Ένας φόνος που αναδεικνύει ένα μεγάλο διογκούμενο κοινωνικό ιατρικό πρόβλημα

του Θανάση Ντούβλη

Η κόρη σκότωσε την μάνα με άνοια γιατί δεν άντεχε άλλο

Πρίν καταξεσκίσουν την δράστη κόρη της κι ασχέτως της οποιασδήποτε ψυχικής της κατάστασης ας δούμε κάποιες σκέψεις επί του θέματος.

Το θύμα έπασχε από την σύγχρονη μάστιγα της μεγάλης ηλικίας ,την άνοια.  Μια πάθηση-ασθένεια με δραματικές επιπτώσεις στο οικείο συγγενικό και κοινωνικό περιβάλλον όσο αφορά την φροντίδα του ασθενούς. Ασθενούς που δεν μπορεί πια να αυτοεξυπηρετηθει, κινδυνεύει μόνιμα από τον ίδιο του τον εαυτό (πχ φωτιά, τραυματισμός με αιχμηρά αντικείμενα , πτώσεις κλπ) που δεν έχει συναίσθηση του τι κάνει,που περπατάει,που βρίσκεται ,τι φοράει ,δεν μπορεί να επικοινωνήσει με άλλους ανθρώπους και χρειάζεται κάποιον από κοντά όλο το 24ωρο σχεδόν.

Οι κρατικές δομές περίθαλψης στον τομέα αυτό ποτέ δεν ήταν επαρκείς και τις περισσότερες φορές απλά δεν υφίστανται. Σε μια ασθένεια όλο και διογκούμενη αυτό είναι ένα σημαντικότατο πρόβλημα όλων των σύγχρονων κοινωνιών. Μέχρι όμως αυτό να  επιλυθεί ή αντιμετωπιστεί έστω με στοιχειώδη  αξιοπρέπεια για τον ασθενή ,το βάρος της περίθαλψης πέφτει στο άμεσο συγγενικό αρχικα και κοινωνικό μετά περιβάλλον. Κι εδώ είναι που αρχίζει να παίζεται άσχημα πια το δράμα.

Αν υπάρχουν λεφτά μπορούν να γίνουν αρκετά προς όφελος του ανοϊκού .

Αν όμως δεν υπάρχει μπικικίνι…(που λόγω της μεγάλης κρίσης που ακόμα υφίσταται ο λαός και είναι το συνηθέστερο) τα πραγματα γίνονται εφιαλτικά . Ποιος θα τον προσέχει ,ποιος θα τον ταΐζει ,ποιος θα τον πλένει (συνήθως δεν θέλουν) ,ποιος  θα είναι απλά μαζί του μήπως και κατά λάθος καθώς δεν έχει πλήρη συνείδηση τραυματίσει ή τραυματιστεί, ποιος,ποιος,ποιος…

Λεφτά δεν υπάρχουν, χρόνος λίγος, ελάχιστος αλλά και διάθεση σε έλλειψη, μπροστά σε έναν τέτοιο Γολγοθά .Ποιος θα πληρώνει ,ποιος θα προσέχει αυτό το ηλικιωμένο η και υπερήλικο παιδί με την φθίνουσα πορεία ,με το κουφάρι μόνο παρόν αφού το μυαλό , η προσωπικότητά του πια δεν υπάρχουν?

Οι σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης έχουν και τα κρυφά θύματα αυτής της υπόθεσης δηλ οι ίδιοι οι φροντιστές τους καθώς από τις πολλές απαιτήσεις , δεν αντέχουν τα νεύρα των.

Κατά καιρούς έχουν λοιπόν ακουστεί ακόμα και οι περιπτώσεις της ευθανασίας αλλά το σύνηθες ως σκέψη είναι ο φόνος για τα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Λένε ” να ησυχάσει ” (κι αυτός κι ο περίγυρος).

Είναι ένα σύγχρονο δράμα που κάποια στιγμή χτυπά την πόρτα κάθε οικογένειας σχεδόν γι’αυτό και πρέπει να αρχίσει ένας προβληματισμός στην κοινωνία : Τι κάνουμε με έναν ανοϊκό ?  Ιδρυματοποίηση ? Τους παρατάμε  στην τύχη τους έχοντας αδυναμία αντικειμενική?ευθανασία? φόνο?  Τι?

Το κράτος εδώ καλείται να λύσει έναν γόρδιο δεσμό και μάλιστα γρήγορα ,χτες κιόλας. Αλλά και ο περίγυρος (συγγενικός και μή) και γενικά η υπόλοιπη κοινωνία πρέπει να σκεφθεί και να πάρει θέση σ’ ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα  χωρίς εύκολους αφορισμούς ,κατηγόριες ,κατακρίσεις .

Η κόρη λοιπόν  σκότωσε την μάνα με άνοια γιατί δεν άντεχε άλλο ….


Ακολουθεί το αστυνομικό ρεπορτάζ:

Εξιχνιάστηκε η υπόθεση της δολοφονίας της 92χρονης η οποία βρέθηκε τυλιγμένη με κουβέρτα, στον δρόμο, το απόγευμα του Σαββάτου. Η 68χρονη κόρη της λύγισε και ομολόγησε στις αρχές πως εκείνη σκότωσε την μητέρα της

Όπως ισχυρίστηκε ήθελε να λυτρώσει τόσο την 92χρονη μητέρα της όσο και να λυτρωθεί και η ίδια μιας και το θύμα έπασχε από άνοια, όπως ισχυρίζεται η μητροκτόνος.

Αν και στην αρχή το έπαιζε στις αρχές συγκλονισμένη από τον θάνατο της μητέρα της, λύγισε και αποκάλυψε στους αστυνομικούς πως αυτή τη σκότωσε.

Όπως ομολόγησε το θύμα  έπασχε από άνοια και εκείνη την πρόσεχε. Όμως η κατάσταση της υγείας της μητέρας της όλο και χειροτέρευε και όπως είπε περνούσαν δύσκολα. Έχασε την υπομονή της και άρχισε να χτυπάει την 92χρονη η οποία φώναζε για να σωθεί. Τότε της έκλεισε το στόμα και εκεί θα πρέπει να επήλθε ο θάνατος λόγω ασφυξίας καθώς η άτυχη γυναίκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει.

Σύμφωνα με τα όσα ομολόγησε η 68χρονη δολοφόνος, μόλις συνειδητοποίησε τι έγινε την έδεσε και την τύλιξε σε μια κουβέρτα και την τοποθέτησε στο σημείο που την βρήκαν οι περαστικοί. Ωστόσο, έγινε αντιληπτή από έναν γείτονα ο οποίος την είδε να κουβαλάει το χαλί. Αν και αρχικά δεν έδωσε σημασία, όταν άκουσε τι έγινε αποφάσισε να πάει στις αρχές και να καταγγείλει το γεγονός, με αποτέλεσμα η αστυνομία να φτάσει τελικά στην λύση του μυστηρίου.

Η γυναίκα είπε χαρακτηριστικά στους αστυνομικούς πως » ήθελα να την λυτρώσω και να λυτρωθώ και εγώ»!

Η ανακοίνωση της αστυνομίας για το έγκλημα στου Γουδή αναφέρει τα εξής:

«Εξιχνιάστηκε άμεσα από το Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής και Προσωπικής Ελευθερίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, η ανθρωποκτονία 92χρονης ημεδαπής, η οποία βρέθηκε νεκρή χθες (15-6-2019) σε πεζοδρόμιο στην περιοχή Γουδή.

Σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα ο θάνατος της είχε επέλθει μερικές ώρες πριν από την ανεύρεση του πτώματος, το οποίο βρέθηκε τυλιγμένο σε κουβέρτα περιδεμένη με σκοινί, ενώ τα πόδια ήταν τυλιγμένα σε σακούλα απορριμμάτων. Επίσης έφερε κακώσεις στο πρόσωπο και στα άνω άκρα.

Όπως προέκυψε από τα στοιχεία της έρευνας, δράστιδα της ανθρωποκτονίας είναι η 68χρονη ημεδαπή κόρη του θύματος, με την οποία διέμενε σε κοντινή απόσταση από τον τόπο ανεύρεσης του πτώματος. Η συλληφθείσα οδηγήθηκε με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος της, στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και παραπέμφθηκε για διενέργεια κύριας ανάκρισης».

Το χρονικό της υπόθεσης

Υπενθυμίζεται ότι χθες, Σάββατο εντοπίστηκε το πτώμα της ηλικιωμένης γυναίκας από διερχόμενους στις 5:30 το απόγευμα, στο πεζοδρόμιο της οδού Σινώπης 49 στο Γουδί. Η γυναίκα ήταν δεμένη και τυλιγμένη με κουβέρτα. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί της Ασφάλειας καθώς και ιατροδικαστής για τη διερεύνηση των συνθηκών θανάτου.

(ΠΗΓΗ: https://www.documentonews.gr/article/egklhma-sto-goydi-h-korh-omologhse-ton-fono-ths-mhteras-ths?fbclid=IwAR3VWx40RBe5INeXCvEqQ8I2QMfLApY9xFqJB34IPm7jFxU0u-wAoghxxq8  )

Εδώ μιλάμε για λαίλαπα…

γράφει η Κλεοπάτρα Παπασταματίου

Εδώ δεν μιλάμε πλέον για διαφορά Κυριάκου Μητσοτάκη με Αλέξη Τσίπρα, εδώ μιλάμε για διαφορά Κυριάκου Μητσοτάκη με όλες τις προηγούμενες Ελληνικές κυβερνήσεις, από συστάσεως του Ελληνικού κράτους!

Πάντα είχαμε να κάνουμε με δεξιές κυβερνήσεις, μόνο την τελευταία τετραετία είχαμε  αριστερή κυβέρνηση, ε λοιπόν ξέρουμε πως είναι, ε λοιπόν, αυτά που ακούγονται ως πρόγραμμα της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δεν τα έχουμε ξαναζήσει ποτέ, ούτε επί μνημονίων, ούτε επί άλλων δεξιών κυβερνήσεων!

Δεν έχουμε ξαναζήσει ποτέ ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας, δεν έχουμε ξαναζήσει ποτέ συρρικνωμένο δημόσιο σε σημείο να μην μπορεί να λειτουργήσει και να εξυπηρετήσει τον πολίτη, δεν έχουμε ξαναζήσει ποτέ φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, κατάργηση επιδομάτων και πολλά άλλα που σου θολώνουν το μυαλό μόνο και μόνο από τον φόβο της άγνοιας, της πρώτης φοράς…!

Εδώ μιλάμε για λαίλαπα!

Θα νοσταλγήσουμε πιθανότατα, κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή μη σου πω και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, καθαρές καπιταλιστικές ιδεολογίες, άδικες μεν προς την κατώτερη εισοδηματική τάξη, λιγότερο άδικες προς την μεσαία τάξη και καθόλου άδικες έως ευεργετικές προς την άρχουσα τάξη, μόνο και μόνο γιατί αυτό ήταν το οικονομικό μοντέλο που υποστήριζαν, χωρίς όμως επιπλέον ΜΙΣΟΣ για τον πολίτη όπως η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!!

 

Ας δούμε λοιπόν τι έχει κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…

Γράφει η Κλεοπάτρα Παπασταματίου

Ας δούμε λοιπόν τι έχει κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σ αυτά τα μόλις τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης, κάτω από τη Δαμόκλειο σπάθη των δανειστών και έχοντας να διαχειριστεί παράλληλα μια χρεοκοπημένη οικονομία την οποία παρέλαβε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που κυβερνούσαν επι σαράντα χρόνια εναλλάξ… μη ξεχνιόμαστε!

Πολλά από αυτά τα θετικά μέτρα ούτε εμένα ούτε  την οικογένεια μου μας αφορούν ή μας αφορούν ελάχιστα, γιατί δεν ανήκουμε στους ταλαιπωρημένους αυτού του τόπου, ναι είμαστε μεγαλοαστική οικογένεια.

Πολλά από αυτά αφορούν πολύ ειδικές ομάδες του πληθυσμού κι επίσης δεν είμαστε μέσα..!

Πολλά μάλιστα, δεν μας συμφέρουν κιόλας γιατί κατά κάποιο τρόπο παίρνουν από εμάς και δίνουν σε άλλους…!

Πολλές φορές επικρίθηκα, γιατί ενώ ανήκω σε μια οικονομικά εύρωστη οικογένεια στηρίζω ΣΥΡΙΖΑ. Η απάντηση ήταν  γιατί ενώ εγώ τρώω σ ένα καλό εστιατόριο δεν γίνεται ο συμπολίτης μου να τρώει στον κάδο των σκουπιδιών του εστιατορίου, αν μη τι άλλο προσβάλλεται η αισθητική μου όπως έλεγα ψιλοχιουμοριστικά…!

Πάμε λοιπόν, (αυτή είναι μια πρόχειρη λίστα από μέτρα, που θυμηθήκαμε μαζί με φίλους)

  • Δωρεάν περίθαλψη για 2.500.000 ανασφάλιστους
  • Διαγραφή των βεβαιωμένων οφειλών στην εφορία, όσων ανασφάλιστων νοσηλεύτηκαν σε δημόσιο νοσοκομείο επί εποχής Σαμαρά.
  • Κατάργηση του των πέντε ευρώ στα νοσοκομεία για όλους τους ασφαλισμένους.
  • Δωρεάν μετακίνηση με τα ΜΜΜ για όλους τους ανέργους.
  • Επίδομα ενοικίου και στέγασης.
  • Κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης.
  • Αύξηση του επιδόματος των παιδιών κατά 80%.
  • Αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11%.
  • Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού.
  • Πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών ανάλογα με τα εισοδήματά τους.
  • Εκατόν είκοσι δόσεις σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία για ελεύθερους επαγγελματίες και φυσικά πρόσωπα με διαγραφή των προσαυξήσεων έως 100% και δικαίωμα συνταξιοδότησης.
  • Μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από 24% σε 13, μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα από 24% σε 13%, μείωση του ΦΠΑ στην ενέργεια και στο φυσικό αέριο από 13% στο 6%.
  • Μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%.
  • Απαλλαγή από την εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ και μείωση εισφοράς κοινωνικής αλληλεγγύης από 6% στο 2% για εισοδήματα από 20.000 έως 30.000 ευρώ.
  • Μόνιμη 13η σύνταξη στους συνταξιούχους.
  • Τα οικονομικά σκάνδαλα (πχ Novartis, ΚΕΕΛΠΝΟ κτλ) στην δικαιοσύνη.
  • Σχολικά γεύματα σε 153.244 μαθητές, 950 σχολείων, 63 Δήμων.
  • Ακύρωση περικοπής συντάξεων από 1/1/2019 και αύξηση 620.000 συντάξεων από την αρχή του 2019.
  • Μείωση της ανεργίας κατά 9% και μείωση της ανεργίας των νέων κατά 23%.
  • 360.000 νέες θέσεις εργασίας από το 2015.
  • Μείωση της αδήλωτης εργασίας από το 20% στο 8% μέσω της ανασύστασης του Σώματος Επιθεωρητών αδήλωτης εργασίας.
  • Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
  • Κατάργηση της Αυτοδίκαιης Αργίας των Δημοσίων Υπαλλήλων, σε περίπτωση που είχαν οποιαδήποτε δικαστική διένεξη.
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών για την πρόνοια από 780 εκατ. το 2014 σε 3 δις το 2019.
  • Ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών αξόνων (Ιόνια οδός, Ε65, Πάτρα-Κόρινθος, Αθήνα-Θεσ/νίκη Τέμπη, Μαλιακός, Κλειδί) με επανεκκίνηση των έργων και επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων με όφελος 780 εκατ. για το δημόσιο.
  • Νέος νόμος για τα κατοικίδια. Τσιπάκια, μεταβολή στοιχείων, πρόστιμα για κακοποίηση, βρομιά, εγκατάλειψη ζώου ή ανεπαρκής χώρος διαβίωσης τους.
  • Απορρόφηση 100% τον κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για έργα.
  • Πλατφόρμα για υιοθεσίες και αναδοχές, απόλυτη διαφάνεια, εκπαίδευση γονέων, χτύπημα πωλήσεων βρεφών.
  • Ίδρυση και λειτουργία κέντρων αποτέφρωσης νεκρών.
  • Σύμφωνο συμβίωσης.
  • Κατάργηση εξετάσεων υπουργείου πριν από τις εξετάσεις δραματικών σχολών. Η εξέταση των σπουδαστών θα γίνεται από τις Επιτροπές του υπουργείου μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του τρίτου έτους.
  • Νέα πλατφόρμα απλοποιημένο σύστημα για δήλωση μισθώσεων.
  • Λήξη του «Μακεδονικού» ζητήματος.
  • Απλή αναλογική ως νέος εκλογικός νόμος.
  • Αύξηση των παθήσεων που κρίνονται «επ αόριστον» ως αναπηρίες και οι πάσχοντες δεν ξαναπερνάνε ΚΕΠΑ, από 35 σε 127.
  • Μείωση θητείας για πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες για όλα τα στρατεύσιμα μέλη κι όχι μόνο το πρώτο παιδί.
  • Ηλεκτρονικό εισιτήριο αρχαιολογικών χώρων.
  • Ηλεκτρονική ανανέωση βιβλιάριων υγείας.
  • Ηλεκτρονικές υπηρεσίες ΚΕΠ.
  • Πλεονασματικά πλέον Ταμεία.
  • Συνολική Φορολογική επιβάρυνση κατά 17%  (το υπόλοιπο 83% ήταν από το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατά τα έτη 2010-2015)

Όταν με ρωτάνε λοιπόν «τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για μένα ή για σένα» η απάντηση είναι «ΤΙΠΟΤΑ για μένα ή για σένα ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ναι δεν έκανε ρουσφέτια…. βελτίωσε όμως την αισθητική και ώθησε τον πολιτισμό μου!»

Κλεοπάτρα Παπασταματίου

(Η λίστα συστάθηκε από φίλους του facebook και συνεχίζει να συμπληρώνεται…!)

UPόψεις: Το καρότσι και η λιμουζίνα

O Στέλιος Κυμπουρόπουλος είναι λαμπρός επιστήμονας και καλός πολίτης. Ένας εκλεκτός, ευφυής και δραστήριος άνθρωπος, που συχνά κατεβαίνει στους δρόμους για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Γιατρός, ψυχίατρος.

Νίκος Παπαδογιάννης

 

Παλαιότερες αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. η θερμή υποστήριξη προς το «Όχι» του δημοψηφίσματος), όπως και η πρότερη πολιτική του δράση (π.χ. η υποψηφιότητά του με τους Πράσινους στις Ευρωεκλογές του 2014) τον κατατάσσουν πιο κοντά στην αριστερά, παρά στη δεξιά.

Ωστόσο, αποδέχθηκε την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη και βρήκε θέση στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας για να διεκδικήσει ένα έδρανο στο Ευρωκοινοβούλιο του 2019. Ο άλλοτε πράσινος έγινε γαλάζιος.

Είτε τροποποίησε την κοσμοθεωρία του είτε αναζήτησε εφαλτήριο πολιτικής καριέρας ανεξαρτήτως ιδεολογικής προσέγγισης, παραμένει αναφαίρετο δικαίωμά του. Αλίμονο, άλλωστε, δεν είναι το μοναδικό στέλεχος που ισορροπεί ανάμεσα σε δύο βάρκες.

Οι διαχωριστικές γραμμές είναι θολές όσο ποτέ άλλοτε και το μυαλό του ψηφοφόρου κοντεύει να γίνει χυλός. Στην αριστερή μας κυβέρνηση βρήκαν περίοπτη θέση μεσιαωνιστές τυχοδιώκτες, ενώ η τάχα ήπια και κεντρώα αξιωματική αντιπολίτευση θυμίζει ακροδεξιά μικτή Κενταύρων και Ρέιντζερς.

Ο Κυμπουρόπουλος είναι, αν μη τι άλλο, άνθρωπος νοήμων και πράος. Θεώρησε ότι η μεγάλη γαλάζια παράταξη αποτελεί το καταλληλότερο όχημα για να αναδειχθεί στα κοινά. Δίπλα στον Βορίδη, στον Πλεύρη και στον Γεωργιάδη μοιάζει σαν να κατέβηκε από άλλον γαλαξία.

Φοράει, ωστόσο, ίδιο κοστούμι με αυτούς. Με το κούμπωμα στη δεξιά πλευρά. Επειδή άκων ή αφελής αποκλείεται να είναι, μορφωμένος άνθρωπος, αναγκαστικά θα τον θεωρήσουμε εκόντα.

«Ζητάω», κήρυξε μέσω Twitter, «ίσες ευκαιρίες». Όχι μόρια για τα ΑΜΕΑ και άλλα κομμουνιστικά: «Δεν διεκδίκησα ποτέ εύνοια, μοριοδοτήσεις, χάρες».

Αφού θέλει ίσες ευκαιρίες, θα πρέπει να υποστεί και την κριτική δίχως επιείκια ή συμπάθεια. Ισότητα στις επιθυμίες, ισότητα και στις υποχρεώσεις. Ίδιο σημείο εκκίνησης, αφού το θέλετε.

Πώς γίνεται αυτός, ένας παραπληγικός από βαριά ασθένεια, να αρνείται το χαμόγελο του κοινωνικού κράτους και να ευαγγελίζεται κοινή αφετηρία για όλους, ανεξαρτήτως αντικειμενικών δυνατοτήτων;

Να που γίνεται. Αλλά μόνο στη θεωρία…

Τα λαγωνικά που ξέρουν ποια πέτρα να σηκώσουν χρειάστηκαν μόλις μερικά δευτερόλεπτα για να ξετρυπώσουν τον λαγό: ο Στυλιανός Κυμπουρόπουλος προσελήφθη στο Αττικό Νοσοκομείο, σε «συνιστώμενη προσωρινή και προσωποπαγή θέση», Επιμελητή Β’ Κλάδου.

Πάει να πει με φωτογραφικό διορισμό. Τον Δεκέμβριο του 2016, δηλαδή επί κυβέρνησης ΣυΡιΖα, αν έχει κάποια σημασία αυτό. Στο ΕΣΥ, αν έχει κάποια σημασία αυτό. Προσπέρασε την ουρά της πολυετούς αναμονής, επειδή είναι Άνθρωπος Με Ειδικές Ανάγκες.

Νόμιμα, νομιμότατα. Και ορθά, ορθότατα.

Οι κάθε λογής μοριοδοτήσεις και ποσοστώσεις δεν συνιστούν ευνοιοκρατία ούτε νεποτισμό μητσοτακέικου τύπου, αλλά στοιχειώδη κρατική πρόνοια για τους αδυνάμους, τους χτυπημένους από τη μοίρα, τους απόκληρους, τους ανήμπορους.

Με κόστος, ενδεχομένως, για την ίδια την «υπηρεσία». Κόστος, το οποίο απορροφάται ευχαρίστως από τη γενναιόψυχη κοινωνία. Και από τους πολίτες της, πλην Λακεδαιμονίων.

Στη σπουδή του να συστοιχηθεί με τους ανθρώπους που του ανοίγουν την πύλη της Ευρωβουλής, ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος εναντιώθηκε υποκριτικά στη σημαντικότερη κατάκτηση του σοσιαλδημοκρατικού κράτους. Να γίνουμε Αμερική, πρότεινε μέσα στη φιλελεύθερη απερισκεψία του. 

Ο καθένας μόνος του και όποιος αντέξει. Να τρέχει ο παραπληγικός με το καρότσι του δίπλα δίπλα με τη λιμουζίνα, να δούμε ποιος θα φτάσει πιο γρήγορα στο νήμα.

Εάν ήταν κάποιος άλλος, κάποιος Άδωνις ή κάποιος Κυριάκος, θα αποδίδαμε την αβελτηρία στην εγγενή αναλγησία του δεξιού τέρατος και θα προσπερνούσαμε με μορφασμούς θυμηδίας. Διότι, το εμπεδώσαμε πια, το παιανίζει και ο αδάμαστος ηγέτης Τραμπ: η ελεημοσύνη γεννάει τεμπέληδες.

Εδώ, όμως, έχουμε έναν άνθρωπο που κοντράρεται με το ίδιο του το είναι, απαρνείται εκ του ασφαλούς την ίδια του την πορεία και συντάσσεται με το καθεστώς που κάποτε του απαγόρευε ακόμα και να κρατήσει τη σημαία στις παρελάσεις.

Με αυτή την τακτική, ανέχεται να τον χρησιμοποιούν οι αδίστακτοι ως τζουκ μποξ με σάρκα και οστά. Σαν μασκότ, με ημερομηνία λήξης στα τέλη Μαϊου.

Οι έξαλλοι φανατικοί που βλέπουν στο πρόσωπο του Τσίπρα μία μαδουρική μετενσάρκωση του ζερζεβούλη ονειρεύονται τους Κυμπουρόπουλους όχι στην Ευρωβουλή, αλλά σε κάποιον σκοτεινό Καιάδα, ώστε να μην ενοχλείται η σαλονάτη αισθητική τους.

Όλα όσα θα ήθελε να γνωρίζει ο φιλήσυχος αναποφάσιστος ψηφοφόρος για τη στάση της Δεξιάς απέναντι στους αναπήρους τα είδε μαζεμένα στο περίφημο βίντεο της φωτογράφισης των υποψήφιων ευρωβουλευτών.

Εκεί, οι λοιποί «άριστοι» της ΝΔ έσπρωχναν και τσαλαπατούσαν ξεδιάντροπα τον καθηλωμένο στο καροτσάκι Στέλιο Κυμπουρόπουλο, ώστε να πιάσουν καλύτερη θέση απέναντι στις κάμερες.

Περισσότερο όμως και από τον ψηφοφόρο, θα έπρεπε εκείνη τη μέρα να καταλάβει πού έμπλεξε ο ίδιος ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος.

Ο ανήσυχος πολίτης, που κάποτε θεωρούσε «ανδρείκελα» και «άχρηστα όντα», όσους «αντί για γνώση είχαν γεμάτες τσέπες».

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/karotsi-kai-i-limoyzina  )

UPόψεις : Θα τα εξηγήσω εγώ…

Θα τα εξηγήσω εγώ…
Θα τα πω απλά, γιατί οι άλλοι φαίνεται λένε πολλά λόγια και ο κόσμος μπερδεύεται και δεν καταλαβαίνει για να καταδικάσει…!
(τελευταία προσπάθεια λοιπόν…)

 

Κλεοπάτρα Παπασταματίου

 

Νίκος Γεωργιάδης πρώην βουλευτής της ΝΔ και σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Τον Νοέμβριο του 2010 προσήχθη από τις Μολδαβικές Αρχές λόγω της εμπλοκής του σε κύκλωμα παιδεραστίας και μάλιστα μέσω trafficking.
Δικάστηκε και καταδικάστηκε χθες από την ελληνική δικαιοσύνη για ασέλγεια σε ανήλικο, κατά εξακολούθηση και κατά συρροή!
Η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου βουλευτής της ΝΔ, πήγε ως μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του! 😡
Ο Λευτέρης Αυγενάκης γραμματέας της Ν.Δ. σε εκπομπή χθες στην ΕΡΤ1, θεώρησε σκευωρία την πρωτόδικα καταδικαστική απόφαση για τον Νίκο Γεωργιάδη(?)  😡
Ο Γιώργος Βλάχος βουλευτής της ΝΔ μιλώντας στο Open μας πληροφόρησε ότι «ο καθένας μας θα μπορούσε να είχε μπλέξει όπως ο Νίκος Γεωργιάδης»(? ) 😡
Η ΝΔ έχει δήλωσε επισήμως ότι πρόκειται για προσωπική υπόθεση του κ. Νίκου Γεωργιάδη και γι αυτό δεν ανακατεύεται(?) 😡
Καμία εφημερίδα σήμερα (εκτός μίας) και κανένα ιδιωτικό κανάλι, παρά μόνο η ΕΡΤ, δεν αναφέρθηκαν και δεν μας πληροφόρησαν για το θέμα!😡

Τοποθετηθείτε τώρα, σε όποιο κόμμα κι αν βρίσκεστε και ιδίως όσοι έχετε παιδιά!

UPόψεις: Να τελειώνουμε με το παραμύθι «η δικαιοσύνη είναι τυφλή»

Η δικαιοσύνη μια χαρά βλέπει. Ο αμφιβληστροειδής της λειτουργεί άψογα εξ ου και μπορεί να διακρίνει ποιον έχει απέναντι της κι αναλόγως να τον κρίνει. Το σφάλμα δεν βρίσκεται στην όρασή της αλλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη άνευ ισοτιμίας.

Δάφνη Απότσου

Ούτε μπορεί η ισοτημία να είναι exclusive. Διότι το ευεργέτημα αναστολής της εκτέλεσης πρωτόδικης ποινής του καταδικασθέντα παιδόφιλου, πρώην βουλευτού της ΝΔ, Ν. Γεωργιάδη το αποδίδουμε ακριβώς σε αυτή την exclusive ισότητα που συμπεριλαμβάνει και τον καταδικασθέντα σε κάθειρξη σε 13 ετών, πρώην βουλευτή της ΝΔ, Π. Μαντούβαλο για παραδικαστικό κύκλωμα, τον καταδικασθέντα σε κάθειρξη 15 ετών, τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Γ. Ανθόπουλο για τοκογλυφία και λοιπά άλλα ένοχα λευκά κολλάρα. Αλλά δεν περιλαμβάνει την καθαρίστρια από το Βόλο που πλαστογράφησε απολυτήριο δημοτικού για να εξασφαλίσει δουλειά. Αυτή δεν είχε λευκό κολλάρο να της εξασφαλίσει αναστολή μιας αδιανόητης ποινής. Το σφουγγαρόπανό της είχε…

Οι προκαταλήψεις της δικαστικής εξουσίας που υπονομεύουν μία αντικειμενική έρευνα ή μία δίκαιη δίκη δεν σταματούν εδώ. Αυτή την περίοδο διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό μια δίκη που μας αφορά με ένταση. Όχι επειδή δολοφονήθηκε εν ψυχρώ το δικό μας παιδί, αλλά επειδή η στοχευμένη σφαίρα που αφαίρεσε τη ζωή του Α. Γρηγορόπουλου, σκότωσε κομμάτι της ψυχής και του νου πολλών από εμάς κι αυτή η απώλεια δεν αντικαθίσταται. Ακούσαμε λοιπόν τον εισαγγελέα της έδρας να μιλά για ε-πι-πο-λαι-ό-τη-τα του εκτελεστή Κορκονέα. Ο μόνος επιπόλαιος ήταν του τραγουδιστή Καλατζή, έγραψε κάποιος εύστοχα στα social media. Ενώ όλα τα αποδεικτικά στοιχεία αλλά κι οι σκόπιμες παραλείψεις των αρχών που συνόδευσαν μετέπειτα την πράξη του ειδικού φρουρού, δείχνουν συνειδητή πρόθεση, ο εισαγγελέας εστιάζει στο γεγονός ότι ο θύτης είναι ένστολος και το ανήλικο θύμα κυκλοφορούσε βράδυ στα Εξάρχεια. Αυτό αυτομάτως αλλοιώνει την ερμηνεία της πραγματικότητας.

Αυτά τα δύο οριακά παραδείγματα, η δίκη του Ν. Γεωργιάδη κι η δίκη του Α. Γρηγορόπουλου, που απασχολούν την επικαιρότητα, επαληθεύουν ότι «το δίκαιο του ισχυρότερου είναι κι αυτό δίκαιο». Κι εδώ είναι ο ρόλος της κοινωνίας και της έντιμης δημοσιογραφίας. Να παλεύουν για την αλήθεια από όπου κι αν προέρχεται, να ανταποκρίνεται η δικαστική απόφαση στην βαρύτητα του εγκλήματος και να υπάρχει ισοτιμία.

(ΠΗΓΗ  : https://www.koutipandoras.gr/article/na-teleionoyme-me-paramythi-i-dikaiosyni-einai-tyfli   )

Ραφαηλίδης: Η συμπαθητική και μάταιη μαγεία των ευχών

Όπως και οι μάγοι, συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως αν εκφωνήσουμε την κατάλληλη λέξη (άμπρα – κατάμπρα) την κατάλληλη στιγμή όλα θα παν καλύτερα»
Αν δεν υπήρχαν οι ευχές, ίσως ο κόσμος να ’ταν καλύτερος. Διότι η ευχή υποκαθιστά τη συγκεκριμένη πράξη ή ενέργεια «για κάτι το καλύτερο» με μια άνευ νοήματος μαγική επίκληση για το «καλώς έχειν των πραγμάτων». (Η παμπάλαια ομηρική λέξη «ευχή» είναι σύνθετη, και παράγεται από το «ευ» και το «έχω». Συνεπώς, ευχή σημαίνει «έχειν καλώς», και κατά προέκταση «επιθυμία για το έχειν καλώς» των ανθρώπων και των πραγμάτων).
Όμως παρά την αρχαιότητα των ευχών, ο κόσμος συνεχίζει να «έχει κακώς» κι αυτό σημαίνει πως οι ευχές αποδείχτηκαν ολικά ανεπαρκείς για την τακτοποίηση των κακώς κειμένων.
Ωστόσο, όλες οι γλώσσες είναι κατάφορτες από ένα ατέλειωτο ευχολόγιο, πράγμα που σημαδεύει επίμονα τον άνθρωπινο πόθο για κάτι το καλύτερο. Δηλαδή, ο ρόλος της ευχής σταματάει στην κατάδειξη της επιθυμίας για ευτυχία, χωρίς βέβαια να υποδεικνύει κανέναν τρόπο για την επίτευξή της.
Η ευχή είναι μια έννοια όχι απλά μεταφυσική αλλά πρωτόγονα μαγική, που παραπέμπει στη «συμπαθητική μαγεία», δηλαδή στην πίστη του πρωτόγονου ανθρώπου πως είναι αρκετό να αναπαραστήσεις μια πράξη ή να εκφωνήσεις με ειδικό τρόπο το όνομα ενός πράγματος, κι αυτή η πράξη ή αυτό το πράγμα θ’ αποκτήσουν αυτόματα υπόσταση.
Αν δεν υπήρχαν οι ευχές, ίσως ο κόσμος να ’ταν καλύτερος. Διότι η ευχή υποκαθιστά τη συγκεκριμένη πράξη ή ενέργεια «για κάτι το καλύτερο» με μια άνευ νοήματος μαγική επίκληση για το «καλώς έχειν των πραγμάτων» Παίρνουμε και δίνουμε ευχές με μια απίθανη ευκολία.
’Αλλωστε, οι ευχές δε στοιχίζουν τίποτα, σε αντίθεση με τα δώρα που πρέπει να τα αγοράσει κανείς. (Τόσο το δώρο όσο και η ευχή λειτουργούν ψυχολογικά με τον ίδιο ακριβώς μαγικό τρόπο. Τούτη τη μαγική λειτουργία του δώρου θα τη δούμε μια άλλη φορά).
Η ευχητική δοσοληψία, καθώς και η δωροληψία, είναι μια υπόθεση καθημερινή, αλλά στις γιορτές έχουμε πάντα ένα ευχολογικό και δωροληπτικό «μπουμ». Διότι οι εορταστικές ημέρες έχουν μια «ιδιαιτερότητα», επίσης μαγικής τάξεως: Παρόλο που κι αυτές οι ημέρες έχουν εικοσιτέσσερις ώρες, παρόλο που κουβαλούμε και σ’ αυτές τα καθημερινά-μας βάσανα, παρόλο που η δυστυχία-μας λόγω ανεργίας ή από άλλα αίτια διογκώνεται ψυχολογικά αυτές τις μέρες εξαιτίας της απαίτησης για ευτυχία που επιβάλλει η ίδια η έννοια της γιορτής, παρόλα αυτά τα πολύ πεζά πράγματα, συνεχίζουμε να πιστεύουμε αφελώς πως η μαγική ευχή στο μαγικό περιβάλλον της γιορτής θα λειτουργήσει με πολλαπλάσια ένταση.
Δηλαδή, όπως και οι μάγοι, συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως αν εκφωνήσουμε την κατάλληλη λέξη (άμπρα – κατάμπρα) την κατάλληλη στιγμή όλα θα παν καλύτερα. Μόλις περάσει η γιορτή διαπιστώνουμε με αφελή έκπληξη πως τίποτα δεν πήγε καλύτερα, αλλά αυτό δε μας εμποδίζει καθόλου να περιμένουμε την επόμενη γιορτή, όπου η πανάρχαιη πράξη της «συμπαθητικής μαγείας» θα επαναληφτεί για μυριοστή φορά και πάλι επί ματαίω.
Όπως και οι μάγοι, συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως αν εκφωνήσουμε την κατάλληλη λέξη (άμπρα – κατάμπρα) την κατάλληλη στιγμή όλα θα παν καλύτερα Μ’ αυτά και μ’ άλλα, ο βίος-μας τελειώνει κάποτε, και στο χείλος του τάφου φωνάζουμε τον παπά να «διαβάσει» για λογαριασμό μας, αφού εμείς δεν μπορούμε να διαβάσουμε πια, την τελευταία ευχή για τη σωτηρία μας.
Μιας και οι ευχές δε μας ωφέλησαν σε τούτη τη ζωή, ας μας συνοδεύσουν τουλάχιστον στην άλλη, όπου είναι η πραγματική-τους θέση. Καθημερινά κολυμπάμε στο ευχητικό πέλαγος μιας ευκταίας ευτυχίας, που όλο κινάει να ’ρθει και ποτέ δε φτάνει. Και πώς να φτάσει με μαγικές επικλήσεις εκ του ασφαλούς και χωρίς αγώνα;
Η ευτυχία δεν είναι «εκ του Θεού», είναι «εκ των ανθρώπων». Πράγμα που το ξέρουν όλοι εκτός απ’ τους παπάδες και τους περί αυτούς που κατάφεραν ν’ ανταλλάξουν ταχυδακτυλουργικά την επίγεια δυστυχία-τους με την προσδοκώμενη ουράνια ευτυχία. Όμως , οι νορμάλ άνθρωποι γνωρίζουν πως ο ξορκισμός των «κακών πνευμάτων» επί της γης είναι υπόθεση περισσότερο επείγουσα απ’ τον ξορκισμό των «κακών πνευμάτων» στον ουρανό.
Και γι’ αυτό, κάνουν ευχές πριν καταλήξουν στις προσευχές. Καθημερινά κολυμπάμε στο ευχητικό πέλαγος μιας ευκταίας ευτυχίας, που όλο κινάει να ’ρθει και ποτέ δε φτάνει. Και πώς να φτάσει με μαγικές επικλήσεις εκ του ασφαλούς και χωρίς αγώνα; Η προσευχή είναι κι αυτή μια ευχή αλλά κατευθυνόμενη «προς»: το Θεό, τον Άγιο και γενικότερα προς μια «δύναμη» απρόσωπη και ασαφή. Και ακριβώς το απρόσωπο του παραλήπτη της προσευχής είναι που μας υποχρεώνει να τον στοχεύουμε πολύ προσεχτικά, προκειμένου να πετύχουμε τον αέναα κινούμενο στόχο.
Για τον ίδιο λόγο η ευχή-μας, αν θέλουμε να πάρει το πρόθεμα «προς» και να μετατραπεί σε προσευχή, πρέπει να εκτοξευτεί με πάρα πολύ μεγάλη δύναμη. Η αραιή «ψυχική ενέργεια» της ευχής είναι εντελώς ακατάλληλη για έναν τέτοιο σπουδαίο σκοπό. Συνεπώς πρέπει να πυκνώσουμε τούτη την ενέργεια με την άσκηση και αν δεν μπορούμε να το πετύχουμε μόνοι-μας δεν έχουμε παρά να συμβουλευτούμε επί του θέματος τις οδηγίες του Ιγνάτιου Λογιόλα, που έγραψε σχετική πραγματεία υπό τον τίτλο «Πνευματικές ασκήσεις» προς χρήση των Ιησουιτών μοναχών, αυτών που δια της Ιεράς Εξετάσεως παλούκωσαν ουκ ολίγους ανίκανους να προσευχηθούν με τον αρμόζοντα τρόπο. Είδαμε, λοιπόν, πως η ευχή και η προσευχή είναι το ίδιο πράγμα. Η διαφορά έγκειται μόνο στον παραλήπτη της μαγικής επίκλησης:
Η ευχή απευθύνεται σε ανθρώπους, η προσευχή σε θεούς και πνεύματα άμεσα εξαρτημένα απ’ αυτούς. Φυσικά, πρέπει να τροποποιήσει κανείς το περιεχόμενο της μαγικής επίκλησης, για να μην μπερδευτούν οι παραλήπτες: Αν η προσευχή δεν είναι κατάλληλα διαμορφωμένη μπορεί να εκληφθεί ως ευχή και να την εισπράξει κατά λάθος κάποιος άνθρωπος. Σε μια τέτοια απευκταία περίπτωση, θα διαπράξουμε το αμάρτημα της ειδωλωλατρείας ή προσωπολατρείας, πράγμα που είναι το ίδιο σε τελική ανάλυση.
H ευχή και η προσευχή είναι το ίδιο πράγμα. Η διαφορά έγκειται μόνο στον παραλήπτη της μαγικής επίκλησης: Η ευχή απευθύνεται σε ανθρώπους, η προσευχή σε θεούς και πνεύματα άμεσα εξαρτημένα απ’ αυτούς Το «καλημέρα», «καλησπέρα» και τα συναφή, καθώς και το «μπάι μπόι», «τσιάο», «αλό» και οι ανάλογοι ξενόγλωσσοι βαρβαρισμοί που πλούτισαν το ήδη πλούσιο ευχολόγιο της ελληνικής γλώσσας, δεν είναι παρά κοινές και καθημερινές ευχές —τόσο κοινές και καθημερινές που έχασαν πια το αρχικό μεταφυσικό-τους περιεχόμενο και μετατράπηκαν σε σκέτους ήχους.
Έτσι το «καλημέρα», για παράδειγμα, δε σημαίνει ακριβώς «σας εύχομαι μίαν καλή ημέραν» αλλά «σας είδα»: Λέμε σε κάποιον «καλημέρα» για να δηλώσουμε, απλώς, πως βρίσκεται εδώ και λίγη ώρα εντός του οπτικού-μας πεδίου, ότι δηλαδή η παρουσία-του δεν πέρασε απαρατήρητη, πράγμα που θα ήταν απρέπεια.
Όσο για την «καλή σου μέρα», γνωρίζουμε από πείρα πως το καλό ή το κακό της ημέρας του κυρίου που χαιρετίσαμε είναι τελείως άσχετο απ’ την ευχή μας. Άλλωστε, τίποτα δεν αποκλείει ο εν λόγω κύριος να βρεθεί κάτω απ’ τους τροχούς ενός αυτοκινήτου αμέσως μετά την ευχή-μας —και παρά την ευχή-μας. Ακόμα, όλοι ξέρουμε από οδυνηρή εμπειρία πως είναι κουτό να λες καλημέρα και να το εννοείς, όταν και ο χαιρετών και ο χαιρετώμενος εισπνέουν το γνωστόν αθηναϊκόν νέφος, η καταστροφική ύπαρξη του οποίου απέχει άπειρες ρυπαντικές μονάδες απ’ την αρχική μεταφυσική αφετηρία της ευχής. Η απομεταφυσικοποίηση λοιπόν όλων των ευχών είναι ένα γεγονός.
Οι ευχές έχουν μετατραπεί σε κενούς τύπους ευγένειας, που ωστόσο διατηρούν αταβιστικά ένα μέρος από το αρχικό μεταφυσικό-τους περιεχόμενο, έτσι για να μην ξεχνάμε τον πρωτογονισμό-μας. Πάντως καλό είναι, τώρα στους πεζούς καιρούς-μας, για έγκυρες και αποτελεσματικές ευχές να καλείτε τον παπά.
Αυτός, εκτός από το Ευχολόγιο (βιβλίο ιερό με ξόρκια δια πάσα νόσον και πάσα μαλακίαν) διαθέτει και το δυστυχώς παρακμασμένο Ευχέλαιον, που είναι ένα από τα εφτά μυστήρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Πρόκειται όντως για ένα πολύ μυστηριώδες μυστήριο, μιας και σ’ αυτό η ευχή και το λάδι αποτελούν αμάλγαμα πολύ μεγάλης μαγικής δύναμης. Αν ούτε το Ευχέλαιο λύσει το επίμονο πρόβλημά σας, τότε δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε το πρόβλημά σας είναι τάξεως ψυχολογικής, οπότε θα χρειαστείτε ψυχίατρο — ψυχαναλυτή, είτε είναι τάξεως κοινωνικής, οπότε θα χρειαστεί να εγγραφείτε στο συνδικάτο ή σε κάποιο κόμμα.
Κείμενα στο Έθνος – Βασίλης Ραφαηλίδης

UPόψεις : Τόση …ανεξαρτησία πώς την αντέχετε;

Θεσμική εκτροπή βλέπει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με αφορμή τις δηλώσεις Πολάκη για το θέμα Novartis. Θεσμική εκτροπή φοβάται ο αρχηγός της Δεξιάς και καλεί τα δημοκρατικά κόμματα να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να την αποτρέψουν. Ούτε τα προσχήματα βρε παιδιά; Ίδιες ανακοινώσεις, ίδιες καταγγελίες; Μήπως και ο ίδιος συντάκτης;

Ας αφήσουμε όμως τον κ. Μητσοτάκη, αυτός τα δίνει όλα για να γίνει πρωθυπουργός. Οι δικαστές και εισαγγελείς όμως τόσο κοντή μνήμη έχουν; Ή για να το πω διαφορετικά τόσο κραυγαλέα είναι η ιδιοτέλεια τους;

Αλήθεια, είχαν βγάλει ανακοίνωση όταν η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, κορυφαία στελέχη της Δεξιάς και παράγοντες του ΠΑΣΟΚ κατηγορούσαν τους εισαγγελείς κατά της διαφθοράς για συμμετοχή σε σκευωρία που έχει στήσει η σπείρα του Μαξίμου; Γιατί δεν τους προστάτευσαν;

Έβγαλαν ανακοίνωση όταν ο πρώην πρωθυπουργός Α. Σαμαράς μήνυσε προστατευόμενους μάρτυρες και εισαγγελείς και είπε ότι θα τους κάτσει στο σκαμνί;

Έβγαλαν ανακοίνωση όταν ο Άδωνης Γεωργιάδης επιτέθηκε στους εισαγγελείς και τους απείλησε με διώξεις όταν το κόμμα του έρθει ξανά στα πράγματα;

Έχουν να πουν κάτι για τον τομεάρχη Δικαιοσύνης της Ν.Δ Νίκου Παναγιωτόπουλου, ο οποίος δήλωσε στον Αθήνα 9,84 ότι «έχουμε σοβαρές υπόνοιες για μεθόδευση με συγκεκριμένες στοχεύσεις, δηλαδή την ενοχοποίηση πολιτικών προσώπων με στοιχεία της δικαιοσύνης πρόθυμα δυστυχώς να εργαλειοποιούνται»;

Αγαπητοί δικαστές και εισαγγελείς, δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε, αλλά η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει ότι στελέχη σας συνεργάζονται με το μέγαρο Μαξίμου με στόχο την εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης. Θα αντιδράσετε; Δεν το νομίζω. Αφού απ’ ό,τι φαίνεται η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης συμφωνεί απολύτως με την εκδοχή της Δεξιάς. Αναρωτιέμαι τόση …ανεξαρτησία πώς την αντέχετε;

UPόψεις: Οι «δολοφόνοι» της 21χρονης Έλενας θα ξανασκοτώσουν – Μεγαλώνουν έτσι!

Του Γιάννη Καφάτου

Δολοφονία, εκτέλεση. 21 ετών. Είπε «όχι» Εκτελέστηκε. Πρώτα τη χτύπησαν. Νόμιζαν ότι την ξέκαναν και την πέταξαν από τα βράχια. Ήταν ζωντανή. Πνίγηκε στη θάλασσα.

Οι «άντρες», οι άντρακλες οι μεγαλωμένοι από γυναίκες – μάνες. Εκτέλεσαν το κοριτσάκι που τους είπε «όχι».

Ο Έλληνας θα τα ρίξει στον Αλβανό. Μάλλον κι αυτό κάπως το έμαθε. Ο Αλβανός δεν ξέρω σε ποιον θα τα ρίξει.

Η Ελένη Τοπαλούδη είχε κάθε δικαίωμα να ζήσει. Όπως θέλει. Όπως και οι δολοφόνοι της. Οι δολοφόνοι της δεν έμαθαν ποτέ ότι υπάρχει και το «όχι» ως απάντηση. Και η ετυμηγορία τους για το «όχι» της Ελένης ήταν: θάνατος!

Ο Έλληνας και ο Αλβανός. Οι δράστες. Μαζί με αυτούς δράστες λογάω και όσους έβγαλαν ότι σκατό κουβαλάει η ψυχή τους στη σελίδα της νεκρής κοπέλας που δε γούσταρε τους ρατσιστές και καταλάβαινε τα προβλήματα των προσφύγων.

Δράστες μεγαλώνουν σε εκατομμύρια σπίτια που ο διαχωρισμός αγόρι-κορίτσι, άντρας –γυναίκα παραμένει ακόμη ως ανατροφή.

Δράστες είναι η μάνα και ο πατέρας που ξεχωρίζει τα παιδιά του λόγω φύλου και τα μαθαίνει να διαχωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με το τι πιστεύουν, τι φοράνε, πώς μιλάνε, πώς ντύνονται.

Δράστες είναι εν δυνάμει, όσοι αναρωτιούνται «Τι ήθελε να πάει σπίτι του», δράστες για τις δολοφονίες της επόμενης Ελένης, Μαρίας, Κώστα, Πάνου, είναι όσοι αναρωτιούνται «πώς ντύνεται», «πώς συμπεριφέρεται».

Δράστης είναι ο γυμνασιάρχης που λέει στα κορίτσια να ντύνονται ευπρεπώς. Βυζαίνει με το γάλα του μίσους για το γυναικείο σώμα τους άντρες που ωριμάζουν στο σχολείο.

Δράστης είναι ο δημοσιογράφος που δεν σέβεται τη διαφορετικότητα που αυτονόητα υπάρχει στην κοινωνία και την στιγματίζει για χάρη της τηλεθέασης.

Δράστης είναι ο κάθε «άντρακλας» που νομίζει ότι κάθε γυναίκα του ανήκει και αν δεν τον γουστάρει, αν το μετανιώσει την τελευταία στιγμή μπορεί να την σκοτώσει για να κάνει το δικό του.

Δράστες είναι οι «νοικοκυραίοι», όπως αυτοί που σκότωσαν τον Ζακ Κωστόπουλο.

Κι εμείς, «εμείς» που νομίζουμε ότι είμαστε «άλλοι», τι είμαστε τελικά όσο ανεχόμαστε όλους αυτούς;

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/oi-dolofonoi-ths-21xronhs-elenas-tha-xanaskotwsoyn-megalwnoyn-etsi  )

UPόψεις : Σαν στο σπίτι σας, κύριε Κακλαμάνη

της Ελενας Ακρίτα

Κύριε Αντιπρόεδρε, με όλο το θάρρος που (δεν) έχω, άριστα πράξατε που δεν ζητήσατε άδεια από το Προεδρείο του Κοινοβουλίου για την «ενός λεπτού σιγή» στη μνήμη του Κωνσταντίνου Κατσίφα. 
Τόσα χρόνια στη Βουλή εσείς τα χτίσατε αυτά τα μαγαζΑ, να μην κάνετε και μια φορά το κέφι σας βρε αδελφέ; Να μπείτε άρχοντας μέσα και να τους..
σηκώσετε όλους κλαρίνο. Γιατί έτσι. Γιατί μπορείτε. Αφού τον αισθάνεστε τον χώρο σαν το σπίτι σας και το τσιφλίκι σας, γιατί να μην το κάνετε; Εκφραστείτε ελεύθερα. Αλλωστε έχουμε κι εκλογές το ’19 ποιος θα σας παρεξηγήσει, αλίμονο.
Επειδή με απατά η μνήμη μου, θυμίστε μου σε ποιες άλλες περιπτώσεις – ως Αντιπρόεδρος της Βουλής – πήρατε παρόμοιες πρωτοβουλίες; Πότε δηλαδή ζητήσατε να τηρηθεί «ενός λεπτού σιγή» για διαπρεπείς Ελληνες που έφυγαν φέτος από τη ζωή. Σας ερωτώ με όλο το θάρρος που (δεν) έχω τα εξής:
– Φέτος πενθήσαμε τον Μάνο Ελευθερίου. Εναν σπουδαίο στιχουργό και ποιητή που άφησε βαριά κληρονομία φευ σε αδύναμους
– Φέτος πενθήσαμε τον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Ως κυβερνήτης περιπολικού σκάφους πρωτοστάτησε στην διάσωση εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών που έφταναν στα ελληνικά νησιά. Ηταν μόνο 44 χρονών και πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Ζητήσατε ενός λεπτού σιγή;
– Φέτος πενθήσαμε τον Αγγελο Δεληβορριά. Μια εμβληματική μορφή της τέχνης και του πολιτισμού, που επί μισό αιώνα σχεδόν, ήταν η ψυχή του Μουσείου Μπενάκη κι έμαθε τους Ελληνες να επισκέπτονται και να αγαπούν τα μουσεία. Ζητήσατε ενός λεπτού σιγή;
– Φέτος πενθήσαμε την οικογένεια του Ανδρέα Δημητρίου. Του ηρωικού πυροσβέστη που ενώ έσωζε ζωές στο Μάτι, η γυναίκα του Μαργαρίτα και το 6 μηνών μωράκι τους νικήθηκαν από τις φλόγες και έφυγαν από τη ζωή. Ζητήσατε ενός λεπτού σιγή;
Κι άλλοι… Κι άλλοι πολλοί…
Κύριε Κακλαμάνη, ο σεβασμός μας στον θάνατο του κάθε ανθρώπου δεν δικαιολογεί επιλεκτικές εκδηλώσεις τιμής για όποιον γουστάρει ο Αντιπρόεδρος της Βουλής. Και πιστέψτε με, μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι’ αυτό. Με όλο το θάρρος που δεν έχω.

τα νεα

Page 1 of 6
1 2 3 6