Ηθοποιοί και ηθοποιοί (Εφημ. ΑΥΓΗ 10.2.2019)

Στη χώρα μας και κατά τους νεότερους χρόνους, το επάγγελμα του ηθοποιού εμφανίζεται μια – δυο δεκαετίες μετά την επανάσταση του 1821

Από τις πρώιμες θεατρικές εποχές οι ηθοποιοί ασκούσαν την τέχνη τους ως επαγγελματίες. Στην αρχαία Αθήνα αναφέρονται παραδείγματα ηθοποιών που για να παίξουν σε μια παράσταση, έπαιρναν αμοιβή τέτοια, που θα έφτανε να κατασκευαστεί και να εξοπλιστεί μια τριήρης.

Το θέμα της «αριστείας» είναι πρωτεύον στον κόσμο του θεάτρου όσον αφορά την αξιοσύνη των ηθοποιών και την απήχησή τους στο κοινό. Ο καλός ηθοποιός ήταν πάντα προβεβλημένος και κοσμαγάπητος. Εντός της θεατρικής συντεχνίας υπάρχουν «διαστρωματώσεις» ηθοποιών. Ταλαντούχοι, μέτριοι και ατάλαντοι, με πολλές αποχρώσεις και υποκατηγορίες σε αυτή την κλίμακα. Κάποιος, π.χ., θα μπορούσε να διαπρέπει μόνο σε μία κατηγορία ρόλων. Ή να επαναλαμβάνει έναν συγκεκριμένο τύπο που συνήθως είναι κοντά στον ίδιο του τον εαυτό σαν εικόνα, ψυχοσύνθεση και εκφραστικά μέσα. Και να το κάνει με τέτοιον τρόπο, που ένας αντικειμενικά καλύτερός του ομότεχνος να μην μπορεί να φτάσει το επίπεδο της επίδοσής του σε ένα συγκεκριμένο και επιμέρους πεδίο ρεπερτορίου και υποκριτικής.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ηθοποιοί παρασυρμένοι από λάθος «καλλιτεχνικό προσανατολισμό» ταλαιπωρούνται ή χάνονται σε θεατρικές ατραπούς που δεν τους ταιριάζουν, ενώ θα μπορούσαν να διαπρέψουν σε μια άλλη κατεύθυνση. Ο Μολιέρος πίστευε πως είναι ο ιδανικός ηθοποιός για την ερμηνεία δραματικών ρόλων σε τραγωδίες. Πέρασε πολλά χρόνια από τη θεατρική του ζωή περιοδεύοντας στη γαλλική επαρχία με βαρύγδουπο δραματικό ρεπερτόριο, συσσωρεύοντας τη μία αποτυχία πάνω στην άλλη. Έως ότου ανακάλυψε την πραγματική του κλίση, που ήταν η κωμωδία. Έγραψε κωμωδίες και τις ερμήνευσε με τέτοιον τρόπο ώστε να αναγορευθεί ως ο μέγιστος ανάμεσα σε άλλα παγκόσμια αναστήματα του θεάτρου εις τους αιώνας των αιώνων.

Στη χώρα μας και κατά τους νεότερους χρόνους, το επάγγελμα του ηθοποιού εμφανίζεται μια – δυο δεκαετίες μετά την επανάσταση του 1821. Το πρώτο θέατρο στην Αθήνα ήταν μια ξύλινη κατασκευή, το Θέατρο του Σκοντζόπουλου που βρισκόταν στην οδό Αιόλου 68, στη σημερινή πλατεία απέναντι από το δημαρχείο. Όμως οι παραγωγές ήταν λίγες και το κοινό περιορισμένο. Η συντεχνία των Ελλήνων θεατρίνων συγκροτήθηκε σε «εσνάφι» έξω από το νέο τότε ελληνικό κράτος. Οργανώθηκε και διέπρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εκείνα τα χρόνια ανθούσαν οι θεατρικές αίθουσες και οι παραστάσεις ήταν πολλές, ακολουθώντας τον τρόπο δουλειάς των ευρωπαϊκών θιάσων που επισκέπτονταν την Πόλη. Μεγάλο μέρος του ρωμαίικου θεατρικού πλούτου της σταδιακά κατέβηκε στην ελεύθερη Ελλάδα, αναβαθμίζοντας το εδώ θέατρο. Σπουδαίοι ηθοποιοί, συγγραφείς, μουσικοί. Από την Αικατερίνη Βερώνη και την Ευαγγελία Παρασκευοπούλου έως τον Κάρολο Κουν και τον Βασίλη Λογοθετίδη.

Πυρήνας της ανάπτυξης του θεάτρου στον τόπο μας ήταν πάντα οι ηθοποιοί. Καμία σκηνοθεσία δεν στέκεται από μόνη της χωρίς τους ηθοποιούς. Κανένα σκηνικό δεν έχει θεατρικό ενδιαφέρον χωρίς την παρουσία ηθοποιών, κανένα θεατρικό έργο δεν επιτελεί τον σκοπό του αν δεν υπηρετηθεί ερμηνευτικά από τον ηθοποιό.

Εξελισσόμενο το θέατρο στον τόπο μας απέκτησε ποικιλία. Σε είδη θεάτρου, αισθητικές κατευθύνσεις, στόχους και σκοπούς. Αλλού πρώτευε η μανία του θεάτρου και η εξέλιξή του, αλλού η προσέλκυση μεγάλου αριθμού θεατών, με τις αναμενόμενες οικονομικές απολαβές. Λόγοι πολιτισμικοί, λόγοι παιδείας, λόγοι που έχουν να κάνουν με τις πολιτικές και κοινωνικές καταστάσεις διαχώρισαν το θέατρο σε πολλές κατηγορίες, με πιο αδρό και ευδιάκριτο τον διαχωρισμό του σε «ποιοτικό» και «εμπορικό» θέατρο. Το ένα ήταν για τους λίγους και ανώτερους πνευματικά, το άλλο για τους πολλούς και «καλλιτεχνικά αγράμματους».

Πρόκειται για κατηγοριοποίηση αυθαίρετη και λανθασμένη. Για τείχη που υψώθηκαν και στερεότυπα που επιβλήθηκαν με ευθύνη και των ίδιων των ηθοποιών, αλλά και άλλων παραγόντων. Ευθύνεται και ένα δαιδαλώδες περιβάλλον εντύπων, δημοσιογράφων, κριτικών, πολιτικών που είχαν ευθύνη για τον πολιτισμό και άλλων πολλών.

Σπουδαίοι θεατρίνοι του λεγόμενου «εμπορικού» αναγνωρίστηκαν από τους εμπνευστές των διαχωριστικών αυτών γραμμών μετά τον θάνατό τους. Στην άλλη πλευρά, μαζί με τους σπουδαίους και πολλοί μέτριοι ηθοποιοί αναγορεύτηκαν σε θεατρικές περσόνες μόνο και μόνο γιατί βρέθηκαν (ενίοτε τυχαία) στο «ποιοτικό» στρατόπεδο.

Ο Ηλιόπουλος δεν έπαιξε ποτέ του Μπέκετ (μακάρι να το έκανε και να τον είχαμε απολαύσει). Αυτό όμως (το ρεπερτόριο δηλαδή) δεν του στέρησε τον τίτλο του μέγιστου, μαζί με τη λατρεία του κοινού.

Αν θα κάναμε μια διάκριση, αυτή είναι ανάμεσα στο καλό και κακό θέατρο. Οριζοντίως.

Οι νέοι ηθοποιοί σήμερα ακολουθούν την πορεία της συντεχνίας των θεατρίνων έτσι όπως διαμορφώθηκε από την αρχαία εποχή. Πιστεύω πως, ως πιο ενημερωμένοι και εφοδιασμένοι θεατρικά, περιφρονούν τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.

Όσο για εκείνους που ανέκαθεν επέβαλαν διαχωριστικές γραμμές για να τις ελέγχουν, πάντα υπάρχουν, αλλά έχουν ξεπεραστεί και από την εποχή και από το κοινό και από τους ηθοποιούς…

* Ο Π. Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : http://www.avgi.gr/article/10971/9579054/ethopoioi-kai-ethopoioi )

Έφυγαν οι αγαπημένοι ηθοποιοί Γ.Τζώρτζης και Τρ.Καρατζάς χθες και σήμερα

Πέθανε ο ηθοποιός Γιώργος Τζώρτζης (16.1.2019)

Σε ηλικία 81 ετών πέθανε, στις 14 Ιανουαρίου, ο δημοφιλής ηθοποιός Γιώργος Τζώρτζης. Γεννημένος στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου 1938 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1960, στον κινηματογράφο το 1961 και στην τηλεόραση ξεκίνησε με τη συμμετοχή στη γνωστή σειρά «’Αγνωστος Πόλεμος».

Την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο πραγματοποίησε με το θίασο Βασίλη Διαμαντόπουλου – Μαρίας Αλκαίου, στο έργο του Αλ. Κασσόνα «Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια», για να ακολουθήσουν συμμετοχές σε πολλούς άλλους θιάσους, με πιο μακροχρόνια αυτήν στο θίασο Δημήτρη Μυράτ -Βούλας Ζουμπουλάκη.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, δημιούργησε δικό του θίασο με την τότε σύζυγό του, Τόνια Καζιάνη, ανεβάζοντας σημαντικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου.

Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε στον «’Αγνωστο πόλεμο», αργότερα στη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου για να κλείσει τον τηλεοπτικό του κύκλο με τις «Μάγισσες της Σμύρνης» και με τα «Ματωμένα Χώματα» (2008), συμπρωταγωνιστώντας με την ‘Αννα Συνοδινού.

(ΠΗΓΗ :  https://tvxs.gr/news/theatro/pethane-o-ithopoios-giorgos-tzortzis  )

 

Πέθανε ο αγαπημένος ηθοποιός Τρύφων Καρατζάς (17.1.2019)

Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και όχι μόνο, με τον θάνατο του Τρύφωνα Καρατζά. 

Ήταν 82 ετών

Πριν ενάμιση χρόνο είχε ένα ατύχημα και χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση και να μείνει ένα διάστημα μακριά από το θέατρο.

Τότε είχε επανέλθει είχε δηλώσει: «Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς το θέατρο. Η υγεία μου έχει βελτιωθεί και περιμένω τη στιγμή που θα επιστρέψω στη σκηνή. Δεν είναι εύκολο να κάθεσαι στον καναπέ. Ο καναπές προμηνύει ότι περιμένεις τον θάνατο».

Η Δανάη Μπάρκα αποχαιρέτησε τον σπουδαίο ηθοποιό με μία φωτογραφία που πόσταρε στην προσωπική της σελίδα στο facebook κι έγραψε: «Αντίο Τρύφωνα Καρατζά. Πάντα θα θυμάμαι την ευγένεια και το χαμόγελό σου στην αυλή του σπιτιού μας»

Τρύφων Καρατζάς

Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου1935 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών, μετά τις σπουδές του στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε ως εκφωνητής στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων (1958). Μετά την απόλυσή του από το Στρατό συνέχισε να εργάζεται ως εκφωνητής επί σειρά ετών παράλληλα με τη θεατρική του δραστηριότητα.

Φιλμογραφία

Ερωτικές ιστορίες (1959)
Ο εμποράκος (1967) [Γρηγόρης Κωνσταντινίδης]
Ο Λαμπίρης εναντίον των παρανόμων (1967) [Ρομπούλης]
Εκείνοι που ξέρουν ν’ αγαπούν   (1968)
Πληγωμένα νιάτα (1969)
Σκιές στην άμμο (1970)
Βία & γοητεία (1989) [Αργύρης Κοσμίδης]
Ζιγκολό (1993)
Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο (2001) [Βύρων Δελαφράγκας (Γιάννης Νικολάου)

Δείτε το video:

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ellada/pethane-o-agapimenos-ithopoios-tryfon-karatzas/  )

Κλειστό το ΚΘΒΕ – Ανυποχώρητοι οι ηθοποιοί – Ζημία 100.000 ευρώ

Ανυποχώρητοι στις διεκδικήσεις τους, που αφορούν στην υπογραφή νέων συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις 7% αλλά και απαλοιφή των όρων που επέβαλαν μειώσεις 10% στους μισθούς από το 2010, παραμένουν οι ηθοποιοί με αποτέλεσμα όλες οι σκηνές του ΚΘΒΕ (επτά συνολικά στην πόλη) να παραμένουν κλειστές για δεύτερη συνεχή εβδομάδα – και η πόλη και οι πολίτες της χωρίς θέατρο. Στην πόλη έχουν πάψει να λειτουργούν τα τελευταία χρόνια όλες σχεδόν οι μικρότερες θεατρικές σκηνές – ενώ θέατρο προσφέρουν κατά διαστήματα μόνο μεγάλες θεατρικές αίθουσες που φιλοξενούν ΔΗΠΕΘΕ, ή ιδιωτικούς αθηναϊκούς θιάσους.

“Συνεχίζουμε ανυποχώρητοι τις στάσεις εργασίας επ΄ αόριστον καθώς είναι εμφανές πως πρόκειται για πολιτική απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και να μας εντάξει πλήρως στο ενιαίο μισθολόγιο, απαιτώντας τη συναίνεσή μας και παραβλέποντας πως είμαστε εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (5-μηνες ή 8-μηνες)”, τόνιζαν, μεταξύ άλλων, οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των ηθοποιών, στη σημερινή συνέντευξη τύπου που κάλεσαν, μετά από 15νθήμερη απεργία τους εν μέσω των εορτών που “εθιμικά” συγκεντρώνουν πλήθος θεατών στις σκηνές του ΚΘΒΕ.

Οι απεργοί ηθοποιοί (στη σημερινή συνέντευξη τύπου παρέστησαν οι: Γιώργος Τσαγκαράκης – εκπρόσωπος του ΣΕΗ, Νεφέλη Ανθοπούλου και Βασίλης Σειμένης, από την αντιπροσωπευτική επιτροπή του ΣΕΗ στο ΚΘΒΕ) κατηγόρησαν τη διοίκηση του ΚΘΒΕ, για κωλυσιεργία και παραπληροφόρηση του κοινού,  τονίζοντας πως “Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή οι σκηνές του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος είναι κλειστές εξαιτίας της ασυνεπούς και ανακόλουθης πρακτικής της Διεύθυνση – Διοίκησης και των προϊσταμένων τους απέναντι στα δίκαια αιτήματα των ηθοποιών”.

Η διαφωνία (μεταξύ διοίκησης και διεύθυνσης του θεάτρου και των απεργών ηθοποιών) έγκειται στην προσθήκη όρου στη νέα σύμβαση εργασίας με τον οποίο πέραν της αύξησης του 7% που δίνεται, θα απαλείφεται και η μείωση της τάξης του 10%, με ειδικό όρο στον οποίο θα αναφέρεται ως μνημονιακός όρος που έχει πλέον καταργηθεί…

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την διαφοροποίηση της στάσης του ΣΕΗ με τους ηθοποιούς του Εθνικού θεάτρου (έχουν υπογράψει ήδη σύμβαση όπου δεν απαλείφεται ο όρος μείωσης του 10%) οι ηθοποιοί δήλωσαν πως είναι δικαίωμα των εργαζομένων να επιβάλουν τους δικούς τους όρους ανάλογα με τις συνθήκες, τον χώρο και τον τόπο εργασίας επικαλούμενοι τις “ειδικές” συνθήκες που επικρατούν στην πόλη και καταλήγουν πως “δυστυχώς αυτή τη στιγμή οι σκηνές του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος είναι κλειστές εξαιτίας της ασυνεπούς και ανακόλουθης πρακτικής της Διεύθυνση – Διοίκησης και των προϊσταμένων τους απέναντι στα δίκαια αιτήματα των ηθοποιών”.

Παρόντες στη συνέντευξη ήταν ευρωβουλευτές και βουλευτές του ΚΚΕ και εκπρόσωποι της Λαικής Ενότητας, ενώ αναγνώστηκαν μηνύματα συμπαράστασης του ΠΑΜΕ και συνδικαλιστικών σωματείων άλλων κλάδων.

Μέχρι στιγμής έχουν ματαιωθεί όλες οι παραστάσεις (από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι σήμερα) ενώ η ζημία που επήλθε στο θέατρο ξεπερνά τις 100.000 ευρώ (από τις επιστροφές του αντιτίμου των εισιτηρίων για τις παραστάσεις που ματαιώθηκαν) ενώ το θέατρο δεν δύναται να “κλείσει” θέσεις, καθώς είναι  άγνωστο το πότε θα ξανανοίξουν οι σκηνές του.

Τα προβλήματα που αντιμετώπιζε τα τελυταία χρόναι το ΚΘΒΕ είχαν σχεδόν απαλειφθεί, καθώς το χρέος των 9 εκατ. ευρώ, που παρέλαβε η νέα διοίκηση από το 2015 έχει ?ηδενιστεί, ενώ είχε αυξηθεί κατακόρυφα και ο αριθμός των εισιτηρίων τα τελευταία χρόνια.

Σε ανακοίνωση της η διοίκηση και η διεύθυνση του ΚΘΒΕ, που καλούν σε συνέντευξη τύπου την ερχόμενη Δευτέρα, τονίζουν πως: “Οι σκηνές του ΚΘΒΕ παραμένουν κλειστές εδώ και δέκα ημέρες, γεγονός που αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του ΣΕΗ και των ηθοποιών” υπογραμμίζοντας πως: “Το ΚΘΒΕ αντιμετωπίζει με ψυχραιμία και αξιοπρέπεια την παράλογα αδιάλλακτη στάση και τις κακόβουλες και ψευδείς κατηγορίες περί κωλυσιεργίας αλλά και “κυβερνητικής καθοδήγησης”, οι οποίες δείχνουν ότι οι λόγοι των κινητοποιήσεων δεν αφορούν στα δικαιώματα των ηθοποιών, τα οποία έχουν διαφυλαχθεί πλήρως τα τελευταία χρόνια, αλλά σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες που δεν αγγίζουν το Θέατρο. Η στάση αυτή του ΣΕΗ, σε μια περίοδο όπου το ΚΘΒΕ – για πρώτη φορά στην ιστορία του – έχει καταφέρει να απαλλαγεί από κάθε είδους κακοδιαχείριση και να καλύψει τα από δεκαετίας τουλάχιστον υπέρογκα χρέη του, είναι απαράδεκτη και προσβάλλει το πολυπληθές και πιστό κοινό του Θεάτρου. Το ΚΘΒΕ προτείνει εκ νέου την τρίμηνη παράταση της υφιστάμενης σύμβασης, απευθύνοντας ταυτόχρονα έκκληση να επικρατήσει η λογική για το καλό του Θεάτρου”.

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/322205/Kleisto-to-KThBE—Anupochoritoi-oi-ithopoioi—Zimia-100000-euro  )