Με τη βοήθεια της… Εκκλησίας

Το μόνο βέβαιο είναι πως οι αλλαγές στο υπουργείο θα ξεκινήσουν με την κατάργηση του ασύλου, η οποία θα περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί στις 23 Ιουλίου σύμφωνα με πληροφορίες. Θα ακολουθήσουν κάποιες άλλες ήδη εξαγγελθείσες αλλαγές, όπως η κατάργηση της Νομικής Πάτρας ● Ο απερχόμενος Κώστας Γαβρόγλου απαριθμώντας το έργο του ρώτησε –και απάντηση δεν πήρε– για τους διορισμούς και τη μεταφορά του τομέα της Ερευνας από το υπουργείο Παιδείας στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες της νέας υπουργού Παιδείας; Πολλές, μπορούμε να υποθέσουμε. Η ίδια, όμως, την μέρα ανάληψης των καθηκόντων της επέλεξε για μία και μόνη να είναι ξεκάθαρη. Για τη σχέση της με την Εκκλησία.

Τόνισε πως θέλει να κάνει μια «διακριτή αναφορά στα θρησκεύματα», απευθύνοντας γενικό κάλεσμα στο σύνολο της ελληνικής Εκκλησίας: «Καλώ όλους τους ιεράρχες, τους ιεροδιδασκάλους και τους σχετιζόμενους φορείς να συνδράμουν στο έργο μας και να καταθέσουν τις γνώσεις και την πολύτιμη εμπειρία τους, να είναι σε έναν ανοιχτό διάλογο με το υπουργείο».

Δεν εξηγείται εύκολα, αλλά σίγουρα έχει το νόημά της η αγωνία της κ. Κεραμέως για τη θρησκευτική ελευθερία και την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης στη χώρα μας.

Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο συνταγματικός νομοθέτης περιγράφει τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας, προστατεύει τη θρησκευτική ελευθερία και προβλέπει, μεταξύ των βασικών αποστολών του κράτους, την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Και σκοπεύουμε να υπηρετήσουμε όλες αυτές τις επιταγές».

Η προτεραιότητά της

Είναι προφανές πως η κ. Κεραμέως όχι μόνο δείχνει την προτεραιότητά της στο θρήσκευμα, αλλά βλέπει και κινδύνους. Θα τους εξηγήσει, ελπίζουμε. Οπως και τις υπόλοιπες προτεραιότητές της, τις οποίες παρέπεμψε στις προγραμματικές δηλώσεις. Καμία αγωνία εδώ. Καμία κουβέντα. Ούτε για τα αμιγώς εκπαιδευτικά, ούτε καν για τα επείγοντα, όπως το άνοιγμα των σχολείων.

Με τούτα και με κείνα, η υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης της Ν.Δ. κατάφερε κι έκανε εντύπωση. Ηταν πολύ δύσκολο να θυμηθούμε αν, κατά τη Mεταπολίτευση, υπήρξαν υπουργοί οι οποίοι από την τελετή κιόλας της παραλαβής των καθηκόντων τους ζήτησαν τη βοήθεια της Εκκλησίας…

Κατά τ’ άλλα, ήταν μια ήρεμη και πολιτικά πολιτισμένη τελετή παράδοσης – παραλαβής καθηκόντων. Οχι χωρίς αιχμές ή υπαινιγμούς για το έργο, τις θέσεις ή τις διαφωνίες. Σίγουρα, όμως, με ευγένεια. «Σας εύχομαι καλή επιτυχία. Μετά από κάποιο διάστημα θα παραδώσετε και εσείς το χαρτοφυλάκιό σας στους επόμενους υπουργούς. Αυτοί είναι οι κανόνες της δημοκρατίας. Ελπίζω τότε, όπως εγώ τώρα, να είστε ιδιαίτερα περήφανοι για ό,τι θα έχετε ολοκληρώσει» ευχήθηκε ο απερχόμενος Κώστας Γαβρόγλου στη Νίκη Κεραμέως.

Προηγουμένως, είχε απαριθμήσει το έργο του, ενώ ρώτησε -και απάντηση δεν πήρε- για τους διορισμούς, για τη μεταφορά του τομέα της Ερευνας από το υπουργείο Παιδείας στο υπουργείο Ανάπτυξης, για το οποίο τόνισε: «Προκαλεί πολλά ερωτηματικά η μεταφορά του Τομέα Ερευνας στο υπουργείο Ανάπτυξης, αφού με αυτόν τον τρόπο όχι μόνον εργαλειοποιούνται οι διαδικασίες έρευνας, αλλά μια τέτοια κίνηση έντονου ιδεολογικού συμβολισμού δεν φαίνεται ότι θα είναι ευνοϊκή για το μέλλον των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών, κάτι στο οποίο είχαμε δώσει τεράστια ώθηση».

Να σημειωθεί πως με αυτή τη μεταφορά αρμοδιοτήτων θ’ αλλάξει για μια ακόμη φορά το όνομα του υπουργείου Παιδείας. Αυτή θα είναι η 10η φορά.

Η Νίκη Κεραμέως περιορίστηκε να διαβεβαιώσει «όλους τους φορείς που σχετίζονται με την εκπαίδευση» πως θα βρουν «ευήκοα ώτα» και πρόθεση «ειλικρινούς συνεργασίας». Οσο για τις πολιτικές επιλογές, αναφέρθηκε στη «διαρκή βελτίωση» του προγράμματος της Ν.Δ. και στις «θαρραλέες αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες» που περιλαμβάνει και θα μάθουμε αναλυτικά την ερχόμενη εβδομάδα στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων.

Διαβεβαίωσε, πάντως, ότι «σε κάθε περίπτωση, θα επιδιώξουμε να δράσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά, χωρίς όμως να αιφνιδιάσουμε κανέναν. Και θα δρούμε πάντοτε μετά από λεπτομερή σχεδιασμό και ουσιαστικό διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς».

Ομως, δεν είδαμε μέλη των Ομοσπονδιών των εκπαιδευτικών (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ). Κι αν ήταν παρόντα, σίγουρα δεν έκαναν αισθητή την παρουσία τους όπως άλλες φορές. Μήπως περίμεναν ν’ ανεβεί στο Μαρούσι ο κ. Χατζηδάκης, όπως άφηνε να διαρρέει η Ν.Δ. τους τελευταίους μήνες;

Η πρώτη επιστολή στην υπουργό

Πάντως, η νέα υπουργός έλαβε ήδη την πρώτη επιστολή από εκπαιδευτικό φορέα. Η ΟΙΕΛΕ έσπευσε να «επαναδιατυπώσει τα πάγια αιτήματά της για τη δεινή κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης». Μεταξύ άλλων, παράνομοι τίτλοι σπουδών, μαύρη εργασία και φοροδιαφυγή στην Ιδιωτική Εκπαίδευση.

Είναι βέβαιο πως οι αλλαγές θα ξεκινήσουν με την κατάργηση του ασύλου, η οποία θα περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί στις 23 Ιουλίου, σύμφωνα με πληροφορίες. Θα ακολουθήσουν κάποιες άλλες ήδη εξαγγελμένες αλλαγές, όπως η κατάργηση της Νομικής Πάτρας. Αγνωστο παραμένει πότε θα παρέμβει στην ιδιωτική εκπαίδευση, παρά το γεγονός ότι η νέα υπουργός διαμηνύει «ενίσχυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης» και ελεύθερη επιλογή του σχολείου, δημόσιου ή ιδιωτικού.

(ΠΗΓΗ  : https://www.efsyn.gr/politiki/kybernisi/203124_me-ti-boitheia-tis-ekklisias  )

Υπάρχει κενό πληροφόρησης σχετικά με τη συμφωνία Πολιτείας-Εκκλησίας

Για «κενό πληροφόρησης» σχετικά με τη συμφωνία Πολιτείας – Εκκλησίας και ιδιαίτερα στο ζήτημα της μισθοδοσίας των κληρικών, κάνει λόγο στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κώστας Γαβρόγλου. «Για πρώτη φορά ο κλήρος εξασφαλίζεται με τον τρόπο που πρέπει να εξασφαλίζεται σ’ ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος», επαναλαμβάνει και τονίζει ότι η μισθοδοσία θα εξακολουθεί να καθορίζεται από το ενιαίο μισθολόγιο και θα θωρακίζεται ακόμα περισσότερο σε σχέση με το υφιστάμενο καθεστώς. «Το κράτος θα καταβάλλει ετησίως στο Ταμείο Μισθοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τη μισθοδοσία, η οποία θα ενεργείται δια της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών για αριθμό κληρικών ίσο με τον σημερινό», εξηγεί.

Παράλληλα, επιμένει: «Όσο περισσότερο συζητάμε και η άλλη πλευρά θέτει ερωτήματα, ενστάσεις και προτάσεις, τόσο καλύτερα εξηγούνται». Εξάλλου, εξηγεί ότι με την Εκκλησία της Ελλάδος έχουν γίνει περισσότερες συναντήσεις, αφού «η Συμφωνία τους αφορά», ενώ για τα θέματα που αφορούν το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναφέρει ότι το υπουργείο αναμένει συγκεκριμένες προτάσεις.

Ακόμη, αναφερόμενος στις αλλαγές στα σχολικά εγχειρίδια της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας, ο κ. Γαβρόγλου σημειώνει ότι θα αφορούν ιστορικά, αρχαιολογικά και εκπαιδευτικά θέματα, «υπό το πρίσμα της απάλειψης αλυτρωτικών αναφορών αλλά και των επιστημονικά λάθος ζητημάτων, όπως σαφώς επιτάσσει η Συμφωνία των Πρεσπών». Οι αναφορές αυτές δεν θα υπάρχουν σε κανένα βιβλίο από το επόμενο σχολικό έτος.

Αναφορικά με το πρόσφατο ταξίδι του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην Τουρκία και τις επισκέψεις του στην Αγία Σοφία και τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης ο υπουργός Παιδείας έκανε λόγο για «βαρύ συμβολισμό», αλλά και «σαφή μηνύματα» για τις αρχές της ισοπολιτείας και των θρησκευτικών ελευθεριών.

Τέλος, ο κ. Γαβρόγλου δεν έδωσε σαφή απάντηση για το πότε θα είναι έτοιμο να κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο που θα ορίζει το νέο τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Κώστα Γαβρόγλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στην Αθηνά Καστρινάκη

ΕΡ. Την εβδομάδα που πέρασε είχατε διαδοχικές συναντήσεις, με εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος πρώτα και με αντιπροσωπεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη συνέχεια. Ποιο ήταν το συμπέρασμα από τις συναντήσεις αυτές;

Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ένα σημαντικό κενό πληροφόρησης ως προς ορισμένα σημεία του πλαισίου Συμφωνίας Πολιτείας – Εκκλησίας, κυρίως σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της. Από την πλευρά μας δόθηκαν -και θα συνεχίσουν να δίνονται- αναλυτικότατες απαντήσεις. Έχουμε την

Continue reading “Υπάρχει κενό πληροφόρησης σχετικά με τη συμφωνία Πολιτείας-Εκκλησίας”

Δεν υποχωρεί η κυβέρνηση στους ακραίους της Εκκλησίας: Εμείς αποφασίζουμε για τη μισθοδοσία των ιερέων

Η κυβέρνηση προχωρά στην κατάρτιση σχεδίου νόμου επιμένοντας στη συμφωνία Τσίπρα- Ιερώνυμου, την οποία χαρακτηρίζει ιστορικό βήμα. Το νομοσχέδιο θα τεθεί όμως σε γνώση της Ιεράς Συνόδου πριν καταταθεί στη Βουλή

Η κυβέρνηση συνεπώς λέει εμμέσως πλην σαφώς όχι στο αίτημα της ιεραρχίας να παραμείνουν οι ιερείς δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς κάτι τέτοιο θα ακύρωνε εξάλλου τη δυνατότητα 10.000 προσλήψεων στο δημόσιο, τις οποίες ήδη έχει εξαγγειλει ο Αλέξης Τσίπρας.

Η κυβέρνηση επιμένει στη συμφωνία Τσίπρα- Ιερώνυμου, την οποία χαρακτηρίζει ιστορικό βήμα και θα προχωρήσει στην κατάρτιση νομοσχεδίου στο πλαίσιο του κοινού ανακοινωθέντος της 6ης Νοεμβρίου. Το νομοσχέδιο πάντως θα δοθεί στην Ιερά Σύνοδο πριν περάσει απο τη Βουλή, ώστε να καταδειχθεί πως η κυβέρνηση επιμένει μεν στη θέση της, αλλά δεν αγνοεί την ιεραρχία της Εκκλησίας.

Ειδικότερα το γραφείο τύπου του πρωθυπουργού σε ανακοίνωση του αναφέρει:

“Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος κατέληξε ομοφώνως στην απόφαση να συνεχιστεί ο διάλογος Πολιτείας – Εκκλησίας στα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Ως εκ τούτου, η Ελληνική Κυβέρνηση θα προχωρήσει άμεσα στην εκπόνηση Σχεδίου Νόμου, στο πλαίσιο του Κοινού Ανακοινωθέντος της 6ης Νοεμβρίου, που αποτελεί ένα ιστορικό βήμα για τον εξορθολογισμό των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους.

Το Σχέδιο Νόμου θα τεθεί σε γνώση της Ειδικής Επιτροπής της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, πριν κατατεθεί στη Βουλή.

Το δε καθεστώς της μισθοδοσίας των εκκλησιαστικών λειτουργών, αποτελεί –σε κάθε περίπτωση- ευθύνη και απόφαση της Πολιτείας.”

(ΠΗΓΗ : https://www.news247.gr/politiki/maximoy-pros-iera-synodo-misthodosia-iereon-apofasizei-i-politeia.6668061.html )

Ο διαχωρισμός κράτους – Εκκλησίας εντός και εκτός Ελλάδας

Η χώρα μας, κουβαλώντας την κληρονομιά της ίδρυσης της Εκκλησίας της Ελλάδος από τους Βαυαρούς διαφεντευτές του νέου ελληνικού κράτους, έχει δύο αιώνες τώρα αρκούντως ταλαιπωρηθεί από το σφιχταγκάλιασμα κοσμικής και πνευματικής εξουσίας. Με την ανακήρυξη του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αρνείται να δεχτεί την απόσπαση κανονικών εδαφών που του ανήκουν και μόνο το 1850- και κατόπιν πολιτικών πιέσεων- αποδέχεται την κατάσταση, εκδίδοντας τον Τόμο Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Σε κάθε βήμα της νεότερης ιστορίας μας, η Εκκλησία, που είναι βαθιά ριζωμένη στις παραδόσεις, τις αναφορές και τις καρδιές μεγάλου μέρους του λαού, χρησιμοποιήθηκε από κοσμικές πολιτικές δυνάμεις για τις δικές τους επιδιώξεις και την εξυπηρέτηση ιδιοτελών τους συμφερόντων. Αρχιερατικές μίτρες και ράβδοι ευλόγησαν τόπους εξορίας, βασανισμούς και εξοντώσεις πολιτικών αντιπάλων. Η «δεξιά του Κυρίου», ταυτιζόμενη με τη δεξιά πολιτική παράταξη, φρόντιζε να δικαιολογεί παρανομίες, αυθαιρεσίες και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, απολαμβάνοντας μέρος της κοσμικής εξουσίας. Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα καθ’ ημάς. Εχει προϊστορία και διαστάσεις διεθνείς, με πλέον πρόσφατο παράδειγμα τις αναταράξεις λόγω της χορήγησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τον ρωσοουκρανικό πόλεμο και την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, σειρά πήρε η τακτοποίηση θεμάτων που αφορούν στη διοίκηση των ορθόδοξων Εκκλησιών. Εν προκειμένω, της Ουκρανικής Εκκλησίας, που συγκροτείται σε τρεις αντίπαλες μεταξύ τους ουκρανικές ορθόδοξες Εκκλησίες: μια Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία με αναφορά στο Πατριαρχείο Μόσχας, μια άλλη με το ίδιο όνομα, αλλά με αναφορά στο Πατριαρχείο Κιέβου, και, τέλος, την Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Και εδώ, λοιπόν, η κοσμική εξουσία (ουκρανική κυβέρνηση) διεκδικεί τον έλεγχο της πνευματικής εξουσίας, επιδιώκοντας την οργάνωση της Εκκλησίας στην Ουκρανία στη γραμμή μιας καθαρής – εθνικής Εκκλησίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται να αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή είχε συγκροτηθεί το 1921. Παράλληλα, να ανακαλέσει το προνόμιο της χειροτονίας του μητροπολίτη Κιέβου από τον Πατριάρχη Μόσχας – προνόμιο που το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο παλαιότερα είχε παραχωρήσει. Οι κανόνες που απορρέουν από τις Οικουμενικές Συνόδους επιβάλλουν τις αποφάσεις στις οποίες κατέληξε η Κωνσταντινούπολη. Την ικανοποίηση, δηλαδή, των αιτημάτων. Η ουκρανική κυβέρνηση δηλώνει ικανοποιημένη, ενώ η ρωσική διαμηνύει ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των ορθοδόξων σε περίπτωση εκδήλωσης θρησκευτικών ταραχών. Το θέμα της Εκκλησίας και των πνευματικών πραγμάτων της Ουκρανίας ευθυγραμμίζεται με το ιστορικό των σχέσεων ανάμεσα σε Μόσχα και Κίεβο.

Υπάρχει παράλληλα και ο ενδοεκκλησιαστικός αγώνας για την εξουσία επί του ορθόδοξου πληρώματος των Εκκλησιών. Το Πατριαρχείο Μόσχας πολιτεύεται με σαφή στόχο την αφαίρεση των πρωτείων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ώστε το ίδιο να παίξει τον ρόλο του οικουμενικού κέντρου της Ορθοδοξίας. Πορεύεται ευθυγραμμιζόμενο με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του ρωσικού κράτους, έχοντας την πλήρη στήριξη, αν όχι και την καθοδήγησή του. Αλλωστε, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης η νέα εξουσία ποντάρει πολλά στον θρησκευτικό παράγοντα.

Ετσι, λοιπόν, το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται, από την έδρα του στην Κωνσταντινούπολη και εν μέσω μη φιλικού περιβάλλοντος, να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της σύγχρονης ιστορίας και τις πολιτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, αντιμετωπίζοντας θέματα απομονωτισμού και εθνικισμού που ταλανίζουν την Ορθοδοξία. Ευχής έργο θα ήταν η κοσμική και η πνευματική εξουσία να συνομιλούν, να συνεργάζονται, αλλά να μην χρησιμοποιούν η μία την άλλη. Καθημερινά αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο μόνο δεινά επιφέρει και στους δύο χώρους. Η ταύτιση Εκκλησίας – κράτους, που θεμελιώνεται από την ίδρυση του Βυζαντίου, δεν μπορεί καθόλου να αφορά στη δική μας εποχή.

Σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, είναι σημαντική η συζήτηση που γίνεται για το θέμα αυτό με αφορμή την επί θύραις Συνταγματική Αναθεώρηση και το άρθρο 3, που πραγματεύεται τις σχέσεις κράτους – Εκκλησίας. Θα καταργηθεί το άρθρο; Θα κατοχυρωθεί ρητά η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους; Θα υπάρξουν σαφώς διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στο κράτος και την Εκκλησία; Βέβαιο είναι ότι η Ορθοδοξία και το πλήρωμά της, τα κράτη αλλά και οι λαοί τους έχουν ανάγκη από αρχές και κανόνες που απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες λειτουργίας τόσο του κράτους όσο και της Εκκλησίας προς όφελος των πολιτών, θρησκευόμενων ή μη.

* Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γραμματέας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ideogrammata/o-diachorismos-kratoys-ekklisias-entos-kai-ektos-elladas/   )

 

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ – ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

 Χαιρετίζουμε την σύγκλιση  απόψεων ανάμεσα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα  και

τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο,  όσον αφορά τις σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους.

Επιτέλους, μετά από σχεδόν δύο αιώνων δυσλειτουργίας  το τοπίο εξορθολογίζεται προς αμοιβαίο όφελος. Η Εκκλησία και το Κράτος πρέπει να συνομιλούν, να  αλληλοκατανούνται και να συμπράττουν, χωρίς όμως να χρησιμοποιεί η μία πλευρά την άλλη.

Όποτε έγινε αυτό, υπήρχαν δυσάρεστα αποτελέσματα σε βάρος του λαού, θρησκευόμενου ή μη.

 

                           Πάνος Σκουρολιάκος

              Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Περιφέρειας Αττικής

       Γραμματέας Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3423  )

Ιστορική συμφωνία Kράτους – Εκκλησίας

Ένα ιστορικό βήμα στον εξορθολογισμό των σχέσεων κράτους και εκκλησίας έκαναν απόψε κατά τη συνάντηση τους ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Αναλυτικά ολόκληρο το Κοινό Ανακοινωθέν Πολιτείας-Εκκλησίας της Ελλάδος:

“Μετά από έναν πολυετή, αναλυτικό και ειλικρινή διάλογο μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, διάλογο ο οποίος διεξήχθη σε κλίμα κατανόησης και σεβασμού, έχουμε σήμερα τη δυνατότητα να προχωρήσουμε σε συναινετικές και αμοιβαία αποδεκτές και επωφελείς πρωτοβουλίες που αφορούν τον εξορθολογισμό των σχέσεων μας.

Στόχος μας είναι να θέσουμε το πλαίσιο διευθέτησης και επίλυσης ιστορικών εκκρεμοτήτων, αλλά και να ενισχύσουμε την αυτονομία της Ελλαδικής Εκκλησίας έναντι του Ελληνικού Κράτους, αναγνωρίζοντας την προσφορά και τον ιστορικό της ρόλο στη γέννηση και στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του.

Για τον λόγο αυτό, εκφράζουμε σήμερα την πρόθεσή μας να καταλήξουμε σε μια ιστορική Συμφωνία μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας που θα πάρει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης και πιο συγκεκριμένα προτείνουμε τα εξής:

1. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι μέχρι το 1939 οπότε εκδόθηκε ο αναγκαστικός νόμος 1731/1939 απέκτησε εκκλησιαστική περιουσία έναντι ανταλλάγματος που υπολείπεται της αξίας της.

2. Το Ελληνικό Δημόσιο αναγνωρίζει ότι ανέλαβε τη μισθοδοσία του κλήρου, ως με ευρεία έννοια, αντάλλαγμα για την εκκλησιαστική περιουσία που απέκτησε.

3. Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία αναγνωρίζουν ότι οι κληρικοί δεν θα νοούνται στο εξής ως δημόσιοι υπάλληλοι και ως εκ τούτου διαγράφονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών.

4. Το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει ετησίως στην Εκκλησία με μορφή επιδότησης ποσό αντίστοιχο με το σημερινό κόστος μισθοδοσίας των εν ενεργεία ιερέων, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις μισθολογικές μεταβολές του Ελληνικού Δημοσίου.

5. Η Εκκλησία αναγνωρίζει ότι μετά τη Συμφωνία αυτή παραιτείται έναντι κάθε άλλης αξίωσης για την εν λόγω εκκλησιαστική περιουσία.

6. Η ετήσια επιδότηση θα καταβάλλεται σε ειδικό ταμείο της Εκκλησίας και προορίζεται αποκλειστικά για τη μισθοδοσία των κληρικών, με αποκλειστική ευθύνη της Εκκλησίας της Ελλάδος και σχετική εποπτεία των αρμόδιων ελεγκτικών κρατικών αρχών.

7. Με τη Συμφωνία διασφαλίζεται ο σημερινός αριθμός των οργανικών θέσεων κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς και ο σημερινός αριθμός των λαϊκών υπαλλήλων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

8. Πιθανή επιλογή της Εκκλησίας της Ελλάδος για αύξηση του αριθμού των κληρικών δεν δημιουργεί απαίτηση αύξησης του ποσού της ετήσιας επιδότησης.

9.Το Ελληνικό Δημόσιο και η Εκκλησία της Ελλάδος αποφασίζουν τη δημιουργία Ταμείου Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας.

10. Το Ταμείο αυτό θα διοικείται από πενταμελές διοικητικό συμβούλιο. Δύο μέλη του Ταμείου θα διορίζονται από την Εκκλησία της Ελλάδος, δύο μέλη θα διορίζονται από την Ελληνική Κυβέρνηση, ενώ ένα μέλος θα διορίζεται από κοινού.

11. Το Ταμείο Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας θα αναλάβει τη διαχείριση και αξιοποίηση των από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Εκκλησίας της Ελλάδος περιουσιών, αλλά και κάθε περιουσιακού στοιχείου της Εκκλησίας που εθελοντικά η ίδια θα θελήσει να παραχωρήσει στο εν λόγω Ταμείο προς αξιοποίηση.

12. Τα έσοδα και οι υποχρεώσεις του ΤΑΕΠ επιμερίζονται κατά ίσο μέρος στο Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος.

13. Τα ανάλογα ισχύουν και για τις περιουσίες των επιμέρους Μητροπόλεων, ήτοι των αμφισβητούμενων περιουσιών, αλλά και όσων οι Μητροπόλεις εθελοντικά παραχωρήσουν στο ΤΑΕΠ.

14. Η ήδη συσταθείσα με τον Ν.4182/2013 Εταιρεία Αξιοποίησης Ακίνητης Εκκλησιαστικής Περιουσίας μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών εντάσσεται επίσης στο ΤΑΕΠ και διοικείται με το σημερινό κατά νόμο καθεστώς.

15. Οι παραπάνω δεσμεύσεις των δύο μερών θα ισχύουν υπό την προϋπόθεση τήρησης της Συμφωνίας στο σύνολό της.

Ιερώνυμος: θα προχωρήσουμε σε πνεύμα αυτοτέλειας και συνεργασίας

Με ένα «ευχαριστώ» τόσο του ιδίου του προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας Ιερωνύμου όσο και της συνοδείας του προς τον πρωθυπουργό, άρχισε τις δηλώσεις του ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο κ. Ιερώνυμος υπογράμμισε ότι είναι μύθος τα περί αμύθητης περιουσίας της Εκκλησίας, ενώ παράλληλα τόνισε ότι βρήκε ανταπόκριση στα ερωτήματά του. Εν συνεχεία επεσήμανε ότι η Εκκλησία θα γίνει πιο λειτουργική, υπηρέτης και διάκονος του θελήματος του λαού και υπογράμμισε ότι «θα προχωρήσουμε σε πνεύμα αυτοτέλειας και συνεργασίας».

Επανέλαβε τις ευχαριστίες του προς τον Αλέξη Τσίπρα «για τις πρωτοβουλίες και τις θέσεις σας» αλλά και «γιατί αφήνετε το προοίμιο του Συντάγματος, όπως το έφτιαξαν οι πατέρες μας».

Ο προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας ενημέρωσε ότι «η Διαρκής Ιερά Σύνοδος μας έδωσε την εξουσιοδότηση για τη συμφωνία και θα την ενημερώσουμε αύριο», ενώ εν κατακλείδι χαρακτήρισε μικρότητες όσα ακούστηκαν αυτές τις μέρες περί αφαίρεσης του σταυρού από τη σημαία και αλλού.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/istoriki-symfonia-kratoys-ekklisias  )

 

ΣτΕ: Φόρος εισοδήματος και για τα εισοδήματα από τα αστικά ακίνητα της Εκκλησίας

Η Εκκλησία είχε προσφύγει στο ΣτΕ και ζητούσε να ανακαλέσει μερικώς, λόγω πλάνης, ο προϊστάμενος της Α’ ΔΟΥ Αθηνών τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των ετών 2011-2013

Με τρεις αποφάσεις του το Β’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι τα εισοδήματα της Εκκλησίας της Ελλάδος από την εκμίσθωση των αστικών ακινήτων της δεν απαλλάσσονται από τον φόρο εισοδήματος, και καλώς Εκκλησία της Ελλάδος κατέβαλε φόρο περίπου 2,9 εκατ. ευρώ για τα επίμαχα ακίνητα κατά την τριετία 2011-2013.

Αναλυτικά, η Εκκλησία της Ελλάδος είχε προσφύγει στο ΣτΕ και ζητούσε να ανακαλέσει μερικώς, λόγω πλάνης, ο προϊστάμενος της Α’ ΔΟΥ Αθηνών τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των ετών 2011-2013 (διαχειριστικά έτη 2010-2012), που την υποχρέωναν να καταβάλλει συνολικό φόρο ύψους περίπου 18 εκατ. ευρώ.

Επίσης, ζητούσε να αναγνωριστεί ότι το ακαθάριστο εισόδημα που δηλώθηκε από την εκμίσθωση των 164 αστικών ακινήτων της απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος και ότι για αυτόν τον λόγο πρέπει να τις επιστραφούν περίπου 2,9 εκατ. ευρώ (εισόδημα από τα επίμαχα ακίνητα) ως αχρεωστήτως καταβληθείς φόρος εισοδήματος.

Όμως, το ΣτΕ, με τις υπ’ αριθμ. 1731-1733/2018 αποφάσεις του (πρόεδρος η αντιπρόεδρος Μαίρη Σαρπ και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Ευαγγελία Νίκα) απέρριψε τις αιτήσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και επικύρωσε αντίστοιχες αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η απαλλαγή από τον φόρο που προβλεπόταν από το νομοθετικό διάταγμα 2185/1952 για τα νομικά πρόσωπα καταργήθηκε το 1971 με το νομοθετικό διάταγμα 1077/1971. «Έκτοτε η Εκκλησία της Ελλάδος ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου μη κερδοσκοπικού σκοπού, κατά τα άρθρα 99, 101 και 109 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος υπόκειται σε φόρο εισοδήματος για τα εισοδήματα από τα παραχωρηθείσα σ’ αυτήν δυνάμει της σύμβασης του 1952 αστικά ακίνητα (σ.σ.: συνολικά είναι 164 ακίνητα)» αναφέρει το ΣτΕ.

Επίσης, σημειώνει ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 12 του νόμου 3842/2010 για τη κατάργηση των φορολογικών απαλλαγών νομικών προσώπων κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα δεν επέφερε αλλαγή στις ήδη υφιστάμενες υποχρεώσεις για τα συγκεκριμένα ακίνητα της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

(ΠΗΓΗ :   http://www.avgi.gr/article/10813/9142804/ste-phoros-eisodematos-kai-gia-ta-eisodemata-apo-ta-astika-akineta-tes-ekklesias#   )

Συγχώρεση από το Θεό ζητά ο πάπας για «τα αμαρτήματα, το σκάνδαλο και την προδοσία» της Εκκλησίας

Ο πάπας Φραγκίσκος ζήτησε σήμερα “συγχώρεση από τον Κύριο” για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις που διέπραξαν στην Ιρλανδία καθολικοί ιερείς, κατά την δεύτερη ημέρα της επίσημης επίσκεψής του στη χώρα.

“Ικετεύω τη συγγνώμη του Κυρίου για αυτά τα αμαρτήματα, για το σκάνδαλο και για την προδοσία που αισθάνθηκαν τόσοι άνθρωποι στην οικογένεια του Θεού” δήλωσε ο ποντίφικας με την ευκαιρία της επίσκεψής του στο Νοκ (“Κροκ Γουίντε” στα ιρλανδικά), έναν προσκυνηματικό τόπο αφιερωμένο στην Παρθένο Μαρία, που απέχει 180 χιλιόμετρα από το Δουβλίνο.

Μετά το 2002 αποκαλύφθηκε ότι περισσότεροι από 14.500 άνθρωποι έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από ιερείς στην Ιρλανδία. Η ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας της Ιρλανδίας κατηγορείται ότι κάλυπτε επί χρόνια εκατοντάδες κληρικούς. Πολλές έρευνες αποκάλυψαν επίσης ότι παιδιά που γεννιούνταν εκτός γάμου δίνονταν παράνομα για υιοθεσία από το κράτος, με τη συνεργασία και της Εκκλησίας.

Το εύρος αυτών των σκανδάλων εξηγεί εν μέρει τη μείωση της επιρροής της Εκκλησίας στην ιρλανδική κοινωνία τα τελευταία χρόνια.

“Κανείς από εμάς δεν γίνεται να μην συγκινηθεί από τις ιστορίες των νέων ανθρώπων που κακοποιήθηκαν, που τους έκλεψαν την αθωότητά τους και τους εγκατέλειψαν σημαδεμένους από οδυνηρές αναμνήσεις”, συνέχισε ο πάπας απευθυνόμενος σε ένα πλήθος δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που είχε συγκεντρωθεί στο Νοκ. “Αυτή η ανοιχτή πληγή μας αναγκάζει να είμαστε αταλάντευτοι και αποφασιστικοί στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης. Εκλιπαρώ για συγχώρεση για αυτά τα αμαρτήματα και για το σκάνδαλο και την προδοσία που αισθάνθηκαν τόσοι πολλοί στην οικογένεια του Κυρίου”, υπογράμμισε, καταχειροκροτούμενος από τους πιστούς.

Την περασμένη εβδομάδα ο πάπας με επιστολή του που απευθυνόταν σε όλους τους Καθολικούς, ζητούσε τη βοήθεια όλων για να ξεριζωθεί αυτή η “κουλτούρα του θανάτου” και δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρχει πλέον συγκάλυψη.

Ορισμένοι από τους πιστούς που πήγαν σήμερα στο Νοκ –όπου το 1879 ντόπιοι είπαν ότι βίωσαν ένα θαύμα, ότι εμφανίστηκε μπροστά τους η Παρθένος– είπαν ότι θα πρέπει να δοθεί στον ποντίφικα μια ευκαιρία για να καταπολεμήσει τα θέματα αυτά που κλονίζουν τα τελευταία χρόνια την Εκκλησία.

“Ο κόσμος πρέπει να του δώσει μια ευκαιρία, προσπαθεί όσο καλύτερα μπορεί”, είπε χαρακτηριστικά η Κάρμελ Λέιν που ταξίδεψε στο Νοκ από το Λόνγκφορντ για να παρακολουθήσει τη Λειτουργία.

Άλλοι, όπως εκείνοι που συμμετείχαν σε κάποιες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο Δουβλίνο το Σάββατο, δεν έχουν πειστεί. “Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να έρθει και να περιμένει ότι εμείς θα πληρώσουμε για την επίσκεψή του, όταν σήμερα στην Ιρλανδία υπάρχουν άνθρωποι τόσο κατεστραμμένοι, που χρειάζονται τόση βοήθεια και δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω όλης αυτής της κακοποίησης. Δεν θα έπρεπε να έρθει”, είπε η 30χρονη Λίζα ενώ περίμενε, μαζί με άλλους διαδηλωτές, να περάσει από μπροστά της το παπικό όχημα.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/286918/syghoresi-apo-theo-zita-o-papas-gia-ta-amartimata-skandalo-kai-tin-prodosia-tis  )

Mητροπολίτης Μεσσηνίας: “Τι γυρεύει η Εκκλησία στο θολό ‘παζάρι’ των συλλαλητηρίων;”

Θέση κατά της συμμετοχής της εκκλησίας στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό παίρνει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας, Χρυσόστομος

Για “εκκλησιολογικά ανυπόστατο συνδικαλιστικό οργανισμό ιερέων – κληρικών”, ο οποίος προτρέπει τους κληρικούς να συμμετάσχουν σε συλλαλητήρια κάνει λόγο ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος σε άρθρο-παρέμβαση του. Ο κ. Χρυσόστομος τοποθετείται ενάντια στη συμμετοχή της εκκλησίας και κληρικών σε συλλαλητήρια, τα οποία, όπως λέει, εκφράζουν μερίδα του ελληνικού λαού και όχι το σύνολό του, όπως θα έπρεπε να κάνει η εκκλησία, ενώ κάνει λόγο και για “άγνωστους” διοργανωτές, οι οποίοι επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη θεσμική Εκκλησία.

Αναλυτικά το άρθρο του Μητροπολίτη

“Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή την αναζωπύρωση των διπλωματικών κινήσεων προς επίλυση των διμερών διαφορών της Ελλάδος με το κράτος των Σκοπίων (FYROM) (αλυτρωτισμός, ονοματοδοσία, erga omnes και άλλα τινά εξίσου σοβαρά που ίσως δεν πολυσυζητούνται δημοσίως) γίνεται επίσης αρκετή συζήτηση ως προς την διοργάνωση συλλαλητηρίων και τη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος έναντι αυτών.

Ο καταιγισμός δηλώσεων, υποδείξεων, προτροπών, “αναταράξεων” εκκλησιαστικών, συνηγορούν ή μάλλον επιβεβαιώνουν, ότι -δυστυχώς- και παρά τις όποιες διευκρινιστικές προσεγγίσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 26ης Ιανουαρίου ε.έ., κινούμεθα στο επικίνδυνο όριο της εκκοσμίκευσης και του εκπροτεσταντισμού του εκκλησιαστικού μας ήθους. Και γίνομαι πιο συγκεκριμένος:

Η Εκκλησία της Ελλάδος, πράγματι, και κατά το παρελθόν οργάνωσε συλλαλητήρια ή λαοσυνάξεις και μολονότι θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, ότι τότε, τόσο ο λόγος όσο και ο τρόπος της οργάνωσής τους Της παρείχαν κάποια δικαιολογία, εντούτοις τις “εξαργύρωσε”, αρκετές δεκαετίες αργότερα, πολύ ακριβά. Δεν αδικώ μάλιστα την ιστορική ακρίβεια, εάν ισχυριστώ, ότι το ανταποδοτικό “όφελος” ήταν αρκετά χαμηλό σε σχέση προς τον “αγώνα” και η ζημία αρκετά υψηλή σε σχέση προς τις επιδιώξεις Της.

Στην παρούσα όμως συγκυρία, σύνολη η διοργάνωση των συλλαλητηρίων είναι παντελώς διαφορετική και ξένη προς τον όλο θεσμό της Εκκλησίας. Η οργάνωσή τους κινείται σε ένα θολό περιβάλλον, εκμετάλλευσης της αδιαμφισβήτητης και αμετακίνητης θέσης του ελληνικού λαού ως προς τη μή χρήση του ονόματος “Μακεδονία” για το γειτονικό κράτος των Σκοπίων. Γι’ αυτό και τολμώ να θέσω καλόπιστα κάποια ερωτήματα και προβληματισμούς :

Ποιοι είναι άραγε οι “άθεσμοι” οργανωτές των συλλαλητηρίων; Πρόεδροι οργανώσεων και ομάδων, οι οποίοι προφανώς εκπροσωπούν μια μερίδα του λαού μας. Επιτρέπεται, συνεπώς, να σταθεί θεσμικά δίπλα τους η Εκκλησία, ως “θεραπαινίδα”; Ξεχνάμε, ότι η Εκκλησία εκφράζει το όλον και όχι το μέρος, με το οποίον δεν μπορεί να ταυτίζεται ;

Ποιους εκπροσωπούν οι “άγνωστοι” συνδιοργανωτές, οι οποίοι επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη θεσμική Εκκλησία και να την “καπελώσουν“ για την ικανοποίηση δικών τους πολιτικών σκοπιμοτήτων, άλλοθι και επιδιώξεων ;

Ποιοι είναι οι ανεύθυνοι εκείνοι ομιλητές, τους οποίους μάλιστα εξουσιοδοτούν επιπόλαια και ανεπίγνωστα κάποιοι επίσκοποι, για να διαβάσουν προς τον λαό το προσωπικό τους μήνυμα και τι τάχα εκπροσωπούν ή με ποια ιδιότητα απευθύνονται με τρόπο προκλητικό προς τον Προκαθήμενο και την Ιεραρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας προσκαλώντας τους να συμμετάσχουν στα δικά τους συλλαλητήρια;

Ποιος είναι όμως και εκείνος ο εκκλησιολογικά ανυπόστατος συνδικαλιστικός οργανισμός ιερέων – κληρικών, ο οποίος προτρέπει τους κληρικούς να συμμετάσχουν σε ένα συλλαλητήριο για το οποίο η Εκκλησία θεσμικά έχει ήδη αποφανθεί; Πού βρίσκεται άραγε η κανονική συγκατάθεση των επισκόπων, στους οποίους ανήκουν κανονικά και εκκλησιολογικά οι εν λόγω κληρικοί; Δεν διαβλέπετε, αγαπητοί μου, ότι η κατ’ αυτόν τον τρόπο αντιμετώπιση του όλου θέματος εκφράζει έναν αμιγώς εκκλησιολογικό εκπροτεσταντισμό πρεσβυτεριανού και συγχρόνως δημοσιοϋπαλληλικού τύπου ιερωσύνης, η οποία ιεροκανονικά είναι μετέωρη;

Θεωρώ, όπως όλοι άλλωστε, δεδομένη και σεβαστή την επιθυμία κάθε Έλληνα πολίτη να συμμετάσχει σε οποιο-δήποτε συλλαλητήριο, προκειμένου να εκφρασθεί με τον πλέον δυναμικό τρόπο η λαϊκή βούληση για το συγκεκριμένο ζήτημα της ονοματοδοσίας. Πρέπει όμως να αναζητείται η θεσμική στήριξη της Εκκλησίας και μάλιστα με την συμμετοχή και παρουσία των επισκόπων Της; Μια τέτοια έκφραση αποτελεί καθαρά μια εκκοσμικευμένη αντίληψη λειτουργίας του ίδιου του εκκλησιαστικού σώματος μέσα στα “του κόσμου πράγματα”. Όταν μάλιστα αυτή η εκκοσμίκευση συνεπάγεται και τον -έστω δυσδιάκριτο για κάποιους- εκπροτεσταντισμό του εκκλησιαστικού μας ήθους, τότε κινδυνεύουμε να αλλοιωθούμε εκκλησιολογικά και να εκφυλιστούμε σε μια “θεραπαινίδα” διαφόρων ομάδων, πολλές φορές άγνωστης ιδεολογίας, τοποθέτησης και αρχών αλλά και επιδιωκόμενων σκοπιμοτήτων.

Θεωρώ, επομένως, ότι οι οποιεσδήποτε ενθουσιαστικές τάσεις θα πρέπει να περιοριστούν, προκειμένου να διαφυλάξουμε τον θεσμικό ρόλο της Εκκλησίας μέσα στην κοινωνία.

Ο ιστορικός, αποφασιστικός και πρωτοποριακός ρόλος της Εκκλησίας στους αγώνες του Έθνους δεν αναγνωρίζεται, ούτε καταξιώνεται στα συλλαλητήρια. Αρκεί και υπεραρκεί η επιβίωση του και η αναγνώριση του από την ίδια την Ιστορία, διαχρονικά.

Όταν μάλιστα τα συλλαλητήρια αυτά διοργανώνονται, προκειμένου να εξυπηρετηθούν πρόσωπα και σκοπιμότητες “έξωθεν και έσωθεν”, τότε η Εκκλησία δεν μπορεί να έχει λόγο συμμετοχής, ούτε και τρόπο παρουσίας.

Ας προβληματιστούμε λίγο περισσότερο και ας αναλογιστούμε το μέλλον του θεσμού και όχι την εξέλιξη και ικανοποιηση των προσωπικών μας επιδιώξεων και οραματισμών !!!

ΚΑΛΑΜΑΤΑ 30-1-2018

+ Ο Μεσσηνίας Χρυσόστομος”

(ΠΗΓΗ : http://news247.gr/eidiseis/koinonia/mhtropolith-messhnias-ti-gyreuei-h-ekklhsia-sto-tholo-pazari-twn-syllalhthriwn.5055089.html)