Γιάννης Ραγκούσης: Η Συμφωνία των Πρεσπών εδραιώνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια

«Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ιστορική νίκη της επόμενης Ελλάδας» τόνισε ο πρώην υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Ραγκούσης, μιλώντας στην εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Βόρειας Αθήνας και της Οργάνωσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ Πεντέλης, με θέμα «Τα ανακλαστικά της Δημοκρατίας απέναντι στην Ακροδεξιά».

Όπως είπε, είναι «μία ιστορική νίκη των δύο λαών» και της ειρήνης στην περιοχή, εδραιώνει τον πρωταγωνιστικό γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια και αποτελεί «νίκη της ιστορίας μας».

Επίσης, υπογράμμισε ότι η δημιουργία ενός ενιαίου, προοδευτικού μετώπου από την Αριστερά, τους Ευρωσοσιαλιστές και τους Πράσινους, είναι η μόνη επιλογή για την αναχαίτιση της ακροδεξιάς ενόψει των ευρωεκλογών, και αναφέρθηκε στις αιτίες που η ακροδεξιά αποκτά λαϊκό έρεισμα διεθνώς.

Ειδικότερα, όπως σημείωσε, η αποσάθρωση των παραγωγικών τομέων και η μεταφορά των παραγωγικών μονάδων, έχουν ως αποτέλεσμα την ανεργία και την ανέχεια.

Επίσης, η όξυνση των ανισοτήτων και το «πληγωμένο» περί δικαίου αίσθημα, καθώς «ελάχιστοι άνθρωποι κατέχουν τόσο πλούτο όσο διαθέτουν δισεκατομμύρια άνθρωποι».

Όπως είπε, υπάρχουν πολλοί φορολογικοί παράδεισοι που κρύβουν δισεκατομμύρια, ενώ τη ίδια στιγμή ασκείται οικονομική πολιτική λιτότητας για τους λαούς.

Η Δημοκρατία πρέπει να απαντήσει με μία ριζοσπαστική ατζέντα σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, με την κήρυξη πολέμου κατά των φορολογικών παραδείσων και την επιβολή φόρου σε όσους κατέχουν δυσθεώρητο πλούτο, επεσήμανε ο Γ Ραγκούσης, τονίζοντας ότι πρέπει να αποκατασταθεί το πληγωμένο περί δικαίου αίσθημα.

Ακόμα, ο πρώην υπουργός σημείωσε ότι οι προσδοκίες για ένα καλύτερο μέλλον έχουν καταρρεύσει, και τέλος τόνισε ότι μία από τις αιτίες είναι η πολιτική νομιμοποίηση της ακροδεξιάς ατζέντας από μέσα μαζικής ενημέρωσης και κόμματα.

«Όπως ξεκίνησε η ΝΔ επί Σαμαρά και συνεχίζει ο Κ. Μητσοτάκης» είπε ο Γ. Ραγκούσης και «όπως έκανε πρόσφατα η Φώφη Γεννηματά, με τη συμμετοχή αξιωματούχων του ΚΙΝΑΛ στα πρόσφατα συλλαλητήρια, που οργανώθηκαν με ομιλητές και ψηφίσματα, με βάση ακροδεξιές απόψεις» σημείωσε, διευκρινίζοντας ότι δεν αναφέρεται στους πολίτες που συμμετείχαν σε αυτά.

(ΠΗΓΗ : https://www.tribune.gr/politics/news/article/546232/giannis-ragkoysis-i-symfonia-ton-prespon-edraionei-ton-protagonistiko-rolo-tis-elladas-sta-valkania.html )

“Δεν τρομοκρατούμαστε” λένε οι βουλευτές της Βόρειας Ελλάδας

Ότι δεν τρομοκρατούνται από τέτοιου είδους πρακτικές, διαμηνύουν, με δηλώσεις τους στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ, βουλευτές που είδαν το πρόσωπό τους στις αφίσες κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και το σύνθημα «Εσύ θα προδώσεις τη Μακεδονία μας;», οι οποίες κυκλοφορούν σε διάφορες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

«Οι Έλληνες βουλευτές δεν εκβιάζονται, δεν τρομοκρατούνται», τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Β’ Θεσσαλονίκης) Σωκράτης Φάμελλος, υπογραμμίζοντας πως «προσπάθειες που συνδέονται με “μαύρες σελίδες” της ελληνικής ιστορίας δεν θα μας πτοήσουν».

«Θα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα αυτές οι προσπάθειες τρομοκράτησης. Μας δυναμώνουν πολύ περισσότερο να κάνουμε το καθήκον μας», υπογράμμισε.

Ο κ. Φάμελλος χαρακτήρισε «απολύτως κατακριτέες» και «αήθεις» τις ενέργειες αυτές τρομοκράτησης των βουλευτών «και μάλιστα σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματικότητα»

Για «”λογικές” φαρ ουέστ “wanted”» έκανε λόγο ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Α’ Θεσσαλονίκης), Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης. Αυτές οι λογικές ουσιαστικά προσδιορίζουν και το πλαίσιο, που πλέον δεν αφορά μόνο το εθνικό θέμα, έχει να κάνει με τη Δημοκρατία», είπε χαρακτηριστικά και κάλεσε «το σύνολο του προοδευτικού, δημοκρατικού κόσμου της Μακεδονίας να αντισταθούν σ’ αυτές τις φασίζουσες πρακτικές.

Το θέμα «δεν είναι δικό μας προσωπικό, είναι βαθύτατα πολιτικό», σημείωσε ο κ. Τριανταφυλίδης και αναρωτήθηκε αν αυτοί που αντιδρούν θέλουν «να γυρίσουμε στο νέτο-σκέτο Μακεδονία», αν «θέλουν να ρίξουμε τη γειτονική χώρα στις αγκαλιές της Αλβανίας και της Τουρκίας» και «γιατί αυτές οι αντιδράσεις και τα συλλαλητήρια δεν υπήρξαν το 2007 και αργότερα όταν ήταν δεδομένη η εθνική θέση».

«Δεν αρμόζει στο επίπεδο της δημοκρατίας μας, στο σημείο που έχει φτάσει σήμερα, να επιστρέφουμε πίσω σε εποχές που υπήρχαν πογκρόμ, που υπήρχαν άνθρωποι που στοχοποιούνταν για τις απόψεις, τις ιδέες τους, στις εποχές των Γκοτζαμάνηδων», υπογράμμισε, από την πλευρά της, η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Χαλκιδικής) Κατερίνα Ιγγλέζη, μιλώντας στο «Πρακτορείο FM».

«Είναι αδύνατον να γυρίσουμε πίσω, είναι πολλά χρόνια για να γυρίσουμε πίσω. Δεν υπάρχει περίπτωση να μας τρομοκρατήσουν, να μας κάνουν να αλλάξουμε άποψη. Αριστεροί δεν τρομοκρατήθηκαν σε πολύ πιο δύσκολα χρόνια, όχι σήμερα.

«Δεν με πτοούν οι πράξεις αυτές, ποτέ στην πολιτική μου σταδιοδρομία δεν πτοήθηκα από τέτοιου είδους συμπεριφορές, ποτέ δεν έλαβα μία απόφαση την οποία δεν πίστευα, επομένως όλες αυτές οι χρυσαυγίτικες απειλές, οι απειλές όλων αυτών που σηκώνουν το λάβαρο του πολέμου εναντίον όλων και θα είναι οι πρώτοι οι οποίοι θα κρυφτούν, δεν με πτοούν και αυτό που λέω είναι το αυτονόητο», δήλωσε η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Πέλλας) Θεοδώρα Τζάκρη.

Το πατριωτικό μας καθήκον και μόνο αυτό, μας υπαγορεύει να την ψηφίσουμε (τη Συμφωνία των Πρεσπών) για να κλείσουμε τη τεράστια αυτή εθνική πληγή», υπογράμμισε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

«Είναι μια σαφώς οργανωμένη επιχείρηση γιατί εμφανίστηκαν τα ίδια πράγματα, σε διάφορες περιοχές, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και βεβαίως ανυπόγραφα, σκοτεινών κύκλων, σαφώς του υποκόσμου, ανθρώπων σίγουρα ψεκασμένων με μίσος, που νομίζουν ότι μπορεί να φοβίσουν και να τρομοκρατήσουν Έλληνες βουλευτές», σημείωσε ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Πέλλας) Ιωάννης Σηφάκης.

«Όταν το κάνουν αυτό σε βουλευτές, καταλαβαίνετε το πώς προσπαθούν κατ’ επέκταση να τρομοκρατήσουν πολίτες που βλέπουν το εθνικό και πατριωτικό συμφέρον που έχουμε να υπερψηφίσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών», σημείωσε ο κ Σηφάκης

«Τέτοιου είδους πρακτικές προέρχονται -και σας το λέω συνειδητά, συνειδητοποιημένα και μετά λόγου γνώσης- από μειονότητες και γι’ αυτό τον λόγο ακριβώς και η ευρεία κοινωνική πλειοψηφία στέκεται απέναντι σε τέτοιου είδους πρακτικές που θυμίζουν σκοτεινές εποχές, τότε δηλαδή που άνθρωποι διώκονταν ή προπηλακίζονταν ή εξορίζονταν ή βασανίζονταν ακριβώς για τις πολιτικές τους ιδέες και απόψεις», υπογράμμισε, μιλώντας στο «Πρακτορείο FM» η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ (Πιερίας), Ελισάβετ (Μπέτυ) Σκούφα.

(ΠΗΓΗ : https://www.kontranews.gr/KOINONIA/351756-Den-tromokratoymaste-lene-oi-boyleytes-tes-Boreias-Elladas  )

Ο Νίκος Μέρτζος εξηγεί γιατί η Συμφωνία των Πρεσπών δεν αφήνει πληγές στο σώμα της Ελλάδας

Ο Νίκος Μέρτζος, ο άνθρωπος που διοργάνωσε το 1992 τα συλλαλητήρια κατά του σφετερισμού της Μακεδονίας από τα Σκόπια, σήμερα εξηγεί τα θετικά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Του Νίκου Μέρτζου*

Ο Νίκος Μέρτζος, για όσους δεν τον γνωρίζουν, δεν είναι αριστερός. Είναι αυτό που θα λέγαμε «κανονικός δεξιός». Δικηγόρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο Νίκος Μέρτζος θεωρείται ως ένας από τους πνευματικούς ηγέτες του λεγόμενου εθνικιστικού χώρου.

Δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα και σε κινητοποιήσεις για το Κυπριακό, ενώ προδικτατορικά δραστηριοποιήθηκε και ως μέλος της ΕΚΟΦ.

Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας ήταν μέλος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής», ενός γνωμοδοτικού σώματος διορισμένου από τους δικτάτορες με σκοπό να δημιουργήσει ένα δημοκρατικό προσωπείο για το δικτατορικό καθεστώς.

Το Νοέμβριο του 1970 διορίστηκε από το Γεώργιο Παπαδόπουλο μέλος της πρώτης «Συμβουλευτικής Επιτροπής». Το 1971 εξελέγη μέλος της δεύτερης «Συμβουλευτικής Επιτροπής» και αργότερα γραμματέας της. Τον Ιανουάριο του 1972 αναδείχτηκε Β’ αντιπρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής».

Μετά την πτώση της δικτατορίας διετέλεσε σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ευάγγελου Αβέρωφ και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από το 1990 ως το 1993 για θέματα Μακεδονίας και Θράκης.

Ήταν ένας από τους συνδιοργανωτές του συλλαλητηρίου για το Μακεδονικό στη Θεσσαλονίκη το Φεβρουάριο του 1992 και συντάκτης της σχετικής διακήρυξης.

Αφού είπαμε ποιος είναι ο Νίκος Μέρτζος, για όσους τον αγνοούν, ας διαβάσουμε τι έγραψε στην εφημερίδα «Καθημερινή»:

Μία λύση που δεν αφήνει πληγές στο σώμα της Ελλάδας

Η Βουλή των Σκοπίων επικύρωσε χθες τη Συμφωνία των Πρεσπών και ενσωμάτωσε τις καίριες διατάξεις της στο σύνταγμα της χώρας.

Η αναθεώρηση του συντάγματος της ΠΓΔΜ βελτίωσε προς όφελος της Ελλάδος κρίσιμα σημεία που η συμφωνία είχε αφήσει ασαφή όπως ιδίως η ιθαγένεια, η εθνική ταυτότητα του γειτονικού λαού, το προοίμιο και το άρθρο 36 του συντάγματος.

Επιπλέον, πρώτη φορά το σύνταγμα δέχεται έμμεσα ότι ο λεγόμενος «μακεδονικός» λαός είναι πολυεθνικός: Σλάβοι «Μακεδόνες», Αλβανοί, Βλάχοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Ρομά, Βόσνιοι και Τούρκοι.

Οι σφοδρές αντιδράσεις στην Ελλάδα εστιάζονται στα εξής κεντρικά σημεία: όνομα του γειτονικού κράτους, γλώσσα, ιθαγένεια, αλυτρωτισμός και διεκδίκηση «μακεδονικής μειονότητας» στην ελληνική –«Αιγαιατική»– Μακεδονία.

Όνομα: Μέχρι τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας η Ελλάδα, σε πλείστα διπλωματικά έγγραφά της προς το Βελιγράδι, ονόμαζε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας το τότε ομόσπονδο κράτος των Σκοπίων.

Όταν αυτό ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο, η Αθήνα πρότεινε και ο ΟΗΕ το ενέγραψε στα μέλη του με τη γνωστή προσωρινή ονομασία (ΠΓΔΜ).

Ο προσδιορισμός αυτός, όμως, αναφέρεται στη λέξη Δημοκρατία και αφήνει ατόφιο το όνομα Μακεδονία.

Το 2007 όλα τα ελληνικά κόμματα, πλην του τότε ΛΑΟΣ, είχαν αποδεχθεί έναν γεωγραφικό προσδιορισμό στο όνομα «Μακεδονία».

Με αυτήν την κοινή θέση, παρά τις ισχυρές πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων συμμάχων, τον Απρίλιο 2008 η Ελλάδα επέτυχε την ομόφωνη απόφαση στη Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ που υπήρξε θρίαμβος.

Γλώσσα: Μακεδονική γλώσσα έχει αναγνωρίσει επίσημα η Ελλάδα από το έτος 1977 στο πλαίσιο του ΟΗΕ, που έκτοτε την έχει κατατάξει επίσημα στον κατάλογο των επισήμων γλωσσών των Ηνωμένων Εθνών.

Η συμφωνία βελτιώνει το σημείο αυτό, διότι ρητά αναφέρει ότι η μακεδονική είναι σλαβική και ανήκει στον κλάδο των νοτίων σλαβικών γλωσσών. Το σύνταγμα προσθέτει τώρα και την αλβανική γλώσσα.

Ιθαγένεια: Ο όρος «μακεδονική», όπως διατυπώνεται αγγλικά στη συμφωνία, μπορεί να θεωρηθεί ότι σημαίνει εθνικότητα.

Αλλά το άρθρο 2 παρ. 2 του συντάγματος διασαφηνίζει ότι η ιθαγένεια δεν σημαίνει εθνικότητα.

Αναμενόταν να ψηφιστεί μία από τις εξής προτάσεις των Αλβανών: α) αφαίρεση της λέξης «μακεδονική», β) «ιθαγένεια πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας» και γ) «οι πολίτες έχουν την ιθαγένεια της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας».

Αλυτρωτισμός: Το προοίμιο και το άρθρο 36 του συντάγματος περιείχαν έως προχθές το κρατικό ιδεολόγημα του αλυτρωτικού «Μακεδονισμού», σύμφωνα με το οποίο η ενιαία Μακεδονία το 1913 διαμελίστηκε και υποτάχθηκε στους κατακτητές Ελληνες, Βουλγάρους και Σέρβους.

Οι «Μακεδόνες», σύμφωνα με αυτό το αφήγημα, εξεδίωξαν τους Σέρβους κατακτητές το 1944 και στο πλαίσιο της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας ανεκήρυξαν την ομόσπονδη ανεξάρτητη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, την οποία το 1993 κήρυξαν ανεξάρτητο κράτος – τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Επιπλέον –συνεχίζει το ιδεολόγημα– οι υπόδουλοι στην Ελλάδα Σλαβομακεδόνες ξεσηκώθηκαν, πήραν μέρος τον «εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Μακεδόνων» και συνταξιοδοτούνται στα Σκόπια όπου κατέφυγαν.

Η Δημοκρατία της Μακεδονίας προστατεύει και ενισχύει τους «Μακεδόνες» στα γειτονικά κράτη και στο εξωτερικό.

Τα ανωτέρω ανέφερε η απόφαση της λαϊκής συνέλευσης του ASNOM το 1943, την οποία αντέγραφε αυτούσια έως προχθές το άρθρο 36 του Συντάγματος.

Τώρα αφαιρέθηκε η φράση «απόφαση του ASNOM» και αντικαταστάθηκε με τη λέξη «ανακοίνωση της απόφασης».

Εν συντομία παρατίθενται οι ακόλουθες τροπολογίες του συντάγματος:

1. «Η πολιτεία σέβεται την κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την πολιτική ανεξαρτησία των γειτονικών κρατών. Προστατεύει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των υπηκόων της που ζουν ή διαμένουν στο εξωτερικό και προωθεί τους δεσμούς τους με την πατρίδα. Μεριμνά για τους ανήκοντες στον μακεδονικό λαό που ζουν στη διασπορά του εξωτερικού».

2. «Η πολιτεία δεν αναμειγνύεται στα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών και στις εσωτερικές τους υποθέσεις. Η Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν έχει εδαφικές βλέψεις προς τις γειτονικές χώρες».

3. Καταργείται το άρθρο 49 του συντάγματος σύμφωνα με το οποίο: «Η πολιτεία μεριμνά για την κατάσταση και τα δικαιώματα των μελών του μακεδονικού λαού στις γειτονικές χώρες και για τους αποδήμους από τη Μακεδονία, βοηθά στην πολιτιστική τους ανάπτυξη και την προωθεί».

Οι προαναφερόμενες αυτές καίριες τροπολογίες έχουν αποθησαυριστεί από τις επίσημες ανακοινώσεις και δηλώσεις στη Βουλή των Σκοπίων όπου η ψήφισή τους εθεωρείτο βεβαία.

Πλέον απομένει να το διαβάσουμε σύντομα και να το συγκρίνουμε με τη Συμφωνία των Πρεσπών ώστε να εκφέρουμε τελική γνώμη.

Ασφαλώς η συμφωνία είναι ένας επώδυνος συμβιβασμός.

Έθιξε βαθιά το αίσθημα των Ελλήνων, αλλά δεν αφήνει ανοικτές πληγές στο σώμα της Ελλάδος.

Αντίθετα κλείνει πολλές, εξοικονομεί πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο για άλλα πολύ σοβαρότερα μέτωπα, διασφαλίζει τη ρευστή βαλκανική ενδοχώρα μας, ανοίγει ευρύ πεδίο σε ήδη προγραμματισμένα διεθνή δίκτυα ενέργειας και μεταφορών σε ενιαίο πλέον ευρωατλαντικό χώρο και αναβαθμίζει κατακόρυφα τη γεωπολιτική αξία της Ελλάδος. Κλειδί η Θεσσαλονίκη.

*Ο κ. Ν. Ι. Μέρτζος είναι τέως πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

(ΠΗΓΗ  : https://www.tribune.gr/politics/news/article/541851/o-nikos-mertzos-exigei-giati-i-symfonia-ton-prespon-den-afinei-pliges-sto-soma-tis-elladas.html  )

Γεγονός το Μεταφορικό Ισοδύναμο σε όλα τα νησιά. Άνοιξε η πλατφόρμα του μέτρου για εγγραφές των κατοίκων όλης της νησιωτικής Ελλάδας

Το 2019 είναι η χρονιά της καθολικής εφαρμογής του Μεταφορικού Ισοδύναμου σε όλη τη Νησιωτική Ελλάδα. Το μέτρο αυτό, που πιλοτικά λειτούργησε από 1/7/2018 σε 49 νησιά, επιδότησε 61.500 κατοίκους νησιών να πραγματοποιήσουν άνω των 60.000 ακτοπλοϊκών ταξιδιών, αλλά και 3.100 νησιωτικές επιχειρήσεις να μεταφέρουν προϊόντα και πρώτες ύλες, από και προς τα νησιά, επεκτείνεται και αγκαλιάζει όλα τα νησιά της χώρας.

Αυτό αναφέρει ανακοίνωση του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας Ν. Σαντορινιού,

Και συνεχίζει η ανακοίνωση:

Αξιοποιώντας την εμπειρία της πιλοτικής εφαρμογής και έχοντας πραγματοποιήσει διαβουλεύσεις με τις τοπικές κοινωνίες και τις επιχειρηματικές κοινότητες των νησιών για την καλύτερη εφαρμογή του μέτρου, το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής ανοίγει την πλατφόρμα του Μεταφορικού Ισοδύναμου, καλώντας τους νησιώτες, το με σύμβαση ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, αλλά και τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που στελεχώνουν τις δομές Υγείας και Παιδείας των νησιών μας, να εγγραφούν από σήμερα στην ηλεκτρονική πλατφόρμαwww.metaforikoisodynamo.gr, ώστε να αποκτήσουν εγκαίρως τον Μοναδικό Αριθμό Νησιώτη και να γίνουν δικαιούχοι του νησιωτικού αντισταθμίσματος για ταξίδια που θα πραγματοποιήσουν από 1/1/2019 και για όλο το έτος.

Αντίστοιχα, οι επιχειρήσεις των νησιών της χώρας μπορούν από 7/1/2019, στον ίδιο ιστόποπο, να πραγματοποιήσουν την εγγραφή τους, ενώ η επιδότηση του κόστους μεταφοράς θα υπολογίζεται σε παραστατικά μεταφορών από 1/1/2019.

Η έναρξη της νέας χρονιάς αποτελεί ένα ορόσημο για τις νησιωτικές πολιτικές αφού, για πρώτη φορά- ακόμη και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο εφαρμόζεται, παράλληλα, ένα μέτρο- θεσμός που απαντά ταυτόχρονα στις ανάγκες των νησιωτών και στις ανάγκες για ενίσχυση της νησιωτικής επιχειρηματικότητας, δημιουργώντας αναπτυξιακές ευκαιρίες και ευκαιρίες ζωής. Για πρώτη φορά, θα εφαρμοστεί ειδική στήριξη για όσους μένουν και δραστηριοποιούνται στις Σποράδες, στον Αργοσαρωνικό και φυσικά στο Ιόνιο, αφού το μέτρο εντάσσει, εκτός από τα Δωδεκάνησα, τις Κυκλάδες και το Βόρειο Αιγαίο, και όλα εκείνα τα νησιά που για χρόνια εξαιρούνταν από τις όποιες πολιτικές ανακοινώνονταν.

(ΠΗΓΗ : https://www.presspublica.gr/gegonos-to-metaforiko-isodynamo-se-ola-ta-nisia-anoixe-i-platforma-toy-metroy-gia-eggrafes-ton-katoikon-olis-tis-nisiotikis-elladas/?fbclid=IwAR0-20sAsjNNU5B2f_Yw4-QnFQXcJw3HYL4_N5qPO7pi76hl580_uOeI29Y  )

Νομικώς ενεργές οι απαιτήσεις της Ελλάδας για τo κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές αποζημιώσεις

Οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις κάθε είδους αποζημιώσεις των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες: αυτό διεμήνυσε από τα μαρτυρικά Καλάβρυτα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος, στην αντιφώνησή του κατά το γεύμα που παρέθεσε προς τιμήν του ο δήμαρχος της πόλης.

Αναλυτικά και «ειδικώς ως προς τις ως άνω αποζημιώσεις, οι σχετικές απαιτήσεις αφενός δεν έχουν παραγραφεί. Και, αφετέρου, βρίσκουν στέρεο έρεισμα σε συγκεκριμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ιδίως δε σε διατάξεις της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907.

Τρία χρόνια μετά το πρώτο μου προσκύνημα σ’ αυτόν τον Μαρτυρικό Τόπο, τα Καλάβρυτα, υπενθυμίζω την δέσμευση που ανέλαβα τότε ενώπιόν σας: Οι μνήμες που αναβλύζουν από το Ιερό Θυσιαστήριο των Καλαβρύτων μου στέλνουν, υπό την ιδιότητά μου ως Προέδρου της Δημοκρατίας, το πραγματικό μήνυμα του μαρτυρικού Δήμου Καλαβρύτων: Μου επιβάλλουν το, αυτονόητο βεβαίως κατά την Ιστορία μας και τον Πολιτισμό μας, Εθνικό Χρέος να μην υποστείλω την σημαία της δικαίωσης των Σεπτών Θυμάτων του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, ιδίως εκπέμποντας και υπηρετώντας, όπου δει, το διπλό μήνυμα: Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά».

Προκόπης Παυλόπουλος: Δεν ξεχνάμε. Ποτέ ξανά

«Αποτελεί ιστορική διαπίστωση», σύμφωνα με τον Πρ. Παυλόπουλο, «που και η ίδια η Γερμανία συνομολογεί πλέον -και αυτό την τιμά ως εύγλωττο δείγμα συγγνώμης- ότι στα Καλάβρυτα συντελέσθηκε, στις 13 Δεκεμβρίου 1943, μεσ’ από βάρβαρη σφαγή και ανελέητη καταστροφή, το μεγαλύτερο και απεχθέστερο έγκλημα πολέμου στην Ελλάδα, κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, από τον γερμανικό στρατό κατοχής. Υπό τα δεδομένα αυτά το δεύτερο μήνυμα, που συμπυκνώνεται στο ‘Ποτέ ξανά’, σημαίνει πως από τα μαρτυρικά Καλάβρυτα εμείς, οι Έλληνες, στέλνουμε urbi et orbi την προειδοποίηση ότι οφείλουμε όλοι να διδασκόμαστε από το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων.

Και διευκρινίζω ότι το μήνυμα ‘Δεν ξεχνάμε’, δεν εμπεριέχει, κατ’ ουδένα τρόπο, αισθήματα εκδίκησης για το έγκλημα πολέμου που αιματοκύλησε τα Καλάβρυτα αφού, πέραν του ότι καμιά τέτοια θυσία δεν αποτιμάται σε χρήμα, η εκδίκηση είναι αίσθημα άγνωστο στην Ιστορία και τον Πολιτισμό του Έθνους των Ελλήνων. Όλως αντιθέτως, αποτελεί αυτονόητη υποχρέωσή μας, στην μνήμη των Θυμάτων, να επιδιώκουμε την απαρέγκλιτη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, ως στοιχειώδες δείγμα γραφής για την τελική γενικευμένη επικράτηση του Δικαίου και της Νομιμότητας. Διότι δίχως την επικράτησή τους, υπάρχει ο κίνδυνος Ολοκαυτώματα, όπως αυτό των Καλαβρύτων, έστω και υπό άλλη μορφή, να διαπραχθούν μελλοντικώς. Υπό τα δεδομένα αυτά έχω τονίσει εδώ και καιρό -και εμμένω πάντα στην διαπίστωσή μου αυτή- ότι οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις κάθε είδους αποζημιώσεις των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες».

Εξειδικεύοντας στη συνέχεια και προς τις ως πιο πάνω αποζημιώσεις, «οι σχετικές απαιτήσεις αφενός δεν έχουν παραγραφεί. Και, αφετέρου, βρίσκουν στέρεο έρεισμα σε συγκεκριμένες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ιδίως δε σε διατάξεις της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907.

Άρα το να μην ξεχνάμε και να υπερασπιζόμαστε, υπό τις ως άνω προϋποθέσεις, τα δικαιώματα των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής είναι αποστολή, η οποία υπηρετεί όχι μόνον τα Εθνικά Δίκαια των Ελλήνων αλλά και την Έννομη Τάξη και τον Πολιτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους τα Καλάβρυτα μου δείχνουν, για μιαν ακόμη φορά, τον δρόμο της αποστολής και του χρέους. Να είσθε βέβαιοι ότι, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα τον ακολουθήσω, δίχως παρεκκλίσεις και εκπτώσεις. Το οφείλω στον Τόπο μας, το οφείλω στην μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια, το οφείλω κυρίως στις αρχές και τις αξίες που πρέπει, εμείς οι Έλληνες, να υπηρετούμε ως ηθική -και όχι μόνον- συμβολή μας στην πορεία της Ανθρωπότητας, έναντι των πολλαπλών, υπαρξιακών, προκλήσεων που αντιμετωπίζει και θ’ αντιμετωπίσει στο μέλλον», δήλωσε καταληκτικά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/317828/Nomikos-energes-oi-apaitiseis-tis-Elladas-gia-tis-germanikes-apozimioseis-  )

Έρευνες για το ξήλωμα πυραμίδων στη συνοριακή γραμμή Ελλάδας- ΠΓΔΜ

Άγνωστοι, το διάστημα 23-24 Νοεμβρίου, ξήλωσαν τις τσιμεντένιες πυραμίδες στη συνοριογραμμή μεταξύ Ελλάδας – ΠΓΔΜ στην Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας, με την αστυνομία να διενεργεί έρευνα για το περιστατικό που έγινε αντιληπτό την Κυριακή.

Σύμφωνα με την αστυνομία, οι άγνωστοι δράστες -πιθανόν με κάποιο μηχάνημα- εκθεμελίωσαν και εγκατέλειψαν 105 πυραμίδες (κολώνες οριογραμμής) στο ύψος της συνοριακής γραμμής από την τοπική κοινότητα Μεσοκάμπου έως την τοπική κοινότητα Αχλάδας του δήμου Φλώρινας.

Για το περιστατικό ενημερώθηκαν οι εισαγγελικές και στρατιωτικές αρχές της περιοχής. Τις έρευνες έχει αναλάβει το τμήμα ασφάλειας Φλώρινας.

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/ereynes-gia-xiloma-pyramidon-stin-synoriaki-grammi-elladas-pgdm  )

Ο διαχωρισμός κράτους – Εκκλησίας εντός και εκτός Ελλάδας

Η χώρα μας, κουβαλώντας την κληρονομιά της ίδρυσης της Εκκλησίας της Ελλάδος από τους Βαυαρούς διαφεντευτές του νέου ελληνικού κράτους, έχει δύο αιώνες τώρα αρκούντως ταλαιπωρηθεί από το σφιχταγκάλιασμα κοσμικής και πνευματικής εξουσίας. Με την ανακήρυξη του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αρνείται να δεχτεί την απόσπαση κανονικών εδαφών που του ανήκουν και μόνο το 1850- και κατόπιν πολιτικών πιέσεων- αποδέχεται την κατάσταση, εκδίδοντας τον Τόμο Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Σε κάθε βήμα της νεότερης ιστορίας μας, η Εκκλησία, που είναι βαθιά ριζωμένη στις παραδόσεις, τις αναφορές και τις καρδιές μεγάλου μέρους του λαού, χρησιμοποιήθηκε από κοσμικές πολιτικές δυνάμεις για τις δικές τους επιδιώξεις και την εξυπηρέτηση ιδιοτελών τους συμφερόντων. Αρχιερατικές μίτρες και ράβδοι ευλόγησαν τόπους εξορίας, βασανισμούς και εξοντώσεις πολιτικών αντιπάλων. Η «δεξιά του Κυρίου», ταυτιζόμενη με τη δεξιά πολιτική παράταξη, φρόντιζε να δικαιολογεί παρανομίες, αυθαιρεσίες και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, απολαμβάνοντας μέρος της κοσμικής εξουσίας. Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα καθ’ ημάς. Εχει προϊστορία και διαστάσεις διεθνείς, με πλέον πρόσφατο παράδειγμα τις αναταράξεις λόγω της χορήγησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τον ρωσοουκρανικό πόλεμο και την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, σειρά πήρε η τακτοποίηση θεμάτων που αφορούν στη διοίκηση των ορθόδοξων Εκκλησιών. Εν προκειμένω, της Ουκρανικής Εκκλησίας, που συγκροτείται σε τρεις αντίπαλες μεταξύ τους ουκρανικές ορθόδοξες Εκκλησίες: μια Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία με αναφορά στο Πατριαρχείο Μόσχας, μια άλλη με το ίδιο όνομα, αλλά με αναφορά στο Πατριαρχείο Κιέβου, και, τέλος, την Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Και εδώ, λοιπόν, η κοσμική εξουσία (ουκρανική κυβέρνηση) διεκδικεί τον έλεγχο της πνευματικής εξουσίας, επιδιώκοντας την οργάνωση της Εκκλησίας στην Ουκρανία στη γραμμή μιας καθαρής – εθνικής Εκκλησίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται να αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή είχε συγκροτηθεί το 1921. Παράλληλα, να ανακαλέσει το προνόμιο της χειροτονίας του μητροπολίτη Κιέβου από τον Πατριάρχη Μόσχας – προνόμιο που το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο παλαιότερα είχε παραχωρήσει. Οι κανόνες που απορρέουν από τις Οικουμενικές Συνόδους επιβάλλουν τις αποφάσεις στις οποίες κατέληξε η Κωνσταντινούπολη. Την ικανοποίηση, δηλαδή, των αιτημάτων. Η ουκρανική κυβέρνηση δηλώνει ικανοποιημένη, ενώ η ρωσική διαμηνύει ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των ορθοδόξων σε περίπτωση εκδήλωσης θρησκευτικών ταραχών. Το θέμα της Εκκλησίας και των πνευματικών πραγμάτων της Ουκρανίας ευθυγραμμίζεται με το ιστορικό των σχέσεων ανάμεσα σε Μόσχα και Κίεβο.

Υπάρχει παράλληλα και ο ενδοεκκλησιαστικός αγώνας για την εξουσία επί του ορθόδοξου πληρώματος των Εκκλησιών. Το Πατριαρχείο Μόσχας πολιτεύεται με σαφή στόχο την αφαίρεση των πρωτείων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ώστε το ίδιο να παίξει τον ρόλο του οικουμενικού κέντρου της Ορθοδοξίας. Πορεύεται ευθυγραμμιζόμενο με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του ρωσικού κράτους, έχοντας την πλήρη στήριξη, αν όχι και την καθοδήγησή του. Αλλωστε, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης η νέα εξουσία ποντάρει πολλά στον θρησκευτικό παράγοντα.

Ετσι, λοιπόν, το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται, από την έδρα του στην Κωνσταντινούπολη και εν μέσω μη φιλικού περιβάλλοντος, να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της σύγχρονης ιστορίας και τις πολιτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, αντιμετωπίζοντας θέματα απομονωτισμού και εθνικισμού που ταλανίζουν την Ορθοδοξία. Ευχής έργο θα ήταν η κοσμική και η πνευματική εξουσία να συνομιλούν, να συνεργάζονται, αλλά να μην χρησιμοποιούν η μία την άλλη. Καθημερινά αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο μόνο δεινά επιφέρει και στους δύο χώρους. Η ταύτιση Εκκλησίας – κράτους, που θεμελιώνεται από την ίδρυση του Βυζαντίου, δεν μπορεί καθόλου να αφορά στη δική μας εποχή.

Σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, είναι σημαντική η συζήτηση που γίνεται για το θέμα αυτό με αφορμή την επί θύραις Συνταγματική Αναθεώρηση και το άρθρο 3, που πραγματεύεται τις σχέσεις κράτους – Εκκλησίας. Θα καταργηθεί το άρθρο; Θα κατοχυρωθεί ρητά η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους; Θα υπάρξουν σαφώς διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στο κράτος και την Εκκλησία; Βέβαιο είναι ότι η Ορθοδοξία και το πλήρωμά της, τα κράτη αλλά και οι λαοί τους έχουν ανάγκη από αρχές και κανόνες που απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες λειτουργίας τόσο του κράτους όσο και της Εκκλησίας προς όφελος των πολιτών, θρησκευόμενων ή μη.

* Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γραμματέας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ideogrammata/o-diachorismos-kratoys-ekklisias-entos-kai-ektos-elladas/   )

 

Παυλόπουλος: Αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος υπογράμμισε η Ελλάδα μπορεί να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της όποτε το κρίνει σκόπιμο. Τι είπε για πΓΔΜ και Κυπριακό

Ο κ. Παυλόπουλος διεμήνυσε προς τη φίλη και γείτονα, όπως είπε, Τουρκία, ότι για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν υφίστανται αμφισβητήσεις και, πολύ περισσότερο, γκρίζες ζώνες σε ό,τι αφορά τα σύνορά μας -άρα και τα θαλάσσια- με τις γειτονικές μας χώρες, κατά συνέπεια δε, και με την Τουρκία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπογράμμισε, ότι η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης της, όποτε το κρίνει σκόπιμο και με τον θεσμικό τρόπο που κρίνει πρόσφορο.

Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη νομική βάση του Διεθνούς Δικαίου, που τεκμηριώνει την κατά τ’ ανωτέρω σαφήνεια του καθορισμού και των θαλάσσιων συνόρων μας -επέκεινα δε και του καθορισμού της ΑΟΖ- συμπυκνώνεται πρώτον, στη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία δεν αναθεωρείται ούτε επικαιροποιείται, είναι πλήρης και δεν αφήνει κενά ερμηνείας, τα θαλάσσια σύνορά μας στο Αιγαίο είναι σαφώς καθορισμένα, δίχως περιθώρια οιασδήποτε αμφισβήτησης και επανέλαβε ότι όσοι επινοούν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, επιδεικνύουν και άγνοια αλλά και έλλειψη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Δεύτερον, στη Συνθήκη των Παρισίων του 1947, η οποία αφορά το καθεστώς της παραχώρησης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα, και τρίτον στη Συνθήκη του Montego Bay του 1982, η οποία παράγει γενικώς παραδεδεγμένους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, οι οποίοι είναι δεσμευτικοί για κάθε κράτος, άρα και για την Τουρκία.

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, επισημαίνοντας ότι προσφέρει αντίστοιχη προστασία των συνόρων και του εδάφους της χώρας μας, καθώς και στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία για το «Δίκτυο NATURA 2000», που αφορά τον επακριβή καθορισμό των εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιοχών με προστατευόμενα οικοσυστήματα. Όπως υπενθύμισε, «τα στοιχεία ως προς τις περιοχές που περιλαμβάνονται στο “Δίκτυο NATURA 2000” αποδεικνύουν ότι οι περιοχές αυτές -συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους νησίδων και βραχονησίδων, δίχως να έχει οιαδήποτε νομική σημασία το ποια είναι η έκτασή τους και, a fortiori, το αν κατοικούνται ή όχι -βρίσκονται εντός των συνόρων της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Αναφορικά με το Κυπριακό, αφού υπογράμμισε ότι αποτελεί διεθνές και, κυρίως, ευρωπαϊκό ζήτημα, τόνισε ότι επιδιώκουμε, το συντομότερο δυνατό, τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του. Ωστόσο, παρατήρησε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι νοητή με περιορισμένη κυριαρχία, την οποία θα προκαλούσαν στρατεύματα κατοχής και αναχρονιστικές εγγυήσεις τρίτων. Η ΠΓΔΜ να επιφέρει τις αναγκαίες αλλαγές στην έννομη τάξη της.

Ως προς την ΠΓΔΜ, επανέλαβε ότι επιδιώκουμε σχέσεις φιλίας, καλής γειτονίας και εμπράκτως αποδεικνύουμε ότι ευνοούμε την προοπτική της στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο επισήμανε ότι υπάρχει μια σημαντική προϋπόθεση: Η επίλυση του ζητήματος του ονόματος σύμφωνα με την Ιστορία και με το Διεθνές Δίκαιο.

Μάλιστα, σημείωσε ότι για να γίνει αυτό πρέπει η γειτονική μας χώρα να επιφέρει και τις αναγκαίες αλλαγές στην έννομη τάξη της, πρωτίστως δε στο Σύνταγμά της και υπογράμμισε ότι μόνον όταν τελειώσει οριστικά όλη αυτή η διαδικασία και αφού διαπιστωθεί ότι η συνταγματική αναθεώρηση εμπεριέχει όλες τις εγγυήσεις, τότε είναι δυνατό να υπάρξει πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ καθώς και οιαδήποτε έναρξη συζητήσεων, σε ό,τι αφορά την ενταξιακή πορεία της ΠΓΔΜ προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Επίσης, μόνο τότε είναι δυνατό να οριστικοποιηθεί και το περιεχόμενο, καθώς και η κατά το Διεθνές Δίκαιο ορθή ερμηνεία της Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ, προκειμένου αυτή να έλθει προς κύρωση στην Βουλή των Ελλήνων», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στην τελετή της μετονομασίας της Λεωφόρου Βάρης-Κορωπίου σε Λεωφόρο Ευελπίδων, κατά την επέτειο των 190 χρόνων από την ίδρυση της Σχολής Ευελπίδων, η οποία προηγήθηκε της ανακήρυξής του ως επίτιμου Δημότη του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του Λαού και του Έθνους μας προς τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, γενικότερα, αλλά και στην Σχολή Ευελπίδων,

Continue reading “Παυλόπουλος: Αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της”

Τα Αστέρια του Δήμου Φυλής Γιάννης Μπαζιώτης – Σπύρος Χρυσικόπουλος συναντήθηκαν για τον μοναδικό μετεωρίτη της Ελλάδας στο Μουσείο Ηρακλειδών…

 ο SERES θα βρίσκεται εκεί ως αύριο Κυριακή 11 Νοεμβρίου – Σπεύσατε!
Στην Ομιλία του συντοπίτη μας επίκουρου καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Μπαζιώτη βρέθηκε ο υπεραθλητής μας Σπύρος Χρυσικόπουλος ο οποίος στη σελίδα του στο facebook, έγραψε λίγα λόγια και καλά:
«Ήταν μεγάλη μου χαρά που παρακολούθησα την ομιλία του κ. Ioannis Baziotis “Antarctica Experience” για τον μετεωρίτη SERES αλλά και για το ταξίδι του στην Ανταρκτική. Ο μετεωρίτης που έπεσε στην περιοχή των Σερρών το 1818 θα βρίσκεται στην Ελλάδα στο μουσείο Ηρακλειδών μέχρι τις 11/11.»

DW: Μόνο με συντονισμένη προσπάθεια Ελλάδας-Πολωνίας μπορεί να υπάρξει ευκαιρία για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στην Βαρσοβία, την ώρα που η κυβέρνηση της χώρας έχει επαναφέρει ξανά στην πρώτη γραμμή των διμερών θεμάτων το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων για τα ναζιστικά εγκλήματα πολέμου που τελέστηκαν στην Πολωνία, παραχώρησε συνέντευξη στο πολωνικό πρόγραμμα της DW o Kαρλ Χάιντς Ροτ. Πρόκειται για έναν από τους Γερμανούς ειδικούς που, εδώ και χρόνια, ασχολούνται ενδελεχώς με το μεγάλο κεφάλαιο των γερμανικών πολεμικών επανορθώσεων, ειδικότερα δε με τις περιπτώσεις της Ελλάδας και της Πολωνίας.

Ο Καρλ Χάιντς Ροτ είναι γιατρός και ιστορικός. Ήδη από νεαρή ηλικία, ως φοιτητής ιατρικής, είχε ασχοληθεί με τα ιατρικά πειράματα των ναζί, ενώ όπως λέει ο ίδιος, πολλοί καθηγητές Ιατρικής στη μεταπολεμική Γερμανία συμμετείχαν και οι ίδιοι σε αντίστοιχα πειράματα. Από νωρίς άρχισε να εστιάζει ο ίδιος στα ναζιστικά εγκλήματα που τελέστηκαν ανά την Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις έρευνές του έχει ασχοληθεί σε βάθος και με την περίπτωση της Ελλάδας, όπως και της Πολωνίας, δύο χώρες που για τον ίδιο αποτελούν «παραδείγματα αναφοράς» για τη διεκδίκηση πολεμικών επανορθώσεων από τη σημερινή Ομοσπονδιακή Γερμανία. Ειδικά για την Ελλάδα, όπως ανέφερε στη DW, η ενασχόληση με τις αξιώσεις της έναντι της Γερμανίας «ήρθε από σύμπτωση», όπως λέει, με αφορμή φιλικές συζητήσεις στην καυτή φάση της ελληνικής κρίσης κατά την περίοδο 2010-2011. «Αν και ασχολήθηκα έντονα με την περίπτωση της Ελλάδας και έγραψα ειδικά για αυτήν, πολύ νωρίς κατάλαβα ότι επρόκειτο για ένα γενικότερο πρόβλημα», σημειώνει ο ίδιος, προσθέτοντας ότι πρόκειται για ένα θέμα που συναντά κανείς το ίδιο, αν όχι περισσότερο έντονα, και στην Πολωνία και το οποίο αφορά εν τέλει όλη την Ευρώπη.

Ο εκγερμανισμός της Πολωνίας και η απρόσμενη αντίσταση της Ελλάδας

Είναι όμως η περίπτωση της Ελλάδας και της Πολωνίας όμοιες; Επρόκειτο για διαφορετικές περιπτώσεις εξαρχής, απαντά ο Καρλ Χάιντς Ροτ εξηγώντας: «Πρέπει να πούμε ότι οι καταστροφές στην Πολωνία σε ό,τι αφορά τις απώλειες στον πληθυσμό σε σχέση με τα δημογραφικά και οικονομικά μεγέθη ήταν γενικά μεγαλύτερες. Η καταστροφή στην Πολωνία διαφέρει από την Ελλάδα κυρίως επειδή οι Γερμανοί στην Πολωνία ενήργησαν βάση ενός συστηματικού σχεδιασμού στο πλαίσιο του Γενικού Σχεδίου Ανατολής. Ήθελαν να εκγερμανίσουν την Πολωνία με αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμών από τις περιοχές που προσαρτούσαν και εκγερμανίζοντας τη διοίκηση της χώρας. Eπρόκειτο για ένα συστηματικό σχέδιο εξόντωσης, που οδήγησε στη ριζοσπαστικοποίηση της πολιτικής τρόμου και το οποίο μπορεί να συγκριθεί εν μέρει, μόνο ως προς την κλίμακά του, με την κατοχή σοβιετικών εδαφών και ως έναν βαθμό της Γιουγκοσλαβίας. Την Ελλάδα η Γερμανία δεν ήθελε να την εκγερμανίσει. Ήθελαν μόνο να δημιουργήσουν ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη. Αναζητούσαν λοιπόν ένα είδος συνεργασίας με την Ελλάδα. Ήρθαν όμως αντιμέτωποι εκεί με μια δυνατή αντίσταση που δεν την περίμεναν. Το κεφάλαιο της αντίστασης είναι ένα κοινό στοιχείο μεταξύ Ελλάδας και Πολωνίας». Eπίσης ένα ακόμη κοινό σημείο που επισημαίνει ο Καρλ Χάιντς Ροτ μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι μεταπολεμικά αμφότερες «είχαν την τύχη των λεγόμενων μικρών συμμάχων. Με άλλα λόγια, είχαν τεθεί στο περιθώριο (σσ: από τις μεγάλες δυνάμεις) στην πολιτική περί αποζημιώσεων και αυτό διήρκεσε μέχρι σήμερα.»

Οι ελληνικές κατοχικές αξιώσεις έναντι της Γερμανίας και η κρίση του 2010

Πολλοί οικονομολόγοι τα χρόνια της κρίσης ανά την Ευρώπη υποστήριξαν την άποψη ότι ειδικότερα το ελληνικό χρέος θα έπρεπε να συμψηφιστεί με γερμανικές οφειλές για τα ναζιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα την περίοδο της κατοχής. Ο Καρλ Χάιντς Ροτ ενώ, όπως λέει, στην αρχή συμμεριζόταν αυτή την άποψη, πλέον βλέπει το ερώτημα αυτό διαφορετικά. «Πράγματι κι εγώ το πίστευα αυτό, μέχρι να γράψω το τελευταίο βιβλίο μου. Πλέον εκτιμώ ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά ζητήματα. Η πολεμική αποζημίωση είναι εν τέλει ηθικό ζήτημα. Φυσικά και είναι οικονομικά τεκμηριωμένη και υπολογίζεται βάσει του διεθνούς δικαίου. Υπάρχει μια διεθνώς αναγνωρισμένη αξίωση για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, καθώς και ατομικές αξιώσεις για αποζημιώσεις. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που δεν θα πρέπει να συνδέεται με τα σημερινά οικονομικά προβλήματα» εκτιμά ο Γερμανός ειδικός, υπογραμμίζοντας ότι το θέμα της διεκδίκησης πολεμικών επανορθώσεων δεν θα πρέπει να γίνει αντικείμενο «εμπορευματοποίησης». Αντίθετα, όπως εκτιμά, θα πρέπει όλες οι πλευρές να μπουν σε έναν διάλογο με ανοιχτά χαρτιά, ειλικρίνεια και χωρίς τακτικισμούς. «Διότι είναι η τελευταία ευκαιρία για να λυθεί το πρόβλημα. Και για τον λόγο αυτό αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ανοιχτά από όλες τις πλευρές» σημειώνει.

Αλλά σε τι ύψος ανέρχονται οι ελληνικές και πολωνικές αξιώσεις σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έχει κάνει στην έρευνά του ο Καρλ Χάιντς Ροτ; «Τα νούμερα είναι πολύ υψηλά. Εξάπτουν τη φαντασία κι έτσι δημιουργούν αμυντικά αντανακλαστικά σε πολλούς. (…) Σύμφωνα με την επιτροπή του ελληνικού κοινοβουλίου οι ελληνικές διεκδικήσεις ανέρχονται στα 380 δις ευρώ (…). Oι Πολωνοί ζητούν περίπου τα διπλάσια. Κατά περιόδους η Πολωνία κάνει λόγο για ένα τρισεκατομμύριο», αναφέρει ο ίδιος. Επισημαίνει πάντως ότι, ενώ οι δικοί του υπολογισμοί στην περίπτωση της Πολωνίας συγκλίνουν με τις επίσημες διεκδικήσεις, στην περίπτωση της Ελλάδας το επίδικο ποσό υπολογίζεται χαμηλότερο (γύρω στις 280.000).

Πόσο ρεαλιστική είναι η διεκδίκηση των επανορθώσεων;

Tι θα γίνει όμως εάν η Ελλάδα ή η Πολωνία μπουν σήμερα σε μια ευθεία διαμάχη με τη Γερμανία αξιώνοντας την καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων; Και φοβάται η Γερμανία τη δημιουργία «προηγούμενου» που θα οδηγήσει και άλλες χώρες σε αντίστοιχες διεκδικήσεις, αν και ισχύει η Συνθήκη «2 συν 4» του 1990 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Γερμανίας και των συμμαχικών δυνάμεων που κατέλαβαν τη Γερμανία μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την οποία οι σύμμαχοι παραιτήθηκαν από όλα τα δικαιώματα που διατηρούσαν στη Γερμανία -άρα και από την απαίτηση πολεμικών αποζημιώσεων. Σύμφωνα με τον Καρλ Χάιντς Ροτ η Συνθήκη 2 συν λειτούργησε «εις βάρος των κρατών που δεν την είχαν συνυπογράψει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση η συνθήκη δεν δεσμεύει τις χώρες που δεν ήταν συμβαλλόμενα μέρη. Αυτό είναι απολύτως σαφές από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Το γνωρίζει και η γερμανική κυβέρνηση», αναφέρει ο ίδιος. Για να υπενθυμίσει ότι ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία ή άλλες χώρες που ανήκαν στους «μικρούς συμμάχους» δεν είχαν λόγο στη συγκεκριμένη Συνθήκη. «Η γερμανική κυβέρνηση δεν φοβάται τίποτα περισσότερο από μια κοινή προσέγγιση των λεγόμενων μικρών συμμάχων, δηλαδή τις χώρες που είχαν υποστεί δεινά κάτω από τη γερμανική κατοχή στην Ανατολική, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη», σημειώνει ο Κ. Χ. Ροτ. Ο ίδιος μάλιστα προτείνει αυτές οι χώρες να προσφύγουν στην Επιτροπή Διαιτησίας του ΟΑΣΕ, στον οποίο συμμετέχουν και χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ,προκειμένου να θέσουν το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων προς διαπραγμάτευση «ως προσθήκη στη Συνθήκη 2 συν 4».

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο Καρλ Χάιντς Ροτ θεωρεί την Ελλάδα και την Πολωνία «πρωτοπόρους» στο ζήτημα αυτό, ενώ πιστεύει ότι η συνεργασία των αρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών στις δύο χώρες θα μπορούσε να συμβάλει θετικά σε μια κοινή διεκδίκηση. «Η Ελλάδα και η Πολωνία είναι πρωταγωνιστές αυτής της διαδικασίας. Άλλες χώρες παραιτήθηκαν. Η Τσεχία για παράδειγμα δήλωσε ότι δεν θα υποστηρίξει την Πολωνία- παρεμπιπτόντως κατά την επίσκεψη κορυφαίου Γερμανού αξιωματούχου στην χώρα» αναφέρει ο ίδιος, σημειώνοντας ότι, παρά τις διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις των δύο κυβερνήσεων, στο θέμα της διεκδίκησης πολεμικών επανορθώσεων θα μπορούσαν να έρθουν σε επικοινωνία έστω και ατύπως. «Πιστεύω ότι καμία χώρα μόνη της, ούτε η Ελλάδα, ούτε η Πολωνία,μπορεί να θέσει υπό πίεση την ηγεμονική δύναμη της Γερμανίας -γιατί η Γερμανία είναι η ηγεμονική δύναμη της Ευρώπης- ώστε να έρθει σε συμφωνία για τέτοιου είδους διαφορές. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο πρέπει να υπάρξει μια συντονισμένη προσπάθεια.Μόνο τότε μπορεί να υπάρξει μια ευκαιρία», αναφέρει ο Καρλ Χάιντς Ροτ.

Ο Καρλ Χάιντς Ροτ είναι συγγραφέας του βιβλίου «Το χρέος των επανορθώσεων. Υποθήκες της γερμανικής κατοχικής κυριαρχίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη» (Reparationsschuld: Hypotheken der deutschen Besatzungsherrschaft in Griechenland und Europa). Η πλήρης συνέντευξη δόθηκε στο πολωνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle.

Πηγή: DW

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/296076/dw-mono-me-syntonismeni-prospatheia-elladas-polonias-mporei-na-yparxei-eykairia-gia   )

Page 1 of 4
1 2 3 4