UpΌΨΕΙΣ : Έχουν μια αδελφή κουκλίτσα αληθινή

Ο Μεχμέτ Αλί και ο Κωνσταντίνος Κατσίφας

Ας κάνουμε ένα σενάριο εργασίας. Ας πούμε ότι ο Μεχμέτ Αλί, μουσουλμάνος τουρκικής καταγωγής από τη Θράκη, διαμένει στην Τουρκία. Μια μέρα, επιστρέφει στην Ξάνθη, κυκλοφορεί στο δρόμο με ένα καλάσνικοφ με διόπτρα και αρχίζει να ανταλλάσσει πυροβολισμούς με Έλληνες αστυνομικούς. Κατά τη συμπλοκή πέφτει νεκρός. Η έρευνα για το ποιος είναι ο Μεχμέτ Αλί, αποδεικνύει πως η σελίδα του στο facebook είναι γεμάτη από αναρτήσεις για την απόσχιση της Θράκης όπου διαβεβαιώνει πως «η Δυτική Θράκη είναι Τουρκική».

Του Κ.Βαξεβάνη

Πώς θα αντιμετώπιζαν τον Μεχμέτ Αλί το ΜΜΕ; Πώς τα κόμματα; Θα ήταν σύσσωμη η αντίδραση και ξεκάθαρες οι θέσεις πως πρόκειται για έναν προβοκάτορα που επιβουλεύεται την ειρήνη στη χώρα, που δεν σέβεται τα σύνορα και τις διεθνείς συνθήκες; Πως εξυπηρετεί άλλους σκοπούς;

Τέλος τώρα το σενάριο. Πάμε στην πραγματικότητα. Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, έπαιξε τον Μεχμέτ Αλί στην Αλβανία. Σκοτώθηκε ανταλλάσσοντας πυροβολισμούς με αλβανούς αστυνομικούς. Οι εκπρόσωποι του «Νόμος και Τάξη» στην Αλβανία, σταθεροί στις πρακτικές των Αλβανών Αδώνηδων και Κυριάκων, επέβαλαν την τάξη. Δεν αμφιβάλω πως μπορεί να έστησαν κιόλας κομμάτια όσων είπαν ότι συνέβησαν (το συνηθίζουν οι αντιδημοκρατικές δομές της αστυνομίας) αλλά αυτό δεν αλλάζει το ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Στο φαντασιακό του ο ίδιος, μπορεί να ήταν ο Μεγαλέξανδρος, ο Ράμπο της Ελλάδας, οραματιστής της Κόκκινης Μηλιάς ή των πράσινων άλογων, αλλά πατριώτης δεν ήταν. Οι πατριώτες δεν κυκλοφορούν με όπλα ούτε στη χώρα τους ούτε σε άλλες χώρες, δεν μισούν τους άλλους, δεν βάζουν σε κίνδυνο τις σχέσεις της χώρας που αγαπούν με άλλες χώρες. Οι πατριώτες δεν είναι κατά φαντασία πολέμαρχοι και λάτρεις του αίματος (του δικού τους ανώτερου ή αυτού που θέλουν να χύσουν) αλλά της ζωής που θέλουν με επιμονή να κάνουν καλύτερη. Αν χρειαστεί να πολεμήσουν θα το κάνουν αλλά ξέρουν πως ο πόλεμος δεν είναι λύτρωση για τη χώρα αλλά καταστροφή.

Ο Κατσίφας, ήταν οπαδός της ΜΑΒΗ, μιας οργάνωσης που το 1994, είχε εισβάλει σε φυλάκιο της Αλβανικής Επισκοπής και αφού σκότωσε τους φαντάρους πήρε τα όπλα τους και τα φωτογράφισε με τη σημαία της Βορείου Ηπείρου. Μέλη της πιάστηκαν λίγο αργότερα , δικάστηκαν και έπεσαν στα μαλακά, ενώ ένας από αυτούς είχε χρησιμοποιήσει ως άλλοθι την παρουσία του σε εκδήλωση του Εθνικού Μετώπου του Μάκη Βορίδη.

Σκοτάδι και έρεβος, βρωμιά και πρακτοροδουλειές με μοναδικό στόχο την αποσταθεροποίηση της χώρας. Η πρόσφατη απέλαση ρώσων διπλωματών οι οποίοι πλήρωναν έλληνες “πατριώτες” να κάνουν συλλαλητήρια για το Μακεδονικό ώστε να μην υπογραφεί ποτέ συμφωνία με την ΠΓΔΜ προς όφελος της Ρωσίας, δείχνει πόσο δυσδιάκριτα είναι τα όρια μεταξύ πατριωτισμού βαρέος τύπου και ύποπτης δραστηριότητας.

Παρόλο που όλα αυτά ήταν φως φανάρι για τη δράση του Κατσίφα, η ΝΔ δια του Αδώνηδος αλλά και του πάλαι ποτέ μετριοπαθούς Κουμουτσάκου, προτίμησε τα κεράκια στη μνήμη ενός πατριώτη. Τι είναι αυτό που τους κάνει να τον αναγνωρίζουν ως πατριώτη αντί για πράκτορα ή τρελό ή επικίνδυνο; Μα φυσικά η δική τους θεώρηση για τον πατριώτη.

Σε μια Ελλάδα που μετά τον πόλεμο οι μαυραγορίτες ονομάστηκαν πατριώτες και οι λαδέμποροι έγιναν Ελλαδέμποροι για να πατάξουν του Αριστερούς, ο πατριωτισμός πήρε την ερμηνεία που θέλανε. Ο πατριωτισμός έγινε η ιστορία των δικτατοριών και των διώξεων αντιπάλων και οι πατριώτες έμοιαζαν περισσότερο με τον Παττακό παρά με τον Άρη.

Αυτοί που σήμερα εντοπίζουν στο πρόσωπο του ομογενή έναν πατριώτη αλλά θα έβλεπαν στο πρόσωπο του Μεχμέτ Αλί έναν επικίνδυνο που πρέπει να τον πυροβολήσουμε είναι και υποκριτές και δειλοί. Δεν τους ενδιαφέρουν οι ζωές αλλά η προσωπική τους αφήγηση που τους θέλει καβαλάρηδες στα άλογα και καπεταναίους στα όπλα ενώ είναι φασαριτζήδες του καναπέ και συμπλεγματικοί με ανεξήγητο μίσος για τους άλλους.

Η προσπάθεια ηρωοποίησης του ομογενή δια της πλαγίας και σιωπηλής οδού γίνεται γιατί ντρέπονται να φωνάξουν όσα πιστεύουν μέσα τους. Πως θέλουν να διεκδικήσουμε ξένα εδάφη, να αλλάξουμε τα σύνορα, πως πιστεύουν πως έχουν μια αδερφή κουκλίτσα αληθινή που τη λένε Βόρειο Ήπειρο και την αγαπούν πολύ, πως κυρίως θέλουν πολιτική πελατεία μέσα από το πλήθος που ονειρεύεται παγκόσμιες συνωμοσίες και πολέμους, αλλά πάντα εκ του ασφαλούς. Ο συγκεκριμένος πατριωτισμός δεν στοιχίζει τίποτα. Ούτε να πληρώνεις φόρους, ούτε να μοχθείς, ούτε να αγαπάς. Αν ο μη γένοιτο στραβώσει το πράγμα και εξαιτίας κάποιου Κατσίφα γίνει κανένας πόλεμος, αυτοί δεν θα είναι παρόντες. Θα έχουν πάει στη νέα Μέση Ανατολή ή θα ανταλλάσσουν ένα τενεκέ λάδι με διαμέρισμα. Διότι όπως σωστά είχε πει ο Σάμιουελ Τζόνσον “ο πατριωτισμός είναι το έσχατο καταφύγιο των καθαρμάτων”.

ΥΓ: Η στάση τους δεν άλλαξε ούτε όταν αποκαλύφθηκε πως ο “ήρωάς” τους είχε συλληφθεί για εμπορία χασίς. Τώρα θα μου πείτε μερικά κιλά χασίς μπροστά σε 2,1 τόνους ηρωίνης δεν είναι τίποτα.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/ehoyn-mia-adelfi-koyklitsa-alithini   )

Παπαχριστόπουλος: Αν δεν αποκάλυπτε ο Βαξεβάνης τη λίστα Λαγκάρντ τίποτα δεν θα είχε συμβεί

Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Θανάσης Παπαχριστόπουλος παραδέχτηκε χθες το βράδυ σε τηλεοπτική εκπομπή ότι «αν ένας τολμηρός δημοσιογράφος, όπως ο Κώστας Βαξεβάνης, δεν αποκάλυπτε τη λίστα Λαγκάρντ, τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί».

Η τοποθέτηση του αυτή έγινε στη διάρκεια συζήτησης στο Κανάλι της Βουλής, για το θέμα των αλλαγών στο πόθεν έσχες. Ο κ. Παπαχριστόπουλος υπενθύμισε και την τοποθέτηση του Γιάννη Ραγκούση, τότε στελέχους του ΠΑΣΟΚ, ότι ο Βενιζέλος κράτησε για δύο χρόνια τη λίστα στα συρτάρια του και ότι το υπουργικό συμβούλιο εκείνης της εποχής, θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις.

Το επίμαχο απόσπασμα στο video, βρίσκεται μετά το 35΄

UPOψεις : Δεν σε θέλουν ακροδεξιό, σε θέλουν απαθή

Υπάρχει μια ρομαντική θεώρηση που αγκαλιάζει υποσχετικά από τους οπαδούς των θρησκειών έως τους ανόητους αλλά και τους επαναστάτες. Η βεβαιότητα πως το καλό θα νικήσει. Στον αντίποδα ακριβώς της απαισιόδοξης προδιάθεσης που θέλει το κακό να είναι ανίκητο και σχεδόν επιβεβλημένο, οι αισιόδοξοι θεωρούν πως η επικράτηση του καλού, έχει τη δική του νομοτελειακή ισχύ.

του Κ.Βαξεβάνη

Φυσικά η ζωή δεν περιμένει τη θεώρηση του καθενός για το καλό και το κακό για να το εξελίξει. Άλλωστε η διαλεκτική σχέση που διέπει  τα πράγματα, η συνεχής ενότητα και πάλη των αντιθέτων, ίσως θα έπρεπε να μας διδάξει πως το καλό και το κακό συνυπάρχουν , είναι μπροστά μας και η επιλογή μας δεν είναι αν θα πάμε με το καλό ή το κακό, αλλά πόσο καθαρά τα βλέπουμε.

Τα μεγαλύτερα εγκλήματα στον κόσμο έχουν γίνει στο όνομα του καλού . Το μεγαλύτερο κακό στον κόσμο, έλεγε η Χάνα Άρεντ στην «Κοινοτοπία του κακού» δεν προέρχεται από αυτούς που επιλέγουν να το υπηρετήσουν αλλά από τους οπαδούς της κανονικότητας, από αυτούς που στο όνομά της καταλήγουν να κάνουν φριχτά πράγματα. Γράφει χαρακτηριστικά η Άρεντ παρακολουθώντας τη δίκη του ναζί Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ: «Όσο πιο πολύ τον άκουγες να μιλάει, τόσο πιο εμφανές γινόταν ότι η αδυναμία του να μιλήσει συνδεόταν στενά με την αδυναμία του να σκεφτεί, και πιο συγκεκριμένα να σκεφτεί από τη σκοπιά ενός άλλου”

Ίσως μεγαλύτερη σημασία απ το να ταχθούμε με το καλό απέναντι στην λειτουργία του κακού, είναι να σκεφτόμαστε καθαρά και έξω από τις κοινοτοπίες.

Δεν έχει νόημα να πιστεύεις για τους δικούς σου λόγους, πως το καλό θα επικρατήσει. Έχει όμως μεγάλη σημασία να πιστεύεις πως το καλό ΜΠΟΡΕΙ να επικρατήσει. Αυτό ακριβώς το “μπορεί” ορίζει την συνυπευθυνότητα και την προσωπική συμμετοχή σε όσα γίνονται . Μπορεί να σε διαφοροποιήσει από δέκτη ή οπαδό σε δράστη και μάλιστα σκεπτόμενο αφού πρέπει να βρεις τους τρόπους με τους οποίους “το καλό μπορεί”.

Η επικράτηση του κακού δεν είναι μια διαβολική συνωμοσία αλλά ο καταστροφικός συνδυασμός της απάθειας με την άγνοια. Το κακό, όπως και οι κακοί, δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα για να επικρατήσει. Αναπτύσσεται πάνω στα κενά που αφήνει η καθημερινότητα σαν τα ζιζάνια στα άγονα χωράφια. Το κακό δεν πρέπει να αποδείξει τίποτα σε αντίθεση με τις μεγάλες ιδέες και τα οράματα που πρέπει να αποδεικνύονται κάθε μέρα απαιτώντας συνήθως κόπο και αυταπάρνηση. Το κακό μπορεί να φυτρώσει στη βλακεία, την άγνοια, την κανονικότητα επιβεβαιώνοντας τον αυτοφυή και άκοπο χαρακτήρα του.

Για να ακυρωθεί μια μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη δεν χρειάζεται συνωμοσία, αρκεί ένας βλάκας. Για να πεταχτεί  στα άχρηστα η γνώση για τη ζωή και την Ιστορία δεν είναι απαραίτητα συνεύρεση κακών αλλά ένας ηλίθιος λαϊκιστής  που για να δικαιολογήσει την άγνοιά του δημιουργεί μια θεωρία σωτηρίας ή καταγωγής. Το Χάρβαρντ και οι έδρες των κοινωνικών Επιστημών, αχρηστεύονται από τον βλάκα που “διδάσκει” σε ένα κτήριο στην Αθήνα την καταγωγή του από τον Άριο και την αυταπόδεικτη ανωτερότητα του κατεστραμένου εγκεφάλου του.

Με αντίστοιχο τρόπο ο βρώμικος δεν χρειάζεται να κάνει κάτι κοπειώδες για να επικρατήσει. Προσπαθεί να κάνει και τους άλλους σαν αυτόν. Μερικές φορές αρκεί να απλώσει τα βρώμικα χέρια του και να σε ακουμπήσει. Δεν χρειάζεται να πει αλήθειες, απλώς να σπείρει ψέματα. Ο μικρός θέλει να βλέπει και τους άλλους μικρούς γι αυτό τους κονταίνει στο ύψος του.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Ζούμε δύσκολες μέρεες που θα γίνουν δυσκολότερες και αυτό δεν αφορά τις Οικονομία αλλά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θα εχουν δικαίωμα να ζουν. Οικουμενικές αξίες απειλούνται κυρίως στο Ευρωπαικό λίκνο των δικαιωμάτων. Ο συντηρητισμός, ο φασισμός, η αθλιότητα προχωράει σε όλη την Ευρώπη καβάλα στο άλογο που χάρισε η άδικη διακυβέρνηση και ο βαθύς διαχωρισμών μεταξύτων ανθρώπων αλλά και των ανθρώπων σε σχέση με αυτό που παράγουν. Μεσσίες, ακροδεξιοί προφήτες και πολέμαρχοι της εχθρότητας υπόσχονται θαύματα αλλά αποσιωπούν τα θύματα. Η επικράτησή τους δεν χρειάζεται κόπο αλλά θεωρίες ανωτερότητας. Άλλωστε δεν σκοπεύουν να επιλύσουν τις αντιθέσεις στην κοινωνία αλλά να εφεύρουν αντιπάλους που θα καταδείξουν ως υπάιτιους. Το μετανάστη, τον ομοφυλόφυλο, τον αδύναμο και σταδιακά όποιον απαιτείται για να επικρατούν.

Η απειλή δεν θα ανεμίζει κατ’ ανάγκην σβάστικες. Θα μιλά απλώς γι αυτούς που κατέστρεψαν την κοινωνία ως τεμπέληδες, αριστεροί  και ευαισθητοδημοκράτες. Απεναντι στην ιστορική γνώση θα προτάξουν άριους, πεφωτισμένους και ανυποχώρητους. Φυσικά και όλα αυτά θα γίνονται στο όνομα του καλού. Σκοπεύουν να κάνουν το κακό να επικρατήσει μέσα από την κοινοτοπία, την κανονικότητα και τη βολεμένη καθημερινότητα που ψάχνει κάποιους να φταίνε. Δεν ποντάρουν σε φασίστες γιατί αυτοί μπορούν να κατασκευαστούν εύκολα. Ποντάρουν σε καθωσπρέπει νοικοκυραίους που θα γίνουν η κρίσιμη μάζα του φασισμού. Δεν σε θέλουν ακροδεξιό γιατί ακροδεξιοί είναι οι ίδιοι. Σε θέλουν απαθή και ας είσαι “με το καλό”.

(ΠΗΓΗ : http://koutipandoras.gr/article/den-se-theloyn-akrodexio-se-theloyn-apathi  )

UP ΟΨΕΙΣ : Πατριωτισμός των αιμοσφαιρίων

Του Κ.Βαξεβάνη

Υπάρχει ένας πατριωτισμός που στάζει αίμα. Ονειρεύεται πολέμους και εδαφικές κατακτήσεις, φαντασιώνεται προελάσεις και ρητορεύει με μεγάλες ιδέες. Η πιο μεγάλη ιδέα όμως που έχουν όσοι τον εκπροσωπούν είναι για τον εαυτό τους.Είναι απόγονοι του Μεγαλέξανδρου, αναμφίβολα του Λεωνίδα – όχι απαραίτητα εκείνου των ιστορικών βιβλίων όσο του κινηματογραφικού ο οποίος εφοδιασμένος με δόρυ και με six-pack κοιλιακούς αναφωνούσε «this is Sparta».

Οι οπαδοί αυτού του πατριωτισμού δείχνουν να ακολουθούν τις ιαχές των πολέμων, να είναι έτοιμοι να υπερασπίσουν την πατρίδα με κάθε κόστος, ακόμη και με το αίμα τους. Όσο πιο μεγάλος ο πατριωτισμός τόσο πιο πολύ ρέει το αίμα, με το ισοζύγιο να γέρνει κατά του εχθρικού και μολυσμένου.

Υπάρχουν βέβαια μερικές λεπτομέρειες. Το περισσότερο αίμα που έχουν θυσιάσει οι πατριώτες της αιμοσφαιρίνης είναι για εξετάσεις για την υψηλή χοληστερίνη της καλοπέρασης. Την ώρα που με λόγια χτίζουν ανώγια και κατώγια ίδια με καταφύγια πολέμου, το μόνο που θυσιάζουν είναι το σάλιο της πολεμικής ρητορικής.

Πόσα κιλά πατριώτης είσαι; Πόσο αίμα είσαι έτοιμος να χύσεις. Πόσους εχθρούς να σκοτώσεις; Ω τι ατυχία όμως. Ο πατριωτισμός δεν μπορεί να μετρηθεί με τα κιλά, το αίμα που τρέχει δεν είναι μονάχα των εχθρών και ανάμεσα στους σκοτωμένους μπορεί να είσαι και εσύ. Ο πατριωτισμός των σχολικών εγχειριδίων και των εθνικών μύθων που σκοτώνει τους άλλους, νικά τους άλλους και φυσικά υπερτερεί σε όλα έναντι των άλλων μυρίζει τυπωμένο χαρτί. Δεν έχει τίποτε από τη φριχτή, μεταλλική μυρωδιά του αίματος, την μπόχα των σαπισμένων σωμάτων και την αποφορά των δυστυχισμένων ανθρώπων που αναδίνει ο πραγματικός πόλεμος.

Η συμφωνία με τα Σκόπια ξανάφερε στο προσκήνιο αυτούς τους πατριώτες. Μορφάζουν με ένταση, μιλούν με απειλές, φωνάζουν με υποσχέσεις. Σηκώνουν το χέρι και δείχνουν τους ανθέλληνες και απάτριδες οι οποίοι ξεπουλάνε τη Μακεδονία και τη χώρα ολόκληρη. Και αφού οι άλλοι είναι οι ανθέλληνες, αυτοί είναι εκ των πραγμάτων οι ευλογημένοι ήρωες που είναι έτοιμοι να υπερασπίσουν την αλήθεια. Αν οι άλλοι είναι Εφιάλτες αυτοί δεν είναι παρά Λεωνίδες.

Οσα χρόνια κυκλοφορώ στον πλανήτη αυτό των πολέμων (έχοντας μάλιστα ζήσει ο ίδιος αρκετούς πολέμους, ευτυχώς λόγω επαγγέλματος και μόνο) αναρωτιέμαι: Γιατί ο πατριωτισμός πρέπει να μυρίζει αίμα και να μετρά πτώματα; Γιατί αγαπά την πατρίδα του όποιος δηλώνει έτοιμος να κατακρεουργήσει, να μακελέψει και να πνίξει τον κόσμο στη φρίκη; Γιατί οι πατριώτες είναι όσοι αγριεύουν και μισούν, όσοι βρίζουν και απειλούν για τον μεγάλο σκοπό της πατρίδας; Ποια αγάπη για την πατρίδα κρύβει η απόφαση να την υποθηκεύεις κάθε μέρα με καχυποψία, εχθρότητα και απειλές; Γιατί να θεωρείς πως η πατρίδα επιζεί και μεγαλουργεί όταν επικρατεί σε άλλους και τρέφεται από τα μήλα της Κόκκινης Μηλιάς και τις ψευτοαφηγήσεις του φασίστα, ο οποίος μάλιστα όταν χρειάστηκε να υπερασπίσει την πατρίδα του βρήκε τρόπο να πάει με τον κατακτητή;

Γιατί ο πατριωτισμός των αιμοσφαιρίων προσπερνά την αγάπη που είναι εφικτό να μετρηθεί για να καταλήξει στην αναπόδεικτη των υποσχέσεων περί τελικής ρανίδας του αίματος; Ο πατριωτισμός δεν είναι γενική αναπόδεικτη έννοια. Τέτοια την κάνουν οι φαφλατάδες που μεγαλουργούν με λόγια στο απώτερο μαύρο μέλλον αντί να αποδεικνύουν κάθε μέρα τι αγαπούν και πόσο το αγαπούν.

Πόσο, αλήθεια, αγαπά την πατρίδα του ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν οι οικογενειακές offshore δεν αποδίδουν τον ελληνικό φόρο με τον οποίο θα γίνουν σχολεία και νοσοκομεία και ευνοούνται από τους φορολογικούς παραδείσους; Πόσο αγαπά την πατρίδα του ο Σαμαράς που ισοπέδωσε τους συμπατριώτες του με πολιτικές υπαγορευμένες από άλλους εκτός Ελλάδας; Πόσο αγαπά την πατρίδα του όποιος σήμερα αρνείται τη λύση στο μακεδονικό για να δημιουργήσει αναμπουμπούλα μέσα στην οποία θα χαίρεται σαν κακός λύκος;

Πατριώτης είναι αυτός που θέλει να ζουν η χώρα του και τα παιδιά του ειρηνικά, που σέβεται τους γείτονές του και επιλέγει να ζήσει με τρόπο που οι άνθρωποι θα μεγαλουργούν και δεν θα πεθαίνουν έστω και στα μεγάλα λόγια. Πατριώτης είναι αυτός ο οποίος θέλει μια κοινωνία που να προστατεύει τους αδύναμους, μια πατρίδα που να δίνει δουλειά σε όλους για να ζουν με αξιοπρέπεια.

Πατριωτισμός δεν είναι η μουντή και αιμοδιψής φαντασίωση που κάνει τους ανθρώπους απάνθρωπους και φιλολογικά υπέρτερους έναντι άλλων. Έχω σιχαθεί τους πατριώτες του πολέμου και της περικεφαλαίας. Τις περισσότερες φορές είναι η περικεφαλαία του βλάκα ή του εύπιστου. Βαρέθηκα τους χιλιάδες μοβόρους κομάντος της μεγάλης Ελλάδας που δεν είναι παρά οι δειλοί μικροαστοί οι οποίοι δεν έδωσαν καμιά μάχη για να είναι η πατρίδα τους μια χώρα που δεν την κλέβουν όσοι την κυβερνούν. Κανένας από τη φάρα των «μακεδονομάχων» ή των φιλομάχων δεν πρόκειται να κάνει καμιά θυσία για να υπερασπίσει τη χώρα του από επιβουλές όταν δεν σηκώνει το μπόι του για να αντιταχθεί στα μικρά, καθημερινά και αυτονόητα. Δεν είναι πλασμένος για κανένα μεγάλο σκοπό αυτός που αγαπά τη γοργόνα την αδερφή του Μεγαλέξανδρου αλλά μισεί τον γείτονά του ή τον συμπολίτη του.

Σε όλα αυτά η Ιστορία έχει δώσει φυσικά τις δικές της αποδείξεις. Όσες φορές οι πατριώτες οι «πολλά βαρείς» ώθησαν σε πολέμους για καλό σκοπό, ζήσαμε απλώς εθνικές τραγωδίες. Όχι μόνο γιατί δεν ήταν όσο γενναίοι έλεγαν πως είναι, αλλά γιατί απουσίαζαν κιόλας τη δύσκολη ώρα.

(ΠΗΓΗ : http://www.documentonews.gr/article/patriwtismos-twn-aimosfairiwn  )

ΑΠΟΨΕΙΣ: Ξεκουκούλωμα made in USA

Αφού μάθαμε για την υγρασία στο σπίτι του Άδωνη, την απόφαση του Σαμαρά να πάει μέχρι τέλους, την αειπάρθενη αθωότητα του Στουρνάρα και αναμφίβολα την εξ ορισμού τιμιότητα του Βενιζέλου και των συνοδοιπόρων του, ήρθε η ώρα να μάθουμε και λίγη σύγχρονη ιστορία, πολύ σύγχρονη, κοινώς επικαιρότητα.

  Κ.ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ

Στην από εκεί πλευρά του Ατλαντικού ένα ροζ σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον πρόεδρο Τραμπ δημιούργησε παράπλευρες επιπτώσεις. Πάνω στην αντιπαράθεση των αντιμαχόμενων νομικών πλευρών προέκυψε η αποκάλυψη την οποία έκανε ο δικηγόρος μιας πορνοστάρ που γνώριζε από κοντά (πολύ κοντά, για την ακρίβεια) τον πρόεδρο. Ο δικηγόρος του Τραμπ είχε λάβει 1,2 εκατ. δολάρια από τη Novartis για παροχή συμβουλών.

Τα στοιχεία ωστόσο έδειχναν ότι παροχή συμβουλών δεν υπήρχε. Αντιθέτως, όσο ο δικηγόρος του Τραμπ Μάικλ Κοέν πληρωνόταν από τη Novartis, τα στελέχη της είχαν επαφές με τον Τραμπ και την αμερικανική κυβέρνηση, κατάφεραν να εγκριθούν νέα φάρμακα από τον αμερικανικό ΕΟΦ (FDA), προσέγγισαν τους υπεύθυνους του συστήματος υγείας για να τους «συμβουλεύσουν» για το επιθυμητό σύστημα υγείας και άλλα τέτοια.

Οι αμερικανικές εφημερίδες είχαν εκτεταμένα δημοσιεύματα για «ένα ακόμη σκάνδαλο Novartis» και η Γερουσία ξεκίνησε έρευνα. Ο Κοέν, όπως και το σύνολο των στελεχών της Novartis, κλήθηκαν να παραδώσουν όλα τα αποδεικτικά της σχέσης τους (από έγγραφα και mails έως βίντεο) και να καταθέσουν για την υπόθεση.

Κανένας δεν κατηγόρησε ούτε τον δικηγόρο ούτε την πορνοστάρ για συκοφαντία. Φυσικά, κανένας δεν κατηγόρησε ούτε τον αμερικανικό Τύπο. Η επιτροπή της Γερουσίας που ξεκίνησε την έρευνα και οι γερουσιαστές δεν διανοήθηκαν να παραβλέψουν –ή πολύ περισσότερο να εκχυδαΐσουν– τη διαδικασία, αν και αφορούσε εν ενεργεία πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι γερουσιαστές στάθηκαν στο θεσμικό τους ύψος και ζήτησαν εξηγήσεις. Σε ό,τι δε αφορά την ουσία της υπόθεσης, την αντιμετώπισαν ως μια σκανδαλώδη κατάσταση την οποία συνέδεσαν με την πρακτική της Novartis στην Ελλάδα και την έρευνα για τους δέκα έλληνες πολιτικούς. Ο λόγος είναι απλός: διέκριναν κοινές πρακτικές στις δύο χώρες, μια ενιαία στρατηγική προσέγγισης πολιτικών από τη Novartis, με τους ίδιους μάλιστα πρωταγωνιστές.

Ολα αυτά σε περιβάλλον άκρατου και βαρέος καπιταλισμού και όχι με καμιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Κανένας δεν τόλμησε να απειλήσει τους μάρτυρες ή να τους απαξιώσει, κανένας δεν διανοήθηκε να μη δώσει απαντήσεις, κανένας δεν αποκάλεσε τους άλλους «συμμορίτες» για να ενοχοποιήσει αυτούς που πιθανώς θα ερευνούσαν την ενοχή του.

Σε αντιστοιχία με τον Κοέν, στην Ελλάδα ο Γιάννης Στουρνάρας είχε συμβόλαια συμβούλου με τη Novartis, ενώ η σύζυγός του διοργάνωνε συνέδρια τα οποία χορηγούσε η Novartis. Όταν αποκαλύφθηκε η σχέση συμβούλου που είχε με τη φαρμακευτική πολυεθνική όχι μόνο δεν του ζήτησαν εξηγήσεις από την Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά κανένας δεν απαίτησε να αποδείξει την πραγματική επαγγελματική σχέση με τη Novartis και τι αφορούσε. Οσοι έθεσαν ερωτήματα, όπως το Documento που το αποκάλυψε, χαρακτηρίστηκαν εμμονικοί συκοφάντες.

Τι προκύπτει απ’ όλα αυτά; Πρώτον, ότι ζούμε σε ένα καθεστώς κοτζαμπάσικης πολιτικής εξουσίας, στο οποίο κάποιοι αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως ισόβιο ιδιοκτήτη της χώρας χωρίς να παραλείπουν να τον ταυτίσουν με το δημόσιο συμφέρον και τη θεσμική λειτουργία. Αυτοί είναι οι θεσμοί, αυτοί και οι δεσμοί με την εξουσία. Δεν έχουν κανένα σεβασμό στη δημοκρατία ούτε διαθέτουν καμία αξιοπρέπεια η οποία θα τους έκανε να προτρέπουν τη Δικαιοσύνη και την κοινωνία να τους ελέγξει. Στα σκοτεινά, στα μουλωχτά προσπαθούν να καθαρίσουν και αποκαλούν αυτήν τη διαδικασία καθαρότητα ενώ βρομά και ζέχνει διαπλοκή και δειλία.

Το δεύτερο που προκύπτει είναι ότι το σκάνδαλο Novartis είναι η πρακτική που είχε η πολυεθνική σε ολόκληρο τον κόσμο. Πλησίαζε τους πολιτικούς, προσπαθούσε να χρηματίσει, να πουλήσει τα προϊόντα της με τον κυνισμό που παίζει με τη ζωή και τον θάνατο των ανθρώπων. Αλλους τους πλήρωνε ως συμβούλους, άλλους ως διαφημιστές ή δημοσιοσχεσίτες – σημασία έχει ότι τους πλήρωνε και προκύπτει ότι μέθοδοι και στόχοι ήταν ίδιοι παντού. Αρα δεν μιλάμε για ευφάνταστους, κουκουλοφόρους μάρτυρες στην Ελλάδα οι οποίοι στήνουν πολιτικές διώξεις, αλλά για μάρτυρες που αυτά που λένε ανταποκρίνονται στην πρακτική της Novartis σε όλο τον κόσμο. Οσα περιγράφουν ότι έγιναν στην Ελλάδα, τα συναντάμε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτό ναι, είναι ξεκουκούλωμα.

Σκεφτείτε μόνο τον Στουρνάρα ως σύμβουλο της Novartis να μην τον είχαμε αποκαλύψει εμείς με έγγραφα, αλλά να τον κατήγγειλλε ο δικηγόρος μιας πορνοστάρ όπως τον Κοέν στην Αμερική. Φαντάζεστε τι θα συνέβαινε;

 

(ΠΗΓΗ : http://www.documentonews.gr/article/xekoykoylwma-made-in-usa  )

Συνελήφθη ο Κώστας Βαξεβάνης μετά τη μήνυση που κατέθεσε εναντίον του ο Αντώνης Σαμαράς

Συνελήφθη σήμερα το μεσημέρι ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης, στο πλαίσιο του αυτοφώρου, μετά τη μήνυση που κατέθεσε σε βάρος του ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

 Ο δημοσιογράφος βρισκόταν από τα πρωί στα δικαστήρια της Ευελπίδων καθώς εκδικαζόταν υπόθεσή του, μετά από μήνυση που είχε υποβάλλει σε βάρος του η σύζυγος του Γιάννη Στουρνάρα, Λίνα Νικολοπούλου.

Ο Κώστας Βαξεβάνης κρίθηκε αθώος για την εν λόγω υπόθεση, ωστόσο, μετά την έξοδό του από το Δικαστήριο συνελήφθη, αφού ο Αντώνης Σαμαράς χθες το απόγευμα ζήτησε τη σύλληψή του στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας, για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης. Αφορμή το εξής tweet του δημοσιογράφου:

«Η χυδαία και προκλητικά προσβλητική ανάρτηση του Κώστα Βαξεβάνη σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης Εις βάρος του Αντώνη Σαμαρά, αποτελεί ντοκουμέντο αθλιότητας. Η διατεταγμένη αποστολή που έχει αναλάβει εδώ και καιρό αποκαλύπτεται κάθε μέρα όλο και περισσότερο» σημείωναν συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού στο ΑΠΕ.

 ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ ΑΝΤΩΝΑΚΗ
Διακωμώδηση και σάτιρα δεν ποινικοποιούνται

του Κώστα Βαξεβάνη

Στο χωριό μου θα το έλεγαν «έκοψε άλυσο», αλλά ας το γράψω πιο κομψά. Ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός, βουλευτής επί δεκαετίες και θεωρητικά υπεράνω μικροτήτων εξαιτίας του πολιτικού του ρόλου, κατέθεσε μήνυση και ζήτησε να συλληφθώ με τη διαδικασία του αυτοφώρου.

Μετά τη μήνυση στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον υπουργό Δημήτρη Παπαγγελόπουλο και τους Εισαγγελείς που απλώς πήραν τις καταθέσεις των μαρτύρων που κατέθεσαν εναντίον, τώρα μηνύει και εμένα.  Το σημαντικότερο είναι γιατί με μήνυσε.

Μετά την κυκλοφορία του Documento της Κυριακής που αποκάλυπτε πως στο σκάνδαλο της Novartis, υπάρχουν τρεις νεκροί και η υπόθεση αρχίζει να θυμίζει NOOR 1, αναγνώστης μου έστειλε φωτογραφία στην οποία εμφανίζει το Σαμαρά να λέει «όποιος ανοίγει το στοματάκι του θα έχει την τύχη του Μαυρίκου. Το αισθάνομαι». Η φωτογραφία είναι από το βίντεο της προεκλογικής συνέντευξης του Σαμαρά όπου είχε πει το γνωστό «ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει το αισθάνομαι».

Τη φωτογραφία αυτή ανέβασα στο Τουίτερ με τη λεζάντα «Λες;»

Έτσι λοιπόν φτάσαμε στη μήνυση Σαμαρά, ο οποίος δεν ευελπιστεί τίποτα νομικά αλλά ή ευελπιστεί σε μια επικοινωνιακή παράτα με συνοδοιπόρο τα φιλικά του Μέσα ή απλώς είναι όμηρος της πολιτικής ψύχωσης και εμμονής που περιγράφουν εδώ και χρόνια ως χαρακτηριστικό του.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως πρώτα νομικά.

1. Η διακωμώδηση και η σάτιρα (πετυχημένη ή όχι) δεν ποινικοποιούνται. Έχουν αποφανθεί γι αυτό ελληνικά και Ευρωπαικά δικαστήρια. Το Σαρλί Εμπντό, το γνωστό γαλλικό περιοδικό που δέχθηκε τρομοκρατική επίθεση, έχει εμφανίσει έως και τον Θεό τρομοκράτη και σε κάποια άλλο σκίτσο το Θεό με το Άγιο Πνεύμα στο οπίσθιά του, αλλά όλοι δήλωναν «Je suis Charlie».

2. Ο κύριος Σαμαράς είναι πολιτικό πρόσωπο και μάλιστα πρώην πρωθυπουργός, άρα είναι υποχρεωμένος να δέχεται κριτική ακόμη και αν αυτή είναι άδικη, υπερβολική ακόμη προσβλητική, σύμφωνα με το άρθρο 10 της Ευρωπαικής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

3. Το κείμενο αναφέρεται στον Σαμαρά που τόσο ο ίδιος όσο και η παράταξή του απείλησαν προστατευόμενους μάρτυρες, αποκάλεσαν τον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς τους αντιπάλους «συμμορίτες» και υποσχέθηκαν δικαστήρια και φυλακές σα να ήταν η Δικαιοσύνη που έχει στα χέρια της δικογραφίες και στοιχεία. Αυτά δεν τα κάνουν πολιτικοί αλλά μαφιόζοι. Αν λοιπόν βάζεις τον εαυτό σου στο ρόλο του μαφιόζου, αν τον θυμίζεις αντί να θυμίζεις πρώην πρωθυπουργός, τότε γι αυτό θα σατιρίζεσαι.

Πάμε τώρα στην ουσία. Αν κάνεις αναζήτηση στο Google με το όνομα Σαμαράς και κυρίως την φράση «γαμώ το κεφάλι σου μαλάκα» θα βρεις δεκάδες αντίστοιχες φωτογραφίες σε site και social media με κείμενα καθόλου τιμητικά για τον Σαμαρά. Δεν έκανε σε κανέναν μήνυση γιατί δεν έχει νόημα νομικά. Κάνει όμως τώρα σε εμένα. Πιστεύω πως αν ζούσαμε σε μια χώρα σαν αυτή που θέλει και περιγράφει ο Αντώνης Σαμαράς στην οποία θα κυριαρχούν αντιλήψεις για «λαθρομετανάστες που κατέλαβαν τη χώρα μας» και για κομμουνιστοσυμμορίτες, θα επιθυμούσε να με στείλει όχι στο αυτόφωρο αλλά σε εξορία για να μην πω στο απόσπασμα. Ο Αντώνης Σαμαράς με μισεί, όπως μισεί και κάθε άλλον δημοσιογράφο ή πολίτη που περιέγραψε την πορεία του ως επικίνδυνη για τη χώρα. Το HOT DOC και το Documento αποκάλυψαν ποιος πραγματικά ήταν ο ρόλος του στο Μακεδονικό (με έγγραφα αλλά και μαρτυρίες του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη), τι έκανε με τα μυστικά κονδύλια στο ΥΠΕΞ, πώς πορεύτηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού με χαριστικές πράξεις σε φίλους του, τι έκανε ως πρωθυπουργός και αυτός και ο σύμβουλός του Σταύρος Παπασταύρου. Για τον Σαμαρά η δημοσιογραφική μου ομάδα και εγώ προσωπικά είμαστε η αιτία που έχασε τις εκλογές. Σήμερα είμαστε η αιτία για την αποκάλυψη του σκανδάλου της Novartis και κυρίως των ευθυνών που είχε η κυβέρνηση Σαμαρά σε αυτό.

Ο κύριος Σαμαράς βλέπει και ξέρει, πως ο κλοιός στενεύει. Δεν είναι μόνο οι μάρτυρες αλλά έγγραφα, ημερολόγια και στοιχεία που το FBI έχει αξιολογήσει ως ακλόνητα. Ακόμη και αν δεν αποκαλυφθεί το σύνολο των ποινικών ευθυνών, ο Σαμαράς “αισθάνεται” (και αυτή τη φορά αισθάνεται σωστά) πως ξεκινάει ο Πολιτικός του Χειμώνας.

Η προσπάθειά του να μετατρέψει τη χώρα σε ένα πεδίο επιβολής απόψεων και πρακτικών τύπου «Παναθηναικάκια» όπου θα δίνει εντολές για το ποιος θα συλλαμβάνεται και θα καταδικάζεται δυστυχώς γι αυτόν αισθάνομαι (εγώ αυτή τη φορά) πως δεν έχει εύφορο έδαφος. Ο Σαμαράς το 2012 με ήθελε φυλακή για τη λίστα Λαγκάρντ. Το μόνο που κατάφερε ήταν να πάρω δύο διεθνή βραβεία και τα μάτια όλων να πέσουν πάνω στη λίστα της διαπλοκής και στον φίλο του Παπασταύρου. Το ίδιο θα συμβεί και σήμερα.

Από χθες site όπως του SKAI και το AthensVoice , ανέβασαν είδηση του περασμένου Αυγούστου με την απόφαση της πρωτόδικης απόφασης με την Στουρνάρα όπου εμφανίζομαι να έχω καταδικαστεί σε οκτώ μήνες φυλακή, αν και αυτές τις μέρες είναι σε εξέλιξη το Εφετείο. Υπάρχει μια απέλπιδα προσπάθεια να εμφανιστώ ως συκοφάντης και μάλιστα καταδικασμένος, την εποχή που κάθε μέρα έχουμε και μια αποκάλυψη γι αυτούς. Για τον σύμβουλο του Άδωνη που ξέπλενε μαύρο χρήμα της Novartis, για τις τρεις λέξεις που άλλαξε στο νόμο και έβαλε τα φάρμακα της Novartis στη θετική λίστα, για τους τρεις θανάτους ανθρώπων που είχαν καθοριστική θέση και ρόλο σε όσα έγιναν. Παλεύουν με νύχια και με δόντια να με εξοντώσουν ως προσωπικότητα. Να θυμίσω πως όλοι αυτοί που μου έκαναν μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση έχουν οι ίδιοι καταδικαστεί ή διώκονται. (να θυμίσω Μιχελάκη, Βγενόπουλο, Δούκα ο οποίος με πλήρωσε μετά από αγωγή)

Αντιλαμβάνομαι την αγωνία τους. Είναι μπροστά στην πιθανότητα Ειδικού Δικαστηρίου και στην καλύτερη περίπτωση στην πλήρη πολιτική τους απαξίωση. Προφανώς και δεν τους λυπάμαι. Κατάλαβες Αντωνάκη μου; Μόλις αρχίσαμε

(http://www.documentonews.gr/article/gamw-to-kefali-soy-antwnakh)