Υιοθεσία – αναδοχή: Οι αλλαγές για τους υποψήφιους γονείς και το νέο πλαίσιο

«Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα γνωρίζει το κράτος, πόσα παιδιά υπάρχουν σε όλη τη χώρα για αναδοχή και υιοθεσία. Η καταγραφή των παιδιών και η αποΐδρυματοποίηση αποτελεί κύριο μέλημά μας, όλα τα παιδιά να βρουν μια ζεστή αγκαλιά», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπουργός Εργασίας Θεανώ Φωτίου, με την ευκαιρία της έναρξης της εφαρμογής του νέου νόμου για την αναδοχή και την υιοθεσία.

Σήμερα, μάλιστα, αναμένεται να ξεκινήσει η εκπαίδευση της πρώτης ομάδας, 120 ατόμων, τα οποία θα χειριστούν τις αιτήσεις των υποψηφίων γονιών. Μετά από ένα μήνα θα εκπαιδευτούν οι χειριστές των φακέλων των ανηλίκων σε δημόσια και ιδιωτικά ιδρύματα, δήλωσε η κ. Φωτίου.

Οι κρατικές υπηρεσίες, δέχονται ετησίως πάνω από 300 αιτήσεις για υιοθεσία, αλλά, σύμφωνα με τη Σοφία Κωνσταντέλλια, πρόεδρο του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, οι κρατικές υιοθεσίες δεν ξεπερνούν τις 75 το χρόνο. Την ίδια στιγμή, περίπου 2.500 παιδιά φιλοξενούνται σε ιδρύματα σε όλη την Ελλάδα.

Το 2017 προχώρησαν συνολικά 360 υιοθεσίες στην Ελλάδα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία με ιδιωτικές συμβάσεις, ενώ οι 60 έγιναν μέσω του κρατικού φορέα, του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Αττικής, και λίγες αποτελούν υιοθεσίες από άλλες χώρες (διακρατικές). Οι αναδοχές ήταν 225, εκ των οποίων οι 35 νέες μέσα στο έτος, οι υπόλοιπες συνεχίζονται από τα προηγούμενα χρόνια.

Μέχρι τώρα, ο χρόνος αναμονής για τους υποψήφιους γονείς μπορεί να έφτανε τα έξι χρόνια, γεγονός που, είτε αποθάρρυνε πολλά ζευγάρια, είτε κατέφευγαν σε παράνομες μεθόδους απόκτησης ενός παιδιού.

Στο εξής, με το νέο νόμο για την αναδοχή και την υιοθεσία, θα απαιτούνται οκτώ ως δώδεκα μήνες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, σύμφωνα με την κ. Φωτίου.

Οι υποψήφιοι γονείς ως τώρα υπέβαλαν το αίτημα, κατά κύριο λόγο στην Αθήνα, ανεξάρτητα με τον τόπο διαμονής τους, αναφέρει η κ. Κωνσταντέλλια. Με το νέο νόμο αρμόδια θα είναι όλα τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας και όλες οι Περιφέρειες, δηλαδή οι γονείς θα μπορεί να κάνουν την αίτηση στην Καλαμάτα, στην Καβάλα ή σε όποια πόλη είναι κοντά ο τόπος διαμονής τους.

Ένας από τους κύριους λόγους για τις χρονοβόρες αναμονές, εξηγεί η κ. Φωτίου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ήταν η έλλειψη κοινωνικών λειτουργών, οι οποίοι πολλές φορές, είτε δεν επαρκούσαν, λόγω του μεγάλου αριθμού αιτήσεων, είτε δεν υπήρχαν σε αρκετές πόλεις. Τώρα αυτό θα αντιμετωπιστεί, καθότι, για παράδειγμα, κάνει κάποιος αίτηση από την Ξάνθη, και αν δεν υπάρχει εκεί κοινωνικός λειτουργός για να έρθει σε επαφή με τους γονείς, ο Σύλλογος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας (ΣΚΛΕ) θα ορίζει έναν και η διαδικασία θα προχωράει. Επίσης, με το εθνικό μητρώο θα αναζητούνται παιδιά σε όλη την Ελλάδα, ενώ θα αφορά και αυτά, που μέχρι τώρα ήταν σε ιδιωτικά ιδρύματα.

Μια σημαντική παράμετρος του νέου νόμου αφορά τα παιδιά, τα οποία διαμένουν σε ιδιωτικά ιδρύματα, ώστε να φύγουν από τα ιδρύματα και να βρουν μια οικογένεια. Εφόσον οι υποψήφιοι γονείς κριθούν κατάλληλοι, το ίδρυμα δεν μπορεί να κρατήσει πια τα παιδιά, πρέπει να τα δώσει. Μέχρι τώρα ήταν στη διοικητική τους ευχέρεια αν θα δεχόντουσαν ή όχι. Άλλα ιδρύματα ήταν συνεργάσιμα σε αυτή την κατεύθυνση, όπως τα Χωριά SOS, άλλα όχι.

Το μεγάλο στοίχημα: τα μεγαλύτερα παιδιά ή τα παιδιά με αναπηρία

Στην Ελλάδα η υιοθεσία σχετίζεται ακόμα με την αντίληψη του ενήλικα «δεν έχω παιδί, θέλω παιδί με αυτές τις προδιαγραφές και οφείλεις ως πολιτεία να μου το βρεις», περιγράφει η κ. Κωνσταντέλλια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «και αυτή η νοοτροπία πρέπει να αλλάξει».

Στην υπόλοιπη Ευρώπη, στο επίκεντρο βρίσκεται το παιδί, οι ενδιαφερόμενοι γονείς δεν το βλέπουν σα δικαίωμα, αλλά σαν ευκαιρία. Στην Αμερική λειτουργούν πρακτορεία, όπου κανείς πληρώνει για να βρει παιδί. Στην Ελλάδα, ευτυχώς, δεν έχει μπει ο παράγοντας χρήμα, συμπληρώνει η κ. Κωνσταντέλλια.

Στην αρχή οι συντριπτική πλειοψηφία των γονέων έρχονται με συγκεκριμένες προσδοκίες, το στερεότυπο παιδιού βρέφος-υγιές. «Αν αυτό είναι η μόνη σας επιθυμία, δεν μπορούμε να συνεργαστούμε», απαντά η κ. Κωνσταντέλλια.

Τα παιδιά που είναι διαθέσιμα, με τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι λίγα, γιατί οι γονείς κρατούν πλέον τα παιδιά και τα μεγαλώνουν, εκτός ακραίων καταστάσεων ή αν το δικαστήριο διαπιστώσει εκμετάλλευση, κακοποίηση κλπ. Επίσης, έχουν μειωθεί οι ανεπιθύμητες γέννες, πιθανόν, να έχει συμβάλει και ο μεγαλύτερος έλεγχος της ερωτικής πράξης από ότι τις προηγούμενες δεκαετίες. Υπάρχουν, όμως μεγαλύτερα παιδιά και παιδιά με αναπηρίες, τα οποία χρειάζονται και αυτά μια οικογένεια. Όσοι τελικά θα εμπλακούν στη διαδικασία θα προτιμήσουν κάποιο από αυτά, αναφέρει η κ. Κωνσταντέλλια.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/317234/yiothesia-anadohi-oi-allages-gia-toys-ypopsifioys-goneis-kai-neo-plaisio  )

Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Οι δάσκαλοι και οι γονείς του Λος Άντζελες απάντησαν

‘Επειτα από έξι μέρες απεργίας με καθημερινές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, στις οποίες πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, έχοντας στο πλευρό τους γονείς και μαθητές, το συνδικάτο των δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) ήρθε σε συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς ικανοποιήθηκαν τα περισσότερα από τα αιτήματά του για στήριξη του δημόσιου σχολείου.

Οι εκπαιδευτικοί του Λος Αντζελες, που ξεσηκώθηκαν για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, κέρδισαν νέες τριετείς συμβάσεις εργασίας με άμεσες μισθολογικές αυξήσεις 6%, διαβεβαιώσεις για πάνω από 600 προσλήψεις νοσηλευτών, βιβλιοθηκάριων και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία της πόλης, συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, σταδιακή μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη -να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις μπορεί να ξεπερνάει τους 45 στα λύκεια, να είναι γύρω στους 35 στα γυμνάσια και περίπου 25 στα δημοτικά.

Η νίκη τους όμως αφορά όλους, αφορά τη δημόσια εκπαίδευση και διδάσκει.

Οι μεταρρυθμίσεις των δισεκατομμυριούχων και οι οικογένειες πελάτες

Στις 13 Σεπτέμβρη το περιοδικό TIME δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα για τους εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ. Το δυνατό εξώφυλλο με τη φωτογραφία της εκπαιδευτικού και τη λεζάντα που έλεγε. «Κάνω τρεις δουλειές και πουλώ το πλάσμα του αίματός μου για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου. Είμαι εκπαιδευτικός στην Αμερική», έκανε το γύρο του κόσμου κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Η είδηση ότι στην καρδιά του καπιταλισμού οι εκπαιδευτικοί ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης έκανε αίσθηση. Κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο και όχι τόσο στην αμερικάνικη κοινωνία. Γιατί στις ΗΠΑ από τον Μάρτη της περασμένης σχολικής χρονιάς, η «εκπαιδευτική άνοιξη» όπως ονομάστηκε έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης συνολικά. Γιατί εκτός από το δάσκαλο που δουλεύει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν τα σχολεία με τάξεις των 50 και 60 μαθητών, με βιβλία που πηγαίνουν από χέρι σε χέρι τα τελευταία 20 χρόνια, με δημόσια σχολεία που κλείνουν το ένα μετά το άλλο λόγω της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Η απεργία των προηγούμενων ημερών έβαλε στο στόχαστρό της την νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης, η οποία μέσα από τα δίκτυα εκπαιδευτικής πολιτικής που αποτελούνται από κυβερνήσεις, think-tank, διεθνείς οργανισμούς, διεθνείς αξιολογήσεις, εταιρείες παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών και υλικών, διαχέεται σε όλη την υφήλιο. Η σύγκρουση είναι άνιση, καθώς οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια φορά αντιμετωπίζουν τα μεγαθήρια των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που προωθούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, η απεργία των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έθεσε το ερώτημα: Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Το δημόσιο συμφέρον ή οι φορείς της ιδιωτικοποίησης; Σύμφωνα και με την Lois Weiner στο περιοδικό Jacobin,  το ίδιο το ερώτημα φανερώνει ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα και όχι μόνο για το Λος Άντζελες.

Οι μεταρρυθμίσεις που ζήτησε υπό την κυβερνητική καθοδήγηση η σχολική περιφέρεια του Λος Άντζελες (LAUSD) βασίζονται στο διακομματικό σχέδιο για τη μετατροπή της δημόσιας εκπαίδευσης σε κερδοφόρα αγορά για πλούσιους επενδυτές. Η αλλαγή αυτή ανακοινώθηκε σε μια έκθεση του 1999 για τους πιθανούς επενδυτές: «Είναι απαραίτητη μια νέα νοοτροπία, που βλέπει τις οικογένειες ως πελάτες, τα σχολεία ως καταστήματα λιανικής πώλησης όπου προσφέρονται εκπαιδευτικές υπηρεσίες και το σχολικό συμβούλιο ως τμήμα εξυπηρέτησης πελατών που ακούει και αντιμετωπίζει τις γονικές ανησυχίες.»

Τα δίκτυα πλούσιων δισεκατομμυριούχων και τα ιδρύματα που δημιούργησαν υποστήριξαν και επέβαλαν μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι επιχείρησαν και στα σχολεία του Λος Άντζελες τη χρησιμοποίηση τυποποιημένων διαγωνισμάτων, για να ελέγχουν τι και πώς μαθαίνουν τα παιδιά, τη δημιουργία σχολείων συμβολαίου (charter schools)για την αποδυνάμωση σχολείων της γειτονιάς και την υπονόμευση της αφοσίωσης των γονέων στη δημόσια εκπαίδευση, τη δημιουργία νέων πηγών εσόδων για τις επιχειρήσεις ώστε να επωφεληθούν από την εκπαίδευση και την αποδυνάμωση των σωματείων των εκπαιδευτικών.

Το επιχείρημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι ότι η ενίσχυση της σχολικής επιλογής θα παρέχει περισσότερες και καλύτερες εκπαιδευτικές επιλογές για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Ωστόσο, η έρευνα από ακαδημαϊκούς, που δουλεύουν ανεξάρτητα από τα χρηματοδοτούμενα think-tank, τεκμηριώνει ότι η ιδιωτικοποίηση έχει αυξήσει τον σχολικό διαχωρισμό και τις φυλετικές ανισότητες στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το κύριο επίτευγμα του ήταν η λεηλασία της δημόσιας εκπαίδευσης.

Στη Νέα Ορλεάνη, στο Ντιτρόιτ και σε άλλες πόλεις στις οποίες εφαρμόστηκε το μοντέλο, η μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων και των εκπαιδευτικών έχουν ανεπαρκή χρηματοδότηση και υποστήριξη. Τα σχολεία που έχουν γίνει πιο απομονωμένα φυλετικά και  συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό μαύρων μαθητών, εκπαιδεύουν τους μαθητές τους για χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας και «απομακρύνουν» τους δυσαρεστημένους. Ένας επιλεγμένος αριθμός ελίτ και καλά χρηματοδοτούμενων δημόσιων σχολείων διατηρούνται στα πλουσιότερα και πιο λευκά μέρη της πόλης και μερικοί μόνο τυχεροί σπουδαστές της εργαζόμενης πλειοψηφίας βρίσκουν θέση σε αυτά τα σχολεία.

Παράλληλα η επιρροή της επίσημης συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων μειώθηκε, ιδίως μεταξύ των Δημοκρατικών, οι οποίοι υιοθέτησαν τις απόψεις των μεγαλύτερων δωρητών τους υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Έτσι τα συνδικάτα δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την επιδείνωση των συνθηκών στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν αμφισβήτησαν το μοντέλο του «επιχειρηματικού συνδικαλισμού» που εναγκαλίζονται η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης (NEA) και η Αμερικανική Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών (AFT).

Η σημερινή ηγεσία του συνδικάτου UTLA διεξήγαγε εκστρατεία, συμμάχησε με την Ένωση Εκπαιδευτικών του Σικάγου και διοργάνωσε μια «ηλεκτροφόρα» απεργία, βασιζόμενη στις αρχές του «συνδικαλισμού για την κοινωνική δικαιοσύνη».

Η μάχη μεταξύ UTLA και LAUSD έγινε πάνω στη σύγκρουση των οραμάτων για το ρόλο της δημόσιας εκπαίδευσης σε μια κοινωνία που ισχυρίζεται ότι είναι δημοκρατική.

«Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό»

Η Arlene Inouye, ηγετικό μέλος των UTLA (Ενωμένοι Εκπαιδευτικοί ΛΑ) μιλώντας στο Jacobin για τη σημασία και τον αντίκτυπο της απεργίας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Αυτό που πραγματικά έγειρε την πλάστιγγα ήταν το γεγονός ότι είχαμε 32.000 μέλη μας στις απεργιακές φρουρές έξω από κάθε σχολείο, μαζί με 15.000 γονείς και μέλη της κοινότητας. Και είχαμε 50.000 μέλη και υποστηρικτές μας στις συγκεντρώσεις μας σχεδόν κάθε μέρα. Αυτό είναι πραγματική δύναμη. Γνώριζαν λοιπόν ότι αν δεν ανταποκρίνονταν στα αιτήματά μας, θα συνεχίζαμε την απεργία –κι αυτό δεν το ήθελαν. Είχαμε τεράστιο πλεονέκτημα και γι’ αυτό καταφέραμε να πάρουμε όλα όσα θεωρούσαμε κρίσιμα –αλλά και πολλά άλλα. Νομίζω ότι οι γονείς είδαν ότι αγωνιζόμαστε για τους μαθητές.

Το μηνύμά μας ήταν σαφές: αυτή η απεργία δεν αφορούσε μόνο τους μισθούς μας. Αναλάβαμε δράση επειδή μας ενδιαφέρουν οι μαθητές μας και επειδή οι συνθήκες των σχολείων μας πρέπει να αλλάξουν. Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό. Είμαι τόσο υπερήφανη που συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα για την δημόσια εκπαίδευση, για κοινωνική δικαιοσύνη, για τις γυναίκες, για φυλετική δικαιοσύνη, για όλους τους εργαζόμενους. Και τα συνδικάτα μας είναι το μέρος όπου έχουμε πραγματικά την δύναμη να τα ενώσουμε όλα αυτά μαζί. Πιστεύω ότι η εμπειρία που μόλις ζήσαμε εμείς θα αλλάξει την εικόνα όχι μόνο στο LA αλλά και σ’ άλλες Πολιτείες σε όλη τη χώρα -και ίσως και στο εξωτερικό.

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο αλλά και πανεθνικό αγώνα για τη διάσωση της δημόσιας εκπαίδευσης απέναντι στη προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Οι εργαζόμενοι στο Λος Άντζελες καταλαβαίνουν πλέον ότι έχουμε δισεκατομμυριούχους να ελέγχουν το σχολικό μας Συμβούλιο και ότι έχουμε έναν Διευθυντή που είναι τραπεζίτης της Wall Street. Οι γονείς των μαθητών μας γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ του δασκάλου των παιδιών τους και των χρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν επί του παρόντος τη σχολική Περιφέρεια μας. Μέσα από αυτό το κίνημα και αυτήν την απεργία έχουμε δείξει τη δύναμη και την ομορφιά της δημόσιας εκπαίδευσης -και γιατί πρέπει να τη διατηρήσουμε. Καταφέραμε να είναι αυτή πλέον η νέα κυρίαρχη αφήγηση».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-tha-elegxei-tin-ekpaideysi-oi-daskaloi-kai-oi-goneis-toy-los-antzeles-apantisan  )

Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Οι δάσκαλοι και οι γονείς του Λος Άντζελες απάντησαν

‘Επειτα από έξι μέρες απεργίας με καθημερινές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, στις οποίες πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, έχοντας στο πλευρό τους γονείς και μαθητές, το συνδικάτο των δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) ήρθε σε συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς ικανοποιήθηκαν τα περισσότερα από τα αιτήματά του για στήριξη του δημόσιου σχολείου.

Οι εκπαιδευτικοί του Λος Αντζελες, που ξεσηκώθηκαν για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, κέρδισαν νέες τριετείς συμβάσεις εργασίας με άμεσες μισθολογικές αυξήσεις 6%, διαβεβαιώσεις για πάνω από 600 προσλήψεις νοσηλευτών, βιβλιοθηκάριων και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία της πόλης, συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, σταδιακή μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη -να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις μπορεί να ξεπερνάει τους 45 στα λύκεια, να είναι γύρω στους 35 στα γυμνάσια και περίπου 25 στα δημοτικά.

Η νίκη τους όμως αφορά όλους, αφορά τη δημόσια εκπαίδευση και διδάσκει.

Οι μεταρρυθμίσεις των δισεκατομμυριούχων και οι οικογένειες πελάτες

Στις 13 Σεπτέμβρη το περιοδικό TIME δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα για τους εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ. Το δυνατό εξώφυλλο με τη φωτογραφία της εκπαιδευτικού και τη λεζάντα που έλεγε. «Κάνω τρεις δουλειές και πουλώ το πλάσμα του αίματός μου για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου. Είμαι εκπαιδευτικός στην Αμερική», έκανε το γύρο του κόσμου κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Η είδηση ότι στην καρδιά του καπιταλισμού οι εκπαιδευτικοί ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης έκανε αίσθηση. Κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο και όχι τόσο στην αμερικάνικη κοινωνία. Γιατί στις ΗΠΑ από τον Μάρτη της περασμένης σχολικής χρονιάς, η «εκπαιδευτική άνοιξη» όπως ονομάστηκε έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης συνολικά. Γιατί εκτός από το δάσκαλο που δουλεύει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν τα σχολεία με τάξεις των 50 και 60 μαθητών, με βιβλία που πηγαίνουν από χέρι σε χέρι τα τελευταία 20 χρόνια, με δημόσια σχολεία που κλείνουν το ένα μετά το άλλο λόγω της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Η απεργία των προηγούμενων ημερών έβαλε στο στόχαστρό της την νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης, η οποία μέσα από τα δίκτυα εκπαιδευτικής πολιτικής που αποτελούνται από κυβερνήσεις, think-tank, διεθνείς οργανισμούς, διεθνείς αξιολογήσεις, εταιρείες παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών και υλικών, διαχέεται σε όλη την υφήλιο. Η σύγκρουση είναι άνιση, καθώς οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια φορά αντιμετωπίζουν τα μεγαθήρια των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που προωθούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, η απεργία των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έθεσε το ερώτημα: Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Το δημόσιο συμφέρον ή οι φορείς της ιδιωτικοποίησης; Σύμφωνα και με την Lois Weiner στο περιοδικό Jacobin,  το ίδιο το ερώτημα φανερώνει ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα και όχι μόνο για το Λος Άντζελες.

Οι μεταρρυθμίσεις που ζήτησε υπό την κυβερνητική καθοδήγηση η σχολική περιφέρεια του Λος Άντζελες (LAUSD) βασίζονται στο διακομματικό σχέδιο για τη μετατροπή της δημόσιας εκπαίδευσης σε κερδοφόρα αγορά για πλούσιους επενδυτές. Η αλλαγή αυτή ανακοινώθηκε σε μια έκθεση του 1999 για τους πιθανούς επενδυτές: «Είναι απαραίτητη μια νέα νοοτροπία, που βλέπει τις οικογένειες ως πελάτες, τα σχολεία ως καταστήματα λιανικής πώλησης όπου προσφέρονται εκπαιδευτικές υπηρεσίες και το σχολικό συμβούλιο ως τμήμα εξυπηρέτησης πελατών που ακούει και αντιμετωπίζει τις γονικές ανησυχίες.»

Τα δίκτυα πλούσιων δισεκατομμυριούχων και τα ιδρύματα που δημιούργησαν υποστήριξαν και επέβαλαν μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι επιχείρησαν και στα σχολεία του Λος Άντζελες τη χρησιμοποίηση τυποποιημένων διαγωνισμάτων, για να ελέγχουν τι και πώς μαθαίνουν τα παιδιά, τη δημιουργία σχολείων συμβολαίου (charter schools)για την αποδυνάμωση σχολείων της γειτονιάς και την υπονόμευση της αφοσίωσης των γονέων στη δημόσια εκπαίδευση, τη δημιουργία νέων πηγών εσόδων για τις επιχειρήσεις ώστε να επωφεληθούν από την εκπαίδευση και την αποδυνάμωση των σωματείων των εκπαιδευτικών.

Το επιχείρημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι ότι η ενίσχυση της σχολικής επιλογής θα παρέχει περισσότερες και καλύτερες εκπαιδευτικές επιλογές για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Ωστόσο, η έρευνα από ακαδημαϊκούς, που δουλεύουν ανεξάρτητα από τα χρηματοδοτούμενα think-tank, τεκμηριώνει ότι η ιδιωτικοποίηση έχει αυξήσει τον σχολικό διαχωρισμό και τις φυλετικές ανισότητες στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το κύριο επίτευγμα του ήταν η λεηλασία της δημόσιας εκπαίδευσης.

Στη Νέα Ορλεάνη, στο Ντιτρόιτ και σε άλλες πόλεις στις οποίες εφαρμόστηκε το μοντέλο, η μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων και των εκπαιδευτικών έχουν ανεπαρκή χρηματοδότηση και υποστήριξη. Τα σχολεία που έχουν γίνει πιο απομονωμένα φυλετικά και  συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό μαύρων μαθητών, εκπαιδεύουν τους μαθητές τους για χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας και «απομακρύνουν» τους δυσαρεστημένους. Ένας επιλεγμένος αριθμός ελίτ και καλά χρηματοδοτούμενων δημόσιων σχολείων διατηρούνται στα πλουσιότερα και πιο λευκά μέρη της πόλης και μερικοί μόνο τυχεροί σπουδαστές της εργαζόμενης πλειοψηφίας βρίσκουν θέση σε αυτά τα σχολεία.

Παράλληλα η επιρροή της επίσημης συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων μειώθηκε, ιδίως μεταξύ των Δημοκρατικών, οι οποίοι υιοθέτησαν τις απόψεις των μεγαλύτερων δωρητών τους υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Έτσι τα συνδικάτα δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την επιδείνωση των συνθηκών στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν αμφισβήτησαν το μοντέλο του «επιχειρηματικού συνδικαλισμού» που εναγκαλίζονται η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης (NEA) και η Αμερικανική Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών (AFT).

Η σημερινή ηγεσία του συνδικάτου UTLA διεξήγαγε εκστρατεία, συμμάχησε με την Ένωση Εκπαιδευτικών του Σικάγου και διοργάνωσε μια «ηλεκτροφόρα» απεργία, βασιζόμενη στις αρχές του «συνδικαλισμού για την κοινωνική δικαιοσύνη».

Η μάχη μεταξύ UTLA και LAUSD έγινε πάνω στη σύγκρουση των οραμάτων για το ρόλο της δημόσιας εκπαίδευσης σε μια κοινωνία που ισχυρίζεται ότι είναι δημοκρατική.

«Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό»

Η Arlene Inouye, ηγετικό μέλος των UTLA (Ενωμένοι Εκπαιδευτικοί ΛΑ) μιλώντας στο Jacobin για τη σημασία και τον αντίκτυπο της απεργίας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Αυτό που πραγματικά έγειρε την πλάστιγγα ήταν το γεγονός ότι είχαμε 32.000 μέλη μας στις απεργιακές φρουρές έξω από κάθε σχολείο, μαζί με 15.000 γονείς και μέλη της κοινότητας. Και είχαμε 50.000 μέλη και υποστηρικτές μας στις συγκεντρώσεις μας σχεδόν κάθε μέρα. Αυτό είναι πραγματική δύναμη. Γνώριζαν λοιπόν ότι αν δεν ανταποκρίνονταν στα αιτήματά μας, θα συνεχίζαμε την απεργία –κι αυτό δεν το ήθελαν. Είχαμε τεράστιο πλεονέκτημα και γι’ αυτό καταφέραμε να πάρουμε όλα όσα θεωρούσαμε κρίσιμα –αλλά και πολλά άλλα. Νομίζω ότι οι γονείς είδαν ότι αγωνιζόμαστε για τους μαθητές.

Το μηνύμά μας ήταν σαφές: αυτή η απεργία δεν αφορούσε μόνο τους μισθούς μας. Αναλάβαμε δράση επειδή μας ενδιαφέρουν οι μαθητές μας και επειδή οι συνθήκες των σχολείων μας πρέπει να αλλάξουν. Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό. Είμαι τόσο υπερήφανη που συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα για την δημόσια εκπαίδευση, για κοινωνική δικαιοσύνη, για τις γυναίκες, για φυλετική δικαιοσύνη, για όλους τους εργαζόμενους. Και τα συνδικάτα μας είναι το μέρος όπου έχουμε πραγματικά την δύναμη να τα ενώσουμε όλα αυτά μαζί. Πιστεύω ότι η εμπειρία που μόλις ζήσαμε εμείς θα αλλάξει την εικόνα όχι μόνο στο LA αλλά και σ’ άλλες Πολιτείες σε όλη τη χώρα -και ίσως και στο εξωτερικό.

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο αλλά και πανεθνικό αγώνα για τη διάσωση της δημόσιας εκπαίδευσης απέναντι στη προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Οι εργαζόμενοι στο Λος Άντζελες καταλαβαίνουν πλέον ότι έχουμε δισεκατομμυριούχους να ελέγχουν το σχολικό μας Συμβούλιο και ότι έχουμε έναν Διευθυντή που είναι τραπεζίτης της Wall Street. Οι γονείς των μαθητών μας γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ του δασκάλου των παιδιών τους και των χρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν επί του παρόντος τη σχολική Περιφέρεια μας. Μέσα από αυτό το κίνημα και αυτήν την απεργία έχουμε δείξει τη δύναμη και την ομορφιά της δημόσιας εκπαίδευσης -και γιατί πρέπει να τη διατηρήσουμε. Καταφέραμε να είναι αυτή πλέον η νέα κυρίαρχη αφήγηση».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-tha-elegxei-tin-ekpaideysi-oi-daskaloi-kai-oi-goneis-toy-los-antzeles-apantisan  )

Οι γονείς καταγγέλλουν: Νεοναζιστικοί εξωσχολικοί κύκλοι οργανώνουν τις καταλήψεις για «Μακεδονικό»

Οι γονείς των μαθητών της Κεντρικής Μακεδονίας καταγγέλλουν εξωσχολικούς κύκλους, που πρόσκεινται σε ακροδεξιά και νεοναζιστικά μορφώματα, οι οποίοι προτρέπουν τα παιδιά τους να κάνουν καταλήψεις για το «μακεδονικό» και άλλα παρεμφερή θέματα.

Ως γνωστό, τέτοιου είδους καταλήψεις είχαμε το τελευταίο διάστημα και σε σχολεία του Κιλκίς, καθώς και σε άλλα στην Περιφέρειά μας.

Στη σχετική ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία Ενώσεων Γονέων και Κηδεμόνων Κ. Μακεδονίας υπογραμμίζει ότι οι αποφάσεις για καταλήψεις παίρνονται από μικρές ομάδες μαθητών χωρίς γενικές συνελεύσεις, την ώρα που οι προαναφερθέντες κύκλοι «προσπαθούν να σπείρουν στους μαθητές ακραίες αλυτρωτικές και εθνικιστικές αντιλήψεις και διεκδικήσεις».

Η Ομοσπονδία ζητά «να απομονωθούν τέτοιες φωνές που οδηγούν σε μονοπάτια αλυτρωτισμού» και να αναδειχθούν τα πραγματικά προβλήματα, μέσα από τον αγώνα «για ένα σχολείο που θα μας μορφώνει πραγματικά».

Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας:

«Αυτές τις μέρες τα σχολεία και οι μαθητές μας έχουν μπει στο στόχαστρο διαφόρων εξωσχολικών κύκλων που τους προτρέπουν να κάνουν καταλήψεις για «Μακεδονικό», «Κατσίφα» και «Β. Ήπειρο», παροτρύνοντας τους μαθητές στους οποίους απευθύνονται να επικοινωνήσουν με τα 15μελή και τους συλλόγους γονέων, για να κλείσουν τα σχολεία τους.

Μας προβληματίζει έντονα το γεγονός ότι, την ώρα που μαζικές καταλήψεις τόσο το προηγούμενο διάστημα όσο και σήμερα πραγματοποιούνται σε σχολεία της χώρας, με αφορμή άμεσα και σημαντικά προβλήματα της μαθητικής κοινότητας, όπως οι ελλείψεις δασκάλων και καθηγητών, τα διδακτικά κενά, οι υλικοτεχνικές υποδομές, η μεταφορά των μαθητών την θέρμανση, τα ολιγομελή τμήματα στα ΕΠΑΛ, την σχολική στέγη , κ.ά. εμφανίζονται καταλήψεις που δεν φαίνεται να έχουν ευρεία απήχηση και συνήθως υποχωρούν μετά από μία ή δύο ημέρες, ενώ κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι προκύπτουν από δράσεις μικρών ομάδων μαθητών χωρίς να παίρνονται αποφάσεις από γενικές συνελεύσεις των μαθητών στα σχολεία.

Τα συνθήματα που ακούγονται και τα είδαμε σε κάποια σχολεία, όπως «Μακεδονία γη Ελληνική», είναι συνθήματα που ανοίγουν το δρόμο για αλλαγή συνόρων και προσπάθεια να καθοδηγήσουν μαθητές σε επικίνδυνα μονοπάτια αλυτρωτισμού.

Απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να εδραιώσει την συμφωνία των Πρεσπών, που μόνο στόχο έχει την συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε της γειτονικής χώρας, με τρομακτική ευκολία αυτοί οι κύκλοι προσπαθούν να σπείρουν στους μαθητές ακραίες λυτρωτικές και εθνικιστικές αντιλήψεις και διεκδικήσεις, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που μπορεί να έχουν για τη χώρα και το λαό μας, αντί για την προώθηση των ιδεών για τη φιλία και την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, για τη συνεργασία για το κοινό συμφέρον.

Πάντως, παρά την προσπάθεια των οργανωτών να εμφανίσουν ως κάτι αυθόρμητο τις συγκεκριμένες κινήσεις, γίνεται φανερό ότι αυτές αποτελούν ενορχηστρωμένη δράση εξωσχολικών ατόμων που πρόσκεινται σε ακροδεξιά και νεοναζιστικά μορφώματα.

Οι μαθητές να βάλουν μπροστά τις δικές τους ανάγκες. Να μην απαντήσουν στον εθνικισμό με εθνικισμό και στον αλυτρωτισμό με αλυτρωτισμό. Η ελπίδα βρίσκεται στην κοινή πάλη των λαών και της νεολαίας κόντρα σε πολεμοκάπηλους και εθνικιστές, σε κυβερνήσεις και εκμεταλλευτές. Αυτοί που βάζουν τους λαούς να σφάζονται, είναι οι ίδιοι που φέρανε το σχολείο μας στην κατάσταση αυτή.

Η Ομοσπονδία καλεί Γονείς , Μαθητές, Εκπαιδευτικούς να απομονώσουν τέτοιες φωνές που οδηγούν σε μονοπάτια αλυτρωτισμού, να αναδείξουν τα πραγματικά προβλήματα που βιώνουν κάθε μέρα μέσα στα σχολεία μέσα στην κοινωνία, να αγωνιστούν για ένα σχολείο που θα μας μορφώνει πραγματικά. Για ένα σχολείο χωρίς διακρίσεις, χωρίς εμπόδια. Που θα δίνει ολόπλευρη γνώση σε όλους. Για ένα σχολείο στο οποίο θα είμαστε δημιουργικοί και όχι αριθμοί ονομάτων για τα απουσιολόγια, που δε θα μας κοιτάει στην τσέπη, για παιδεία που δεν θα είναι εμπόρευμα.

Καλούμε Γονείς, Μαθητές, Εκπαιδευτικούς σε:
Παραστάσεις διαμαρτυρίας στα γραφεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Δυτικής και Ανατολικής Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 30/11.»

(ΠΗΓΗ : http://ellinofreneianet.gr/documents/mousafirides/3368-2018-11-25-12-54-28.html   )

Γονείς, μην διαβάζετε τα παιδιά σας, είναι λάθος

Γράφει ο Δημήτρης Τσιριγώτης, φυσικός

Ο γονέας λοιπόν είναι η πρώτη μορφή παραπαιδείας στην οποία συνηθίζει ένα παιδί και φυσικά ένας από τους βασικότερους λόγους που αργότερα ,όταν ο γονέας αδυνατεί πλέον να στηρίξει μαθησιακά το παιδί ,έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο μάθημα.

Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν έχει πολλές αρνητικές επιπτώσεις .

Από την άλλη μεριά  δημιουργείται στον εκπαιδευτικό μια εικονική πραγματικότητα της τάξης όπου όλοι σχεδόν οι μαθητές ¨τραβάνε¨ ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει ένα σύστημα ¨βαριάς βιομηχανίας¨ από πίσω από γονείς που αφιερώνουν ατελείωτες ώρες για να έχουν τα παιδιά τους σε αυτό το επίπεδο. Έτσι ό εκπαιδευτικός ξεγελιέται από την γενική εικόνα της τάξης του και ανεβάζει κι άλλο το πήχη. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου οι αδυναμίες του κάθε μαθητή δεν φτάνουν ποτέ στον εκπαιδευτικό αλλά μπαλώνονται όπως-όπως από τον γονέα.

Επίσης πολλοί γονείς μπαίνουν και στον πειρασμό να διαβάσουν τα παιδιά και στο παρακάτω μάθημα χαλώντας ένα από τα βασικότερα κίνητρα μάθησης : το στοιχείο της έκπληξης για το καινούργιο. Μετά μάλιστα αναρωτιούνται γιατί το παιδί τους βαριέται κατά την παράδοση.

Οι γονείς αυτοί έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους το διάβασμα του παιδιού τους, αφού διαβάσουν πρώτα οι ίδιοι χρησιμοποιώντας και τα σχολικά βοηθήματα που κυκλοφορούν(τα οποία ,όχι τυχαία , απευθύνονται σε αυτούς παρά στα ίδια τα παιδιά) .Φυσικό επακόλουθο ,υποκαθιστώντας τον εκπαιδευτικό του σχολείου ,είναι να συγκρίνονται με αυτόν και να καταφεύγουν συνήθως σε επικριτικά σχόλια για την επάρκεια του και μάλιστα μπροστά στο παιδί τους , ¨πυροβολώντας¨ το παιδαγωγικό  πρότυπο από κοντινή απόσταση. Σε ακραίες μάλιστα περιπτώσεις απαιτούν από τον εκπαιδευτικό αυτόν να προσαρμοστεί ¨στο δικό τους τρόπο¨ και στη δική τους νοοτροπία για το διδασκαλία του μαθήματος. Και φυσικά ένας γονέας που έχει καταναλώσει τόσο χρόνο ,κόπο και συναίσθημα σε μια τέτοια επένδυση περιμένει και την ανάλογη ανταμοιβή, οπότε γίνεται ιδιαίτερα σκληρός όταν αυτή για κάποιους λόγους δεν αποδίδει. Τότε αφού μοιράσει ευθύνες ( στον εκπαιδευτικό και στο παιδί του) καταλήγει να ανεβάσει στροφές στην εκπαίδευση του παιδιού οδηγώντας το ,πολλές φορές, στην εξάντληση και στην απέχθεια για μάθηση.

Η μητέρα ή ο πατέρας παίζοντας  το ρόλο του εκπαιδευτικού καταργεί ,έστω και προσωρινά ,τον ουσιαστικό του ρόλο , του γονιού. Έτσι γίνεται άσκοπη κατανάλωση χρόνου και ενέργειας που θα μπορούσαν να αφιερωθούν στην ανάπτυξη της σχέσης γονέας –παιδί .Υπάρχουν πολλοί γονείς όπου ολόκληρη η σχέση τους με το παιδί εξαντλείται στην κατ’ οίκον εκπαίδευσή του .Οπότε η σχέση αυτή δεν καλλιεργείται σωστά και δεν ωριμάζει. Ο απογαλακτισμός του παιδιού εμποδίζεται με αυτόν τον τρόπο. Και αν ο γονέας βάζει σα προτεραιότητα την πραγματική και ολοκληρωμένη καλλιέργεια  του παιδιού του θα μπορούσε να συζητήσει μαζί του , να παίξει και απλά να περάσει καλά μαζί του. Να κάνουν κάτι μαζί και να το μοιραστούν ξεφεύγοντας από το στερεότυπο του εκπαιδευτή – εκπαιδευόμενου.

Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι το εξής: Πως γίνεται και όλοι σχεδόν οι γονείς να φτάνουν σε τέτοιο γνωστικό επίπεδο που να μπορούν να διαβάσουν τα παιδιά τους και μάλιστα και σε μαθήματα που είναι πολύ απαιτητικά όπως τα μαθηματικά ,η φυσική και τα αρχαία; Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η γύμνια του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Όταν κυριαρχούν η αποστήθιση και οι φροντιστηριακού τύπου αυτοματισμοί τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο ακόμα και για έναν ανειδίκευτο γονέα αφού παπαγαλίσει το μάθημα και με τη χρήση ενός σχολικού βοηθήματος να ζητήσει και από το παιδί του να τον μιμηθεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν είχαμε διαφορετικά αναλυτικά προγράμματα όπου η μάθηση θα στηριζότανε στην κριτική σκέψη τότε ο γονέας δεν θα μπορούσε εύκολα να υποκαταστήσει τον εκπαιδευτικό. Είναι ,λοιπόν, άκρως επιτακτικό  στα αναλυτικά προγράμματα να υπάρχει συμμετοχή κυρίως των μάχιμων εκπαιδευτικών ¨που μπαίνουν σε τάξη ¨ και που γνωρίζουν καλύτερα τα εκπαιδευτικά θέματα και όχι μόνο των γραφειοκρατών που απέχουν από την παιδαγωγική πραγματικότητα.

Έχοντας μιλήσει με πολλά παιδιά που τα διαβάζουν οι γονείς τους (συνήθως η μητέρα ) καταλήγουμε  στα εξής συμπεράσματα:1) τα παιδιά το θεωρούν αναγκαίο κακό. Νιώθουν ότι χωρίς το διάβασμα των γονέων δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα μαθήματα του σχολείου.2) Δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διαβάσουν μόνα τους.3)Νιώθουν πολύ μεγάλη πίεση από το γονέα την ώρα που τα διαβάζει και μάλιστα διακατέχονται από πολύ αρνητικά συναισθήματα για κείνον την ώρα αυτή.4)δεν έχουν αναπτύξει αρκετά τη κριτική σκέψη και έχουν συνηθίσει να μαθαίνουν με τη χρήση της αποστήθισης και της μίμησης.5)Έχουν βραχυπρόθεσμη μνήμη στα όσα μαθαίνουν από τους γονείς τους 6)παραπονιούνται ότι οι γονείς ¨θέλουν και το και¨ για να είναι ευχαριστημένοι.7)βαριούνται το μάθημα στην τάξη και δεν έχουν και σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους.8)τρέμουν στην ιδέα μιας πιθανής σχολικής αποτυχίας τους κυρίως λόγω της απόρριψης που θα βίωναν από τους γονείς τους.9)δεν το βλέπουν ως ένδειξη φροντίδας των γονέων απέναντι τους .10)το βασικό κίνητρο τους για να είναι καλοί μαθητές είναι ¨για να μη φωνάζουν οι γονείς τους¨.

Αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι γονείς είναι ότι δημιουργούν μια εξάρτηση στο  παιδί τους  και ουσιαστικά το μαθαίνουν να περπατάει υποβασταζόμενο από εκείνους. Έτσι αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στο να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις .Στα παιδιά αυτά υπάρχει συνήθως ένα έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτενέργειας  και νιώθουν ότι καταρρέουν στη παραμικρή σχολική ή μη αποτυχία. Η σωστή διαχείριση μιας ενδεχόμενης μελλοντικής αποτυχίας μαθαίνεται στο σχολείο κανονικά. Προϋποθέτει όμως ότι στο παιδί έχει επιτραπεί να αποτύχει μερικές φορές. Οι γονείς που δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο στο παιδί τους και καταρρέουν οι ίδιοι όταν συμβαίνει ας γνωρίζουν ότι παίζουν με τη φωτιά. Είναι πολύ επικίνδυνη για τη ψυχική ισορροπία του παιδιού τους η στάση τους αυτή.
Καμουφλάροντας συνεχώς τις αδυναμίες των παιδιών τους ,εκείνα  ουσιαστικά δεν τις ξεπερνούν ποτέ. Οι γονείς οφείλουν να  βάλουν σε δεύτερη μοίρα την κοινωνική καταξίωση και σε πρώτη την ψυχική ισορροπία και ευτυχία του παιδιού τους. Τέλος οφείλουν να δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα παιδιά τους και στους εκπαιδευτικούς. Ίσως τότε να εκπλαγούν από την βελτίωση των επιδόσεων και των δύο.

(ΠΗΓΗ : http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi/goneis-min-diavazete-ta-paidia-sas-einai-lathos#ixzz5UB9ZBK4O )

Στις 17:30 ανακοινώνονται οι βάσεις – Κορυφώνεται η αγωνία για μαθητές και γονείς

Μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται εν τέλει να ανακοινωθούν οι βάσεις εισαγωγής των σχολών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σύμφωνα με την ΕΡΤ.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι βάσεις αναμένεται να παρουσιάσουν μεικτές τάσεις, ανάλογα με το επιστημονικό πεδίο. Ωστόσο, η πλειονότητα των τμημάτων και κυρίως των παραδοσιακά υψηλόβαθμων τμημάτων θα κινηθεί πτωτικά.

Αντίθετα, για τα περισσότερα τμήματα για τα οποία χρειάστηκε εξέταση σε ειδικό μάθημα, προβλέπεται άνοδος στις βάσεις εισαγωγής τους. Μεγάλη άνοδος αναμένεται και στα παιδαγωγικά τμήματα. Όπως έχει ήδη αναμεταδώσει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, το πλέον υψηλόβαθμο τμήμα φέτος αναμένεται να είναι η Ιατρική Αθηνών, αν και με πρόβλεψη πτώσης της βάσης εισαγωγής της.

Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι περίπου 40.000 υποψήφιοι κατέγραψαν φέτος βαθμολογίες κάτω από τη βάση και έτσι, φέτος περίπου 100 τμήματα θα δεχθούν πρωτοετείς που συγκέντρωσαν στις Πανελλήνιες κάτω από 10.000 μόρια.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/287004/stis-1730-anakoinonontai-oi-vaseis-koryfonetai-i-agonia-gia-mathites-kai-goneis  )

Κτηνωδία: Παιδιά σε αμερικανικά κλουβιά στα σύνορα με το Μεξικό – Έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ [Βίντεο]

Απάνθρωπες καταστάσεις που παραπέμπουν σε νοσηρές περιόδους της ιστορίας του 20ού αιώνα καταγράφονται στις ΗΠΑ, μετά την άθλια απόφαση του Λευκού Οίκου να χωρίζει τα παιδιά από τους γονείς τους που συλλαμβάνονται από την αμερικανική αστυνομία στα σύνορα με το Μεξικό για παράνομη είσοδο.

Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, παιδιά μεταναστών που χωρίστηκαν από τους γονείς τους στα σύνορα με το Μεξικό ενδέχεται να μεταφέρθηκαν κρυφά σε κέντρα φιλοξενίας στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με το βίντεο που κατέγραψε τη νύχτα της Τρίτης προς την Τετάρτη ένα τοπικό τηλεοπτικό κανάλι. Την ίδια ώρα, ο Δημοκρατικός κυβερνήτης της Πολιτείας αυτής προειδοποίησε ότι θα προσφύγει κατά της κυβέρνησης Τραμπ ενάντια στην πρακτική χωρισμού των οικογενειών.

Το τηλεοπτικό κανάλι New York 1 μετέδωσε σήμερα το πρωί ένα βίντεο που δείχνει πέντε κοριτσάκια, συνοδευόμενα από ενήλικους, να περπατούν γύρω στη 1 τα ξημερώματα και να κατευθύνονται σε ένα κέντρο φιλοξενίας στο Χάρλεμ. Τα παιδιά μιλούσαν ισπανικά. Ο δημοσιογράφος του καναλιού υποστήριξε ότι είχε στην κατοχή του πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες επρόκειτο για παιδιά που χωρίστηκαν από τους γονείς τους στα σύνορα, όμως δεν μπόρεσε να τις επιβεβαιώσει από επίσημη πηγή. Το κανάλι έδειξε επίσης ένα άλλο βίντεο, με παιδιά να βγαίνουν από το κέντρο φιλοξενίας μία ώρα αργότερα, με τα κεφάλια τους καλυμμένα με κουβέρτες, έτσι που είναι αδύνατον να αναγνωριστούν.

Το κέντρο αυτό, που ανήκει στην ένωση Cayuga Centers, δεν έχει κάνει κανένα σχόλιο για την υπόθεση αυτή. Στον ιστότοπό της η ένωση εξηγεί ότι τοποθετεί τα παιδιά των μεταναστών σε ισπανόφωνες ανάδοχες οικογένειες, μέχρι να είναι δυνατόν να επιστρέψουν στους συγγενείς τους που έχουν εγκατασταθεί στις ΗΠΑ ή να σταλούν πίσω στη χώρα καταγωγής τους.

Την Τρίτη ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Άντριου Κουόμο ανακοίνωσε ότι η Πολιτεία θα προσφύγει στη δικαιοσύνη κατηγορώντας την κυβέρνηση Τραμπ ότι «παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα» των παιδιών και των οικογενειών τους. «Γνωρίζουμε πλέον ότι περισσότερα από 70 παιδιά έχουν τοποθετηθεί σε ομοσπονδιακά κέντρα φιλοξενίας στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης και αναμένουμε ότι ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί, επειδή έχουν επικοινωνήσει και με άλλα κέντρα», ανέφερε σε ανακοίνωση που εξέδωσε. «Η Νέα Υόρκη θα δράσει (προσφεύγοντας στη δικαιοσύνη) για να μπει τέλος σε αυτήν την άσπλαχνη και σκόπιμη επίθεση εναντίον των κοινοτήτων των μεταναστών και να μπει ένα τέλος σε αυτή τη βάναυση πολιτική μια και καλή»,  πρόσθεσε.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily News, που επικαλείται μια ομοσπονδιακή πηγή, περισσότερα από 300 παιδιά έχουν σταλεί ήδη στη Νέα Υόρκη.

Στο μεταξύ, ο πλανήτης προσπαθεί να συνέλθει από το σοκαριστικό βίντεο με τα παιδιά αυτά να έχουν μεταφερθεί… σε κλουβιά.

Στο βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα από δημοσιογράφους που τους επετράπη η είσοδος στην εγκατάσταση της Συνοριοφυλακής των ΗΠΑ διακρίνονται εκατοντάδες παιδιά στοιβαγμένα μέσα σε συρμάτινα κλουβιά κλειδωμένα. Σε κάποιο άλλο μέρος της εγκατάστασης βρίσκονται και οι γονείς και οι συγγενείς τους.

Τα περίπου 2000 παιδιά κοιμούνται και κάθονται στο πάτωμα ή σε μικροσοπικά κρεβάτια και πάγκους. Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η εμπειρία και μόνο του αποχωρισμού από τους γονείς τους είναι τραυματική για τα παιδιά. Την ίδια ώρα τα κλουβιά που κρατούνται είναι εντελώς ακατάλληλα, χωρίς παιχνίδια, βιβλία ή κάποιο άλλο μέσο απασχόλησης.

Ηχητικό ντοκουμέντο φέρνει στο φως την απελπισία των μικρών παιδιών, που κλαίνε ψάχνοντας και ζητώντας τους γονείς τους, ενώ οι υπάλληλοι προσπαθούν να αντιδράσουν, χωρίς να λείπει από το κάδρο κι ένας άντρας, φερόμενος ως αξιωματικός της συνοριοφυλακής , ο οποίος «αστειεύεται» με το ζήτημα. «Λοιπόν, έχουμε μια ορχήστρα εδώ», ακούγεται στην αρχή, στα ισπανικά. «Αυτό που λείπει είναι ένας μαέστρος».

Το αρχείο στάλθηκε στη δικηγόρο, Jennifer Harbury, την περασμένη εβδομάδα, από έναν πελάτη της, που θέλησε να παραμείνει ανώνυμος.

“Στη ναζιστική Γερμανία προσπαθούσαν να εμποδίσουν τους Εβραίους να φύγουν από τη χώρα”, είναι το μόνο που έχει να πει ο υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τον παραλληλισμό με τις πιο “μαύρες” σελίδες της Ιστορίας

Η πρακτική αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στον πολιτικό κόσμο και ορισμένοι δεν δίστασαν να συγκρίνουν τα κέντρα όπου μεταφέρονται τα παιδιά με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας. Οι πρώην πρώτες κυρίες Ρόζαλιν Κάρτερ, Χίλαρι Κλίντον, Λόρα Μπους και Μισέλ Ομπάμα κατήγγειλαν επίσης τον χωρισμό των οικογενειών στα σύνορα. Σε μια σπάνια παρέμβασή της σε πολιτικό ζήτημα, η νυν πρώτη κυρία Μελάνια Τραμπ είπε επίσης ότι «απεχθάνεται να βλέπει παιδιά να χωρίζονται από την οικογένειά τους».

Ακόμη και ο Μάικλ Χέιντεν, πρώην διευθυντής της CIA, προειδοποίησε τη Δευτέρα για τα “κοινά σημεία” που έχει η μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ με τον ναζισμό. “Ξέρω ότι δεν βρισκόμαστε στη ναζιστική Γερμανία αλλά υπάρχουν κοινά σημεία (…) πρέπει να προσέξουμε, να μην οδηγηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση”, είπε μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN.

Νωρίτερα, ο Χέιντεν είχε αναρτήσει στον λογαριασμό του στο Twitter μια φωτογραφία από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπιρκενάου, με τη λεζάντα “Και άλλες κυβερνήσεις χώριζαν τις μητέρες από τα παιδιά”.

(ΠΗΓΗ :  https://tvxs.gr/news/kosmos/ktinodia-paidia-se-amerikanika-kloybia-sta-synora-me-meksiko-entones-antidraseis-sto-eso  )

Το 55%των γονέων ανησυχεί για την ασφάλεια των παιδιών στο Internet. Έρευνα MRB για τη Cosmote

Περισσότερα οφέλη παρά κινδύνους έχει το διαδίκτυο, συμφωνά με τη συντριπτική πλειοψηφία των γονέων (74%), ενώ το 55 % ανησυχεί για την ασφάλεια τους στο ίντερνετ. Όσο υψηλότερη είναι η μόρφωση του γονέα, τόσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός εμπιστοσύνης απέναντι στο διαδίκτυο. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται από την ποσοτική τηλεφωνική έρευνα «Internet και Ασφαλής Χρήση από τα Παιδιά – Οι απόψεις των Γονέων» που έγινε από την MRB για λογαριασμό της Cosmote και παρουσιάστηκε με αφορμή το λανσάρισμα νέων οικογενειακών της τιμολογιακών προγραμμάτων «Cosmote Mobile Family».

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την έρευνα, η οποία διεξήχθη από τις 14 έως τις 21 Μαρτίου, με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων και είχε πανελλαδική κάλυψη, στοχεύοντας τους γονείς με παιδιά ηλικίας από 5 έως 18 ετών (600 ολοκληρωμένες συνεντεύξεις) διαπιστώθηκε πως οι γονείς πιστεύουν ότι το ίντερνετ:

– είναι πολύτιμο εργαλείο στην εκπαίδευση των παιδιών,

– είναι τόσο απαραίτητο σήμερα, όσο η γνώση γραφής, ανάγνωσης και αριθμητικής στις αρχές του 20ου αιώνα,

– μειώνει την κοινωνική ανισότητα γιατί κάνει προσιτή την πληροφορία σε όλο τον πληθυσμό και

– η ορθή χρήση του μειώνει πιθανούς κινδύνους που μπορεί να προέλθουν από την περιήγηση.

Ωστόσο όμως, οι ερωτώμενοι – γονείς αναγνωρίζουν και πιθανούς κινδύνους από τη χρήση του διαδικτύου για τα παιδιά τους, καθώς διακατέχονται από υψηλά επίπεδα ανησυχίας (55%). O βαθμός ανησυχίας των γονιών συνδέεται άμεσα με την ηλικία των παιδιών – όσο μικρότερα είναι τα παιδιά τόσο μεγαλύτεροι είναι οι φόβοι των γονιών.

Ο βαθμός χρήσης του ίντερνετ από τα παιδιά διαμορφώνεται σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά (93%) σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, ενώ φαίνεται ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της ηλικίας και της χρήσης. Στις ηλικίες 12 έως 18 ετών, η διείσδυση του διαδικτύου είναι καθολική, ενώ ακόμη και στην ηλικιακή ομάδα 5 έως 11 ετών, η διείσδυση διαμορφώνεται σε 87%. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ίδιας έρευνας σχεδόν καθολική είναι και η χρήση του ίντερνετ από τους γονείς (98%), γεγονός που αναδεικνύει τη σχέση που υπάρχει στη χρήση του Internet μεταξύ παιδιών και γονιών. Το smartphone και το tablet είναι οι συσκευές που χρησιμοποιούνται περισσότερο για την πρόσβαση και το σερφάρισμα στο διαδίκτυο, τόσο από τους γονείς όσο και από τα παιδιά. Το 51% των παιδιών διαθέτουν το δικό τους smartphone, με το ποσοστό αυτό να διαμορφώνεται σε 80% στις ηλικίες 12 έως 14 ετών και 92% στις ηλικίες 15 έως 18 ετών. Βάσει των απαντήσεων των γονέων, το 75% των ιδίων και το 36% των παιδιών διαθέτει σύνδεση κινητής τηλεφωνίας με δυνατότητες πρόσβασης στο ίντερνετ. Η είσοδος στο διαδίκτυο, τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά τους, είναι καθημερινή για τη συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών. Κατά μέσο όρο, οι γονείς δηλώνουν ότι σερφάρουν στο ίντερνετ 2,5 ώρες/μέρα και τα παιδιά τους σχεδόν 2 ώρες/μέρα. Ο μέσος όρος των ωρών -ανά ημέρα- που αφιερώνουν τα παιδία σερφάροντας, αυξάνεται με την ηλικία. Τα παιδιά χρησιμοποιούν το διαδίκτυο τόσο για ψυχαγωγικούς όσο και για εκπαιδευτικούς λόγους. Η χρήση του από τα κορίτσια είναι πολυδιάστατη (βλέπουν ταινίες, ακούνε μουσική και βλέπουν video, υποστηρίζουν την εκπαίδευση τους, επισκέπτονται sites μόδας, ομορφιάς και υγείας) ενώ αυτή των αγοριών είναι περισσότερο μονοθεματική (παίζουν κυρίως παιχνίδια).

Τα θέματα που απασχολούν κατά κύριο λόγο τους γονείς είναι η υπερβολική ενασχόληση με το ίντερνετ σε βάρος άλλων δραστηριοτήτων, η έκθεση σε ακατάλληλο / επιβλαβές υλικό/περιεχόμενο, η κλοπή προσωπικών δεδομένων ή πληροφοριών, η σεξουαλική παρενόχληση, η επικοινωνία με άγνωστους, με σκοπό την αποπλάνηση των παιδιών και η παρενόχληση/ bullying.

Βάσει της συνολικής στάσης των γονιών απέναντι στο διαδίκτυο και τους ενδεχόμενους κινδύνους που ελλοχεύουν για τα παιδιά τους, σχηματοποιούνται τρεις βασικές «φυλές» (clusters) γονιών, οι «Ανήσυχοι» (50% του δείγματος), οι «Σκεπτικοί» (32% του δείγματος) και οι «Ήρεμοι» (18% του δείγματος). Η κάθε φυλή έχει και διαφορετικούς προβληματισμούς. Οι «Ήρεμοι» φοβούνται κυρίως το Addiction ενώ όλοι οι υπόλοιποι πιθανοί κίνδυνοι δεν αγγίζουν ιδιαίτερα τη συγκεκριμένη ομάδα. Η φυλή των «Σκεπτικών» φοβάται περισσότερο «Την έκθεση σε ακατάλληλο / επιβλαβές / επικίνδυνο υλικό / περιεχόμενο», «την κλοπή προσωπικών δεδομένων ή πληροφοριών», «την επικοινωνία με αγνώστους, με σκοπό την αποπλάνηση» και «τη σεξουαλική παρενόχληση».

Η φυλή των «Ανήσυχων» φοβάται περισσότερο «την παρενόχληση / bullying», «τη συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο με ανθρώπους που γνωρίστηκε μέσα στο ιντερνέτ», «την κλοπή χρημάτων, την οικονομική / απάτη». Το 15% των ερωτώμενων δήλωσε ότι το παιδί τους είχε κάποια δυσάρεστη εμπειρία από το διαδίκτυο ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή αφορούσε σκηνές και εικόνες βίας σε παιχνίδια και οπτικοακουστικό υλικό γενικά και εικόνες / σκηνές σεξουαλικού περιεχομένου. Σχετικά σημαντικό είναι το ποσοστό των γονέων που δήλωσαν ότι παιδί τους δέχθηκε bullying. Το 58% των γονιών δηλώνει ότι δεν χρησιμοποιεί κάποια μέθοδο ελέγχου ως προς τη χρήση που κάνουν τα παιδιά τους. Ένας από τους βασικούς λόγους, είναι η άγνοια για τα εργαλεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν. Το 64% των γονιών που δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν γονικό έλεγχο (27% του συνολικού δείγματος), απλά παρακολουθούν το ιστορικό κίνησης του παιδιού.

Οι μέθοδοι γονικού ελέγχου που χρησιμοποιούν οι γονείς, συμφωνά με τα αποτελέσματα της έρευνας , χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Η πρώτη και πιο διαδεδομένη, βασίζεται στον φυσικό έλεγχο του ίδιου του γονέα στη χρήση ίντερνετ και μέσων κοινωνικής δικτύωσης που κάνει το παιδί, μέσω της παρακολούθησης του ιστορικού των κινήσεων αλλά και τη φυσική παρουσία του γονιού όση ώρα είναι το παιδί στο διαδίκτυο και η δεύτερη κατηγορία μεθόδων αφορά διάφορες εφαρμογές που διασφαλίζουν την παρακολούθηση και την ορθή χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά.

Continue reading “Το 55%των γονέων ανησυχεί για την ασφάλεια των παιδιών στο Internet. Έρευνα MRB για τη Cosmote”

Ένα 7χρονο παιδί και η οικογένειά του από το Ίλιον χρειάζεται τη βοήθεια όλων μας

Έκκληση για οικονομική βοήθεια απευθύνουν οι γονείς μαθητή της Γ΄ τάξης του 6ου δημοτικού Ιλίου, ο οποίος πάσχει από Α- Μεσογειακή Αναιμία και πρόσφατα υποβλήθηκε σε αλλογενή μεταμόσχεση μυελού των οστών στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Δότης ήταν η αδελφούλα του, μαθήτρια της πρώτης τάξης του σχολείου ενώ το παιδί εξακολουθεί να νοσηλεύεται στη μονάδα μεταμόσχευσης Μυελού των Οστών.

Οι γονείς των μαθητών είναι άνεργοι και απευθύνουν έκκληση σε όποιον μπορεί να βοηθήσει οικονομικά την οικογένεια, προκειμένου να καλύψει τα αυξημένα έσοδα των επεμβάσεων. Το σχολείο, από την πλευρά του, έστειλε ενημερωτικό σημείωμα προς όλους τους γονείς, για να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν.

Τα χρήματα θα κατατεθούν είτε σε λογαριασμό της EUROBANK (δίνεται παρακάτω), είτε στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του 6ου δημοτικού Ιλίου.

Μια οικογένεια και δυο αθώες ψυχές μας έχουν ανάγκη και πρέπει να δείξουμε όλοι έμπρακτα την αλληλεγγύη μας!

(ΠΗΓΗ : http://doxthi.gr/56239/ena-7chrono-paidi-kai-i-oikogeneia-toy-apo-to-ilion-chreiazetai-ti-voitheia-olon-mas/)

Δάσκαλος χτύπησε 12χρονο μαθητή στο δημοτικό Φυλής. Οργισμένοι οι γονείς του

Αναστατώθηκε το μεσημέρι το δημοτικό Φυλής, όταν δάσκαλος χειροδίκησε εναντίον μαθητή της έκτης τάξης, επεισόδιο που πήρε διαστάσεις.

Σύμφωνα με όσα ανέφεραν οι  γονείς του 12χρονου Κωνσταντίνου, το περιστατικό ξεκίνησε όταν ο δάσκαλος ζήτησε από το μαθητή να γράψει μια λέξη που δεν τη γνώριζε. Χωρίς κανείς να καταλάβει πως, ο δάσκαλος τον έπιασε από το λαιμό και του έριξε ένα δυνατό χαστούκι στο μάγουλο, με αποτέλεσμα να ανοίξει η μύτη του. Στις 12.30, όταν ειδοποιήθηκε ο πατέρας του να τον παραλάβει, βρήκε το 12χρονο με πρόσωπο πρησμένο και το  λαιμό του με μελανιές. Εμφανώς ταραγμένη ήταν και η διευθύντρια του δημοτικού Φυλής ενώ στο σχολείο έσπευσε και το μέλος του συλλόγου γονέων κ. Κεφαλάς.

Όπως τόνισαν οι γονείς του παιδιού, οι οποίοι πήγαν στην αστυνομία αλλά σεβόμενοι το σχολείο δε θέλησαν ακόμα να ακολουθήσουν κάποια ποινική διαδικασία, έχουν συμβεί στο παρελθόν και άλλα περιστατικά με το συγκεκριμένο δάσκαλο ενώ είχαν προειδοποιηθεί οι υπεύθυνοι. Ζητούν, ωστόσο, την πειθαρχική τιμωρία του στα πλαίσια των νόμων και των κανόνων που διέπουν τη σχολική κοινότητα.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΔΥΤΙΚΗ ΟΧΘΗ http://doxthi.gr/55077/daskalos-chtypise-12chrono-mathiti-sto-dimotiko-fylis-orgismeni-i-gonis-tou/)

Page 1 of 2
1 2