Πάνοπλοι άνδρες της ΔΙΑΣ πήγαν να συλλάβουν την πρόεδρο των γιατρών και ψυχίατρο επειδή τους ζήτησε να μην οπλοφορούν εντός της κλινικής!

Ένα πρωτοφανές, όσο και προκλητικό για κάθε δημοκρατικό πολίτη της χώρας περιστατικό έλαβε χώρα το πρωί του Σαββάτου στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου της Ελευσίνας “Θριάσιο”, με “θύμα” την επιμελήτρια Β’ – ψυχίατρο Αφροδίτη Ρέτζιου, η οποία είναι και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ).

Η γιατρός ζήτησε το αυτονόητο από αστυνομικούς φρουρούς κρατουμένου ψυχικώς πάσχοντα, νοσηλευόμενου στην κλινική, δηλαδή να μην οπλοφορούν μέσα σε ένα εφημερεύον ψυχιατρικό τμήμα με άλλους… 30 νοσηλευόμενους ψυχικώς πάσχοντες. Τους εξήγησε μάλιστα ότι η παράκλησή της εδράζεται τόσο στην ιατρική δεοντολογία όσο και στη σχετικά πρόσφατη τραγική εμπειρία, στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ρίου, όταν αυτοκτονικός ψυχικώς πάσχων άρπαξε το όπλο φρουρού αστυνομικού και αυτοκτόνησε!

Ωστόσο σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστών της ΟΕΝΓΕ, ο ένας φρουρός έσπευσε να καλέσει… ενισχύσεις και, έτσι, έφτασαν στο νοσοκομείο άλλοι… 5 πάνοπλοι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ, με… απαίτηση να συλλάβουν την ψυχίατρο, και μάλιστα… με τη διαδικασία του αυτοφώρου!

Τελικά, μετά από την παρέμβαση του διοικητή του “Θριάσιου”, η ομάδα των αστυνομικών υποχώρησε, καταγράφοντας το περιστατικό στο αστυνομικό δελτίο.

Πάντως, πέραν από την απαράδεκτη και σοκαριστική αντίδραση των ανδρών της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ.) εις βάρος της Αφροδίτης Ρέτζιου, και μάλιστα εν ώρα εφημερίας της, η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ έθεσε με τη στάση και τον λόγο της ένα πολύ σοβαρό θέμα, το οποίο αφορά την παρουσία οπλισμένων αστυνομικών εντός ψυχιατρικών κλινικών, τη σκοπιμότητα της παρουσίας τους εντός των θαλάμων νοσηλείας, καθώς και το ενδεχόμενο να τεθεί θέμα ασφάλειας για τους νοσηλευόμενους ψυχικώς πάσχοντες, ορισμένοι εκ των οποίων πάσχουν από αυτοκτονικό ιδεασμό, αλλά ακόμη και από πολύ έντονες φοβίες, οι οποίες ενδέχεται να επιταθούν στο έπακρο στη θέα τόσο των αστυνομικών στολών όσο και των όπλων.

Πάντως για την ώρα δεν υπάρχουν αντιδράσεις για το περιστατικό από τις πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων Υγείας και Προστασίας του Πολίτη, καθώς και από την φυσική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.

(σσ : πρέπει να σταματήσει επιτέλους η επιδεικτική οπλοφορία και η αυταπόδεικτη…οπληφορία )

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/panoploi-andres-ths-dias-phgan-na-syllaboyn-thn-proedro-twn-giatrwn-kai-psyxiatro-epeidh-toys-zhthse-na-mhn-oploforoyn-entos-ths-klinikhs  )

Καθαίρεση Τραμπ εντός του 2019;

Θα αλλάξει συμπεριφορά ο Ντόναλντ Τραμπ το 2019; Μάλλον όχι. Θα διαφοροποιήσει την πολιτική του; Το ενδεχόμενο αυτό μοιάζει απίθανο. Μήπως η Βουλή των Αντιπροσώπων, που ελέγχεται πλέον από τους Δημοκρατικούς στηριζόμενη σε στοιχεία του ειδικού εισαγγελέα Ρόμπερτ Μίλερ, ο οποίος διερευνά την ανάμειξη της Ρωσίας στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, δρομολογήσει πρόταση μομφής εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ; «Θεωρώ πολύ πιθανό ένα τέτοιο σενάριο», εκτικά ο Άλαν Λίχτμαν πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στη Ουάσιγκτον.

Ο αμερικανός ειδικός, ο οποίος προέβλεψε την έκβαση όλων των προεδρικών εκλογών τα τελευταία 30 χρόνια έγινε διάσημος όταν το 2016, νωρίτερα από κάθε άλλο, προέβλεψε τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές. Ο Άλαν Λίχτμαν είναι πεπεισμένος ότι από το νέο έτος και μέχρι το τέλος της θητείας του ο πρόεδρος Τραμπ θα δίνει μάχη για να παραμείνει στην εξουσία. Εν τέλει όμως το πιθανότερο είναι ότι θα χάσει αυτό τον αγώνα.

Μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ ο πρόεδρος Τραμπ είχε τη στήριξη του Αμερικανικού Κογκρέσου, στο οποίο οι Ρεπουμπλικανοί διέθεταν πλειοψηφία. Οι Δημοκρατικοί κατάφεραν ωστόσο να αποσπάσουν 30 έδρες από τους Ρεπουμπλικανούς στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ας σημειωθεί ότι για την έναρξη της διαδικασίας για πρόταση μομφής απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία (το ήμισυ του συνόλου των μελών του Κονγκρέσου συν μια ψήφος). Για μεγάλο χρονικό διάστημα το σενάριο καθαίρεσης του προέδρου ήταν απλά θεωρητικό. Αυτό ωστόσο δεν αποκλείεται να γίνει πράξη μέσα στο επόμενο διάστημα.

«Οι Ρεπουμπλικανοί δεν είναι αφοσιωμένοι στον Τραμπ»

Ο Άλαν Λίχτμαν είναι σίγουρος ότι ο ειδικός εισαγγελέας έχει πλήθος πληροφοριών στη διάθεσή του που αποδεικνύουν τη σχέση στενότατων συνεργατών του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία. Γεγονός που σημαίνει με άλλα λόγια ότι οι προεδρικές εκλογές του 2016 χειραγωγήθηκαν και ότι η δημοκρατία στις ΗΠΑ δέχθηκε σημαντικό πλήγμα. «Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο Ρόμπερτ Μίλερ καταβάλλει τόσο σημαντική προσπάθεια χωρίς να προκύψει κάτι. Αντίθετα αναμένω σημαντικά αποτελέσματα σε σχέση με την στήριξη του Κρεμλίνου υπέρ της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ.

Ο αμερικανός ειδικός είναι πεπεισμένος ότι μέσα στο 2019 δεν θα ξεκινήσει μόνο διαδικασία πρότασης μομφής σε βάρος του προέδρου. Θεωρεί πολύ πιθανή ακόμα και μια καθαίρεση του Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις διαφορετικές εκτιμήσεις πολλών ειδικών. Για να φθάσουμε ωστόσο εκεί απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων στην Γερουσία, η οποία παρά τις απώλειες βρίσκεται ακόμη σήμερα υπό ρεπουμπλικανικό έλεγχο.

«Το σενάριο δεν είναι τόσο απίθανο όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Για να μην υποστούν καθίζηση στις εκλογές για την προεδρία και το Κογκρέσο πολλοί Ρεπουμπλικανοί θα γυρίσουν την πλάτη στον Τραμπ», δηλώνει ο Άλεν Λίχτμαν και υπογραμμίζει: «Οι Ρεπουμπλικανοί δεν είναι αφοσιωμένοι στον πρόεδρο Τραμπ. Μπροστά στο φόβο μιας σημαντικής απώλειας ψήφων είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τον Ντόναλντ Τραμπ αν θεωρούν ότι ευθύνεται για τις κακές εξελίξεις».

Πηγή: Deutsche Welle

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/kathairesi-tramp-entos-toy-2019  )

Ο διαχωρισμός κράτους – Εκκλησίας εντός και εκτός Ελλάδας

Η χώρα μας, κουβαλώντας την κληρονομιά της ίδρυσης της Εκκλησίας της Ελλάδος από τους Βαυαρούς διαφεντευτές του νέου ελληνικού κράτους, έχει δύο αιώνες τώρα αρκούντως ταλαιπωρηθεί από το σφιχταγκάλιασμα κοσμικής και πνευματικής εξουσίας. Με την ανακήρυξη του αυτοκέφαλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αρνείται να δεχτεί την απόσπαση κανονικών εδαφών που του ανήκουν και μόνο το 1850- και κατόπιν πολιτικών πιέσεων- αποδέχεται την κατάσταση, εκδίδοντας τον Τόμο Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Σε κάθε βήμα της νεότερης ιστορίας μας, η Εκκλησία, που είναι βαθιά ριζωμένη στις παραδόσεις, τις αναφορές και τις καρδιές μεγάλου μέρους του λαού, χρησιμοποιήθηκε από κοσμικές πολιτικές δυνάμεις για τις δικές τους επιδιώξεις και την εξυπηρέτηση ιδιοτελών τους συμφερόντων. Αρχιερατικές μίτρες και ράβδοι ευλόγησαν τόπους εξορίας, βασανισμούς και εξοντώσεις πολιτικών αντιπάλων. Η «δεξιά του Κυρίου», ταυτιζόμενη με τη δεξιά πολιτική παράταξη, φρόντιζε να δικαιολογεί παρανομίες, αυθαιρεσίες και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, απολαμβάνοντας μέρος της κοσμικής εξουσίας. Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τα καθ’ ημάς. Εχει προϊστορία και διαστάσεις διεθνείς, με πλέον πρόσφατο παράδειγμα τις αναταράξεις λόγω της χορήγησης αυτοκεφαλίας στην Ουκρανική Εκκλησία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, τον ρωσοουκρανικό πόλεμο και την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, σειρά πήρε η τακτοποίηση θεμάτων που αφορούν στη διοίκηση των ορθόδοξων Εκκλησιών. Εν προκειμένω, της Ουκρανικής Εκκλησίας, που συγκροτείται σε τρεις αντίπαλες μεταξύ τους ουκρανικές ορθόδοξες Εκκλησίες: μια Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία με αναφορά στο Πατριαρχείο Μόσχας, μια άλλη με το ίδιο όνομα, αλλά με αναφορά στο Πατριαρχείο Κιέβου, και, τέλος, την Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Και εδώ, λοιπόν, η κοσμική εξουσία (ουκρανική κυβέρνηση) διεκδικεί τον έλεγχο της πνευματικής εξουσίας, επιδιώκοντας την οργάνωση της Εκκλησίας στην Ουκρανία στη γραμμή μιας καθαρής – εθνικής Εκκλησίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται να αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτή είχε συγκροτηθεί το 1921. Παράλληλα, να ανακαλέσει το προνόμιο της χειροτονίας του μητροπολίτη Κιέβου από τον Πατριάρχη Μόσχας – προνόμιο που το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο παλαιότερα είχε παραχωρήσει. Οι κανόνες που απορρέουν από τις Οικουμενικές Συνόδους επιβάλλουν τις αποφάσεις στις οποίες κατέληξε η Κωνσταντινούπολη. Την ικανοποίηση, δηλαδή, των αιτημάτων. Η ουκρανική κυβέρνηση δηλώνει ικανοποιημένη, ενώ η ρωσική διαμηνύει ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα των ορθοδόξων σε περίπτωση εκδήλωσης θρησκευτικών ταραχών. Το θέμα της Εκκλησίας και των πνευματικών πραγμάτων της Ουκρανίας ευθυγραμμίζεται με το ιστορικό των σχέσεων ανάμεσα σε Μόσχα και Κίεβο.

Υπάρχει παράλληλα και ο ενδοεκκλησιαστικός αγώνας για την εξουσία επί του ορθόδοξου πληρώματος των Εκκλησιών. Το Πατριαρχείο Μόσχας πολιτεύεται με σαφή στόχο την αφαίρεση των πρωτείων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ώστε το ίδιο να παίξει τον ρόλο του οικουμενικού κέντρου της Ορθοδοξίας. Πορεύεται ευθυγραμμιζόμενο με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις του ρωσικού κράτους, έχοντας την πλήρη στήριξη, αν όχι και την καθοδήγησή του. Αλλωστε, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης η νέα εξουσία ποντάρει πολλά στον θρησκευτικό παράγοντα.

Ετσι, λοιπόν, το Οικουμενικό Πατριαρχείο καλείται, από την έδρα του στην Κωνσταντινούπολη και εν μέσω μη φιλικού περιβάλλοντος, να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της σύγχρονης ιστορίας και τις πολιτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, αντιμετωπίζοντας θέματα απομονωτισμού και εθνικισμού που ταλανίζουν την Ορθοδοξία. Ευχής έργο θα ήταν η κοσμική και η πνευματική εξουσία να συνομιλούν, να συνεργάζονται, αλλά να μην χρησιμοποιούν η μία την άλλη. Καθημερινά αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο μόνο δεινά επιφέρει και στους δύο χώρους. Η ταύτιση Εκκλησίας – κράτους, που θεμελιώνεται από την ίδρυση του Βυζαντίου, δεν μπορεί καθόλου να αφορά στη δική μας εποχή.

Σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, είναι σημαντική η συζήτηση που γίνεται για το θέμα αυτό με αφορμή την επί θύραις Συνταγματική Αναθεώρηση και το άρθρο 3, που πραγματεύεται τις σχέσεις κράτους – Εκκλησίας. Θα καταργηθεί το άρθρο; Θα κατοχυρωθεί ρητά η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους; Θα υπάρξουν σαφώς διακριτοί ρόλοι ανάμεσα στο κράτος και την Εκκλησία; Βέβαιο είναι ότι η Ορθοδοξία και το πλήρωμά της, τα κράτη αλλά και οι λαοί τους έχουν ανάγκη από αρχές και κανόνες που απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες λειτουργίας τόσο του κράτους όσο και της Εκκλησίας προς όφελος των πολιτών, θρησκευόμενων ή μη.

* Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γραμματέας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ideogrammata/o-diachorismos-kratoys-ekklisias-entos-kai-ektos-elladas/   )

 

Τρία «κρας τεστ» εντός του 2018

Χρυσή ευκαιρία για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, προκειμένου η ταχύτητά της να ανέβει στο 2,3% του ΑΕΠ το 2019 από 1,9% ΑΕΠ φέτος και να καταστεί ευκολότερος ο στόχος για τα υπερπλεονάσματα, αποτελούν τα κονδύλια από το νέο ΕΣΠΑ που διεκδικεί η χώρα και η επιστροφή των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα που αποκόμισαν η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης.

Μόνο οι προκαταβολές από το ΕΣΠΑ της περιόδου 2021-2027 φτάνουν για να βάλουν νερό στον μύλο που θα κινήσει καίριους κλάδους της οικονομίας, όπως είναι το εμπόριο, η βιομηχανία, ο τουρισμός, οι κατασκευές κ.ά., ώστε να τονωθεί η επιχειρηματικότητα και να αυξηθεί η απασχόληση. Με τη σωστή κατανομή των δαπανών και την ορθή διαχείριση των πόρων τα οφέλη για τη χώρα θα είναι μεγάλα.

Από την άλλη όμως, η κοινοτική αυτή στήριξη δεν θα δοθεί με τη μορφή της «λευκής επιταγής». Η ελληνική πλευρά καλείται να περάσει από Συμπληγάδες για να πάρει αυτά τα λεφτά. Οι ανάσες ρευστότητας προϋποθέτουν μεταρρυθμίσεις τις οποίες θα πρέπει να ολοκληρώνει η χώρα εξασφαλίζοντας τις θετικές αναφορές που έχει ανάγκη για τις αγορές στις τριμηνιαίες εκθέσεις προόδου που θα συντάσσουν οι δανειστές.

Ο κατάλογος με τις δεσμεύσεις είναι μακρύς και περιλαμβάνονται στο μεταμνημονιακό πρόγραμμα. Σε αυτό το πλαίσιο το οικονομικό επιτελείο έχει μπροστά του τρεις δύσκολες διαπραγματεύσεις, τόσο με το κουαρτέτο όσο και με τα ευρωπαϊκά όργανα, αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο, που θα γίνει η πρώτη αξιολόγηση υπό το νέο καθεστώς, μέχρι και τον Δεκέμβριο, που θεωρητικά θα ανάψει το πράσινος φως για την εκταμίευση των πρώτων 600 εκατ. ευρώ.

Κρίσιμες μάχες

Αναλυτικότερα:

1 – Η πρώτη μάχη με τους θεσμούς θα δοθεί αρχές Οκτώβρη στο πλαίσιο ελέγχου της ελληνικής οικονομίας με βάση νέο καθεστώς που προβλέπει το πρόγραμμα αυξημένης εποπτείας. Ο πρώτος μεταμνημονιακός έλεγχος θα συνοδευτεί και από αλλαγές στα πρόσωπα που θα επιτηρούν το ελληνικό πρόγραμμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις Βρυξέλλες έχουν αρχίσει ήδη να αναζητούν το πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον επικεφαλής του κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, Ντέκλαν Κοστέλο, ο οποίος βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση από το 2014 και έχει ζητήσει την τοποθέτησή του σε άλλο πόστο.

Η αξιολόγηση του Οκτωβρίου έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα ανοίξει τα κρίσιμα ζητήματα της εφαρμογής ή μη των περικοπών στις συντάξεις από την 1η Ιανουαρίου 2019, της αύξησης του κατώτατου μισθού από το 2018, της ενεργοποίησης ή μη των αντιμέτρων και της εξέτασης των προτάσεων που θα καταθέσει η κυβέρνηση για φοροελαφρύνσεις ύψους 800 εκατ. ευρώ το 2019.

Τα στελέχη των πιστωτών θα ελέγχουν την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών και των μνημονιακών παρεμβάσεων που δεν ολοκληρώθηκαν κατά την τριετία του 3ου προγράμματος. Οι παρεμβάσεις αυτές περιλαμβάνουν τη διασφάλιση πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022, τη συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων και των εκκρεμών μεταρρυθμίσεων στο Δημόσιο, τον περιορισμό των «κόκκινων» δανείων, την ολοκλήρωση του Κτηματολογίου και των δασικών χαρτών κ.ά.

2 – Το δεύτερο «κρας τεστ» έχει να κάνει με τη διαπραγμάτευση που είναι προ των πυλών αναφορικά με το ύψος των πόρων του νέου ΕΣΠΑ 2021-2027. Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομίας, τους επόμενους μήνες θα ξεκινήσει η διαβούλευση για την οριστικοποίηση των κανονισμών και της κατανομής των πόρων ανά χώρα. Η διαδικασία αυτή θα είναι επίπονη και θα αφορά το σύνολο των ρυθμίσεων που θα καθορίσουν το μέγεθος των νέων κονδυλίων, καθώς και τις προτεραιότητες και τις διαδικασίες αξιοποίησής τους.

Με βάση τα πρώτα στοιχεία, η Ελλάδα αναμένεται να επωφεληθεί από μια καθαρή αύξηση πόρων 8% σε σχέση με την τρέχουσα περίοδο 2014-2020. Σε απόλυτα νούμερα αυτό αντιστοιχεί σε 21,696 δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές, έναντι 15,664 δισ. ευρώ της προγραμματικής περιόδου 2014-2020 και 24,4 δισ. του Δ’ ΚΠΣ (2007-2013).

3 – Το τρίτο «μπρα ντε φερ» με τους δανειστές θα δοθεί μέσα στον Δεκέμβριο ή το αργότερο αρχές Ιανουαρίου του 2019 και θεωρείται εξίσου κρίσιμο, αφού θα κρίνει την επιστροφή των πρώτων 600 εκατ. ευρώ από τα κέρδη που αποκόμισαν η ΕΚΤ και οι τράπεζες του ευρωσυστήματος από τα ελληνικά ομόλογα.

Σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup της 21ης Ιουνίου, θα επιστραφούν σταδιακά στη χώρα μας 4,8 δισ. ευρώ από τα εν λόγω κέρδη, με ρυθμό 600 εκατ. ευρώ ανά εξάμηνο, υπό την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόζονται πιστά οι μεταμνημονιακές δεσμεύσεις.

Η επιστροφή των παραπάνω χρημάτων και η άρση του επιτοκιακού πέναλτι που είχε επιβληθεί στο δάνειο του 2ου Μνημονίου, με ετήσιο κόστος περί τα 220 εκατ. ευρώ, είναι τα δύο μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που τελούν υπό την αίρεση ότι οι τεχνοκράτες των δανειστών θα βάζουν καλό βαθμό στη χώρα μας στις εκθέσεις προόδου που θα συντάσσουν ανά τρίμηνο.

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/tria-kras-test-entos-toy-2018   )

Τζανακόπουλος: Εντός του 2018 οι πρωτοβουλίες για αυξήσεις μισθών

«Η προετοιμασία για την επόμενη μέρα, έχει ήδη ξεκινήσει. Στόχος της κυβέρνησης είναι αμέσως μετά την 21η Αυγούστου, την ημερομηνία της τυπικής λήξης του προγράμματος, να έχουν διευθετηθεί οι τελευταίες λεπτομέρειες για μια σειρά από παρεμβάσεις υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας», τονίζει ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Για την κυβέρνηση το ουσιαστικό ζήτημα είναι το τέλος των μνημονίων να μεταφραστεί με τρόπο έμπρακτο στη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, επισημαίνει ο κ. Τζανακόπουλος και σε ερώτηση για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις σημειώνει πως έχει δρομολογηθεί η επαναφορά τους, ενώ μέσα στο 2018 θα αναληφθούν οι απαραίτητες πρωτοβουλίες για τις αυξήσεις μισθών.

«Όσον αφορά στην επεκτασιμότητα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, δηλαδή τις βασικές αρχές του συλλογικού εργατικού δικαίου, η επαναφορά τους ήδη έχει δρομολογηθεί καθώς έχει ψηφιστεί το σχετικό νομοσχέδιο, για την άμεση ισχύ τους από την 21η Αυγούστου. Όσον αφορά την αύξηση του κατώτατου μισθού, η επεξεργασία των βημάτων που θα οδηγήσουν εκεί, προχωρά τάχιστα και εντός του 2018 θα παρθούν οι απαραίτητες πρωτοβουλίες», τονίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και συνεχίζει:

«Η ανεργία έφτασε στο 28%, σε μια περίοδο που η αθροιστική απώλεια ΑΕΠ -από το 2010 ως το 2014- άγγιξε το 25%. Επομένως, η μείωση της κατά 7 μονάδες, από το 2015 σε συνθήκες κατά κύριο λόγο σταθεροποίησης του ΑΕΠ, είναι ένα σημαντικό επίτευγμα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μέσα στην τριετία της διακυβέρνησης μας έχουν δημιουργηθεί 350.000 περισσότερες θέσεις και μάλιστα με βελτίωση του λόγου θέσεων μερικής και πλήρους απασχόλησης υπέρ των δεύτερων. Καταλαβαίνει λοιπόν κάποιος, ότι εφόσον η οικονομία τρέξει με υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης όπως προβλέπεται αυτό θα έχει συνέπεια την ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των θέσεων εργασίας. Με τη χώρα, να κλείνει το πρώτο τρίμηνο του 2018 με ρυθμούς ανάπτυξης 2,3% είναι σαφές ότι βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο.Η ελληνική κυβέρνηση έχει αποδείξει όλο αυτό το διάστημα ότι τα παραπάνω αποτελούν πρώτιστη προτεραιότητα της καθώς η επαναρρύθμιση της αγοράς εργασίας βρίσκεται στο επίκεντρο της στρατηγικής για τη δίκαιη ανάπτυξη».

Σε ερώτηση για την κριτική περί «τέταρτου μνημονίου» που ασκεί η Νέα Δημοκρατία απαντά πως σε όλη την Ευρώπη, το τέλος των προγραμμάτων λιτότητας στην Ελλάδα γίνεται δεκτό με θετικά σχόλια και ανακούφιση και συμπληρώνει: «Το μόνο που έχω να πω είναι ότι η ΝΔ, από τότε που ανέλαβε την ηγεσία της ο κ. Μητσοτάκης, δεν ασκεί καθήκοντα αξιωματικής αντιπολίτευσης. Φέρεται σαν μία ομάδα ανθρώπων με μοναδική επιδίωξη το διαρκές σαμποτάζ της χώρας και των προοπτικών της. Δεν αντέχει την πραγματικότητα, οπότε προσπαθεί δια της ισχυρής πρόσδεσης που έχει με τους μηχανισμούς προπαγάνδας μιας σειράς από ΜΜΕ, να διαμορφώσει -με τρόπο άγαρμπο και πολλές φορές υστερικό- μια εικόνα κατάρρευσης της χώρας, της οικονομίας, των θεσμών. Δεν υπάρχει έδαφος για αντιπαράθεση με αυτού του είδους τη στρατηγική. Όμως, επειδή ο κριτής μας δεν είναι οι οικονομικές ελίτ και οι ολιγάρχες, αλλά ο ελληνικός λαός, όταν έρθει η ώρα της κάλπης, αυτός θα αποφασίσει με βάση την πραγματικότητα που θα έχει διαμορφωθεί. Και θα συγκρίνει. Την Ελλάδα των μνημονίων, της λιτότητας και του κράτους εκτάκτου ανάγκης, της περιόδου 2010-2014. Και την Ελλάδα που τελείωσε με τα μνημόνια, αποκαθιστά τις πληγές της κρίσης, αναβαθμίζει το κοινωνικό κράτος και τις δομές του και γίνεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία».

Ως προς το διακύβευμα των επόμενων βουλευτικών εκλογών, ο κ. Τζανακόπουλος υπογραμμίζει πως θα είναι ανάμεσα στην Ελλάδα της περιόδου 2010-2014 και την Ελλάδα της νέας εποχής. «Ο ελληνικός λαός θα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα στην επιστροφή σε ένα παρελθόν οικονομικής καχεξίας, ακραίας λιτότητας και πολιτικού αμοραλισμού και σε ένα άλμα προς το μέλλον. Θα έχει να επιλέξει μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς που έβαλαν τη χώρα στα μνημόνια και σε αυτούς που με σκληρή μάχη έκαναν τα πάντα ώστε να τη βγάλουν από τα μνημόνια οριστικά και αμετάκλητα», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών εκφράζει την εκτίμηση ότι θα εγκριθεί από τη μέγιστη δυνατή πλειοψηφία της ελληνικής Βουλής.

Τονίζει, επίσης, πως «η διασφάλιση της κυβερνητικής συνοχής δεν τίθεται εν αμφιβόλω», θυμίζει τη δήλωση του κ. Καμμένου ότι σκοπεύει να πορευτεί με τον κ. Τσίπρα μέχρι το τέλος της τετραετίας και σημειώνει: «Τα δύο κόμματα θα συνεχίσουν να συζητούν, όπως κάνουν πάντοτε, τους όρους και τις προϋποθέσεις της κοινής κυβερνητικής τους πορείας, και είμαι βέβαιος ότι όπως πάντα θα βρεθεί το σημείο ισορροπίας. Όσο και αν κάποιοι θέλουν να ωθήσουν το πολιτικό σύστημα σε βεβιασμένες και ασύντακτες πολιτικές επιλογές δεν πρόκειται να το καταφέρουν».

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/politiki/tzanakopoylos-entos-toy-2018-oi-protovoylies-gia-ayxiseis-misthon/  )