνίου θα συνεχίσει την κατάθεσή της την επόμενη εβδομάδα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής.

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/politiki/exetastiki-gia-tin-ygeia-poiniki-dioxi-kata-epta-atomon-toy-keelpno/  )

Eurogroup: Αναμένεται «λευκός καπνός» – Ιστορική συνεδρίαση, λέει ο Π. Καρβούνης

Την Πέμπτη, στο κτίριο Plateau Kirchberg (European Institution) στο Λουξεμβούργο οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα κάνουν το τελικό βήμα για την οριστική έξοδο της Ελλάδας από τα προγράμματα στις 20 Αυγούστου. Παρών στη συνεδρίαση θα είναι ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενώ στην Αθήνα άλλα κυβερνητικά στελέχη επιβλέπουν ώστε να εκδοθεί το ΦΕΚ για το τελευταίο 88ο προαπαιτούμενο και να καταστεί εφικτή η υποβολή από τους θεσμούς η «Έκθεση Συμμόρφωσης» για την ολοκλήρωση της δ΄ αξιολόγησης.
Με βάση την ατζέντα, το Eurogroup θα συνέλθει στις 4.00 Ελλάδας (3.00 ώρα Λουξεμβούργου) και στις 7.30 ώρα Ελλάδας θα πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση του Ecofin. Ουδείς γνωρίζει επί του παρόντος εάν οι δύο συνεδριάσεις θα γίνουν χωρίς ενδιάμεσο διάλειμμα, πόσο μάλλον εάν καθυστερήσει η συζήτηση για το «ελληνικό ζήτημα». Πρόσφατα, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις προϊδέασε για μια μακρά συνεδρίαση. Όλοι, πάντως περιμένουν να βγει «λευκός καπνός». Άλλωστε, πριν το Eurogroup θα συνέλθει το Euro Working Group, το οποίο θα εισηγηθεί θετικά.
Η ατζέντα για την Ελλάδα περιλαμβάνει τέσσερα θέματα:
* Την ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης.
* Την εκταμίευση της τελευταίας δόσης. Ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ την έχει προσδιορίσει σε 10- 12 δισ. ευρώ, αλλά μπορεί να υπάρξουν εκπλήξεις προκειμένου να αυξηθεί το ποσό στο «μαξιλάρι ασφαλείας» που θα διασφαλίσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας μετά το πρόγραμμα, ανεξαρτήτως της εξόδου στις αγορές.
* Τη μεταμνημονιακή παρακολούθηση. Αναμένεται να είναι πιο σφιχτή από άλλες χώρες που βγήκαν από προγράμματα, καθώς, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν, η Ελλάδα έχει λάβει μεγαλύτερα ποσά από τον ESM, έχει γίνει ήδη ελάφρυνση χρέους και θα γίνει και νέα ελάφρυνση. Διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι αυτό δεν θα αποτελεί νέο μνημόνιο. Η μεταμνημονιακή παρακολούθηση και η επιστροφή της οικονομίας στην κανονικότητα και τα «Ευρωπαϊκά Εξάμηνα» θα συνδέεται, σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες και με την υλοποίηση των χρονοβόρων μεταρρυθμίσεων, όπως είναι το Κτηματολόγιο, το Ελληνικό, λοιπές ιδιωτικοποιήσεις κ.ά.
* Τα πρόσθετα μέτρα για το χρέος. Αυτά αναμένεται να περιλαμβάνουν, την επιμήκυνση των δανείων του EFSF, την επιστροφή σταδιακά των κερδών των ευρωπαϊκών τραπεζών από ελληνικά ομόλογα (ANFA΄s και SNP΄s), την αποπληρωμή ποσού προς το ΔΝΤ για το ακριβότερο δάνειο κ.ά.
Πάνος Καρβουνής: Ιστορική συνεδρίαση
«Ιστορική για την Ελλάδα» χαρακτήρισε την αυριανή συνεδρίαση του Eurogroup, ο Πάνος Καρβούνης, ειδικός σύμβουλος του Επιτρόπου για θέματα Οικονομικών υποθέσεων Πιέρ Μοσκοβισί, εξηγώντας ότι «η αυριανή συνεδρίαση θα πρέπει να σημάνει το τέλος της εποχής των Μνημονίων».
«Το τρίτο μνημόνιο θα είναι το τελευταίο, δεν θα υπάρξει τέταρτο», σημείωσε προσθέτοντας ότι «θα υπάρξουν μεταμνημονιακές υποχρεώσεις, αλλά αυτές υπήρξαν και σε άλλες χώρες που βγήκαν από το Μνημόνιο».
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό 9.84, ο πρώην Επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, τόνισε επίσης ότι «αύριο πρέπει να πετύχουμε και γενική μακροπρόθεσμη δέσμευση των εταίρων, να μας δώσουν μεταμνημονιακή στήριξη σε περίπτωση που βρεθούμε στο μέλλον σε προβληματική θέση» και υπογράμμισε ότι «είναι και προς όφελος του ελληνικού λαού να υπάρξει η επιτήρηση, ώστε να μην πάνε χαμένες και οι θυσίες του».

Πατριώτες, πατριδοκάπηλοι και καιροσκόποι

Τα τελευταία 27 χρόνια η χώρα μας ταλανίζεται από μία σύγκρουση με ιστορικές ουρές, αλλά χωρίς πραγματικό νόημα. Ιστορικά ουδέποτε οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας, πλην των Βουλγάρων, δεν είχαν οτιδήποτε να χωρίσουν με τους Έλληνες. Κατά τον δεύτερο βαλκανικό πόλεμο, οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί ενθαρρύνονταν από τον Παύλο Μελά να πολεμούν ενάντια στους Βούλγαρους, στο πλευρό των Ελλήνων[i].

Εδώ έχουμε μία ιστορική ειρωνεία: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε το πολιτικό ανάστημα να τερματίσει μία σύγκρουση πολλών αιώνων με την Βουλγαρία. Ήταν η μόνη εθνότητα που αμφισβητούσε στο παρελθόν τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, που διαμόρφωσε τα σημερινά σύνορα. Η Βουλγαρία το επιχείρησε ξανά κατά την γερμανική κατοχή, αλλά  η ήττα των ναζί επανέφερε τα σύνορα στην προπολεμική τους θέση. Μετά τον τερματισμό της ελληνοβουλγαρικής διένεξης, δεν υπήρχε αμφισβήτηση των συνόρων στην περιοχή, ούτε καμία αιτία για τριβές μεταξύ μακεδονικών πληθυσμών.

Μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στην τότε «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επανέρχεται ο αλυτρωτισμός της μεγάλης σλαβόφωνης Μακεδονίας.

Δυστυχώς και στην Ελλάδα κάποιοι ανακαλύπτουν ότι «Η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική» και ότι δεν δικαιούται καμία άλλη εθνότητα να χρησιμοποιεί την λέξη «Μακεδονία», πλην των Ελλήνων.

Το επιχείρημα αυτό, με όρους διεθνούς δικαίου, είναι αβάσιμο και επικίνδυνο. Η εθνική συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών, διαμορφώθηκε αιώνες αργότερα από την εγκατάσταση σλαβόφωνων πληθυσμών στην Μακεδονία. Οι κάτοικοι Ευρώπης είναι κράμα εθνοτήτων που άλλοι ζούσαν στην ήπειρο εδώ και χιλιάδες χρόνια, όπως οι Κέλτες, και άλλοι εγκαταστάθηκαν πολύ αργότερα. Αυτό άλλωστε περιγράφει και η Πηνελόπη Δέλτα στα μυστικά του βάλτου: «Ήταν ένα κράμα όλων των βαλκανικών εθνικοτήτων τότε η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμούνοι, Σέρβοι, Αλβανοί, Χριστιανοί και Μουσουλμάνα, ζούσαν φύρδην-μίγδην κάτω από τον βαρύ ζυγό των Τούρκων. Η γλώσσα τους ήταν –η ίδια, μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες.

Όπως και στα Βυζαντινά χρόνια, οι πληθυσμοί ήταν ανακατωμένοι τόσο, που δύσκολα χώριζες Έλληνα από Βούλγαρο – τις δύο φυλές που κυριαρχούσαν. Εθνι­κή συνείδηση είχαν την μακεδόνικη μονάχα. Όταν όμως οι Βούλγαροι κήρυξαν την εκκλησιαστική τους ανεξαρτησία, και αναγνωρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη αρχηγός της βουλγάρικης εκκλησίας ο Έξαρχος αντί του Πατριάρχη, και όταν η σύνοδος του 1872 κήρυξε σχισματικούς τους Βουλγάρους, χωρίστηκε η Μακεδο­νία σε Πατριαρχικούς Έλληνες κι Εξαρχικούς Βούλγαρους, χωρίστηκαν και οι συ­ντοπίτες, οι συγχωρίτες – ακόμα και α οικογένειες».

Αλλά ας επιστρέψουμε στο παρόν.

Οι όψιμοι «Μακεδονομάχοι» κάνουν ένα πολύ ύπουλο χρονικό άλμα. Γράφουν ότι με την σημερινή συμφωνία εκχωρούνται τα ιερά και όσια του έθνους μας: Το όνομα Μακεδονία, η εθνότητα, η γλώσσα κλπ. Εξαπατούν ανερυθρίαστα τον ελληνικό λαό, γιατί όλα αυτά για τα οποία δήθεν κόπτονται έχουν ήδη εκχωρηθεί οριστικά και αμετάκλητα ήδη από το 1991 και νωρίτερα.  Μηρυκάζουν την ένδοξη εποχή του Μ. Αλεξάνδρου, αλλά κρύβουν ένοχα τις δικές τους πράξεις από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας μέχρι σήμερα. Ισχυρίζονται ότι οι γείτονες μας επιχειρούν να παραχαράξουν την ιστορία και για πρώτη φορά στις Πρέσπες  γίνεται αποδεκτή αυτή η παραχάραξη. Στην πραγματικότητα οι ίδιοι προσυπέγραψαν την παραχάραξη, πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού, και η συμφωνία των Πρεσπών την σταματάει οριστικά!

Ας αποκαταστήσουμε λοιπόν την αλήθεια:

ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Continue reading “Πατριώτες, πατριδοκάπηλοι και καιροσκόποι”

Ιατροί-οπλίτες σε ιατρεία και κέντρα υγείας άγονων περιοχών

Απόφαση για την τοποθέτηση 15 ιατρών οπλιτών σε πολυδύναμα περιφερειακά ιατρεία, περιφερειακά ιατρεία και κέντρα Υγείας σε άγονες και προβληματικές περιοχές της χώρας, υπόγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Φώτης Κουβέλης.

Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο, οι ιατροί οπλίτες, τοποθετούνται:

Στο κέντρο Υγείας Ιθάκης, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Αντικυθήρων, στο πολυδύναμο περιφερειακό κέντρο Ανάφης, στο περιφερειακό ιατρείο Μαθρακίου Κέρκυρας, στο πολυδύναμο περιφερειακό κέντρο Κουφονησίων, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Δονούσας, στο πολυδύναμο περιφερειακό κέντρο Ελαφονήσου, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Χάλκης, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Ύδρας, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Λειψών, στο πολυδύναμο ιατρείο Δρυοπίδας Κύθνου, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Σφακίων, στο πολυδύναμο περιφερειακό κέντρο Βασιλικάδων Κεφαλλονιάς, στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Αλοννήσου και στο πολυδύναμο περιφερειακό ιατρείο Κορώνου Νάξου.

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/iatroi-oplites-se-iatreia-kai-kentra-ygeias-agonon-periohon  )

Διακοπή νερού από το πρωί στο κέντρο των Άνω Λιοσίων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Δήμος Φυλής γνωστοποιεί ότι, λόγω έργων της ΔΕΔΔΗΕ, στην οδό Πάρνηθος, στο ύψος του παλιού υδραγωγείου, θα διακοπεί, προσωρινά, η υδροδότηση από το πρωί της Τρίτης 19 Ιουνίου 2018.

Η αποκατάσταση της υδροδότησης θα γίνει αμέσως μόλις ολοκληρωθούν τα έργα της ΔΕΔΔΗΕ.

Ζητάμε την κατανόηση των συνδημοτών μας.

(ΠΗΓΗ :  http://doxthi.gr/59753/diakopi-neroy-apo-to-proi-sto-kentro-ton-ano-liosion/  )

Καθαρές και κατάλληλες για μπάνιο όλες οι θαλάσσιες περιοχές στις παραλίες του Δήμου Μεγαρέων

Ύστερα από δειγματοληψίες των θαλασσίων περιοχών του Δήμου Μεγαρέων, επισταμένους ελέγχους και ειδικές  αναλύσεις σε ειδικό πιστοποιημένο κέντρο ελέγχου θαλασσίων περιοχών, που απευθύνθηκε ο Δήμος Μεγαρέων μέσω της ΔΕΥΑΜ, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει καμία ρύπανση και μπορούν οι πολίτες να κάνουν άφοβα το μπάνιο τους σε όλες τις παραλίες.

Επίσης δειγματοληπτικούς ελέγχους έχει διενεργήσει και η Περιφέρεια Αττικής.

Συγκεκριμένα στην παραλία της ΒΑΡΕΑΣ στα Μέγαρα και στη Νέα Πέραμο στη θέση “Ράλλη”,  στη θέση Ριβιέρα στο Ακρογιάλι και στο Νεράκι (Φωτίου).

Στο Λουτρόπυργο ( Ξενοδοχείο Ακτή), στο Νεράκι, στην παραλία της Νέας Περάμου, στην παραλία του Κ.Ε.Ε.Δ., στο Ηρεμο Κύμα, στην Πάχη (Café Level), στο Πέραμα, στον Αγιο Νικόλαο, στην Παιδική χαρά στη Βαρέα και στην Κινέτα (Hotel Μπούσουλα).

Tα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων.

(ΠΗΓΗ : https://www.dytikeattiki.gr/dytiki_attiki/%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%b1%cf%81%ce%ad%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%bf-%cf%8c%ce%bb%ce%b5/  )

 

Η παγκόσμια κρίση και ο έλεγχος του νερού

Οι ανάγκες του πλανήτη για νερό αυξάνονται, ενώ παράλληλα, τα αποθέματα στερεύουν. Πόσο ανήσυχοι πρέπει να είμαστε; Η κλιματική αλλαγή κάνει τα πράγματα χειρότερα; Ποιός ελέγχει το νερό; Ποιοί αντιμετωπίζουν τον πιο άμεσο κίνδυνο; Με ποιον τρόπο μπορούμε να διαχειριστούμε τις πηγές πόσιμου νερού και τι συμβαίνει με τα πλημμυρικά φαινόμενα; Γιατί η περίπτωση του Κέιπ Τάουν που έφτασε στην «Ημέρα Μηδέν» είναι μόνο η αρχή;

Εκ πρώτης το νερό φαίνεται να είναι το πλέον ανανεώσιμο από τους πόρους της Γης. Πέφτει από τον ουρανό σαν βροχή και μας περιβάλλει ως ωκεανός -οι ωκεανοί καλύπτουν σχεδόν τα τρία τέταρτα της επιφάνειας του πλανήτη μας και αποτελούν το 97% του νερού της Γης- χωρίς να λησμονούμε τους πάγους στους πόλους και τους παγετώνες στα βουνά.

Το πρόβλημα ωστόσο, είναι ότι οι περισσότεροι από τους υδάτινους πόρους της Γης είναι απρόσιτοι και όσοι είναι προσβάσιμοι είναι άνισα κατανεμημένοι. Επιπλέον και ενώ το νερό είναι δύσκολο να μεταφερθεί σε μεγάλες αποστάσεις, οι ανάγκες μας σε τρόφιμα και τη βιομηχανία, συνεχώς αυξάνονται. Όλα όσα κάνουμε απαιτούν νερό -από την πόση και το πλύσιμο, μέχρι τις γεωργικές καλλιέργειες, τη βιομηχανία και τις κατασκευές. Με περισσότερα από 7,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη -και την προοπτική ο πληθυσμός να φτάσει τα 10 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050-, η κατάσταση είναι επείγουσα.

Σήμερα, 844 εκατομμύρια άνθρωποι -περίπου ένας στους εννέα κατοίκους της Γης – δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό σε απόσταση μισής ώρας από την κατοικία τους και σχεδόν κάθε χρόνο 300.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν από διάρροια, σύμπτωμα που συνδέεται με το βρόμικο νερό και την κακή υγιεινή (η διάρροια είναι η δεύτερη αιτία θανάτου νεογέννητων και μικρών παιδιών στην Αφρική).

Τα κορίτσια και οι γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση, καθώς αναγκάζονται να ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις πεζή προκειμένου να φέρουν νερό, που σημαίνει ότι, εκτός των άλλων, είναι εξαιρετικά εκτεθειμένες σε περιστατικά βίας.

Η κλιματική αλλαγή κάνει τα πράγματα χειρότερα;

Η κλιματική αλλαγή προκαλεί ξηρασία και καύσωνες, μαζί με πλημμύρες και άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Η ρύπανση καταγράφει άνοδο, τόσο όσον αφορά το πόσιμο νερό όσο και τον υδροφόρο ορίζοντα. Η εξάντληση δε, των στρωμάτων του υδροφόρου ορίζοντα, κάνει το νερό που έχει απομείνει αλατούχο. Τα νιτρικά άλατα από τα λιπάσματα που καταλήγουν στα υπόγεια ύδατα κάνουν το νερό ακατάλληλο προς πόση και άρδευση.

Η περίπτωση του Κέιπ Τάουν στη Νότια Αφρική αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν τα αποθέματα τελειώνουν. Επί σειρά ετών η πόλη χρησιμοποιούσε περισσότερο νερό από όσο μπορούσε να εξασφαλίσει. Κάποια στιγμή προσπάθησε να περιορίσει τη σπατάλη και να κατανείμει τα αποθέματα ύδατος ορθότερα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στια αρχές του 2018 και μετά από μία περίοδο τριών ετών με μία άνευ προηγουμένου ξηρασία, οι αρχές της πόλης προειδοποίησαν ότι επίκειται η «Ημέρα Μηδέν», κατά την οποία τα αποθέματα νερού, απλά θα τελειώσουν, κοινώς οι δεξαμενές θα αδειάσουν και οι βρύσες θα στεγνώσουν.

Το Κέιπ Τάουν «διασώθηκε» στο παρά ένα, εν μέρει από τις προτροπές των αρχών για αποτελεσματικότερη χρήση του νερού, εν μέρει εξαιτίας του δελτίου νερού που επιβλήθηκε, αλλά και των αλλαγών που εφαρμόστηκαν, όπως η άρδευση τη νύχτα, η επαναχρησιμοποίηση νερού από τα πλυντήρια και τα ντους, αλλά και η νέα μονάδα αφαλάτωσης.

Ποιος κινδυνεύει περισσότερο;

Η απάντηση είναι εύκολη. Σύμφωνα με τον Guardian, οι οικονομικά ασθενέστεροι. Ο Jonathan Farr, επικεφαλής πολιτικός αναλυτής στο WaterAid, εξηγεί ότι «ο ανταγωνισμός για το νερό σημαίνει ότι εκείνοι που είναι φτωχοί ή περιθωριοποιημένοι δυσκολεύονται να πάρουν νερό σε σχέση με τους πλούσιους και ισχυρούς». Πολλές κυβερνήσεις και ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης επικεντρώνουν την παροχή στις πλούσιες περιφέρειες και δίνουν προτεραιότητα στη γεωργία και τη βιομηχανία και όχι στους οικονομικά ασθενέστερους, κάνοντας επιπλέον, τα στραβά μάτια στους ρυπαντές και σε όσους εξαντλούν τα υπόγεια ύδατα.

Ο αριθμός των περιοχών που απειλούνται να μείνουν χωρίς νερό παρουσιάζει κατακόρυφη άνοδο. Το Κέιπ Τάουν είναι μόνο η αρχή. Σύμφωνα με νέα έρευνα, η οποία βασίζεται σε data του προγράμματος Nasa Grace – Gravity Recovery and Climate Experiment, τα οποία συνέλεξαν δορυφόροι στη διάρκεια μίας περιόδου 14 ετών, αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε όλο τον κόσμο 19 «hotspots», μέρη στα οποία η ταχεία εξάντληση των υδάτινων πόρων θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα. Στον χάρτη των 19 hotspots περιλαμβάνονται περιοχές της Καλιφόρνια, της βορειοδυτικής Κίνας, της βόρειας και ανατολικής Ινδίας και της Μέσης Ανατολής. Όπως είχαν προβλέψει οι επιστήμονες της κλιματικής αλλαγής, οι περιοχές που ήταν ήδη επιρρεπείς στην ξηρασία άρχισαν να «στεγνώνουν» και οι περιοχές που ήταν ήδη υγρές να «πνίγονται» στην υγρασία.  Οι ερευνητές ήταν κάθετοι: «Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι το νερό είναι το νούμερο ένα περιβαλλοντικό ζήτημα του αιώνα».

Ποιος ελέγχει το νερό;

Δεν υπάρχει παγκόσμιο σύστημα διαχείρισης νερού. Όλα συμβαίνουν σε τοπικό επίπεδο και συχνά με κακό τρόπο. Η τεχνολογία για την αποτελεσματική και δίκαιη χρήση του νερού υπάρχει, αλλά ως επί το πλείστον, δεν εφαρμόζεται.

«Η σωστή διαχείριση της υπάρχουσας τεχνολογίας -όπως οι αντλίες, οι συλλέκτες βρόχινου νερού, οι δεξαμενές- και όχι οι νέες τεχνολογικές λύσεις αρκούν για να λύσουν προβλήματα», λέει ο Farr. «Επιλύσαμε το πρόβλημα της πρόσβασης σε υδάτινους πόρους από την αυγή του πολιτισμού. Ξέρουμε πώς να το κάνουμε. Απλά πρέπει να το διαχειριστούμε ορθά. Για παράδειγμα, σε πολλά απομακρυσμένα μέρη της υποσαχάριας Αφρικής υπάρχουν επαρκείς ποσότητες υπογείων υδάτων, αλλά δεν υπάρχουν οι υποδομές  που να διασφαλίζουν ότι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πρόσβαση στο νερό αυτό».

Καλύτερη διαχείριση 

Μερικοί από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης των υδάτινων πόρων είναι και οι πιο απλοί. Η διαρροή στις σωληνώσεις είναι ένα καλό παράδειγμα -η παλαιότητα και η κακή συντήρηση των αποχετεύσεων ευθύνονται για τεράστιες απώλειες νερού. Μια βρύση που στάζει μπορεί να έχει διαρροή 300 λίτρων ετησίως. Στη Βρετανία, ο Οργανισμός Περιβάλλοντος προειδοποίησε ότι επίκειται έλλειψη νερού στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας μέσα στα επόμενα χρόνια, εάν συνεχιστούν οι διαρροές των 3 δισεκατομμυρίων λίτρων την ημέρα (διαρροές που θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες 20 εκατομμυρίων ανθρώπων).

Επίσης, οι οικιακοί μετρητές νερού στις ανεπτυγμένες χώρες πιθανώς τιμωρούν τις μεγάλες οικογένειες οι οποίες και έχουν μεγαλύτερες ανάγκες, από την άλλη ωστόσο, δίνουν στα νοικοκυριά περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη λελογισμένη χρήση του νερού και τις όποιες αναγκαίες επισκευές -από τις βρύσες μέχρι τη ροή στο ντους.

Όσον αφορά την άρδευση των καλλιεργειών, επέτρεψε στους αγρότες, ακόμη και στις πιο άγονες περιοχές να επιλέξουν μία μεγαλύτερη ποικιλία καλλιεργειών. Ορισμένες μέθοδοι είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς -στις θερμές χώρες, το νερό που ψεκάζεται στις καλλιέργειες εξατμίζεται προτού φτάσει στις ρίζες. Μια εναλλακτική είναι η άρδευση μέσα από ένα σύστημα σωληνώσεων που ποτίζει κατευθείαν στις ρίζες του φυτού, αλλά το σύστημα είναι σχεδόν εξ ορισμού σπάταλο. Οι αγρότες σε κάποιες περιοχές έχουν επιστρατεύσει παραδοσιακές μέθοδοι άρδευσης, όπως στο Ρατζαστάν της Ινδίας, όπου επισκεύασαν μικρά φράγματα, γνωστά ως  johads που επιτρέπουν τη συλλογή της βροχής, με αποτέλεσμα «τη θαυμαστή αναζωογόνηση της γης σε καταπράσινο τοπίο και των εμπλουτισμό των επιφανειακών υδάτων».

Πλημμύρες

Η κλιματική αλλαγή σημαίνει περισσότερη ξηρασία, αλλά και συχνότερες πλημμύρες, οι οποίες είναι καταστροφικές τόσο για τις καλλιέργειες όσο και για τις παράκτιες πόλεις, που απειλούνται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και τις ισχυρότερες καταιγίδες.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα το κόστος από τις καταστροφές στις πόλεις εξαιτίας των πλημμυρικών φαινομένων θα φτάσει το 1 τρισ. δολάρια μέχρι το 2050, αν δεν ληφθούν σοβαρά μέτρα που να προστατέψουν τις πόλεις -και ως μέτρα δεν εννοούνται τα τείχη και τα φράγματα.

Ένα παράδειγμα είναι οι τροπικοί, όπου πάνω από το ένα πέμπτο των βάλτων  με τα μαγκρόβια στις ακτές καταστράφηκαν για τη γεωργία και την υδατοκαλλιέργεια. Η αποκατάσταση τους έχει πολλαπλά οφέλη: Προστατεύει τις περιοχές που βρίσκονται στο εσωτερικό από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και τις πλημμύρες και συγχρόνως, είναι εξαιρετικός βιότοπος για τα ψάρια. Τα σχέδια αποκατάστασης των μαγκρόβιων είναι σε εξέλιξη από το Μπαγκλαντές και την Ινδονησία μέχρι την Ακτή του Ελεφαντοστού και το Σουρινάμ της Νότιας Αμερικής.

Τι να περιμένουμε

Ο στόχος του ΟΗΕ αναφορικά με το νερό είναι το 2030. Όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη πρέπει να έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και συνθήκες υγιεινής μέχρι το 2030. Αλλά, ο Farr της WaterAid’s θεωρεί ότι, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα υπάρχουν χώρες που έχουν χάσει την προθεσμία…. αιώνες τώρα.

Από φέτος και για τα επόμενα δέκα χρόνια, η τρέχουσα Διεθνής Δεκαετία Δράσης 2018-2028 είναι αφιερωμένη στη διαχείριση του νερού με σκοπό την βιώσιμη ανάπτυξη, όπως ανακοινώθηκε επισήμως στον ΟΗΕ στις 22 Μαρτίου 2018, με αφορμή την  Παγκόσμια Ημέρα Νερού.

Όμως, σύμφωνα με τον James Famiglietti, συν-συγγραφέα της έρευνας, μερικές από τις πλέον ευάλωτες περιοχές βρίσκονται ήδη πέρα από τα σημεία απόκλισης όσον αφορά τη βιωσιμότητα, καθώς οι μεγάλοι υδροφόροι ορίζοντές τους εξαντλούνται ταχύτατα. Στην κορυφή της λίστας είναι η Αραβική χερσόνησος, η βόρεια Κίνα, ο υδροφόρος ορίζοντας κάτω από τις μεγάλες πεδιάδες των μεσοδυτικών ΗΠΑ, ο υδροφόρος ορίζοντας Guarani στη Νότια Αμερική, το βορειοδυτικό σύστημα του υδροφόρου ορίζοντα της Σαχάρας. «Όταν τα υδροφόρα αυτά στρώματα δεν θα μπορούν πλέον να δίνουν νερό -και κάποια εξ αυτών θα έχουν εξαντληθεί μέχρι το 2050- πού θα καλλιεργούμε την τροφή μας;» αναρωτιέται.

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/nero-teleionei  )

Page 3 of 349
1 2 3 4 5 349