Άλτης έσπασε όλα τα ρεκόρ και… προσγειώθηκε στην άλλη άκρη του σκάμματος (video)

Η κορυφαία επίδοση τα τελευταία 24 χρόνια

Βγαλμένο από σελίδες κόμικ είναι το άλμα του Χουάν Μιγκέλ Ετσεβαρία, που έχει χαρακτηριστεί ως επόμενος «βασιλιάς» του μήκους.

Ο 20χρονος Κουβανός έκανε πραγματικά κάτι απίστευτο στο Diamond League της Στοκχόλμης. Όπως θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, ο νεαρός άλτης με ένα άλμα έφτασε στην άλλη άκρη του σκάμματος, στην τελευταία του προσπάθεια στον αγώνα.

Συγκεκριμένα, προσγειώθηκε στα 8,83 μ., σοκάροντας τους πάντες, με τον άνεμο να είναι στο όριο ευνοϊκός 2,1 μ./δ. ενώ οι επιδόσεις αναγνωρίζονται όταν ο άνεμος είναι έως +2 μ./δ..

Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη επίδοση είναι η καλύτερη επίδοση στο μήκος, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, τα τελευταία 24 χρόνια.

Κάλεσμα ΕΣΗΕΑ για αποχή από τα ενημερωτικά πάνελ του ΣΚΑΪ

«Ο ΣΚΑΪ, αγνοώντας τον αγώνα που δίνει ο κλάδος για τα στοιχειώδη ασφαλιστικά δικαιώματά του, “έσπασε” την απεργία», σημειώνει η ΕΣΗΕΑ και καλεί σε μη συμμετοχή στα πάνελ του καναλιού κατά τη διάρκεια της απεργίας σε ένδειξη αλληλεγγύης και στήριξης στη μάχη για τη διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ.

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ

Από τις 6 το πρωί, σήμερα, όλοι οι δημοσιογράφοι απεργούν για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ, ζητώντας από την κυβέρνηση να νομοθετήσει αμέσως.

Ο ΣΚΑΪ, αγνοώντας τον αγώνα που δίνει ο κλάδος για τα στοιχειώδη ασφαλιστικά δικαιώματά του, «έσπασε» την απεργία.

Καλούμε τους πολιτικούς όλων των κομμάτων, τους κοινωνικούς φορείς, τους δημοσιογράφους αλλά και κάθε πολίτη που σέβεται τη δημοκρατία και το δίκαιο αγώνα μας να μην συμμετέχει στα πάνελ του ΣΚΑΪ κατά τη διάρκεια της απεργίας.

Ζητούμε από όλους αλληλεγγύη και στήριξη στη μάχη για τη διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ.

Γιατί… έσπασε τη σιωπή του ο Λαλιώτης

Ποικίλες απορίες για τη σκοπιμότητά της προκάλεσε η δημόσια παρέμβαση του Κώστα Λαλιώτη -η πρώτη μετά από χρόνια σιωπής- μέσω ενός εκτεταμένου άρθρου του με αντικείμενο την υπεράσπιση της πολιτικής παρακαταθήκης του Ανδρέα Παπανδρέου.

Το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ -με αφορμή τη συμπλήρωση 21 ετών από τον θάνατο του ιδρυτή του Κινήματος- αναφέρεται στον «ηγέτη από το μέλλον» και απαντά στα «αρνητικά στερεότυπα» που έχουν δημιουργηθεί για εκείνον, προβάλλοντας την -κατά τη γνώμη του- αληθινή εκδοχή της πολιτικής δράσης του Παπανδρέου.

Ο κ. Λαλιώτης συνοδεύει το άρθρο του, που πρωτοδημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα thecaller.gr και ανέδειξε χθες στο πρωτοσέλιδό της η «Εφ.Συν.», με πλούσιο αρχειακό υλικό και ντοκουμέντα όπως η «έκθεση Αβέρωφ», τα οποία έκρινε ότι υπηρετούν πιο πειστικά το τελικό συμπέρασμα, στο οποίο θέλει να οδηγήσει με την πρωτοβουλία που έλαβε.

Να αποδείξει δηλαδή ότι ο ισχυρισμός πως «για όλα φταίει το “επάρατο” και το “σπάταλο” ΠΑΣΟΚ και κυρίως ο “ολετήρας” Ανδρέας Παπανδρέου είναι ένα οργανωμένο και πολλαπλά περιφερόμενο, για πολλά χρόνια, ψέμα» και ο αείμνηστος πρώην πρωθυπουργός αδίκως και σκόπιμα χαρακτηρίζεται από ένα τμήμα της κοινωνίας και βασικά από τη μεγαλύτερη μερίδα του πολιτικού προσωπικού της δεξιάς παράταξης ως «λαϊκιστής και λαοπλάνος».

Αυτή είναι η μία εκδοχή της πρωτοβουλίας που έλαβε και η οποία προκύπτει αβίαστα ακόμη και με μια διαγώνια ανάγνωση του κειμένου.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με μία βάσιμη ερμηνεία που δόθηκε, ο κ. Λαλιώτης δεν σκόπευε απλά και μόνο να τιμήσει την πολιτική κληρονομιά του Ανδρέα, αλλά επεδίωξε κάτι βαθύτερο, που «δένει» με τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις.

Επιχείρησε να δώσει μια ευθεία απάντηση στην προσπάθεια ορισμένων στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ να προσεγγίσουν τη Ν.Δ., φτάνοντας στο σημείο να αποδεχτούν το δικό της αφήγημα για την «καταστροφή» της Ελλάδας από τον Ανδρέα, ενώ τα ίδια στελέχη θα έβλεπαν θετικά μια εκ νέου συγκυβέρνηση με τη ΝΔ.

«Η μόνιμη επωδός όλων των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οικονομολόγων, ιστορικών και δημοσιογράφων, αλλά και αρκετών ευεργετημένων, αχάριστων και αμνημόνων», γράφει ο Κ. Λαλιώτης.

Γι’ αυτό και η χθεσινή «Εφ.Συν.» εκτίμησε ότι το άρθρο έχει τη μορφή ενός άτυπου «μανιφέστου» για μια αντινεοφιλελεύθερη πολιτική στρατηγική του χώρου της Κεντροαριστεράς, σύμφωνα με την παράδοση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Εξάλλου, η παρέμβασή του πραγματοποιήθηκε σε μια χρονική συγκυρία που δεν είναι ούτε «νεκρή» ούτε «ουδέτερη», με συνέπεια καχύποπτοι και μη να κάνουν συνειρμούς για τα κίνητρά της.

Αρκεί κανείς να σκεφθεί ότι οι διεργασίες για την ανασυγκρότηση του χώρου της Κεντροαριστεράς έχουν αρχίσει να φουντώνουν, ενώ από την άλλη πλευρά, στον ΣΥΡΙΖΑ, πυκνώνουν και ταυτόχρονα διχάζουν οι συζητήσεις για το ενδεχόμενο να ανοίξει ένας οργανωμένος διάλογος για την προοπτική κυβερνητικής συμπόρευσης των δύο χώρων.

Την αρχή είχε κάνει ο Νίκος Φίλης με την ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια με τη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.», όπου δεν απέκλειε την σύμπραξη ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ υπό όρους.

Στη συνέχεια, ακολούθησαν ουκ ολίγοι υπουργοί, οι οποίοι με επιφυλάξεις τοποθετήθηκαν δημοσίως με τον ίδιο τρόπο.

Το αποκορύφωμα ήταν το προσκλητήριο του πρωθυπουργού προς το ΠΑΣΟΚ με συνέντευξή του στη «Νέα Σελίδα» (στις 25 Ιουνίου), όπου δήλωσε: «Θα χαιρόμασταν ειλικρινά εάν το ΠΑΣΟΚ έβρισκε ξανά τον προοδευτικό του προσανατολισμό, αλλά και το κουράγιο να ανοίξει έναν ειλικρινή και χωρίς προκαταλήψεις διάλογο με την κυβερνώσα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ, για την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης μετά το τέλος των μνημονίων. Εμείς, πάντως, θα είμαστε εκεί. Αλλά νομίζω ότι έχει πολύ σοβαρά προβλήματα να λύσει για να φτάσει μέχρι εκεί».

Η απάντηση εκ μέρους της Φώφης Γεννηματά ήταν κάθετα αρνητική και μάλιστα με σκληρές εκφράσεις, ενώ το πολεμικό κλίμα στις σχέσεις κυβέρνησης – Χαριλάου Τρικούπη αποτυπώθηκε στους διαλόγους της τετ α τετ συνάντησης που είχε ο πρωθυπουργός με την επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο μέγαρο Μαξίμου.

Κάπως έτσι, στην πολιτική απόφαση που εξέδωσε η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη εκτιμούσε ότι «στο πρόσφατο συνέδριο επιβεβαίωσε τη στρατηγική σύμπλευση με Ν.Δ., δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης, έχει αποχωριστεί πλήρως από τις παραδοσιακές κοινωνικές του ρίζες και εκφράζει κυρίως ανώτερα στρώματα που επιθυμούν την επιστροφή στην περίοδο πριν το 2008».

Επιπλέον, συμπλήρωνε ότι «δεν υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας παρά μόνο υπό την προϋπόθεση μια ριζικής στροφής του που αυτή τη στιγμή τίποτα δεν την προοιωνίζεται», αλλά «παρ’ όλα αυτά είναι αναγκαία η δική μας απεύθυνση σε κοινωνικές δυνάμεις που προέρχονται από αυτόν τον χώρο και αμφιταλαντεύονται».

Τι λέει ο Λαλιώτης:

 

Continue reading “Γιατί… έσπασε τη σιωπή του ο Λαλιώτης”