Αίγιο: Καίει στην κατάθεσή της τον οδηγό η κοπέλα που ήταν μαζί του- Είχε παρελθόν με τις Αρχές

Πλήθος ερωτηματικών προκαλεί η στάση της εισαγγελέως που άφησε ελεύθερο τον 28χρονο, όπως και για τις Ένοπλες Δυνάμεις που τον έκαναν έφεδρο αξιωματικό, ενώ είχε εμπλακεί το 2016 σε καταδίωξη στην Αθήνα κατά την οποία τραυματίστηκαν 2 αστυνομικοί.

Θοδωρής Παναγιωτίδης

Το τραγικό τροχαίο δυστύχημα στο Αίγιο δεν αφήνει πίσω μόνο ένα πλήθος από γιατί, για τον άδικο χαμό ενός νηπίου μόλις ενός έτους και της γιαγιάς του, φανερώνει τη σκοτεινή πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας.

Κάθε άλλο παρά μετάνοια έδειξε για την πράξη του ο 28χρονος οδηγός που ενεπλάκη σε αυτό το τροχαίο δυστύχημα. Οι αστυνομικοί εντόπισαν σε διπλανό χωριό μέσα στα κλάματα την συνοδηγό του που κυριολεκτικά τον «καίει» με την κατάθεσή της και ανέφερε ότι του ζήτησε επανειλημμένα να σταματήσουν, πως είχαν κάνει κακό και να μην φύγουν αλλά εκείνος δεν άκουσε. Οι αστυνομικοί τον εντόπισαν σε παραλία του Λόγγου την στιγμή που προσπαθούσε να φτάσει σε σκάφος για να διαφύγει όπως αναφέρουν και όχι ….για να αυτοκτονήσει.

Στο Τμήμα ήταν εξαιρετικά νευρικός και ερειστικός και μόνο η μητέρα του ήταν συγκαταβατική, ήρεμη και προσπαθούσε να τον ηρεμήσει και εκείνον. Από την γενική του εικόνα οι αστυνομικοί πιστεύουν πως είναι πιθανόν να τελούσε υπό την επήρεια, ωστόσο σε αυτό θα δώσουν απαντήσεις οι τοξικολογικές εξετάσεις.

Η ταχύτητα που είχε αναπτυχθεί ήταν εξωπραγματικά μεγάλη για τον δρόμο εκείνο και αυτό είναι σίγουρο ότι θα ενταχθεί στο πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης της Τροχαίας.

Ο ίδιος όμως φαίνεται να είχε απασχολήσει ξανά στο παρελθόν τις Αρχές, καθώς το 2016 είχε εμπλακεί, στην Αθήνα όπου κατοικεί, σε καταδίωξη από αστυνομικούς, όπου μάλιστα στο όχημα που επέβαινε έγινε ελιγμός με δόλο και με πρόθεση να εμβολίσει δύο μοτοσικλέτες της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ., που είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο αστυνομικών. Στην κατ’ οίκον έρευνα που ακολούθησε στο σπίτι του είχε βρεθεί όπλο και υπολείμματα κοκαΐνης και κάνναβης και είχε εξεταστεί η τυχόν εμπλοκή του για κλοπή μοτοσικλέτας.

Επίσης είναι απορίας άξιον το πώς έγινε δεκτός από το Πολεμικό Ναυτικό και έγινε έφεδρος έχοντας αυτό το παρελθόν, αφού είναι απαραίτητη προϋπόθεση να μην απασχολεί για κάτι τις Αρχές και την Δικαιοσύνη…

Σε αυτό βεβαίως η απάντηση είναι εύκολη αλλά καιρός είναι να πέσουν κεφάλια και στις Ένοπλες Δυνάμεις για το πως μοιράζουν θέσεις ευθύνης και να αναρωτηθούν αν αυτό είναι το είδος των αξιωματικών που θέλουν να έχουν στις τάξεις τους.

Ερωτηματικά προκαλεί και η στάση της Εισαγγελέως, καθώς οι αξιωματικοί του αρμόδιου Τμήματος την κάλεσαν όχι μία φορά αλλά συνολικά τρεις για να την ικετεύσουν σχεδόν να επαναπροσδιορίσει την θέση της να τον αφήσει ελεύθερο… μάταια όμως. Μόνο όταν δέχτηκε τα «βέλη» του Τύπου έσπευσε, όπως αναφέρουν πληροφορίες, να ζητήσει να ολοκληρωθούν σύντομα οι διαδικασίες.

Όπως φαίνεται η Εισαγγελέας δεν εξάντλησε τα περιθώρια που της παρείχε ο νόμος και έστειλε την υπόθεση με την (σε μάκρος χρονικά) τακτική διαδικασία ειδικά όταν θα μπορούσε να ασκηθεί δίωξη με ενδεχόμενο δόλο, εκτός και αν όταν βγουν οι τοξικολογικές, προκύψουν καθαρές…

(ΠΗΓΗ : https://www.news247.gr/koinonia/aigio-kaiei-stin-katathesi-tis-ton-odigo-i-kopela-poy-itan-mazi-toy-eiche-parelthon-me-tis-arches.7492084.html  )

Το «ΟΧΙ» ήταν του λαού

Μου προκάλεσε έκπληξη το «Οχι» του Μεταξά,
γιατί ήταν ο μόνος Ελληνας που μπορούσε να πει το «Ναι»
Γ. Καφαντάρης (πρωθυπουργός 1924)

28 Οκτωβρίου 1940. Η ιστορική ημέρα που η μικρή Ελλάδα κλήθηκε να δώσει έναν τιτάνιο αγώνα απέναντι στις υπέρτερες δυνάμεις του Αξονα – της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας.

Η επιτυχία του ελληνικού λαού ήταν τεράστια, διότι κατάφερε έναν πραγματικό άθλο:

1. Να ξεπεράσει την ηττοπαθή πολιτική ηγεσία

2. Να καλύψει τις δραματικές ελλείψεις του στρατεύματος.

3. Να δώσει, με θαυμαστή ομοψυχία, έναν νικηφόρο αγώνα, προκαλώντας παγκόσμιο ενδιαφέρον καθώς κουρέλιασε τον μύθο για το αήττητο του Αξονα.

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου γιορτάστηκε από τον λαό μαχητικά, ακόμα και μέσα στην Κατοχή, διατρανώνοντας την απόφασή του να συνεχίσει τον αντιφασιστικό και αντιναζιστικό αγώνα μέχρι τη νίκη.

Η προπαγάνδα του ΟΧΙ

Δυστυχώς, μετά το τέλος του πολέμου, οι «εθνικές» κυβερνήσεις αλλοίωσαν τον πραγματικό χαρακτήρα της γιορτής, εξαφάνισαν το αντιφασιστικό περιεχόμενό της και μετέτρεψαν τον εορτασμό σε ακόμα μία προπαγανδιστική εκδήλωση.

«Λάμπουν φωτεινές επιγραφές του “ΟΧΙ” όπου ένα μεσαίο τεράστιο “Χ” κι’ ένα στέμμα από πάνω του δίνουν το σήμα κατατεθέν του επίσημου γιορτασμού. […] Είναι αυτός ο γιορτασμός της μεγάλης μέρας, της ξακουστής 28ης Οκτωβρίου που ο ελληνικός λαός σαν ηλεκτρισμένος παρουσίασε τη μεγαλύτερη έξαρση της ιστορίας του; Είναι αυτός ο γιορτασμός της μεγάλης μέρας που είναι πριν απ’ όλα ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ;» έγραφε σε κύριο άρθρο στις 28 Οκτωβρίου 1945 ο διευθυντής της εφημερίδας «Ριζοσπάστης» Κ. Καραγιώργης.

Ετσι, βρήκαν «χώρο» και οι υμνητές της τεταρτοαυγουστιανής τυραννίας, που επεδίωκαν ν’ αποδίδουν ολόκληρη την τιμή της εποποιίας του 1940-41 στη βασιλομεταξική δικτατορία, που «αναδιοργάνωσε» το στράτευμα και αποκατέστησε δήθεν την εθνική ενότητα…

Εύστοχα ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Λιναρδάτος παρατηρούσε:

«Η αλήθεια είναι πως ο Ελληνικός Στρατός, τα χιλιάδες στρατευμένα παιδιά του Λαού και η πλειοψηφία των μονίμων και εφέδρων αξιωματικών απέκρουσαν την εισβολή, παρά την έλλειψη διπλωματικής, πολεμικής και ψυχολογικής προετοιμασίας από μέρους του διεφθαρμένου και τυραννικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου.

»Ο διοικητής του Αποσπάσματος της Πίνδου, συνταγματάρχης Κ. Δαβάκης, έχει πει πως η ηγεσία “προετοίμαζε όνειδος”, που ο Στρατός το μετέτρεψε σε έπος. Και πως οι οδηγίες ήταν “να ρίψωμεν μερικές τουφεκιές διά την τιμήν των όπλων”. Και ο Γ. Καφαντάρης (σ.σ.: πρώην πρωθυπουργός), με το γνωστό καυστικό πνεύμα του, έλεγε πως προκάλεσε έκπληξη το “ΟΧΙ” του Μεταξά, γιατί ήταν ο μόνος Ελληνας που μπορούσε να πει το “ΝΑΙ”». [1] 

Η μεταξική προπαγάνδα υπερτονίζει το «Οχι», που αν και δεν το είπε ο δικτάτορας έπραξε σαν να το είχε πει, προφανώς για να αποσιωπηθούν:

1. Η έκδηλη ηττοπάθειά του σε όλες τις κρίσιμες φάσεις, την οποία για μεγάλο διάστημα εκμεταλλεύτηκε ο Μουσολίνι «στριμώχνοντας» την ελληνική κυβέρνηση.

Ο τότε πρέσβης της Ιταλίας στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι έχει γράψει, χαρακτηριστικά, ότι ο Μεταξάς «ήθελε πάση θυσία να αποφύγει τον πόλεμο με την Ιταλία, την οποία εφοβείτο πάρα πολύ». [2] 

Είναι αξιοσημείωτο, δε, ότι και ο στρατιωτικός ιστορικός Μάρτιν Βαν Κρέβελντ (Martin Van Creveld) έχει αναφερθεί σε έναν τρομοκρατημένο πρωθυπουργό!

2. Οι τραγικές ελλείψεις του ελληνικού στρατού σε μέσα. Χαρακτηριστικό της γύμνιας του στρατεύματος είναι ότι φαντάροι πήγαιναν στο μέτωπο με ιδιωτικές κουβέρτες! Οι δε γυναίκες της Πίνδου «με τη “ζαλίγκα” της ράχης τους αντικατέστησαν τα ανύπαρκτα μεταφορικά μέσα»! [3] 

3. «Η επισφαλής, αμφιταλαντευόμενη εξωτερική πολιτική» του Μεταξά, που οδήγησε, τελικά, τόσο τη Γερμανία όσο και την Αγγλία να τον θεωρούν «επισφαλή παράγοντα».[4] 

Δεν είχε λύση

Βέβαια, ο Μεταξάς παρέμενε, μέχρι τέλους, φανατικός αντικοινοβουλευτικός και θιασώτης των ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Γιατί, λοιπόν, απέρριψε τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 το ιταλικό τελεσίγραφο, το οποίο ζητούσε, ουσιαστικά, παράδοση της Ελλάδας;

Η εξήγηση, προφανώς, είναι σύνθετη.

Μία απάντηση είναι ότι επρόκειτο για ένα τελεσίγραφο κήρυξης πολέμου, το οποίο δεν μπορούσε παρά να απορριφθεί, αφού δεν άφηνε εναλλακτική λύση. [5] 

Μια δεύτερη συγκλίνει πως κύριο μέλημα του Μεταξά ήταν η διασφάλιση του καθεστώτος του.

«Ο Μεταξάς γνώριζε ότι αν υπέκυπτε στο ιταλικό τελεσίγραφο η λαϊκή οργή θα εξαφάνιζε το καθεστώς του», έχει γράψει ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ, Χάιντς Ρίχτερ, [6]  και ο Σπύρος Λιναρδάτος εξηγεί:

«Γιατί ο Μεταξάς, όπως είδαμε και στις κρίσιμες εκείνες ώρες, είχε την έγνοια του στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, που ήθελε να διατηρηθεί όσο ζούσε αλλά και μετά τον θάνατό του. Για αυτό ήθελε να κάνει καθεστωτικό πόλεμο, όχι αντιφασιστικό και πανεθνικό. Γι’ αυτό, παρά τις πιέσεις των Αγγλων και του Επιτελείου απαγόρευσε τελικά να χρησιμοποιηθούν αξιόλογοι ανώτεροι αξιωματικοί (Στ. Σαράφης. Κ. Βεντήρης, Ι. Τσιγάντες, Δ. Ψαρός, Ε. Μπακιρτζής, Κ. Τσαμάκος, Ε. Καλαμπαλίκης κ.λπ.) γιατί ήταν δημοκρατικοί. Για αυτό διέταξε να παραμείνουν στα ξερονήσια και στις φυλακές οι εξόριστοι κομμουνιστές, που παραδόθηκαν, τελικά, ύστερα από την κατάρρευση, στην Γκεστάπο».[7] 

Πηγές:

[1] Σπ. Λιναρδάτος «Το αντιφασιστικό ΟΧΙ του λαού μας και το “ΟΧΙ” που είπε ο Ι. Μεταξάς», περιοδικό «Αντί», τ. 4, 19.10.1974.
[2] Εμμανουέλε Γκράτσι, «Η αρχή του τέλους» (Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος), εκδόσεις ΕΣΤΙΑ, 1980, σελ. 220.
[3] Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», φ. 28.10.1945.
[4] Χάιντς Ρίχτερ, «Μια προσπάθεια επιστημονικής θεώρησης της εθνικής αντίστασης (1941-45)», περιοδικό «Αντί», τ. 18, 3 Μαΐου 1975.
[5] Ο Ιός, «Οι κρυφοί τεταρτοαυγουστιανοί», Εφημερίδα των Συντακτών φ. 4.8.2013.
[6] Χάιντς Ρίχτερ, «Το alter ego της γιορτής», «Ε Ιστορικά», τ. 2, φ. 27.10.1999.
[7] Σπύρος Λιναρδάτος «Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι Μεγάλες Δυνάμεις», εκδόσεις Προσκήνιο, σελ. 183.

Δείτε στο μεγάλο αφιέρωμα των ΝΗΣΙΔΩΝ

Ο Ιωάννης Μεταξάς ανάμεσα στους ομοϊδεάτες τουΟ Ιωάννης Μεταξάς ανάμεσα στους ομοϊδεάτες του | 

▹Ιωάννης Μεταξάς: Ενας τρομοκρατημένος ηττοπαθής δικτάτορας
▹Από τις προκλήσεις στον τορπιλισμό της «Ελλης»: Αγνοούσε τις προειδοποιήσεις παρακαλούσε τον Χίτλερ
▹Το τελεσίγραφο: «Τα χέρια που κρατούσαν το χαρτί έτρεμαν ελαφρά και μέσα από τα γυαλιά έβλεπα τα μάτια να βουρκώνουν…»
▹Είχαν αφήσει απροετοίμαστο τον στρατό: «Στον Αλβανικό πόλεμο ήταν μόνο ο Λαός της Ελλάδος που πολεμούσε»
▹Το παράπονο του Μεταξά: Ενιωθε προδομένος από τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι

▹Η οικονομία της Κατοχής (1941-1944): Σε γερμανικά χέρια ο παραγωγικός πλούτος της χώρας
της Ζιζής Σαλίμπα, Δρος οικονομολόγου-ιστορικού

▹300.000 θύματα από τον λιμό στην κατοχική Ελλάδα: Εσβηναν στους δρόμους
της Νόρας Ράλλη

▹Μια μελέτη που ανατρέπει τα δεδομένα: Ο λιμός σκότωσε χιλιάδες σ’ ολόκληρη τη χώρα στην Κατοχή
Συνέντευξη της καθηγήτριας Βιολέττας Χιονίδου στη Νόρα Ράλλη

▹Ομηροι: Η μαρτυρία του Νίκου Σκαλτσά
Από τα μπλόκα στα στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων των ναζί
Γλύτωσαν από τα Ες Ες, τους έστειλαν στα ξερονήσια
Της Ντίνας Ιωακειμίδου

▹Τραγούδια για την 28η Οκτωβρίου: Από την Πίνδο στην αντίσταση
της Νόρας Ράλλη

▹Τα τραγούδια της Κατοχής: «Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω, τη ρεζέρβα να τους πάρω»
▹ «ΝΙΞ ΦΑΪ»: η περιπέτεια ενός τραγουδιού: Από το Μπρούκλιν στην κατοχική Αθήνα

▹ Γράμμος – Πίνδος: Οδοιπορικό στη μεθόριο του πολέμου και στα βουνά της μνήμης
Κείμενο – φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης

Afieroma28Oct

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/ohi-itan-toy-laoy   )

Συνελήφθησαν δύο γυναίκες για τους βανδαλισμούς στα μουσεία: «Ήταν θαυματουργό το λάδι…»

Δύο γυναίκες συνελήφθησαν από την αστυνομία ως ύποπτες για τους βανδαλισμούς εκθεμάτων σε μουσεία το τελευταίο διάστημα.

Οι αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο συμμετοχής των δύο γυναικών στις περιπτώσεις βανδαλισμών στο Βυζαντινό Μουσείο και το Μουσείο Μπενάκη, το καλοκαίρι.

Η σύλληψή τους έγινε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, στην Παλαιά Βουλή και ισχυρίστηκαν στους αστυνομικούς πως «έριχναν λάδι και μύρο γιατί η Αγία Γραφή λέει πως είναι θαυματουργό».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομίας, πρόκειται για δύο Ρομά βουλγαρικής υπηκοότητας, 48 και 51 ετών. Κρατούνται στην Ασφάλεια Αθηνών και αύριο θα οδηγηθούν στον εισαγγελέα.

Τις δύο γυναίκες αναγνώρισε ένας φύλακας του μουσείου από φωτογραφίες που είχε μοιράσει η Ασφάλεια σε όλα τα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους και ειδοποίησε την Ασφάλεια Αθηνών.

Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο, τις συνέλαβαν ενώ άγγιζαν ένα από τα εκθέματα του μουσείου, ενώ κρατούσαν μπουκάλι με λάδι, που όμως δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιήσουν.

(ΠΗΓΗ :  https://tvxs.gr/news/ellada/synelifthisan-dyo-gynaikes-gia-bandalismoys-se-moyseia   )

UPΟΨΕΙΣ : Ναι, ναι ναι! Ήταν τυφλοί!

«Οι άνθρωποι γενικά κρίνουν περισσότερο από τα φαινόμενα παρά από την πραγματικότητα, γιατί η όραση ανήκει σε όλους ενώ η αντίληψη σε λίγους». Αυτή η σοφή ρήση αποδίδεται στον Πλάτωνα.

Της Κέλλυς Σταμούλη

Πράγματι! Οι «τυφλοί» και άνθρωποι με κάποια, οποιαδήποτε «αναπηρία», με τους οποίους είχα τη μέγιστη τιμή να συναναστραφώ, με έκαναν να συνειδητοποιήσω τις πνευματικές αρετές που η ζωή χαρίζει σε όσους έχουν πόρους ανοικτούς κι ας μην έχουν μάτια που να βλέπουν. Ακούστε τώρα:

Μικρή, δηλαδή πολύ πολύ μικρούλα, με πήγαν σε συναυλίες των Ρέι Τσάρλς και Στίβι Γουόντερ. Έτσι κάπως, εμμέσως πλήν σαφώς, πήρα το μήνυμα. Εννοώ ένα τόσο δα κοριτσάκι να υποβάλλεται στο δέος, το ανυπέρβλητο δέος, που μπορεί να προκαλέσει η Τέχνη μέσω κορυφαίων Δημιουργών, που ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ ήταν τυφλοί! Το νήπιο Κελλάκι, χάρη στους τυφλούς Δημιουργούς, γούρλωσε τόσο μα τόσο πολύ τα μάτια ώστε αυτά χώρεσαν τον υπέρμετρο θαυμασμό, που μόνο τέτοια Ιερά Τέρατα δύνανται να προκαλέσουν, όντα, ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ, ακόμη και «τυφλά»!

Μερικά χρόνια αργότερα είδα ζωντανά το απαστράπτον φως του «τυφλού» Αντρέα Μποτσέλι να καταλαμβάνει με τη φωνή του, την αισθαντικότητά του, την ακτινοβολία του, όχι μόνο το συναυλιακό χώρο, αλλά την Ιταλία ολόκληρη και ο απόηχος της φωνής του και του πάθους του να εξαπλώνεται και να συνεπαίρνει την Ευρώπη, τον κόσμο ολόκληρο.

Μ΄ έναν τρόπο λοιπόν συνειδητοποίησα ότι η αντίληψη, οι ικανότητες, οι επιδεξιότητες, το ταλέντο, η θέληση, η τόλμη, η φαντασία, το κουράγιο, η πυγμή ουδόλως σχετίζονται με τις 5 αισθήσεις αλλά αποκλειστικά και μόνο με την ΨΥΧΗ, που σιγοκαίει μέσα σε ξεχωριστούς ανθρώπους και σε ορισμένους τυχερούς και ευλογημένους ξεπηδάει η ψυχή αυτή και διαχέεται στον περίγυρο, στους παραπέρα και στους ακόμη πιο πέρα, και ωω!! ΝΑΙ γοητεύει τους πάντες ακόμη κι αν προέρχεται από τυφλό ή από συνάνθρωπο με αναπηρία.

Άλλωστε είναι κοινός τόπος ότι κι ο πιο αχρείος ή άξεστος μπορεί να διαθέτει και τις 5 αισθήσεις όχι όμως τη μεγαλοσύνη της ψυχής και του Ταλέντου που σε ακινητοποιεί και σε υγιαίνει. Την ψυχή ούτε την βλέπουμε ούτε την πιάνουμε.

Ανθεί μέσα στα ταλαντούχα πλάσματα και όταν ποτιστεί με αγνό υλικό μεταλλάσσεται σε θεάρεστη αύρα που περιβάλλει και εν συνεχεία εκπέμπεται από τους εκρηκτικούς ανθρώπους που ΝΑΙ κάποιοι εξ αυτών μπορεί να στερούνται οράσεως όχι όμως σημαντικότατου εκτοπίσματος.

Τώρα λοιπόν που μεγάλωσα (λίγο ;-)), είχα ακόμη μία μεγαλειώδη τύχη, την εξής: να μου δώσουν συνέντευξη άριστοι Δημιουργοί του καλλιτεχνικού μας στερεώματος.

Παραθέτω λοιπόν κάποιες μεμονωμένες ατάκες τους (αναφορικά με ρατσισμό-φασισμό), οι οποίες ξευτιλίζουν με τόσο ιδεατό τρόπο οποιαδήποτε ρατσιστική/φασιστική δήλωση και τάση:

Γιώργος Μιχαλακόπουλος: «…Δυστυχώς η φύση του ανθρώπου δεν είναι μόνο καλή…Είναι θέμα ανατροφής, τί σου έμαθε η μάνα σου και ο πατέρας σου και τι από αυτά κράτησες μέσα σου. Οπωσδήποτε και η Παιδεία σου με τη στενή αλλά και την ευρεία έννοια του όρου…»

Χάρης Φραγκούλης: «…Φασισμός είναι η απόλυτη παραχώρηση στις φοβίες και στη ντροπή. Η μη αντίσταση στο φόβο. Κάποιος σου κάνει μπουμ κι εσύ παίρνεις ένα μαχαίρι να τον καρφώσεις. Αυτό είναι ο φασισμός. Μία συνεχής κατάσταση άμυνας.»

Δημήτρης Αλεξίου (ποιητής): «Φασίστας είναι ο κατέχων την απόλυτη αλήθεια. Όταν το μυαλό κυριαρχείται από «-ισμούς». Αν χλιμιντρίσει μέσα σου η αμφιβολία, έχει καλώς.»

Στέλιος Μάινας: «Φασισμός είναι ο,τιδήποτε είναι αντίθετο στις τρεις μεγάλες αξίες του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης. Ισότητα, Ελευθερία, Αδελφότητα. Πιο εκλαϊκευμένα, η επιβολή με το ζόρι των ιδεών των άλλων πάνω σου.”

Γιάννης Στάνκογλου: «Οι ακροδεξιοί νοιώθουν άβολα με το σώμα τους. Δεν μπορεί να είσαι «πολυταξιδευμένος» και να είσαι ρατσιστής»

Νίκος Μοσχοβάκος (Ποιητής): «Ρατσιστής είναι αυτός που αποσιωπεί τα δικά του ελαττώματα, αλλά προσέχει λεπτομερώς των άλλων»

Ο δε μοναδικός Μιχαήλ Μαρμαρινός σε ερώτησή μου αναφορικά με την έλλειψη μία εκ των αισθήσεων υπογράμμισε: «Ο εαυτός είναι ένα συνολικό συμβάν. Ένα συμβάν total που καταφέρνει να αναπληρώνει αυτά που του λείπουν εξαίροντας μία άλλη αίσθηση σε αντιπερισπασμό της ελλείψεως.”

Και τώρα θέτω στην κρίση σας ρατσιστική δήλωση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Real fm και News 24/7 μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, βουλευτή του ΚΙΝΑΛ:

«…Θεωρούν ότι πρέπει να στείλουν έναν υπουργό που δεν βλέπει να κάνει αυτοψία. Θα βάλουμε έναν γιατρό που δεν είναι χειρουργός να χειρουργήσει;…Πρέπει να έχουν ορισμένα προσόντα αυτοί που αναλαμβάνουν υπουργικά καθήκοντα. Δεν μπορεί να τα αναλαμβάνει κάποιος που δεν έχει γνώση του αντικειμένου ή δεν μπορεί να ασκήσει επιτυχώς τα καθήκοντά του. Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορούμε όλοι μας να τα κάνουμε. Δεν είναι μια κανονική κυβέρνηση αυτή, αυτό ήθελα να τονίσω”

Όλοι μας ξέρουμε πώς θα σχολίαζε τη συγκεκριμένη δήλωση ο ένας, ο μοναδικός, ο Αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς.

Όλοι μας επίσης ξέρουμε ότι η Πολιτική είναι Τέχνη και απαιτεί αρετές που ουδαμώς σχετίζονται με την όραση.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

(ΠΗΓΗ :  http://www.koutipandoras.gr/article/nai-nai-nai-htan-tyfloi   )

Ποια ήταν η εμβληματική Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου που απεβίωσε την Παρασκευή

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 101 ετών, απεβίωσε χθες Παρασκευή Αλίκη Γιωτοπούλου – Μαραγκοπούλου, καθηγήτρια Εγκληματολογίας και εμβληματική μορφή του κινήματος για την ισότητα των γυναικών. Την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησε με ανάρτηση στο facebook o πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Γιώργος Σταυρόπουλος.

«Διαπρεπής πανεπιστημιακός, ανιδιοτελής αγωνίστρια, διακρίθηκε όσο κανείς στον αγώνα για τα δικαιώματα του ανθρώπου και για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, για την οποία έδωσε πολλές μάχες με αίσιο συχνά αποτέλεσμα», αναφέρει ο κ.Σταυρόπουλος και καταλήγει: «Δύσκολα μπορούσε κανείς να συναντήσει σ έναν άνθρωπο ένα τέτοιο συνδυασμό επιστημοσύνης και αγωνιστικότητας. Ο υποδειγματικά ασυμβίβαστος βίος της ας εμπνέει τους νεότερους».

Επί 80 χρόνια ήταν μέλος του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, στον οποίο εντάχθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία μετά από προτροπή και ενθάρρυνση της εμβληματικής μορφής και πρωτοπόρου του ελληνικού γυναικείου κινήματος Αύρας Θεοδωροπούλου. Επί 50 και πλέον χρόνια έδωσε πολλές μάχες για να είναι αυτονόητη κατάκτηση για τις Ελληνίδες η ισονομία και η ισοπολιτεία. Ήταν μέλος της επιστημονικής επιτροπής που συνέταξε το νόμο 1329/1983, που είναι ένα ορόσημο για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, κόρη του νομικού Παναγιώτη Γιωτόπουλου, το 1976 εξελέγη τακτική καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Ανακριτικής στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και διετέλεσε δυο φορές πρύτανης του ιδρύματος. Ήταν η πρώτη Ελληνίδα που έγινε πρύτανης. Από το 1974, Πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας (από το 2004 επίτιμος Πρόεδρος).

Από το 1978, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εγκληματολογίας και του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ). Aπό το 1989 έως το 1996, Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Γυναικών, από το 1997, επίτιμος Πρόεδρος. Από τον Ιανουάριο 2000 έως τον Οκτώβριο 2006, Πρόεδρος (Επίτροπος) της Εθνικής Επιτροπής της Ελλάδας για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Εξελέγη δύο φορές Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου (1979 και 1983).

Τα συλλυπητήριά του για την απώλεια της Αλίκης Γιωτοπούλου Μαραγκοπούλου εξέφρασε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης, χαρακτηρίζοντάς την μια εμβληματική προσωπικότητα στον αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και την ουσιαστική ισότητα των φύλων.

Συλλυπητήρια από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρόεδρο της Βουλής

«Η Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου μας αφήνει, ως θεσμική και πολιτική παρακαταθήκη, μιαν εμβληματική ακαδημαϊκή πορεία και έναν συνεπή –κατ’ εξοχήν δε ασυμβίβαστο- αγώνα υπεράσπισης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», αναφέρει στο συλλυπητήριο μήνυμα του για το θάνατο της Αλίκης Γιωτοπούλου –Μαραγκοπούλου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.

Ο Πρόεδρος της Βουλής από την πλευρά του δήλωσε: «Η Αλίκη Γιωτοπούλου Μαραγκοπούλου υπήρξε μια εμβληματική μορφή στον αγώνα για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και την ουσιαστική ισότητα των φύλων. Διακεκριμένη νομικός με διεθνή ακτινοβολία, πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε πρύτανης, και μάλιστα δύο φορές, σε ελληνικό πανεπιστήμιο, έβαλε τη σφραγίδα της σε μεγάλες τομές της εθνικής μας νομοθεσίας που προωθούσαν την ισότητα των φύλων και τον αδιαπραγμάτευτο σεβασμό της ανθρώπινης προσωπικότητας. Η αφιέρωσή της στις μεγάλες αυτές αξίες και το πολυσχιδές έργο της αποτελούν παρακαταθήκη για την κοινωνία μας, ώστε να επαγρυπνεί για τη διαφύλαξή τους. Στους οικείους της εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου».

Η ΓΣΕΕ από την πλευρά της, «στο όνομα των συνδικάτων και των εργαζομένων της χώρας εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη της για το θάνατο της Αλίκης Γιωτοπούλου – Μαραγκοπούλου, μιας γυναίκας με παγκόσμια αναγνώριση και εκτίμηση, που αφιέρωσε μέχρι τέλους τη ζωή της στον αγώνα της προάσπισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου».

«Η Αλίκη Γιωτοπούλου – Μαραγκοπούλου» αναφέρει η ΓΣΕΕ, «στάθηκε με σεβασμό δίπλα και στα συνδικάτα και ενίσχυσε με την πολύπλευρη γνώση της, το ασίγαστο πάθος και τη συνεπή μεθοδικότητά της, την εμπλοκή τους στον δύσκολο και διαρκή αγώνα θωράκισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την κοινωνική δικαιοσύνη και την παγκόσμια ειρήνη. Παρακαταθήκη της στο παρόν και το μέλλον της Ελλάδας αποτέλεσε η ίδρυση και προεδρία για πολλά χρόνια της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, στη σύνθεση της οποίας τόνισε και υποστήριξε έμπρακτα την αξία της συμμετοχής της ΓΣΕΕ για την ισότιμη προώθηση και προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων».

«Σε μία εποχή που τα δικαιώματα του ανθρώπου βρίσκονται σε διαρκή διακινδύνευση, το έργο της πολυεπίπεδο και οικουμενικό, αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς και κληρονομιά στον αγώνα για την προστασία τους στην Ελλάδα, την Ευρώπη, όλη την Υφήλιo» καταλήγει η ΓΣΕΕ.

(ΠΗΓΗ:   http://www.koutipandoras.gr/article/poia-htan-h-emblhmatikh-alikh-giwtopoyloy-maragkopoyloy-poy-apebiwse-thn-paraskeyh  )

12ωρη εργασία: Ήταν άδικο και έγινε πράξη στην Αυστρία

Το καλοκαίρι του 1940, οι πρώτοι Πολωνοεβραίοι κρατούμενοι από το γκέτο της Βαρσοβίας, εισέρχονται στο μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ναζί, κοντά στην κωμόπολη του Άουσβιτς. Η επιγραφή πάνω από την πύλη που θα περνούσαν εκατομμύρια Εβραίοι οδεύοντας προς το φρικτό θάνατο, έγραφε: “Arbeit macht frei”… η εργασία απελευθερώνει.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης

Την ώρα που -και- σήμερα ασχολούμαστε με άλλη μία θλιβερή παράσταση του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην ελληνική Βουλή, ο “κολλητός” του προέδρου της ΝΔ, αυστριακός πρωθυπουργός, Σεμπάστιαν Κουρτς, μαζί με τους δικούς του, χρήσιμους, “Αδώνιδες” και “Βορίδηδες”, καθιέρωνε με νόμο τη 12ωρη ημερήσια εργασία.

«Εσείς θα περάσετε στην ιστορία όχι μόνον ως προδότες των εργαζομένων, αλλά γιατί κάνετε την αδικία πρόγραμμα σας», δήλωσε, χαρακτηριστικά, ο σοσιαλιστής, αρχηγός της αντιπολίτευσης στην Αυστρία, Κρίστιαν Κερν.

Περίπου δυόμιση αιώνες μετά τη γαλλική επανάσταση, 132 χρόνια μετά την Πρωτομαγιά του Σικάγο και 50 ακριβώς χρόνια μετά το Μάη του 68, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιστρέφει εργασιακά στο μεσαίωνα. Όλοι οι διαχρονικά αιματηροί αγώνες για την κατάκτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χάνονται “σαν δάκρυα στη βροχή” της νεοφιλελεύθερης καταιγίδας.

Η αρχή βέβαια, δεν έγινε προχθές στην ιδιαίτερη πατρίδα του Αδόλφου Χίτλερ με το απάνθρωπο νομοθέτημα του Σεμπάστιαν Κουρτς. Με αργά και σταθερά βήματα από το 1989 και μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ο… αυτορρυθμιζόμενος καπιταλισμός βγάζει τη μάσκα της ευημερίας και δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Μια δυστοπική ζούγκλα, όπου η επιβίωση ορίζεται με δαρβινικούς όρους και που του κέρδος μπαίνει στη ζυγαριά μαζί με τον άνθρωπο.

Η προσωπική ζωή και η στοιχειώδης αξιοπρέπεια είναι πολυτέλειες που πρέπει να θυσιαστούν. Προέχει η ανάπτυξη για το 1% που κατέχει το μισό παγκόσμιο πλούτο.

Oι Έλληνες «Κουρτς»

Το «εκρηκτικό» κοκτέιλ της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης αποτέλεσε πανευρωπαϊκά το εφαλτήριο να αναδυθούν ακροδεξιόι και φασιστικοί σχηματισμοί, ανάχωμα στις προοδευτικές φωνές και χρήσιμοι σύμμαχοι των συντηρητικών, νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων, όπως καλή ώρα στην Αυστρία.

Ο αυστριακός πρωθυπουργός, δεν είναι απλά ομοϊδεάτης και ομόσταβλος του προέδρου της ΝΔ, στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Ο Σεμπάστιαν Κουρτς είναι προσωπικός φίλος του Κώστα Κυρανάκη, του ανθρώπου που, μαζί με άλλους (όπως ο Κ. Φρουζής της Novartis), βοήθησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να γίνει πρόεδρος στις αμφιλεγόμενες εσωκομματικές εκλογές, του 2016.

Ο πρόεδρος της ΝΔ, μάλιστα, θα ταξιδεύσει στη Βιέννη, στις 15 Ιουλίου, μετά από πρόσκληση του αυστριακού πρωθυπουργού. Εκεί, με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. από την Αυστρία, ο Κουρτς μαζί με άλλους συντηρητικούς ηγέτες, θα σχεδιάσουν τις στρατηγικές τους. Το timing της ψήφισης του νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση της 12ωρης εργασίας στην Αυστρία, δεν είναι τυχαίο και δίνει έναν πολύ σαφή τόνο για τα σχέδιά τους.

Ο Σεμπάστιαν Κουρτς ξέρει πολύ καλά πως δε θα βρει πιο πρόθυμο σύμμαχο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους συναγωνιστές του. Την ίδια μέρα άλλωστε που ψηφιζόταν το νομοσχέδιο-ντροπή στην Αυστρία, οι ευρωβουλευτές της ΝΔ και της νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, ψήφιζαν στο ευρωκοινοβούλιο υπέρ της κατάργησης του οκταώρου εργασίας ημερησίως και του εβδομαδιαίου 48ώρου.

Άλλωστε δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος από το περίφημο: «δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι ενάντια στη φύση», που είχε δηλώσει χωρίς καμιά ηθική αναστολή ο πρόεδρος της ΝΔ.

Δεν είναι η πρώτη φορά φυσικά. Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της ΕΦΣΥΝ, όπου ο πρόεδρος της ΝΔ φέρεται να παρακάλεσε Μέρκελ και Σολτς να μην χαριστούν στον Τσίπρα και να κόψουν τις συντάξεις, μπορεί να προκάλεσε ένα αρχικό σοκ στην κοινωνία, αλλά δεν είναι και ότι δεν το περιμέναμε ή ότι δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι όντως ειπώθηκε.

Βλέπετε, η κρίση ήταν όντως ευκαιρία. Η χρυσή ευκαιρία να περάσουμε από την υποψία, στην βεβαιότητα πως οι νεοφιλελεύθεροι, τύπου Κυριάκου Μητσοτάκη και Σεμπάστιαν Κουρτς, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ακροδεξιοί μισάνθρωποι με καλές δημόσιες σχέσεις. Σοβαροί “χρυσαυγίτες της κοινής λογικής” που καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με τα ανθρωπιστικά ιδεώδη του Διαφωτισμού που με τόση ευκολία -και χυδαιότητα- επικαλούνται.

Ήταν άδικο και στην Αυστρία έγινε πράξη. Η πρώτη πράξη.

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/12wrh-ergasia-htan-adiko-kai-egine-prah-sthn-aystria  )