Δεν ξεχνά την Ποντιακή Γενοκτονία ο Δήμος Φυλής

Όπως κάθε χρονιά στο πλαίσιο των Πολιτιστικών εκδηλώσεων για τον εορτασμό των Πολιούχων Αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης έτσι και φέτος ο Δήμος Φυλής ανήμερα της θλιβερής επετείου της Ποντιακής Γενοκτονίας δεν ξέχασε… 
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων το βράδυ του Σαββάτου 19 Μαΐου ξεκίνησε με μια συγκινητική αναφορά μέσα από τραγικές εικόνες που προβλήθηκαν στην γιγαντοοθόνη που δεσπόζει στη σκηνή.
Για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι, με το αίτημα για την Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων να μένει μέχρι σήμερα ανικανοποίητο…

 

 

Σαν Σήμερα: Όταν ο Κεμάλ έδινε το σήμα για την Ποντιακή γενοκτονία από την Σαμψούντα

Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Ήταν 19 Μαΐου του 1919, όταν ο Μουσταφά Κεμάλ, από τη Σαμψούντα εκκινούσε την αγριότερη φάση της γενοκτονίας των Ποντίων. Μια ημερομηνία που πολλά χρόνια αργότερα, ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων από τους Νεότουρκούς.

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το κίνημα των Νεοτούρκων

Το 1908 ήταν μια χρονιά – ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Οι Έλληνες στο αντάρτικο

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Η β’ φάση της γενοκτονίας

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ:

Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων

(ΠΗΓΗ : http://www.news247.gr/mathimata-istorias/san-simera-otan-o-kemal-edine-to-sima-gia-tin-pontiaki-genoktonia-apo-tin-sampsoynta.6615086.html  )

Οι εκδηλώσεις του Δήμου Ασπροπύργου για τη γενοκτονία των Ποντίων

Ο Δήμος Ασπροπύργου και το Πνευματικό Κέντρο,σας προσκαλούν να τιμήσετε, με την παρουσία σας,τις Εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης & Πένθους, για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου,τo Σάββατο, 19 Μαΐου 2018,στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας & στην πλατεία Γενοκτονίας,στο Συνοικισμό Γκορυτσά Ασπροπύργου,σύμφωνα με το Πρόγραμμα που παρατίθεται


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Ασπρόπυργος, Σάββατο 19 Μαΐου 2018


 ΩΡΑ 10:00 π.μ: Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας Γκορυτσάς, Τέλεση Επιμνημόσυνης Δέησης. Εν συνεχεία, μετάβαση στην κεντρική Πλατεία Γκορυτσάς. Παράταξη, μπροστά από το Μνημείο Γενοκτονίας, των Αρχών, των Πολιτών και των προσκεκλημένων του Δήμου.
 Τρισάγιο, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των θυμάτων.
 Ομιλία, για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, από τον Δήμαρχο Ασπροπύργου, Κο Νικόλαο Μελετίου.
 Κατάθεση στεφάνων από: – Τον Δήμαρχο Ασπροπύργου. – Τον Εκπρόσωπο της Ελληνικής Κυβέρνησης. – Εκπρόσωπο της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής. – Εκπρόσωπο των Ενόπλων Δυνάμεων. – Εκπρόσωπο των Σωμάτων Ασφαλείας. – Εκπροσώπους των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, των Νομικών Προσώπων του Δήμου, της Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, των Συλλόγων & των Συλλόγων, Σωματείων, Συλλογικών Φορέων της πόλης.
 Τήρηση ενός λεπτού σιγής, στη μνήμη των θυμάτων.
 Εθνικός Ύμνος. Παιανίζει η Φιλαρμονική του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ασπροπύργου.
 Παρέλαση Συλλόγων & των Σχολείων του Ασπρόπυργου
Ενενήντα πέντε (95) χρόνια, από την ολοκλήρωση της Γενοκτονίας του Ελληνισμού του Πόντου, η γρηγορούσα Μνήμη οδηγεί τον αγώνα μας, για δικαίωση των 353.000 νεκρών μας, αδικοχαμένων θυμάτων της τουρκικής θηριωδίας.
Απαιτούμε:
• Την Παγκόσμια Καταδίκη της Τουρκίας, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμένιων και των Ασσύριων.
• Την αναγνώριση της Γενοκτονίας, από την Τουρκία και όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς.
• Τη διδασκαλία της τρισχιλιόχρονης Ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού, σε όλες της βαθμίδες της Εκπαίδευσης.
• Την κατοχύρωση της 19ης Μαΐου, ως επίσημης και μη μεταφερόμενης Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας.
• Τη μόνιμη και αξιοπρεπή αποκατάσταση, σε όλη την επικράτεια, των Ελλήνων Ποντίων από την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα: Μια ιδιότυπη «γενοκτονία»

Μια 25χρονη στέκεται στην άκρη του πεζοδρομίου. Προσπαθεί να διασχίσει τον δρόμο. Μόλις έχει περάσει ένα μόνιππο. Ο δρόμος δείχνει ασφαλής. Η νεαρή είναι ήδη καταμεσής του. Ώσπου ακούγεται το φρένο ενός αυτοκινήτου. Την έχει ήδη ξαπλώσει στο οδόστρωμα. Σε λίγα δευτερόλεπτα ακούγεται το φρένο ενός δεύτερου αυτοκινήτου. Οι ρόδες του έχουν περάσει από πάνω της, διαμελίζοντας το κορμί της… Είναι Κυριακή πρωί. Το ημερολόγιο δείχνει 4 Μαρτίου 1907 και η Ευφροσύνη Βαμβακά καταγράφεται στην ιστορία ως το πρώτο θύμα τροχαίου δυστυχήματος.

Βλέπετε, ο πρώτος ΚΟΚ στην Ελλάδα, το διάταγμα «Περί της καθ΄οδόν απαντήσεως των αμαξών, εφίππων, κτλ», που είχε εκδοθεί τον Ιανουάριο του 1837, περιελάμβανε «οδηγίες» για την κυκλοφορία των ιππήλατων, όχι των τροχοφόρων… Άσε που και τα πρώτα διόδια (από το 1842 στην οδό Πειραιώς!) «απευθύνονταν» σε ζώα. Μισό λεπτό στοίχιζε στο γαϊδουράκι η διέλευση από τα διόδια που «χώριζαν» την Αθήνα από τον Πειραιά. Το αυτοκίνητο ήταν εντελώς «καινούργιο φρούτο» της εποχής και η … πολυτέλειά του ανήκε στην ανώτατη κοινωνική τάξη. Γι αυτό και στο πρώτο τροχαίο δυστύχημα στην Ελλάδα, «θύτες» ήταν ο βουλευτής Σιμόπουλος και ο πρίγκιπας Ανδρέας. Ήταν αυτοί οι δύο, που περνούσαν με τα αυτοκίνητά τους τη μοιραία στιγμή από την οδό Συγγρού!

Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στ΄ αυλάκι… Προϊόντος του χρόνου, το αυτοκίνητο μετατράπηκε από πολυτέλεια σε καθημερινή ανάγκη. Και ως εκ τούτου, τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα αυξήθηκαν τόσο που το 1993 καθιερώθηκε και «Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων». Δώδεκα χρόνια αργότερα, έλαβε παγκόσμιο χαρακτήρα, όταν υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ (ψήφισμα 60/5 της 26ης Οκτωβρίου 2005).

Στο εξής, κάθε 3η Κυριακή του Νοεμβρίου θα τιμάται ως ημέρα… «παγκόσμιου θρήνου».

Με αφορμή την εφετινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων, το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα φάκελο, που επιμελήθηκε η δημοσιογράφος Κατερίνα Βλαχοδήμου.

Διαχρονικό πρόβλημα με σοβαρές επιπτώσεις

Στην Ελλάδα τα τροχαία ατυχήματα συνιστούν διαχρονικό πρόβλημα με σοβαρές -κοινωνικές και οικονομικές- επιπτώσεις. Η Βουλή έχει προχωρήσει στη συγκρότηση ειδικής μόνιμης επιτροπής για την οδική ασφάλεια με στόχο την παρακολούθηση του προβλήματος και την υποβολή προτάσεων. Στην έκθεση της ειδικής μόνιμης επιτροπής για το 2016 που εγκρίθηκε ομόφωνα, καταγράφεται η εξέλιξη των τροχαίων ατυχημάτων την τελευταία 15ετία.

Εξέλιξη αριθμών παθόντων από τροχαία στην Ελλάδα

Από το 2000 έως το 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΑΣ και της ΕΛΣΤΑΤ, σε 245.404 τροχαία συμβάντα καταγράφηκαν 22.397 νεκροί, 32.555 βαριά τραυματίες και ανάπηροι και 277.967 ελαφρά τραυματίες.

«Με βάση τα παραπάνω πραγματικά στοιχεία, η χώρα μας δαπάνησε περισσότερα από 81.181.704.000 ? τα τελευταία 16 χρόνια (2000 ? 2015), το ? του χρέους!», είναι η εκτίμηση που περιλαμβάνεται στο πόρισμα της ειδικής μόνιμης επιτροπής, την οποία έχει συγκροτήσει η Βουλή για την οδική ασφάλεια.«Είναι πόροι που τους στερήσαμε από τα σχολειά, τα νοσοκομεία, την ανάπτυξη του τόπου» αναφέρει ο πρόεδρος της επιτροπής Γιώργος Ουρσουζίδης, και σημειώνει πως «εάν ένα μικρό μέρος αυτού του ποσού είχε διατεθεί στην πρόληψη, τα θετικά αποτελέσματα θα ήταν υπερπολλαπλάσια, πρώτα από όλα λιγότερα θύματα και ανταποδοτικό όφελος από 10 έως 100 φορές του επενδυόμενου ποσού σε μέτρα πρόληψης».

Μείωση των τροχαίων λόγω των οδικών έργων

Στην Ελλάδα έως το 2000, τα τροχαία ατυχήματα ήταν η αιτία για περισσότερους από 2.000 θανάτους ανά έτος. Σήμερα μπορεί κανείς να πει με ασφάλεια ότι ένας από τους βασικότερους λόγους της μείωσης των θανατηφόρων τροχαίων τα τελευταία χρόνια είναι ο εκσυγχρονισμός του οδικού δικτύου.

Το 2000 σημειώθηκαν 2.103 θανάτοι, ενώ καταγράφηκαν 4.123 βαριά τραυματίες και 26.166 ελαφρά. «Τα παραπάνω μεγέθη μειώθηκαν σημαντικά μέχρι το 2010, λόγω του εκσυγχρονισμού και της βελτίωσης των οδικών υποδομών, αλλά κυρίως λόγω της σταδιακής αποπεράτωσης των οδικών αξόνων ΠΑΘΕ και ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ. Το 2010 λοιπόν είχαμε αντίστοιχα 1.281 θανάτους (μείωση 39,09%), 1.754 βαριά τραυματίες (μείωση 57.46%) και 17.024 ελαφρά τραυματίες (μείωση 34,94%)» διαπιστώνει η ειδική μόνιμη επιτροπή για την οδική ασφάλεια.

Και η οικονομική κρίση μείωσε τα τροχαία

Όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία του πορίσματος της διακομματικής, στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων συνέβαλε και η οικονομική κρίση. Το 2015 παρατηρήθηκε περαιτέρω μείωση των τροχαίων συμβάντων, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης. Καταγράφηκαν 789 νεκροί (μείωση 38,40% σε σχέση με το 2010 και 62,48% σε σχέση με το 2000), 1.068 βαριά τραυματίες (μείωση 39,11% σε σχέση με το 2010 και 74,09% σε σχέση με το 2000), 12.872 ελαφρά τραυματίες (μείωση 24,39% σε σχέση με το 2010 και 50,80% σε σχέση με το 2000).

Πώς οδηγηθήκαμε στη μείωση αυτή; «Ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης στη χώρα οι κυκλοφοριακοί φόρτοι μειώθηκαν μεταξύ 2009-2015 κατά περίπου 30%. Την ίδια περίοδο οι οδηγοί μείωσαν τη μέγιστη ταχύτητα κίνησής τους, λόγω εξοικονόμησης στην κατανάλωση βενζίνης» είναι η επισήμανση της ειδικής επιτροπής.

Τα έτη 2016 και 2017

Από την ανάλυση των στοιχείων των οδικών ατυχημάτων στην Ελλάδα κατά το έτος 2016, οι επιδόσεις στην οδική ασφάλεια κρίνονται στάσιμες. Όλες οι κατηγορίες ατυχημάτων και παθόντων μειώθηκαν οριακά, εκτός των θανατηφόρων και νεκρών, όπου σημειώθηκε οριακή αύξηση 0,1% και 0,2% αντίστοιχα. Διαπιστώθηκε, επίσης, μείωση της αστυνόμευσης, προφανώς λόγω της μειωμένου προσωπικού και υλικοτεχνικών μέσων, φαινόμενο που παρατηρείται έντονα στα χρόνια της κρίσης.

Στο 9μηνο του 2017, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στον αριθμό των τροχαίων ατυχημάτων, 614 συμβάντα λιγότερο, δηλαδή μείωση 6,60% σε σχέση με την ίδια χρονική περίοδο του 2016, με ανάλογη μείωση στους παθόντες (66 λιγότεροι νεκροί/μείωση 10,90%, στους σοβαρά τραυματίες μείωση 20,80% και στους ελαφρά μείωση 7,10%. Το γεγονός μπορεί να εξηγηθεί, είτε με την αύξηση των ελέγχων της τροχαίας, είτε με την εργώδη προσπάθεια των ιδιωτικών φορέων που ασχολούνται με τα τροχαία, είτε με τις καμπάνιες ενημέρωσης του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, είτε με περαιτέρω μείωση διανυθέντων οχηματοχιλιομέτρων.

(ΠΗΓΗ : ΑΠΕΜΠΕ http://www.amna.gr/home/article/206134/Trochaia-atuchimata-stin-Ellada-Mia-idiotupi-genoktonia)