Η Ρωσία επιστρέφει στην Αφρική

Όπλα και στρατιωτικές υπηρεσίες έναντι διπλωματικής υποστήριξης και εξόρυξης ορυκτών. Αυτές είναι οι βασικές αρχές της ρωσικής εκστρατείας, του «deal» για την ενίσχυση της επιρροής του Κρεμλίνου στην Αφρική. Η Ρωσία επιδίδεται σε έναν ξέφρενο αγώνα, ακολουθώντας την Κίνα, με τις δύο αναδυόμενες υπερδυνάμεις να φιλοδοξούν να εκτοπίσουν τη Δύση – ή τουλάχιστον να περιορίσουν την επιρροή της – στην αφρικανική ήπειρο.

Η Ρωσία υπέγραψε πλήθος στρατιωτικών συμφωνιών το τρέχον έτος. Πιο πρόσφατη ήταν αυτή που ανακοινώθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου, μετά από εννέα μήνες διαπραγματεύσεων, για τη εγκατάσταση μιας ρωσικής βάσης στην Ερυθραία, που δίνει πρόσβαση στη Μόσχα στην Ερυθρά Θάλασσα. Η ενίσχυση της ρωσικής παρουσίας, συμπίπτει με την απόφαση των ΗΠΑ να αποσύρουν στρατεύματα από την ευρύτερη περιοχή.

Σύμφωνα με αναλυτές, που επικαλείται ο Guardian, οι ρωσικές κινήσεις επιταχύνθηκαν το 2018, καθώς ανώτεροι ρώσοι αξιωματούχοι έχουν εγκατασταθεί σε διάφορες Αφρικανικές πρωτεύουσες και διαπραγματεύονται συμφωνίες για πώληση όπλων και για προσφορά στρατιωτικών υπηρεσιών, επιζητώντας κυρίως διπλωματική υποστήριξη και κάποιες δυνητικά κερδοφόρες συμβάσεις για εξόρυξη ορυκτών.

Η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (CAR) αποτελεί πλέον ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα, με την παρουσία ρωσικού στρατιωτικού προσωπικού και Ρώσων μισθοφόρων. «Η επίσημη αφήγηση είναι πως η Ρωσία και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία έχουν μια μακροχρόνια συνεργασία», σχολιάζει ένας διεθνής αξιωματούχος που παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία από τη στιγμή που Ρώσοι αξιωματούχοι άρχισαν να εγκαθίστανται στη χώρα. «Αλλά ειλικρινά, πριν από ένα χρόνο, κανείς δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει κάτι τέτοιο», σημειώνει.

«Όλοι έχουν εντυπωσιαστεί από την ταχύτητα που συμβαίνει αυτό», σχολίασε ένας αναλυτής στον Guardian. Δεν είναι όμως μόνο η πώληση όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού. Η Ρωσία είχε παίξει το ρόλο του μεσολαβητή στις συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας και των επαναστατικών ένοπλων ομάδων. Υπήρξαν μάλιστα κατηγορίες πως υπονόμευσε τη μεσολάβηση της ίδιας την Αφρικανικής Ένωσης, θέλοντας να χρησιμοποιήσει τις επαφές για να διαπραγματευτεί την πρόσβαση σε διαμάντια, χρυσό και ουράνιο, οι πηγές των οποίων βρίσκονται σε περιοχές που ελέγχονται από τους επαναστάτες.

Δεν είναι όμως μόνο η περίπτωση της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, όπου η Ρωσία έχει παραγκωνίσει τη Δύση. Ανώτεροι Ρώσοι αξιωματούχοι, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και η πρόεδρος της Ρωσικής Βουλής, Βαλεντίνα Ματβιένκο, στενή συνεργάτης του Βλαντιμίρ Πούτιν, έχουν υπογράψει σημαντικές στρατιωτικές και οικονομικές συμφωνίες με χώρες της Αφρικής, όπως η Αγκόλα, η Ναμίμπια, η Μοζαμβίκη, η Αιθιοπία και η Ζιμπάμπουε. Τον Ιούλιο ήταν η σειρά του Ντμίτρι Σουγκάεφ, επικεφαλής της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Στρατιωτικής και Τεχνικής Συνεργασίας. Ο Σουγκάεφ, στο περιθώριο της Συνόδου της BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) ανακοίνωσε την υπογραφή ενός μνημονίου συνεργασίας με την Νότια Αφρική στον τομέα των ενόπλων δυνάμεων και της εκπαίδευσης.

Αναλυτές επισημαίνουν πως το ξαφνικό ενδιαφέρον της Ρωσίας για την Αφρική προκαλείται από μια σειρά παραγόντων. Ένας από τους λόγους είναι ο κίνδυνος της διπλωματικής απομόνωσης της Ρωσίας στη διεθνή κοινότητα εξαιτίας της ισχυρής εξωτερικής πολιτικής που έχουν αναπτύξει εδώ και δεκαετίες οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Η Μόσχα αντιμετώπισε αυτό το πρόβλημα τόσο στον πόλεμο της Συρίας, όσο και στην κρίση της Ουκρανίας, και πλέον αναζητά συμμάχους, κυρίως για στήριξη των θέσεών της στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Επιπλέον «η Ρωσία θεωρεί πως η επιρροή της στην Αφρική έχει μια ιστορική παράδοση με αναφορές στη Σοβιετική Ένωση και την τότε υποστήριξη απελευθερωτικών κινημάτων», σημειώνει στον Guardian ο Paul Stronsk, του «Carnegie Endowment for International Peace», ενός εκ των ισχυρότερων think tank παγκοσμίως και προσθέτει: «Όμως όταν αποφάσισε να επιστρέψει στην Αφρική, τα τελευταία δύο χρόνια δηλαδή, διαπίστωσε πως η θέση της ήταν οικτρή, ιδιαίτερα σε σύγκριση με την Κίνα. Γνωρίζει πως δεν μπορεί να προσφέρει καταναλωτικά αγαθά όπως το Πεκίνο, όμως μπορεί να προσφέρει όπλα ίσως και κάποιες διευκολύνσεις σε οικονομικά ζητήματα, όπως το χρέος. Αυτό λοιπόν που παρατηρούμε είναι μια Ρωσία που επιστρέφει στην Αφρική και αναζητά τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, τους τομείς που μπορεί να ανταγωνιστική. Ο βασικός τομέας είναι η πολεμική βιομηχανία της».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/i-rosia-epistrefei-stin-afriki   )

Η μεγάλη έξοδος της Κίνας στην Αφρική

Άλλα 60 δισ. δολάρια θα προσφέρει η Κίνα στην Αφρική ανακοίνωσε ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping και όπως είπε, οι κινεζικές εταιρείες καλούνται να επενδύσουν τουλάχιστον 10 δισ. δολ. την επόμενη τριετία. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι τα χρήματα δεν θα διατεθούν για «έργα ματαιοδοξίας» όπως είπε χαρακτηριστικά.

Κατά την ομιλία του στα εγκαίνια της σινο-αφρικανικής συνόδου κορυφής που άρχισε τη Δευτέρα στο Πεκίνο, ο πρόεδρος Xi υποσχέθηκε ότι θα γίνουν αναπτυξιακά έργα στη «μαύρη ήπειρο» που θα μπορεί να δει και να αγγίξει ο κόσμος, καθώς και ότι θα αφορούν «πράσινα» και βιώσιμα project.

Η χρηματοδοτική στήριξη θα διατεθεί υπό τη μορφή κρατικής ενίσχυσης, αλλά και επενδύσεων από χρηματοοικονομικούς οργανισμούς και εταιρείες. Παράλληλα, η Κίνα θα επεκτείνει τις εισαγωγές της από την Αφρική, κυρίως σε προϊόντα μεταποίησης, ενώ θα διευκολύνει τις εκδόσεις ομολόγων από τις αφρικανικές τράπεζες. Υπενθυμίζεται δε ότι η Κίνα δάνεισε στην αφρικανική ήπειρο 125 δισ. δολ. το διάστημα 2000-2016, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Η κίνηση αυτή αποσκοπεί στη βελτίωση της πρόσβασης της Κίνας σε ξένες αγορές και πόρους και στην ενίσχυση της επιρροής του Πεκίνου στο εξωτερικό. «Είναι η μεγαλύτερη σύνοδος κορυφής όλων των εποχών» θριαμβολογεί ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι ενώ διθύραμβοι ακούγονται και στα κινεζικά μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα στο δίκτυο China Global TV Network (CNTV), που μεταφέρει τις θέσεις της κινεζικής κυβέρνησης. Ο Ζεν Χάιπιν, αναλυτής του Κινεζικού Κέντρου Διεθνών Σπουδών, υπενθυμίζει ότι ο πρόεδρος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, έχει κάνει ήδη τέσσερις περιοδείες στην Αφρική, περισσότερες από κάθε προκάτοχό του.

Αυτή η πολιτική αποφέρει καρπούς, υποστηρίζει ο Χάιπιν. Και η αλήθεια είναι ότι το εμπόριο ανάμεσα στην Κίνα και την Αφρική αναπτύσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς: ενώ το έτος 2000 οι συναλλαγές δεν ξεπερνούσαν τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια, το 2018 ανέρχονται πλέον σε 200 δις, ενώ την ίδια στιγμή καταγράφεται στασιμότητα στις εμπορικές συναλλαγές της Αφρικής με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Ο Κινέζος Πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι η βοήθεια που έχει προσφέρει, και θα αυξήσει περισσότερο στο μέλλον, η Κίνα σε χώρες της Αφρικής, δεν συνοδεύεται από ανάμειξη στα εσωτερικά των χωρών της ηπείρου, αλλά επιδίωξη είναι «να δώσει ευτυχία σε όλους» και «απόλαυση πολιτιστικής ευημερίας». Όμως επιδιώκοντας περισσότερες συμμαχίες με αφρικανικές χώρες ώστε να αλλάξει προς όφελος του Πεκίνου τους περιφερειακούς ή και διεθνείς συσχετισμούς δυνάμεων, ζήτησε να αυξηθεί ο πολιτικός διάλογος Κίνας – Αφρικής. Πρότεινε ενίσχυση της αμοιβαίας κατανόησης και υποστήριξη θεμάτων που αφορούν «συμφέροντα – κλειδιά κάθε πλευράς», ώστε να προωθηθεί ο συντονισμός ενεργειών «σε μείζονα διεθνή και περιφερειακά θέματα».

Υψηλές προσδοκίες για την εμπορική συνεργασία με την Κίνα εκφράζουν και πολλές αφρικανικές χώρες. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών της Λιβερίας, Αουγκούστους Φλόμο, η Κίνα είναι «ένας πολύ σημαντικός εταίρος» που μπορεί να βοηθήσει τη χώρα του ιδιαίτερα στα δημόσια έργα, την επέκταση του δικτύου ηλεκτροδότησης και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος υγείας. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Κένυας, Ουχούρου Κενυάτα, δηλώνει στο κινεζικό δίκτυο CGTN ότι «η σύνοδος κορυφής του FOCAC προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για όλους τους συμμετέχοντες. Είναι σαφές για τη χώρα μας, και για ολόκληρη την ήπειρό μας, ότι μόνο πλεονεκτήματα μπορεί να έχει η διεύρυνση της συνεργασίας με την Κίνα». Παράλληλα, ο Κενυάτα δηλώνει θιασώτης του ελεύθερου εμπορίου με την Κίνα: «Εμείς οι Αφρικανοί δεν επιτρέπεται να επιλέξουμε τον απομονωτισμό. Μακροχρόνια, μία πολιτική προστατευτισμού θα είχε αρνητικές επιπτώσεις για τους πολίτες μας», προειδοποιεί.

Διαφορετική άποψη ωστόσο εκφράζει ο Γερμανός οικονομολόγος Ρόμπερτ Κάπελ. «Κανονικά, ο Κενυάτα θα έπρεπε να επικρίνει την πολιτική της Κίνας, η οποία καταστρέφει τις αφρικανικές αγορές με τις  επιδοτούμενες εξαγωγές της, διατηρώντας τεχνηέντως χαμηλές τιμές σε όλα τα καταναλωτικά προϊόντα, από ψυγεία και ποδήλατα μέχρι κεριά και ηλεκτρικούς λαμπτήρες», υποστηρίζει. Αυτό το είδος «ελεύθερου εμπορίου» που επικροτεί ο Κενυάτα στην πραγματικότητα έχει σταματήσει κάθε προσπάθεια εκβιομηχάνισης στις χώρες της Αφρικής, υποστηρίζει ο Κάπελ.

Αναφέρει επίσης ότι οι αφρικανικές χώρες αντιμετωπίζουν έναν ακόμη κίνδυνο. Έχοντας δανειστεί από την Κίνα τεράστια ποσά για την κατασκευή εμβληματικών έργων υποδομής, όπως η σιδηροδρομική σύνδεση ανάμεσα στην Αντίς Αμπέμπα και το Τζιμπουτί ή από τη Μομπάσα προς το Ναϊρόμπι, βρίσκονται αντιμέτωπες μ τον κίνδυνο πολιτικής εξάρτησης. «Η Κίνα υποστηρίζει πάντοτε ότι δεν θέλει να αναμιγνύεται σε εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών. Αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο» λέει ο Ρόμπερτ Κάπελ, για να προσθέσει ότι αυτό διαφαίνεται ήδη στο νότιο Σουδάν, όπου η Κίνα συμμετέχει σε ειρηνευτική αποστολή, ή στο Τζιμπουτί, όπου διατηρεί στρατιωτική βάση. Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ζήτημα της Ταϊβάν: συνυπολογίζοντας προφανώς τις επιδιώξεις του Πεκίνου όλες οι αφρικανικές χώρες, με εξαίρεση τη Σουαζιλάνδη, έχουν διακόψει τη συνεργασία τους με την Ταϊβάν, την οποία η Κίνα δεν αναγνωρίζει και θεωρεί απλώς «αποσχισθείσα επαρχία» της.

Σε μια συνέντευξη του στη Deutsche Welle, ο καθηγητής Χέλμουτ Άσε αναφέρει ότι «η Κίνα δεν θέτει ρητούς πολιτικούς όρους εκτός από το ζήτημα της Ταϊβάν. Είναι τυπικά ένα είδος “πολιτικής μη παρέμβασης”, αλλά υπήρξαν μερικές εμφανείς περιπτώσεις σαφέστατης κινεζικής παρέμβασης. Η μετάβαση της εξουσίας στη Ζιμπάμπουε, όπου ο δικτάτορας Ρόμπερτ Μουγκάμπε πρόσφατα έχασε την εξουσία, είναι ένα παράδειγμα. Η κινεζική κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αρνηθεί πειστικά ότι ο σημερινός Πρόεδρος είχε λάβει προηγούμενη έγκριση από το Πεκίνο. Δεν είναι μυστικό ότι το κυβερνών κόμμα ZANU-PF της Ζιμπάμπουε είχε την υποστήριξη της Κίνας για δεκαετίες. Δεν μπορεί κανείς μιλήσει για πολιτική παρέμβαση αλλά είναι ασφαλώς πολιτική επιρροή».

Συγκρίνοντας δε με τη συμπεριφορά της Ευρώπης επισημαίνει ότι «σε ορισμένες αφρικανικές χώρες, η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι σε χαμηλό επίπεδο. Όταν τα δυτικά έθνη, ειδικά η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Γερμανία, παρεμβαίνουν, λένε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούν αυτές τις παραβιάσεις δικαιωμάτων και προειδοποιούν ότι θα σταματήσουν την αναπτυξιακή βοήθεια σε αυτά τα έθνη εάν δεν αλλάξουν τους τρόπους τους. Η προσέγγιση της κινεζικής κυβέρνησης είναι αρκετά διαφορετική από αυτή της Δύσης σε αυτό το μέτωπο».

Από την πλευρά της η Κίνα ασκεί εμμέσως πλην σαφώς κριτική στην ευρωπαϊκή αναπτυξιακή πολιτική. Επικρίνει τον «νεο-αποικιοκρατισμό» που εξακολουθούν να ασκούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί όσον αφορά την αναπτυξιακή τους βοήθεια.

«Αυτή η νεο-αποικιοκρατική τάση υπάρχει σίγουρα» επισημαίνει ο Γερμανός οικονομολόγος και διάσημος εμπειρογνώμονας για τις αφρικανικές υποθέσεις. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει, «σχετικά με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αφρική, η πολιτική επιρροή που ασκεί η Ευρώπη έχει και θετικές επιπτώσεις. Επίσης η Ευρώπη προωθεί, μεταξύ άλλων, τη δημοκρατία και τις ελεύθερες εκλογές. Πιστεύουμε ότι ορισμένα θεσμικά όργανα, συμπεριλαμβανομένου ενός ανεξάρτητου δικαστικού συστήματος, είναι απαραίτητα για την επιτυχία των αναπτυξιακών προγραμμάτων. Αλλά αυτό που μπορούμε να μάθουμε από την Κίνα είναι να δημιουργήσουμε ελκυστικά πακέτα υποστήριξης για επενδύσεις και προώθηση των εξαγωγών σε επιχειρήσεις για να συμμετάσχουμε σε μεγάλα έργα στην Αφρική με φορολογικά κίνητρα. Το όλο θέμα είναι τελικά η δημιουργία θέσεων εργασίας. Όλοι γνωρίζουν ότι αν θέλουμε να καταπολεμήσουμε τα αίτια της μετανάστευσης, τότε οι θέσεις εργασίας είναι η λέξη-κλειδί».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/i-megali-eksodos-tis-kinas-stin-afriki   )

Ο Έλληνας καρδιοχειρουργός που σώζει αφιλοκερδώς ζωές στην Αφρική


Η συγκλονιστική ιστορία του καθηγητή στο ΑΠΘ και καρδιοχειρουργού Κυριάκου  Αναστασιάδη ο οποίος με υποτυπώδη εξοπλισμό, αλλά τεράστια ψυχή χειρουργεί σε χώρες της Αφρικής όπως η Ουγκάντα, το Κονγκό, η Αλεξάνδρεια και η Αίγυπτος.

Ένας καρδιοχειρουργός, ένας δάσκαλος μα κυρίως ένας άνθρωπος με μεγαλείο ψυχής μίλησε στο Ραδιόφωνο 24/7 και στην εκπομπή “Διαδρομιστές” για την ευτυχία να μοιράζεις ανθρωπιά.

Ο Έλληνας καθηγητής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, καρδιοχειρουργός Κυριάκος Αναστασιάδης που σε λίγες μέρες θα τιμηθεί με το Βραβείο Αριστείας Ιατροκοινωνικού Έργου και Προσφοράς, στην αίθουσα τελετών της Παλιάς Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ θυμάται τα όσα έζησε στον Μαυρίκιο και τρόπο που ήθελαν να τον ευχαριστήσουν όταν χειρούργησε 30 ανθρώπους σε δυο βδομάδες.

Όπως εξηγεί “ο Μαυρίκιος είναι το δεύτερο μέρος στον κόσμο που παράγει ζάχαρη και δυστυχώς αυτό δημιούργησε στον πληθυσμό ένα δυσάρεστο γονιδιακό αποτέλεσμα. Να διαγιγνώσκονται νέοι άνθρωποι 17 έως και 30 ετών με ζαχαρώδη διαβήτη και η στεφανιαία νόσο”

Στον Μαυρίκιο, από τις αρχές του 1992, βρέθηκε πρώτος ο γνωστός καθηγητής καρδιοθωρακικής χειρουργικής, Μαγκντί Γιακούμπ και έκτοτε υπάρχει ένας γιατρός που κάνει περιορισμένες επεμβάσεις. “Επειδή με ήξεραν στο εξωτερικό μου πρότειναν να πάω και έτσι βρέθηκα στην περιοχή το 2012. Είχα τότε χειρουργήσει 30 άτομα σε μόλις δυο βδομάδες” αναφέρει ο κ. \u0009Αναστασιάδης και όπως συμπληρώνει “το μέρος εκεί είναι φτωχό και με ελάχιστα μέσα. Ξέρετε το πρόβλημα είναι να καταφέρεις να μεταδόσεις το μήνυμα του ανθρωπισμού και της συμπαράστασης σε αυτά τα μέρη γιατί βρισκόμαστε εκεί ακριβώς που μας έχει ανάγκη ο συνάνθρωπός μας”.

Οι πρώτες στιγμές

“Θυμάμαι όταν με κάλεσαν να βοηθήσω για κάποιες βαριές επεμβάσεις, συνάντησα νέα ζευγάρια με τα παιδιά τους που ήταν σε απόγνωση. Θεώρησα, λοιπόν, όχι από υποχρέωση αλλά ως δεδομένο ότι πρέπει να δώσω ότι έχω σε έναν τέτοιο περιβάλλον. Σας διαβεβαιώ τελικά πως αυτό που έγινε είναι πως πήρα περισσότερα από αυτό που έδωσα” υπογραμμίζει.

Αν και δεν ήταν Χριστιανοί, έκαναν τον σταυρό τους να με ευχαριστήσουν

Ο καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης δεν θα ξεχάσει τον τρόπο που ήθελαν να τον ευχαριστήσουν “Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι Χριστιανοί είναι μουσουλμάνοι και Ινδουιστές και τις μέρα που έφευγα έκαναν τον Χριστιανικό σταυρό. Εξεπλάγην όταν με αυτό τον τρόπο κατάλαβα πως ήθελαν να μου ανταποδώσουν το καλό που έκανα με τον τρόπο με τον οποίο μπορούσαν. Είναι συγκλονιστικό”.

Τα άρρωστα μυαλά στον χώρο μας δεν έχουν σχέση με την ιατρική

Για το λειτούργημα του γιατρού και όσα θλιβερά είδαν το φως της δημοσιότητας τις περασμένες μέρες με τα κυκλώματα γιατρών και νοσηλευτών είπε: “Πρόκειται για άρρωστα μυαλά. Το λειτούργημα του γιατρού είναι να δίνει ένα κομμάτι από την ψυχή του. Δεν έχει καμία σχέση η ιατρική επί τιμή ούτε επί δόξης. Η αρρώστια είναι η δύσκολη στιγμή του καθενός που εσείς την βιώνεται μια φορά, ενώ εμείς κάθε μέρα. Είναι κρίμα να στιγματίζεται η ιατρική και η νοσηλευτική από άτομα που δεν χαρακτηρίζονται”.

Ακούστε όσα είπε στο Ραδιόφωνο 24/7 ο κ. Κυριάκος Αναστασιάδης