«Παγωμένος» ο κόσμος από την κλιματική αλλαγή και τον πολιτικό κυνισμό

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης βρίσκονται περίπου 100 εκατομμύρια Αμερικανοί, καθώς το πρωτοφανές κύμα ψύχους, με χιονοπτώσεις και πολικές θερμοκρασίες που έφτασαν ακόμη και τους -50 βαθμούς Κελσίου και πλήττουν τις βόρειες και κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη προκαλέσει το θάνατο 9 ανθρώπων, τη ματαίωση πάνω από 2.000 πτήσεων, πολλά προβλήματα στις μεταφορές αλλά και τη λειτουργία των υπηρεσιών.

Οι Αρχές καλούν τους κατοίκους να μην βγαίνουν έξω από τα σπίτια τους, αν δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη, γιατί υπάρχει κίνδυνος να παγώσουν μέσα σε δέκα λεπτά. Υπολογίζεται ότι το κύμα ψύχους θα επηρεάσει συνολικά 250 εκατομμύρια Αμερικανούς, ενώ 90 εκατομμύρια θα βιώσουν θερμοκρασίες κάτω από τους -17 βαθμούς Κελσίου.

Στην περιοχή του Σικάγου η θερμοκρασία έφτασε τους -50, στην Άιοβα, το Μιλγουόκι, το Γουισκόνσιν, το Μίσιγκαν, την Ιντιάνα, το Ιλινόι η θερμοκρασία έπεσε στους -29 βαθμούς Κελσίου. Στο Σικάγο, την «πόλη των ανέμων», χιονίζει καθημερινά από τις 17 Ιανουαρίου. Τα δικαστήρια και οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες έκλεισαν, τα σχολεία βέβαια παραμένουν κλειστά, ενώ ακόμη και εκκλησίες και κοινωνικά κέντρα ανέστειλαν τις δραστηριότητές τους.

Στο Σικάγο, για να μείνει σε λειτουργία ο σιδηρόδρομος, οι αρχές έβαλαν φωτιά στις ράγες, ενώ έχουν αναφερθεί ακόμη και κλοπές μπουφάν με την απειλή όπλου. Στο στόχαστρο κλεφτών, σύμφωνα με ρεπορτάζ των τοπικών media έχουν ιδιαίτερα μπει όσοι φοράνε τα «Canada Goose» τζάκετς που κοστίζουν περίπου 1.100 δολάρια.

FOX 10 Phoenix

@FOX10Phoenix

Παγκόσμια υπερθέρμανση και πολική δίνη

Το φαινόμενο ονομάζεται πολική δίνη και κατέφθασε από το Βόρειο Πόλο, φέρνοντας μαζί παγωμένους ανέμους και ρεκόρ χαμηλών θερμοκρασιών.

Η πολική δίνη περιστρέφεται κάθε χρόνο σε ύψος περίπου 10 χιλιομέτρων από το έδαφος. Κανονικά έχει ένα επίκεντρο το οποίο περιβάλλεται από ισχυρούς ανέμους. Αλλά ορισμένες φορές εξασθενεί ή ακόμη και σπάει σε μικρότερα τμήματα. Στις 3 Ιανουαρίου η πολική δίνη έσπασε σε τρία κομμάτια, σε μία εξέλιξη που συμβαίνει όλο και πιο συχνά και συνήθως ακολουθείται από ισχυρό ψύχος και καταιγίδες. Ο διαχωρισμός της δίνης χρειάζεται δύο εβδομάδες να επηρεάσει το κλίμα. Στροβιλίζει το πολικό ρεύμα φέρνοντας  παγωμένο αέρα από την Αρκτική προς τα νότια και, αντιστρόφως, θερμά αέρια από τις νοτιότερες περιοχές προς βορρά.

Όπως εξηγούν μετεωρολόγοι, πρόκειται στην πραγματικότητα για μια γιγαντιαία μάζα ψυχρού αέρα, η οποία συνήθως παραμένει

Continue reading “«Παγωμένος» ο κόσμος από την κλιματική αλλαγή και τον πολιτικό κυνισμό”

Κλιματική Αλλαγή: Το πρόβλημα είναι στο σύστημα…

Οι τελευταίες συνομιλίες της Συνόδου COP24 του ΟΗΕ υποτίθεται ότι κατέληξαν σε μία νίκη της ΕΕ και των αναπτυσσόμενων εθνών επί των πετρο-κρατών – τη Ρωσία, τις ΗΠΑ, το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία.

Αυτές οι τέσσερις χώρες, που καταδικάστηκαν ως «κλιματικοί κακοποιοί» προσπάθησαν να εμποδίσουν την υιοθέτηση μιας κρίσιμης έκθεσης της IPCC, η οποία αναλύει πόσο τρομερά ανεπαρκής είναι η σημερινή διεθνής δράση για την κλιματική αλλαγή και τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου.

Ως συνέχεια της Συνόδου Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών στο Παρίσι το 2015, η συνάντηση αυτή επικεντρώθηκε στη σύνταξη της λίστας των κανόνων με τους θα καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο θα μετρώνται, θα καταγράφονται και θα αξιολογούνται οι εκπομπές αερίων. Απούσα από την COP24 υπήρξε ωστόσο οποιαδήποτε πραγματική συζήτηση για το πώς θα αυξηθούν οι προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών ή για το πως θα μεγαλώσουν οι στόχοι μείωσης από το σημερινό χαμηλό επίπεδο τους. Η συζήτηση αυτή αναβλήθηκε για το 2020.

Εύλογα θα μπορούσε να πει κανείς ότι και αυτή η Σύνοδος δεν διέφερε από τις προηγούμενες. Υπήρξαν αυτοί που δήλωσαν ότι «σημειώθηκε πρόοδος», υπήρξε μία ακόμη επιστημονική έκθεση που προειδοποιούσε για το πόσο λίγο χρόνο έχουμε για να δράσουμε και πόσο κακή είναι η κλιματική αλλαγή. Υπήρξαν θυελλώδεις συζητήσεις σχετικά με τις τεχνικές λεπτομέρειες, μια συζήτηση σχετικά με τις αγορές άνθρακα και καμία ενέργεια σχετικά με το τι πραγματικά πρέπει να κάνουμε. Την ίδια στιγμή οδεύουμε προς μια μέση αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου, δεν έχουμε περιθώριο 12 χρόνων για να κάνουμε κάτι για αυτό και όλοι υπογραμμίζουν ότι η κλιματική αλλαγή… συμβαίνει τώρα.

Θα ήταν επίσης δελεαστικό και εύκολο να κατηγορήσουμε τους ηγέτες των χωρών που δεν αναλαμβάνουν δράση για το περιβάλλον, αλλά το πρόβλημα στα αλήθεια δεν είναι οι ηγέτες αλλά το όλο σύστημα ως σύστημα. Όπως σημειώνει το «Τhe Conversation», η πραγματικότητα της είναι ότι χρειαζόμαστε ένα ριζικά διαφορετικό οικονομικό και πολιτικό σύστημα, εάν θέλουμε να περιορίσουμε την κλιματική αλλαγή.

Το πραγματικό συμπέρασμα από την COP24 είναι ότι είναι ουτοπικό να τεθούν στη βάση των δράσεων για το κλίμα τα εθνικά κράτη. Στενά συνδεδεμένα με την γεωπολιτική πραγματικότητα και τον οικονομικό ανταγωνισμό, τα κράτη δεν έχουν αλλάξει τη συμπεριφορά τους για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της επιστήμης του κλίματος. Και θα ήταν μη ρεαλιστικό και αφελές να ζητήσουμε να το πράξουν. Εξάλλου κάθε κράτος δεν μοιάζει με πλοίο που στο τιμόνι του έχει έναν μόνο καπετάνιο, αλλά περισσότερο σύνολο εμπλεκόμενων πλευρών του ανταγωνίζονται για πλούτο, πρόσβαση και επιρροή.

Οι πολίτες δεν πρέπει να περιμένουν από τα κράτη μια νέα πολιτική μηδενικού κόστους, αλλά έχει έρθει η ώρα να ζητήσουν από αυτά το τέλος της οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό θα απαιτούσε νομοθεσία για την απο-ανάπτυξη, κάτι που όμως μετά από μία δεκαετία παγκόσμιας κρίσης και λιτότητας θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εκλογική αυτοκτονία. Επομένως η νομοθεσία για την απο-ανάπτυξη μπορεί να είναι η σωστή πολιτική, αλλά είναι η λάθος προσέγγιση.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν; Είναι πολύ σημαντικό να περάσουμε από τα «εθνικά σχέδια δράσης» στην άμεση δράση εναντίον δύο ομάδων που είναι υπεύθυνες για την αλλαγή του κλίματος. Πρόκειται για τις 100 εταιρείες που είναι υπεύθυνες για το 71% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και το 10% των πλουσίων του παγκόσμιου πληθυσμού που ευθύνονται για το 50% των εκπομπών που προκύπτουν την κατανάλωση. Αν αυτό το 10% μείωνε την κατανάλωσή του στο επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου, θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κατά 30% των παγκόσμιων εκπομπών.

Αν στραφούμε εναντίον των πλουσίων και των εταιριών τους θα πετύχουμε την άμεση μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αυτό θα αποτελούσε επίσης μέρος μιας δίκαιης μετάβασης, που θα εξασφάλιζε ότι η πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού δεν πρέπει να πληρώνει για την πολιτική για το κλίμα, μια σύγκρουση που έχουμε ήδη δει στους δρόμους του Παρισιού τις τελευταίες εβδομάδες στο κίνημα των «Κίτρινων γιλέκων».

Μπαίνοντας στο 2019, είναι καιρός πια να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε για την κλιματική αλλαγή. Κάποια στιγμή θα χρειαστούμε κοινωνικά κινήματα ικανά να αλλάξουν τα πάντα, αλλά τώρα πρέπει να εστιάσουμε αποκλειστικά σε αυτή τη μικρή ομάδα ανθρώπων που επωφελείται από την καταστροφή του κόσμου και να μην περιμένουμε μάταια από τις κυβερνήσεις να το κάνουν για μας.

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/periballon/strafoyme-kata-ton-ploysion-tha-sothoyme-apo-tin-klimatiki-allagi )

“Κλιματική Αλλαγή & Ακραία Φαινόμενα: ένας ανατροφοδοτούμενος κύκλος”

 Επετειακή εκδήλωση με θέμα “Κλιματική Αλλαγή & Ακραία Φαινόμενα: ένας ανατροφοδοτούμενος κύκλος” που συνδιοργανώνουν η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με αφορμή την παρέλευση ενός χρόνου από την πλημμύρα στη Μάνδρα Αττικής, στην οποία θα παρουσιαστούν τα νέα δεδομένα ένα χρόνο μετά από το καταστροφικό γεγονός,
 θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 10:00 π.μ. στο Κτήριο Κωστής Παλαμάς (Ακαδημίας 48 και Σίνα).
Με εκτίμηση
Δρ. Ευθύμης Λέκκας
Καθηγητής
Δυναμικής, Τεκτονικής και Εφαρμοσμένης Γεωλογίας &
Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών
Διευθυντής Εργαστηρίου Διαχείρισης Καταστροφών
Διευθυντής ΠΜΣ “Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος Καταστροφών και Κρίσεων”
Πρόεδρος Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος
Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας

Τηλ: 210 727 4410 – 4825 – 4377 – 4783
Τηλ/Fax: 2107274783
www.elekkas.gr

Οι επιστήμονες μας λένε με τον τρόπο τους: «ΔΡΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΗΛΙΘΙΟΙ» για την κλιματική αλλαγή

Ο πλανήτης βρίσκεται πλέον σχεδόν εκτός στόχου για τη συγκράτηση της ανόδου της θερμοκρασίας στον ενάμιση βαθμό Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, αντίθετα κινείται ολοταχώς προς τους δύο ή και τους τρεις βαθμούς, κάτι που θα καταστήσει σοβαρή απειλή την κλιματική αλλαγή έως το 2040.

Τη δραματική προειδοποίηση-έκκληση απευθύνει μια βαρυσήμαντη 33σελιδη έκθεση των επιστημόνων της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).

Το φράγμα του ενάμιση βαθμού μπορεί να ξεπερασθεί κάπου το 2030 και μόλις ξεπεραστεί αυτό το όριο, ακόμη και μισός ακόμη βαθμός Κελσίου θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των κινδύνων για ξηρασίες, πλημμύρες, καύσωνες και φτώχεια για πολλά εκατομμύρια ανθρώπους.

Η τελευταία ελπίδα να «πιαστεί» ο ολοένα πιο δύσκολος στόχος για άνοδο έως ενάμιση βαθμό, είναι, σύμφωνα με την έκθεση, «να γίνουν γρήγορες, ευρείες και άνευ προηγουμένου αλλαγές σε όλες τις πλευρές της κοινωνίας». Οι επιστήμονες τονίζουν ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» δεν έχει κλείσει ακόμη, αλλά η ανθρωπότητα βρίσκεται κοντά σε αυτό, αν δεν δράσει αποφασιστικά σε τέσσερις τομείς: ενέργεια, χρήση γης, πόλεις και βιομηχανία.

Η έκθεση, που παρουσιάσθηκε σε διεθνή συνάντηση στη Νότια Κορέα, σύμφωνα με το BBC και τη «Γκάρντιαν», επισημαίνει ότι «ο περιορισμός της υπερθέρμανσης στον ενάμιση βαθμό έχει πολλά οφέλη σε σύγκριση με τη συγκράτηση της ανόδου στους δύο βαθμούς, καθώς θα περιορίσει πραγματικά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής με πολύ σημαντικούς τρόπους».

«Οι επιστήμονες θα ήθελαν να γράψουν με κεφαλαία γράμματα ‘ΔΡΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΗΛΙΘΙΟΙ’, αλλά πρέπει να το πουν με γεγονότα και αριθμούς – και το έκαναν» δήλωσε η εκπρόσωπος της Greenpeace Κάιζα Κοζόνεν. «Ήδη, με μια αύξηση ενός βαθμού, βρισκόμαστε στην επικίνδυνη ζώνη».

Η έκθεση εκτιμά ότι θα χρειασθούν κάθε χρόνο από τις κυβερνήσεις και τους ιδιώτες μαζικές επενδύσεις της τάξης του 2,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ (γύρω στα 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως) μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, προκειμένου ο πλανήτης να μείνει κάτω από το ‘κατώφλι’ του ενάμιση βαθμού.

Για να πιαστεί ο στόχος αυτός, οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να μειωθούν κατά 45% έως το 2030, σε σχέση με τα επίπεδα του 2030. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πρέπει να παρέχουν το 85% της ηλεκτρικής ενέργειας παγκοσμίως έως το 2050 και η χρήση άνθρακα πρέπει σχεδόν να μηδενισθεί. Έως επτά εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα γης -μια έκταση σχεδόν όσο η Αυστραλία- θα χρειασθούν για ενεργειακές καλλιέργειες (βιοκαύσιμα), ενώ οι παγκόσμιες καθαρές εκπομπές «αερίων του θερμοκηπίου» πρέπει να μηδενισθούν έως το 2050.

Μια άνοδος της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς, μεταξύ άλλων, θα εξαφανίσει τους πολύτιμους κοραλλιογενείς υφάλους, θα επιταχύνει το λιώσιμο των πάγων, η παγκόσμια στάθμη των θαλασσών θα ανέβει κατά περίπου δέκα εκατοστά περισσότερα, ενώ θα επηρεασθεί αρνητικά η αποδοτικότητα σημαντικών γεωργικών καλλιεργειών (ρυζιού, σταριού κ.α.).

Η έκθεση θα παρουσιασθεί στις κυβερνήσεις στη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα στην Πολωνία στο τέλος του 2018.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/oi-episthmones-mas-lene-me-ton-tropo-toys-draste-twra-hlioioi-gia-thn-klimatikh-allagh  )

Economist: «Ο κόσμος χάνει τη μάχη με την κλιματική αλλαγή»

Η Γη «ψήνεται» και παντού στο βόρειο ημισφαίριο οι φλόγες κατακαίνε μεγάλες εκτάσεις, με πιο ενδεικτικές περιπτώσεις τις φονικές πυρκαγιές γύρω από την Αθήνα και στην Καλιφόρνια, καθώς και το ακόμη πιο φονικό κύμα καύσωνα στην Ιαπωνία, γράφει ο «Economist» σε κύριο άρθρο του, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου ότι «ο κόσμος χάνει τον πόλεμο ενάντια στην κλιματική αλλαγή».

Όπως αναφέρει, αυτό που κάποτε ήταν μια εξαίρεση, σήμερα είναι πια κοινός τόπος. Υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, καθώς ο πλανήτης μας ανεβάζει θερμοκρασία (σήμερα είναι περίπου ένα βαθμό Κελσίου υψηλότερη σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα), ο καιρός αναμένεται να “τρελαθεί” ακόμη πιο πολύ. Παραπέμπει και σε μια επιστημονική μελέτη, σύμφωνα με την οποία, αν δεν υπήρχε η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή, το φετινό καυτό καλοκαίρι στην Ευρώπη πιθανότατα δεν θα είχε καν υπάρξει.

Το βρετανικό περιοδικό -η γνώμη του οποίου ανέκαθεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψη από τους διαμορφωτές πολιτικών στις μεγαλύτερες χώρες (και όχι μόνο)- επισημαίνει ότι «καθώς η επίπτωση της κλιματικής αλλαγής γίνεται όλο και πιο φανερή, το ίδιο γίνεται και η κλίμακα της πρόκλησης που αντιμετωπίζουμε».

Όπως λέει, είναι ενδεικτικό ότι, τρία χρόνια μετά τις δεσμεύσεις των χωρών στο Παρίσι ότι θα κρατήσουν την άνοδο της θερμοκρασίας «αρκετά κάτω» από τους δύο βαθμούς σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα, οι εκπομπές «αερίων του θερμοκηπίου» αυξάνονται ξανά. Το ίδιο και οι ρυπογόνες επενδύσεις στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο, ενώ το 2017, για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια, αυξήθηκε η ζήτηση για τον «βρώμικο» άνθρακα (στον οποίο περιλαμβάνεται και ο λιγνίτης).

Από την άλλη, σε πολλές χώρες οι επιδοτήσεις για νέες επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ηλιακή, αιολική κ.α.) μειώνονται αντί να αυξάνουν, με αποτέλεσμα ο τομέας της «πράσινης» ενέργειας να εμφανίζει μάλλον στασιμότητα, ενώ η -σύμμαχος κατά της κλιματικής αλλαγής- «καθαρή» πυρηνική ενέργεια είναι τόσο ακριβή όσο και αντιδημοφιλής διεθνώς.

Ο «Economist » προειδοποιεί ότι δυστυχώς μάλλον δεν πρόκειται για ένα προσωρινό πισωγύρισμα και ότι ίσως η ανθρωπότητα θα πρέπει πλέον να δει καθαρά τη δυσάρεστη αλήθεια: χάνει τον πόλεμο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει καλοδεχούμενη πρόοδος, καθώς οι «πράσινες» ενεργειακές τεχνολογίες γίνονται φθηνότερες, αποδοτικότερες και ευκολότερες στην πρόσβαση (υπάρχουν μάλιστα πια χώρες όπου οι ανανεώσιμες ενέργειες κοστίζουν λιγότερο και από τον άνθρακα). Επίσης ενθαρρυντική είναι η συνεχής εξάπλωση των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων.

Θετικό ακόμη είναι ότι η κοινή γνώμη ευαισθητοποιείται ολοένα περισσότερο. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση σε 38 χώρες βρήκε ότι έξι στους δέκα άνθρωποι (το 61%) θεωρούν την κλιματική αλλαγή σοβαρή απειλή. Μόνο οι ισλαμιστές τρομοκράτες θεωρούνται μεγαλύτερος κίνδυνος. Στις ΗΠΑ, παρά την αντιδραστική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ σε αυτό το θέμα, αρκετές πόλεις και πολιτείες παίρνουν μέτρα ενάντια την κλιματική αλλαγή. Σε χώρες «πνιγμένες» από τον άνθρακα, όπως η Κίνα και η Ινδία, αρκετοί πολίτες ασκούν πιέσεις στις κυβερνήσεις τους.

Οι αισιόδοξοι θεωρούν ότι η απαλλαγή από τον άνθρακα είναι εφικτή, αλλά στην πράξη, τονίζει ο «Εκόνομιστ», «αποδεικνύεται τρομερά δύσκολη». Η πιο βασική αιτία είναι η μεγάλη αύξηση της ζήτησης ενέργειας ιδίως από την Ασία, καθώς η κινεζική και οι άλλες ασιατικές οικονομίες αναπτύσσονται ταχύτατα. Η παγκόσμια χρήση άνθρακα, του πιο ρυπογόνου ορυκτού καυσίμου, εμφάνισε μέση ετήσια αύξηση 3,1% κατά τη δεκαετία 2006-2016, έναντι 2,9% του πετρελαίου και 5,2% του -συγκριτικά πιο καθαρού- φυσικού αερίου.

Η δεύτερη αιτία είναι η οικονομική και πολιτική αδράνεια, η τάση να ακολουθεί κανείς την πεπατημένη. Πρόκειται για ένα είδος εθισμού: όσο περισσότερα ορυκτά καύσιμα καταναλώνει μια χώρα, τόσο πιο δύσκολο είναι να απαλλαγεί από αυτά. Ισχυρά επιχειρηματικά και άλλα λόμπι, καθώς και οι ψηφοφόροι που τα υποστηρίζουν λόγω συμφέροντος, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην «οχύρωση» του άνθρακα στο ενεργειακό μίγμα κάθε χώρας. Για να αλλάξουν τα πράγματα, θα χρειασθούν αρκετά χρόνια.

Η τρίτη μεγάλη δυσκολία είναι τεχνικο-οικονομικής φύσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο για τις μεγάλες βιομηχανίες χάλυβα, τσιμέντου, μεταφορών κ.α. να λειτουργήσουν με μαζική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που δεν θα βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα. Υπάρχουν εναλλακτικές τεχνολογίες (π.χ. παραγωγή χάλυβα με μηδενική κατανάλωση άνθρακα ή ακόμη και με αρνητική, που απορροφά δηλαδή περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από όσο εκπέμπει στην ατμόσφαιρα), όμως η ευρεία εφαρμογή τους δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.

Ο «Economist» καλεί τις δυτικές χώρες να συνειδητοποιήσουν ότι «πλούτισαν χάρη σε μια “δίαιτα” βιομηχανικής ανάπτυξης πλούσια σε άνθρακα» και, γι’ αυτό, πρέπει να τιμήσουν τις δεσμεύσεις τους στο Παρίσι. Όπως υποστηρίζει, το οικονομικό κόστος αποφυγής της κλιματικής αλλαγής θα είναι βραχυπρόθεσμο σε σχέση με τα μακροπρόθεσμα οφέλη. Επισημαίνει ότι «οι πολιτικοί έχουν ένα ουσιαστικό ρόλο στο να υποστηρίξουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να διασφαλίσουν ότι οι πιο ευάλωτοι δεν θα φέρουν το κύριο βάρος της αλλαγής».

Αλλά, μέχρι να γίνει αυτό, το περιοδικό θεωρεί δεδομένο ότι ο κόσμος μας θα γίνει σίγουρα πολύ πιο ζεστός – με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει.

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/economist-o-kosmos-xanei-th-maxh-me-thn-klimatikh-allagh  )

Η Περιφέρεια Αττικής στη Συμμαχία Πολιτειών και Περιφερειών για την Κλιματική Αλλαγή