Ο Δημήτρης Λιγνάδης στο τιμόνι του Εθνικού Θεάτρου με απόφαση υπουργού

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, είχε καταστήσει σαφές ότι δεν θα ακολουθήσει την πρακτική της προκατόχου της, Μυρσίνης Ζορμπά, για την πλήρωση των θέσεων των καλλιτεχνικών διευθυντών μέσω προκήρυξης διαγωνισμού

Ελάχιστες ημέρες προτού να λήξει η κατά τρεις μήνες παραταθείσα θητεία του Στάθη Λιβαθινού στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου, γνωστοποιήθηκε σήμερα ότι, με απόφαση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Λιγνάδης ορίζεται νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του πρώτου θεάτρου της χώρας, «επιστρέφοντας», όπως επισημαίνεται, «σε έναν γνώριμό του χώρο».

«Τα κείμενα των προκηρύξεων, που με ιδιαίτερη σπουδή εξέδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση, βρίθουν νομικών σφαλμάτων, γεγονός που τις καθιστούσε ιδιαίτερα ευάλωτες σε προσφυγές, που με τη σειρά τους έθεταν εν κινδύνω την ομαλή λειτουργία των καλλιτεχνικών οργανισμών» είχε επιχειρηματολογήσει η κυρία Μενδώνη σε αγόρευσή της στη Βουλή, τονίζοντας ωστόσο: «Δεν είμαστε αντίθετοι στη διαδικασία των ανοιχτών προσκλήσεων ενδιαφέροντος. Άλλωστε, τις είχαμε προαναγγείλει από το 2014. Αλλά σωστών προκηρύξεων. Και αυτό θα κάνουμε ακολουθώντας τις καλές πρακτικές άλλων ευρωπαϊκών κρατών, έπειτα από ουσιαστικό διάλογο με την καλλιτεχνική κοινότητα. Σήμερα, όμως, οι καλλιτεχνικοί οργανισμοί πρέπει να λειτουργήσουν και θα λειτουργήσουν».

Και τώρα, όμως, η ανακοίνωση του διορισμού του Δημήτρη Λιγνάδη επεσήμαινε ότι «η θητεία του θα είναι τριετής, σύμφωνα με τον ιδρυτικό νόμο του φορέα. Παράλληλα, όπως έχει ήδη ανακοινωθεί από την υπουργό, θα προετοιμαστεί εγκαίρως η προκήρυξη για την πλήρωση της οικείας θέσης μετά τη λήξη της θητείας του κ. Λιγνάδη, σύμφωνα με καλές διεθνείς πρακτικές και μέσα από διάλογο με την καλλιτεχνική κοινότητα. Στόχος μας είναι μια αδιάβλητη και καλά προετοιμασμένη διαδικασία, η οποία θα ακολουθείται εφεξής».

Ίδωμεν. Και κατά τ’ άλλα αναμένουμε άμεσα τον απευθείας διορισμό προφανώς και των καλλιτεχνικών διευθυντών του Ελληνικού Φεστιβάλ (η θητεία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου έχει επίσης λήξεις το Μάιο, παρατάθηκε ελαφρώς όμως, ώστε να ολοκληρώσει το πρόγραμμά του), καθώς και του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (όπου ο Δημήτρης Αντωνακάκης και η Συραγω Τσιάρα εκτελούν καθήκοντα προσωρινής διεύθυνσης).

Ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι αριστούχος απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1985). Δίδασκε επί σειρά ετών στο Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στο Ναύπλιο και σε δραματικές σχολές (Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου, Ίασμος, Θέατρο των Αλλαγών κ.ά.).

Διετέλεσε διευθυντής της Νέας Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και αναπληρωτής διευθυντής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ την περίοδο 2014-15 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής στο Θέατρο «Πάνθεον».

Υπήρξε επί σειρά ετών υπεύθυνος του θεατρικού ομίλου στα Αρσάκεια Σχολεία και στο Κολλέγιο Ψυχικού. Από το 2018 έως σήμερα έχει αναπτύξει ένα πρωτότυπο εκπαιδευτικό-καλλιτεχνικό εγχείρημα, τα «Μαθήματα Πολέμου», βασισμένο στο έργο του Θουκυδίδη, με σκοπό την εμπέδωση και την εφαρμογή της λεγόμενης «βιωματικής διδασκαλίας της Ιστορίας».

Στο Εθνικό Θέατρο, για μία δεκαετία, ερμήνευσε βασικούς ρόλους στις χειμερινές και τις θερινές παραγωγές του, με κορυφαίους σκηνοθέτες και ηθοποιούς (Μινωτής, Σολωμός, Ευαγγελάτος, Βογιατζής, Ντασέν, Βαλάκου, Χατζηαργύρη, Συνοδινού, Κούρκουλος κ.ά.) Ακολούθως, συνεργάστηκε με το ελεύθερο θέατρο (Θέατρο Τέχνης, Θέατρο του Νότου, Θίασος Γιώργου Κιμούλη κ.ά.).

Από το 2001 σκηνοθετεί τόσο στο Εθνικό Θέατρο όσο και στο ελεύθερο θέατρο. Ενδεικτικές δουλειές του στο Εθνικό Θέατρο είναι: «Ορέστεια», «Βιομαγεία», «Δόκτωρ Φάουστους» και «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη (Επίδαυρος 2008), «Έξοδος» και «Έρως Θηλυκρατής» (Μικρή Επίδαυρος 2005-2006), καθώς και άλλες παραγωγές, μεταξύ των οποίων «Ο συλλέκτης», «Πέτρες στις τσέπες του»,  «Όσκαρ» (3 Βραβεία Θεάτρου).

Βραβεύτηκε με Κρατικό Βραβείο της Ένωσης Κριτικών για την παράστασή του «Συμπόσιον 1-Περί Έρωτος», βασισμένο στο κείμενο του Πλάτωνα και Ελλήνων ποιητών (2010, Θέατρο Θησείον του Μιχαήλ Μαρμαρινού).

(ΠΗΓΗ : https://www.ethnos.gr/politismos/55384_o-dimitris-lignadis-sto-timoni-toy-ethnikoy-theatroy   )

Ο διευθυντής του Μαύρου Θεάτρου της Πράγας στο Tvxs.gr: Όλα είναι πιθανά και όχι μόνο στη σκηνή…

“Προσπαθήστε μόνο να θυμάστε ότι τα μόνα θαύματα που μπορούν να μας σώσουν, είναι αυτά που συμβαίνουν μέσα μας!”

Ο διευθυντής του Μαύρου Θεάτρου της Πράγας, Ζίρι Άστερ Σρνετς, γιος του Ζίρι Σρνετς, του ιδρυτή του σύγχρονου Black Light (απο τη  γαλάζια λάμπα φθορισμού απ όπου κάποτε ξεκίνησαν όλα..) Theater, όπως ονομάζεται αυτή η Τέχνη της φαντασίας επι σκηνής, «ο αόρατος άνθρωπος πίσω απο τους αόρατους ανθρώπους» όπως μας συστήνεται, μας μιλάει για τα θαύματα, τις ψευδαισθήσεις και τα εξωτικά, για τα «πρωτόγονα έθνη» και για τον Πίτερ Παν και την Αλίκη.

Ο Ζίρι Σρνετς, από την Παρασκευή 7 μέχρι την Κυριακή 9 Δεκεμβρίου, παρουσιάζει στο Christmas Theater, στο Κλειστό Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου(ΒΕΐκου), το αυθεντικό θέατρο της Πράγας στα ωραιότερα παραμύθια που αγαπήσαμε. Από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων μέχρι τον Πήτερ Παν! Ένα ατελείωτο ταξίδι στην χώρα της φαντασίας και του ονείρου!

Λίγα Λόγια για το Μαύρο Θέατρο της Πράγας

58 χρόνια ζωής κλείνει φέτος το περίφημο Μαύρο Θέατρο της Πράγας, που ίδρυσε ο 86χρονος σήμερα Ζίρι Σρνετς. Η τσέχικη αυτή ομάδα με τους καλλιτέχνες της (ηθοποιοί, που είναι συγχρόνως κουκλοπαίκτες, μίμοι και χορευτές) έρχεται στην Αθήνα για να παρουσιάσει μια παράσταση με τα ωραιότερα παραμύθια, έτσι όπως τα παρουσιάζει ο ιδρυτής του Μαύρου θεάτρου της Πράγας!

«Προσπαθήστε μόνο να θυμάστε ότι τα μόνα θαύματα που μπορούν να μας σώσουν, είναι αυτά που συμβαίνουν μέσα μας!». Με αυτά τα λόγια μας υποδέχεται στο Μαύρο Θέατρο της Πράγας ο Ζίρι Σρνετς, σεναριογράφος και σκηνοθέτης της παράστασης, που είναι επιπλέον μουσικός, ζωγράφος και ποιητής και είναι ο ιδρυτής του. Η τέχνη του Μαύρου Θεάτρου, ενός από τους γνωστότερους παγκοσμίως εκπροσώπους της τσέχικης δραματικής τέχνης, στηρίζεται στο μαύρο που δε φαίνεται πάνω στο μαύρο. Οι ηθοποιοί – χειριστές των αντικειμένων, ντυμένοι στα μαύρα, παίζουν μπροστά από το μαύρο φόντο της σκηνής, αόρατοι για τους θεατές. Έτσι, τα πολύχρωμα αντικείμενα που χειρίζονται είναι σαν να αιωρούνται στον αέρα και ζουν τη δική τους ανεξάρτητη ζωή. Επίσης, σημαντικό στοιχείο είναι και ο ιδιαίτερος φωτισμός, ώστε να αναδεικνύονται τα χρώματα σε σκηνικά, αντικείμενα και ανθρώπινες φιγούρες και να «εξαφανίζονται» οι τεχνικοί και ηθοποιοί, που κουβαλούν τα αντικείμενα, πετυχαίνοντας την ψευδαίσθηση του «πετάγματος».

Το ανακάλυψε τυχαία το 1961 την τεχνική στην οποία στηρίζεται σήμερα η φιλοσοφία του Μαύρου Θεάτρου όταν πειραματιζόταν με τη γαλάζια λάμπα φθορισμού (black light) για την καλύτερη παρουσίαση της διατριβής του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Κρατικού Κονσερβατουάρκαι την Ακαδημίας Θεάτρου της Πράγας, του τμήματος κουκλοθεάτρου. Ο Σρνέτς αποφοίτησε το 1959 και ίδρυσε το Μαύρο θέατρο το 1961. Η ιστορία του θεάτρου λέει πως στο κέντρο της Πράγας υπήρχε μια πολύ παλιά συνοικία, πολύ όμορφη, όπως πολλές

Continue reading “Ο διευθυντής του Μαύρου Θεάτρου της Πράγας στο Tvxs.gr: Όλα είναι πιθανά και όχι μόνο στη σκηνή…”

Αποπέμφθηκε ο διευθυντής της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης προσφύγων

Αποπέμφθηκε ο διευθυντής της υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης, Ανδρέας Ηλιόπουλος, με αφορμή δηλώσεις του στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος», όπου μεταξύ άλλων ζητούσε την επέμβαση Εισαγγελέα  σχετικά με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη χώρα μας για τη διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού.

«Είναι η ώρα να παρέμβουν οι Εισαγγελείς. Εκείνοι είναι που θα δουν, αν υπάρχουν θέματα παραβάσεων των νόμων, και από εκεί και πέρα είναι θέμα των δικαστικών αρχών για το αν θα τα προχωρήσουν. Εγώ λέω ότι έχει χαθεί ο έλεγχος. Επικρατεί ένα χάος αυτή τη στιγμή», αναφέρει ο κ. Ηλιόπουλος στη συνέντευξή του.

Οπως δήλωσε σχετικά ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δημήτρης Βίτσας στο ΑΠΕ «ο κ. Ηλιόπουλος δεν ασκούσε με επάρκεια τα καθήκοντά του και αυτός είναι ο λόγος που την προηγούμενη Παρασκευή του είχε δώσει τη δυνατότητα να παραιτηθεί».

Χαρακτήρισε επίσης «ψευδή» τα όσα αναφέρει στη συνέντευξή του.

Υπενθυμίζεται ότι πριν λίγες εβδομάδες είχε διαρρεύσει στον Τύπο έγγραφο του κ. Ηλιόπουλου προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής στο οποίο επεσήμανε ότι πρέπει στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης των νησιών να παραμένει μόνο ο αριθμός των ατόμων που αντιστοιχεί στη χωρητικότητά τους.

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Βίτσα έχει ως εξής:

«Την περασμένη Τρίτη το πρωί και ώρα 10:00 κάλεσα τον κ. Ηλιόπουλο, διευθυντή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης και του ανακοίνωσα ότι δεν μπορεί να συνεχισθεί η συνεργασία του με το υπουργείο, λόγω πολλαπλών αδυναμιών ανταπόκρισης στα καθήκοντά του. Του ζήτησα να μου απαντήσει το πρωί της Παρασκευής εάν θα παραιτηθεί ή θα πρέπει να ακολουθήσω τη διαδικασία για την παύση του. Μου είπε ότι θα έχω την τελική του απάντηση για το τρόπο αποχώρησής του την Παρασκευή το πρωί. Την επιλογή αυτή τού την έδωσα, σεβόμενος την ιστορία του και το προηγούμενο στρατιωτικό του αξίωμα. Με όσα αναληθή αναφέρει στη σημερινή του συνέντευξη στην εφημερίδα “Φιλελεύθερος”, θεωρώ ότι έχω την απάντησή του και φυσικά θα κινηθούν οι δέουσες νομικές διαδικασίες εναντίον του για όσα ψευδώς αναφέρει».

(ΠΗΓΗ :  https://www.thriassio.gr/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%80%CE%AD%CE%BC%CF%86%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CF%85%CE%B8%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%85%CF%80%CE%B7%CF%81%CE%B5%CF%83%CE%AF/  )

Κατά Σαμαρά ο πρώην διευθυντής του Kολεγίου – «Ο κακομαθημένος γιόκας σου…»

Με μια σκληρή, αλλά αληθινή – λόγω της εμπειρίας του – ανάρτηση, ο πρώην διευθυντής του Κολεγίου Αθηνών και νυν του Πειραματικού Σχολείου Αθηνών, Κωστής Κοντογιάννης δίνει αποστομωτική απάντηση στον Αντώνη Σαμαρά για την υπόθεση της αντιγραφής του γιου του.

Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση του πρώην διευθυντή του Κολεγίου Αθηνών:

«Πόσο παραδοσιακός!!! Αντώνη μου κανενας δε θέλει να εξοντώσει κανέναν. Ο γιοκας σου δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που καταλαμβάνει όλο το χώρο που του αφήνουν.

»Η συμπεριφορά περιγράφεται ως «Φαινόμενο του αερίου». Στο σχολείο που προεδρεύει ο θείος του με διαρκή ρουσφέτια, με τη λογική «αυτά τα μαγαζιά εμεις τα φτιάξαμε», με παρεμβάσεις στην πρόσληψη εκπαιδευτικών, στην αξιολόγηση μαθητών, στην έκδοση αποτελεσμάτων κλπ κλπ. λογικό είναι να θεωρεί ότι δικαιούται να γράψει το διάγωνισμα της χημείας συλλογικά.

»Να ζητήσει και a little help from my friends που έλεγε και ο Joe Cocker.Στοιχειώδης κομψότητα δε μου επιτρέπει να αναφέρω προσωπικά τηλεφωνήματα που έχω δεχτεί και είχα τη χαρά να απορρίψω και να αρνηθώ να ικανοποιήσω στη διάρκεια της θητείας μου στο Κολέγιο.

»Το θέμα δεν είναι τι έκανε το κακομαθημένο παιδάκι σου. Παιδί είναι θα κάνει και καμία χαζομάρα. Το θέμα δεν είναι ούτε η στημένη απόλυση της εκπαιδευτικού.

»Όλοι ξέρουμε ότι ήταν στημένη, όλοι ξέρουμε ότι στο Κολέγιο, ειδικά επι διοίκησης του αδελφού σου, δε λειτούργησε καμία διαδικασία αξιολόγησης, αλλά απλώς ο διαρκής έλεγχος συμφωνίας με τις επιταγές του προέδρου και των εμπίστων του.

»Η συγκεκριμένη εκπαιδευτικος απολύθηκε διότι το σύμπλεγμα της οικογένειας δε θα μπορούσε να ανεχτεί την προσβολή (είπαμε τα «μαγαζιά αυτά εσείς τα φτιάξατε»).

»Η επίκληση της «δικαιοσύνης» είναι ξεκαρδιστικό ανεκδοτο, όσο ξεκαρδιστική είναι και η ανεξαρτησία της.

»Το Δράμα είναι ότι1. Ο τζουτζες σου δε διστάζει να λιντσάρει την άτυχη καθηγήτρια που είχε την ατυχή έμπνευση να αντιμετωπίσει το βλαστάρι σου ως μαθητη και όχι ως χυδαίο γαλαζοαίματο, και μάλιστα να την λιντσάρει όχι όσο ζούσε, αλλά τώρα που είναι πεθαμένη.

»2. Ότι τόσο εσύ όσο και το κόμμα σου τολμάτε και μιλάτε για αριστεία, ευτελιζοντας τη λέξη και το νόημα της. Λες και μπορούμε να αγνοήσουμε το ποσό βαθιά αγράμματος και βάρβαρος πρέπει να είναι κάποιος για να λειτουργεί όπως εσύ και ο σμπίρος σου, στη συγκεκριμένη περίπτωση.»

(ΠΗΓΗ :  https://www.tribune.gr/politics/news/article/494550/katapeltis-kata-samara-o-proin-dieythyntis-toy-kolegioy-o-kakomathimenos-giokas-soy.html  )

Αποκάλυψη: Αργόμισθος στο Δημόσιο ο διευθυντής της εφημερίδας «Φιλελεύθερος»

Θα περίμενε κανείς ότι πίσω από τα έντυπα που μηρυκάζουν τα περί κακού και άκρως δυσλειτουργικού δημοσίου βρίσκονται άνθρωποι που κάθε άλλο παρά σχετίζονται με το κράτος. Είναι όμως έτσι; Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα Documento της Κυριακής και ο Μάριος Αραβαντινός, η απάντηση στο παραπάνω ρητορικό ερώτημα είναι «όχι».

Και τούτο διότι το πρώην στέλεχος του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και διευθυντής σήμερα της εφημερίδας «Φιλελεύθερος», η οποία στηρίζει ανοικτά τη γραμμή της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, λαμβάνει εδώ και χρόνια έξτρα μισθό από το δημόσιο. Πρόκειται για τον Παναγιώτη Λάμψια, ο οποίος εμφανίζεται να εργάζεται στον ΟΑΕΔ ως δημοσιογράφος και συγκεκριμένα ως υπάλληλος της Διεύθυνσης Γραμματείας Διοικητή.

Ο Π. Λάμψιας, το όνομα του οποίου υπήρχε (αν και ο ίδιος το αρνήθηκε) και στη λίστα Λαγκάρντ, προσλήφθηκε στο δημόσιο, όπως πληροφορείται το Documento, το μακρινό 1989. Το πόσες φορές πάτησε από τότε το πόδι του στον ΟΑΕΔ είναι άγνωστο, αν και η απουσία του, όπως ψιθυρίζεται στα πηγαδάκια του οργανισμού, είναι εδώ και χρόνια αισθητή. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που στις αρχές του 2015 η νέα διοικήτρια του ΟΑΕΔ, Μαρία Καραμεσίνη, του επέβαλε ποινή αργίας, ενώ παραπέμφθηκε και στο πειθαρχικό όργανο του υπουργείου Εργασίας, το οποίο επικύρωσε την ποινή θέτοντάς τον σε αργία για έναν χρόνο.

Κατά πληροφορίες, ο διευθυντής του «Φιλελεύθερου» υποστήριξε ότι «διώκεται πολιτικά», με αποτέλεσμα να διαταχθεί ένορκη διοικητική εξέταση (ΕΔΕ) ώστε να διαπιστωθεί αν πράγματι εκτελούσε τα καθήκοντά του στον οργανισμό. Τελικά πριν από περίπου τρεις μήνες ο Π. Λάμψιας σταμάτησε να λαμβάνει τον μισθό του κατόπιν σχετικής απόφασης του ΟΑΕΔ, ενώ το πόρισμα της ΕΔΕ τέθηκε πρόσφατα υπόψη των αρμόδιων οργάνων του υπουργείου Εργασίας, τα οποία σε εύλογο χρονικό διάστημα θα πρέπει να αποφανθούν για το μέλλον του δημοσιογράφου στον οργανισμό.

Το όνομα του Π. Λάμψια, πάντως, βρίσκεται σε μια σειρά από λίστες με ονόματα υπαλλήλων που λαμβάνουν χρήματα ακόμη και για υπερωριακή εργασία ως μέρος του μισθού τους. Πρόκειται για επίσημα έγγραφα του ΟΑΕΔ, στα οποία καθένας μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση με μια γρήγορη αναζήτηση στη Διαύγεια.

Ο δημόσιος υπάλληλος που μισεί το δημόσιο

Αν και δημόσιος υπάλληλος εδώ και περίπου 30 χρόνια, ο διευθυντής του «Φιλελεύθερου» δεν φαίνεται να συμπαθεί το δημόσιο. Δαγκώνοντας κατά κάποιον τρόπο το χέρι που τον ταΐζει, ο Π. Λάμψιας αρθρογραφεί συχνά, άλλοτε καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς του κράτους «για διευθετήσεις συχνά ύποπτες και ενίοτε κραυγαλέες» κι άλλοτε κάνοντας λόγο για «ρουσφέτια στα όρια του νόμου και μερικές φορές και πέραν αυτού», για φωτογραφικές διατάξεις μέσω των οποίων «τρέχουν να τακτοποιήσουν διάφορες υποθέσεις φίλων τους» και για περίεργα ρουσφέτια ημετέρων.

Το ίδιο εξάλλου πράττει και μέσω των πρωτοσέλιδων της εφημερίδας «Φιλελεύθερος», η οποία συχνά γράφει για «παρακράτος» και «καθεστώς», ενώ πολλές φορές από τότε που ο Π. Λάμψιας ανέλαβε διευθυντής της έχει κυκλοφορήσει με ρεπορτάζ για «προσλήψεις από το παράθυρο», για «βιομηχανία διορισμών» και για «επέλαση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο κράτος», ακόμη και με αποκάλυψη για δημόσιο υπάλληλο ο οποίος έχρησε εαυτόν ανάπηρο για να πάρει πλήρη σύνταξη.

Η δαιμονοποίηση 

Στα περίπου οκτώ χρόνια της κρίσης στη χώρα μας αν κάτι έχει δαιμονοποιηθεί σχεδόν για τα πάντα, είναι το δημόσιο. Οι «τεμπέληδες» δημόσιοι υπάλληλοι έγιναν επωδός στα χείλη όσων επιχειρούν να βρουν αποδιοπομπαίο τράγο, το δημόσιο συρρικνώθηκε και απαξιώθηκε όσο ποτέ στο παρελθόν και σημαντική μερίδα του κόσμου πιστεύει και υποστηρίζει με σθένος ότι ο περαιτέρω περιορισμός του κράτους αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα.

Η θέση αυτή, που πολιτικά εκφράζεται από το αποκαλούμενο και «ακραίο κέντρο» με κεντρικό πυλώνα τη ΝΔ και τον Κυρ. Μητσοτάκη, τείνει με την αμέριστη βοήθεια μέσων ενημέρωσης και δημοσιογράφων που εμφανίζονται περίπου ως αυθεντίες να παγιωθεί στην ελληνική κοινωνία. Αν κανείς συνυπολογίσει τα δημοσιεύματα που θέλουν το δημόσιο να έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε παραμάγαζο της κυβέρνησης, η οποία κατηγορείται διαρκώς για αθρόους διορισμούς δικών της παιδιών, τότε εύκολα μπορεί να αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύεται η απαξίωση κάθε γραναζιού του κρατικού μηχανισμού.

Ο όψιμος προβληματισμός ορισμένων για ένα δημόσιο που δίχως αμφιβολία υπήρξε υδροκέφαλο και συχνά προβληματικό δημιουργεί όμως ερωτήματα. Ποιον και τι ακριβώς εξυπηρετούν, μα κυρίως ποιοι είναι εκείνοι που με ζέση υποστηρίζουν τα τελευταία χρόνια την ανάγκη ενός μικρότερου κράτους και αποκαλύπτουν (ή ανακαλύπτουν) το φαινόμενο των διορισμών φίλων ή συγγενών;

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/apokalypsh-argomisoos-sto-dhmosio-o-dieyoynths-ths-efhmeridas-fileleyoeros  )