Επικριτικό άρθρο με ιδιαίτερη “βαρύτητα” για την κυβέρνηση από τον Λευτ. Χαραλαμπόπουλο (in.gr) : “Για τους πρεζέμπορες στα Εξάρχεια στέλνεις τη Δίωξη Ναρκωτικών όχι τα ΜΑΤ”

Ιδιαίτερης σημασίας το άρθρο του γνωστού δημοσιογράφου του “ΔΟΛ” Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στην ιστοσελίδα in.gr , ιδιοκτησίας Μαρινάκη  (κι άλλη σπόντα Μαρινάκη κατά Μητσοτάκη ) με το οποίο ασκεί μια πολύ ενδιαφέρουσα κριτική στην “προσέγγιση” , όπως αναφέρει, της κυβέρνησης στο ζήτημα των Εξαρχείων, την οποία χαρακτηρίζει “επικίνδυνη¨…

Ιδιαίτερη βαρύτητα παίρνει η τοποθέτηση αυτή του γνωστού δημοσιογράφου ( με πολλά χρόνια καριέρας και μακριά διαδρομή στον πρώην ΔΟΛ από τα χρόνια της ακμής επί Χρ. Λαμπράκη ), καθώς πολλοί στα δημοσιογραφικά γραφεία εκτιμούν ότι αποτελέι τον άτυπο Νο2 του συγκροτήματος υπό το σημερινό ιδιοκτησιακό καθεστώς, αλλα και τον ισχυρό άντρα στο νέο ONE Channel

Ακολουθεί το άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου:

“Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: στα Εξάρχεια το πρόβλημα είναι η πρέζα όχι οι καταλήψεις όπως το ΒΟΞ, ούτε οι χώροι που μένουν πρόσφυγες.

Η μετακίνηση προς την περιοχή πρεζεμπόρων και όλης της σχετικής δραστηριότητας είναι το πρόβλημα για τους κατοίκους.

Γιατί η πρέζα και παραβατικότητα φέρνει μαζί της και συμμορίες και επιθέσεις στους κατοίκους.

Όποιος γνωρίζει την περιοχή, τα ξέρει καλά αυτά.

Η γειτονιά δεν έχει πρόβλημα ούτε με τις καταλήψεις ούτε με τους πρόσφυγες.

Αφήστε που ορισμένες καταλήψεις, όπως αυτή στο ΒΟΞ, όταν χρειάστηκε τα έβαλαν και με τους πρεζέμπορες.

Γι’ αυτό το λόγο και είναι λανθασμένη και επικίνδυνη η τακτική που δείχνει να έχει διαλέξει η κυβέρνηση για τα Εξάρχεια.

Γιατί αυτοί που τη χαράσσουν δεν θέλουν να ασχοληθούν με το πρόβλημα αλλά να «πουλήσουν» την εικόνα ότι χτυπιέται η «ανομία».

Μόνο που με τα ΜΑΤ δεν χτυπιέται η ανομία. Η ελευθερία χτυπιέται.

Και επιπλέον με τα ΜΑΤ γκετοποιείται η περιοχή.

Γιατί ποιος θα πάει σε μια γειτονιά όπου π.χ. κάθε βράδυ, επειδή βάζουν μια διμοιρία σχεδόν πάνω στην πλατεία, θα γίνουν μπάχαλα και θα πέσουν δακρυγόνα;

Καταλαβαίνω ότι διάφοροι στην κυβέρνηση δεν γουστάρουν ιδεολογικά τις καταλήψεις.

Τους ενοχλεί ο λόγος που βγάζουν, η αισθητική που προβάλλουν, μπορεί και να πιστεύουν ότι είναι λάθος να πιστεύουν κάποιοι νέοι ότι έτσι κάνουν την επανάστασή τους.

Όμως, τι να κάνουμε έχουν και αυτοί το δικαίωμα να διαλέγουν ιδεολογία. Το προστατεύει και το Σύνταγμα.

Σε κάθε περίπτωση στην κυβέρνηση πρέπει ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα να αλλάξουν ρότα.

Γιατί σε μια ευρωπαϊκή χώρα δεν στέλνεις τα ΜΑΤ, επειδή σε ενοχλεί η αισθητική και η ιδεολογία μιας γειτονιάς.

Αυτά τα έκανε ο Ερντογάν και το 2013 προκάλεσε μια λαϊκή εξέγερση επειδή έστειλε τα τούρκικα ΜΑΤ να «εκκαθαρίσουν» ένα πάρκο στην Κωνσταντινούπολη.

Όμως, από όσο θυμάμαι, η κυβέρνηση αυτή δεν έχει πρότυπο τον Ερντογάν.

Θέλουν να κάνουν κάτι πραγματικά για τα Εξάρχεια;

Να στείλουν τη Δίωξη Ναρκωτικών να διώξουν τους πρεζέμπορες.

Οι άνθρωποι της Δίωξης ούτε με στολές πάνε, ούτε με διμοιρίες, ούτε με κάμερες.

Έχουν καταγράψει τους πρεζέμπορες, γνωρίζουν τα κυκλώματά τους, ξέρουν να δρουν μυστικά και χωρίς θόρυβο και μπορούν έναν-έναν να τους μαζέψουν και να διαλύσουν τα κυκλώματα διακίνησης πρέζας στη γειτονιά.

Και τότε όντως η κυβέρνηση θα έχει κάνει κάτι.¨

(ΠΗΓΗ : https://thefaq.gr/epikritiko-arthro-me-idiaiteri-quot-varytita-quot-gia-tin-kyvernisi-apo-ton-leyt-charalampopoylo-in-gr-quot-gia-toys-prezempores-sta-exarcheia-stelneis-ti-dioxi-narkotikon-ochi-ta-mat-quot/  )

«Η επιστοφή του σκότους…» – Αποκαλυπτικό άρθρο στους New York Times με βαρείς χαρακτηρισμούς για τον Μητσοτάκη

Κόλαφος είναι για την ελληνική κυβέρνηση και το επικίνδυνο καθεστώς που στήνει ο Μητσοτάκης νέο άρθρο στους New York Times. Το άρθρο κάνει λόγο για “επιστροφή του σκότους” στην Ελλάδα, αντί για την επιστροφή των ενηλίκων στην εξουσία, όπως ευαγγελιζόταν προεκλογικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Οι χαρακτηρισμοί είναι βαρύτατοι και προσωπικά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αφού γίνεται λόγος για “αντιδημοκρατικά ένστικτα του πρωθυπουργού”, για αντισημιτικές, ολοκληρωτικές και ακροδεξιές παρεκκλίσεις υπουργών του, για έλλειψη αφηγήματος και στρατηγικής για την οικονομία. Οι New York Times κατακεραυνώνουν την οικονομική πολιτική της νεας κυβέρνησης, ενώ έχει ήδη προηγηθεί η αξιολόγηση του οίκου Fitch που ήταν εξαιρετικά δυσμενή.

Στο άρθρο γίνεται λόγος για μία ολοκληρωτική δομή του κυβερνητικού μηχανισμού, όχι όμως για να υπηρετήσει πιο αποτελεσματικά την οικονομία και τις επενδύσεις αλλά για ιδιοτελή συμφέροντα. Το άρθρο στέλνει εξαιρετικά κακό σήμα σε αγορές και επενδυτές.

Ολόκληρο το άρθρο, εδώ.

(ΠΗΓΗ : http://www.periodista.gr/politiki/article/107893/i-epistofi-tou-skotous-apokaluptiko-arthro-stous-new-york-times-me-bareis-charaktirismous-gia-ton-mitsotaki  )

Άρθρο του πρωθυπουργού στην «Εφ.Συν.»: Απόφαση ζωής η μεγάλη ανατροπή

Η Ελλάδα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά άλλαξε. Η Αριστερά έγινε αυτά τα χρόνια η κινητήρια δύναμη των εξελίξεων. Της συνέβησαν, μας συνέβησαν, μέσα σε λίγα χρόνια γεγονότα που απασχολούν επί αιώνες το αριστερό κίνημα. Μαχητική αντιπολίτευση, κυβέρνηση, συμβιβασμός, επανεκκίνηση, ξανά μάχες από θέσεις διακυβέρνησης, υλοποίηση πολιτικών για τη βελτίωση της θέσης των λαϊκών τάξεων. Ολα αυτά όχι σε δεκαετίες, αλλά σε λιγότερο από έξι χρόνια.

Ομως, μετά τον πρώτο σταθμό, στον οποίο φτάσαμε με μεγάλη προσπάθεια και θυσίες του λαού, έχουμε μπροστά μας νέες προκλήσεις. Η επιστροφή στην κανονικότητα φυσικά επιβραδύνει τον καταιγισμό των εξελίξεων και τα πράγματα γίνονται πλέον πιο σαφή, πιο συγκεκριμένα. Η νέα κατάσταση της μεταμνημονιακής Ελλάδας επιτάσσει νέα καθήκοντα για την Αριστερά, τον προοδευτικό κόσμο και κάθε δημοκρατικό πολίτη. Μέχρι σήμερα το πρώτιστο καθήκον ήταν να αποκρούσουμε την επίθεση, να κρατήσουμε όρθιες τις λαϊκές τάξεις, τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Το κάναμε στον δρόμο, στη Βουλή, στα υπουργεία. Τα μέσα άλλαζαν, αλλά ο σκοπός παρέμενε ίδιος.

Σήμερα αυτό έχει αλλάξει. Η Αριστερά δεν κρίνεται από την ικανότητά της μόνο να φυλάει Θερμοπύλες, αλλά κυρίως την ικανότητά της να δημιουργήσει. Να υλοποιήσει το δικό της πρόγραμμα, ένα σχέδιο προοδευτικής διακυβέρνησης, ριζοσπαστικών τομών και δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς.

Πολλές φορές αναφέρω στις ομιλίες μου ότι δεν ζητάμε δεύτερη ευκαιρία, αλλά την πρώτη, για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε χωρίς το ασφυκτικό πλαίσιο των καταναγκασμών και των εξαρτήσεων ένα σχέδιο βασισμένο στις αρχές και τις αξίες μας αλλά και στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας στην αυγή της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Η Αριστερά έγινε η κινητήρια δύναμη των εξελίξεων

Αυτή η αναφορά μου δεν συνιστά ρητορική υπερβολή. Αλλά αποτυπώνει μια βαθιά πεποίθηση δικιά μου αλλά –πιστεύω– και κάθε αριστερού και προοδευτικού πολίτη.

Η Αριστερά κυβέρνησε με εντιμότητα και σεβασμό στις θυσίες του λαού, διαχειρίστηκε με επιτυχία πρωτοφανείς καταστάσεις, έκανε συμβιβασμούς, αναγκάστηκε να εφαρμόσει πολιτικές πέρα και έξω από τη δικιά της λογική, έδωσε όμως ανάσα στις λαϊκές τάξεις, προχώρησε σε σημαντικές τομές, έβγαλε τελικά τη χώρα από τα μνημόνια.

Επομένως, πιστεύω ότι η Αριστερά απέδειξε ότι μπορεί να κυβερνά. Αλλά τώρα ήρθε επιτέλους η ώρα να κυβερνήσει και με το δικό της πρόγραμμα.

Ενα πρόγραμμα που έχει στο επίκεντρο την εργασία. Με ακόμα περισσότερες δουλειές και με καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας για κάθε εργαζόμενο. Με σεβασμό στο 8ωρο, χωρίς απλήρωτες υπερωρίες και μαύρη εργασία.

Με μια ανάπτυξη για όλους με σεβασμό στο περιβάλλον. Ανάπτυξη δίκαιη και βιώσιμη, στην οποία η παραγωγή νέου πλούτου έχει την ίδια σημασία με την αναδιανομή του. Ανάπτυξη που έχει όρια στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και εναρμονίζεται με την παγκόσμια ανάγκη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Οχι τον ανορθολογισμό των μνημονίων που φόρτωσε έμμεσους, άμεσους, έκτακτους φόρους χωρίς σχέδιο και χωρίς καμία δικαιοσύνη, απλά για να βγαίνουν οι αριθμοί. Δίκαιο σύστημα σημαίνει ελάφρυνση των βαρών και σταθερό φορολογικό πλαίσιο. Λιγότεροι φόροι, αλλά μεγαλύτερη συνεισφορά από τον μεγάλο πλούτο, μικρότερη από τη μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Σταθερή ροή πόρων για να κατευθύνονται στην Υγεία, την Παιδεία, την Πρόνοια, τις κοινωνικές δομές. Για να τελειώνει το ράβε-ξήλωνε, οι περικοπές και τα μπαλώματα.

Τώρα έχουμε μπροστά μας μια απόφαση ζωής

Με ασφάλεια και αλληλεγγύη για όλη την κοινωνία. Ισχυρό κοινωνικό κράτος, δίκαιο και βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα που εξασφαλίζει ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης για τους σημερινούς συνταξιούχους και διασφαλίζει το μέλλον των επόμενων.

Με ένα κράτος σύγχρονο, λειτουργικό και δημοκρατικό. Με παρεμβάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας κάθε πολίτη αλλά και βαθιές ριζοσπαστικές τομές στο Σύνταγμα και τους νόμους σε προοδευτική κατεύθυνση.

Η προοπτική της υλοποίησης αυτού του σχεδίου, σήμερα απειλείται. Από μια Δεξιά που έχει πάψει εδώ και χρόνια να κρατά τα προσχήματα. Η Ν.Δ. του κ. Μητσοτάκη επί τρία χρόνια διεξήγε έναν πόλεμο χωρίς αρχές, με ψέμα, λάσπη, fake news, συντονισμένες επιθέσεις από έναν πρωτοφανή σε όγκο και σφοδρότητα καθεστωτικό επικοινωνιακό μηχανισμό. Διεξήγε έναν αγώνα με στόχο την εκδίκηση, με βαθιά ιδεολογικά χαρακτηριστικά, αλλά και ιστορικά κόμπλεξ.

Η Δεξιά σήμερα δεν θέλει να επιστρέψει απλά για να ισχυριστεί ότι δικαιώθηκε ιστορικά. Αλλά για να ξεπλύνει ένα καθεστώς 40 ετών που χρεοκόπησε τη χώρα και να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική. Για να επαναφέρει τον αυταρχισμό, όχι απλά με τη μορφή της καταστολής των αγώνων, αλλά και ως τρόπο άσκησης εξουσίας. Να ξηλώσει από τη ρίζα κάθε σπόρο κοινωνικής δικαιοσύνης που ρίξαμε αυτά τα χρόνια, στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, μέχρι τα δικαιώματα και την εξωτερική πολιτική.

Την Κυριακή, λοιπόν, οι Ελληνίδες και οι Ελληνες έχουν μπροστά τους δύο επιλογές.

Η μία οδηγεί σε μια σύγχρονη, δίκαιη και προοδευτική Ελλάδα. Μια νέα Ελλάδα που χτίζεται με καινούργια υλικά πάνω σε πιο γερά και συλλογικά θεμέλια. Η Ελλάδα που επενδύει στους ανθρώπους της και τη νέα γενιά της. Η Ελλάδα που χτίζει γέφυρες φιλίας και συνεργασίας στα Βαλκάνια και αναβαθμίζει τη θέση της στην Ευρώπη και τον Κόσμο.

Η ζωή μπορεί και πρέπει να νικήσει και πάλι

Η άλλη είναι η παλινόρθωση της Ελλάδας που κατέρρευσε το 2010. Είναι η Ελλάδα του τέλους του κοινωνικού συμβολαίου της μεταπολίτευσης, η χώρα που μηδένισε το κοντέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων, των ατομικών ελευθεριών, της εργασιακής αξιοπρέπειας μέσα σε λίγα χρόνια. Είναι η Ελλάδα της νέας, γαλουχημένης στον κυνισμό της κρίσης, αδίστακτης ολιγαρχίας που δεν ενδιαφέρεται ούτε στο ελάχιστο για τη συναίνεση στις επιλογές της και την κοινωνική συνοχή, αλλά μόνο για τα κέρδη και την επιρροή της.

Είναι στο χέρι μας να κάνουμε το μεγάλο βήμα. Να κάνουμε πράξη αυτό που φαντάζει αδιανόητο στα μάτια αυτών που περιφέρονται με έπαρση και αλαζονεία από το βράδυ των ευρωεκλογών: Τη μεγάλη ανατροπή.

Τώρα έχουμε μπροστά μας μια απόφαση ζωής.

Η ζωή μπορεί και πρέπει να νικήσει και πάλι.

* Πρωθυπουργός, πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ

(ΠΗΓΗ : https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/202614_arthro-toy-prothypoyrgoy-stin-efsyn-apofasi-zois-i-megali-anatropi  )

Άρθρο-παρέμβαση Μίχαλου με αποκαλύψεις για Μητσοτάκη και Αυγενάκη

Την απόφαση διαγραφής του από τη Νέα Δημοκρατία σχολιάζει με άρθρο του στην εφημερίδα «Δημοκρατία» ο Κωνσταντίνος Μίχαλος.

Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ και της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων αναφέρει: «Δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστώ ένα σύγχρονο κόμμα που επαγγέλλεται τη διαφάνεια την αξιοκρατία και την απαγκίστρωση από τα μικροκομματικά στερεότυπα της Μεταπολίτευσης να μετέρχεται μεθόδους Ερντογάν για να ξεφορτωθεί εσωκομματικούς αντιπάλους. Πραγματικούς, δυνητικούς και φανταστικούς. Αυτό προδίδει μια απέραντη ανασφάλεια εντελώς αταίριαστη σε μια παράταξη που νιώθει ότι βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας».

«Θέλω όμως να είμαι σαφής. Εξετάσεις σε αυλές περιβάλλοντα παρατρεχάμενους και πραιτωριανούς που έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο τους δεν θα δώσω. Τις εξετάσεις μου εδώ και χρόνια τις δίνω στο πεδίο της επιχειρηματικότητας της πραγματικής οικονομίας της καθημερινότητας», σημειώνει και εξαπολύει επίθεση κατά του γραμματέα της ΝΔ: «Ο κ. Αυγενάκης απέτυχε και ως επιθεωρητής Κλουζό και φυσικά έχει αποτύχει ως πολιτικός καθώς αντί να προσφέρει υπηρεσίες στη μεγάλη παράταξη της ΝΔ και στον τόπο το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί να διασκεδάσει τις ανασφάλειες του πολιτικού προϊσταμένου του φιλοτεχνώντας προγραφές δυνητικά ενοχλητικών δήθεν αντιφρονούντων».

Ολόκληρο το άρθρο στην εφημερίδα «Δημοκρατία»:

«Η σχεδόν 9χρονη κρίση που έπληξε την χώρα έφερε στην επιφάνεια μεταξύ άλλων και μια ακόμη «ανάγκη» σε πολιτικοοικονομικό επίπεδο: Να «συστηθούμε» όλοι ξανά…

Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας για να ξεκαθαρίσω τα εξής: Ασφαλώς και η Νέα Δημοκρατία στο βαθμό που εξακολουθεί να εκφράζει τη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη του τόπου αποτελούσε και θα συνεχίσει να αποτελεί τον ευρύτερο χώρο των πολιτικών μου απόψεων.

Γι αυτό και η διαγραφή μου συνιστά ένα απόλυτο πολιτικό παράδοξο. Θα το έλεγα και σύντομο ανέκδοτο, αν αναλογιστεί κανείς ποιοι παριστάνουν τους τιμητές και με ποιο φαιδρό σκεπτικό αποφάσισαν τον εξοστρακισμό μου.

Θεωρώ τον εαυτό μου γέννημα-θρέμμα μιας κοινωνικής δεξιάς που δεν φοβάται να πει το όνομα της. Αυτή υπήρξε ο στυλοβάτης της αστικής δημοκρατίας στον τόπο, αλλά και ο πυλώνας του πατριωτικού φρονήματος που κράτησε την Ελλάδα ζωντανή σε δύσκολες συγκυρίες.

Όχι μόνο σήμερα, αλλά και πολύ νωρίτερα σε εποχές αβάσταχτης δυστυχίας και εσωτερικού σπαραγμού που οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας θέλουν να μην θυμούνται…

Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ένα σύγχρονο κόμμα που επαγγέλλεται την διαφάνεια, την αξιοκρατία και την απαγκίστρωση από τα μικροκομματικά στερεότυπα της μεταπολίτευσης να μετέρχεται μεθόδους Ερντογάν για να ξεφορτωθεί εσωκομματικούς αντιπάλους. Πραγματικούς, δυνητικούς και φανταστικούς.

Αυτό προδίδει μια απέραντη ανασφάλεια, εντελώς αταίριαστη για μια παράταξη που νοιώθει ότι βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας.

Θέλω όμως να είμαι σαφής. Εξετάσεις σε «αυλές», «περιβάλλοντα», «παρατρεχάμενους» και «πραιτωριανούς» που έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο τους δεν θα δώσω. Τις εξετάσεις μου εδώ και χρόνια τις δίνω στο πεδίο της επιχειρηματικότητας, της πραγματικής οικονομίας, της καθημερινότητας.

Κοινοβουλευτικός δεν είμαι, άλλωστε ποτέ δεν το επιδίωξα. Είμαι όμως εκλεγμένος πρόεδρος πάνω από δέκα χρόνια στα Επιμελητήρια που αποτελούν τον στυλοβάτη και τον σύμμαχο εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων επιχειρηματιών, μικρών, μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων στη χώρα μας.

Δεν θα μπω στον κόπο να σχολιάσω τις συνοπτικές, σταλινικού τύπου, διαδικασίες, που οδήγησαν στην αναστολή της κομματικής μου ιδιότητας, που εξ οφίτσιο άλλωστε κατείχα λόγω της θεσμικής μου ιδιότητας ως προέδρου της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας με πάνω από 800.000 μέλη.

Και δεν έχω να απολογηθώ σε κανέναν πολιτικό για όσα αυτονόητα κατά καιρούς είπα, καθώς αποτελούν χωρίς αμφιβολία πάγιες θέσεις του επιχειρηματικού κόσμου.

Τόσο για την ανάγκη αποφυγής εκλογών πριν την λήξη του μνημονιακού προγράμματος, όσο και για την ευτυχή συγκυρία της απαγκίστρωσης, -με κόστος ασφαλώς-, από την ξένη καθημερινή εποπτεία.

Δεν θα απολογηθώ επίσης για το ότι ο «παπαράτσι» του κυρίου Αυγενάκη με έπιασε να «συνωμοτώ» σε κοινή θέα, Κυριακή μεσημέρι στο κεντρικότερο σημείο των Αθηνών στο Ζάππειο, ως εκπρόσωπος της επιχειρηματικής κοινότητας με έναν υπουργό της εκλεγμένης από τον ελληνικό λαό κυβέρνησης.

Ξεπερνάει κάθε όριο γελοιότητας αυτή η «μομφή» που όμως αποτέλεσε και την κύρια αφορμή της διαγραφής μου.

Ο κ. Αυγενάκης απέτυχε και ως Επιθεωρητής Κλουζό και φυσικά έχει αποτύχει ως πολιτικός καθώς αντί να προσφέρει υπηρεσίες στη μεγάλη παράταξη της ΝΔ και στον τόπο, το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί να διασκεδάσει τις ανασφάλειες του πολιτικού του προϊσταμένου φιλοτεχνώντας προγραφές δυνητικά ενοχλητικών, δήθεν «αντιφρονούντων».

Αισθάνομαι εντούτοις την ανάγκη να διευκρινίσω την θέση μου για το Μακεδονικό, μέσα από τις σελίδες της Δημοκρατίας, ιδιαίτερα σε έναν κόσμο που μπορεί να εξεπλάγη από τις άγαρμπα σκηνοθετημένες κατηγορίες για την δήθεν καταστρατήγηση μιας…δήθεν κόκκινης πατριωτικής γραμμής που αιφνιδίως όρθωσε η Νέα Δημοκρατία. Με τη σημερινή της ηγεσία άλλα να λέει εντός και άλλα στις ξένες πρεσβείες…

Είναι σαφές και πρόδηλο ότι τα λεγόμενα μου παραποιήθηκαν σκοπίμως. Γιατί μίλησα ως εκλεγμένος εκπρόσωπος της επιχειρηματικής κοινότητας, εκφράζοντας την προσδοκία και την αγωνία, αν θέλετε, να κατοχυρώσουμε «erga omnes» την διεθνή πιστοποίηση των ελληνικών μακεδονικών προϊόντων.

Η συνολική συμφωνία σαφώς και θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Ειδικότερα ως προς την διασφάλιση της γλώσσας και της ταυτότητας. Δυστυχώς όμως βαδίζει στα χνάρια και των όσων συνομολογούσαν προηγούμενες κυβερνήσεις.

Και αυτό δεν χρειάζεται να αποδειχθεί με ανόητο χαρτοπόλεμο απορρήτων ελληνικών εγγράφων στην δική μας βουλή. Τεκμηριώνεται από πλειάδα αμερικανικών τηλεγραφημάτων του Στέητ Ντιπάρτμεντ που έχουν διαρρεύσει στο διαδίκτυο και είναι προσιτά σε όλους τους χρήστες μέσω των wikileaks.

Αν με ρωτούσατε προσωπικά θα σας έλεγα ότι το κατάλληλο όνομα για τους γείτονες είναι το Σλαβομακεδονία. Δυστυχώς όμως η ευκαιρία παρήλθε από τότε που οι Αλβανοί των Σκοπίων, κατέστησαν και με την δική μας ανοχή ρυθμιστικός παράγοντας.

Είναι απόλυτα κατανοητή η ευαισθητοποίηση του κόσμου για το μεγάλο αυτό εθνικό ζήτημα. Αποτελεί και ένα εφαλτήριο εθνικής ανάταξης και υπερηφάνειας για έναν λαό που έχει υποστεί διαδοχικές ταπεινώσεις τα τελευταία χρόνια.

Και στο βαθμό που οι απόψεις μου σκοπίμως παραποιήθηκαν προς την επίτευξη ταπεινών και ιδιοτελών μικροκομματικών στόχων, αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.

Όμως η χώρα έχει και άλλα ουσιαστικά προβλήματα. Τον απρόβλεπτο εξ Ανατολών γείτονα. Την συνεχιζόμενη φυγή στο εξωτερικό του πιο δυνατού επιστημονικού της δυναμικού. Την σταδιακή μεταβολή μας σε δεύτερης διαλογής τουριστική αποικία. Τον τεράστιο πονοκέφαλο του μεταναστευτικού. Οι Αυγενάκηδες δεν πρέπει να αποτελούν πρόβλημα.

Η Νέα Δημοκρατία εκφράζει μία μεγάλη παράταξη. Αλλά είναι καιρός να δει το παράδειγμα της υπόλοιπης Ευρώπης και να ορθώσει ακηδεμόνευτο πολιτικό λόγο. Αληθινά πατριωτικό. Όχι με νεοφιλελεύθερα αφηγήματα και …ποταμίσιες συνακροάσεις. Ας κοιτάξουμε λίγο την γειτονική Ιταλία που φαίνεται αν μη τι άλλο μέσα από πολλά εμπόδια να διεκδικεί τον δρόμο που της αξίζει με νέους ηγέτες που δεν ντρέπονται να βροντοφωνάξουν την πολιτική τους ταυτότητα.

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/politiki/arthro-fotia-michaloy-gia-mitsotaki-kai-aygenaki/  )