Καλλιτέχνες του δρόμου

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Εκτός εαυτού ο ελληνικός μικροαστισμός. Σήκωσαν κουρνιαχτό οι νοικοκυραίοι που δεν ανέχονται να συναντούν επαίτες στο δρόμο και μάλιστα  επαίτες καλλιτέχνες. Η τέχνη, πρέπει να θεραπεύεται εντός των ελεγχομένων τειχών. Σε συναυλιακούς χώρους, Θέατρα, απαστράπτουσες  γκαλερί, κοκ. Καταδιώκει λοιπόν όσους αποτολμούν να ζωγραφίσουν έξω στον ήλιο και τη βροχή, σε όσους προσφέρουν μουσικές νότες και θεατρικά δρώμενα σε μια πλατεία, έναν πεζόδρομο, σε ένα σημείο της πόλης  όπου οι άνθρωποι συνευρίσκονται, επικοινωνούν,  διασκεδάζουν. Στην Θεσσαλονίκη των αντιθέσεων λοιπόν, οι μουσικοί του δρόμου μπήκαν στο στόχαστρο των αρχών και αναγκάσθηκαν να απευθύνουν επιστολή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης. Με πρωτοβουλία του Νίκου Παρασκευόπουλου, 46 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταθέσαμε ερώτηση προς τους υπουργούς Εσωτερικών Και Πολιτισμού, με θέμα τις ποινικές διώξεις κατά των «μουσικών του δρόμου».  Κατόπιν αυτού, υπήρξε  άμεση κατάργηση του νόμου περί επαιτείας των καλλιτεχνών και έτσι οι μουσικοί, οι μαθητές των μουσικών γυμνασίων και των ωδείων, οι φοιτητές των  μουσικών  τμημάτων των πανεπιστημίων αλλά και οποιοσδήποτε άλλος αισθάνεται πως μπορεί να απευθυνθεί στο κοινό του δρόμου, είναι σε θέση   να το κάνει  χωρίς να κινδυνεύει  να διωχθεί.

 Άραγε όλοι αυτοί οι αντιδρώντες αξιοπρεπείς συμπολίτες μας αγνοούν πως ανέκαθεν η τέχνη εκφράσθηκε στον δημόσιο χώρο; Στο πλάτωμα ενός οικισμού, στο χωράφι όπου οι παρθένες χόρευαν μιμούμενες την γέννηση και το μεγάλωμα των δημητριακών, προκαλώντας μια καλή σοδειά,  έως ότου οργανωθεί η τέχνη σε χώρους που  αποκλειστικά εξυπηρετούσαν  την άσκηση της. Και κυρίως σε χώρους όπου υπήρχε οικονομικός έλεγχος της δραστηριότητας.  Στον δρόμο γεννήθηκαν και μεγαλούργησαν είδη θεάτρου όπως η ιταλική Κομέντια Ντελ Άρτε, τα θρησκευτικά μυστήρια στη βόρεια Ευρώπη, οι κανταδόροι και μενεστρέλοι και τόσοι άλλοι.

 Σήμερα, οι ανάγκες που προκύπτουν από τις κοινωνικοοικονομικές καταστάσεις της εποχής, αναγκάζουν κάποιους καλλιτέχνες να βαδίσουν παράλληλα με το οργανωμένο θέαμα και να παρουσιάσουν την τέχνη τους όχι μέσα στο κτίριο ενός θεάτρου, αλλά έξω από αυτό. Στον δρόμο ή στην πλατεία. Να ζωγραφίσουν κάποιους δημόσιους ή εγκαταλειμμένους ιδιωτικούς τοίχους, να γοητεύσουν ένα κοινό το οποίο δεν αναζητά εκείνη τη στιγμή την αισθητική απόλαυση, αλλά βρίσκεται σε έναν εμπορικό δρόμο για ψώνια. Που πηγαίνει ή επιστρέφει από τη δουλειά του και που χωρίς να το έχει προγραμματίσει βρίσκεται μπροστά σε μια μικρή συναυλία, ή απέναντι σε ένα έργο τέχνης. Εισπράττει το γεγονός και αν θέλει επιβραβεύει τον καλλιτέχνη με ότι και όσα θέλει. Ο δήμαρχος του Λονδίνου Sadiq Khan, εγκαινίασε  ένα πρόγραμμα είσπραξης των φιλοδωρημάτων από  τους καλλιτέχνες του δρόμου, μέσω τραπέζης με τα περίφημα POS.

 Η «τέχνη του δρόμου» παγκοσμίως, έχει ξεφύγει από τη μιζέρια της αναξιοπρέπειας ή της επιβολής μικρόψυχων νόμων. Οι συνθήκες καλλιτεχνικής δημιουργίας και η επαφή με το κοινό σε έναν δημόσιο χώρο είναι το ζητούμενο για την δημιουργική παρουσία χιλιάδων καλλιτεχνών, όπου γης.

 Να θυμίσουμε την άφιξη εδώ είκοσι κορυφαίων «καλλιτεχνών του δρόμου» από όλη την Ευρώπη, που ήρθαν να αλλάξουν το μουντό πρόσωπο της Αθήνας ξεκινώντας από την Σχολή Καλλών Τεχνών για να καταλήξουν στα δημόσια κτήρια του Δήμου Νίκαιας – Ρέντη.

 Το 2015 στο Βερολίνο,  ο Ibo Omari, έγινε άθελα του ο δημιουργός  ενός ολόκληρου κινήματος. Αντιδρώντας στις πολλές ζωγραφισμένες σβάστικες  σε δημόσιους χώρους, «έργα τέχνης» που συνοδεύουν την άνοδο της ακροδεξιάς και του ρατσισμού, τόλμησε και έσβησε μια τέτοια στην παιδική χαρά που έπαιζε ο γιός του. Σύντομα λοιπόν ήρθαν κι άλλοι κοντά του, δημιουργώντας τη δράση  «Paindback» με στόχο να μην υπάρχει τίποτα στους τοίχους του Βερολίνου  που να θυμίζει το Βερολίνο του Χίτλερ.

 Η τέχνη με ανοιχτούς ορίζοντες πάντα ενοχλούσε την συντηρητική κοινωνία. Και η τέχνη του δρόμου δεν μπορεί, παρά να είναι μια τέχνη ανοιχτών οριζόντων. Από δημιουργούς που δεν ελέγχονται. Που δεν εξαρτούν την ύπαρξη τους από συναλλαγές, κανενός είδους. Το θάρρος και η έμπνευσή τους τρομάζει. Και δημιουργεί τον  ρατσισμό  εναντίον τους.

 Τον ρατσισμό των μετρίων που καλά έχουν βολευτεί.

  *Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής.

(Αυγή 3/11/2018)

Υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών υπογράφουν 320 πολιτικοί και καλλιτέχνες

Περισσότερες από 320 προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, της διανόησης και της τέχνης υπογράφουν την πρώτη λίστα υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, με τη διαδικασία των υπογραφών να συνεχίζεται. Πολιτικά πρόσωπα, καθηγητές πανεπιστημίων, καλλιτέχνες κάνουν λόγο για ιστορική και έντιμη Συμφωνία «που εξασφαλίζει το μέλλον των λαών των δύο χωρών αλλά και της Βαλκανικής γειτονιάς μας με ειρήνη, αλληλεγγύη και συνανάπτυξη».

Μεταξύ αυτών που υπογράφουν είναι ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, η λογοτέχνις Ρέα Γαλανάκη-Κούβελα, η πανεπιστημιακός Δραγώνα Θάλεια, ο πανεπιστημιακός Γιάννης Δρόσος, η Μυρσίνη Ζορμπά πολιτικός επιστήμων, ο καθηγητής Κώστας Ζώρας, ο ερευνητής Αλέξης Ηρακλείδης, ο ηθοποιός Δημήτρης Καταλειφός, η ιστορικός τέχνης Άννα Καφέτση, ο ηθοποιός Γιώργος Κιμούλης, η ιστορικός Χριστίνα Κουλούρη, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Λυρικής Σκηνής Γιώργος Κουμεντάκης, ο συγγραφέας Βασίλης Κουνέλης, ο ηθοποιός Στέφανος Ληναίος, ο ομότιμος καθηγητής ΕΚΠΑ Αντώνης Λιάκος, ο δημοσιογράφος Βασίλης Λυριτζής, ο πανεπιστημιακός του Πανεπιστημίου Μακεδονία Νίκος Μαραντζίδης, ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής, ο δημοσιογράφος Χρήστος Μαχαίρας, ο ομότιμος καθηγητής κοινωνιολογίας Νίκος Μουζέλης, ο δημοσιογράφος Βασίλης Πάϊκος και ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Παναγιώτου.

Αναλυτικά το κείμενο και η λίστα με τις υπογραφές:

«Συμφωνία Πρεσπών

Η ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών της 17ης Ιουνίου 2018, κλείνει μια μεγάλη εκκρεμότητα 25 και πλέον χρόνων στην περιοχή μας. Είναι μια έντιμη Συμφωνία που εξασφαλίζει το μέλλον των λαών των δύο χωρών αλλά και της Βαλκανικής γειτονιάς μας με ειρήνη, αλληλεγγύη και συνανάπτυξη.

Η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό («Βόρεια Μακεδονία») έναντι όλων και με συνταγματική αναθεώρηση καλύπτει πλήρως τις πάγιες ελληνικές θέσεις και μάλιστα τις διασφαλίζει ακόμη περισσότερο, ενώ αποδεικνύει, έμπρακτα, τη βούληση της γειτονικής χώρας για ειρηνική συνύπαρξη των δύο λαών.

Διαλύεται η «γκρίζα ζώνη» που δημιουργούσε η μακροχρόνια εκκρεμότητα ενός «πρώην κράτους» και προσδιορίζονται με σαφήνεια και με διεθνή σφραγίδα τα όρια -πολιτικά, ιστορικά, πολιτισμικά- ανάμεσα στην ελληνική Μακεδονία και την «Βόρεια Μακεδονία». Είναι ο μοναδικός τρόπος διαγραφής δια παντός των αλυτρωτισμών στα Βαλκάνια.

Γίνεται σεβαστή η αξιοπρέπεια και το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό της γειτονικής χώρας. Η επιβεβαίωση στη Συμφωνία της γλώσσας (όπως επί πάρα πολλές δεκαετίες έχει αναγνωρισθεί και από τη χώρα μας) και της ιθαγένειας της γειτονικής χώρας αποδεικνύει έμπρακτα τη βούληση της Ελλάδας για την οικοδόμηση ενός σταθερού μέλλοντος φιλίας και ειρήνης με τη «Βόρεια Μακεδονία». Η Ελλάδα, μια δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα σέβεται τις αποφάσεις και τις θεμελιώδεις αρχές του ΟΗΕ.

Σε αυτές τις ιστορικές στιγμές, όπου στην Ευρώπη παρατηρείται η άνοδος της ακροδεξιάς, του εθνικισμού, του σοβινισμού και του ρατσισμού, φαινόμενα, εξαιτίας των οποίων έχουν κυλήσει ποταμοί αίματος στην Ευρώπη και στα Βαλκάνια σ’ αυτές τις ιστορικές στιγμές, όπου στη χώρα μας, με αυτή τη Συμφωνία, ερχόμαστε στην πράξη αντιμέτωποι με το τέρας του φασισμού και με όσους το τροφοδοτούν, κύκλοι που εκφράζουν το πιο σκοτεινό παρελθόν, διχάζουν τον ελληνικό λαό και τις πολιτικές δυνάμεις σε εθνοπροδότες και εθνοσωτήρες. Ο διχασμός αυτός πλήττει τα θεμέλια της Δημοκρατίας, όταν στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη γειτονιά μας επινοούνται επικίνδυνοι αναθεωρητισμοί που προοιωνίζουν σκοτεινό μέλλον.

Εμείς, αριστεροί, δημοκράτες, προοδευτικοί πολίτες, στηρίζουμε τη Συμφωνία, γιατί είμαστε κατά των εθνικισμών και των αναθεωρητισμών, γιατί είμαστε υπέρ μιας ειρηνικής, αλληλέγγυας ευρωπαϊκής, βαλκανικής γειτονιάς, γιατί η Συμφωνία υπερβαίνει τις εθνικιστικές και θρησκευτικές εντάσεις. Είμαστε υπέρ της αξιοπρέπειας των λαών. Στηρίζουμε τη Συμφωνία γιατί πιστεύουμε ότι είναι πατριωτικό, διεθνιστικό και δημοκρατικό μας καθήκον».

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/281897/yper-tis-symfonias-ton-prespon-ypografoyn-320-politikoi-kai-kallitehnes )

Οκτώ καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές τους για τους πληγέντες της Μάνδρας

Με κεντρικό μήνυμα «Η μουσική ενώνει» η δισκογραφική εταιρία Sonar Music πήρε την πρωτοβουλία και «ένωσε» 8 μεγάλους καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής ώστε να ερμηνεύσουν από κοινού ένα καινούργιο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι, τα έσοδα του οποίου, από τα ψηφιακά downloads, θα διατεθούν εξ ολοκλήρου στους πληγέντες της Δυτικής Αττικής με έδρα την Μάνδρα.

Σε μουσική και στίχους του Βασίλη Δήμα, το τραγούδι έχει τίτλο «Ήρθανε Χριστούγεννα» και για κάθε ψηφιακό του «κατέβασμα» (i-tunes – spotify), ο δήμος Μάνδρας θα λαμβάνει 0.99 ευρώ.

Στο τραγούδι συμμετέχουν οι Σταμάτης ΓονίδηςΧρήστος Δάντης, Διονύσης ΣχοινάςΧρήστος Μενιδιάτης, Ηλίας ΒρεττόςStanΒασίλης Δήμας και Γιώργος Λιανός.

Η ενέργεια της Sonar Music «Η μουσική ενώνει» θα ολοκληρωθεί με μία μεγάλη συναυλία με όλους αυτούς του καλλιτέχνες προς τα τέλη Ιανουαρίου που επίσης τα έσοδα αυτής θα δοθούν για τους πληγέντες της Δυτικής Αττικής.

Την Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2017  θα πραγματοποιηθεί περίπου στις 18.00 το απόγευμα η συνέντευξη τύπου στο Δημαρχείο με την παρουσία όλων των καλλιτεχνών.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΘΡΙΑΣΙΟ http://thriassio.gr/2017/12/12/%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%8e-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%bd%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b9%cf%82-%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf/)

Ένωσαν τις φωνές τους για να δικαιωθεί η Ηριάννα

Πάνω από 30.000 άνθρωποι έδωσαν το «παρών» στη μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης για την Ηριάννα στο πάρκο Γουδή, η οποία παραμένει φυλακισμένη μετά την κάθειρξη 13 ετών που της επιβλήθηκε με μοναδικό στοιχείο ένα υποτιθέμενο αποτύπωμα.

Η ανταπόκριση των πολιτών ξεπέρασε κάθε προσδοκία χθες βράδυ. Γι’ αυτό ένα μέρος των εσόδων θα διατεθεί για τα δικαστικά έξοδα, τα οποία υπερκαλύφθηκαν, και τα υπόλοιπα χρήματα θα δοθούν σε πρόσφυγες και κρατούμενους.

MANU CHAO

Ανάμεσα στα τραγούδια το πλήθος φώναζε συνθήματα με κεντρικό «To πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά». «Ποιων η δικαιοσύνη το δίκιο θα δικάσει, «Κάτω τα χέρια από τις ζωές μας», «Εμείς επιλέγουμε με ποιους θα ζήσουμε», «Ενάντια στην ποινικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων και στο καθεστώς εξαίρεσης» έγραφαν τα πανό.

Κορυφαία στιγμή της συγκλονιστικής βραδιάς ήταν η σύμπραξη των Γιάννη Αγγελάκα, Θανάση Παπακωνσταντίνου,  Δημήτρη Αποστολάκη και Δημήτρη Μυστακίδη. Η εξαιρετική τετράς έπαιξε ρεμπέτικα γιατί αυτά, όπως και η Ηριάννα, «κυνηγήθηκαν από τις δομές εξουσίας», είπε ο Θανάσης.

ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ

Έτσι είχαμε την ευκαιρία να τους απολαύσουμε να ερμηνεύουν Μάρκο Βαμβακάρη, «Όσοι γινούν πρωθυπουργοί», «Τα μπλε παράθυρα», «Βεργούλες», και Ανέστη Δελιά: «Ο πόνος του πρεζάκια». Στη συνέχεια βέβαια ο Παπακωνσταντίνου δεν γινόταν να μην πει τον «Πεχλιβάνη» και ο Αγγελάκας το «Όταν χαράζει».

Ιδιαίτερα μοναδική ήταν εμφάνιση του μεγάλου Μανού Τσάο, όπως ήταν αναμενόμενο. Μόνος με την κιθάρα τραγούδησε για την κακιά ζωή (Mala Vida), περισσότερο για την «ελευθερία» (Libertad) και πολλά άλλα κομμάτια του, όπως τα Clandestino και Me Llaman Calle. Ο Γάλλος τραγουδιστής και μουσικός μετέφερε μήνυμα συμπαράστασης από την πατρίδα του στην Ηριάννα και ευχαρίστησε επανειλημμένα την Αθήνα.

 Τη μαραθώνια συναυλία, η οποία άρχισε στις 8 το βράδυ για να τελειώσει στις 3 τα ξημερώματα, άνοιξε ο εξαιρετικός Σπύρος Γραμμένος δίνοντας την εκκίνηση για μια βραδιά γεμάτη με τη δύναμη των τραγουδιών των καλλιτεχνών, που συμμετείχαν αφιλοκερδώς.

Τη σκυτάλη πήρε ο Φοίβος Δεληβοριάς, ο οποίος επέλεξε για αρχή το Τρένο στην κορυφογραμμή σε μουσική του Μπομπ Ντίλαν και στίχους δικούς του λέγοντας ότι του θυμίζει την υπόθεση της Ηριάννας. Στη συνέχεια «αφιέρωσε» την «υβρεοπομπή» στο παραδικαστικό κύκλωμα, είπε το «Γυφτάκι» του Τζίμη Πανούση και τα δικά του αγαπημένα, όπως «Ο καθρέφτης», «Θέλω να σε ξεπεράσω» και «Εκείνη». Τραγούδησε, δε, α καπέλα τα εξής λόγια:

«Ακόμα υπάρχουν λέξεις όπως δημοκρατία, ανθρωπισμός, ισότης, κράτος κοινωνικό … Κι αυτό το ψέλλισμα είν’ το μόνο που δε θα σβήσει / Όταν κι ο νέος μας δυνάστης θα ‘ναι νεκρός / θα γίνει λέξεις και θα στήσει ξανά τη φύση / Ν’ αστράψει μες στα ποιήματά του ο ουρανός».

Ακολούθησαν οι δυναμικοί Social Waste με το Hip Hop της Μεσογείου, τη γιορτή της ουτοπίας και το «Θα τον αλλάξουμε εμείς» τον σάπιο κόσμο. Το τελευταίο κομμάτι ξεκινάει με τον (ηχογραφημένο για τις ανάγκες τις συναυλίας) λαουτιέρη Γιάγκο Χαιρέτη να λέει «νιώθω στις φτέρνες μου ξανά του Ροσινάντε τα πλευρά» και αναφέρεται στους Ζαπάτα και Άλι, αλλά και στις δολοφονίες του Φύσσα και του Αλιέντε.

Το συγκρότημα από το Ηράκλειο της Κρήτης αφιέρωσε το κομμάτι «Θα ‘τανε δε θα ‘ταν 15» στη μνήμη του Μπερκίν Ελβάν, που σκοτώθηκε σε διαδήλωση του 2014 στο Γκεζί της Τουρκίας. Ακόμη, οι SW τραγούδησαν «Του Άρη»: «Θα μιλήσουμε για κείνους που πουλήσαν τον ΕΛΑΣ σου / κι έπειτα ξεπουλήσανε και τούτο το χώμα /κι όμως τα σόγια τους μας κυβερνάνε ακόμα» και «Του Χρόνη»: «Και το κλειδί θα είναι κάτω απ’ το γεράνι / Η επανάσταση μονάχα έχει ουσία /όσο κρατάει μέχρι να γίνει εξουσία (…) Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς αλλά εγώ πώς να ξεχάσω, την παρανομία και την απεργία, την απομόνωση».

Στη συνέχεια η Ματούλα Ζαμάνη ερμήνευσε, μεταξύ άλλων, δημιουργίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου: «Στις χαραυγές ξεχνιέμαι», «Ο Τρυγητής» και φυσικά το «Αερικό». Χαρακτηριστική στιγμή της βραδιάς όταν οι χιλιάδες φωνές ενώθηκαν στο ρεφρέν:

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές, κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό, που όλο θα δραπετεύει.

Νωρίτερα, μαζί με τον Δημήτρη Μυστακίδη έπαιξε επίσης το παραδοσιακό «Θεέ μου μεγαλοδύναμε». Η χειμαρρώδης καλλιτέχνιδα μας είχε μία έκπληξη, όπως συνηθίζει, με τον Εισβολέα και την ίδια να λένε τη «Μπανιστηρτζού».

«Να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε… Είμαστε εδώ για το δίκιο, την αλληλεγγύη και την Ηριάννα» τόνισε η Νατάσσα Μποφίλιου όταν ανέβηκε στη σκηνή. Για ακόμη μία φορά συγκινητική ήταν η ερμηνεία της στα τραγούδια: «Εν Λευκώ», «Μέτρημα», «Ο Λύκος» και «Κοίτα εγώ». «Του το κρατάω αυτού του κόσμου που δε μου ανήκει ο εαυτός μου…»

Παίζοντας παράλληλα ντέφι η αγαπημένη τραγουδίστρια είπε κομμάτια και από τον τελευταίο της δίσκο, όπως τα «Ανταλλάγματα» και τη «Βαβέλ» ξορκίζοντας απόψε τη «σιωπή μας», «που είναι τραύμα πια». Ανάμεσα στους μουσικούς που τη συνόδευαν ο συνθέτης και τόσο στενός συνεργάτης της, Θέμης Καραμουρατίδης, ο οποίος τραγούδησε το «Το δίκιο μου».

«Αγρίμια κι αγριμάκια μου, λάφια μου μερωμένα, πέστε μου πού ‘ναι οι τόποι σας» αναρωτήθηκε ο Γιάννης Χαρούλης, για να δώσει ο ίδιος την απάντηση λέγοντας ότι «εδώ είναι οι τόποι των ανθρώπων, εδώ που μαζευτήκαμε τόσοι».

Και ο Κρητικός τραγουδιστής ερμήνευσε Θανάση Παπακωνσταντίνου: «Μαγγανείες» και «Η ουρά του αλόγου». Ειδικά στο δεύτερο πολλοί από το κοινό ξεσηκώθηκαν, όπως και στην Τίγρη του Δημήτρη Αποστολάκη, μαζί με τον οποίο είπαν και τον «Ακροβάτη».

Ο Χαΐνης πήρε τον λόγο για να εκφράσει τη χαρά του. «Γιατί βλέπω τη δυναμική στα πρόσωπά σας. Δεν με ενδιαφέρει σε ποια κατάσταση ζούμε. Με ενδιαφέρει ότι η δυναμική της θα είναι ονειρική. Ήρθαμε απόψε να παίξουμε για την αποφυλάκιση της Ηριάννας», είπε για να προσθέσει το εξής:

«”Φτου ξελεφτερία για όλους”», ακόμα και γι’ αυτούς που διαφωνούμε κάθετα μαζί τους. Για ποιον είναι χτισμένες οι φυλακές. Για πολιτικούς διεφθαρμένους, όπως βλέπετε, δεν είναι. Για ποινικούς κρατούμενους δεν είναι. Βρίσκονται σε αγαστή σχέση με την οικονομική εξουσία. Άρα είναι γι’ αυτούς που αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία του εξουσιαστικούς συστήματος. Δηλαδή για εσάς, εμάς όλους».

Ύστερα ο Μυστακίδης, όπως πάντα, με την κιθάρα του, αλλά και τη συνοδεία του κοινού ερμήνευσε το «Τούτοι οι μπάτσοι που ‘ρθαν τώρα», το οποίο εκτός από την Ηριάννα αφιέρωσε και στους κατοίκους της Ιερισσού.

Τη βραδιά έκλεισαν απογειωτικά οι Villagers Of Ioannina City με σκληρό ροκ και κλαρίνο. Έτσι, στην τελευταία ώρα της συναυλίας κυριάρχησαν οι ηπειρώτικοι ρυθμοί, με το συγκρότημα από τα Γιάννενα να παίζει μεταξύ άλλων τα εξής κομμάτια: Τι κακό, Ζβάρα, Αγία Τριάδα και Κρασί.

► Στις 16 Οκτωβρίου εξετάζεται, για δεύτερη φορά, από το Πενταμελές Εφετείο Αναστολών της Αθήνας η αίτηση αναστολής έκτισης της ποινής της Ηριάννας και του συγκατηγορούμενού της, Περικλή, μετά την πρώτη απορριπτική απόφαση τον περασμένο Ιούλιο που πυροδότησε κύμα αντιδράσεων. 

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ . ΕΦΣΥΝ http://www.efsyn.gr/efsyn-city/enosan-tis-fones-toys-gia-na-dikaiothei-i-irianna)