” Έφυγε ” ο Βασίλης Φίλιας

Σε ηλικία 91 ετών έφυγε ο Βασίλης Φίλιας, μία μεγάλη προσωπικότητα του πνευματικού και δημοκρατικού χώρου. Ο καθηγητής Kοινωνιολογίας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας τους τελευταίους μήνες.

Τα συλλυπητήριά του για την απώλεια του πανεπιστημιακού δασκάλου και πολιτικού Βασίλη Φίλια εξέφρασε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης.

 Αντωνόπουλος Γιώργος

Πνεύμα ανήσυχο με μεγάλο συγγραφικό έργο και σημαντική πορεία στον χώρο της πολιτικής, ο Βασίλης Φίλιας είχε λάβει σημαντικές θέσεις στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είχε συνεργαστεί με έντυπα και εφημερίδες, ενώ πραγματοποιούσε και πλήθος παρεμβάσεων σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Ο Βασίλης Φίλιας είχε λάβει μέρος στην Αντίσταση, ενώ τον Οκτώβριο του 1946 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1949 επιστρατεύθηκε και στις αρχές του 1953 πήρε το πτυχίο της Νομικής και μετέβη στο Βερολίνο για να πραγματοποιήσει σπουδές στη Σχολή Θεωρητικών Οικονομικών.

Το 1961 έλαβε το διδακτορικό του και επέστρεψε στην Ελλάδα για να εργαστεί αρχικά στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ανάπτυξης στο τμήμα Βιομηχανικών έργων.

Εκείνη την περίοδο είχε συνεργασία με τα περιοδικά «Εποχές», «Τεχνικά χρονικά» και «Αρχιτεκτονικά θέματα», ενώ συμμετείχε στην οικονομική στήλη της εφημερίδας «Εβδομάδα».

Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας στην Εταιρεία Προγραμματισμού από το 1964 έως το 1967, ενώ είχε αναλάβει την Έρευνα Μετανάστευσης στο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών.

Κατά την δικτατορία συμμετείχε μαζί με άλλους αγνοούμενους στην αντιστασιακή οργάνωση«Δημοκρατική Άμυνα». Τον Ιούνιο του 1968 συνελήφθη

 

Continue reading “” Έφυγε ” ο Βασίλης Φίλιας”

«Έφυγε» σε ηλικία 101 ετών ο επιχειρηματίας που έγινε… σλόγκαν (video)

Ο Τρικαλινός επιχειρηματίας που κυριάρχησε στο εμπόριο σε Ελλάδα και Ευρώπη για δεκαετίες, απεβίωσε σε ηλικία 101 ετών (1917-2018), όπως μεταδίδει το trikalavoice.gr.

Ο Γρηγόρης Σαράφης γεννήθηκε στα Τρίκαλα, ανήσυχο πνεύμα, στα 16 έφυγε από το σπίτι για να καταταγεί στον ΕΛΑΣ. Μετά τις σπουδές του στην Ανωτάτη Εμπορική, παντρεύτηκε και γύρισε στα Τρίκαλα, όπου ανέλαβε το εμπορικό κατάστημα του πατέρα του.

 

Σύντομα άνοιξε τα φτερά του και ξεκίνησε μια χωρίς προηγούμενο επιχειρηματική ανάπτυξη βάζοντας το σλόγκαν «Σαράφης στα Τρίκαλα, Σαράφης στην Αθήνα, Σαράφης στο Παρίσι» στα χείλη όλης της Ελλάδας!
Η κηδεία του αναμένεται να τελεστεί την Πέμπτη.

(ΠΗΓΗ : http://www.economy365.gr/article/62143/efyge-se-ilikia-101-eton-o-epiheirimatias-poy-egine-slogkan-video)

Αντίο, Τζιμάκο

Θλίψη στον καλλιτεχνικό και όχι μόνο κόσμο προκαλεί η είδηση του θανάτου του Τζίμη Πανούση, ενός από τους πιο ταλαντούχους και διορατικούς καλλιτέχνες της μεταπολίτευσης. Ο «Τζιμάκος» έφυγε σε ηλικία 64 ετών, καθώς υπέστη το μεσημέρι του Σαββάτου καρδιακό επεισόδιο.

Ο χαρισματικός τραγουδοποιός βρισκόταν στο σπίτι του, όταν υπέστη ανακοπή και μεταφέρθηκε εσπευσμένα με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στον Ερυθρό Σταυρό. Οι διασώστες και οι γιατροί κατέβαλαν προσπάθειες ανάνηψης όμως η επαναφορά ήταν αδύνατη.

Τζίμης Πανούσης ΕUROKINISSI

Πριν από μερικές εβδομάδες είχε μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο γιατί, κατά τη διάρκεια παράστασής του, υπέστη ανακοπή.

Τραγουδιστής, συνθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός ο Τζίμης Πανούσης θα μείνει στην ιστορία ως μία από τις πιο αιρετικές και, σίγουρα, προκλητικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης. Κι αν τα τελευταία χρόνια κούρασε και κουράστηκε, η συμβολή του στον χώρο τις τελευταίες δεκαετίες είναι δεδομένη.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 με τις Μουσικές Ταξιαρχίες έως και σήμερα υπηρέτησε τη rock μουσική με τον δικό του σατιρικό τρόπο και σημάδεψε με τους στίχους και το χιούμορ του ολόκληρες γενιές ανθρώπων.

Είχε έναν γιο, τον Άρη, και μια κόρη, τη Φωτεινή.

Η σχέση του με τη μουσική και την πρόζα ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, ενώ, εκτός από το τραγούδι, είχε ασχοληθεί από νωρίς και με την ηθοποιία. Τη δεκαετία του 1970 συμμετείχε σε έναν καλλιτεχνικό θίασο από τον οποίο αποχώρησε σύντομα για να εργαστεί στην Εθνική Τράπεζα. Αυτό, όπως ανέφερε και ο ίδιος συχνά πυκνά, ήταν μία από τις πιο άσχημες εμπειρίες που βίωσε και τελείωσε σύντομα και… άδοξα.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ:

 

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 σχηματίστηκαν οι Μουσικές Ταξιαρχίες με τον Τζίμη Πανούση στη φωνή και τους Γιάννη Δρόλαπα (ένας από τους καλύτερους Έλληνες κιθαρίστες), Σπύρο Πάζιο (επίσης κιθάρα και synthesizer, έγχορδα) Βαγγέλη Βέκιο (τύμπανα) και Δημήτρη Δασκαλοθανάση (μπάσο).  Μετά και την προσθήκη του Van Svarnas (σαξόφωνο) οι Μουσικές Ταξιαρχίες άρχισαν να πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις στην Αθήνα και απέκτησαν σύντομα μεγάλο ρεύμα.

Η κασέτα που κυκλοφόρησαν με τίτλο «Disco Tsoutsouni» έγινε ανάρπαστη στους underground κύκλους, ενώ το 1982 κυκλοφόρησε από την MINOS-EMI ο πρώτος τους δίσκος «Μουσικές Ταξιαρχίες» με ένα από τα πιο χαρακτηριστικά εξώφυλλα.

Ακολούθησαν τα «Αν η γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν» και «Hard Core», μία live ηχογράφηση που αποτύπωνε με τον καλύτερο τρόπο τις δυναμικές τους συναυλίες.

Από το 1986 ο «Τζιμάκος» αποφασίσει να ακολουθήσει solo καριέρα και γνωρίζει σημαντική επιτυχία με τον δίσκο «Κάγκελα Παντού».  Η δεκαετία του 1980 κλείνει με άλλους τρεις πολύ καλούς δίσκους τα «Χημεία και Τέρατα», «Δουλειές του Κεφαλιού» και «Ρομπέν των Χαζών», ζωντανή ηχογράφηση Τσικνοπέμπτη στο θρυλικό Ρόδον.

Ο Τζίμης Πανούσης κυκλοφορεί το 1993 το «Vivere Pericolosamente», ενώ στις αρχές του νέου αιώνα, το 2000 επιστρέφει στη δράση και στην επικαιρότητα με το πολύ επιτυχημένο «Με λένε Πόπη», αναθερμαίνοντας, παράλληλα, και την κόντρα του με τον Γιώργο Νταλάρα. Το περιοδικό Μετρό κυκλοφόρησε το 2002 το «Δείγμα Δωρεάν» που περιείχε ακυκλοφόρητα τραγούδια από τις τότε παραστάσεις του, ενώ, το 2009 κυκλοφόρησε κι ένα διπλό CD με την παράσταση «Της πατρίδας μου η σημαία» η οποία είχε προκαλέσει σάλο.

Φωτογραφία αρχείου Eurokinissi

Το 2015 ο «Τζιμάκος» βρίσκει ξανά τον Γιάννη Δρόλαπα και τις Μουσικές Ταξιαρχίες για μία σειρά εμφανίσεων στο Κύτταρο και, την επόμενη χρονιά, στο Gagarin.

Ο «Τζιμάκος» στο… γυαλί και το ραδιόφωνο

Το 1981 ο Τζίμης Πανούσης (μαζί με τις Μουσικές Ταξιαρχίες) πρωταγωνιστεί στη θρυλική ταινία του Νίκου Ζεβρού «Ο Δράκουλας των Εξαρχείων» παρέα με τους Αντώνη Καφετζόπουλου, Κωνσταντίνο Τζούμα, Δημήτρη Πουλικάκο, Βαγγέλη Κοτρώνη, Σάκη Μπουλά και άλλους πολλούς. Είχε συμβάλει και στο σενάριο της ταινίας,  με το φιλμ να αποκτάει σταδιακά μεγάλη σημασία στο ως καλτ φαινόμενο στους εναλλακτικούς κύκλους.

Παράλληλα, ο Τζίμης Πανούσης εμφανίστηκε ως γκεστ σε ταινίες όπως ο Ηνίοχος του Αλέξη Δαμιανού, ο Προστάτης Οικογένειας του Νίκου Περράκη και το Safe Sex των Ρέππα-Παπαθανασίου.

Ο «Τζιμάκος» ασχολήθηκε έντονα και με το ραδιόφωνο με τις εκπομπές του στον Top FM να έχουν μείνει στην ιστορία. Συνεργάστηκε, ακόμη, με τους Κανάλι 15, Ωχ FM, Flash 9.65, 88 μισό Θεσσαλονίκης, ΣΚΑΪ 100.3FM, City FM 99.5.

Το 1995 είχε συμφωνήσει να ξεκινήσει τηλεοπτική εκπομπή με το όνομα «Κορίτσια ο Τζίμης» στην τότε ΕΤ2, ωστόσο αυτή τελικά «κόπηκε». Ο Πανούσης, πάντως, βρέθηκε αρκετές φορές ως καλεσμένος σε διάφορα τηλεοπτικά πλατό με τις εμφανίσεις του να γίνονται πάντα αντικείμενο συζήτησης.

Κυκλοφόρησε και αρκετά βιβλία, βασισμένα κυρίως στις ραδιοφωνικές του εκπομπές, όπως η «Ζάλη των Τάξεων» κ.α.

Δισκογραφία και βιβλία

Σάτιρα, πρόκληση και ταλέντο

Εκείνο που προτάσσουν οι περισσότεροι είναι το σατιρικό περιεχόμενο των τραγουδιών του και οι προκλητικές σεξουαλικές εκφράσεις που χρησιμοποιούσε, όμως οι στίχοι του Τζίμη Πανούση είχαν πάντα μία βαθύτερη κοινωνική και πολιτική κριτική. Με μία εξαιρετική φωνή, αλλά και μουσική αντίληψη (αν και αυτοδίδακτος) δεν δίστασε να συνδυάσει διαφορετικές μορφές μουσικής στις συνθέσεις του.

Προερχόμενος από τον χώρο της Αριστεράς έβαζε πάντα στο στόχαστρο την εποχή ΠΑΣΟΚ και την άνοδο του μικροαστισμού στην Ελλάδας και τη Δεξιά παράταξη, εκτόξευε πυρά κατά της Εκκλησίας, ενώ ασκούσε, πάντα, σφοδρή κριτική στο ΚΚΕ, αλλά και την Αριστερά γενικότερα. Τα μνημονιακά χρόνια από την κριτική του δεν ξέφυγε ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα εντός και εκτός Βουλής.

Ο «ακατονόμαστος» και οι διάφορες νομικές περιπέτειες

Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα τραγούδια και οι παραστάσεις του τον έφεραν στο επίκεντρο της κριτικής, ενώ πυροδότησαν συγκρούσεις με άλλους καλλιτέχνες.

Γνωστή σε όλους είναι η κόντρα του με τον Γιώργο Νταλάρα, στον οποίο ασκούσε σφοδρή κριτική για τις μεγάλες συναυλίες που πραγματοποιούσε παλαιότερα εντός και εκτός Ελλάδας, κυρίως για το θέμα της Κύπρου. Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης κινήθηκε δικαστικά εναντίον του και τον μήνυσε, το 1987, για συκοφαντική δυσφήμηση.  Στη συνέχεια η υπόθεση πήρε διαφορετική τροπή με τον Γιώργο Νταλάρα να απαιτεί να σταματήσει ο Πανούσης να χρησιμοποιεί το όνομα, τη φωνή και την εικόνα του στις παραστάσεις του και κάπως έτσι εμφανίστηκε ο «ακατονόμαστος».

Εκτός από τα πολλά επεισόδια της κόντρας με τον Νταλάρα ο Τζίμης Πανούσης βρέθηκε αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη και άλλες φορές.

Στιγμιότυπο από τις δικαστικές περιπέτειες | Φωτογραφία αρχείου Eurokinissi

Από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του και μέχρι να καταργηθεί ο νόμος περί λογοκρισίας οι δίσκοι των Μουσικών Ταξιαρχιών λογοκρίνονταν συστηματικά, ενώ, αργότερα στον δίσκο «Δουλειές του Κεφαλιού» είχε κατηγορηθεί για περιύβριση εθνικού συμβόλου. Στο εξώφυλλο εικονιζόταν ο ίδιος να ανοίγει τρύπες σε ελληνικές σημαίες. Τα… προβλήματά του με το… εθνικό σύμβολο επανήλθαν και το 2000 όταν για τις ανάγκες της παράστασης «Της Πατρίδας μου η σημαία» κυκλοφόρησαν αφίσες με την ελληνική σημαία που αντί για τον σταυρό είχαν ένα σφυροδρέπανο.

Στιγμιότυπο από τις δικαστικές περιπέτειες | Φωτογραφία αρχείου Eurokinissi

Καυστικός πάντα απέναντι στην Εκκλησία ο «Τζιμάκος» κατηγορήθηκε για καθύβριση θρησκεύματος όταν έκανε φωτογράφιση ντυμένος αρχιεπίσκοπος να δαγκώνει ένα μήλο και κρατώντας την κιθάρα του. Ήταν η εποχή της πρωτοκαθεδρίας του Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου.

Το 2005 είχε καταδικαστεί από το πρωτοδικείο Πάτρας για εξύβριση αστυνομικού, καθώς σε μία από τις αγαπημένες τηλεφωνικές του φάρσες κατά τη διάρκεια παράστασης πήρε τηλέφωνο έναν συνταξιούχο αστυνομικό.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΕΦΣΥΝ http://www.efsyn.gr/arthro/antio-tzimako)

Σε λαϊκό προσκύνημα η σορός του Ευγένιου Γκέραρντ – Δείτε το συγκινητικό video της ΠΑΕ ΟΦΗ

Πένθος για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Ευγένιος Γκέραρντ, μία από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία του, “έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Ολλανδός τεχνικός αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί, όπως φάνηκε και στο φιλικό που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του πριν από 1,5 μήνα στο “Γεντί Κουλέ”.

 Ο Γκέραρντ βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία του ΟΦΗ από το 1985 μέχρι το 2000 και συνέδεσε το όνομά του με τις πιο “χρυσές σελίδες” στην ιστορία του κρητικού συλλόγου. Δημιούργησε ένα ανταγωνιστικό σύνολο που διεκδικούσε υψηλές θέσεις στη βαθμολογία και τίτλους, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας το 1987, επικρατώντας στα πέναλτι με 3-1 του Ηρακλή του Βασίλη Χατζηπαναγή.

Τη σεζόν 1985-1986, στη δεύτερη χρονιά του στην ομάδα, ο ΟΦΗ τερμάτισε στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Α’ Εθνικής, μόλις πέντε πόντους πίσω από πρωταθλητή Ελλάδας Παναθηναϊκό. Την επόμενη σεζόν τερμάτισε 3ος, πίσω από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.

Το 1986-1987, ο Γκέραρντ κάθισε στον πάγκο του πρώτου ευρωπαϊκού αγώνα στην ιστορία του ΟΦΗ, στη νίκη με 1-0 επί της Χάιντουκ Σπλιτ στο Κύπελλο UEFA. Στη ρεβάνς, οι Κρητικοί ηττήθηκαν με 1-4 και αποκλείστηκαν.

Το 1993 έγραψε ιστορία, οδηγώντας τους Κρητικούς στην πρόκριση στη φάση των 16 του Κυπέλλου Κυπελλούχων, μετά από νίκη 2-0 στο Ηράκλειο, με την οποία ανέτρεψε την ήττα 0-1 του “Βιθέντε Καλδερόν”.

“Πήγα για λίγους μήνες. Τελικά έμεινα 15 χρόνια”, είχε δηλώσει τον Φεβρουάριο του 2016 στο Sport24.gr και τον Δημήτρη Σαμόλη, σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του.

Στην ίδια συζήτηση, είχε εξηγήσει τους λόγους που αποχώρησε από τον σύλλογο, υπογραμμίζοντας ότι ουσιαστικά εκδιώχθηκε: “Θέλω να πω ότι δεν έφυγα από τον ΟΦΗ. Με έδιωξαν. Ήθελα να σταματήσω από τη θέση του προπονητή, γιατί σε μια συνάντηση που είχα με τον κ. Βαρδή Βαρδινογιάννη, ο οποίος έκανε το κουμάντο μετά τον θάνατο του Θοδωρή Βαρδινογιάννη, μου είχε πει ότι θα έδινε την ομάδα στον γιο του, τον Τζίγκερ. Εγώ δεν ήμουν σύμφωνος με αυτή την απόφαση, διότι πίστευα ότι ο Τζίγκερ δεν αγαπούσε την ομάδα. Τότε πήρα την απόφαση να σταματήσω να δουλεύω ως προπονητής και να αναλάβω άλλη θέση. Δεν ήθελα ποτέ να φύγω από τον ΟΦΗ, γιατί ήταν η ομάδα μου. Η ζωή μου ήταν στο Ηράκλειο”.

Ο Γκέραρντ λατρεύτηκε σαν θεός από τους φίλους του ΟΦΗ, ενώ μπορεί να έφυγε από τον σύλλογο το 2000, δεν έφυγε και από την Ελλάδα.

Ανέλαβε τεχνικός σύμβουλος στην ΑΕΚ το 2000, ενώ το 2001 πήγε στην Κύπρο για λογαριασμό του ΑΠΟΕΛ. Τον επόμενο χρόνο κάθισε στον πάγκο του Ηρακλή, όπου είχε μία σύντομη θητεία και η τελευταία παρουσία του σε πάγκους ήταν το 2010 στην Παναχαϊκή, που διήρκεσε μόλις δύο μήνες, ενώ ενδιάμεσα διετέλεσε τεχνικός σύμβουλος και σκάουτ της ΑΕΚ.

Η σορός του θα βρίσκεται από τις 6 το απόγευμα της Τετάρτης στο σπίτι του στην Ελιά ενώ αύριο Πέμπτη 4 Ιανουαρίου θα τελεστεί η κηδεία του.

«Ευγένιε, θα σε θυμάμαι σαν πατέρα μου»

H ΠΑΕ ΟΦΗ αποχαιρετά με ένα συγκινητικό βίντεο τον Ευγένιο Γκέραρντ

Σε λαϊκό προσκύνημα θα τεθεί από σήμερα το απόγευμα η σορός του θρυλικού προπονητή του ΟΦΗ Ευγένιου Γκέραρντ που έφυγε χτες από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών καταπονημένος από τα προβλήματα υγεία που αντιμετώπιζε.

Η σορός του θα βρίσκεται από τις 6 το απόγευμα στο σπίτι του στην Ελιά ενώ αύριο Πέμπτη θα τελεστεί η κηδεία του.

Η επιθυμία της οικογένειας, αλλά κυρίως του Ολλανδού, που έγινε Κρητικός, του ανθρώπου που δεν γεννήθηκε στα μέρη μας, αλλά όπως έλεγε και ο ίδιος “δεν γεννήθηκα εδώ, αλλά εδώ είναι το σπίτι μου. Εδώ έζησα, εδώ θα ζήσω και εδώ θα πεθάνω, σαν Κρητικός”, είναι να ταφεί στο χωριό του, στην Ελιά.

 WIKIPEDIA : O Ευγένιος Γκέραρντ (Ολλανδικά:Eugène Gerards) ήταν Ολλανδός προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στο Μπρούνσουμ της Ολλανδίας στις 7 Μαΐου του 1940 και φοίτησε στη σχολή προπονητών της Κολωνίας[1]. Είχε δίπλωμα Ψυχολογίας. Ήταν παντρεμένος με 2 παιδιά, τα οποία μένουν στην Κρήτη. Είχε πάρει την ελληνική υπηκοότητα. Απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 2018 σε ηλικία 77 ετών στο χωριό Ελιά της Κρήτης.

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην ολλανδική Φορτούνα Σίταρντ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών. Το 1974 ανέλαβε βοηθός προπονητή της Ρόντα ΤΚΚ και στον πάγκο αυτής της ομάδας παρέμεινε επί 11 χρόνια. Από το 1985, οπότε και ήρθε στην Ελλάδα, ως το 2000 ήταν προπονητής του ΟΦΗ και έτσι έγινε ο μακροβιότερος ξένος προπονητής σε πάγκο ελληνικής ομάδας. Με την κρητική ομάδα κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987 απέναντι στον Ηρακλή (3-1 στα πέναλτι). Το 1993 κατάφερε να πάρει ιστορική πρόκριση για τους 16 του κυπέλλου κυπελλούχων απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης με 2-0.[2]  Το 2000 ανέλαβε τεχνικός σύμβουλος στην ΑΕΚ και το 2001 πήγε στην Κύπρο και στον ΑΠΟΕΛ. Το 2002 [3] ανέλαβε τον Ηρακλή. Στις 23 Φεβρουαρίου 2010 ανέλαβε ως προπονητής στην Παναχαϊκή, απ’όπου αποχώρησε ύστερα από μόλις δύο μήνες.[4]

Στις 20 Νοεμβρίου 2017 τιμήθηκε από τον ΟΦΗ με ένα αγώνα μεταξύ των παιδιών Γκέραρντ και των φίλων Γκέραρντ.[5]

(ΠΗΓΗ : http://news247.gr/eidiseis/koinonia/pethane-o-eygenios-gkerarnt.5011316.html  ΚΑΙ

ΕΦΗΜ. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ http://www.topontiki.gr/article/253505/se-laiko-proskynima-i-soros-toy-eygenioy-gkerarnt-deite-sygkinitiko-video-tis-pae-ofi)

«Έφυγε» η Ζωή Λάσκαρη (Photos)

Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Ζωή Λάσκαρη, σε ηλικία 73 ετών, το μεσημέρι της Παρασκευής.

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, η ηθοποιός βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη.

Την ερχόμενη Τρίτη θα τελεστεί στον Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου στο Κολωνάκι, η εξόδιος ακολουθία για την ηθοποιό.

Βιογραφία

Η Ζωή Λάσκαρη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 12 Δεκεμβρίου 1944. Το πραγματικό της όνομα είναι Ζωή Κουρούκλη. Φοίτησε στη σχολή Βαλαγιάννη, στη σχολή καλογραιών Καλαμαρί και στη σχολή του Πέλλου Κατσέλη. Το 1959, σε ηλικία μόλις δεκαπέντε χρονών, στέφθηκε σταρ Ελλάς. Έζησε για δύο χρόνια στην Αμερική.

Το 1961 ο Φιλοποίμην Φίνος την επιλέγει για πρωταγωνίστρια στον «Κατήφορο» και υπογράφει μαζί του αποκλειστικό συμβόλαιο συνεργασίας. Η ταινία είναι εισπρακτικά η εμπορικότερη της σεζόν 1961-1962, καθιερώνοντας τη Ζωή Λάσκαρη ως μόνιμη πρωταγωνίστρια και ως μια από τις πιο λαμπρές σταρ της «χρυσής» εποχής του κινηματογράφου. Για να μην γίνεται σύγχυση με την ξαδέρφη της Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν ήδη γνωστή τραγουδίστρια, ο Φίνος την «βαφτίζει» Ζωή Λάσκαρη εμπνευσμένος από το όνομα ενός Ιταλού.

Τα επόμενα χρόνια θα πρωταγωνιστήσει σε όλες τις μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες του Φίνου και θα συνεργαστεί με όλους τους σταρ της εποχής. Από αυτές ξεχωρίζουν ο «Νόμος 4000», η «Στεφανία», το «Μερικοί το προτιμούν κρύο», «Μια κυρία στα μπουζούκια», «Κορίτσια για φίλημα» και «Οι Θαλασσιές οι χάντρες».

Η «Στεφανία» και ο «Κατήφορος» προβλήθηκαν για πολλές εβδομάδες σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, διευρύνοντας την φήμη της Λάσκαρη στο εξωτερικό (57 εβδομάδες προβολής των ταινιών στο Μεξικό), ενώ «Οι θαλασσιές οι χάντρες» έκλεψαν, εκτός συναγωνισμού, τις εντυπώσεις στο φεστιβάλ Καννών το 1967, την ώρα που ο γαλλικός Τύπος έπλεκε το εγκώμιο της μεγάλης Ελληνίδας πρωταγωνίστριας.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 η Ζωή Λάσκαρη, μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Τζένη Καρέζη, θεωρούνται οι μεγαλύτερες ντίβες και πιο εμπορικές σταρ στην Ελλάδα. Η Λάσκαρη έχει διαμορφώσει με τους ρόλους της την περσόνα της δυναμικής αλλά και μοιραίας γυναίκας, ενώ παράλληλα γίνεται το νούμερο ένα sex symbol της εποχής της.

Η δύση της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου θα στρέψει την προσοχή της στην μεγάλη της αγάπη, το θέατρο. Το 1966, σε συνεργασία με τον Αντρέα Ντούζο, περιοδεύει στην Κύπρο με τα έργα «Μιας πεντάρας νιάτα» των Γιαλαμά-Πρετεντέρη, την «Παγίδα» του Robert Thomas και την «Βαθιά γαλάζια θάλασσα» του Terence Rattigan.

Το 1970 κάνει την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στην Αθήνα με το έργο «Μαριχουάνα Στοπ» ενώ ακολουθούν οι μεγάλες θεατρικές επιτυχίες «Ξυπόλητη στο πάρκο» του Neil Simon, «Η κυρία του Μαξίμ» του Georges Feudeau και το «Miss Πέπσι» του Pierrette Bruno. Η υποδοχή που της επιφύλαξαν οι θεατρικοί κριτικοί ήταν ενθουσιώδης.

Το 1982 πρωταγωνιστεί για τελευταία φορά στον κινηματογράφο, στην ταινία του Γιώργου Καρυπίδη «Αναμέτρηση», ενώ θα μείνει στην ιστορία η θρυλική γυμνή φωτογράφησή της για το περιοδικό «Playboy» το 1985 -η πρώτη Ελληνίδας πρωταγωνίστριας- που προκάλεσε θυελλώδες πολιτικό ζήτημα.

Πιστή λάτρης του θεάτρου και του κλασικού ρεπερτορίου συνεχίζει, αρχές δεκαετίας του ’90, να παρουσιάζει μεγάλα έργα του παγκόσμιου θεάτρου, σε συνεργασία με μεγάλους Έλληνες σκηνοθέτες.

Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθετεί στο «Καινούρια σελίδα» του Neil Simon και την επόμενη σεζόν στο «Τρελοί για έρωτα» του Sam Shepard. Την δεκαετία του ’90 ξεχωρίζουν το «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ» του Edward Albee, το 1992 στο Βασιλικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, το «Ορφέα στον Άδη» το 1993 στο Βασιλικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, το «Τρείς ψηλές γυναίκες» του Edward Albee, το 1995, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά και το «Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ευγένιου Ο’ Νηλ.

Η συνεργασία της με τον Μιχάλη Κακογιάννη στις «Τρωάδες» το 1997 έτυχε θερμής υποδοχής από τον Τύπο.

Η θεατρική συνεργασία της με τον Ανδρέα Βουτσινά και τον Σταύρο Τσακίρη συνεχίζεται και στις αρχές του 2000 με τα έργα «Συνάντηση», όπου συμπρωταγωνιστεί με τον Απόστολο Γκλέτσο και «Σκηνές Γάμου».

Αποτίνοντας ωστόσο έναν ιδιαίτερο φόρο τιμής στον αγαπημένο της Edward Albee θα ανεβάσει για δύο συνεχόμενες σεζόν την «Ευαίσθητη Ισορροπία» σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου. Είναι η τέταρτη φορά στην θεατρική της καριέρα που ανεβάζει έργο του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα.

 

To 2003 ιδρύει την δική της θεατρική σκηνή στον πολυχώρο Αθηναΐδα. Το 2005 ανεβάζει το «Διαμάντια και μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά. Οι κριτικοί συμφωνούν για τον πρωτοποριακό τρόπο με τον οποίο «φώτισε» η ερμηνεία της αυτό το σπουδαίο έργο. Ακολουθεί, για δύο θεατρικές σεζόν, το έργο «Άλμα Μάλερ» του Ρον Χάρτ, σε σκηνοθεσία Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.

Τις σεζόν 2011-2013 ανεβάζει το έργο του Martin Sherman «Ρόουζ» σε σκηνοθεσία του διεθνούς φήμης Ρώσου σκηνοθέτη Adolf Shapiro.

Το 1967 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Πέτρο Κουτουμάνο με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Μάρθα. Το ζευγάρι χώρισε οριστικά την άνοιξη του 1971. Το 1976 παντρεύτηκε τον ποινικολόγο Αλέξανδρο Λυκουρέζο με τον οποίο απέκτησε μια ακόμη κόρη, την Μαρία-Ελένη. Το 1997 έγινε γιαγιά της Ζένιας από τον γάμο της Μάρθας με τον Βλάση Μπονάτσο.

 

Τα συλλυπητήρια του πολιτικού κόσμου

Συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο της Ζωής Λάσκαρη απέστειλε η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λυδία Κονιόρδου.

Η υπουργός για τη μεγάλη ηθοποιό, που έφυγε σήμερα ξαφνικά σε ηλικία 73 ετών, πιθανότατα από ανακοπή καρδιάς, αναφέρει:

«Η Ζωή της μεγάλης οθόνης, η Ζωή του θεάτρου έφυγε ξαφνικά. Το ατίθασο κορίτσι του ελληνικού κινηματογράφου, η ηθοποιός που λάτρεψε ο φακός, η Ζωή Λάσκαρη θα συνεχίσει να είναι κοντά μας, μέσα από τις ταινίες της. Θα παραμείνει ζωντανή στη μνήμη μας λαμπερή και γενναιόδωρη, δυναμική κι αυθόρμητη, αληθινός και γήινος άνθρωπος, έτσι όπως έζησε. Καλό ταξίδι. Εκφράζω στους οικείους της τα θερμά μου συλλυπητήρια».

Τη θλίψη του για τον θάνατο της ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη, εξέφρασε ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο οποίος και δήλωσε ότι η εκλιπούσα υπήρξε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής για τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο.

Ο πρόεδρος της Βουλής εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους της και ιδιαιτέρως στον σύζυγό της Αλέξανδρο Λυκουρέζο.

Τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια της Ζωής Λάσκαρη εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του.

«Η απώλεια της Ζωής Λάσκαρη μας γεμίζει με θλίψη. Εξαιρετικά αγαπητή στον καλλιτεχνικό χώρο λόγω της απλότητάς της, η Ζωή Λάσκαρη άφησε το δικό της ξεχωριστό στίγμα στον ελληνικό κινηματογράφο των δεκαετιών του ’60 και ’70, πρωταγωνιστώντας σε δεκάδες ταινίες που είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό. Επιπλέον, αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία της και στο θέατρο, στο οποίο έπαιξε μια ευρεία γκάμα ρόλων μέχρι και πρόσφατα» επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

Τη θλίψη του για την απώλεια της Ζωής Λάσκαρη εκφράζει σε μήνυμά του ο Έλληνας επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της ΕΕ Δημήτρης Αβραμόπουλος.

“Αποχαιρετούμε με θλίψη, αναγνώριση και αγάπη την Ζωή Λάσκαρη, την ταλαντούχο λαμπρή ηθοποιό, την ευαίσθητη για την ελληνική κοινωνία πολίτη και τη δημοτική σύμβουλο της πόλεως των Αθηνών που υπηρέτησε κοντά μου με όραμα και πάθος.

Αποχαιρετώ την καλή μου φίλη.

Στη μνήμη μας θα είναι πάντα ζωντανή ως μια μεγάλη πρωταγωνίστρια της εποχής μας στην οθόνη, στο θέατρο και στην αθηναϊκή πολιτική ζωή.

Η αγαπημένη μας Ζωίτσα θα μας λείψει.

Πάνω από όλους όμως θα λείπει στον Αλέξανδρο και τα παιδιά τους στην οικογένεια της, στην οποία συμπαραστέκομαι αυτές τις δύσκολες ώρες” τονίζει ο κ. Αβραμόπουλος

Ανάρτηση στο διαδίκτυο για την απώλεια της Ζωής Λάσκαρη έκανε πριν από λίγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Φτωχότερο το θέατρο και ο κινηματογράφος μας από σήμερα. Έσβησε ένα από τα πιο λαμπερά αστέρια. Καλό ταξίδι Ζωή!», έγραψε στο λογαριασμό του στο Twitter ο πρόεδρος της ΝΔ.

“Για την ξαφνική απώλεια της μεγάλης μας ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη, η οποία πρόσφατα είχα την τύχη να με τιμήσει με τη φιλία της, εκφράζω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της” τονίζει σε δήλωσή του ο γ.γ. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Την Ζωή Λάσκαρη αποχαιρετά η Ένωση Κεντρώων: «Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για τον θάνατο της καταξιωμένης και δημοφιλούς καλλιτέχνιδος Ζωής Λάσκαρη. Η σπουδαία ηθοποιός μεσουράνησε επί μισό και πλέον αιώνα στο θεατρικό σανίδι και με το πηγαίο ταλέντο της, άφησε έντονη την σφραγίδα της και υπήρξε μεγάλη η προσφορά της, στον ελληνικό κινηματογράφο. Συλληπητήρια στην οικογένεια της και στους οικείους της».

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ http://www.topontiki.gr/article/233951/efyge-i-zoi-laskari-photos)

Τώρα σιωπή…

Η τραγουδοποιός που μας μύησε στα «Ησυχα βράδια», που ερμήνευσε έξοχα Χατζιδάκι, που της άρεσε να παραδέχεται πως η μόνη πατρίδα που αναγνωρίζει είναι τα Εξάρχεια, που μας προειδοποιούσε ότι «Ερχεται κρύο», που δεν την ενδιέφεραν όσοι παριστάνουν τους άγιους γιατί ήταν με εκείνους που αγαπούν τους κολασμένους, από χθες δεν είναι πια μαζί μας.

Αρλέτα Μια ζωή με ένα τσιγάρο και μια κιθάρα στο χέρι |

Νύχτα βροχερή άδειο το χέρι, ψάχνει να σε βρει μα δεν το ξέρει

πού θα σε βρει

Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες τώρα βροχή

μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

Πέτρωσ’ η φωνή και πώς να κλάψει, που ’φυγες εσύ έχουν ανάψει

χίλιοι καημοί

Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες τώρα βροχή

μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

Θα ’ρθει το πρωί και θα περάσει, θα με λυπηθεί θα με ξεχάσει

όπως κι εσύ

Μια φορά θυμάμαι μ’ αγαπούσες τώρα βροχή

μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες τώρα σιωπή

Στίχοι: Γιώργος Παπαστεφάνου, Μουσική: Γιάννης Σπανός

Τα τρυφερά της τραγούδια, η εποχή της αθωότητας την οποία ποτέ δεν απαρνήθηκε, η χαρακτηριστική απλότητα των στίχων της, τα δεκάδες τραγούδια που χάρισε στους πιο καταξιωμένους τραγουδιστές, η «στοργή» με την οποία οι νεότερες γενιές τραγουδιστών «ξανακοίταξαν» τις δημιουργίες της, η βελούδινη φωνή της, η ηρεμία της όταν μιλούσε και για τον πιο μεγάλο έρωτα, ο ιδιαίτερος και γήινος τρόπος που αντιμετώπιζε τα πάντα στη ζωή.

Είναι πολλά αυτά που θα μας λείψουν από την Αρλέτα.

Τα προβλήματα υγείας

Δίσκοι της Αρλέτας

Η αγαπημένη τραγουδοποιός έφυγε χθες από τη ζωή στα 72 της χρόνια. Νοσηλευόταν τους τελευταίους μήνες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Αγία Ολγα», έπειτα από σοβαρό αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα. Δυστυχώς από αυτήν την περιπέτεια δεν βγήκε νικήτρια.

Ηταν η δεύτερη φορά που κλονίστηκε η υγεία της, καθώς τον Φεβρουάριο του 2008, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή για προγραμματισμένη συναυλία της στον Βόλο, λιποθύμησε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με εγκεφαλική αιμορραγία.

Υποβλήθηκε εκεί σε χειρουργική επέμβαση, παρέμεινε στην εντατική του νοσοκομείου Βόλου αλλά εν τέλει κατάφερε να αναρρώσει.

Η Αρλέτα, που πρωτοτραγούδησε τη «Σερενάτα» και το «Μια φορά θυμάμαι», η τραγουδοποιός που μας μύησε στα «Ησυχα βράδια», που άνοιξε για όλους μας το «Μπαρ το ναυάγιο» και κερνούσε «Batida de coco», που συνέθεσε τραγούδια για το «Γαλάτσι», την «Ελασσόνα», τα «Εξάρχεια», τη «Θεσσαλονίκη», που μας παρότρυνε «Αν είναι να κολαστώ/ θέλω μόνο μαζί σου», που έγραψε παιδικό τραγούδι για τον πιο υπέροχο «Λύκο», που ερμήνευσε έξοχα Χατζιδάκι, που μας προειδοποιούσε ότι «Ερχεται κρύο», που έφτιαξε το «Τραγούδι της δραχμής» μόνο και μόνο για να μας πει: «Μου ‘λεγες η πολλή αγάπη βλάπτει / αλλά χωρίς αυτή η ζωή μένει λειψή».

Της άρεσε να παραδέχεται πως υπήρξε τραγικά αφελής, πως αγαπούσε πολύ το τσιγάρο, πως η κιθάρα ήταν προέκταση του χεριού της, πως ποτέ δεν ασχολήθηκε με το κυνήγι της καριέρας της, πως η μόνη πατρίδα που αναγνωρίζει είναι τα Εξάρχεια.

Τίποτα προμελετημένο

Η Αρλέτα στην 1η Δημοτικού Η Αρλέτα στην 1η Δημοτικού |

Οπως συχνά παραδεχόταν «το τραγούδι και ο κόσμος» ήταν αυτά που την κινητοποιούσαν να επιστρέψει στη σκηνή ακόμα και μετά από τις σφοδρές καταιγίδες της υγείας της.

Επιστράτευε το χιούμορ για να ξεπεράσει τους σκοπέλους. Θεωρούσε πως οι καλλιτεχνικές της παρέες αντικαθιστούσαν πάντα επάξια την οικογένεια που ποτέ δεν δημιούργησε.

«Δεν υπήρξε στη ζωή μου τίποτα προμελετημένο, όλα μου τα εγκλήματα ήταν εγκλήματα πάθους», είχε πει το 2009 στην εκπομπή της Εύης Κυριακοπούλου «Η ζωή είναι αλλού» της ΕΤ1 όπου επίσης παραδέχτηκε ότι τα τελευταία χρόνια ήταν ένα «οργισμένο γεράματο».

Η Αρλέτα γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαρτίου 1945 και το πραγματικό της όνομα είναι Αριάδνη-Νικολέτα Τσάπρα.

Ο μπαμπάς της ήταν γιατρός και η μητέρα της ο στυλοβάτης της οικογένειας.

«Ο μπαμπάς, αν και γιατρός, είχε υπέροχη φωνή – κανονικά έπρεπε να γίνει τραγουδιστής όπερας. Εκείνος μ’ έκανε να αγαπήσω τη μουσική. Οχι γιατί μου έβαζε να ακούσω, αλλά γιατί μου τραγουδούσε δημοτικά και οπερέτες. Το μόνο που μου έμεινε απωθημένο ήταν το πιάνο, που δεν έμαθα ποτέ», μας είχε πει πριν από λίγα χρόνια.

Από την εκδρομή, στον… Πατσιφά

Τελικά σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (υπήρξε μαθήτρια του Γιάννη Μόραλη). Κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής, τραγούδησε στους φίλους της που κολυμπούσαν και έπεσε στην αντίληψη του Γιώργου Παπαστεφάνου που ήταν εκεί.

Εκείνος την οδήγησε στη Λύρα του Πατσιφά αλλά ο «γάμος» δεν έγινε, καθώς εκείνος της ζήτησε να «τραγουδά σαν τη Μοσχολιού».

Αλλά καθώς το Νέο Κύμα της ελληνικής μουσικής σάρωνε τα πάντα στο πέρασμά του, τελικά ξεκίνησε εκείνη την εποχή τη δισκογραφική της καριέρα και μεσουρανούσε στις μπουάτ των Αθηνών.

Στα πρώτα της βήματα (όπως ο πρώτος και δεύτερος δίσκος της, «Αρλέτα» και «Αρλέτα 2») συνεργάστηκε με γνωστούς συνθέτες και στιχουργούς όπως οι Γιάννης Σπανός, Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Κακουλίδης, Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Παπαστεφάνου.

50 χρόνια καριέρας

Δίσκοι της Αρλέτας

Το 1981 ηχογράφησε τον πρώτο δίσκο με δικό της υλικό (Ενα Καπέλο με Τραγούδια).

Στη δεκαετία του ‘80 κυκλοφόρησε δυο υπέροχα άλμπουμ με τραγούδια που της έγραψε ο Λάκης Παπαδόπουλος κι έγιναν σήμα κατατεθέν της: το 1984 βγήκε πρώτα ο δίσκος «Περίπου» και ένα χρόνο μετά το «Τσάι Γιασεμιού» με τους ωραίους στίχους της Μαριανίνας Κριεζή. Το 1997 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Από πού πάνε για την Ανοιξη» με κείμενα, στίχους, σχέδια και ζωγραφιές της (εκδ. Καστανιώτη).

Οι δίσκοι της επανεκδίδονταν μέχρι πρόσφατα, ενώ ώς τα τελευταία χρόνια έδινε το «παρών» στα άλμπουμ των αγαπημένων της (όπως το live του Λάκη Παπαδόπουλου στην Τεχνόπολη το 2012 και τα «Παιχνίδια αγάπης» του ίδιου το 2015).

Στα πενήντα χρόνια καριέρας είναι απίθανες οι ιστορίες που είχε να διηγηθεί. Αλλά βλέπετε σε εκείνη δεν άρεσε το χθες.

«Δεν μου αρέσει να γυρίζω στο παρελθόν. Ο χρόνος για μένα είναι ένα πράγμα ενιαίο. Ο,τι βλακείες έκανα τις πλήρωσα κι ό,τι εξυπνάδες προέκυψαν τις χρεώθηκα. Δεν μετράω καλές και κακές στιγμές. Μετράω πια μόνο τι αντέχω και τι όχι», μας είχε πει.

«Πλέον κουράζομαι εύκολα, δυσκολεύομαι στη μετακίνηση. Οπως λέει και ο Σκρίμιν Τζέι Χόκινς, “αν ο παράδεισος έχει σκαλιά, εγώ δεν θα πάω”. Αλλωστε δεν με ενδιαφέρουν όσοι παριστάνουν τους άγιους. Είμαι με εκείνους που αγαπούν τους κολασμένους. Γενικώς είμαι τζαζ, όχι μόνο στη μουσική».

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΕΦΣΥΝ http://www.efsyn.gr/arthro/tora-siopi)