Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ανάγκη για αναγέννηση στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το 31,53 % επιβεβαιώνει ότι αποτελεί μια μεγάλη δύναμη της Αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πάνω στο ιστορικό κύμα, που μπορεί να συμβάλει, με τις κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες του στον ελληνικό και ευρωπαϊκό χώρο, παρά την προσωρινή νίκη της Ν.Δ., στην ήττα του νεοφιλελευθερισμού, αυτού του νέου εξανδραποδισμού, που υποδουλώνει τις ζωές και την ελευθερία των ανθρώπων, των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων, υποτάσσοντας περαιτέρω μέσω των δανείων ολόκληρες χώρες και την πατρίδα μας

Του Γιώργου Δερμάτη*

 

«(…) Λοιπόν, τι να τρέχουμε

τώρα,

νυχτιάτικα, με δάδες, σκουντουφλώντας στις πέτρες, δίχως καν

να ξέρουμε

το νόημα τέτοιων άσκοπων συμβολισμών (…)

Ε, όχι

ετούτη τη φορά δεν το κουνάμε βήμα, – έτσι είπαμε. Μα όταν

ακούστηκε

απόμακρα το νύχτιο τύμπανο και πέρασαν οι πυρσοφόροι αθόρυβα

μπροστά στο σπίτι,

δεν αντέξαμε πάλι, πεταχτήκαμε στο δρόμο, στριμωχτήκαμε ανά-

μεσα στο πλήθος,

πήραμε μέρος στη φωτιά, στη φυγή, στις θυσίες, κ’ επιστρέψαμε

απ’ την Πυθιάδα οδό προς τους Δελφούς, περασμένα μεσάνυχτα,

κρατώντας

δάφνες και δάφνες, μ’ όλο που δεν είχαμε (από χρόνια πια) να

στεφανώσουμε κανέναν-

κ’ είταν μια θλίψη, και μαζί περηφάνεια, που δεν τό ’ξερε κανείς,

και που όλοι

μάς λογιάζουν δικούς τους.»

Γ. Ρίτσος, Σεπτήρια και Δαφνηφόρια στο Πέτρες, Επαναλήψεις, Κιγκλίδωμα, Αθήνα, 1982, σ. 74-75.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 παρέλαβε μια καθημαγμένη Ελλάδα και παρά το ιδιότυπο πραξικόπημα των σκληρών ευρωπαϊκών κύκλων για άτακτη χρεοκοπία, μέσα στον κατακλυσμό, με τον αναγκαίο, σωτήριο και ευφυή συμβιβασμό «διαβάζοντας» τον χάρτη1 την οδήγησε στο υπήνεμο σημερινό λιμάνι για να προετοιμάσουμε τη συνέχεια του ταξιδιού, την «οργάνωση» της μεγάλης φιλοδοξίας μας: Να συμβάλουμε στην αναγέννηση της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Ένα είναι το βέβαιο: Όλα τα άλλα κόμματα και πολιτικοί σχηματισμοί μιλούν εκ του ασφαλούς, με την Ελλάδα στην πράξη μη χρεοκοπημένη, με την Ελλάδα σωσμένη χάρις στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ∙ αυτή είναι η αλήθεια, όπως προκύπτει από τα πράγματα, τα ποσοτικά οικονομικά αντικειμενικά στοιχεία και τη διεθνή αναβάθμιση της χώρας, και είναι αυτά που επιτρέπουν στη Ν.Δ. σήμερα, ως κυβέρνηση, να συνεχίσει, όχι στην κινούμενη άμμο που παρέδωσε, αλλά στο σταθερό έδαφος, που παραλαμβάνει από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τηρουμένων των αναλογιών, χάρις στην απαλλαγή από τον δογματισμό, χάρις στην ωριμότητα της πολιτικής σκέψης, την κατανόηση της αξίας του πολιτικού χρόνου και την ανεξαρτησία πνεύματος της ανανεωτικής Αριστεράς, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν επανέλαβε το λάθος «να μην πάρουμε μέρος στις εκλογές του 1946», εννοώ, δηλαδή, να οδηγηθεί, παρά και ενάντια στον συσχετισμό των δυνάμεων, όπως τότε, στην ανόητη ρήξη, στην αριστερή παρένθεση και εν τέλει στην καθολική συντριβή και τη στρατηγική ήττα, τη δική της και του ελληνικού λαού – αυτό ήταν το σχέδιο των αντιπάλων μας το 2015.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το 31,53 % επιβεβαιώνει ότι αποτελεί μια μεγάλη δύναμη της Αριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πάνω στο ιστορικό κύμα, που μπορεί να συμβάλει, με τις κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες του στον ελληνικό και ευρωπαϊκό χώρο, παρά την προσωρινή νίκη της Ν.Δ., στην ήττα του νεοφιλελευθερισμού, αυτού του νέου εξανδραποδισμού, που υποδουλώνει τις ζωές και την ελευθερία των ανθρώπων, των εργαζομένων, των ανέργων, των νέων, υποτάσσοντας περαιτέρω μέσω των δανείων ολόκληρες χώρες και την πατρίδα μας. Η αναγέννηση, πνευματική, πολιτισμική πολιτική και οικονομική, ως σύγχρονο αίτημα στην Ελλάδα και την Ευρώπη ιστορικής κατίσχυσης της Δημοκρατίας, ως άνθηση της ζωής των πολλών, πάνω στα συμφέροντα της ολιγαρχίας και των ελασσόνων συνεταίρων της, προβάλλει περισσότερο από ποτέ ως επιτακτική.

Η Ιστορία στη μακρά της διάρκεια, αιώνες τώρα, καθόρισε πρώτον το έδαφος των εθνικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων του ελληνικού λαού να είναι το ευρωπαϊκό και δεύτερον, μεταπολεμικά, ο μοναδικός δρόμος προς την πραγμάτωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού να είναι ο δημοκρατικός, με εκκίνηση και μέγιστη κατάκτηση τις σημερινές συνταγματικές ελευθερίες. Επίσης η γεωπολιτική θέση της χώρας μας αποτελεί τη σταθερά, που ασκεί μεγάλο βάρος στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, εάν δεν τις επικαθορίζει τις περισσότερες φορές.

Πρώτο και σπουδαιότερο, χωρίς νέο πολιτικό υποκείμενο δεν μπορεί να προωθηθούν οι πολιτικοί στόχοι της Αριστεράς. Ο πρόεδρος, Αλ. Τσίπρας, με την καταλυτική συνολική του συνεισφορά, αμέσως το ίδιο βράδυ των εκλογών, μίλησε για τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Μετά από τον πρώτο χρόνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα υπολειτουργούσε, σχεδόν παρέλυσε και για ορισμένους καπάτσους -πώς ξεφύτρωσαν και πώς μάθανε τόσο γρήγορα να «πλασάρονται» δίπλα στην εξουσία- αποτελούσε πεδίο δόξης λαμπρόν με αφόρητες ιδιοτέλειες, μεγάλες και μικρές. Υπάρχουν και περιπτώσεις που κρατούνταν «κλειστές» οι οργανώσεις για να διαχειρίζονται ορισμένοι τη σφραγίδα της κομματικής εξουσίας προωθώντας τα προσωπικά τους συμφέροντα. Οι συνιστώσες, σκιές του εαυτού τoυς, ατόνησαν, καμία σχέση με ρεύματα ιδεών, αντίθετα πολλοί ήταν ενταγμένοι σ’ αυτές, όχι, έστω για την «αλληλεγγύη» της κομματικής προώθησης, και άρα των πολιτικών ιδεών, αλλά, πολύ χειρότερα, για την αναρρίχηση στην εξουσία και την προώθηση συμφερόντων. Δυστυχώς και πολλοί υποψήφιοι βουλευτές επελέγησαν όχι με αξιοκρατικά κριτήρια, αλλά με γνωριμίες. Άλλο πράγμα η αξιοποίηση της «εικόνας» και άλλο το κενό «φαίνεσθαι» να αντιστρατεύεται το «είναι». Τι ταπεινωτικοί διαγκωνισμοί! Αναφέρει ο Αν. Γκράμσι: «…Η μεγάλη φιλοδοξία, εκτός του ότι είναι αναγκαία για την πάλη, δεν είναι αξιοκαταφρόνητη ηθικά∙ …Συνήθως βλέπουμε την πάλη των μικρών φιλοδοξιών (των εντελώς προσωπικών) κατά της μεγάλης φιλοδοξίας (που είναι αξεχώριστη από το συλλογικό καλό).2

Από την άλλη, τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν σε εκείνα τα κυβερνητικά στελέχη, που δούλεψαν με αυταπάρνηση, ανιδιοτέλεια και αποτελεσματικότητα και παρήγαγαν τεράστιο έργο, συνδυάζοντας την αριστερή τους συνείδηση με τον «homme d’état – statesman», όπως ενδεικτικά αναφέρω, μεταξύ πολλών άλλων – ας με συγχωρήσουν, όσους παραλείπω: Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Κοτζιάς, Βούτσης, Σπίρτζης, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης, ή ο «αφανής» Σπ. Γεωργάτος, δημιούργημα της διεθνούς αριστείας του οποίου είναι το ΕΛΙΔΕΚ (Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας) του υπουργείου Παιδείας. Η Αριστερά δεν ευρίσκεται στην περίοδο των διωγμών, οπότε το ηθικό πλεονέκτημα, λόγων των θυσιών της, ήταν αυταπόδεικτο, σήμερα το ηθικό πλεονέκτημα δεν είναι δεδομένο για κανένα, είναι στόχος προς κατάκτηση και κάθε φορά προς επιβεβαίωση, όπως για όλους τους ανθρώπους. Απ’ αυτήν την άποψη ο μετασχηματισμός του κόμματος πρέπει να είναι δραστικός και ριζικός, διαφορετικά η στρατηγική ήττα σε βάθος μερικών χρόνων, και ανεξάρτητα αν επανέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, θα έλθει εκ των «έσω». Ευκταίο το να γίνουν μέλη το 10% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Οι γενικές «εκκλήσεις» για εγγραφές όμως είναι αναποτελεσματικές. Η ανάδειξη του Αλ. Τσίπρα ως προέδρου του νέου κόμματος μέσα από μαζική ψηφοφορία των πολιτών που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συμβάλει σ’ αυτό το άνοιγμα. Αλλά η διαθεσιμότητα είναι η ψηφιακή, άρα με έμφαση πρωτίστως στους νέους γίνονται μέλη με ψηφιακό τρόπο, τα οποία, εκτός από την ψηφιακή διασύνδεση, θα συνέρχονται σε τακτά διαστήματα και σε κανονικές συνελεύσεις. Τα γραφεία μας και διάλογος θα είναι και στο Διαδίκτυο. Όλοι βλέπουμε τι ανάγκη έκφρασης έχει ο κόσμος στο Διαδίκτυο. Αυτήν την ανάγκη να τη μετατρέψουμε σε φυσική παρουσία. Ποιος δεν θυμάται στο παρελθόν τις μεγάλες κινητοποιήσεις των νέων μόνον με τα sms.

Η έκφραση των συμφερόντων του ελληνικού λαού από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο δημοκρατικός δρόμος για μια νέα αναγέννηση, με ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό συμβόλαιο, με τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και όπου το επιτρέπουν οι συσχετισμοί και οι συνθήκες και τις ρήξεις, ως κίνηση που καταργεί την καθημερινή κατάσταση πραγμάτων, μας αναγκάζει -δεν επιλέγουμε, μάς επιβάλλεται- να συγκεράσουμε το διαλεκτικό συνεχές της ριζοσπαστικής Αριστεράς με τη σοσιαλδημοκρατία, τις προοδευτικές – δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις, τα κινήματα των νέων, τις δυνάμεις της οικολογίας, ιδιαίτερα μετά την επαναδιατύπωση πολλών προβλημάτων, που επιβάλλει η κλιματική αλλαγή. Αυτές οι συμμαχίες στο αυτόνομο πεδίο του πολιτικού έχουν, όμως, πρώτιστη προϋπόθεση το «σκάψιμο» στις πρωτογενείς κοινωνικές δυνάμεις της εργασίας και του πολιτισμού.

Η αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση της Ν.Δ. πρέπει να είναι προγραμματική, επί της ουσίας, όπως στον προεκλογικό αγώνα, πάνω στα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα, χωρίς ο ΣΥΡΙΖΑ να σύρεται σε αποπροσανατολισμούς και μεταθέσεις των ζητημάτων και, εννοείται, χωρίς λαϊκισμούς και επικοινωνιακές υπερβολές, δεν τα έχουμε ανάγκη. Μάς βλάπτουν, δεν μάς ωφελούν. Με σύμμαχο τους θεσμούς της Δημοκρατίας, τους αγώνες των εργαζομένων, θα γίνεται προσπάθεια να αποτραπούν οι συνέπειες της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης της Ν.Δ., χωρίς υποτίμηση των ικανοτήτων της, γιατί αυτό θα είναι δείγμα δικής μας αδυναμίας3, δημιουργώντας με την ενεργό πολιτική μας δράση το μεγάλο νέο ιστορικό κοινωνικό μπλοκ του ελληνικού λαού. Και κάτι για την περιβόητη αριστεία: Επιτέλους, μια παρανόηση πάνω σε μια φράση του Αρ. Μπαλτά έγινε «μανιέρα», έγινε εμμονή. Λοιπόν, απέναντι στην αριστεία της διαχείρισης του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που επιδιώκει η κυβέρνηση της Ν.Δ. πρέπει να αντιτάξουμε την αριστεία της Αριστεράς, που, εδραζομένη στην αριστεία της επιστήμης, της τεχνολογίας, της καινοτομίας και των πολιτικών μας θέσεων, υπηρετεί τα συμφέροντα των υποτελών τάξεων και των νέων της πατρίδας μας.

Την τεχνογνωσία της αντιπολίτευσης ένα αριστερό κόμμα την κατέχει καλά, ενδυναμωμένη μάλιστα με την πείρα τεσσεράμισι χρόνων διακυβέρνησης. Αλλού είναι το ζήτημα. Αν η τριτοδιεθνιστική παράδοση συντηρείται ως ανάμνηση στο πεδίο του φαντασιακού, ο δημοκρατικός δρόμος των αλλαγών υπέρ των δυνάμεων της εργασίας, με τον αργό πολιτικό του χρόνο, έχει τη μόνιμη απειλή της ενσωμάτωσης, της έκπτωσης στην απλή διαχείριση, την αλλοτρίωση, τη φθορά των συνειδήσεων. Ένα παράδειγμα: Συνηθίζουν να μιλούν πολλοί για την παθογένεια της πολιτικής ζωής, που αφορά στο πελατειακό σύστημα, ελάχιστοι μιλούν για τη μέγιστη παθογένεια της πατρωνίας, αυτήν τη γάγγραινα∙ τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα απλώνονται σαν πετρελαιοκηλίδα, σφιχταγκαλιάζουν απ’ έξω τις υψηλές δομές του κράτους, εκμαυλίζουν τους εκπροσώπους του και τους υποτάσσουν στα εαυτών, προς βλάβην του δημοσίου συμφέροντος και του ελληνικού λαού. Γνωστό είναι το πολιτικό ρητό «η εξουσία φθείρει και το χρήμα διαφθείρει». Η αντίσταση της συνείδησης του κόμματος, προσωπικής και συλλογικής, πρέπει να συνοδεύεται με δημιουργία νέων θεσμών, που καθιστούν ανεπίστρεπτες τέτοιες καταστάσεις και προφανώς διατυπώνοντας σκληρή κριτική σε σημερινά φαινόμενα πατρωνίας, που για τους νεοφιλελεύθερους αποτελούν κανονικότητα. Πρέπει από τώρα, γενικότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ να επεξεργασθεί τις θέσεις του πάνω στο κράτος, στη σχέση κυβερνητικής και πολιτικής ηγεμονίας, εκκινώντας από τις θέσεις του Ν. Πουλαντζά, με την εκπόνηση λεπτομερούς σχεδίου συγκεκριμένων παρεμβάσεων και με τον εξοπλισμό της τόλμης για την υλοποίησή τους. Και ο νοών νοείτω. Αυτήν την πολιτική προοπτική με την κεκτημένη ιστορική ροπή και δύναμη του 31,53% ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει και μπορεί να την διασφαλίσει και να αποκλείσει την απλή διαχείριση με λίγο κοινωνική ευαισθησία. Η ευρύτητα των πολιτικών και κοινωνικών του συμμαχιών δεν αντιφάσκει με την πρώτη εκδοχή, αντίθετα την προϋποθέτει.

Το βράδυ των εκλογών μού είπε μια κοπέλα, γύρω στα 27, η Μαρία, με πανεπιστημιακό πτυχίο, δύο masters και τρεις γλώσσες, εργαζόμενη σε έναν όμιλο, ενοικιασμένη από μια εργολαβική εταιρεία: Δυστυχώς, από τη Δευτέρα θα συνεχίσω να δουλεύω ως εργολαβική με τον μισθό των 600 ευρώ. Στα τέλη του 19ου αι., το 1896, στην Καμάριζα του Λαυρίου, ένα από τα αιτήματα των μεταλλωρύχων, κατά τη μεγάλη απεργία τους, ήταν να πάψει η διαμεσολάβηση των εργολάβων, να μην πληρώνονται απ’ αυτούς, αλλά απ’ ευθείας από τη Γαλλική Εταιρεία.

Με τη Μαρία ή με τις εργολαβικές εταιρείες;

 

* Ο Γιώργος Ν. Δερμάτης, είναι δρ Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Louvain-la-Neuve


1 Ο κ. Δ. Σαββόπουλος με τις τελευταίες μπαγιάτικες εξυπνάδες του συμπεριφέρεται, όπως τραγουδούσε άλλοτε ο ίδιος, σαν πολιτευτάκιας, που παίρνει την αλήθεια μας και μάς την κάνει λιώμα. Πάντως, όσο και να το προσπαθεί, δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον ποιητή των νεανικών μας χρόνων.

2 Αν. Γκράμσι, Μεγάλες φιλοδοξίες και μικρές φιλοδοξίες στο Παρελθόν και Παρόν, μτφρ.: Θ. Αντωνίου, Αθήνα, 1974, σ. 36-38.

3 Α. Γκράμσι, Η τάση να μειώνουμε τον αντίπαλο, στο ίδιο, σ. 11-13.

(ΠΗΓΗ : https://www.avgi.gr/article/10811/10061476/o-syriza-kai-e-ananke-gia-anagennese-sten-ellada-kai-ten-europe  )

Τα «καλά νέα» για την ελληνική οικονομία και η ανάγκη της φορολογικής μεταρρύθμισης

Πώς βλέπει την κατάσταση ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Bruegel στις Βρυξέλλες

Τα «καλά νέα» για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή την επίτευξη ακόμα μεγαλύτερου πρωτογενούς πλεονάσματος, την πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ και τη βελτίωση της θέσης της χώρας στις αγορές, καλωσορίζει ο επικεφαλής οικονομολόγος του Ινστιτούτου Bruegel στις Βρυξέλλες, Ζολτ Ντάρβας. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Ντάρβας σημειώνει πως τα αμέσως επόμενα χρόνια οι συνθήκες είναι αρκετά ευνοϊκές για τη χώρα λόγω της συμφωνίας για το χρέος, ωστόσο υπογραμμίζει την ανάγκη να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν τη φορολογία και τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος προκειμένου να διατηρηθεί η ανάπτυξη σε υψηλά επίπεδα.

«Τα καλά νέα είναι ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μεγαλύτερο από αυτό που αναμενόταν. Δείχνει ότι η κυβέρνηση μπορεί να δημιουργήσει πλεόνασμα. Επίσης, καλά νέα είναι ότι οι τιμές στις αγορές έχουν πέσει κάπως, ενώ είχαμε και κάποιες αναβαθμίσεις», σχολιάζει ο κ. Ντάρβας, σημειώνοντας ότι «το μεγάλο ζήτημα, όμως δεν είναι τι θα συμβεί στο εγγύς μέλλον». Όπως αναφέρει, σε αυτά τα χρόνια η Ελλάδα έχει να αποπληρώσει πολύ μικρό ποσό από το χρέος της και αυτό μπορεί να γίνει εύκολα χρησιμοποιώντας και το «μαξιλάρι» μετρητών. Αυτό που είναι πιο σημαντικό, σημειώνει, είναι τι θα γίνει «σε τρία-τέσσερα χρόνια από τώρα, οπότε όλο και περισσότερα δάνεια θα αρχίζουν να ωριμάζουν και μέχρι τότε δεν ξέρουμε εάν η ανάπτυξη θα παραμείνει ισχυρή ή θα έχει αποδυναμωθεί». Όπως εξηγεί ο κ. Ντάρβας, «κάθε βαθιά ύφεση ακολουθείται από κάποια ανάκαμψη», αλλά μόνο εάν αυτή παραμείνει «ισχυρή», η Ελλάδα θα είναι όντως στο σωστό δρόμο, «πλήρως εκτός προγράμματος και στηριζόμενη στα δικά της πόδια».

Εξάλλου, ο κ. Ντάρβας χαιρετίζει την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποπληρώσει πρόωρα τα δάνεια του ΔΝΤ. «Η πρόωρη αποπληρωμή του ΔΝΤ είναι μια πολύ καλή ιδέα γιατί έχουν υψηλό επιτόκιο και επομένως το να αποφευχθεί αυτό το επιτόκιο είναι μια πολύ καλή επιλογή. Και οι άλλες χώρες που είχαν δάνεια από το ΔΝΤ έκαναν το ίδιο, όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, γιατί είναι ξεκάθαρο πως αυτά τα δάνεια είναι πιο ακριβά από τα ευρωπαϊκά» σημειώνει, ενώ τονίζει πως η αμέσως επόμενη προτεραιότητα της Ελλάδας θα πρέπει να είναι η μείωση των φόρων.

«Οι φόροι είναι πολύ υψηλοί στην Ελλάδα και την ίδια στιγμή η φορολογική βάση είναι πολύ μικρή. Πολλοί άνθρωποι και εταιρείες συνεχίζουν να μην πληρώνουν φόρους, αλλά αυτοί που πληρώνουν υπόκεινται σε πολύ υψηλούς συντελεστές», σημειώνει ο επικεφαλής οικονομολόγος του think tank των Βρυξελλών, εκφράζοντας την άποψη ότι η μείωση των φόρων και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης είναι επίσης σημαντική για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

«Αυτό θα έβαζε τα δημόσια οικονομικά σε μια πιο σταθερή και βιώσιμη βάση. Καθώς επίσης και όλες οι μεταρρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος προκειμένου να γίνει πιο φιλικό για τις ξένες επενδύσεις» αναφέρει ο ίδιος, ενώ υπογραμμίζει ότι πιο σημαντικό για την Ελλάδα από την πώληση ομολόγων, είναι η προσέλκυση μεγαλύτερου όγκου άμεσων ξένων επενδύσεων.

«Αυτό που κάνει η κυβέρνηση τώρα είναι μια προσπάθεια να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της για τη μεταμνημονιακή περίοδο, κάτι που είναι σίγουρα πολύ σημαντικό. Εκτός όμως από αυτό, είναι αναγκαίο και για την ενίσχυση τής εμπιστοσύνης να προχωρήσει η φορολογική μεταρρύθμιση», καταλήγει ο κ. Ντάρβας.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/ta-kala-nea-gia-tin-elliniki-oikonomia-kai-i-anagki-tis-forologikis-metarrythmisis  )

Δημήτρης Βίτσας: Ανάγκη εξεύρεσης ΜΟΝΙΜΗΣ ευρωπαϊκής λύσης για το σύστημα ασύλου

Την τρέχουσα κατάσταση σχετικά με τη διαχείριση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος στην Ελλάδα παρουσίασε ο υπουργός Μεταναστευτικής πολιτικής Δημήτρης Βίτσας, μιλώντας σήμερα στην επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου. Παράλληλα, ο Έλληνας υπουργός απηύθυνε έκκληση για την επίτευξη συμφωνίας στο Συμβούλιο σχετικά τη μεταρρύθμιση του Κανονισμού του Δουβλίνου πριν από τις Ευρωεκλογές.

Ειδικότερα, ο κ. Βίτσας επισήμανε ότι το 2018 σημειώθηκε αύξηση των ροών προς την Ελλάδα, κυρίως μέσω των χερσαίων συνόρων (+284%), ενώ στα νησιά του Βορειανατολικού Αιγαίου καταβλήθηκαν σημαντικές προσπάθειες αποσυμφόρησης, με τη μεταφορά άνω των 29.000 ατόμων που είτε πήραν άσυλο είτε ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες.

Σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες ένταξης των προσφύγων που διαμένουν στην Ελλάδα, ο Έλληνας υπουργός αναφέρθηκε σε προγράμματα φιλοξενίας και ενσωμάτωσης που έχει θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση, προκειμένου οι δικαιούχοι πρόσφυγες να διδαχθούν τη γλώσσα, να βρουν εργασία και να αξιοποιηθούν οι δεξιότητές τους.

Αναφορικά με την αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου, ο Δ. Βίτσας τόνισε την ανάγκη εξεύρεσης μιας μόνιμης ευρωπαϊκής λύσης για το σύστημα ασύλου, κάτι που όμως δεν γίνεται, γιατί το Συμβούλιο δεν έχει καταφέρει να καταλήξει σε κοινή θέση. Όπως σημείωσε, η πρόταση του Ευρωκοινοβουλίου είναι «ρεαλιστική και λειτουργική» και η Ελλάδα σχεδόν «ταυτίζεται» με αυτήν. Παρόλα αυτά, σημείωσε, η χώρα συμβιβάστηκε με την πρόταση της βουλγαρικής Προεδρίας ως βάση συζήτησης, προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με το Κοινοβούλιο. Αυτό δεν έγινε δεκτό από άλλες χώρες, επισήμανε ο κ. Βίτσας, για να τονίσει πως «παρά την αύξηση της πίεσης, ακόμα δεν έχουμε καταφέρει τον επιμερισμό της ευθύνης και την επίδειξη αλληλεγγύης».

Ως εκ τούτου, ο υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη εξεύρεσης μιας ευρωπαϊκής λύσης έως τον ερχόμενο Μάιο, επισημαίνοντας πως δεν πρέπει να διαχωριστούν οι προτάσεις της Επιτροπής για το άσυλο και να ψηφιστούν ως “πακέτο” συμπεριλαμβανομένου του Κανονισμού του Δουβλίνου. Μέχρι τότε, πρότεινε την εφαρμογή ενός μεταβατικού μηχανισμού που θα προβλέπει την ανακατανομή και τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε χώρες που είναι πρόθυμες, προκειμένου να βοηθηθούν οι χώρες πρώτης υποδοχής.

Στη συζήτηση που ακολούθησε τα μέλη της επιτροπής Πολιτικών ελευθεριών σχολίασαν θετικά τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ επισήμαναν την ανάγκη επίδειξης αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και καταδίκασαν τη στάση ορισμένων χωρών που «μπλοκάρουν» επανειλημμένα την πρόοδο για την αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου.

(ΠΗΓΗ : https://www.amna.gr/home/article/335973/Dimitris-Bitsas-Anagki-exeuresis-monimis-europaikis-lusis-gia-to-sustima-asulou  )

Ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για τα κόκκινα δάνεια των αγροτών

«Η κυβέρνηση με την πρότασή της για τα “κόκκινα” δάνεια βρίσκει τη χρυσή τομή με τις συστημικές Τράπεζες. Για να έχει όμως η πρότασή της εφαρμογή και στα “κόκκινα” δάνεια του αγροτικού χώρου χρειάζεται να προσεγγιστούν και οι δυσκολίες που έχουν προκύψει με τη μεταφορά αυτών των δανείων στην ΑΤΕ υπό εκκαθάριση (PQH)», τονίζει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων, Βαγγέλης Αποστόλου, σημειώνοντας ότι η κατάσταση που διαμορφώθηκε με το κλείσιμο της ΑΤΕ μαζί με τις τότε στρεβλώσεις πρέπει απαραίτητα να διορθωθεί, αφού κανένας νόμος και κανένας εξωδικαστικός μηχανισμός δεν θα μπορέσει να λύσει οριστικά το πρόβλημα.

«Πάνω από όλα όμως», σημειώνει, «είναι αναγκαίο να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση της PQH προς την κατεύθυνση παραχώρησης όλης της περιουσίας και των εγκαταστάσεων του αγροτικού χώρου που συνδέονται με αυτά τα δάνεια σε εταιρείες διαχείρισης και αγοράς χαρτοφυλακίων μη εξυπηρετούμενων δανείων». Μια τεράστια αγροτική περιουσία, απαραίτητη για την άσκηση της αγροτικής δραστηριότητας σε ακίνητα, εγκαταστάσεις, εξοπλισμούς, έχει συνδεθεί με αυτές τις οφειλές κι αν δεν υπάρξει παρέμβαση θα χαθεί, αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Αποστόλου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Βαγγέλη Αποστόλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:

ΕΡ. Πολλές φορές έχετε αναφερθεί στην αναγκαιότητα να αντιμετωπιστούν τα κόκκινα δάνεια του αγροτικού χώρου. Δεν συμπεριλαμβάνονται στην πρόταση που έχει παρουσιάσει η Κυβέρνηση;

Η κυβέρνηση με τη πρότασή της για τα κόκκινα δάνεια βρίσκει τη χρυσή τομή με τις συστημικές Τράπεζες. Για να έχει όμως η πρότασή της εφαρμογή και στα κόκκινα δάνεια του αγροτικού χώρου χρειάζεται να προσεγγιστούν και οι δυσκολίες που έχουν προκύψει με τη μεταφορά αυτών των δανείων στην ΑΤΕ υπό εκκαθάριση (PQH).

Όπως είναι γνωστό, όταν η ΑΤΕ το 2012 οδηγήθηκε σε εκκαθάριση, τα θεωρούμενα ενήμερα δάνεια πέρασαν στην Τράπεζα Πειραιώς, ενώ τα λεγόμενα κόκκινα παρέμειναν στην PQH. Μάλιστα η ΑΤΕ, λίγο πριν, είχε αναπροσαρμόσει και τα επιτόκιά της στα επίπεδα του 10-12 %, πράγμα που αναγκαστικά ακολουθεί μέχρι σήμερα και η PQH, ανεβάζοντάς τις οφειλές σε υψηλά επίπεδα.

ΕΡ. Σε ποιο ύψος ανέρχονται σήμερα αυτά τα δάνεια και με τι είδους υποθήκες συνδέονται;

Τα ποσά αυτών των δανείων, με στοιχεία του 2017, ανέρχονται για τα φυσικά πρόσωπα (αγρότες) στο 1,9 δισ. ευρώ και για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς στο 1,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή συνολικά στα 3,5 δισ. ευρώ. Αφορούν, δε, 700 συνεταιρισμούς, μεταξύ των οποίων και αρκετοί ενεργοί με παραγωγική παρουσία στην περιφέρειά τους και 85.000 λογαριασμούς φυσικών προσώπων. Μια τεράστια αγροτική περιουσία απαραίτητη για την άσκηση της αγροτικής δραστηριότητας, σε ακίνητα, εγκαταστάσεις, εξοπλισμούς έχει συνδεθεί με αυτές τις οφειλές κι αν δεν υπάρξει παρέμβαση θα χαθεί.

ΕΡ. Τι είδους παρέμβαση προτείνετε; Δεν θα έχει επιπτώσεις στην πρόταση της Κυβέρνησης για τα κόκκινα δάνεια;

Πρέπει να αναφέρω ότι η διαδικασία που οδηγήθηκε σε εκκαθάριση η πρώην ΑΤΕ, όχι μόνον είχε ορισμένες παραδοξότητες, όπως δάνεια του ίδιου οφειλέτη να οδηγούνται άλλα στον εκκαθαριστή και άλλα στην Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και δεν έδινε ίσες ευκαιρίες και δυνατότητες σε όλους τους δανειολήπτες. Παρά το γεγονός ότι με μια σειρά νόμων, 2008/92, 2237/94, 2538/98 και 3259/2004 (γνωστός και ως νόμος για τα πανωτόκια), επιχειρήθηκε να ρυθμιστούν τα δάνεια αυτά, δεν κατέστη δυνατό. Μάλιστα, οι ρυθμίσεις των δανείων που πραγματοποιήθηκαν από τους δύο πρώτους νόμους κρίθηκε από τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια ότι αντίκεινται στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς και ζητήθηκε η ανάκτηση ποσού 460 εκατ. ευρώ, που έπειτα από αλλεπάλληλες διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαμορφώθηκε αρχές του 2018 στα 100 εκατ. ευρώ.

Όμως και το ποσό αυτό είναι δύσκολο να εξυπηρετηθεί, γιατί η οικονομική κατάσταση των οφειλετών, αγροτών και συνεταιρισμών, δεν επιτρέπει όχι μόνο την υπηρέτηση αυτών των οφειλών, αλλά ακόμη και των τρεχουσών συναλλαγών.

Για τη συνολική αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων, έγιναν κι άλλες δύο σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις, η μία με την τροποποίηση του πτωχευτικού κώδικα με τον νόμο 4446/2016 και η άλλη με την ψήφιση του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Ούτε αυτές οι ρυθμίσεις κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τα αγροτικά κόκκινα δάνεια, λόγω της ιδιαιτερότητάς τους, αλλά και εξαιτίας του πλαισίου λειτουργίας και του σκοπού της PQH.

ΕΡ. Μήπως όλες αυτές οι δυνατότητες δεν επαρκούν γιατί δεν μπορούν οι συγκεκριμένοι οφειλέτες να ανταποκριθούν στις οφειλές που προκύπτουν ακόμη και μετά τη μείωση που μπορούν να έχουν με αυτές τις ρυθμίσεις;

Είναι πέρα από βέβαιο ότι κανένας από αυτούς τους οφειλέτες δεν έχει σήμερα την οικονομική δυνατότητα εξυπηρέτησης των οφειλών του στον περιορισμένο χρονικό ορίζοντα που τους ζητά η PQH, χωρίς να δυσχεράνει τη λειτουργία και τη ρευστότητά του. Είναι επίσης γνωστό ότι η PQH δεν μπορεί να εφαρμόσει το σύνολο των μέτρων που προβλέπονται στον κώδικα δεοντολογίας, αφού δεν μπορεί να ανταλλάξει ακίνητα με χρέος, να συμμετάσχει σε πλειστηριασμούς για την απόκτηση ακινήτων με σκοπό τη διαγραφή χρέους, να ανταλλάξει χρέος με μετοχικό κεφάλαιο, να προχωρήσει σε διαχωρισμό οφειλής, να διαγράψει κεφάλαιο και να περιορίσει την απαίτησή της στο ύψος των καλυμμάτων της.

Η κατάσταση που διαμορφώθηκε με το κλείσιμο της ΑΤΕ μαζί με τις τότε στρεβλώσεις πρέπει απαραίτητα να διορθωθεί, αφού κανένας νόμος και κανένας εξωδικαστικός μηχανισμός δεν θα μπορέσει να λύσει οριστικά το πρόβλημα. Οι εκκαθαριστές σε κάθε αδιέξοδη προσπάθεια ρύθμισης οφειλών των αγροτών ή των συνεταιρισμών θα επικαλούνται ως δικαιολογία την έλλειψη θεσμικού πλαισίου και το βραχύβιο της εκκαθάρισης.

ΕΡ. Πώς τελικά θα εξαλειφθούν όλες αυτές οι αντιξοότητες;

Κρίνονται αναγκαίες ορισμένες ρυθμίσεις, όπως τα επιτόκια εκτοκισμού μετά το 2012 να καθοριστούν, νομοθετικά ή με απόφαση της Τραπέζης της Ελλάδος, σε λογικά επίπεδα και σε κάθε περίπτωση οι εκτοκισμοί πάνω από 3,5% να διαγράφονται. Οπως είναι αναγκαίο για τον χώρο οι συνεταιριστικές και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που λειτουργούν να μην οδηγηθούν σε άτακτη διακοπή της δραστηριότητάς τους.

Πάνω από όλα, όμως, είναι αναγκαίο να σταματήσει οποιαδήποτε κίνηση της PQH προς την κατεύθυνση παραχώρησης όλης της περιουσίας και των εγκαταστάσεων του αγροτικού χώρου που συνδέονται με αυτά τα δάνεια σε εταιρείες διαχείρισης και αγοράς χαρτοφυλακίων μη εξυπηρετούμενων δανείων. Εξάλλου, έχει ήδη συσταθεί στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ο οργανισμός εκείνος, ο ΟΔΙΑΓΕ, που μπορεί να διαχειριστεί όλη αυτή την περιουσία με αγροτικό πρόσημο.

Αντίθετα, μια τέτοια κίνηση, όχι μόνο δεν θα προσφέρει ουσιαστικό όφελος στα δημόσια έσοδα, αλλά και θα στερήσει από την αγροτική δραστηριότητα υποδομές που έχει ανάγκη και μάλιστα σε μια στιγμή που μπορεί να αναλάβει σημαντικό βάρος στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

(ΠΗΓΗ : https://www.amna.gr/home/article/335538/Anagki-ameson-parembaseon-gia-ta-kokkina-daneia-ton-agroton    )

Τουρισμός: Η ανάγκη για ένα νέο μοντέλο

Την τελευταία δεκαετία τόσο ο υπερτουρισμός όσο και η τουριστοφοβία έχουν χαρακτηριστεί ως δύο πολύ επικίνδυνες τάσεις, καθώς μπορούν να στρέψουν την κοινή γνώμη ενάντια στον τουρισμό. Αυτό μπορεί να συμβεί ειδικά σε περιοχές που θεωρούνται τουριστικοί προορισμοί και απαιτεί εντατική προσοχή από πλευράς των τοπικών αρχών και όλων των εμπλεκόμενων ομάδων, ώστε να εφαρμόσουν τις αντίστοιχες πολιτικές για τη διαχείριση του τουρισμού με όρους βιώσιμης ανάπτυξης σε αστικό περιβάλλον.

Υπερτουρισμός και τουριστοφοβία

Ο όρος υπερτουρισμός είναι αρκετά πρόσφατος και αναφέρεται στην έντονα αρνητική επίδραση του τουρισμού ενός προορισμού ή επιμέρους περιοχές αυτού αρνητική στην αντιλαμβανόμενη ποιότητα της ζωής των κατοίκων και/ή στην ποιότητα των εμπειριών των επισκεπτών. Η Βαρκελώνη βρίσκεται στο επίκεντρο των αυξανόμενων ανησυχιών σχετικά με την ταχεία ανάπτυξη του τουρισμού στις πόλεις, ιδίως κατά τις περιόδους αιχμής. Εκτιμάται ότι το 2017 υπήρχαν 30 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις από τουρίστες στην πόλη, ενώ ο συνολικός πληθυσμός φτάνει τους 1.625.137 κατοίκους. Αυτός είναι και ο λόγος που σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη αυξάνονται οι διαδηλώσεις και τα κοινωνικά κινήματα, που δίνουν μάχη κατά του υπερτουρισμού και του αντίκτυπου που έχει στους κατοίκους της περιοχής.

Την ώρα που πολλοί τουρίστες θέλουν να «ζουν σαν ντόπιοι» και να έχουν μια αυθεντική εμπειρία κατά την επίσκεψή τους, οι κάτοικοι πολλών προορισμών που εξαρτώνται από τον τουρισμό βλέπουν τον τόπο τους να «εξαφανίζεται» μέσα στα καταστήματα με τα σουβενίρ, τα πλήθη, τα μπαρ και τις καφετέριες. Υποφέρουν επίσης από τις τεράστιες πιέσεις των τοπικών εγκαταστάσεων και των υποδομών.

Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Άλλοι προορισμοί όπου το ζήτημα του υπερτουρισμού έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις είναι η Μαγιόρκα, το Παρίσι, το Ντουμπρόβνικ, το Κιότο, το Βερολίνο, το Μπαλί και το Ρέικιαβικ. Πρόσφατα, οι αρχές της Ταϊλάνδης αναγκάστηκαν να πάρουν δραστικά μέτρα, όταν ο αριθμός των τουριστών που επισκέπτονταν τον κόλπο Maya, την παραλία που έγινε γνωστή από την ταινία «The Beach» του Danny Boyle, δημιούργησε σοβαρές περιβαλλοντικές ζημίες.

Η «τουριστοφοβία» από την άλλη έχει τις βάσεις της στην ξενοφοβία και συνήθως εκδηλώνεται με αρνητικά συναισθήματα απέναντι σε συγκεκριμένους τύπους τουριστών. Η διαφορά της από τον υπερτουρισμό είναι ότι, ενώ ο υπερτουρισμός επιδρά βραχυπρόθεσμα στη συνείδηση ενός κατοίκου –όταν, για παράδειγμα, χρειάζεται και ο ίδιος τρεις ώρες για να ανέβει στον Πύργο του Άιφελ–, τα κατάλοιπα ανάλογων εμπειριών δίνουν χώρο στην ανάπτυξη ξενοφοβικής συμπεριφοράς, η οποία μπορεί δυνητικά να εκτραχυνθεί υπερβαίνοντας την τουριστοφοβία και οδηγώντας σε ακόμα πιο ακραίες συμπεριφορές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σύνθημα «Τουρίστες δεν είστε ευπρόσδεκτοί» που βλέπουμε γραμμένο στους τοίχους της Βαρκελώνης και άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων.

Το «σύνδρομο της Βενετίας»

Η πιο γνωστή περίπτωση, που αποτέλεσε αφορμή να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις για τις στρεβλώσεις που προκαλεί, υπό προϋποθέσεις, το τουριστικό φαινόμενο, ήταν η Βενετία. Πρόκειται για μια από τις πιο γνωστές πόλεις-μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Σήμερα οι συζητήσεις για τον κίνδυνο που διατρέχουν η πόλη και η λιμνοθάλασσα που την περιβάλλει έχουν πυκνώσει, ίσως περισσότερο από ποτέ.

Για χρόνια η Βενετία δεχόταν τέτοιες πιέσεις από το τουριστικό ρεύμα, που ήταν αναπόφευκτο να εμφανιστούν σημάδια υπερτουρισμού, αλλά και εγκατάλειψης του κέντρου της πόλης από τους μόνιμους κατοίκους. Ένας συνδυασμός παραγόντων, οι οποίοι αποτελούν το βασικό περιεχόμενο του όρου «σύνδρομο της Βενετίας», οδήγησε σε απόρριψη του τουρισμού. Η βασικότερη αιτία είναι ο μεγάλος αριθμός αφίξεων κάθε χρόνο (περισσότεροι από 10 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο) σε ένα ιστορικό κέντρο που φιλοξενεί περίπου 55 χιλιάδες κατοίκους. Μπορεί εύκολα να κατανοήσει κανείς γιατί ο αριθμός αυτός προκαλεί συνωστισμό, αλλά ακόμα και ιδιωτικοποίηση δημόσιων χώρων. Η ένταση του τουριστικού κύματος στη Βενετία έχει επίσης οδηγήσει σε μια πολύ σοβαρή κρίση τον τομέα της κατοικίας, με έντονα τα χαρακτηριστικά ενός ιδιόμορφου κοινωνικού αποκλεισμού.

Το κόστος μόνιμης εγκατάστασης ανέβηκε σε τέτοια επίπεδα, ώστε η Βενετία μετατράπηκε στην πιο ακριβή περιοχή της Ιταλίας. Οι κάτοικοι αδυνατούν να πληρώνουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται, με τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης να κάνουν την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Αναγκάζονται έτσι να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και να οδηγούνται σε άλλες περιοχές με πιο διαχειρίσιμα κόστη διαβίωσης. Τελικά, περιοχές όπως το ιστορικό κέντρο της Βενετίας οδηγούνται σε δραστική μείωση του μόνιμου πληθυσμού και μετατρέπονται σε πόλεις τουριστών.

Διαβάστε επίσης: «Αντιτουρισμός»: Για όσους επιθυμούν κάτι πιο αυθεντικό

Τι πρέπει να γίνει

Σύμφωνα με την μελέτη του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών (ΕΝΑ) με θέμα «Τουρισμός σήμερα: Προς ένα νέο μοντέλο αλληλεπίδρασης επισκεπτών & κατοίκων» της Αγγελικής Μητροπούλου, για τους προορισμούς που δεξιώνονται μαζικά τουριστικά ρεύματα είναι αναγκαία η ύπαρξη ενός συστήματος που θα συλλέγει πληροφορίες για την κοινωνική φέρουσα ικανότητά τους. Και αυτό θα πρέπει να γίνει άμεσα, διότι, όταν οι κοινωνικές επιπτώσεις γίνουν πια εμφανείς και εμφανιστούν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα προβλήματα που ανακύπτουν και σχετίζονται με τον τουρισμό έχουν ήδη γίνει κοινός τόπος. Η συμπεριφορά των τουριστών προκαλεί συνθήκες κοινωνικής ανομίας στην κοινότητα: Ο υπερβολικός συνωστισμός, που βλάπτει το περιβάλλον και οδηγεί βασικές υπηρεσίες σε δυσλειτουργία –ακόμη και κατάρρευση–, η απώλεια της ταυτότηταςκαι του παραδοσιακού τρόπου ζωής μιας κοινότητας, η εισβολή σε ιδιωτικούς χώρους για ιδιωτικό εμπόριο, η επισφάλεια στον εργασιακό τομέα, ο πληθωρισμός που προκαλείται από τον τουρισμό και επηρεάζει βασικά αγαθά, η εκτόξευση των τιμών των ακινήτων, είναι μερικά μόνο παραδείγματα για τις επιπτώσεις του υπερτουρισμού και της νέας περιόδου του –μάλλον βίαιου– «εξευγενισμού».

Με ενδιαφέρον αναμένεται η έκθεση του μη κερδοσκοπικού οργανισμού «the Travel Foundation», που θα δημοσιευθεί τον Μάρτιο του 2019, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Cornell και την EplerWood International, με τίτλο «Το αόρατο βάρος του τουρισμού». Σε αυτή θίγονται άμεσα τα μεγάλα ζητήματα που ανακύπτουν από τον υπερτουρισμό σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς οι αριθμοί καταδεικνύουν ότι αρκετοί προορισμοί διεθνώς δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για τις πρωτοφανείς απαιτήσεις από τις ολοένα αυξανόμενες τουριστικές ροές. Με την ανάπτυξη να συνεχίζεται με αλματώδεις ρυθμούς, φθάνοντας τα 1,8 δισεκατομμύρια τουρίστες μέχρι το 2030, μια παγκόσμια κρίση απειλεί να χτυπήσει τον πλανήτη.

Σε αυτή την έκθεση υπερτονίζεται και το συμπέρασμα, σχετικά με την αναγκαιότητα πρόσβασης σε σωστή πληροφόρηση, με στόχο το σχεδιασμό κατάλληλων πολιτικών. Πράγματι, στην έκθεση του «the Travel Foundation» θα τεκμηριώνεται ότι η αποτυχία να υπολογιστεί σωστά το πλήρες κόστος της ανάπτυξης του τουρισμού είναι σημαντικό εμπόδιο για δράση, και αυτός αποτελεί έναν πολύ καλό λόγο για τον οποίο απαιτούνται νέοι λογιστικοί μηχανισμοί για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων από τα οποία εξαρτώνται οι εθνικές οικονομίες και οι επιχειρήσεις παγκοσμίως.

Αρκετές έρευνες επιβεβαιώνουν ότι οι τοπικές αρχές διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο, ειδικά για τη διαχείριση του συγκεκριμένου φαινομένου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι «παίκτες», όπως οι τοπικές επιχειρήσεις, οι κάτοικοι αλλά και οι ίδιοι οι τουρίστες, ακόμη και η κεντρική κυβέρνηση, δεν θα πρέπει να είναι ενεργά υποκείμενα που θα σχεδιάσουν και θα υλοποιήσουν κατάλληλες δράσεις για τη διαχείριση του φαινομένου πριν την κορύφωσή του, η οποία οδηγεί –όπως η πράξη έχει δείξει– ακόμα και σε βίαιες διαμαρτυρίες και κατασταλτικά μέτρα, ενισχύοντας μια αρνητική εικόνα της διεθνούς κοινής γνώμης για το τουριστικό φαινόμενο και τους ίδιους τους προορισμούς.

Το μοντέλο του μαζικού τουρισμού όπως το γνωρίζουμε –όπως αυτό έχει κυριαρχήσει για πολλές δεκαετίες–  έχει δείξει τα όριά του. Οι τουριστικοί προορισμοί παγκοσμίως αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις, που απαιτούν νέες, πιο δραστικές λύσεις, οι οποίες πρέπει να αναζητηθούν σε μοντέλα εκτός του μαζικού τουρισμού και να σχεδιαστούν με την ενεργό εμπλοκή όλων των ενδιαφερόμενων μερών (κατοίκων, τουριστών, επιχειρήσεων, τοπικών αρχών).

Οι κάτοικοι μιας περιοχής, οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτή αλλά και οι τουρίστες πρέπει να βρίσκονται στο κέντρο της διαδικασίας σχεδιασμού των πολιτικών σε μόνιμη βάση. Για να προχωρήσει η παγκόσμια ερευνητική κοινότητα και οι αρχές στα επόμενα στάδια του κύκλου πολιτικής για τον υπερτουρισμό, είναι αναγκαία η ανάπτυξη κατάλληλων δεικτών, και γι’ αυτό απαιτείται η συλλογή αξιόπιστων δεδομένων από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η κατάλληλη επεξεργασία τους.

Τα ζητήματα της διακυβέρνησης στις πλατφόρμες της οικονομίας διαμοιρασμού δεν πρέπει πια να θεωρούνται δευτερεύοντα. Συνεπώς, χρειάζεται ένα μοντέλο που θα είναι συμμετοχικό, ολιστικό, θα περιλαμβάνει μέτρα προληπτικού και όχι κατασταλτικού χαρακτήρα, θα προωθεί την προστασία του φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος και θα θέσει τις βάσεις για μια βιώσιμη αλληλεπίδραση μεταξύ των ομάδων ενδιαφερόντων.

Ολόκληρη η έρευνα του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών

Κυκλώνας «Ζορμπάς»: Θρίλερ με τους τρεις αγνοούμενους – Σε έκτακτη ανάγκη οι πληγείσες περιοχές (photos-video)

Τρεις αγνοούμενοι στην Εύβοια, πάνω από 1.300 περιστατικά στα οποία επενέβη η Πυροσβεστική, προβλήματα στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων και σοβαρές ζημιές, είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός από το πέρασμα του κυκλώνα «Ζορμπά», που κατευθύνεται πλέον προς τα βόρεια και ανατολικά, με ισχυρές βροχές και ανέμους έως και 9 μποφόρ, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση που έκανε το μεσημέρι της Κυριακής ο Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Ταφύλλης.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Ταφύλλης, θα κηρυχτούν άμεσα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης οι περιοχές που επλήγησαν από την κακοκαιρία, ενώ για την Αττική παραμένει η πλήρης ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, για βροχές οι οποίες κατευθύνονται διαστήματα μπορεί να είναι ισχυρές.

Παράλληλα ο κ. Ταφύλλης έκανε για μια ακόμα έκκληση στους πολίτες να τηρούν τα μέτρα αυτοπροστασίας που έχει συστήσει η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας.

«Κάνω εκ νέου έκκληση στους πολίτες να παίρνουν τα στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας που έχουμε συστήσει και ιδιαίτερα να μην διασχίζουν τους δρόμους που διασταυρώνονται με ρέματα και χείμαρρους. Είναι από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου στη χώρα μας και αυτό επιβεβαιώνεται και από τον αριθμό των επιχειρήσεων που οργάνωσε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, για να διασωθούν συμπολίτες μας μέσα από οχήματα που παρασύρθηκαν από ρέματα».

Πυροσβεστικό Σώμα@pyrosvestiki

Ενημέρωση από τον Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, λόγω των έντονων φαινομένων.

Σε ότι αφορά την κατάσταση μέχρι τώρα, ο κ. Ταφύλλης ανέφερε ότι υπήρξαν προβλήματα σε πολλές περιπτώσεις, τα σημαντικότερα από τα οποία εντοπίζονται στην Κορινθία και κυρίως στο Κιάτο, το Βέλο και το Ξυλόκαστρο, στην Αργολίδα (Άργος, Νέα Κίος, Κιβέρι) και στην Βόρεια Εύβοια.

«Σοβαρά προβλήματα παρατηρούνται στο Μαντούδι της Εύβοιας λόγω παρατεταμένης βροχόπτωσης, ανέφερε ο κ. Ταφύλλης και συνέχισε: «Έχει ενεργοποιηθεί επιχείρηση έρευνας και διάσωσης τριών ατόμων που έχουν δηλωθεί ως αγνοούμενα. Τα προβλήματα στην Ανατολική Αττική αντιμετωπίστηκαν τις πρωινές ώρες.

«Η Πυροσβεστική επενέβη σε περισσότερα από 1.300 περιστατικά, στις πληγείσες περιοχές, πολλά από τα οποία αφορούν επιχειρήσεις απεγκλωβισμών και διάσωσης ατόμων. Η ΕΛ.ΑΣ εφάρμοσε κυκλοφοριακές ρυθμίσεις με διακοπές και εκτροπές σε όλες τις περιοχές που επηρεάστηκαν».

Σχετικά με το τί περιμένουμε από δω και στο εξής, ο Γενικός Γραμματέας ανέφερε ότι σύμφωνα με το σημερινό έκτακτο δελτίο επικίνδυνων καιρικών φαινομένων της ΕΜΥ, τα πιο έντονα φαινόμενα εστιάζονται στην Ανατολική Στερεά, στην Εύβοια, στις Σποράδες, στην Θεσσαλία στο Βόρειο και Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα, ενώ προς το βράδυ στην Κεντρική Μακεδονία και ιδιαίτερα στην Χαλκιδική. Επίσης αναμένονται έντονα καιρικά φαινόμενα στην Ανατολική Μακεδονία και την Θράκη.

Πολύ θυελλώδεις άνεμοι , 8-9 μποφόρ θα πνέουν στο κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο.

Die Zeit: Η ανάγκη της Μέρκελ ίσως να είναι ευκαιρία για τον Τσίπρα

Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit επισημαίνει σε ανάλυσή της ότι «η Άγκελα Μέρκελ χρειάζεται τώρα βοήθεια από την Ιταλία και την Ελλάδα» προκειμένου να βρει ταχύτατα λειτουργικές λύσεις στο προσφυγικό ζήτημα και να βγει από τη δύσκολη θέση που έχει περιέλθει εντός των συνόρων εξαιτίας της σφοδρής διαμάχης με τον γερμανό υπουργό Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ και το Χριστιανοκοινωνικό Κόμμα που αυτός εκπροσωπεί.

«Ειδικά η Ιταλία και Ελλάδα», σχολιάζει η εφημερίδα του Αμβούργου. «Δύο χώρες στις οποίες οι συμπάθειες για την καγκελάριο είναι περιορισμένες, για να το διατυπώσουμε επιεικώς. Η Γερμανία υπήρξε υπερβολικά σκληρή, αδιάλλακτη, ελάχιστα αλληλέγγυα απέναντί τους κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης -τουλάχιστον έτσι το αισθάνθηκε η πλειονότητα των Ιταλών και των Ελλήνων. Και τώρα χρειάζεται η Μέρκελ αυτές τις δύο χώρες προκειμένου να σώσει τη θέση της στην καγκελαρία. (…) Τι ευκαιρία για τους Ιταλούς και τους Έλληνες».

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η γερμανίδα καγκελάριος θα επιδιώξει να διαπραγματευθεί διμερείς συνθήκες για τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος. Αναλύοντας τους πιθανούς λόγους που θα ωθούσαν την ελληνική κυβέρνηση να συναινέσει σε ένα σχέδιο που θα προβλέπει επιστροφή από τη Γερμανία των προσφύγων που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα, γράφει ότι έχει κάποιο συμφέρον να το πράξει και εξηγεί: «Η χώρα βρίσκεται κοντά στην έξοδο από το πρόγραμμα λιτότητας που εφαρμόστηκε επί της ουσίας από τη Γερμανία. Από εκεί και πέρα γίνονται διαπραγματεύσεις για πιθανή απομείωση του χρέους. Κανείς δεν έχει ακόμη συνδέσει δημοσίως το προσφυγικό και το ζήτημα του χρέους. Αλλά η ανάγκη της Μέρκελ θα μπορούσε να είναι μια ευκαιρία για τον Τσίπρα», σχολιάζει η Die Zeit.

Πηγή: Deutsche Welle

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/die-zeit-h-anagkh-ths-merkel-isws-na-einai-eykairia-gia-ton-tsipra  )

Θάνος Μικρούτσικος: Πώς η ανάγκη γίνεται Ιστορία

Το χαρακτηριστικό μου, για το οποίο χαίρομαι πάρα πολύ είναι ότι τα έργα μου αντανακλούν τη δραματική συγκυρία της εποχής, τονίζει ο Θάνος Μικρούτσικος σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με αφορμή τις τρεις συναυλίες που θα δώσει στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ, στην Αθήνα στις 11 Μαρτίου, στην Πάτρα στις 23 Μαρτίου και στη Θεσσαλονίκη την 1η Απριλίου.

Με λογισμό και μ’ όνειρο, στη συνέντευξή του ο κ. Μικρούτσικος μιλά για όλα εκείνα που διαμόρφωσαν τη μουσική του δημιουργία, εντός της γενικής πορείας της ελληνικής μουσικής, της οποίας σκιαγραφεί τα τελευταία 80 χρόνια με αναφορές σε εποχές, δημιουργούς-σταθμούς και έργα που διεύρυναν τα όριά της.

Ο Θάνος Μικρούτσικος ιχνηλατεί και εντοπίζει σε πλευρές της κοινωνικής εμπειρίας τις κινητήριες δυνάμεις αλλά και τις αιτίες για σειρά ζητημάτων που αφορούν από τη γέννηση μιας μουσικής φόρμας έως την κατάρρευση της δισκογραφίας.

Και πάντα εξακολουθεί να δημιουργεί, γράφοντας, διευθύνοντας και μιλώντας γι’ αυτά που «τον καίνε», αφομοιώνοντας δημιουργικά με σεβασμό αυτό που του παραδόθηκε, έτσι ώστε στο έδαφος του σύγχρονου έργου να έχουν αποτεθεί οι σπόροι του μέλλοντος.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Θάνου Μικρούτσικου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Γιώργο Μηλιώνη:

Έχετε πει ότι όλη σας η ζωή είναι η μουσική. Ποιά ήταν εκείνα τα στοιχεία που διαμόρφωσαν τη μουσική σας, δηλαδή ποιά ήταν αυτά που αφομοιώσατε και υπερβήκατε;

Είναι αλήθεια γιατί με τη μουσική ήλθα σε επαφή από τεσσάρων χρόνων, λόγω οικογενειακού περιβάλλοντος, λόγω του ότι η θεία, Ηλέκτρα Παπαμικροπούλου ήταν καθηγήτρια πιάνου και η αδελφή της, Αντιγόνη Παπαμικροπούλου, ήταν η πρώτη εγγεγραμμένη Ελληνίδα συνθέτης και από εκεί και πέρα ξεκίνησα πιάνο, τεσσάρων-πέντε χρόνων και ήμουν προ του πτυχίου στα έντεκα-δώδεκα. Συνεπώς αληθεύει ότι όλη μου η ζωή ήταν η μουσική.

Τι ήταν αυτό που τη διαμόρφωσε; Νομίζω ότι ήταν τέσσερεις παράγοντες: Ο πρώτος είναι ότι μπήκα με τα μπούνια στην κλασσική μουσική, δηλαδή

Continue reading “Θάνος Μικρούτσικος: Πώς η ανάγκη γίνεται Ιστορία”