ΔΕΗ: Αυτά είναι τα νέα τιμολόγια

Πακέτο διάσωσης της ΔΕΗ ύψους 500 εκατ. ευρώ με ουδέτερο αποτέλεσμα για τους καταναλωτές, καθώς οι αυξήσεις στην κιλοβατώρα αντισταθμίζονται από τις μειώσεις του ΦΠΑ και του ΕΤΜΕΑΡ, αποφασίζει μεθαύριο Παρασκευή το Διοικητικό Συμβούλιο της επιχείρησης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η εισήγηση του νέου προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της επιχείρησης, Γιώργου Στάσση προς το ΔΣ θα περιλαμβάνει:

* Αύξηση της χρέωσης ανά κιλοβατώρα (ανταγωνιστικό σκέλος τιμολογίων) για την ενίσχυση των εσόδων της ΔΕΗ που όμως αντισταθμίζεται πλήρως για τους καταναλωτές από τη μείωση του ΦΠΑ και του ΕΤΜΕΑΡ. Σημειώνεται ότι η ΔΕΗ θα παραμείνει ο πάροχος με το χαμηλότερο πάγιο τέλος της αγοράς.

* Μείωση της έκπτωσης συνέπειας από το 10 στο 5%

* Θέσπιση ρήτρας CO2 για τα νοικοκυριά χωρίς άμεση επίπτωση στους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

* Επιπλέον έκπτωση 50% για τα μηχανικά υποστηριζόμενα άτομα, που είναι δικαιούχοι του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου.

Ειδικότερα, τα τιμολόγια της ΔΕΗ διαμορφώνονται από 1ης Σεπτεμβρίου ως εξής:

– Για κατανάλωση έως 2000 κιλοβατώρες το τετράμηνο, η νέα τιμή είναι 0,11058 ευρώ ανά κιλοβατώρα από 0,0946 που είναι η ισχύουσα χρέωση.

– Από 2000 κιλοβατώρες και πάνω η νέα τιμή διαμορφώνεται σε 0,11936 ευρώ ανά κιλοβατώρα, έναντι 0,10252 τώρα.

– Και για το νυχτερινό ρεύμα η νέα τιμή διαμορφώνεται σε 0,07897 ευρώ ανά κιλοβατώρα έναντι 0,0661 σήμερα.

Οι αυξήσεις στην κιλοβατώρα διαμορφώνονται από 16,4 έως 19,4% και αντισταθμίζονται πλήρως όπως έχει δεσμευθεί ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης, από τη μείωση του ΦΠΑ και του ΕΤΜΕΑΡ. Η μείωση του ΦΠΑ στο 6% από 13%, αποφασίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και έχει ήδη τεθεί σε ισχύ, ενώ η μείωση του ΕΤΜΕΑΡ, αναμένεται να οριστικοποιηθεί την Παρασκευή και κατά τις πληροφορίες θα διαμορφωθεί για την οικιακή κατανάλωση στα 17 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από 22,67 ευρώ που είναι τώρα (μείωση 25%).

– Παραμένει η έκπτωση συνέπειας αλλά περιορίζεται στο 5% από 10% που είναι σήμερα. Σημειώνεται ότι η έκπτωση είχε οριστεί αρχικά στο 15% και περιορίστηκε ήδη σε 10% από 1ης Απριλίου 2019.

– Όσον αφορά στη ρήτρα CO2, σημειώνεται ότι η ΔΕΗ έχει ήδη μετακυλήσει μερικώς στη Μέση Τάση τις επιβαρύνσεις που προκύπτουν από την υποχρέωσή της να αγοράζει δικαιώματα για τις εκπομπές ρύπων των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, κυρίως τις λιγνιτικές που είναι οι πιο ρυπογόνες. Τώρα η ίδια ρήτρα εισάγεται σε ήπια μορφή και στα τιμολόγια της Χαμηλής Τάσης. Με τα σημερινά δεδομένα σε σχέση με τις τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων δεν θα υπάρξει επιβάρυνση από το μέτρο αυτό στο συνολικό ποσό που πληρώνουν τα νοικοκυριά που είναι πελάτες της ΔΕΗ.

Βάση υπολογισμού της ρήτρας θα είναι η τωρινή επιβάρυνση της ΔΕΗ για τα δικαιώματα εκπομπής η οποία για τη χαμηλή τάση είναι 15,68 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Σημειώνεται ότι αντίστοιχη ρήτρα που συνδέεται με τη διακύμανση των τιμών χονδρικής της ηλεκτρικής ενέργειας («Οριακή Τιμή του Συστήματος») περιλαμβάνεται ήδη στα τιμολόγια των εναλλακτικών προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ΔΕΗ θα προχωρήσει επίσης στην κατάργηση των εκπτώσεων στις χρεώσεις CO2 για τη μέση τάση (βιομηχανίες και μεγάλες εμπορικές αλυσίδες), όπου ήδη εφαρμόζεται η ρήτρα ρύπων.

– Στα άτομα με μηχανική υποστήριξη που είναι δικαιούχοι του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου (ΚΟΤ) η ΔΕΗ θα παρέχει έκπτωση 50% στο ανταγωνιστικό μη επιδοτούμενο κόστος του ρεύματος. Όπως είναι γνωστό το Δημόσιο επιδοτεί τα τιμολόγια των δικαιούχων του ΚΟΤ κατά 0,045 έως 0,075 ευρώ ανά κιλοβατώρα. Στο ποσό που απομένει μετά την επιδότηση, η ΔΕΗ θα παρέχει έκπτωση 50%. Διευκρινίζεται ότι το μέτρο δεν αφορά τους λοιπούς δικαιούχους του ΚΟΤ, όσους δηλαδή δεν είναι μηχανικά υποστηριζόμενοι.

Τα νέα τιμολόγια αποτελούν μέρος του πακέτου μέτρων που θα εφαρμοστεί προκειμένου η επιχείρηση να αποφύγει σοβαρούς κινδύνους, ακόμα και για την επιβίωσή της, μετά τα ζημιογόνα αποτελέσματα για το 2018 και το 2019 μέχρι στιγμής. Όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές πιθανή επιδείνωση των προειδοποιήσεων του ορκωτού ελεγκτή (Ernst & Young) για την βιωσιμότητα της εταιρείας, στην έκθεση που αναμένεται στις 24 Σεπτεμβρίου, θα οδηγούσε σε δραματικές εξελίξεις που μπορεί να περιλαμβάνουν ακόμη και στάση πληρωμών (για μισθούς, προμηθευτές κλπ), αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής, χαρακτηρισμό των δανείων της ΔΕΗ ως μη εξυπηρετούμενων κ.ά., με προφανώς σοβαρότατες επιπτώσεις στο σύνολο της οικονομίας. Ήδη ο ελεγκτής ανέφερε στην έκθεση για τα αποτελέσματα του 2018 ότι υπάρχει «ουσιώδης αβεβαιότητα η οποία ενδεχομένως θα εγείρει σημαντική αμφιβολία σχετικά με τη δυνατότητα της Εταιρείας και του Ομίλου να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους».

Η δέσμη μέτρων για τη σωτηρία της ΔΕΗ περιλαμβάνει ακόμη την απόδοση στην επιχείρηση των οφειλομένων από την παροχή Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας του παρελθόντος, εξόφληση οφειλών από φορείς του Δημοσίου, ασφυκτική πίεση προς τους στρατηγικούς κακοπληρωτές με εξώδικα και εντολές αποκοπής (30.000 εντολές αποκοπής για στρατηγικούς κακοπληρωτές το τελευταίο δίμηνο), τιτλοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Επίσης το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θα διεκδικήσει από την ΕΕ την κατάργηση των δημοπρασιών λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής («ΝΟΜΕ») που είχε αποτέλεσμα να υποχρεωθεί η ΔΕΗ να πουλά ρεύμα κάτω του κόστους στους ανταγωνιστές της ενώ θα επιδιώξει επίσης την αύξηση του στόχου για το μερίδιο αγοράς της ΔΕΗ στη λιανική που είχε τεθεί στο 50%.

Κύκλοι της ΔΕΗ ανέφεραν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι οι αποφάσεις για τα τιμολόγια είναι ισορροπημένες καθώς στη σωτηρία της επιχείρησης καλούνται να συμβάλουν όλες οι πλευρές: οικιακοί καταναλωτές και επαγγελματίες μέσω της μείωσης της έκπτωσης συνέπειας, η βιομηχανία με την ρήτρα για το διοξείδιο του άνθρακα, το Δημόσιο με τη μείωση του ΦΠΑ και την καταβολή των ΥΚΩ και οι ανταγωνιστές της ΔΕΗ, εναλλακτικοί προμηθευτές με την κατάργηση των ΝΟΜΕ.

(ΠΗΓΗ  : http://newsique.gr/2019/08/dei-afta-einai-ta-nea-timologia/?fbclid=IwAR3g6d1w7h-lL5IdsSyu5yDFrn8PSX0viIkhi94qiHyNaK7BRJz-u_1yUfk  )

To γαλάζιο κράτος Μητσοτάκη είναι εδώ

Τo νομοσχέδιο για το «επιτελικό κράτος» που κατατέθηκε αργά χθες το βράδυ στην Βουλήσηματοδοτεί, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές «την αρχή υλοποίησης των προεκλογικών  δεσμεύσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη». Και, κατά τις ίδιες πηγές στέλνει και το πρώτο μήνυμα για το νέο μοντέλο διακυβέρνησης μέσα από το οποίο «οι ιδεοληψίες και τα γραφειοκρατικά εμπόδια του χθες τελειώνουν».

Με ανάλογα μηνύματα θα εμπλουτιστεί προφανώς και η σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, μέσα από την – πρoφανώς – στεγανοποιημένη επικοινωνιακή ομπρέλα που έχει τεθεί στην υπηρεσία του κυβερνητικού έργου. Στην πραγματικότητα όμως, το πρώτο νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν είναι παρά η επισφράγιση της εγκαθίδρυσης ενός νέου, υπερσυγκεντρωτικού, κράτους που μέσα από τις διακηρύξεις περί αποκομματικοποίησης επιβάλει το ακριβώς αντίθετο – την πλήρη, γαλάζια, κομματικοποίηση και αδιαφάνεια στην κρατική λειτουργία.

Δεν είναι τυχαίο ότι το νομοσχέδιο ουδέποτε τέθηκε στο opengov για ανοιχτή διαβούλευση, όπως όφειλε, λόγω «πίεσης χρόνου», σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή. Μάλιστα μετά το θόρυβο που προκλήθηκε το νομοσχέδιο αναρτήθηκε τελικά στο opengov ενώ είχε ήδη κατατεθεί στη Βουλή και άρα χωρίς διαβούλευση. Όσο για την ουσία του, η βάση του είναι η υπερσυγκέντρωση εξουσιών και κρατικών λειτουργιών σε ένα πρωθυπουργοκεντρικό επιτελείο, αποτελούμενο στην συντριπτική πλειοψηφία του, από μη εκλεγμένα πρόσωπα.

Διαβάστε επίσης 

Με βάση τις προβλέψεις του νομοσχεδίου, η ευθύνη για τον έλεγχο του κυβερνητικού έργου μεταβιβάζεται πλήρως στην προεδρία της κυβέρνησης, ορίζονται «Επιτροπές Εργασίας» – αγνώστου μέχρι στιγμής σύνθεσης – , κάτω από το επίπεδο του υπουργικού Συμβουλίου, οι οποίες θα προετοιμάζουν τα θέματα της κυβερνητικής ατζέντας, ενώ επί της ουσίας καταργείται το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, όπως και ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης και οι Επιθεωρητές Υγείας και Δημοσίων Έργων.

Η κατάργηση, όπως συνέβη και στην περίπτωση του ΣΔΟΕ και του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, γίνεται δια της μεταφοράς των «διάσπαρτων δομών» των συγκεκριμένων ελεγκτικών φορέων σε μια νέα «Εθνική Αρχή Διαφάνειας», η οποία όμως ακόμη δεν έχει συσταθεί. Παραμένει άγνωστο επίσης εάν και μετά την σύστασή της θα είναι ανεξάρτητη αρχή ή όχι.

Μια ακόμη διαφημιζόμενη κίνηση «αποκομματικοποίησης» του Δημοσίου είναι η δημιουργία θέσης «υπηρεσιακού γενικού γραμματέα». Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο υπηρεσιακός γραμματέας θα επιλέγεται μεν μέσω ΑΣΕΠ αλλά θα υπάρχει «απαγορευτικό» εάν έχει συναφή προϋπηρεσία με την προηγούμενη κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, θα απαγορεύεται να έχει αποσπαστεί σε κόμμα ή να έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας πέντε χρόνια πριν την αίτηση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αποκλείονται αυτομάτως όλοι είχαν υπηρετήσει ως Γενικοί Γραμματείς, ή σε συναφείς θέσεις, επί της προηγούμενης κυβέρνησης, ακόμη κι εάν δεν ήταν κομματικά στελέχη, είχαν επιτυχή θητεία και πληρούν όλα τα τεχνοκρατικά κριτήρια.

Ανάλογο μοντέλο κομματικοποίησης δια της… «αποκομματικοποίησης» δείχνει υπηρετούν και τα fake news περί δήθεν μείωσης του αριθμού των μετακλητών που προσλαμβάνουν υπουργοί και υφυπουργοί. Οι «στρατιές» των μετακλητών του ΣΥΡΙΖΑ είχαν αποτελέσει μια ακόμη προεκλογική προπαγανδιστική σημαία της ΝΔ, εν τέλει όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη αυξάνει αντί να μειώνει τον αριθμό των μετακλητών υπαλλήλων για τους υπουργούς και τους υφυπουργούς. Συγκεκριμένα, κάθε υπουργός θα μπορεί να έχει 9 μετακλητούς υπαλλήλους συν δύο δημοσιογράφους, ενώ θέση δημοσιογράφου προβλέπεται πλέον και για τους υφυπουργούς. Στην προηγούμενη κυβέρνηση κάθε υπουργός είχε μέχρι 5 μετακλητούς και 1 δημοσιογράφο (Γραφείο Τύπου), ενώ δεν προβλέπονταν θέσεις δημοσιογράφων ούτε για τους υφυπουργούς, ούτε για τους αναπληρωτές υπουργούς…

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/ellada/galazio-kratos-mitsotaki-einai-edo  )

Οριστικό: Τα νέα σχολικά βιβλία στη Βόρεια Μακεδονία θα γράφουν ότι Μακεδονία του Μεγάλου Αλέξανδρου είναι Ελλάδα

Η συμφωνία των Πρεσπών παράγει πλέον Ιστορικά αποτελέσματα. Η Ελλαδα πήρε πίσω … όλη την Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας καθώς και επισημα πλέον τα παιδιά της γειτονικής χώρας θα διδάσκονται στα σχολεία την ιστορική αλήθεια ότι η Αρχαία Μακεδονία, η Ιστορία της και ο Πολιτισμός της είναι Ελληνική.

Αρχαία Μακεδονία ίσον Ελλάδα, αυτό θα διδάσκουν στα παιδιά στα σχολεία στη γειτονική μας χώρα της Βορειας Μακεδονίας μετα τη σημερινή ιστορικής σημασίας συμφωνία της επιστημονικής επιτροπής στα Σκόπια με την συμμετοχή των Ελλήνων ιστορικών…

Το Κοινό ανακοινωθέν μετά τη Δεύτερη Συνάντηση της Μεικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά ζητήματα που συστάθηκε δυνάμει του άρ. 8 παρ. 5 της Συμφωνίας των Πρεσπών αναφερει πως η Μεικτή Διεπιστημονική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων αποφάσισε την εναρμόνιση των σχολικών βιβλίων με τη Συμφωνία των Πρεσπών .

(ΠΗΓΗ : https://thefaq.gr/oristiko-ta-nea-scholika-vivlia-sti-voreia-makedonia-tha-grafoyn-oti-makedonia-toy-megaloy-alexandroy-einai-ellada/?fbclid=IwAR3q_x9O-2rjj3gp2LaqsGXk4yxS1ZUMpqvRMFH_iwtapxB8CmKCIsMBvgY )

 

UPόψεις: Να τελειώνουμε με το παραμύθι «η δικαιοσύνη είναι τυφλή»

Η δικαιοσύνη μια χαρά βλέπει. Ο αμφιβληστροειδής της λειτουργεί άψογα εξ ου και μπορεί να διακρίνει ποιον έχει απέναντι της κι αναλόγως να τον κρίνει. Το σφάλμα δεν βρίσκεται στην όρασή της αλλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρχει δικαιοσύνη άνευ ισοτιμίας.

Δάφνη Απότσου

Ούτε μπορεί η ισοτημία να είναι exclusive. Διότι το ευεργέτημα αναστολής της εκτέλεσης πρωτόδικης ποινής του καταδικασθέντα παιδόφιλου, πρώην βουλευτού της ΝΔ, Ν. Γεωργιάδη το αποδίδουμε ακριβώς σε αυτή την exclusive ισότητα που συμπεριλαμβάνει και τον καταδικασθέντα σε κάθειρξη σε 13 ετών, πρώην βουλευτή της ΝΔ, Π. Μαντούβαλο για παραδικαστικό κύκλωμα, τον καταδικασθέντα σε κάθειρξη 15 ετών, τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Γ. Ανθόπουλο για τοκογλυφία και λοιπά άλλα ένοχα λευκά κολλάρα. Αλλά δεν περιλαμβάνει την καθαρίστρια από το Βόλο που πλαστογράφησε απολυτήριο δημοτικού για να εξασφαλίσει δουλειά. Αυτή δεν είχε λευκό κολλάρο να της εξασφαλίσει αναστολή μιας αδιανόητης ποινής. Το σφουγγαρόπανό της είχε…

Οι προκαταλήψεις της δικαστικής εξουσίας που υπονομεύουν μία αντικειμενική έρευνα ή μία δίκαιη δίκη δεν σταματούν εδώ. Αυτή την περίοδο διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό μια δίκη που μας αφορά με ένταση. Όχι επειδή δολοφονήθηκε εν ψυχρώ το δικό μας παιδί, αλλά επειδή η στοχευμένη σφαίρα που αφαίρεσε τη ζωή του Α. Γρηγορόπουλου, σκότωσε κομμάτι της ψυχής και του νου πολλών από εμάς κι αυτή η απώλεια δεν αντικαθίσταται. Ακούσαμε λοιπόν τον εισαγγελέα της έδρας να μιλά για ε-πι-πο-λαι-ό-τη-τα του εκτελεστή Κορκονέα. Ο μόνος επιπόλαιος ήταν του τραγουδιστή Καλατζή, έγραψε κάποιος εύστοχα στα social media. Ενώ όλα τα αποδεικτικά στοιχεία αλλά κι οι σκόπιμες παραλείψεις των αρχών που συνόδευσαν μετέπειτα την πράξη του ειδικού φρουρού, δείχνουν συνειδητή πρόθεση, ο εισαγγελέας εστιάζει στο γεγονός ότι ο θύτης είναι ένστολος και το ανήλικο θύμα κυκλοφορούσε βράδυ στα Εξάρχεια. Αυτό αυτομάτως αλλοιώνει την ερμηνεία της πραγματικότητας.

Αυτά τα δύο οριακά παραδείγματα, η δίκη του Ν. Γεωργιάδη κι η δίκη του Α. Γρηγορόπουλου, που απασχολούν την επικαιρότητα, επαληθεύουν ότι «το δίκαιο του ισχυρότερου είναι κι αυτό δίκαιο». Κι εδώ είναι ο ρόλος της κοινωνίας και της έντιμης δημοσιογραφίας. Να παλεύουν για την αλήθεια από όπου κι αν προέρχεται, να ανταποκρίνεται η δικαστική απόφαση στην βαρύτητα του εγκλήματος και να υπάρχει ισοτιμία.

(ΠΗΓΗ  : https://www.koutipandoras.gr/article/na-teleionoyme-me-paramythi-i-dikaiosyni-einai-tyfli   )

Γιατί τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι μια πολύ κακή ιδέα

“Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που δεν έχει ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ίδια στιγμή που ακόμη και η Βόρεια Κορέα έχει”, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος στη Βουλή, την προηγούμενη εβδομάδα, κατηγορώντας τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ότι δεν βρήκε να πει κουβέντα για το γεγονός ότι “δεκάδες χιλιάδες φοιτητές επιλέγουν να σπουδάσουν σε ιδιωτικά ακαδημαϊκά ιδρύματα στο εξωτερικό και χιλιάδες καθηγητές να εργαστούν σε αυτά”.

Την ίδια στιγμή, που ο πρόεδρος της ΝΔ έλεγε και ξαναέλεγε εμφατικά ότι για τη ΝΔ η δημόσια Παιδεία είναι «αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα» προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του, το κόμμα του πρότεινε την αλλαγή του άρθρου 16 που ορίζει ότι η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση είναι δωρεάν για όλους τους πολίτες και παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση, καθώς και ότι η διδασκαλία και η έρευνα είναι ελεύθερες. Μην έχοντας τις απαραίτητες ψήφους για να περάσει την πρόταση, η ΝΔ μάλιστα επιχείρησε να κάνει μια «ντρίπλα» προτείνοντας να αφαιρεθεί η αναφορά σε μη ιδιωτικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και να παραμείνει η φράση μη κερδοσκοπικά, ώστε όταν βρεθεί στα πράγματα, να μπορέσει να ανοίξει το παράθυρο της εμπορευματοποίησης της Παιδείας και να βάλει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στο παιχνίδι από την πίσω πόρτα.

Και το άγριο αυτό πρόσωπο της εμπορευματοποίησης της ανώτατης Παιδείας μπορεί εύκολα να το δει κανείς στην αποτυχία των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Πορτογαλία, στην εκτόξευση των διδάκτρων που φόρτωσαν με υπέρογκα δάνεια τους φοιτητές στις ΗΠΑ, στα think tanks, τις εταιρείες και τους μεγάλους οργανισμούς που οικειοποιήθηκαν κι αποικιοκράτησαν την έρευνα αλλά και στο χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων που αντικατοπτρίζεται όχι μόνο στην εκπαιδευτική αγορά αλλά και στην αγορά εργασίας.

Μερικές κουβέντες για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια

Όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης πράγματι πολλοί νέοι επιλέγουν κάθε χρόνο να μεταναστεύσουν εκτός συνόρων για να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Αυτό που δεν εξήγησε όμως είναι το γιατί το κάνουν. Θέλουν να σπουδάσουν στο αντικείμενο της σχολής πρώτης προτίμησης στην οποία δεν κατάφεραν να εισαχθούν, να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα σπουδών που δεν προσφέρει το ελληνικό πανεπιστήμιο ή να αποκτήσουν χωρίς τον κάματο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ένα οποιοδήποτε πτυχίο που θα αυξήσει τις πιθανότητές τους στην αγορά εργασίας; Όποια κι αν είναι η ερώτηση, η απάντηση δεν είναι σίγουρα το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Κι αυτό γιατί στην μεν πρώτη περίπτωση πρέπει να αναλογιστεί κανείς πώς μια μέση οικογένεια, που δύσκολα αντέχει το βάρος των φροντιστηρίων για μία ακόμη χρονιά ώστε να ξαναδώσει το παιδί της Πανελλήνιες, θα αντέξει να χρηματοδοτήσει το κόστος διαβίωσης ενός φοιτητή στο εξωτερικό, στη δεύτερη η απάντηση είναι πως πρέπει να γίνουν ενέργειες ώστε να αναβαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί η δημόσια Παιδεία κι όχι να αναπληρώσει η αγορά τα κρατικά κενά και στην τρίτη ότι τελικά η εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης στοχεύει άμεσα στη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ της οικονομικής ελίτ και των φτωχών.

Το γεγονός μάλιστα ότι πολλοί νέοι ξεκινούν το ταξίδι τους για το εξωτερικό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό έχει ως τελικό προορισμό ένα ιδιωτικό Πανεπιστήμιο. Στην Ευρώπη, η παράδοση της δωρεάν Παιδείας κρατάει ακόμη σθεναρή αντίσταση στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης άλωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ακόμα και στη Γερμανία η μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι δωρεάν όπως και στην Ελλάδα. Στη χώρα λειτουργούν 83 ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου σπουδάζει μόλις το 1% των Γερμανών φοιτητών, δεν χαίρει επιστημονικής αναγνώρισης και πολλά είτε έκλεισαν ήδη, είτε οδηγούνται σε κλείσιμο. Μέχρι και στον οικονομικό παράδεισο της Ελβετίας τα δίδακτρα τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι τόσο χαμηλά που είναι σχεδόν σαν να είναι δωρεάν.

Εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί η Αγγλία, όπου τα δίδακτρα θεσπίστηκαν για πρώτη φορά στα δημόσια Πανεπιστήμια το 1998 από την κυβέρνηση του Tony Blair και ορίστηκαν στις 1.000 λίρες και σήμερα έχουν ξεπερνάει κατά μέσο όρο το όριο των 10.000 λιρών. Μάλιστα στη Βρετανία τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια στα οποία καταλήγει η πλειοψηφία των Ελλήνων φοιτητών – μεταναστών μετρώνται στα δάχτυλα και είναι δύσκολο ακόμη και να ανακαλέσει κανένας το όνομά τους, καθώς δεν κατέχουν εξέχουσα θέση στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Η αποτυχία της Πορτογαλίας

Η περίπτωση της Πορτογαλίας είναι ένα πολύ ενδεικτικό παράδειγμα που αποδεικνύει γιατί τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια είναι μια πολύ κακή ιδέα, ακόμα κι αν ξεκινήσουν σαν μια καλή ιδέα.

Επί Σαλαζάρ και Καετάνο η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν ένα προνόμιο κυρίως για την ελίτ και τους οπαδούς τους. Μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων το 1974 κι εν μέσω των θυελλωδών πολιτικών της απόνερων, το νέο Σύνταγμα της χώρας έδωσε το θεσμικό πράσινο φως για την ίδρυση ιδιωτικών ακαδημαϊκών ιδρυμάτων. Ο ξεριζωμός των θιασωτών του διδακτορικού καθεστώτος από τις έδρες των «ναών» της εκπαίδευσης, οι αλλαγές στα εκπαιδευτικά προγράμματα, ο μικρός αριθμός των δημοσίων Πανεπιστημίων αλλά και το αίτημα για μεγαλύτερη πρόσβαση στην ανώτατη Παιδεία έκανε τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια να φαντάζουν ως την ιδανική λύση που θα διασφάλιζε τόσο την ποιότητα των προσφερόμενων προγραμμάτων σπουδών (αν και σε αυτά βρήκαν στέγη τα πλέον συντηρητικά στοιχεία της ακαδημαϊκής κοινότητας που είχαν εκδιωχθεί από τα δημόσια μετά την πτώση του καθεστώτος), όσο και την ποσότητά τους.

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είχαν ξεφυτρώσει σαν τα μανιτάρια, φτάνοντας να είναι εκατοντάδες! Πολιτικοί που εργαλειοποίησαν ιδεολογικά την ίδρυση των συγκεκριμένων πανεπιστημίων τα συνέδεσαν με τη δημοκρατία αλλά και την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Στην προσπάθειά τους μάλιστα να ενδυναμώσουν τη στροφή προς την εκπαίδευση της αγοράς, πήραν μια σειρά αποφάσεων όπως το να ρίξουν δραματικά τις βάσεις για την εισαγωγή στα δημόσια Πανεπιστήμια και να δημιουργήσουν τεχνητή υπερκάλυψη των θέσεων σε αυτά και ταυτόχρονα έδωσαν τη δυνατότητα στους καθηγητές να απασχολούνται παράλληλα τόσο στους δημόσιους όσο και στους ιδιωτικούς φορείς ώστε να δώσουν ώθηση στην ταχεία διεύρυνση του εγχειρήματός τους. Τα δίδακτρα όπως ήταν φυσικό εκτινάχθηκαν ανάλογα με τη ζήτηση. Οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς γαρ…

Βόηθησε αυτό την ανάπτυξη; Καθόλου! Ως προς το κοινωνικό σκέλος, η ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όχι μόνο δεν διεύρυνε το επιστημονικό προσφερόμενο πεδίο αλλά περιορίστηκε σε γνωστικά πεδία χαµηλού κόστους. Επίσης παρατηρήθηκε ένας συγκεντρωτισμός στα αστικά κέντρα που οδήγησε σε μαρασμό την Περιφέρεια. Μάλιστα όταν η προσφορά θέσεων ξεπέρασε τη ζήτηση το κράτος θα καλούνταν να ενισχύσει τη φούσκα που έχτισε, συντηρώντας τη λειτουργία τους μέσω υποτροφιών.

Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης Παιδείας στην Πορτογαλία θα ήταν η παντελής έλλειψη κύρους της, καθώς όπως ήταν φυσικό συνδιαλέχθηκε με την ελίτ των πελατών της, δημιουργώντας στρατιές αρίστων που ήταν άριστοι μόνο και μόνο επειδή είχαν τη δυνατότητα να πληρώνουν πτυχία.

Λαμπρό παράδειγμα ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας Ζοζέ Σόκρατες, ο οποίος μάλιστα κατέληξε στη φυλακή για μίζες. Το 1979 απέκτησε το πτυχίο τεχνικού πολιτικού μηχανικού από το Ανώτερο Ινστιτούτο Μηχανικής της Κοϊμπρα, που αναβαθμίστηκε σε Πολυτεχνείο μόλις το 1988. Το 1994-1995, περίοδος κατά την οποία ήδη έχει ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα, εγγράφηκε εκ νέου στην Πολυτεχνική Σχολή της Λισσαβόνας για να αναβαθμίσει το υπάρχον πτυχίο Μηχανικού που διέθετε και να μπορέσει στη συνέχεια να πάρει άδεια για μεγάλα δημόσια έργα. Ο Σόκρατες δεν κατάφερε να αποφοιτήσει, αλλά όλως παραδόξως το 1996 απέκτησε το πολυπόθητο πτυχίο και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Universidade Independente. Ακολούθησαν πολλά έργα με επικίνδυνες παρατυπίες και κακοτεχνίες και πολλές μίζες. Το 2007 το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Universidade Independente από το οποίο απέκτησε το ανώτατο πτυχίο του, απεδείχθη πως λειτουργούσε παράτυπα επί σειρά ετών, χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και με την ανοχή και προστασία πολιτικών προσώπων έδινε πτυχία «μαϊμού». Το πανεπιστήμιο έκλεισε αλλά εκείνος στο βιογραφικό του ως πρωθυπουργός συνέχιζε να δηλώνει πολιτικός μηχανικός…

Η βιομηχανία των φοιτητικών δανείων στις ΗΠΑ

Μέχρι τη δεκαετία του ’70 η ανώτατη εκπαίδευση στις ΗΠΑ όχι μόνο ήταν δωρεάν, αλλά υπήρχε και η κρατική πρόνοια ώστε το κόστος διαβίωσης των φοιτητών σε αυτή να καλύπτεται από κληροδοτήματα και υποτροφίες. Οι οικονομικές ανακατατάξεις που έφερε όμως η δεκαετία του ΄80 πρώτα από όλα στην Αμερική αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οδήγησε στην υποχώρηση της κρατικής επιχορήγησης και στην επιβολή διδάκτρων. Μάλιστα, από το 1988 έως σήμερα και ανάλογα με το ίδρυμα και τη διάρκεια των σπουδών το κόστος σπουδών σε πολλές περιπτώσεις έχει τετραπλασιαστεί, ενώ ολοένα κι αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που φοιτούν σε Πανεπιστήμια. Ένας χρόνος σε ένα ιδιωτικό κολέγιο φοίτησης κοστίζει κατά μέσο όρο 30.000 δολάρια. Σε ένα δημόσιο κολέγιο, φοιτητές από την πολιτεία πληρώνουν κατά μέσο όρο 9.000 δολάρια τον χρόνο, ενώ φοιτητές εκτός πολιτείας πληρώνουν 23.000 δολάρια

Η στροφή αυτή σηματοδότησε και τη γέννηση μιας παράλληλης βιομηχανίας πολύ ισχυρής -γιατί έχει τις βάσεις της στο συναίσθημα του γονέα που θέλει να προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί στο παιδί του- αυτής του φοιτητικού δανεισμού.

Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ είναι μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί, αφήνοντας πίσω «ερείπια» όμοια με αυτά που προκάλεσε η κατάρρευση της Lehman Brothers. Χαρακτηριστικό είναι ότι 44 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν πάρει φοιτητικό δάνειο κι όλοι μαζί χρωστούν στο κράτος -που είναι ο πιστωτής στο 90% των περιπτώσεων – 1,5 τρισ. δολάρια. Σε αυτά προστίθενται και τα ιδιωτικά δάνεια ύψους 64,2 δισ. δολαρίων.

Την ίδια στιγμή η αμερικανική οικονομία δεν παράγει μισθούς ικανούς να αποπληρώσουν αυτό το χρέος. Οι φοιτητές βγαίνουν στην αγορά εργασίας και χρειάζονται χρόνια δουλειάς για να ξεπληρώσουν – αν τα καταφέρουν – το δάνειό τους. Το 2012, η ιστοσελίδα World Sosialist Website έγραφε για το πώς αυτά τα δάνεια επηρεάζουν ολόκληρη τη ζωή της γενιάς των νέων ανθρώπων. Το 39% των 18-29 δεν είχαν πρόσβαση στο σύστημα υγείας, το 23% δε μπορούσαν να αγοράσουν βασικά είδη, το 49% έκαναν μια δουλειά που δεν ήθελαν για να ξεπληρώνουν το χρέος τους και το 24% επέστρεψαν στο πατρικό τους σπίτι με τους γονείς τους για να κάνουν οικονομία.

Όσον αφορά την αμερικανική περίπτωση, αξίζει επίσης να σημειωθεί, ότι τα ιδιωτικά ιδρύματα που φιγουράρουν στην κορυφή της λίστας των καλύτερων Πανεπιστημίων του κόσμου, όπως το Harvard, ιδρύθηκαν 200 χρόνια πριν οι Έλληνες κάνουν την Επανάσταση του 1821, το καθένα έχει περιουσιακά στοιχεία που αγγίζουν διψήφιο αριθμό του ΑΕΠ της Ελλάδας, επιβάλλουν υπέρογκα δίδακτρα ή αντιθέτως μηδενικά δίδακτρα αλλά δέχονται απειροελάχιστους φοιτητές με καθαρά επιστημονικά κριτήρια και δεν είναι κερδοσκοπικά. Δεν λειτουργούν δηλαδή ιδιωτικοοικονομικά σκοπεύοντας στην παραγωγή κέρδους, αλλά  αμιγώς επιστημονικά με στόχο την παραγωγή γνώσης. Στο μεταξύ αν και οι ΗΠΑ αριθμούν χιλιάδες πανεπιστήμια, είναι ελάχιστα αυτά που πραγματικά έχουν επιστημονικό κύρος.

Ελεύθερη και νεοφιλελεύθερη έρευνα

Μια ακόμη πτυχή είναι κατά πόσο η εισαγωγή ιδιωτικών κεφαλαίων στην ανώτατη εκπαίδευση θα μπορέσει να κρατήσει την έρευνα ελεύθερη κι ανεξάρτητη.

Σε πρόσφατο άρθρο ο βρετανικός Guardian ανέφερε ότι οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων έχουν διεισδύσει στα πανεπιστήμια εδώ και χρόνια χρηματοδοτώντας έρευνες για την κλιματική αλλαγή.Είναι σαν οι καπνοβιομηχανίες να χρηματοδοτούν την έρευνα για τις επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία.

«Το Πανεπιστήμιο λειτουργεί σχεδόν σαν επέκταση των βιομηχανιών ορυκτών καυσίμων, από τις οποίες αντλεί πολύτιμη χρηματοδότηση για έρευνα και χρηματοδοτούμενους καθηγητές, καθώς και πόρους για προγράμματα σπουδών που βγάζουν την επόμενη γενιά μηχανικών πετρελαίου και φυσικού αερίου», λέει μια φοιτήτρια του Ιmperial College του Λονδίνου, στην εφημερίδα, η οποία κάνει ακτιβιστικό αγώνα κατά της σκοτεινής σχέσης του πανεπιστημίου με την πετρελαιοβιομηχανία.  Οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων πραγματοποιούν μάλιστα τακτικές εμφανίσεις σε εκθέσεις σταδιοδρομίας, ενώ σε πολλά μαθήματα είναι υποχρεωτικό οι φοιτητές να συμμετάσχουν σε «εκδρομές» σε πεδία εξορύξεων, που είναι μια «ευγενική προσφορά» από τον κλάδο πετρελαίου και φυσικού αερίου. «Είναι σχεδόν παντού», σημειώνει η ίδια στη βρετανική εφημερίδα.

Μπορούν τα Πανεπιστήμια να δικαιολογήσουν αυτές τις σχέσεις τους με τη συγκεκριμένη βιομηχανία; Το Imperial δηλώνει ότι συνεργάζεται με βιομηχανικούς εταίρους για να βρει λύσεις στην παγκόσμια ανάγκη για ενέργεια, παράλληλα με την έρευνα που αποσκοπεί στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των ορυκτών καυσίμων. Υπερασπίζεται μάλιστα τις οικονομικές δοσοληψίες του με το επιχείρημα της επένδυσης στην έρευνα και την εκπαίδευση.
Πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, επικρίνει όμως τις προσπάθειες της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. Η έκθεση προειδοποιεί ότι ο κόσμος χρειάζεται να μειώσει κατά 45% τη ρύπανση άνθρακα μέχρι το 2030 για να περιορίσει την αύξηση της θερμοκρασίας σε 1,5 βαθμό Κελσίου.

Τι επιχειρεί λοιπόν η πετρελαιοβιομηχανία να κάνει στα αλήθεια; Τίποτα περσότερο από το να ενισχύσει αφενός τον προφίλ της κοινωνικής της ευθύνης ενώ παράλληλα  προσπαθεί να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομίας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για να ανοίξει τον δρόμο για την ενθάρρυνση ενός ευνοϊκού φορολογικού περιβάλλοντος και να εξασφαλίσει την υποστήριξη των τοπικών κι εθνικών κυβερνήσεων προς όφελός της.

Πρόκειται για μια «αόρατη αποικιοποίηση» του ακαδημαϊκού κόσμου από τις μεγάλες εταιρείες.

Καμία κουβέντα…

Καμία κουβέντα δεν βρήκε λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή η Άννα Διαμαντοπούλου που άνοιξε πριν χρόνια τη συζήτηση για ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, να μας πουν στο γιατί στα αλήθεια τα χρειαζόμαστε.

Καμία κουβέντα για το γιατί ενώ είναι αντίθετοι στην ίδρυση νέων δημόσιων Πανεπιστημίων και εισηγούνται τη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ, την ίδια ώρα ζητούν να δημιουργήσουν ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Καμία κουβέντα για το γιατί ένας φοιτητής να προτιμήσει να σκάσει ένα σωρό λεφτά σε ένα νεοσύστατο ελληνικό ιδιωτικό Πανεπιστήμιο,   και να μην φύγει κατευθείαν στο εξωτερικό και για το γιατί ένας Έλληνας ακαδημαϊκός να αφήσει την έδρα του σε ένα οργανωμένο ίδρυμα του εξωτερικού και να επιστρέψει για να εργαστεί για ένα αμφιβόλου κύρους εγχείρημα.

Καμία κουβέντα για ποιες και πόσες τέτοιες ιδιωτικές επιχειρήσεις εκπαίδευσης χωρούν στην ελληνική αγορά και πώς θα ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις ενός ανώτατου ιδρύματος, καθώς και καμία απάντηση στο εύλογο ερώτημα: γιατί κάποιος να κάνει μια τόσο ακριβή επένδυση σε μία τόσο περιορισμένη αγορά.

Καμία κουβέντα, επίσης, για το ποιος θα πληρώσει το κόστος της ιδιωτικής εκπαίδευσης, πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα καταλήξει να επιβαρύνει τα δημόσια ταμεία και πως δεν θα γίνει ένα ακόμη βαρίδι μετά τα στεγαστικά κόκκινα δάνεια στους πολίτες.

Δεν εξήγησε κανείς τέλος γιατί τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια θα «αναβαθμίσουν τα δημόσια»,όταν τα ιδωτικά κολέγια και ΙΕΚ που λειτουργούν στη χώρα, δεν κατάφεραν να συναγωνιστούν ούτε κατά το ελάχιστο τα δημόσια ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Ας κλείσουμε, λοιπόν, την κουβέντα εδώ…

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/ellada/giati-ta-idiotika-panepistimia-einai-mia-poly-kaki-idea  )

Θεοδωράκης για Πρέσπες: Στηρίζουμε λύση στα βόρεια σύνορά μας γιατί ο κίνδυνος είναι στα ανατολικά

«Ως κόμμα έχουμε μία γραμμή. Στηρίζουμε μία λύση στα βόρεια σύνορά μας γιατί θεωρούμε ότι ο κίνδυνος είναι στα ανατολικά και όχι στα βόρεια» τόνισε ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης αναφερόμενος στη συμφωνία των Πρεσπών, προσθέτοντας ότι «το πρόβλημα πρέπει να λυθεί».

«Δεν στηρίζουμε τον καταρρέοντα Αλέξη Τσίπρα αλλά την Ελλάδα» υπογράμμισε, μιλώντας στονALPHA και συνέχισε:

«Δεν με ενδιαφέρει όμως να βγάλω το άχτι μου στον Τσίπρα»

«Είμαι αντίπαλος του κ. Τσίπρα και μετά τα όσα συνέβησαν στη Βουλή, είμαι περισσότερο γιατί χρησιμοποιήθηκαν παλαιοκομματικές μέθοδοι για να παραμείνει η κυβέρνηση. Δεν με ενδιαφέρει όμως να βγάλω το άχτι μου στον Τσίπρα αλλά το συμφέρον της πατρίδας».

«Περίπου το 30% με 40% της κοινωνίας θέλει να τελειώνουμε με αυτή την υπόθεση. Από αυτούς, οι μισοί ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ. Το 15% με 20% πιστεύει στη λύση και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι υποχρέωσή μου να τους εκφράσω» σημείωσε ο επικεφαλής του Ποταμιού.

«’Εχουμε την ευκαιρία να την προσδιορίσουμε σαν Βόρεια Μακεδονία»

«Το βασικό που πρέπει να σκεφτούμε αυτή τη στιγμή είναι ότι σχεδόν όλος ο κόσμος αναγνωρίζει τους γείτονές μας σαν ‘Μακεδονία’. ‘Εχουμε την ευκαιρία να την προσδιορίσουμε σαν Βόρεια Μακεδονία. Πρέπει να αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία» συμπλήρωσε.

Ερωτηθείς γιατί προχώρησε στη διαγραφή του Σπύρου Δανέλλη ανέφερε ότι «ψήφος εμπιστοσύνηςσε μια κυβέρνηση σημαίνει πως όποιος την δίνει στηρίζει από δω και πέρα τον ΣΥΡΙΖΑ σε ότι κάνει. Εμάς ο λαός μας έβαλε στην αντιπολίτευση. Δεν μπορεί να δανείζουμε ένα βουλευτή στην κυβέρνηση και μετά να γυρνάει στην αντιπολίτευση».

«Δεν κοιτάω την πολιτική μου επιβίωση

«Δεν κοιτάω την πολιτική μου επιβίωση. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι σκέφτομαι την καρέκλα μου. Αν ήθελα θα είχα σίγουρη θέση σε μεγαλύτερα κόμματα. Θα παραμείνω στο Ποτάμι, θα δώσω τη μάχη με το Ποτάμι. Επιλέγω το πατριωτικό καθήκον και όχι το κομματικό», είπε ο κ. Θεοδωράκης.

(ΠΗΓΗ :  https://neaselida.gr/politiki/theodorakis-gia-prespes-stirizoyme-lysi-sta-voreia-synora-mas-giati-o-kindynos-einai-sta-anatolika/   )

Ποιος είναι ο μάρτυρας – κλειδί της Novartis που συνελήφθη σήμερα στο αεροδρόμιο

Ο μάρτυρας παρακολουθούνταν, καθώς φαινόταν ότι σχεδίαζε να εγκαταλείψει τη χώρα. Υπήρξε σύμβουλος του Ανδρέα Λοβέρδου, του Μάριου Σαλμά και σύμφωνα με πληροφορίες και του Άδωνη Γεωργιάδη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για τον Νίκο Μανιαδάκη, ο οποίος υπήρξε σύμβουλος των πρώην υπουργών Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου και Μάριου Σαλμά και σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διαψευστεί και του Άδωνη Γεωργιάδη, ενώ διατέλεσε και διαπραγματευτής με την τρόικα σε θέματα φαρμάκου.

Ο συγκεκριμένος μάρτυρας παρακολουθούνταν το τελευταίο 48ωρο καθώς υπήρχε η πληροφορία ότι είχε ήδη αποστείλει στο εξωτερικό οικοσκευές ώστε στη συνέχεια να φύγει και ο ίδιος και να μην επιστρέψει στην Ελλάδα.

Σήμερα τα ξημερώματα συνελήφθη στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος λίγο πριν επιβιβαστεί σε αεροπλάνο με προορισμό τη Μαδρίτη.

Σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και διάταξη απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Ποιος είναι ο Νίκος Μανιαδάκης

Πρόκειται για το πρόσωπο που σε κάποια δημοσιεύματα έχει φωτογραφηθεί ως ένας από τους προστατευόμενους μάρτυρες του σκανδάλου, που μάλιστα έχει εξεταστεί και από τις αμερικανικές αρχές, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά.

Να σημειωθεί ότι ο Νίκος Μανιαδάκης έχει κληθεί από την Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και έχει καταθέσει δύο φορές καθώς θεωρείται ότι γνωρίζει πολλά για πρόσωπα και πράγματα που σχετίζονται με το μεγάλα σκάνδαλο της φαρμακοβιομηχανίας Novartis.

Τις τελευταίες 48 ώρες βρισκόταν υπό στενή παρακολούθηση καθώς έγινε αντιληπτό ότι απέστειλε στο εξωτερικό οικοσκευές .

Έτσι συνελήφθη τα ξημερώματα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για την Μαδρίτη.

Σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και διάταξη απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Το Σεπτέμβριο του 2012 το περιοδικό Hot Doc δημοσίευσε μία έρευνα αναφορικά με τον Νίκο Μανιαδάκη, ο οποίος ήταν τότε σύμβουλος του υπουργού Υγείας, εισηγητής των πολιτικών για το φάρμακο και διαπραγματευτής με την τρόικα για θέματα φαρμάκου.

Ταυτόχρονα, όπως αποκάλυπτε το Hot Doc, ο Νίκος Μανιαδάκης είχε μια εταιρεία, ως διαχειριστής της οποίας εμφανιζόταν η σύζυγός του και γνωστή τραγουδίστρια Χριστίνα Φαρμάκη, που εισέπραττε ποσά από φαρμακοβιομηχανίες για διάφορες μελέτες οι οποίες, παρά τις υποσχέσεις του κ. Μανιαδάκη, ουδέποτε μας γνωστοποιήθηκαν. Δηλαδή ο διαπραγματευτής του δημοσίου με τις εταιρείες φαρμάκου εισέπραττε από τις εταιρείες, κάτι που δεν αποτελούσε μόνο θέμα ηθικής και σύγκρουσης συμφερόντων, αλλά και ουσιαστικό.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/martyras-kleidi-tis-ypothesis-novartis-synelifthi-sto-aerodromio  )

Κλιματική Αλλαγή: Το πρόβλημα είναι στο σύστημα…

Οι τελευταίες συνομιλίες της Συνόδου COP24 του ΟΗΕ υποτίθεται ότι κατέληξαν σε μία νίκη της ΕΕ και των αναπτυσσόμενων εθνών επί των πετρο-κρατών – τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία.

Αυτές οι τέσσερις χώρες, που καταδικάστηκαν ως «κλιματικοί κακοποιοί» προσπάθησαν να εμποδίσουν την υιοθέτηση μιας κρίσιμης έκθεσης της IPCC, η οποία αναλύει πόσο τρομερά ανεπαρκής είναι η σημερινή διεθνής δράση για την κλιματική αλλαγή και τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου.

Ως συνέχεια της Συνόδου Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών στο Παρίσι το 2015, η συνάντηση αυτή επικεντρώθηκε στη σύνταξη της λίστας των κανόνων με τους θα καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο θα μετρώνται, θα καταγράφονται και θα αξιολογούνται οι εκπομπές αερίων. Απούσα από την COP24 υπήρξε ωστόσο οποιαδήποτε πραγματική συζήτηση για το πώς θα αυξηθούν οι προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών ή για το πως θα μεγαλώσουν οι στόχοι μείωσης από το σημερινό χαμηλό επίπεδο τους. Η συζήτηση αυτή αναβλήθηκε για το 2020.

Εύλογα θα μπορούσε να πει κανείς ότι και αυτή η Σύνοδος δεν διέφερε από τις προηγούμενες. Υπήρξαν αυτοί που δήλωσαν ότι «σημειώθηκε πρόοδος», υπήρξε μία ακόμη επιστημονική έκθεση που προειδοποιούσε για το πόσο λίγο χρόνο έχουμε για να δράσουμε και πόσο κακή είναι η κλιματική αλλαγή. Υπήρξαν θυελλώδεις συζητήσεις σχετικά με τις τεχνικές λεπτομέρειες, μια συζήτηση σχετικά με τις αγορές άνθρακα και καμία ενέργεια σχετικά με το τι πραγματικά πρέπει να κάνουμε. Την ίδια στιγμή οδεύουμε προς μια μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου, δεν έχουμε περιθώριο 12 χρόνων για να κάνουμε κάτι για αυτό και όλοι υπογραμμίζουν ότι η κλιματική αλλαγή… συμβαίνει τώρα.

Θα ήταν επίσης δελεαστικό και εύκολο να κατηγορήσουμε τους ηγέτες των χωρών που δεν αναλαμβάνουν δράση για το περιβάλλον, αλλά το πρόβλημα στα αλήθεια δεν είναι οι ηγέτες αλλά το όλο σύστημα ως σύστημα. Όπως σημειώνει το «Τhe Conversation», η πραγματικότητα της είναι ότι χρειαζόμαστε ένα ριζικά διαφορετικό οικονομικό και πολιτικό σύστημα, εάν θέλουμε να περιορίσουμε την κλιματική αλλαγή.

Το πραγματικό συμπέρασμα από την COP24 είναι ότι είναι ουτοπικό να τεθούν στη βάση των δράσεων για το κλίμα τα εθνικά κράτη. Στενά συνδεδεμένα με την γεωπολιτική πραγματικότητα και τον οικονομικό ανταγωνισμό, τα κράτη δεν έχουν αλλάξει τη συμπεριφορά τους για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της επιστήμης του κλίματος. Και θα ήταν μη ρεαλιστικό και αφελές να ζητήσουμε να το πράξουν. Εξάλλου κάθε κράτος δεν μοιάζει με πλοίο που στο τιμόνι του έχει έναν μόνο καπετάνιο, αλλά περισσότερο σύνολο εμπλεκόμενων πλευρών του ανταγωνίζονται για πλούτο, πρόσβαση και επιρροή.

Οι πολίτες δεν πρέπει να περιμένουν από τα κράτη μια νέα πολιτική μηδενικού κόστους, αλλά έχει έρθει η ώρα να ζητήσουν από αυτά το τέλος της οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό θα απαιτούσε νομοθεσία για την απο-ανάπτυξη, κάτι που όμως μετά από μία δεκαετία παγκόσμιας κρίσης και λιτότητας θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εκλογική αυτοκτονία. Επομένως η νομοθεσία για την απο-ανάπτυξη μπορεί να είναι η σωστή πολιτική, αλλά είναι η λάθος προσέγγιση.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν; Είναι πολύ σημαντικό να περάσουμε από τα «εθνικά σχέδια δράσης» στην άμεση δράση εναντίον δύο ομάδων που είναι υπεύθυνες για την αλλαγή του κλίματος. Πρόκειται για τις 100 εταιρείες που είναι υπεύθυνες για το 71% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και το 10% των πλουσίων του παγκόσμιου πληθυσμού που ευθύνονται για το 50% των εκπομπών που προκύπτουν την κατανάλωση. Αν αυτό το 10% μείωνε την κατανάλωσή του στο επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου, θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κατά 30% των παγκόσμιων εκπομπών.

Αν στραφούμε εναντίον των πλουσίων και των εταιριών τους θα πετύχουμε την άμεση μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αυτό θα αποτελούσε επίσης μέρος μιας δίκαιης μετάβασης, που θα εξασφάλιζε ότι η πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού δεν πρέπει να πληρώνει για την πολιτική για το κλίμα, μια σύγκρουση που έχουμε ήδη δει στους δρόμους του Παρισιού τις τελευταίες εβδομάδες στο κίνημα των «Κίτρινων γιλέκων».

Μπαίνοντας στο 2019, είναι καιρός πια να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε για την κλιματική αλλαγή. Κάποια στιγμή θα χρειαστούμε κοινωνικά κινήματα ικανά να αλλάξουν τα πάντα, αλλά τώρα πρέπει να εστιάσουμε αποκλειστικά σε αυτή τη μικρή ομάδα ανθρώπων που επωφελείται από την καταστροφή του κόσμου και να μην περιμένουμε μάταια από τις κυβερνήσεις να το κάνουν για μας.

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/periballon/strafoyme-kata-ton-ploysion-tha-sothoyme-apo-tin-klimatiki-allagi )

Γιατί είναι κακόκεφος ο Αβραμόπουλος;

Ανήσυχος εμφανίζεται τελευταία ο Έλληνας κομισάριος. Στελέχη που εργάζονται στην Κομισιόν «βλέπουν», όπως διατείνονται, έναν πολιτικό «καταβεβλημένο», «πανικόβλητο» και “πρόωρα γερασμένο”.

Σύμφωνα με τα όσα ακούγονται στους διαδρόμους της Κομισιόν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, στις συνομιλίες του με ευρωπαίους αξιωματούχους δηλώνει «αθώος» για την εμπλοκή του ονόματός του στο σκάνδαλο της Novartis, καθώς και «θύμα σκευωρίας».

Ωστόσο στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να συμμερίζονται τις θεωρίες Αβραμόπουλου: τόσο η πλειονότητα των Ελλήνων ευρωβουλευτών, όσο και η πλειονότητα των Επιτρόπων.

Κι αυτό για έναν απλό λόγο: διότι γνωρίζουν καλά, όπως εξάλλου και ο Αβραμόπουλος, ότι τον τελευταίο λόγο έχει η ελληνική δικαιοσύνη. Κι αυτή είναι που θα αποφασίσει για το ποιοι είναι αθώοι και ποιοι ένοχοι για το Novartis-gate. Τα υπόλοιπα είναι… έπεα πτερόεντα!

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/giati-einai-kakokefos-o-abramopoylos?fbclid=IwAR1vLxBVs4yAf6iMxYa007VwY8lI6otj49FY6jsvUn1nMmg73PbTNipAUhU#.XA_xpV88CZI.facebook   )

Τι είναι οι μεσογειακοί κυκλώνες και πώς δημιουργούνται

Οι μεσογειακοί κυκλώνες, διεθνώς γνωστοί ως Medicanes (από τις λέξεις Mediterranean και hurricanes) είναι ένα σχετικά σπάνιο φαινόμενο που συμβαίνει μία έως δύο φορές το χρόνο. Έχουν πολλά κοινά με τους τροπικούς κυκλώνες, καθώς θυελλώδεις άνεμοι στροβιλίζονται γύρω από ένα «μάτι», συνοδευόμενοι από καταρρακτώδεις βροχές.

Όμως, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της Γης του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, επειδή η Μεσόγειος δεν έχει μεγάλη έκταση ούτε πολύ ζεστά νερά, ο μεσογειακός κυκλώνας δεν αποκτά την ένταση ενός τροπικού κυκλώνα. Είναι έτσι αμφίβολο αν όντως το εν λόγω φαινόμενο στη Μεσόγειο πρέπει να θεωρηθεί κανονικός κυκλώνας.

Οι μεσογειακοί κυκλώνες (με ή χωρίς εισαγωγικά) είναι πιθανότερο να σχηματισθούν το φθινόπωρο ή το χειμώνα πάνω από σχετικά θερμά ύδατα, σε συνδυασμό με τον ψυχρότερο αέρα από πάνω τους, ενώ οι τροπικοί κυκλώνες είναι πιο συνηθισμένοι κατά τους μήνες του καλοκαιριού. Ενώ στον Ατλαντικό ή στον Ειρηνικό Ωκεανό οι κυκλώνες προϋποθέτουν θερμοκρασίες θάλασσας περίπου 27 βαθμών Κελσίου, στη Μεσόγειο μπορούν να σχηματισθούν κυκλώνες ακόμη και με νερά με θερμοκρασία μόνο 14 βαθμών Κελσίου.

Οι Medicanes έχουν ένα ψυχρό πυρήνα και κινούνται πάντα από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Ξεκινούν σαν απλές καταιγίδες για να εξελιχθούν σε κάτι πολύ περισσότερο, μετατρέποντας θερμοδυναμικά τη θερμότητα και την υγρασία της Μεσογείου σε ενέργεια. Αναπτύσσεται έτσι ένα ισχυρό υποτροπικό σύστημα χαμηλών πιέσεων, με πυκνά νέφη να στροβιλίζονται γύρω από ένα «μάτι» καθαρό από νέφη, κάτι που θυμίζει πολύ έναν τροπικό κυκλώνα.

Δύο είναι οι συνηθέστερες περιοχές για τη δημιουργία μεσογειακού κυκλώνα: αφενός μια περιοχή στη δυτική Μεσόγειο μεταξύ της Ισπανίας, της Σαρδηνίας και της Κορσικής και, αφετέρου, στην ανατολική Μεσόγειο στο Ιόνιο, ιδίως στο νότιο. Είναι πιθανό ότι η μορφολογία των ακτογραμμών ανάμεσα στη «μπότα» της νότιας Ιταλίας και στη δυτική Ελλάδα ευνοεί την ανάπτυξη ανέμων που στροβιλίζονται αντίστροφα από τη φορά του ρολογιού, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα χαμηλό βαρομετρικό σύστημα.

Παρόλο που οι Medicanes αναμένεται να παραμείνουν σχετικά σπάνιοι, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια θεωρούν ότι, καθώς θα αυξάνεται η επιφανειακή θερμοκρασία των υδάτων στη Μεσόγειο λόγω και της κλιματικής αλλαγής, στο μέλλον είναι πιθανό ότι το φαινόμενο -όταν συμβαίνει- θα είναι ισχυρότερο και θα μοιάζει ακόμη περισσότερο με κανονικό κυκλώνα.

(ΠΗΓΗ :  https://left.gr/news/ti-einai-oi-mesogeiakoi-kyklones-kai-pos-dimioyrgoyntai   )

Page 1 of 2
1 2