Εκπλήρωση του ηθικού μας χρέους η ρηματική διακοίνωση στο Βερολίνο για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Η κυβέρνηση καλεί την γερμανική πλευρά να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις για την επίλυση του εκκρεμούς ζητήματος των αξιώσεων για την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων (updated)

Το μήνυμα πως με την επίδοση της ρηματικής διακοίνωσης στο γερμανικό ΥΠΕΞ για τις πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις από τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εκπληρώνεται το ιστορικό και ηθικό χρέος μας χρέος, στέλνει με ανάρτησή της στο Twitter η αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών Σία Αναγνωστοπούλου.

«Εκπληρώνεται σήμερα το ιστορικό και ηθικό μας χρέος, στη μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, για να μπει ανάχωμα στη φασιστική απειλή», αναφέρει η κ. Αναγνωστοπούλου.

Νωρίτερα σήμερα και κατόπιν οδηγιών της, ο πρέσβης της Ελλάδας στο Βερολίνο επέδωσε στο γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών ρηματική διακοίνωση, με την οποία η ελληνική κυβέρνηση καλεί την γερμανική πλευρά να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις για την επίλυση του εκκρεμούς ζητήματος των αξιώσεων της Ελλάδας από τη Γερμανία για την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων από τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όπως αναφέρει το ΥΠΕΞ, η διπλωματική αυτή ενέργεια έλαβε χώρα σε συνέχεια της σχετικής συζήτησης σε επίπεδο Πολιτικών Αρχηγών στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, στις 17 Απριλίου, και σε εκτέλεση της απόφασης που ελήφθη με ευρεία πλειοψηφία, λαμβάνοντας υπ΄όψιν το Πόρισμα – Έκθεση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών προς τη χώρα μας.

Το υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι οι ελληνικές αξιώσεις αφορούν αποζημιώσεις και επανορθώσεις για ζημίες που υπέστη η Ελλάδα και οι πολίτες της κατά τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για πολεμικές αποζημιώσεις για τα θύματα και τους απογόνους των θυμάτων της γερμανικής Κατοχής, την αποπληρωμή του Κατοχικού Δανείου και την επιστροφή των λεηλατηθέντων και παράνομα αφαιρεθέντων αρχαιολογικών και άλλων πολιτιστικών αγαθών.

«Η ελληνική κυβέρνηση καλεί τη γερμανική κυβέρνηση σε διαπραγματεύσεις για την έμπρακτη ικανοποίηση των συγκεκριμένων αξιώσεων, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ελληνικό λαό, ως ζήτημα ηθικό και υλικό» τονίζει το ΥΠΕΞ.

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10845/9934950/ekplerose-tou-ethikou-mas-chreous-e-rematike-diakoinose-sto-berolino-gia-tis-germanikes-apozemioseis  )

«Να μην σβηστούν με την υπεροψία του ισχυρού οι αποζημιώσεις», «Το θέμα των αποζημιώσεων δεν έχει κλείσει»

Την ανάγκη να ανταποκριθεί η Γερμανία στο αίτημα του ελληνικού κοινοβουλίου για τις γερμανικές αποζημιώσεις, επισημαίνουν Γερμανοί σχολιαστές με άρθρα τους σε τρεις γερμανικές εφημερίδες: τη Frankfurter Allgemine Zeitung, τη Sueddeutsche Zeitung και τη Νeues Deutschland.

Frankfurter Allgemine Zeitung (FAZ): Να μην σβηστούν με την υπεροψία του ισχυρού οι αποζημιώσεις

Υπάρχουν Γερμανοί που αγνοούν σε πόσο μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι σήμερα η μνήμη των εγκλημάτων των ναζί / εθνικοσοσιαλιστών κατακτητών σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες – συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Επιπλέον, η χώρα χρειάστηκε περισσότερο χρόνο από άλλους για να ανακάμψει από τη «γερμανική βασιλεία του τρόμου».

Ήταν επομένως ένα θαύμα η φιλική διάθεση (των Ελλήνων) προς τη Γερμανία, η οποία σύντομα θεωρήθηκε δεδομένη. Ωστόσο, δεν ήταν συνδεδεμένη με τη λήθη εκείνων των γεγονότων που σχεδόν κάθε οικογένεια στην Ελλάδα μπορεί να διηγηθεί.

Βέβαια, και οι ίδιοι οι Έλληνες γνωρίζουν ότι η πιο πρόσφατη απαίτηση για αποζημιώσεις δεν είναι ρεαλιστική. Μια κακή συμβουλή, ωστόσο, θα ήταν να σβήσουμε με την υπεροψία του ισχυρού εντελώς από το τραπέζι τη ρηματική διακοίνωση προς τη γερμανική κυβέρνηση.

Στην επεξεργασία του παρελθόντος μας για το Τρίτο Ράιχ ανήκουν ακριβώς η προσπάθεια συμφιλίωσης και στενότερης συνεργασίας. Διότι στο ελληνικό κοινοβούλιο, όλα τα κόμματα υποστηρίζουν την απαίτηση για αποζημιώσεις. Τις απορρίπτει μόνο τη φασιστική «Χρυσή Αυγή». Με αυτήν οι δημοκράτες δεν πρέπει να έχουν τίποτα το κοινό.

Sueddeutsche Zeitung: Σημαντικότερη από τις χρονοβόρες αγωγές η βοήθεια προς την Ελλάδα

Σε λίγες εβδομάδες, συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη σφαγή του Δίστομο. Τον Ιούνιο του 1944, δολοφονήθηκαν 218 άνθρωποι από μια μονάδα των SS στο μικρό χωριό που δεν απέχει πολύ από τους αρχαίους Δελφούς, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών. Οι απόγονοι των θυμάτων έφεραν την υπόθεση στα ανώτατα δικαστήρια, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Τελικά έχασαν όλες τις δίκες για αποζημιώσεις, επειδή το διεθνές δίκαιο δεν δίνει σε ιδιώτες το δικαίωμα να τις διεκδικήσουν. Αλλά η μακρά σειρά των δικών είχε ως αποτέλεσμα να έχει γίνει γνωστό το θέμα της φρικώδους ναζιστικής κατοχής της Ελλάδα στο Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, της οποίας το Δίστομο αποτελεί ορόσημο και έχει γίνει συνείδηση σε ένα ευρύτερο κοινό στη Γερμανία.

Και οι απαιτήσεις για αποζημιώσεις που εγείρει τώρα η ελληνική κυβέρνηση είναι πιθανό να καταλήξουν στα ανώτατα δικαστήρια. Μέχρι να βγουν οι αποφάσεις θα χρειαστούν χρόνια και το εάν θα υπάρξει κάποιο είδος νομικής ειρήνης είναι ανοικτό. Θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιήσουμε το χρόνο για να υπάρξει μια αμοιβαία πολιτική προσέγγιση.

Για παράδειγμα, το Βερολίνο θα μπορούσε να διαθέσει επαρκέστερα ποσά στα Ταμεία που έχουν δημιουργηθεί για κοινά σχέδια διατήρησης της μνήμης, από ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως. Αυτό που χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι οι επενδύσεις. Να εξαναγκαστούν γερμανικές εταιρείες να το κάνουν δεν γίνεται, μπορούν όμως να ενθαρρυνθούν. Στο θέμα αυτό θα μπορούσαν το Βερολίνο και η Αθήνα να συνεργαστούν «φιλικά» και «επί ίσοις όροις”», όπως επιθυμεί τώρα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας – δηλαδή πράξεις αντί αγωγών.

Νeues Deutschland (ΝD): Το θέμα των αποζημιώσεων δεν έχει κλείσει. Διαπραγματευτείτε με τους Έλληνες!

«Το θέμα των αποζημιώσεων για τη ναζιστική εποχή δεν έχει κλείσει. Οι Γερμανοί θα πρέπει να ανταποκριθούν στο αίτημα του ελληνικού Κοινοβουλίου και να διαπραγματευτούν με την Ελλάδα για το θέμα αυτό.

Είναι δικαιολογημένο το ερώτημα γιατί συζητούνται αυτή τη στιγμή οι αποζημιώσεις και πάλι στην Ελλάδα. Αυτό σχετίζεται με τον κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζει η Γερμανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ιδίως η γερμανική κυβέρνηση πίεσε μαζί με την τρόικα, αποτελούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την κυβέρνηση της Αθήνας να ακολουθήσουν μια αυστηρή πολιτική λιτότητας, για να λάβει η υπερχρεωμένη Νοτιοευρωπαϊκή χώρα δάνεια ως αντάλλαγμα. Αυτή περιλάμβανε περικοπές των συντάξεων και των μισθών. Μια ανεξάρτητη πολιτική δεν ήταν πλέον δυνατή για την Ελλάδα. Αν και η χώρα έχει εξέλθει εδώ και καιρό από το λεγόμενο σχέδιο διάσωσης της Ε.Ε., η φτώχεια εξακολουθεί να είναι μεγάλη. Επιπλέον, οι δανειστές έχουν επωφεληθεί από την “βοήθεια” τους για την Ελλάδα. Η Γερμανία αποκόμισε κέρδη δισεκατομμυρίων από τους τόκους.

Είναι κατανοητό ότι πολλοί Έλληνες αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται χωρίς σεβασμό. Όταν η χώρα αντιμετώπιζε το φάσμα της πτώχευσης, δεν έκανε κανείς την σκέψη στην γερμανική δημόσια ζωή ότι θα έπρεπε να συμπεριφέρονται διαφορετικά στον Ευρωπαίο εταίρο του διότι οι δολοφόνοι του ναζιστικού Ράιχ ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, την σχεδόν πλήρη εξολόθρευση της εβραϊκής κοινότητας, την λεηλασία της οικονομίας και την εκτεταμένη καταστροφή των υποδομών. Απέναντι σε χώρες που οι Γερμανοί έχουν διαπράξει τέτοια εγκλήματα πριν από μερικές δεκαετίες, είναι σκόπιμη η αυτοσυγκράτηση. Αντ ‘αυτής, πολλά γερμανικά μέσα ενημέρωσης και πολιτικοί, όπως η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο τότε υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επέδειξαν μια επαίσχυντη αλαζονεία εκείνες τις μέρες της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Ας ελπίσουμε ότι κάποια μέρα θα λάβουν το λογαριασμό».

Η απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής: Οι γερμανικές οφειλές δεν παραγράφονται

Εξαιρετικά σημαντική είναι κι η προσθήκη στο πόρισμα της εκτίμησης που έχει κάνει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για το ακριβές ύψος των Γερμανικών οφειλών. Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει προς την χώρα μας και τις πολεμικές επανορθώσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σήμερα λοιπόν, η Βουλή αναμένεται να ζητήσει από την κυβέρνηση “να προβεί σε όλες τις ενδεδειγμένες διπλωματικές και νομικές ενέργειες”, με την διαδικασία να ξεκινά με ρηματική διακοίνωση προς την Γερμανική κυβέρνηση για τις διεκδικήσεις των Γερμανικών οφειλών από την Ελληνική κυβέρνηση.

Ακολουθεί η απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων προς την Ελληνική Κυβέρνηση για τη διεκδίκηση των αποζημιώσεων βάσει νόμιμων διαδικασιών, μια απόφαση που κοινοποιείται και στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Σύμφωνα με την από 16 Απριλίου 2019 απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, με την οποία έγινε δεκτή, με ευρεία πλειοψηφία, η πρόταση του Προέδρου της Βουλής, σύμφωνα με το άρθρο 51 παρ. 4 του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Κοινοβουλευτικό).

Η ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Λαμβάνοντας υπόψη ότι:

Με τις από 27 Φεβρουαρίου 2014, 10 Μαρτίου 2015 και 18 Νοεμβρίου 2015 ομόφωνες αποφάσεις της, κατά την ΙΕ΄, την ΙΣΤ΄ και την ΙΖ΄ Βουλευτική Περίοδο αντίστοιχα, συστάθηκε Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. Η Διακομματική Επιτροπή αφού έλαβε υπόψη της τα Πορίσματα – Εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Μάρτιος 2013, Δεκέμβριος 2014), του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ιανουάριος 2014), καθώς και άλλων αρμόδιων κρατικών φορέων (Υπουργείο Πολιτισμού, Τράπεζα της Ελλάδος), υπέβαλε Πόρισμα – Έκθεση, όπου καταγράφονται και οι επιμέρους γνώμες των εκπροσώπων των κομμάτων που συμμετείχαν σε αυτήν.

Έχοντας περαιτέρω υπόψη ότι:

  • το ζήτημα των οφειλών προς την Ελλάδα από τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παραμένει ανοικτό, ως απαράγραπτο χρέος που αναζητά επίμονα την ηθική, ιστορική και νομική του δικαίωση,

  • οι αξιώσεις του Ελληνικού Κράτους και οι οφειλές από τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παραμένουν εκκρεμείς και ενεργές στο σύνολό τους,

  • το Ελληνικό Κράτος ουδέποτε και καθ’ οιονδήποτε τρόπο αποποιήθηκε των αξιώσεών του,

  • δεν τίθεται και δεν δύναται να τεθεί κανένα ζήτημα παραγραφής των αξιώσεων του Ελληνικού Κράτους,

Καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση

Να προβεί σε όλες τις ενδεδειγμένες, ιδίως τις διπλωματικές και νομικές, ενέργειες για τη διεκδίκηση των οφειλών και την πλήρη ικανοποίηση όλων των αξιώσεων του Ελληνικού Κράτους από τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Οι υπολογισμοί του ΓΛΚ για το ακριβές ύψος των Γερμανικών οφειλών

Εξαιρετικά σημαντική είναι κι η προσθήκη στο πόρισμα της εκτίμησης που έχει κάνει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για το ακριβές ύψος των Γερμανικών οφειλών. Το ΓΛΚ έχει υιοθετήσει δύο προσεγγίσεις:

Στην πρώτη επικαλείται την Συνδιάσκεψη των Παρισίων υπολογίζοντας τις αξιώσεις της Ελλάδας από την Γερμανία σε 6.741.070.692 δολάρια ΗΠΑ του 1938, δηλαδή 309.498.827.179,51 ευρώ με σημερινές τιμές.

Στην δεύτερη γίνεται αξιοποίηση του αρχειακού υλικού κι οι αξιώσεις της Ελλάδας υπολογίζονται στα 171.442.057.838 ευρώ. Στο ποσό αυτό πρέπει να προστεθεί το ποσό του κατοχικού δανείου (10.344.859.092 ευρώ), η απαίτηση για αποθετικές ζημίες (33.873.928.462 ευρώ) κι η απαίτηση από μείωση παραγόμενου προϊόντος (53.886.160.462 ευρώ) με αποτέλεσμα το σύνολο των Γερμανικών οφειλών να υπολογίζεται στα 269.547.005.854 ευρώ.

Το ΓΛΚ δεν έχει συμπεριλάβει σε κανέναν από τους δύο υπολογισμούς τις απαιτήσεις από απώλεια ανθρωπίνων ζωών ή λόγω αναπηριών εξαιτίας των κατοχικών στρατευμάτων. Υιοθετώντας κι εδώ δύο προσεγγίσεις, το ΓΛΚ υπολογίζει τις Ελληνικές αξιώσεις σε 22.120.000.000 ευρώ χωρίς τους τόκους. Σε αυτήν την προσέγγυιση δεν περιλαμβάνονται οι αξιώσεις από τους θανάτους από τον λιμό ή ασθένειες. Με υπολογισμό κι αυτών των αξιώσεων, το ΓΛΚ προσδιορίζει τις Ελληνικές αξιώσεις σε 107.268.000.000 ευρώ.

Οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανία δεν έχει αποπληρώσει προς την χώρα μας και τις πολεμικές επανορθώσεις από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με το ΓΛΚ, από το ποσό των 485.975.000 χρυσών μάρκων καταβλήθηκαν μόνο 7.275.380 χρυσά μάρκα, με το υπόλοιπο ποσό να υπολογίζεται σε 9.189.270.837 ευρώ με σημερινές τιμές.

(ΠΗΓΗ  : https://www.news247.gr/politiki/i-apofasi-tis-olomeleias-tis-voylis-oi-germanikes-ofeiles-den-paragrafontai.6713743.html  )

“Γερμανική βοήθεια” για τις γερμανικές επανορθώσεις

Γερμανοί βουλευτές από τα κόμματα των Πρασίνων και της Αριστεράς, καθώς και προβεβλημένα στελέχη του SPD υπογράφουν το κείμενο θέσεων του Συλλόγου “Σεβασμός για την Ελλάδα” που ζητά επιστροφή του κατοχικού δανείου, επιστροφή των λύτρων για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και δημιουργία Ειδικού Ταμείου με έμφαση για την ύπαιθρο και τα μαρτυρικά χωριά ενόψει της συζήτησης στη Βουλή στις 16 Απριλίου. Οι θέσεις του Πρ. Παυλόπουλου.

Κείμενο θέσεων του Συλλόγου «Σεβασμός για την Ελλάδα» με τίτλο: «Γερμανική ευθύνη γα τον πόλεμο και τις υποχρεώσεις έναντι της Ελλάδας» υπογράφουν βουλευτές των Πρασίνων και της Αριστεράς, καθώς και προβεβλημένα στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD).

Το κείμενο, που αποκαλύπτει σήμερα το Νews 24/7, απεστάλη στην Αθήνα και αποτελεί ένα ακόμη όπλο της χώρας μας ενόψει της συζήτησης που θα διεξαχθεί στην ελληνική Βουλή στις 16 Απριλίου και με την απόφαση που θα ληφθεί η Αθήνα θα ξεκινήσει την διεκδίκηση του κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων σε νομικό, διακοινοβουλευτικό και πολιτικό επίπεδο.

Με το κείμενο οι γερμανοί βουλευτές και τα προβεβλημένα στελέχη ζητούν επιστροφή του κατοχικού δανείου που εξαναγκάστηκε να χορηγήσει η Ελλάδα προς το «Γερμανικό Ράιχ», επιστροφή των λύτρων που καταβλήθηκαν για την απαλλαγή των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από τα καταναγκαστικά έργα και τη δημιουργία Ειδικού Ταμείου για την βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα μαρτυρικά χωριά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Οι θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις

Το news24/7, ενόψει της συζήτησης στη Βουλή στις 16 Απριλίου, παρουσιάζει τις θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις, με το κείμενο μάλιστα να έχει συνταχθεί όταν ο Προκόπης Παυλόπουλος υπήρξε εν ενεργεία καθηγητής του ΕΚΠΑ:

«Ι. Πρώτον, με το κατοχικό δάνειο προς τη Γερμανία, το οποίο συνήφθη υποχρεωτικώς –ορθότερα με καταναγκαστικό και εκβιαστικό τρόπο- μεταξύ της κατοχικής Ελληνικής Κυβέρνησης και της Γερμανίας, προς συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής. Εδώ πρόκειται, λοιπόν, από νομική σκοπιά για ενοχή εκ συμβάσεως. Άρα η αντίστοιχη εκ της συμβάσεως απαίτηση της Ελλάδας είναι ενδοσυμβατικής και όχι αδικοπρακτικής προέλευσης.

Α. Σ’ αυτήν την απαίτηση προστίθενται ποσά τα οποία προκύπτουν από συναφείς προς τη δανειακή σύμβαση αιτίες, όπως είναι ιδίως οι τόκοι υπερημερίας λόγω μη έγκαιρης εξόφλησης.

Β. Για την απαίτηση αυτή δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής ούτε θέμα παραίτησης. Τίθεται μόνο ζήτημα συνολικού υπολογισμού της ως σήμερα. Ας σημειωθεί ότι η ελληνική θέση γίνεται νομικώς τόσο περισσότερο ισχυρότερη, όσο ήδη από την κατοχική περίοδο είχε αρχίσει η αποπληρωμή του δανείου, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά κατά καιρούς.

ΙΙ. Και, δεύτερον, με τις αποζημιώσεις λόγω ανθρώπινων θυμάτων και υλικών καταστροφών στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Α. Επισημαίνω πριν απ’ όλα ότι το 1946, στη Διάσκεψη των Παρισίων, είχε προσδιορισθεί ένα –κατά προσέγγιση- ποσό τέτοιων αποζημιώσεων προς την Ελλάδα ύψους 7,5 δισ. δολαρίων.

Β. Κυρίως δε τονίζω με έμφαση ότι το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δεν «χαρίσθηκαν» στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά «τεχνηέντως» φαίνεται να διατείνεται. Η Συμφωνία αυτή απλώς έθεσε «σε αδράνεια» τις οφειλές της Γερμανίας ως την υπογραφή, κατά το Διεθνές Δίκαιο (Δίκαιο του Πολέμου) «Συμφώνου Ειρήνης» μεταξύ της τελευταίας και των Δυνάμεων που νίκησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται νομικώς για ένα είδος «αναβλητικής αίρεσης» (latosensu) σχετικά με την εξόφληση των υποχρεώσεων της Γερμανίας, επειδή τότε θεωρήθηκε ότι αυτή δεν διέθετε –πρωτίστως λόγω της διαίρεσής της σε Δυτική και Ανατολική- την κατά το διεθνές δίκαιο απαιτούμενη πολιτειακή υπόσταση για ανάληψη και εκπλήρωση συναφών υποχρεώσεων.

1. Τούτο –ήτοι η ικανότητα σύναψης «Συμφώνου Ειρήνης»- επήλθε το 1990. Όταν μετά την επανένωση της Γερμανίας η τελευταία απέκτησε ενιαία νομικώς πολιτειακή υπόσταση και κυριαρχία. Ειδικότερα το 1990 υπογράφηκε το λεγόμενο «Σύμφωνο 2 + 4» μεταξύ της ενωμένης πλέον Γερμανίας και ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Αγγλίας.

2. Γίνεται δε σήμερα γενικώς και επισήμως δεκτό –και de facto το έχει αποδεχθεί και η Γερμανία, αφού στη βάση αυτή στηρίζει την εν γένει κυριαρχία της- ότι το ως άνω Σύμφωνο επέχει τη θέση του «Συμφώνου Ειρήνης» που περιγράφει, κατά το Διεθνές Δίκαιο, η προαναφερόμενη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Και τούτο διότι μόνον έκτοτε η Γερμανία μπορούσε να υπογράψει ένα τέτοιο «Σύμφωνο», δεδομένου ότι μόνο τότε, όπως ήδη τόνισα, απέκτησε την ενότητά της και την ενιαία κυριαρχία της μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γ. Το «Σύμφωνο 2 + 4» καλύπτει, λόγω της νομικής φύσης του αλλά και γενικότητάς του, και τα μη συμβαλλόμενα πλην όμως παθόντα από την γερμανική κατοχή κράτη, όπως η Ελλάδα. Είναι δηλαδή νομικό κείμενο γενικής εφαρμογής.

Δ. Η από ελληνικής πλευράς νομική βάση των αποζημιωτικών απαιτήσεων κατά της Γερμανίας βρίσκει σταθερό έρεισμα κυρίως στις διατάξεις του άρθρου 3 της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907, οι οποίες κωδικοποίησαν και τις ως τότε διατάξεις του Δικαίου του Πολέμου. Κατά τις διατάξεις αυτές «ο εμπόλεμος όστις ήθελε παραβιάσει τας διατάξεις του Κανονισμού θα υποχρεούται, αν συντρέχει λόγος, εις αποζημίωσιν, θα είναι δε υπεύθυνος δια πάσας τα πράξεις τας διαπραχθείσας υπό των προσώπων των μετεχόντων της στρατιωτικής του δυνάμεως». Επέκεινα οι διατάξεις των άρθρων 46 και 47 του «Κανονισμού Νόμων και Εθίμων του Πολέμου στην ξηρά», ο οποίος είναι προσαρτημένος στη Δ΄ Σύμβαση της Χάγης του 1907, καθιερώνουν και τις δύο θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου του Πολέμου, ήτοι τις αρχές της προστασίας του σεβασμού του Ανθρώπου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Όλες αυτές τις αρχές επικαιροποίησε η απόφαση του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης του 1946.

1. Αυτό είχε αποδεχθεί, έναντι της ελληνικής Κυβέρνησης, επισήμως το 1965 ο τότε Καγκελάριος ΛούτβιχΈρχαρτ.

2. Ο ίδιος δε είχε τότε μιλήσει για επανορθώσεις ύψους 500 εκ. γερμανικών μάρκων.

ΙΙΙ. Η σχετικώς πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία απορρίφθηκε ιταλικό αίτημα –υπήρχε και παρέμβαση Ελλήνων διαδίκων- για πολεμικές αποζημιώσεις έναντι της Γερμανίας, ουδόλως αλλάζει τα προαναφερόμενα νομικά δεδομένα και επιχειρήματα υπέρ της Ελλάδας. Και τούτο διότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ύστερα από προσφυγή ιδιωτών. Τώρα γίνεται λόγος για απαιτήσεις του Ελληνικού Κράτους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, τόσο για εξόφληση του κατοχικού δανείου όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων λόγω των «πεπραγμένων» των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Α.Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, το ελάχιστο των κατά τα προμνημονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δισ. ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δισ. ευρώ λόγω αποζημιώσεων. Ήτοι σύνολο, περίπου, 170 δισ. ευρώ. Αλλ’ αυτό είναι θέμα ειδικότερου υπολογισμού, ο οποίος θα γίνει με την επιμέλεια των αρμόδιων ελληνικών κρατικών αρχών.

Β. Και κάτι τελευταίο: Η σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, η οποία χαρακτηρίζεται και από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων –μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας-μέλους- επιβάλλει και την επίλυση των μεταξύ των χωρών αυτών κάθε είδους συναφών διαφορών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.»

(ΠΗΓΗ  : https://www.news247.gr/politiki/germaniki-voitheia-gia-tis-germanikes-epanorthoseis.6711328.html  )

Νομικώς ενεργές οι απαιτήσεις της Ελλάδας για τo κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις

Οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις κάθε είδους αποζημιώσεις των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες: αυτό διεμήνυσε από τα μαρτυρικά Καλάβρυτα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος, στην αντιφώνησή του κατά το γεύμα που παρέθεσε προς τιμήν του ο δήμαρχος της πόλης.

Αναλυτικά και «ειδικώς ως προς τις ως άνω αποζημιώσεις, οι σχετικές απαιτήσεις αφενός δεν έχουν παραγραφεί. Και, αφετέρου, βρίσκουν στέρεο έρεισμα σε συγκεκριμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ιδίως δε σε διατάξεις της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907.

Τρία χρόνια μετά το πρώτο μου προσκύνημα σ’ αυτόν τον Μαρτυρικό Τόπο, τα Καλάβρυτα, υπενθυμίζω την δέσμευση που ανέλαβα τότε ενώπιόν σας: Οι μνήμες που αναβλύζουν από το Ιερό Θυσιαστήριο των Καλαβρύτων μου στέλνουν, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, το πραγματικό μήνυμα του μαρτυρικού Δήμου Καλαβρύτων: Μου επιβάλλουν το, αυτονόητο βεβαίως κατά την Ιστορία μας και τον Πολιτισμό μας, Εθνικό Χρέος να μην υποστείλω την σημαία της δικαίωσης των Σεπτών Θυμάτων του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, ιδίως εκπέμποντας και υπηρετώντας, όπου δει, το διπλό μήνυμα: Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά».

Προκόπης Παυλόπουλος: Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά

«Αποτελεί ιστορική διαπίστωση», σύμφωνα με τον Πρ. Παυλόπουλο, «που και η ίδια η Γερμανία συνομολογεί πλέον -και αυτό την τιμά ως εύγλωττο δείγμα συγγνώμης- ότι στα Καλάβρυτα συντελέσθηκε, στις 13 Δεκεμβρίου 1943, μεσ’ από βάρβαρη σφαγή και ανελέητη καταστροφή, το μεγαλύτερο και απεχθέστερο έγκλημα πολέμου στην Ελλάδα, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, από τον γερμανικό στρατό κατοχής. Υπό τα δεδομένα αυτά το δεύτερο μήνυμα, που συμπυκνώνεται στο ‘Ποτέ ξανά’, σημαίνει πως από τα μαρτυρικά Καλάβρυτα εμείς, οι Έλληνες, στέλνουμε urbi et orbi την προειδοποίηση ότι οφείλουμε όλοι να διδασκόμαστε από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Και διευκρινίζω ότι το μήνυμα ‘Δεν ξεχνάμε’, δεν εμπεριέχει, κατ’ ουδένα τρόπο, αισθήματα εκδίκησης για το έγκλημα πολέμου που αιματοκύλησε τα Καλάβρυτα αφού, πέραν του ότι καμιά τέτοια θυσία δεν αποτιμάται σε χρήμα, η εκδίκηση είναι αίσθημα άγνωστο στην Ιστορία και τον Πολιτισμό του Έθνους των Ελλήνων. Όλως αντιθέτως, αποτελεί αυτονόητη υποχρέωσή μας, στην μνήμη των Θυμάτων, να επιδιώκουμε την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, ως στοιχειώδες δείγμα γραφής για την τελική γενικευμένη επικράτηση του Δικαίου και της Νομιμότητας. Διότι δίχως την επικράτησή τους, υπάρχει ο κίνδυνος Ολοκαυτώματα, όπως αυτό των Καλαβρύτων, έστω και υπό άλλη μορφή, να διαπραχθούν μελλοντικώς. Υπό τα δεδομένα αυτά έχω τονίσει εδώ και καιρό -και εμμένω πάντα στην διαπίστωσή μου αυτή- ότι οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις κάθε είδους αποζημιώσεις των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».

Εξειδικεύοντας στη συνέχεια και προς τις ως πιο πάνω αποζημιώσεις, «οι σχετικές απαιτήσεις αφενός δεν έχουν παραγραφεί. Και, αφετέρου, βρίσκουν στέρεο έρεισμα σε συγκεκριμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ιδίως δε σε διατάξεις της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907.

Άρα το να μην ξεχνάμε και να υπερασπιζόμαστε, υπό τις ως άνω προϋποθέσεις, τα δικαιώματα των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι αποστολή, η οποία υπηρετεί όχι μόνον τα Εθνικά Δίκαια των Ελλήνων αλλά και την Έννομη Τάξη και τον Πολιτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους τα Καλάβρυτα μου δείχνουν, για μιαν ακόμη φορά, τον δρόμο της αποστολής και του χρέους. Να είσθε βέβαιοι ότι, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα τον ακολουθήσω, δίχως παρεκκλίσεις και εκπτώσεις. Το οφείλω στον Τόπο μας, το οφείλω στην μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια, το οφείλω κυρίως στις αρχές και τις αξίες που πρέπει, εμείς οι Έλληνες, να υπηρετούμε ως ηθική -και όχι μόνον- συμβολή μας στην πορεία της Ανθρωπότητας, έναντι των πολλαπλών, υπαρξιακών, προκλήσεων που αντιμετωπίζει και θ’ αντιμετωπίσει στο μέλλον», δήλωσε καταληκτικά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/317828/Nomikos-energes-oi-apaitiseis-tis-Elladas-gia-tis-germanikes-apozimioseis-  )

Τσίπρας: Στη Βουλή μετά τις γιορτές βάζουμε μπροστά για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Φόρο τιμής στους εκτελεσθέντες Καλαβρυτινούς από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 13 Δεκεμβρίου του 1943, απέδωσε σήμερα Δευτέρα ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, καταθέτοντας λουλούδια στον τόπο της θυσίας, στον λόφο του Καπή.

Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων κατά τη διάρκεια συζήτησης που είχε με τον δήμαρχο Καλαβρύτων, Γιώργο Λαζουρά.

Συγκεκριμένα ο Αλέξης Τσίπρας είπε: «Όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου να δούμε με ένα συντεταγμένο τρόπο, πώς θα προχωρήσει αυτή η υπόθεση που είναι πολλών χρόνων, δεκαετιών.

»Έχουμε καταλήξει σε ένα ομόφωνο από ό,τι καταλαβαίνω πόρισμα και θα συνεννοηθώ με τον πρόεδρο της Βουλής, αμέσως μόλις ανοίξει μετά τις γιορτές η Βουλή, να βάλει μπροστά, να συζητηθεί στην Ολομέλεια και να πάρουμε τις πρωτοβουλίες που πρέπει.

»Αν υπάρχει ομοψυχία και ομοφωνία βοηθάει αυτό, διότι είναι και οι αποζημιώσεις και το δάνειο. Νομίζω ότι ο νομικός δικαιάκος πολιτισμός μας δίνει λύσεις.

»Εάν δεν αναγνωρίζεται από την άλλη πλευρά, να βρούμε ένα τρόπο συμφωνημένα, εφόσον υπάρχει μία διαφωνία ως προς αυτό, να δούμε με ποιο τρόπο θα λύσουμε αυτήν τη διαφωνία.

»Διότι, κατά τη δική μας εκτίμηση δεν έχει να κάνει με το ύψος των αποζημιώσεων, είναι πάνω από όλα ηθικό χρέος, όχι μόνο απέναντι στο ελληνικό λαό, αλλά απέναντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης.

»Η απειλή είναι κοινή για όλους τους λαούς και βλέπουμε ότι αυτές τις μέρες αυτή η ιδεολογία του μίσους πάει να μολύνει ακόμα και την ελληνική κοινωνία που έχει πίσω της όλη αυτή τη βαριά ιστορική παρακαταθήκη των δεκάδων χιλιάδων θυσιών, των νεκρών στο δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και των ανθρώπων που θυσιάστηκαν για την ελευθερία.

«Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα. ‘Αρα έχουμε ηθικό χρέος και να θυμόμαστε και να διεκδικούμε», προσθέτοντας ότι «στις μέρες μας είναι καλό να επισημαίνουμε την ιστορία του τόπου μας και στα νέα παιδιά».

Ο Αλέξης Τσίπρας επισκέπτεται αυτή την ώρα τον Αγροτικό και Γαλακτοκομικό Συνεταιρισμό Καλαβρύτων και έχει σύσκεψη με το προεδρείο του Συνεταιρισμού.

Κατόπιν θα μιλήσει σε κτηνοτρόφους, μέλη του συνεταιρισμού, ενώ θα συναντηθεί και με τον δήμαρχο Καλαβρύτων, Γιώργο Λαζουρά.

(ΠΗΓΗ : https://www.tribune.gr/politics/news/article/530232/tsipras-sti-voyli-meta-tis-giortes-vazoyme-mprosta-gia-tis-germanikes-apozimioseis.html  )

DW: Μόνο με συντονισμένη προσπάθεια Ελλάδας-Πολωνίας μπορεί να υπάρξει ευκαιρία για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στην Βαρσοβία, την ώρα που η κυβέρνηση της χώρας έχει επαναφέρει ξανά στην πρώτη γραμμή των διμερών θεμάτων το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων για τα ναζιστικά εγκλήματα πολέμου που τελέστηκαν στην Πολωνία, παραχώρησε συνέντευξη στο πολωνικό πρόγραμμα της DW o Kαρλ Χάιντς Ροτ. Πρόκειται για έναν από τους Γερμανούς ειδικούς που, εδώ και χρόνια, ασχολούνται ενδελεχώς με το μεγάλο κεφάλαιο των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων, ειδικότερα δε με τις περιπτώσεις της Ελλάδας και της Πολωνίας.

Ο Καρλ Χάιντς Ροτ είναι γιατρός και ιστορικός. Ήδη από νεαρή ηλικία, ως φοιτητής ιατρικής, είχε ασχοληθεί με τα ιατρικά πειράματα των ναζί, ενώ όπως λέει ο ίδιος, πολλοί καθηγητές Ιατρικής στη μεταπολεμική Γερμανία συμμετείχαν και οι ίδιοι σε αντίστοιχα πειράματα. Από νωρίς άρχισε να εστιάζει ο ίδιος στα ναζιστικά εγκλήματα που τελέστηκαν ανά την Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις έρευνές του έχει ασχοληθεί σε βάθος και με την περίπτωση της Ελλάδας, όπως και της Πολωνίας, δύο χώρες που για τον ίδιο αποτελούν «παραδείγματα αναφοράς» για τη διεκδίκηση πολεμικών επανορθώσεων από τη σημερινή Ομοσπονδιακή Γερμανία. Ειδικά για την Ελλάδα, όπως ανέφερε στη DW, η ενασχόληση με τις αξιώσεις της έναντι της Γερμανίας «ήρθε από σύμπτωση», όπως λέει, με αφορμή φιλικές συζητήσεις στην καυτή φάση της ελληνικής κρίσης κατά την περίοδο 2010-2011. «Αν και ασχολήθηκα έντονα με την περίπτωση της Ελλάδας και έγραψα ειδικά για αυτήν, πολύ νωρίς κατάλαβα ότι επρόκειτο για ένα γενικότερο πρόβλημα», σημειώνει ο ίδιος, προσθέτοντας ότι πρόκειται για ένα θέμα που συναντά κανείς το ίδιο, αν όχι περισσότερο έντονα, και στην Πολωνία και το οποίο αφορά εν τέλει όλη την Ευρώπη.

Ο εκγερμανισμός της Πολωνίας και η απρόσμενη αντίσταση της Ελλάδας

Είναι όμως η περίπτωση της Ελλάδας και της Πολωνίας όμοιες; Επρόκειτο για διαφορετικές περιπτώσεις εξαρχής, απαντά ο Καρλ Χάιντς Ροτ εξηγώντας: «Πρέπει να πούμε ότι οι καταστροφές στην Πολωνία σε ό,τι αφορά τις απώλειες στον πληθυσμό σε σχέση με τα δημογραφικά και οικονομικά μεγέθη ήταν γενικά μεγαλύτερες. Η καταστροφή στην Πολωνία διαφέρει από την Ελλάδα κυρίως επειδή οι Γερμανοί στην Πολωνία ενήργησαν βάση ενός συστηματικού σχεδιασμού στο πλαίσιο του Γενικού Σχεδίου Ανατολής. Ήθελαν να εκγερμανίσουν την Πολωνία με αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμών από τις περιοχές που προσαρτούσαν και εκγερμανίζοντας τη διοίκηση της χώρας. Eπρόκειτο για ένα συστηματικό σχέδιο εξόντωσης, που οδήγησε στη ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής τρόμου και το οποίο μπορεί να συγκριθεί εν μέρει, μόνο ως προς την κλίμακά του, με την κατοχή σοβιετικών εδαφών και ως έναν βαθμό της Γιουγκοσλαβίας. Την Ελλάδα η Γερμανία δεν ήθελε να την εκγερμανίσει. Ήθελαν μόνο να δημιουργήσουν ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη. Αναζητούσαν λοιπόν ένα είδος συνεργασίας με την Ελλάδα. Ήρθαν όμως αντιμέτωποι εκεί με μια δυνατή αντίσταση που δεν την περίμεναν. Το κεφάλαιο της αντίστασης είναι ένα κοινό στοιχείο μεταξύ Ελλάδας και Πολωνίας». Eπίσης ένα ακόμη κοινό σημείο που επισημαίνει ο Καρλ Χάιντς Ροτ μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι μεταπολεμικά αμφότερες «είχαν την τύχη των λεγόμενων μικρών συμμάχων. Με άλλα λόγια, είχαν τεθεί στο περιθώριο (σσ: από τις μεγάλες δυνάμεις) στην πολιτική περί αποζημιώσεων και αυτό διήρκεσε μέχρι σήμερα.»

Οι ελληνικές κατοχικές αξιώσεις έναντι της Γερμανίας και η κρίση του 2010

Πολλοί οικονομολόγοι τα χρόνια της κρίσης ανά την Ευρώπη υποστήριξαν την άποψη ότι ειδικότερα το ελληνικό χρέος θα έπρεπε να συμψηφιστεί με γερμανικές οφειλές για τα ναζιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα την περίοδο της κατοχής. Ο Καρλ Χάιντς Ροτ ενώ, όπως λέει, στην αρχή συμμεριζόταν αυτή την άποψη, πλέον βλέπει το ερώτημα αυτό διαφορετικά. «Πράγματι κι εγώ το πίστευα αυτό, μέχρι να γράψω το τελευταίο βιβλίο μου. Πλέον εκτιμώ ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά ζητήματα. Η πολεμική αποζημίωση είναι εν τέλει ηθικό ζήτημα. Φυσικά και είναι οικονομικά τεκμηριωμένη και υπολογίζεται βάσει του διεθνούς δικαίου. Υπάρχει μια διεθνώς αναγνωρισμένη αξίωση για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, καθώς και ατομικές αξιώσεις για αποζημιώσεις. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που δεν θα πρέπει να συνδέεται με τα σημερινά οικονομικά προβλήματα» εκτιμά ο Γερμανός ειδικός, υπογραμμίζοντας ότι το θέμα της διεκδίκησης πολεμικών επανορθώσεων δεν θα πρέπει να γίνει αντικείμενο «εμπορευματοποίησης». Αντίθετα, όπως εκτιμά, θα πρέπει όλες οι πλευρές να μπουν σε έναν διάλογο με ανοιχτά χαρτιά, ειλικρίνεια και χωρίς τακτικισμούς. «Διότι είναι η τελευταία ευκαιρία για να λυθεί το πρόβλημα. Και για τον λόγο αυτό αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ανοιχτά από όλες τις πλευρές» σημειώνει.

Αλλά σε τι ύψος ανέρχονται οι ελληνικές και πολωνικές αξιώσεις σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχει κάνει στην έρευνά του ο Καρλ Χάιντς Ροτ; «Τα νούμερα είναι πολύ υψηλά. Εξάπτουν τη φαντασία κι έτσι δημιουργούν αμυντικά αντανακλαστικά σε πολλούς. (…) Σύμφωνα με την επιτροπή του ελληνικού κοινοβουλίου οι ελληνικές διεκδικήσεις ανέρχονται στα 380 δις ευρώ (…). Oι Πολωνοί ζητούν περίπου τα διπλάσια. Κατά περιόδους η Πολωνία κάνει λόγο για ένα τρισεκατομμύριο», αναφέρει ο ίδιος. Επισημαίνει πάντως ότι, ενώ οι δικοί του υπολογισμοί στην περίπτωση της Πολωνίας συγκλίνουν με τις επίσημες διεκδικήσεις, στην περίπτωση της Ελλάδας το επίδικο ποσό υπολογίζεται χαμηλότερο (γύρω στις 280.000).

Πόσο ρεαλιστική είναι η διεκδίκηση των επανορθώσεων;

Tι θα γίνει όμως εάν η Ελλάδα ή η Πολωνία μπουν σήμερα σε μια ευθεία διαμάχη με τη Γερμανία αξιώνοντας την καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων; Και φοβάται η Γερμανία τη δημιουργία «προηγούμενου» που θα οδηγήσει και άλλες χώρες σε αντίστοιχες διεκδικήσεις, αν και ισχύει η Συνθήκη «2 συν 4» του 1990 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Γερμανίας και των συμμαχικών δυνάμεων που κατέλαβαν τη Γερμανία μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την οποία οι σύμμαχοι παραιτήθηκαν από όλα τα δικαιώματα που διατηρούσαν στη Γερμανία -άρα και από την απαίτηση πολεμικών αποζημιώσεων. Σύμφωνα με τον Καρλ Χάιντς Ροτ η Συνθήκη 2 συν λειτούργησε «εις βάρος των κρατών που δεν την είχαν συνυπογράψει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση η συνθήκη δεν δεσμεύει τις χώρες που δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη. Αυτό είναι απολύτως σαφές από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Το γνωρίζει και η γερμανική κυβέρνηση», αναφέρει ο ίδιος. Για να υπενθυμίσει ότι ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία ή άλλες χώρες που ανήκαν στους «μικρούς συμμάχους» δεν είχαν λόγο στη συγκεκριμένη Συνθήκη. «Η γερμανική κυβέρνηση δεν φοβάται τίποτα περισσότερο από μια κοινή προσέγγιση των λεγόμενων μικρών συμμάχων, δηλαδή τις χώρες που είχαν υποστεί δεινά κάτω από τη γερμανική κατοχή στην Ανατολική, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη», σημειώνει ο Κ. Χ. Ροτ. Ο ίδιος μάλιστα προτείνει αυτές οι χώρες να προσφύγουν στην Επιτροπή Διαιτησίας του ΟΑΣΕ, στον οποίο συμμετέχουν και χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ,προκειμένου να θέσουν το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων προς διαπραγμάτευση «ως προσθήκη στη Συνθήκη 2 συν 4».

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο Καρλ Χάιντς Ροτ θεωρεί την Ελλάδα και την Πολωνία «πρωτοπόρους» στο ζήτημα αυτό, ενώ πιστεύει ότι η συνεργασία των αρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών στις δύο χώρες θα μπορούσε να συμβάλει θετικά σε μια κοινή διεκδίκηση. «Η Ελλάδα και η Πολωνία είναι πρωταγωνιστές αυτής της διαδικασίας. Άλλες χώρες παραιτήθηκαν. Η Τσεχία για παράδειγμα δήλωσε ότι δεν θα υποστηρίξει την Πολωνία- παρεμπιπτόντως κατά την επίσκεψη κορυφαίου Γερμανού αξιωματούχου στην χώρα» αναφέρει ο ίδιος, σημειώνοντας ότι, παρά τις διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις των δύο κυβερνήσεων, στο θέμα της διεκδίκησης πολεμικών επανορθώσεων θα μπορούσαν να έρθουν σε επικοινωνία έστω και ατύπως. «Πιστεύω ότι καμία χώρα μόνη της, ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία,μπορεί να θέσει υπό πίεση την ηγεμονική δύναμη της Γερμανίας -γιατί η Γερμανία είναι η ηγεμονική δύναμη της Ευρώπης- ώστε να έρθει σε συμφωνία για τέτοιου είδους διαφορές. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη προσπάθεια.Μόνο τότε μπορεί να υπάρξει μια ευκαιρία», αναφέρει ο Καρλ Χάιντς Ροτ.

Ο Καρλ Χάιντς Ροτ είναι συγγραφέας του βιβλίου «Το χρέος των επανορθώσεων. Υποθήκες της γερμανικής κατοχικής κυριαρχίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη» (Reparationsschuld: Hypotheken der deutschen Besatzungsherrschaft in Griechenland und Europa). Η πλήρης συνέντευξη δόθηκε στο πολωνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle.

Πηγή: DW

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/296076/dw-mono-me-syntonismeni-prospatheia-elladas-polonias-mporei-na-yparxei-eykairia-gia   )

Επιμένει στις αξιώσεις της για τις γερμανικές οφειλές η Πολωνία

Η Βαρσοβία εγείρει εκ νέου την αξίωσή της για τη διεκδίκηση επανορθώσεων από τη Γερμανία για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μερικές ημέρες πριν από τις κυβερνητικές διαβουλεύσεις μεταξύ των δύο χωρών την Παρασκευή με επικεφαλής της Άνγκελα Μέρκελ και τον Πολωνό ομόλογό της, Ματέους Μοραβιέτσκι.

Σε συνέντευξή του στην Bild ο Πολωνός πρόεδρος, Αντρέι Ντούντα, δήλωσε ότι «το κεφάλαιο της καταβολής αποζημιώσεων δεν έχει κλείσει» και παρέπεμψε σε έκθεση που συνέταξε ο πρώην πρόεδρος Λεχ Κατσίνσκι και μια άλλη του πολωνικού κοινοβουλίου.

Σύμφωνα με αυτές, «οι ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο στην Πολωνία δεν αποτέλεσαν ποτέ αντικείμενο αποζημίωσης» ιδιαίτερα η καταστροφή της πρωτεύουσας Βαρσοβίας από τον γερμανικό στρατό. «Πρόκειται επομένως για ένα ζήτημα αλήθειας και ευθύνης» σημείωσε.

Το Βερολίνο έχει απορρίψει στο παρελθόν τις διεκδικήσεις για αποζημιώσεις από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επιχειρηματολογώντας ότι η Πολωνία παραιτήθηκε επισήμως τον Αύγουστο του 1953 από τα αιτήματά της για επανορθώσεις από τη Γερμανία.

Όμως, η πολωνική κυβέρνηση αμφισβητεί την εγκυρότητα του σχετικού εγγράφου, επιχειρηματολογώντας ότι είχε υπογραφεί υπό την πίεση της Σοβιετικής Ένωσης.

Τον περασμένο Μάρτιο έγινε γνωστό ότι η αρμόδια ομάδα υπολογίζει σε 690 δισεκατομμύρια ευρώ τις γερμανικές οφειλές στην Πολωνία, όπου η Γερμανία σκότωσε 6 εκατομμύρια πολίτες κατά τη σχεδόν εξαετή κατοχή.

«Μιλάμε για πολύ μεγάλα, αλλά δικαιολογημένα ποσά» είχε πει τότε αξιωματούχος για να τονίσει ότι πρόκειται για εγκλήματα πολέμου, για κατεστραμμένες πόλεις, χωριά και χαμένο δημογραφικό δυναμικό της χώρας μας».

(ΠΗΓΗ: http://www.efsyn.gr/arthro/epimenei-stis-axioseis-tis-gia-tis-germanikes-ofeiles-i-polonia  )

Το πόρισμα για τις Γερμανικές αποζημιώσεις: Πάνω από 300 δισ. αξιώνει η Ελλάδα από τη Γερμανία

Ολόκληρη η έκθεση της διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών προς τη χώρα μας. H ψήφιση του πορίσματος θα αποτελέσει την απαρχή της επίσημης διεκδίκησης της Αθήνας προς το Βερολίνο. Στο συνολικό ποσό δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις για αποζημιώσεις από την απώλεια ανθρώπινων ζωών ή αναπηριών.

Η συνολική απαίτηση της χώρας μας έναντι της Γερμανίας σύμφωνα με το πόρισμα της Κοινοβουλευτικής επιτροπής Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών ανέρχεται σε πάνω από 269 δις ευρώ (269.547.995.854). Συνολικά το ποσό φτάνει σε πάνω από 300 δις ευρώ μαζί με τους τόκους. Αφορά το κατοχικό δάνειο, οικονομικές αποζημιώσεις ιδιωτών, την εβραϊκή κοινότητα, τις πολιτιστικές καταστροφές και μια σειρά άλλων θεμάτων.

Η ψήφιση του πορίσματος θα αποτελέσει την απαρχή της επίσημης διεκδίκησης της Αθήνας προς το Βερολίνο. Να σημειωθεί ότι στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις για αποζημιώσεις από την απώλεια ανθρώπινων ζωών ή αναπηριών. Εν συνεχεία το πόρισμα θα συζητηθεί στο γερμανικό κοινοβούλιο και το Ευρωκοινοβούλιο, ενώ αναμένεται συνάντηση του κ. Βούτση με τον κ. Σόιμπλε, με την ημερομηνία να μην έχει καθοριστεί ακόμη, όπως αποκάλυψε ο Βασίλης Σκουρής. Μετά τη ψήφιση, το πόρισμα θα ανοίγει το δρόμο για τη δικαστική αξίωση των αποζημιώσεων στο Δικαστήριο της Χάγης.

“Η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε των αξιώσεών της”

Στον News 24/7 στους 88,6, που αποκάλυψε το θέμα ο Βασίλης Σκουρής κατά το Κεντρικό Μαγκαζίνο με τον Κώστα Σαρρηκώστα, μίλησε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και προεδρεύων της διακομματικής επιτροπής της βουλής για τις Γερμανικές αποζημιώσεις, Τριαντάφυλλος Μηταφίδης.

Χαρακτηριστικά τόνισε:

“Μιλάμε για γενοκτονία σε βάρος της χώρας. Πέρυσι που κυκλοφόρησε το έργο του Μαρκ Μαζάουερ για πρώτη φορά στα γερμανικά, στον πρόλογό του ο ιστορικός λέει πως αυτή η χώρα, η χώρα μας, δεν συνήλθε ποτέ από τις καταστροφές που υπέστη κατά τη διάρκεια της τριπλής κατοχής. Σύμφωνα με το πόρισμα πληρώσαμε το μεγαλύτερο τίμημα σε σχέση με τον πληθυσμό. Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη πόλη σε εξόντωση μετά τη Βαρσοβία με εξόντωση του 46% του πληθυσμού, που ήταν εβραικός πληθυσμός. Υπάρχει ειδική αναφορά στο πόρισμα για την πόλη. Η Θεσσαλονίκη είχε υποστεί απώλεια στο ύψους του 12% πριν ξεκινήσουν τα τρένα του θανάτου. Στο πόρισμα αναγνωρίζεται ακόμη πως η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε των αξιώσεών της. Εξαιρείται φυσικά η Χούντα η οποία τίμησε το δοσιλογικό παρελθόν της και καταψήφισε τις αξιώσεις”.

“Και ένα μάρκο να υπήρχε έπρεπε να το είχαμε διεκδικήσει, όπως είχε πει ο Μανώλης Γλέζος”, πρόσθεσε ο κ. Μηταφίδης. “Η αντίσταση είχε τεράστια συμβολή στη διασυμμαχική νίκη. Μετά το τέλος του πολέμου προείχε η ανασυγκρότηση της Γερμανίας και έγιναν λεόντειες ρυθμίσεις για το γερμανικό χρέος. Όταν εκκαθαρίστηκε το παρελθόν του Β’ Π. Πολέμου, τότε σβήστηκαν και οι υποχρεώσεις του γερμανικού κράτους. Είμαι αισιόδοξος πως το πόρισμα θα ψηφιστεί. Η μόνη δύναμη που το καταψήφισε ήταν η Νέα Δημοκρατία και το ΚΚΕ για διαφορετικούς λόγους δήλωσε “παρών”.

Η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή “Για τη διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών”συνεστήθη με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, που ελήφθη κατά τη συνεδρίαση της 18ης Νοεμβρίου 2015, μετά την, από 17 Νοεμβρίου 2015, πρόταση του Προέδρου της Βουλής, κ. Νικολάου Βούτση, για την επανασύσταση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών.

Η Επιτροπή συγκροτήθηκε με την υπ’ αριθμ. 17712/11602 από 4 Δεκεμβρίου 2015 απόφαση του Προέδρου της Βουλής, σύμφωνα με τα άρθρα 44 και 45 του Κανονισμού της Βουλής και με αντικείμενο όπως αυτό προσδιορίζεται στις από 27.2.2014 και 10.3.2015 ομόφωνες αποφάσεις της Ολομέλειας της Βουλής.

Η Επιτροπή συγκροτήθηκε από 21 μέλη – Βουλευτές.

Το πόρισμα για τις Γερμανικές αποζημιώσεις: Πάνω από 300 δισ. αξιώνει η Ελλάδα από τη Γερμανία

Η Επιτροπή πραγματοποίησε δεκατρείς συνεδριάσεις, συνολικής διάρκειας, είκοσι οκτώ, περίπου, ωρών, κατά τις οποίες εκλήθησαν σε ακρόαση, προς ενημέρωση των μελών της, τα μέλη της Ομάδας Εργασίας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (Ε.Σ.Δ.Ο.Γ.Ε.), ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. του Δικτύου Μαρτυρικών Χωριών και Πόλεων της Ελλάδος, περιόδου 1940-1945 «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ», ο Πρόεδρος και τα μέλη του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις (Π.Ε.Δ.), ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας, εκπρόσωποι Συλλόγων και Ενώσεων, Ευρωβουλευτές, εκπρόσωποι Ο.Τ.Α., ιστορικοί, αρχαιολόγοι κ.ά., όπως εμφαίνεται στο αντίστοιχο κεφάλαιο της Έκθεσης.

Επίσης, με πρωτοβουλία της Επιτροπής και με αφορμή τη συμπλήρωση 75 χρόνων από την κατάληψη της Αθήνας από τους Ναζί διοργανώθηκε στις 20 Απριλίου 2016, Ειδική Εκδήλωση με θέμα «Ιστορική Μνήμη και Χρέος. Παρουσίαση Βιβλίων–Ερευνών για τα κατοχικά εγκλήματα πολέμου και τις οφειλές».

Το πόρισμα για τις Γερμανικές αποζημιώσεις: Πάνω από 300 δισ. αξιώνει η Ελλάδα από τη Γερμανία

Οι εργασίες της Επιτροπής διήρκεσαν μέχρι 28 Ιουλίου 2016, ημερομηνία κατά την οποία κατετέθη στην Ολομέλεια της Βουλής η Έκθεσή της.

Οι συνέπειες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα και τους πολίτες της υπήρξαν τρομακτικές και ανεπανόρθωτες. Οι ζημίες που προκλήθηκαν από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους αφορούν:

1. Θανατώσεις με διαφόρους τρόπους, τραυματισμούς και πρόκληση αναπηριών με διαφόρους τρόπους, εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης με καταναγκασμό σε εργασία, φυλακίσεις, αφαίρεση ή καταστροφή ιδιωτικών περιουσιών λόγω αρπαγών, κλοπών και άλλων μέσων κ.λπ..

2. Καταστροφή ή διαρπαγή ή αφαίρεση υποδομών και εγκαταστάσεων (σιδηροδρόμων, οδών κ.λπ.), πολεμικού και στρατιωτικού υλικού, εκκλησιών, μουσείων, κατοικιών, οδών, πλατειών, βιομηχανιών, πλοίων, χρυσού, υδραυλικών έργων, γεωργικών προϊόντων, αγροτικών εγκαταστάσεων και φυτειών, αλυκών, μεταλλείων, λουτροπόλεων, κτηνοτροφιών, δασικού πλούτου κ.ά.

3. Καταβολές σε μετρητά στα γερμανικά και ιταλικά στρατεύματα κατοχής (κατοχικό δάνειο).

4. Κλοπή αρχαιολογικών θησαυρών.

Υπό την ανωτέρω κατηγοριοποίηση οι αξιώσεις της Ελλάδας αφορούν:

α. Πολεμικές αποζημιώσεις για τις υλικές καταστροφές και διαρπαγές,

β. πολεμικές επανορθώσεις των θυμάτων και των συγγενών των θυμάτων,

γ. αποπληρωμή του κατοχικού δανείου.

δ. Επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών και εκκλησιαστικών κειμηλίων.

Πώς βάλαμε και με τα χέρια μας τις γερμανικές πολεμικές οφειλές «κάτω από το χαλί»

Aκόμα και οι πρωταγωνιστές του «βιασμού» της κατοχικής Ελλάδας το παραδέχτηκαν! «Η Ελλάδα δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης», έγραψε σε άρθρο του το 1943 ο υπουργός Οικονομίας του Χίτλερ, Βάλτερ Φουνκ. «Οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους», είπε ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι.

Η Ελλάδα πράγματι πλήρωσε την Κατοχή πολύ ακριβά. Πλήρωσε πρώτα από όλα το κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αφού οι απώλειες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπολογίζονται σε 770.000 άμαχους. Ανυπολόγιστες, όμως, υπήρξαν και οι υλικές καταστροφές που υπέστη και οδήγησαν την ελληνική οικονομία στην πλήρη κατάρρευση.

Η απελευθέρωση βρήκε τον πληθυσμό της χώρας μειωμένο κατά 12%. Περίπου 880 χιλιάδες άνθρωποι έμειναν ανάπηροι. 1.170 χωριά υπέστησαν ολοκαύτωμα. Το 23% του οικοδομικού πλούτου της Ελλάδας χάθηκε, με πάνω από 1 εκατ. ανθρώπους να μένουν άστεγοι μετά από βομβαρδισμούς ή εμπρησμούς. Οι υποδομές δέχτηκαν βαρύτατο πλήγμα. Πάνω από 5 χιλιάδες σχολεία καταστράφηκαν, τα ¾ του σιδηροδρομικού δικτύου τέθηκαν εκτός λειτουργίας, γέφυρες και δρόμοι βομβαρδίστηκαν, ενώ φεύγοντας οι κατακτητές ανατίναξαν ακόμη και τον Ισθμό της Κορίνθου και κατέστρεψαν ότι μπορούσε να καταστραφεί στο λιμάνι του Πειραιά. Ο ΕΛΑΣ κατάφερε τουλάχιστον να σώσει την Ηλεκτρική, ενώ έπειτα από πιέσεις σώθηκε και η υδροδότηση. Τεράστιες ήταν οι συνέπειες στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Τα δάση μας μειώθηκαν κατά 25%, η γεωργική παραγωγή κατά 75% και τα ζώα κατά 80%. Ανυπολόγιστες ήταν οι ζημιές και στον εμπορικό στόλο, τη βιομηχανία και τις μικρο-επιχειρήσεις. Οι ναζί επιτάξαν τα μεταλλεία. Οτιδήποτε ήταν βρώσιμο, χρήσιμο ή πολύτιμο έφυγε στο Γ’ Ράιχ. Μαζί τους έφυγαν και χιλιάδες αρχαιότητες, ενώ καταστροφές υπέστησαν και σημαντικά μνημεία.

Εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά η μνήμη της θηριωδίας δεν έχει σβήσει. Δεν έχουν σβήσει όμως ακόμη και οι οικονομικές επιπτώσεις της αφαίμαξης της Ελλάδας.

Φταίνε μόνο οι Γερμανοί που δεν αναγνωρίζουν τις πολεμικές οφειλές; Ή μήπως κι εμείς «βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας»;

* ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Το πόρισμα για τις Γερμανικές αποζημιώσεις: Πάνω από 300 δισ. οι αξιώσεις

Δανεικά κι αγύριστα

Η ρημαγμένη Ελλάδα, πληγωμένη ήδη οικονομικά από την πτώχευση του 1932, εν μέσω πολέμου έπρεπε επιπλέον να πληρώνει τα «κατοχικά έξοδα», τις δαπάνες δηλαδή για τη διαβίωση των γερμανικών στρατευμάτων. Κι όχι μόνο εντός των συνόρων της, αλλά μέχρι και τη Μέση

Continue reading “Πώς βάλαμε και με τα χέρια μας τις γερμανικές πολεμικές οφειλές «κάτω από το χαλί»”

Page 1 of 2
1 2