H Telegraph για την Ελένη Αντωνιάδου: Δεν εργάστηκε ποτέ στη NASA

Mεγάλο θέμα στην βρετανική εφημερίδα The Telegraph έγινε η υπόθεση της Ελένης Αντωνιάδου, της ελληνίδας επιστήμονα που μεταξύ άλλων διατείνεται πως εργάζεται στην NASA, χωρίς όμως αυτό να αποδεικνύεται κάπως.

Μάλιστα στο εκτενές δημοσίευμα της εφημερίδας Telegraph, φιλοξενείται δήλωση εκπροσώπου της NASA που αναφέρει πως η Ελένη Αντωνιάδου δεν εργάστηκε ποτέ για την αμερικανική διαστημική υπηρεσία. «Εκπρόσωπος της NASA δήλωσε πως η κυρία Αντωνιάδου δεν ήταν εργαζόμενη της υπηρεσίας, αλλά δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα να είχε εργαστεί ως υπεργολάβος σε πρότζεκτ της NASA», αναφέρει το δημοσίευμα στην σημερινή ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας.

telegraph-antoniadou-nasa

Η εφημερίδα Telegraph εξιστορεί όλη την υπόθεση, λέγοντας πως αφορμή για την αμφισβήτηση των επιτευγμάτων της Ελένης Αντωνιάδου υπήρξε μια πρόσφατη βράβευσή της και μια ανάρτηση ενός καθηγητή στο facebook. Πρόκειται για την ανάρτηση του Κώστα Μπουγιούκου, βοηθό καθηγητή σε πανεπιστήμιο του Παρισιού, που αποδομεί έναν – έναν τους ισχυρισμούς για την Ελένη Αντωνιάδου, καταλήγοντας πως «Δεν πληρεί καν τα κριτήρια να αποκαλείται επιστήμονας για τους περισσότερους».

Εν τούτοις, αναφέρει το δημοσίευμα, η Ελένη Αντωνιάδου ήταν η έμπνευση για την δημιουργία της πρώτης «Ελληνίδας Barbie», από την εταιρία Mattel, με αφορμή την συμπλήρωση των 60 ετών από την δημιουργία της κούκλας και στο πλαίσιο δημιουργίας μιας σειράς Barbie εμπνευσμένες από γυναίκες – πρότυπα.

Στην ιστοσελίδα της Mattel άλλωστε αναφέρεται πως η Ελένη Αντωνιάδου εργάζεται για την NASA, ενώ η αμερικανική εταιρία κατασκευής της διάσημης κούκλας, δεν σχολίασε το γεγονός όταν ρωτήθηκε από την εφημερίδα.

Η ίδια η Ελένη Αντωνιάδου, όταν παρουσιάστηκε η Barbie με την μορφή της είχε δηλώσει: «Κάθε βήμα μας φέρνει καθημερινά πιο κοντά στο να πετύχουμε το όνειρό μας… Μπορείς να γίνεις αυτό που ονειρεύεσαι».

Ο Telegraph εξάλλου κάνει αναφορά και στον τρόπο παρουσίασης της Ελένης Αντωνιάδου από τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, που επανειλλημμένως έχουν μιλήσει για μια από τις σπουδαιότερες Ελληνίδες, πρωτοπόρο επιστήμονα, ενώ την χαρακτηρίζουν και «ερευνήτρια της NASΑ».

Μεταξύ άλλων η Ελένη Αντωνιάδου αναφέρεται ως βραβευμένη από διάφορα ιδρύματα και οργανισμούς, ακόμα και με ανύπαρκτα βραβεία, όπως το «NASA-ESA Outstanding Researcher Award» το 2012. Το Forbes πάντως την έχει κατατάξει μεταξύ των 30 πιο σημαντικών προσωπικοτήτων στον τομέα της Υγείας το 2013.

Η βρετανική εφημερίδα προκειμένου να παρουσιάσει το θέμα ζήτησε την άποψη της Ελένης Αντωνιάδου, η οποία όμως δεν επικοινώνησε με τον Telegraph.

Ελένη Παναγιωταρέα: Αδιάβαστη, αμήχανη, και προσβλητική η υποψήφια της ΝΔ όταν την ρώτησαν για τη Β. Μακεδονία (Video)

Την περιοχή της Καστοριάς επισκέφθηκε η υποψήφια Ευρωβουλευτής με τη ΝΔ Ελένη Παναγιωταρέα. Ως είθισται όταν υποψήφιοι πηγαίνουν στην περιφέρεια παραχωρούν και συνέντευξη στον τοπικό τύπο. Κάτι τέτοιο επιχείρησε και η κ. Παναγιωταρέα, χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία.

Όπως φαίνεται και στο βίντεο η κυρία Παναγιωταρέα δεν άντεξε στην απλή ερώτηση αν εκλεγεί πως θα αποκαλεί τη Βόρεια Μακεδονία.

Αρχικά δήλωσε πως δεν καταλάβαινε την ερώτηση, μετά τη χαρακτήρισε «άτοπη». Ενδιάμεσα προσπάθησε να ρωτήσει τον δημοσιογράφο (Αντώνη Παραρά – Καστοριά) αν ενδιαφέρεται ο ίδιος για την Ευρωπαϊκή Ένωση για να εισπράξει την απάντηση «το τι πιστεύω εγώ μάλλον δεν ενδιαφέρει κανέναν».

Προσπάθησε να ξεφύγει, μίλησε για εκλεγμένη κυβέρνηση… ψέλλισε πως η κυβέρνηση άφησε εκκρεμή μια σειρά από ερωτήματα (πάλι καλά που δεν την ρώτησαν ποια ήταν τα εκκρεμή).

Όταν της μίλησαν για το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (που ήταν υπέρ της συμφωνίας) προσπάθησε να πει πως εκείνη δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα. Την ρώτησαν αν αισθάνεται άβολα που το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στηρίζει τη συμφωνία.

Αδιάβαστη, αμήχανη και ολίγον προσβλητική.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/320425/eleni-panagiotarea-amihani-kai-prosvlitiki-i-ypopsifia-tis-nd-otan-tin-rotisan-gia-ti  )

Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ: Ο τάφος στη Βεργίνα είναι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όχι του Φιλίππου

Στο νεκροκρέβατο του λεγομένου Φιλίππου (στη Βεργίνα) βλέπουμε ένα Διόνυσο και έναν σάτυρο. Όταν ο Αλέξανδρος φτάνει στην Τύρο, συναντά τέτοια αντίσταση  που νομίζει ότι πρέπει να την εγκαταλείψει. Το βράδυ, βλέπει στον ύπνο του έναν σάτυρο και ως μαθητής του Αριστοτέλη καταλαβαίνει σα- τύρος, ότι η “Τύρος δική σου”. Μένει και παίρνει την Τύρο. Όταν ο Αλέξανδρος έγινε ο κατακτητής των κατακτητών έστειλε στους Έλληνες μία προσταγή: να τον κάνουν θεό. Οι Σπαρτιάτες είπαν ότι αφού θέλει να γίνει θεός ας γίνει. Οι Αθηναίοι άρχισαν κουβέντα. Ο Δημάδης, αν θυμάμαι καλά, φίλος του Αλεξάνδρου, τους είπε να τον κάνουν 13ο Ολύμπιο. Οι Αθηναίοι θύμωσαν και έβαλαν πρόστιμο στο Δημάδη. Και αυτός τους είπε: “Όποιος κρατάει τον ουρανό, χάνει τη γη”. Οι Αθηναίοι φοβήθηκαν ότι ο Αλέξανδρος θα έστελνε ένα άγημα και έτσι τον έκαναν Διόνυσο. Και βγήκε ο περίφημος ο Διογένης και είπε: “Αν κάνατε αυτόν Διόνυσο, εμένα να με κάνετε σέραπι”.  Διόνυσος και σέραπις επάνω στο νεκροκρέβατο (στον βασιλικό τάφο στη Βεργίνα)  καταλαβαίνουμε ότι θα μπορούσε να είναι μόνο του Αλεξάνδρου και όχι του Φιλίππου».

Η ιστορικός Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ είναι απολαυστική όταν αφηγείται ιστορίες. Πολύ περισσότερο όταν πίσω από αφηγήσεις, όπως αυτή για τον σάτυρο και το Διόνυσο, βρίσκεται ο όγκος της επιστημονικής γνώσης που έχει συσσωρεύσει και η γοητευτική ταχύτητα της σκέψης της.  Η συζήτηση γίνεται με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Ο Μέγας Αλέξανδρος των Βυζαντινών» (Εκδόσεις Gutenberg, 2018).

Ποιά είναι η σύνδεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τους Βυζαντινούς; «Οι Βυζαντινοί είναι συνέχεια των Ρωμαίων. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τον Μέγα Αλέξανδρο ως το μεγαλύτερο κατακτητή, τον αήττητο στρατάρχη και στην Αλεξάνδρεια, όπου ήταν το μαυσωλείο, είχαμε επισκέψεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων, νομίζοντας ότι είναι εκεί ο Αλέξανδρος. Είμαι πεπεισμένη ότι δεν ήταν εκεί», λέει η κυρία Αρβελέρ, δίνοντας το στίγμα της θεωρίας της για τον τάφο του Αλέξανδρου.

Γιατί η κυρία Αρβελέρ πιστεύει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν θαμμένος στην Αλεξάνδρεια;  Μας εξηγεί: «Στο “χρονικό της Βεργίνας” ο Ανδρόνικος λέει: “όταν είδα τον Μεγαλέξανδρο στη ζωφόρο, στεφανηφόρο, είπα ‘Μεγαλέξανδρος’, αλλά όντας σίγουρος ότι ο Μεγαλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια τον απέκλεισα κι έτσι απέκλεισα τον Φίλιππο Γ’, γιατί αυτός ήταν απόλεμος, καθυστερημένος… οπότε δε μου έμενε παρά ο Φίλιππος Β’…”Κι έτσι έχουμε όλη τη Βεργίνα ως μνημείο του Φίλιππου Β’, γιατί όλοι είναι πεπεισμένοι ότι ο Αλέξανδρος είναι στην Αλεξάνδρεια. Υπάρχουν πάνω από πενήντα μνείες ότι ο Αλέξανδρος είναι στην Αλεξάνδρεια. Τις έπιασα μία μία. Όλες οι μνείες για την ταφή του Αλεξάνδρου στην Αλεξάνδρεια είναι τρεις αιώνες μετά. Μέσα στον τάφο του λεγομένου Φιλίππου υπάρχει το ομοίωμα του Αλεξάνδρου. Λέω στον Ανδρόνικο “Βρε Μανώλη, είναι δυνατόν βασιλεύς βασιλεύων να είναι μέσα σε τάφο, αν είναι ο Φίλιππος; Γιατί, αν ήταν ο Φίλιππος τότε ο Αλέξανδρος ήταν βασιλεύς βασιλεύων και τον βάζουν μέσα σε τάφο;”. “Έλα βρε Ελένη, ο Αλέξανδρος είναι θαμμένος στην Αλεξάνδρεια”, μου είπε».

Σύμφωνα με την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ ένα από τα πιο σημαντικά ευρήματα που στηρίζουν τη θεωρία της για το που βρίσκεται το τάφος του Αλέξανδρου είναι «αυτό των Αμερικανών. Οι Αμερικανοί ανθρωπολόγοι, βρήκαν ένα σκελετό εκτός του τάφου, αλλά στη Βεργίνα. Ο σκελετός φέρνει ένα τραύμα στην κνήμη, ακριβώς όπως ήταν του Φιλίππου. Οπότε, ο σκελετός αυτός που είναι και μεγαλύτερος από το θώρακα που έχουν βρει στη Βεργίνα και ο οποίος θώρακας είναι ακριβώς ο ίδιος που φορούσε ο Μεγαλέξανδρος στη μάχη των Γαυγαμήλων, στο περίφημο ψηφιδωτό της Πομπηίας. Οπότε, οι Αμερικανοί λένε ότι αποκλείεται να είναι ο Φίλιππος στον τάφο της Βεργίνας. Επίσης, στο σκελετό του λεγόμενου Φιλίππου βρέθηκαν ίχνη ενός ορυκτού, που λέγεται χουντίτις. Κανείς δεν ήξερε τι ήταν και το έστειλαν στο Δημόκριτο και ο υπεύθυνος είπε ότι το ορυκτό είναι μόνο αιγυπτιακό και το χρησιμοποιούσαν στην Αίγυπτο για τις μούμιες. Από κάτι τέτοια λέω να ξυπνήσουμε. Έχουμε το Μέγα Αλέξανδρο στη Βεργίνα. Άλλωστε, υπάρχει ένα ολόκληρο βιβλίο του Παπαζώη, ο οποίος από την αρχή φώναζε ότι ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος και όχι ο Φίλιππος. Όλοι δέχονται ότι σε έναν από τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας, υπάρχει ο σκελετός του μικρού Αλεξάνδρου, του γιου του δηλαδή. Αυτόν τον βρήκαν στεφανωμένο. Είναι όλοι σίγουροι ότι είναι ο μικρός. Τι περιμένουν για να κάνουν την οστεϊκή ανάλυση του μικρού με τη Βεργίνα; Την έχουν κάνει και είπαν ότι έχει σχέση. Βεβαίως, αν είναι ο μπαμπάς του έχει σχέση. Είπαν ότι έχει σχέση, επειδή είναι ο Φίλιππος, ο παππούς του. Αν όμως κάνουν και την ανάλυση του «Αμερικανού» Φιλίππου θα ξέρουμε ότι αν και τα τρία συνάδουν, σίγουρα έχουμε τον Αλέξανδρο στη Βεργίνα. Αλλά δεν το κάνουν αυτό…»

Το  θέμα της ταφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου επανέρχεται συνεχώς, διαπιστώνουμε. Και η κυρία Αρβελέρ παραθέτει τα γεγονότα με χρονική ακολουθία: «Όταν πεθαίνει ο Αλέξανδρος στη Βαβυλώνα, τον μεταφέρουν στη Δαμασκό. Αν πρόκειται να πάει να ταφεί στην Αλεξάνδρεια δεν είναι ο δρόμος από τη Βαβυλώνα στη Δαμασκό, αλλά από την άλλη μεριά. Στη Δαμασκό, έχει πάει αντιπρόσωπος του Περδίκκα, αντιβασιλέα του Μακεδόνα, για να πάρει τον Αλέξανδρο. Εκεί καταφθάνει ο Πτολεμαίος ο Αιγύπτιος και κλέβει τη σωρό και τη μεταφέρει στη Μέμφιδα, περιμένοντας να κάνει το μαυσωλείο στην Αλεξάνδρεια. Στη Μέμφιδα υπάρχουν δύο φρουροί Μακεδόνες. Το μαυσωλείο στην Αλεξάνδρεια γίνεται μετά από 20 χρόνια. Η ελληνιστική εποχή είναι γεμάτη σκοτωμούς και φόνους. Είναι μία αιματηρή εποχή της ελληνικής ιστορίας. Οι φρουροί Μακεδόνες μεταφέρουν τον Αλέξανδρο τον οποίο έχουν θάψει ελληνικό τω τρόπω, δηλαδή τον έχουν κάψει, χωρίς να καούν τα κόκκαλα και τον έχουν βάλει με τα πορφυρά μέσα, αυτά που βρήκαν στη Βεργίνα. Οπότε φτάνει ξανά στη Δαμασκό και από εκεί η Ευρυδίκη και ο άντρας της ο Φίλιππος Γ’ τον μεταφέρουν στη Μακεδονία. Γιατί δε γίνεται ντόρος στη Μακεδονία; Γιατί η βασίλισσα Ευρυδίκη είναι αυτή που διοικεί και είναι η πρώτη εχθρός της Ολυμπιάδας. Αν φτάσει ο Αλέξανδρος, γιος της Ολυμπιάδας στη Μακεδονία, η Ολυμπιάδα θα είναι η πρώτη των πρώτων, οπότε η Ευρυδίκη χάνει κάθε φήμη και αίγλη. Οπότε, ή κρατά στο σκελετό μυστικό ή τον θάβουν με διακριτικότητα. Έχουμε ένα επίγραμμα του 1ου αιώνος από το Μακεδόνα ποιητή Αδαίο, που γράφει “Αν θέλεις να υμνήσεις τον τύμβο του Αλεξάνδρου ψάξε τον σε δύο ηπείρους”,  η μία είναι η Αίγυπτος εκεί όπου όλος ο κόσμος νομίζει ότι θάφτηκε, η άλλη; Αυτά αναφέρω στο βιβλίο και κανείς δε μιλάει».

Ο Λουκιανός έχει γράψει ότι ο Αλέξανδρος θα ήθελε να ξαναζήσει για να δει όσα ιστορούνται για εκείνον, όπως σημειώνει η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ στο βιβλίο της. Και προσθέτει: «Λέει και κάτι άλλο πολύ σοβαρό. Ότι πολύς αγώνας θα γίνει μετά το θάνατό του μεταξύ των επιγόνων. Ο Μέγας Αλέξανδρος ζούσε σε μία εποχή που ήξερε ότι γύρω του υπάρχουν φιλοδοξίες, ματαιοδοξία και όλα τα πράγματα τα τελείως ανθρώπινα, τα οποία κάνουν αυτή τη στιγμή και οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία να μην έχουμε σίγουρη απάντηση».

Η ιστορία και ο «άλλος»

Στην ερώτηση εάν αισθάνεται ικανοποιημένη από τον τρόπο που διδάσκεται η ιστορία, η κυρία Αρβελέρ απαντά: «Στην Ευρώπη διδάσκεται τέλεια. Στην Ελλάδα δεν ξέρω. Εμείς στα σχολεία στη Γαλλία, έχουμε για παράδειγμα για τη Γαλλική Επανάσταση τέσσερα – πέντε βιβλία. Το ένα λέει ότι ήταν καλός ο Ροβεσπιέρος, το άλλο ότι ήταν εγκληματίας. Τα διδάσκουν όλα στα παιδιά. Και μαθαίνουν ότι υπάρχει αυτή η αντίθεση και ότι πρέπει να δημιουργηθεί κάποια κριτική σκέψη, ούτως ώστε να υπάρχει μία άποψη, η οποία αν και δεν είναι αντικειμενική, θα είναι άποψη ανθρώπων που γνωρίζουν και το μεν και το δε. Εδώ δε γνωρίζεις ούτε το μεν ούτε το δε. Η ιστορία δεν είναι μονόδρομος. Αυτή η αντίθεση κάνει την ιστορία ένα ζωντανό μάθημα. Όταν δεν ξέρεις ιστορία, η ιστορία εκδικείται. Δεν επαναλαμβάνεται. Εκδικείται. Είναι τελείως διαφορετική».

Ποια είναι λοιπόν, η αλήθεια της ιστορίας; «Η αλήθεια της ιστορίας είναι να ξέρεις όλη την αντίθεση και όχι μόνο τη μία άποψη. Η μία άποψη είναι οπωσδήποτε υποκειμενική. Ο διπλανός έχει πάντα και κάποιο δίκιο. Αυτό πρέπει να μάθουμε στα παιδιά. Ο διπλανός δεν είναι πάντα ο βάρβαρος. Δεν είναι σίγουρο ότι όλοι οι εχθροί ήταν βάρβαροι, ούτε είναι σίγουρο ότι όλοι οι βασιλιάδες των Βυζαντινών ήταν ευσεβείς. Αυτές οι ολότητες και οι γενικότητες είναι μία παραχάραξη της ιστορίας». Ποια είναι η πιο σημαντική ανάμνηση για την κυρία Αρβελέρ, έχοντας διαγράψει τη δική της πορεία από τα προσφυγικά του Βύρωνα μέχρι το Παρίσι; Μας απαντά: «Η αντίσταση εναντίον των Γερμανών. Και δε λέω πια των Γερμανών, λέω των ναζιστών. Στην αντίσταση έμαθα ακριβώς ποια είναι η εθνική αλληλεγγύη και ποια είναι η υπόσταση του ανθρώπου που θέλει να μείνει όρθιος, να πεθάνει όρθιος και να μη ζήσει γονατιστός. Αυτό είναι για εμένα το περίφημο σύνθημα. Για εμένα το μεγαλύτερο μάθημα είναι η Εθνική Αντίσταση σε οποιοδήποτε της χρώμα».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/taksidia-sto-xrono/eleni-glykatzi-arbeler-o-tafos-sti-bergina-einai-toy-mega-aleksandroy-oxi-to  )

Η Ελένη Καραΐνδρου αφηγείται τη ζωή της όλη στον Αντώνη Μποσκοΐτη

Ας φέρει η καινούργια χρονιά συνεντεύξεις με τόσο σημαντικά πρόσωπα και με έργο πίσω τους, όπως η συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου. Μοιράζομαι την ευχή της με όλο τον κόσμο που διαβάζει το koutipandoras.gr: Αγάπη και αλληλεγγύη, τίποτα άλλο! 

Αντί προλόγου, θα πω μια μικρή ιστορία που έχει σχέση και με την κουβέντα που ακολουθεί:
Το 2015 τόλμησα να ζητήσω από την Ελένη Καραΐνδρου να γράψει μουσική σε μια ταινία μικρού μήκους που έκανα σε παραγωγή της συγγραφέως Τούλας Μπούτου, η οποία δεν είναι πια στη ζωή. Η ταινία θα ήταν βουβή και ασπρόμαυρη, σαν ένα homage στο παλιό σινεμά. Πήγα από το σπίτι της, της άφησα το σενάριο και έφυγα. Πέρασαν δεκαπέντε μέρες και αρχίσαμε να αναζητούμε άλλον συνθέτη. Μια μέρα χτύπησε το τηλέφωνο μου. Ήταν η Καραΐνδρου: «Για έλα από το σπίτι που σε θέλω λίγο». Δεν πήγα, έτρεξα για την ακρίβεια, μέναμε και κοντά τότε. Δεν μπορώ ακόμη και σήμερα να περιγράψω το συναίσθημα σαν είδα πάνω στο γραφείο της το σενάριο μου, αλλά με σημειώσεις δικές της πάνω του: «Θέμα για όμποε» στην α’ σκηνή, «Θέμα για φλάουτο» στη β’ σκηνή κ.λπ. Σαν της είπα ότι υπάρχει budget για τη μουσική, τα λόγια της επί λέξει ήταν τα εξής: «Σου την κάνω δώρο τη μουσική, να πληρωθεί μόνο το στούντιο». Έτσι και έγινε! Θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω τη γενναιοδωρία της Εθνικής μας κινηματογραφικής συνθέτριας;
Έκτοτε, όπως και παλιότερα βέβαια, την παρακολουθούσα σε όλα τα όμορφα που έκανε και κάνει, τα θεατρικά και τα κινηματογραφικά της. Έχω την αίσθηση πως αν η Μουσική ήταν άνθρωπος, η Καραΐνδρου θα ήταν! Με ιδιαίτερη χαρά, με αφορμή την έκδοση του «Tous des oiseaux» από την ECM, την ξανασυνάντησα μετά από καιρό, μόνο που αυτή τη φορά δεν κάναμε μία απλή συνέντευξη. Όπως θα διαπιστώσετε, η Καραΐνδρου άνοιξε το βιβλίο της ζωής της αποκλειστικά για το koutipandoras.gr. Είναι το ομορφότερο ποδαρικό που θα μπορούσαμε να έχουμε για τον κύκλο των συνεντεύξεων του 2019!
Μικρογραφία

Κυρία Καραΐνδρου, καταρχάς εκτιμώ το ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να σας βρει με ένα απλό τηλεφώνημα. Εννοώ δεν υπάρχουν μεσάζοντες, μάνατζερ κ.λπ.

Δεν υπήρχε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει μάνατζερ στη ζωή μου. Θέλω να περιφρουρώ την ανεξαρτησία μου κι αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει μ’ ένα μάνατζερ που είσαι υποχρεωμένος να τον ακολουθείς, ή να πηγαίνεις όπου νομίζει αυτός.

Και οι τόσες συναυλίες σας στο εξωτερικό;

Πηγαίνω πάντα μόνο μετά από πρόσκληση διευθυντών ορχηστρών. Στη Ρώμη, π.χ., έπαιξα στο Auditorium, καλεσμένη της ορχήστρας της Santa Maria Cecilia. Πρότεινα τον μαέστρο μου και πήρα δυο – τρεις σολίστ από δω. Στην Πολωνία και στην Τουρκία, το ίδιο, πηγαίνω κατόπιν προσκλήσεων τους. Μέχρι και στην Ταϊπέι έχω πάει, επίσης καλεσμένη της ορχήστρας τους.

Στην Τουρκία να πούμε ότι είστε πολύ δημοφιλής.

Έχουν μεγάλη αγάπη οι Τούρκοι για μένα και υπάρχει μια κάστα Τούρκων που είναι εξαιρετικά καλλιεργημένοι, ζωγράφοι, ποιητές, σκηνοθέτες. Έχουν μια υψηλού επιπέδου καλλιέργεια και με υποδέχονται με καταπληκτικό τρόπο. Να γιατί δεν έχω ανάγκη ατζέντηδων! Πω, πω, που το λέμε και μόνο, με πιάνει πονοκέφαλος…

Το εκτιμώ πραγματικά, σας το ξαναλέω.

Δεν είμαι κι ο άνθρωπος που θα δώσει πάρα πολλές συναυλίες. Έχω την ανάγκη μιας αγρανάπαυσης κι εγώ, ξεκούρασης.
Ποτέ στη ζωή σας δεν υπήρχαν μεσάζοντες;
Ποτέ, γιατί εγώ θέλω νά’χω προσωπική επαφή. Μάλλον είναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος που δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν άλλον. Δεν

Continue reading “Η Ελένη Καραΐνδρου αφηγείται τη ζωή της όλη στον Αντώνη Μποσκοΐτη”

Παγκόσμια πρωταθλήτρια στο καράτε η Ελένη Χατζηλιάδου

Στην κορυφή του κόσμου, βρίσκεται εδώ και λίγες ώρες η Ελένη Χατζηλιάδου. Η Ελληνίδα καρατέκα, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που διεξάγεται στην Μαδρίτη, καθώς στον τελικό των +68 κιλών, επικράτησε της Αγιούμι Ουεκούσα από την Ιαπωνία.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Χατζηλιάδου, πήρε «ρεβάνς» από την Ασιάτισσα πρωταθλήτρια, η οποία την είχε νικήσει το 2016.

Υπενθυμίζεται, ότι τον περασμένο Ιούνιο, η Χατζηλιάδου, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στην κατηγορία +68κ. κατά την διάρκεια των Μεσογειακών Αγώνων, που φιλοξενήθηκαν στην Ταραγόνα, καθώς ηττήθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα του τελικού από την Γαλλίδα Νάνσι Γκαρσιά με 4-3.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/pagkosmia-protathlitria-sto-karate-i-eleni-hatziliadoy?fbclid=IwAR1dVSQ6k9z0XkK8LWjO_Y5zbwrUr0mgw2l3iz2RJajSA7_sVvaBrM6OaAI  )