“..Είναι και Σκοπιανή Μακεδονία είναι και Βουλγαρική Μακεδονία.. ” Μακεδονομάχος ΓΡ.ΨΑΡΙΑΝΟΣ (βίντεο)

Ο Γρηγόρης Ψαριανός μας προέκυψε «Μακεδονομάχος» -δηλαδή Μακεδονοκάπηλος- και μαζί με τον Γιώργο Αμυρά, επίσης του Ποταμιού, αρνούνται να ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δικαίωμά τους, θα έλεγε κανείς.

Ωστόσο, από το Σάββατο έγινε γνωστό ότι παράλληλα απειλούν να αποχωρήσουν από Το Ποτάμι, ώστε το κόμμα να πάψει να αποτελεί κοινοβουλευτική ομάδα.

Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι γνωστό ότι έχει «κλείσει» να πάει στη Νέα Δημοκρατία.

Ο όρος για τη μεταγραφή του είναι ένας: Να μην ψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό έγινε σαφές και από τον Νικήτα Κακλαμάνη.

Από κοντά και ο Γιώργος Αμυράς, απόλυτα «ευθυγραμμισμένος».

Φαίνεται όμως ότι τώρα ο όρος «αναβαθμίστηκε», αφού είναι εξόφθαλμο ότι εκβιάζουν τον Σταύρο Θεοδωράκη ότι θα τον αφήσουν δίχως κοινοβουλευτική ομάδα έτσι κι εάν το υπόλοιπο Ποτάμι (τρεις ψήφοι) πούνε «ναι» στη Συμφωνία των Πρεσπών.

Δηλαδή, από εκεί που οι βουλευτές του Ποταμιού θα ψήφιζαν κατά συνείδηση, ξαφνικά τα δύο υποψήφια νεοαποκτήματα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν σέβονται την ελευθερία συνείδησης των υπολοίπων και τους εκβιάζουν ώστε να μην ψηφίσουν υπέρ της Συμφωνίας.

Το κάνουν επειδή είναι πατριώτες; Το κάνουν επειδή η Συμφωνία των Πρεσπών είναι «κακιά» και «άσχημη»; Το κάνουν επειδή είναι σταθεροί στις απόψεις τους;

Το κάνουν επειδή τους το ζήτησε ο Μητσοτάκης για να του αποδείξουν την αφοσίωσή τους;….

Για να δείτε ποιοι είναι οι «μακεδονομάχοι» του Κυριάκου Μητσοτάκη, βρήκαμε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσε ο Γρηγόρης Ψαριανός το 2007 στον Σταύρο Θεοδωράκη.

Τον Σεπτέμβριο του 2007 ο Γρηγόρης Ψαριανός μιλά στον Σταύρο Θεοδωράκη και στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Mega.

Λίγες ημέρες πριν είχε εκλεγεί βουλευτής Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007.

Στη συνέντευξη εκείνη ο Γρηγόρης Ψαριανός δηλώνει για την ονομασία της ΠΓΔΜ:

«Κοίταξε, το Μακεδονία των Σκοπίων που λέγανε εμένα δεν θα με ενοχλούσε. Νέα Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία, Nova Macedonia που λένε, δεν θα με ενοχλούσε».

Βασίλης Ραφαηλίδης: Μακεδονία είναι οι Μακεδόνες

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την ιστορία των λαών της Βαλκανικής, αν ήδη δεν έχει κατανοήσει την ιστορία των Μακεδόνων, του σπουδαιότερου λαού των Βαλκανίων.   

Άλλωστε, χωρίς τους Δωριείς Μακεδόνες είναι βέβαιο πως σήμερα δεν θα υπήρχε ίχνος ελληνικού πολιτισμού στη γεωγραφική περιοχή που λέγεται Ελλάδα.

Διότι ο ελληνικός πολιτισμός, αφού έκανε το γύρο του τότε γνωστού κόσμου με τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επέστρεψε στην κοιτίδα του όχι ακριβώς ως ελληνικός, δηλαδή ιωνικός, αλλά ως ελληνιστικός. Ήδη η γραμματολογική διαφορά ανάμεσα στις καταλήξεις -ικός (ελληνικός) και -ιστικός (ελληνιστικός) δηλώνει από μόνη της τη σημαντική διαφοροποίηση που υπέστη ο ελληνικός πολιτισμός της κλασικής περιόδου, αυτός δηλαδή που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο απ’ το ένα από τα τέσσερα ελληνικά φύλα, τους Ίωνες της Μικράς Ασίας και τους ομοφύλους τους της Αττικής. 

Αν, λοιπόν, ο ελληνικός πολιτισμός διά των Μακεδόνων «περιόδευσε» τουλάχιστον στο μισό του τότε γνωστού κόσμου και επηρέασε ένα μεγάλο πλήθος λαών πολύ απομακρυσμένων απ’ τη Μακεδονία, είναι φυσικό να επηρέασε ακόμα περισσότερο λαούς βαρβαρικούς, εγκαταστημένους κοντά στη Μακεδονία. Όπως και νάναι πάντως, ο ελληνικός και ο ελληνιστικός πολιτισμός δεν είναι το ίδιο πράγμα. Για να γίνει κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στον ελληνικό και τον ελληνιστικό πολιτισμό, πρέπει κατ’ αρχήν να επισημάνουμε τη γραμματολογική διαφορά ανάμεσα στις καταλήξεις -ικός και -ιστικός, που και οι δυο αφορούν επίθετα. 

Όμως, τα επίθετα με κατάληξη σε -ιστικός, παράγονται από ρήματα σε -ίζω, και τα ρήματα σε -ίζω δηλώνουν πράξη επηρεασμού. Αντίθετα, στην ελληνική γλώσσα η κατάληξη -ικός (ανδρικός, παιδικός, στρατιωτικός κ.λπ.) δηλώνει ιδιότητα. Έτσι, ελληνικό είναι αυτό που προσιδιάζει στους Έλληνες, που είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Ελλήνων, που είναι ίδιον των Ελλήνων και κανενός άλλου λαού. Ενώ η κατάληξη -ιστικός, που υπάρχει σε επίθετα παραγόμενα από ρήματα σε -ίζω δηλώνει σχέση. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ελληνιστικό είναι κάτι που έχει καταγωγική σχέση με την Ελλάδα, το άμεσα εξαρτώμενο απ’ την Ελλάδα, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατό να υπάρξει.

Που, όμως, δεν είναι ευθέως εξαρτημένο απ’ την Ελλάδα, δεν είναι, θα λέγαμε, πρωτογενώς ελληνικό. Η σχέση ημών των Νεοελλήνων με το (αρχαίο) ελληνικό ήθος και τον (αρχαίο) ελληνικό πολιτισμό δεν είναι ευθέως ελληνική, είναι ελληνιστική. Όχι μόνο γιατί ο ελληνικός πολιτισμός επέστρεψε στην κοιτίδα του (παραλλαγμένος) διά του χριστιανισμού, που δεν είναι τυπικά ελληνική αλλά ανατολίτικη πολιτιστική παράμετρος, αλλά και διότι ο χρόνος και οι αλλαγές που αυτός συνεπάγεται μας απομάκρυναν κατ’ ανάγκην απ’ την αρχική έννοια Έλλην. Ο σημερινός νεοελληνικός πολιτισμός, λοιπόν, είναι ελληνιστικός με μια έννοια πολλαπλή: Εξαιτίας μιας θρησκείας που εισήχθη στην Ελλάδα και τροποποίησε τα ήθη και την ηθική της, εξαιτίας μιας γλώσσας που δεν είναι η (αρχική) ελληνική, αλλά μια απλοποιημένη παραλλαγή της, αυτή που δημιούργησαν οι Αλεξανδρινοί γραμματοδιδάσκαλοι με τρόπον τέτοιο, που να γίνεται εύκολα κατανοητή και από βαρβάρους, και κυρίως εξαιτίας της δυναμικής της ιστορίας, που συνεχώς τροποποιεί τις κοινωνικές παραμέτρους και τα πολιτιστικά δεδομένα. Άλλωστε, κανένας απόγονος δεν είναι κατ’ ανάγκην όμοιος με τον πρόγονο.

Ο γιος ενός έξυπνου και πολιτισμένου πατέρα μπορεί κάλλιστα να είναι και βλαξ και απολίτιστος. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβαίνει το ίδιο και με τους λαούς, όπου τα πράγματα είναι απ’ τη φύση τους ακόμα πιο χαοτικά και ακατάστατα, ακόμα πιο τυχαία απ’ όσο στη μείξη των χρωμοσωμάτων; Πάλι καλά, να λες, που διατηρούμε κάποια ελληνιστικά ίχνη, πράγμα που το οφείλουμε στους Μακεδόνες. Που σήμερα είναι το ένα πέμπτο του συνόλου των Ελλήνων. Και τούτο χάρη στους πρόσφυγες που αποτελούν το 45% του σημερινού πληθυσμού της Μακεδονίας. Πράγμα που σημαίνει πως χωρίς τους Έλληνες που ήρθαν απ’ τη Μικρά Ασία και τον Πόντο ανάμεσα στο 1910 και 1925 (σύνολο 1.221.849 ψυχές) ιδέα δεν έχω αν η Μακεδονία θα ήταν δυνατό να είναι σήμερα ελληνική.

Είπαμε, τις εθνότητες και συνεπώς τα στηριγμένα σ’ αυτές εθνικά αλλά και πολυεθνικά κράτη τα δημιουργούν οι άνθρωποι και όχι τα εδάφη. Ας δούμε, λοιπόν, τους Μακεδόνες από πιο κοντά. Το αξίζουν και με το παραπάνω. Και οπωσδήποτε παραπάνω απ’ ότι θα το άξιζαν, ας πούμε οι Πελοποννήσιοι, οι μόνιμοι δυνάστες των υπολοίπων Ελλήνων απ’ το 1830 που υπάρχει νεοελληνικό κράτος και μέχρι σήμερα αδιαλείπτως. Άλλωστε, το είπαμε ήδη, η ιστορία των λαών της Βαλκανικής χωρίς τους Μακεδόνες δεν θα είχε το νόημα που έχει σήμερα.

Από δω, και συγκεκριμένα από την πόλη του Φιλίππου, τη Φιλιππούπολη, ξεκινάει εκείνη η τρομερή χριστιανική αίρεση των βογόμιλων, που για πέντε αιώνες θα φέρει τα πάνω κάτω στη Βαλκανική κυρίως αλλά και σ’ ολόκληρη τη βυζαντινή επικράτεια. Μιλήσαμε ήδη για τους βογόμιλους και το ρόλο τους στον κάρα πολύ ιδιόρρυθμο εξισλαμισμό, κυρίως των κατοίκων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Αλλά και των Ελλήνων της νότιας Μακεδονίας, των Βαλαάδων (ή Βαλαλάδων), που τους χαρακτηρίζουν ελληνόφωνους Τούρκους, ενώ είναι μάλλον εξισλαμισθέντες Έλληνες, μερικοί μόνο απ’ τις πολλές χιλιάδες εξισλαμισθέντων Ελλήνων, που μόνο η ελληνική μωρία θα ήταν δυνατό να τους χαρίσει στους Τούρκους, για μόνο το λόγο πως εξισλαμίστηκαν.

Τα πρώτα έγκυρα ντοκουμέντα για την ιστορία των Μακεδόνων χρονολογούνται από τον 7ο π.Χ. αιώνα, τότε που ο πρώτος Μακεδόνας βασιλιάς, ο Περδίκκας Α’, ιδρύει το κράτος των Μακεδόνων υποτάσσοντας τους Παίονες, τους Βοττιαίους, τους Ηδώνες, τους Εορδαίους, τους Ιλλυριούς και πάρα πολλούς άλλους μικρότερους προμακεδονικούς, ας τους πούμε έτσι, λαούς, που θα αφομοιωθούν με τους Μακεδόνες για να δώσουν το πρώτο υπολογίσιμο εθνολογικό κράμα σε μια περιοχή που δε σταμάτησε ποτέ να αναμειγνύει τις πάμπολλες λαότητες που έζησαν στο πλούσιο έδαφος της. Όμως, η κυρίως ιστορική περίοδος των Μακεδόνων αρχίζει τον 4ο π.Χ. αιώνα με τον βασιλιά Αλέξανδρο Α’ τον Φιλέλληνα (498-454 π.Χ.). Πολύ απασχόλησε τους ιστορικούς ο χαρακτηρισμός Φιλέλλην. 

Αλλά μπέρδεψε μόνο όσους αντιλαμβάνονται την ιστορία σαν μια διαδοχή υιών καταγομένων από τον ίδιο πατέρα, και όχι σαν μια διαδοχή πολιτισμών. Το γεγονός πως οι Μακεδόνες είναι Δωριείς, δε σημαίνει απολύτως τίποτα από πολιτιστικής απόψεως. Σε σχέση με τους πρωτοπόρους Ίωνες, οι Δωριείς Μακεδόνες, όπως και όλοι οι Δωριείς, εκπολιτίζονται πάρα πολύ πιο αργά. Όχι μόνο γιατί τους χωρίζουν χίλια χρόνια από την λεγάμενη «κάθοδο των Αχαιών» και των Ιώνων που κατεβαίνουν σχεδόν μαζί με τους Αιολείς και τους Αχαιούς απ’ το Βορρά, αλλά και διότι βρίσκονται αρκετά μακριά απ’ το λίκνο του ελληνικού πολιτισμού, την Ιωνία (τα παράλια της Μικράς Ασίας) καθώς και απ’ την απέναντι Αττική, που κατοικείται από Ίωνες. Άλλωστε, πολλοί Αθηναίοι, με προεξάρχοντα τον φανατικό αντιμακεδόνα Δημοσθένη, δεν αναγνωρίζουν τους Μακεδόνες σαν Έλληνες.

Όχι γιατί δεν είναι Έλληνες εκ καταγωγής (οι αρχαίοι Έλληνες μισούν θανάσιμα την καταγωγική αιματολογία και θα έσκαγαν στα γέλια αν μας άκουγαν να αιματολογούμε εθνολογικά) αλλά διότι δεν είναι ακόμα τόσο πολιτισμένοι, όσο οι νότιοι Έλληνες. Ας μη μας διαφεύγει πως για τους αρχαίους Έλληνες, Έλληνες είναι οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες. Για τους Νεοέλληνες όμως, κυρίως Έλληνες είναι, πρώτον αυτοί που δεν υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές ή φιλοκομμουνιστές, δεύτερον αυτοί που παν συχνά στην εκκλησία, τρίτον αυτοί που αγαπούν τα στρατιωτικά θούρια, τέταρτον αυτοί που αγαπούν τους εκ στρατιωτικών δικτάτορες, πέμπτον αυτοί που έχουν κουμπάρο βουλευτή, έκτον αυτοί που κλέβουν συχνά το δημόσιο ταμείο, έβδομον αυτοί που φωνάζουν «ζήτω η Ελλάς» τρεις φορές την ημέρα, όγδοον αυτοί που δεν κοιμούνται όταν ακούν τους ρήτορες κατά τις δυο εθνικές επετείους, ένατον αυτοί που έχουν πιστοποιητικό από τον αιματολόγο που βεβαιώνει πως το αίμα τους είναι γνησίως ελληνικό, και δέκατον και τελευταίον αυτοί που πιστεύουν πως το «όνομά μας είναι η ψυχή μας» τη στιγμή που όλοι μας ξέρουμε πως το καλό κρασί δεν το κάνει η ετικέτα, αλλά τ’ αμπέλι. 

Η Μακεδονία επί Φιλίππου Β’ του Μακεδόνος Όπως και νάναι, οι εξ αίματος Έλληνες Μακεδόνες (άντε, να σας κάνουμε το χατίρι, εσάς τους αιμοβόρους, που αν δε δείτε αίματα δεν ηρεμείτε) ολοκληρώνουν τον σταδιακό (πολιτιστικό) εξελληνισμό τους κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Επί Περδίκκα Β’ (438-413) και επί Αρχελάου (413-399) αρχίζει πλέον να μη γίνεται διάκριση, από πολιτιστικής απόψεως, ανάμεσα στους βόρειους και τους νότιους Έλληνες. Πάντως, ο εξαιρετικά φιλόδοξος Φίλιππος Β’ (359-336), αφού τσαλαπάτησε όλους τους μνηστήρες του θρόνου, κατέβηκε κατά κάτω και υπέταξε στην εξουσία του όλους τους νότιους Έλληνες. Για να τους ενώσει, λεν οι εθνοκάπηλοι. Τρίχες. Απλώς τους κατάχτησε, έτσι απλά και καθαρά, αδιαφορώντας πλήρως για το αν είναι αδέρφια ή ξαδέρφια ή ό,τι άλλο εν πάση περιπτώσει.

Καινούργια εδάφη για την επικράτειά του ήθελε ο άνθρωπος, και τα πήρε. Και στρατιώτες για την εκστρατεία του κατά των Περσών που ετοίμαζε. Και τους πήρε (ο γιος του Αλέξανδρος). Κι έτσι αρχίζουν από τότε τα διλήμματα: Να πάρεις το μέρος των βορείων ή των νοτίων; Σκέτος αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος μοιάζει το πράγμα. Πάντως εγώ, αν και βόρειος (Μακεδών) παίρνω σταθερά το μέρος των νοτίων Ιώνων, γιατί αυτοί είναι οι δημιουργοί του ελληνικού πολιτισμού της κλασικής περιόδου. Πάντως, ο γιος του Φίλιππου Β’, Αλέξανδρος, ο επονομασθείς ορθότατα Μέγας (356-323), δίνει μια γερή σπρωξιά στον ελληνικό πολιτισμό (των Ιώνων, το ξαναλέω) και τον μετατρέπει σε ελληνιστικό. Όμως, το 148 π.Χ., μόνο 175 χρόνια μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, όλα καταρρέουν και η Μακεδονία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία. Το 395 μ.Χ., με το χωρισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Δυτική (Ρώμη) και Ανατολική (Βυζάντιο), μετά από 543 χρόνια ρωμαϊκής κυριαρχίας που αφήνει ανεξίτηλα ίχνη, η Μακεδονία περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ανατολικού αυτοκράτορα Αρκάδιου, και σύντομα γίνεται το σημαντικότερο τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Η Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει λαμπρές ημέρες δόξης ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα. Την Κωνσταντινούπολη, να εξηγούμαστε. Γιατί η Θεσσαλονίκη ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα Αθήνα είναι μια συμπρωτεύουσα της πλάκας, όπως ακριβώς και η πρωτεύουσα (πόλη) της Ελλάδας, που σίγουρα είναι δευτερεύουσα κοντά στην πάντα όμορφη και πάντα «θηλυκιά» Θεσσαλονίκη. Η Μακεδονία ανήκει στο θέμα (βυζαντινή διοικητική περιφέρεια) του Ιλλυρικού μαζί με την Ιλλυρία και την Δακία (αντιστοιχεί προς τη σημερινή Ρουμανία αλλά περιλαμβάνει και τμήμα της νότιας Ρωσίας). Οι Βυζαντινοί όπως και οι Ρωμαίοι, απ’ την Ιλλυρία (παράλια της σημερινής Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας) πηδούν κατ’ ευθείαν στη Δακία και δεν κάνουν λόγο για τη μεσολαβούσα Μοισία (σημερινή Βουλγαρία αλλά και μέρος της Σερβίας προς τα Σκόπια) που ορθότατα την αντιμετωπίζουν ως Μακεδονία τώρα πλέον. Ήδη πριν απ’ την εμφάνιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή του κατοπινού θέματος του Ιλλυρικού έχουν εγκατασταθεί από πολύ παλιά και Γότθοι (αρχαίοι Γερμανοί, ας τους πούμε έτσι), αλλά και θύννοι (Μογγόλοι) τον 5ο και τον 6ο αιώνα, και Άβαροι (πάλι Μογγόλοι) τον 6ο και τον 7ο αιώνα. Όλοι αυτοί θ’ αφήσουν τα χνάρια τους στην περιοχή. Όλοι αυτοί θα ανακατωθούν με τους Σλάβους, που τον 6ο αιώνα ολοκληρώνουν την μακραίωνη διείσδυσή τους στην περιοχή όπου γυροφέρνουν ως νομάδες από πολύ νωρίτερα, για να συναποτελέσουν τελικά όλοι μαζί τους νοτιότερους απ’ τους Νότιους Σλάβους. Που κατά ένα σημαντικό ποσοστό, εκτός από Σλάβοι είναι Γερμανοί και Μογγόλοι. Και Έλληνες. Και Βλάχοι. Και Αλβανοί. Στα Βαλκάνια είναι αδύνατο να ξεχωρίσουν οι εθνότητες και οι πολιτισμοί. Το μόνο ενοποιητικό εθνολογικό δεδομένο των βαλκανικών λαών είναι η ορθοδοξία. Τον 7ο αιώνα εμφανίζονται στην περιοχή και οι Βούλγαροι και τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερο.

Επί ενάμιση αιώνα οι δυναμικοί Βούλγαροι θα κάνουν τα πάντα άνω κάτω στη περιοχή του Ιλλυρικού και μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Μέχρι που να γνωρίσουν την πρώτη τους σοβαρή ήττα από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο (είναι πράγματι Αρμένιος) το 814. Το 891 αρχίζουν οι επιδρομές των Αράβων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 911 οι πανίσχυροι αυτή την εποχή Άραβες μπαίνουν στη Θεσσαλονίκη και τη ρημάζουν. Ακολουθούν οι εισβολές των Πετσενέγων (Μογγόλοι κι αυτοί) των Κουμάνων (Μογγόλοι κι αυτοί), των Φράγκων και των Νορμανδών (Βίκινγκς). Στο μεταξύ, τον 8ο αιώνα έχουν ήδη προωθηθεί και έχουν ήδη εγκατασταθεί στη Μακεδονία οι Βλάχοι, δηλαδή η εθνολογική πανσπερμία των εκλατινισθέντων επαγγελματιών στρατιωτών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι εγκαταστημένοι κάποτε ως φρουροί στα σύνορα της αυτοκρατορίας. Τώρα που δεν έχουν να φυλάξουν τίποτα, αρχίζουν να περιφέρονται δώθε κείθε για να φτιάξουν τελικά κράτος στη Ρουμανία μαζί με τους αρχαίους Λάκες, ενώ άλλες ομάδες Βλάχων προωθούνται απ’ τη Μακεδονία στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία. 

Απόσπασμα από το βιβλίο  του Βασίλη Ραφαηλίδη «Οι λαοί των Βαλκανίων»

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/basilis-rafailidis-makedonia-einai-oi-makedones   )

Ποιοι είναι τελικά οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου για την Μακεδονία?

Είναι ακραίοι εθνικιστές οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία που Αποκαλούν ανδρείκελα και προδότες βουλευτές, πολιτικούς και απειλούν Χέρι-χέρι Αδωνις, ΝΔ, Χρυσή Αυγή ?

Με εκφράσεις περί ανδρεικέλων βουλευτών που υποκινούνται από έξω, με τελεσίγραφα για παραιτήσεις, τελεσίγραφα και απόσυρση της συμφωνίας, με απειλές για συνέπειες, η Επιτροπή αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας», ως διοργανωτής, καλεί στο αυριανό συλλαλητήριο στη πλατεία Συντάγματος.

Σε αυτό το συλλαλητήριο, καλεί τους Ελληνες να συμμετάσχουν ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης αλλά και στελέχη άλλων κομμάτων, παίζοντας με τη φωτιά του εθνικισμού και του εθνικού διχασμού για καθαρά μικροκομματικά οφέλη.

Κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο έχει απευθύνει και ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας, μιλώντας για «ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Στο συλλαλητήριο θα συμμετάσχουν και ακροδεξιές ομάδες, ενώ ανοιχτά καλεί στη συγκέντρωση και η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή.

Ενδεικτικό της πολιτικής τοποθέτησης και των «επιχειρημάτων» του συλλαλητηρίου είναι το βίντεο της εν λόγω Επιτροπής, η οποία διατυπώνει την προσδοκία για ακόμα μεγαλύτερη παρουσία του κόσμου συγκριτικά με τις προηγούμενες, αντίστοιχες συγκεντρώσεις:

Απευθυνόμενοι στους βουλευτές που προτίθενται να υπερψηφίσουν τη συμφωνία οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου αναπαράγουν την ακροδεξιά ρητορική περί ανδρεικέλων και «προδοτών» καθώς αναφέρουν: «Δηλώνουμε στους ‘πρόθυμους’: Κάτω τα χέρια από τη Μακεδονία. Είμαστε απέναντί τους και τους περιμένουμε μέχρι την ύστατη στιγμή να πράξουν ως Έλληνες. Είμαστε μυριάδες, είμαστε ενωμένοι, είμαστε Έλληνες, είμαστε το αφεντικό της χώρας και εμείς θα δώσουμε την τελική λύση».

Η απαράδεκτη ταύτιση-κάλυψη της στον ακροδεξιό εθνικισμό

Είναι ενδεικτικό ότι ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης καλεί όλους στο εθνικιστικό συλλαλητήριο.

Η Ντ. Μπακογιάννη πήρε αποστάσεις και εξέφρασε την άποψη ότι «τα κρίσιμα εθνικά θέματα πρέπει να λύνονται μέσω της διπλωματικής οδού».

Σε διαφορετικό μήκος κύματος ο Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος δήλωσε ότι θα δώσει το παρών στο Συλλαλητήριο της Κυριακής, όπως και άλλοι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι θα δοθεί όλος ο απαραίτητος χρόνος για να εξαντληθεί ο διάλογος για τη Συμφωνία των Πρεσπών και καλεί την αξιωματική αντιπολίτευση να αποστασιοποιηθεί από τα απειλητικά μηνύματα που στοχοποιούν βουλευτές για την πρόθεσή τους να ψηφίσουν υπέρ της Συμφωνίας.

«Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τη στάση του, έχει γίνει ηθικός αυτουργός σε αυτές τις πράξεις», δηλώνει ο υφυπουργός εξωτερικών Μάρκος Μπόλαρης, ο οποίος το τελευταίο διάστημα έχει δεχτεί καταιγισμό απειλητικών μηνυμάτων και ύβρεων.

«Πρέπει να ντρέπεται ο κ. Μητσοτάκης για αυτό που είπε στη Βουλή, ότι οι ψηφοφόροι έχουν δικαίωμα να αναφέρονται στους βουλευτές και να τους λένε την γνώμη τους, δεν είναι ψηφοφόροι μας αυτοί που στέλνουν μηνύματα. Πρέπει να ντρέπεται γι` αυτό που είπε, γιατί τον καθιστά ηθικό αυτουργό σε αυτές τις πράξεις» τονίζει ο κ. Μπόλαρης.

Η περίπτωση Μίκης

Την ίδια στιγμή, νέα, παρόμοια με την προηγούμενη, παρέμβαση πραγματοποιεί ο Μίκης Θεοδωράκης ο οποίος, με ανοιχτή επιστολή του προς τους 300 βουλευτές, μιλάει για «έγκλημα σε βάρος της Ελλάδος».

Στην επιστολή του, την οποία δημοσιεύει η εφημερίδα «Τα Νέα», επισημαίνει ότι «η ψήφος του ελληνικού λαού δεν έδωσε σε κανέναν εν λευκώ εξουσιοδότηση για χειρισμό του θέματος αυτού κατά το δοκούν. Καμία κυβέρνηση (ακόμα κι αν ήταν κυβέρνηση πλειοψηφίας) δεν μπορεί να πάρει τόσο σοβαρές για τη χώρα αποφάσεις» και επαναλαμβάνει ότι η μόνη συνετή απόφαση είναι η διενέργεια δημοψηφίσματος.

Σημειώνεται επίσης ότι Δευτέρα θα γίνει μία συμβολική εκδήλωση στις Πρέσπες όπου πολίτες και μέλη Παμμακεδονικών οργανώσεων θα συνυπογράψουν ένα μήνυμα ότι διαφωνούν με τη Συμφωνία.

Ισχυρά μέτρα ασφαλείας και αντιεθνικιστική συγκέντρωση στα Προπύλαια

Δρακόντεια θα είναι και αυτή τη φορά τα μέτρα ασφαλείας στο κέντρο της Αθήνας, όπου αναμένεται να βρεθούν πάνω από 1.500 αστυνομικοί, ενώ θα επιστρατευθούν drones και ελικόπτερα. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου θα αποτελέσει «απαγορευμένη περιοχή» για τα αυτοκίνητα.

Συγκέντρωση αντιεξουσιαστών

Παράλληλα, στις 13:00 αντιεξουσιαστικές και αριστερές συλλογικότητες και οργανώσεις καλούν σε «διεθνιστική αντιφασιστική αντισυγκέντρωση» στα Προπύλαια. «Καμία συμμετοχή. Καμία ανοχή στα εθνικιστικά συλλαλητήρια» αναφέρουν χαρακτηριστικά σε αφίσα τους.

 

ΝΥΤ: Θρίαμβος της επιμελούς διπλωματίας η μετονομασία της ΠΓΔΜ σε Βόρεια Μακεδονία

Δίνοντας τέλος σε μια διαμάχη που εξόργιζε επί δεκαετίες και κρατούσε τη μικρή βαλκανική χώρα της «Μακεδονίας» εκτός της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, οι βουλευτές συμφώνησαν χθες να αλλάξουν επισήμως το όνομα της χώρας σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, γράφουν οι Τάιμς της Νεας Υόρκης και προσθέτουν: «Πράγματι, σε μια στιγμή κατά την οποία η ΕΕ αντιμετωπίζει σειρά προκλήσεων, η χθεσινή ψηφοφορία αντιμετωπίζεται ως ένα σπάνιο δείγμα καλών νέων και θριάμβου της επιμελούς διπλωματίας».

Η αμερικανική εφημερίδα τονίζει ότι η χθεσινή απόφαση «Ήταν το προτελευταίο βήμα μιας μακράς και βασανιστικής πορείας για την κυβέρνηση του πρωθυπουργου Ζόραν Ζάεφ, να τερματίσει τελικά, επισήμως, τη διαμάχη με την Ελλάδα για αυτό το θέμα».

«Πρέπει να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι μας, να ξεπεράσουμε όλα τα ζητήματα της διαιρεμένης μας κοινωνίας», είπε ο Ζαεφ στους βουλευτές πριν από τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, καλώντας τους να κοιτάξουν προς την ημέρα εκείνη που θα μπορούν υπερήφανα να βλέπουν τη σημαία της χώρας να κυματίζει μπροστά από την έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Πριν, όμως, συμβεί κάτι τέτοιο, η Βουλή των Ελλήνων πρέπει να ψηφίσει για την αναγνώριση του νέου ονόματος, κάτι που είναι πιθανόν να αποδειχθεί μια όχι εύκολη υπόθεση, δεδομένων των διαιρέσεων που συνεχίζει να προκαλεί εκεί το θέμα. Παρόλα αυτά, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμεργκ , χαρακτήρισε την εξέλιξη ως ιστορική στιγμή για το λαό της ΠΓΔΜ επισημαίνοντας ότι «το ΝΑΤΟ στηρίζει σθεναρά την πλήρη υλοποίηση της συμφωνίας, η οποία αποτελεί σημαντική συμβολή στη σταθερότητα και ευημερία της περιοχής». Τη θέση αυτή απηχούν και σχόλια ευρωπαίων ηγετών, με την Φεντερίκα Μογκερίνι και τον Γιοχάνες Χαν να τονίζουν, με κοινή τους δήλωση, ότι «οι πολιτικοί ηγέτες και ομοίως οι πολίτες επέδειξαν αποφασιστικότητα να αδράξουν την μοναδική και ιστορική ευκαιρία να επιλύσουν μια από τις παλαιότερες διαμάχες στην περιοχή. Η ΕΕ στηρίζει σθεναρά τη συμφωνία αυτή, η οποία αποτελεί παράδειγμα συμφιλίωσης για την περιοχή και την Ευρώπη στο σύνολό της».

Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά

Ήδη, πριν από την ψηφοφορία στα Σκόπια, φάνηκε να κλιμακώνεται η διάσταση μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του δεξιού κυβερνητικού του εταίρου, Πάνου Καμμένου, ο οποίος απείλησε με αποχώρηση από την κυβέρνηση, εξέλιξη που θα μπορούσε να προκαλέσει πρόωρες εκλογές. Παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο, αν θα πραγματοποιήσει την απειλή του αυτή, παρά το γεγονός ότι γίνεται ολοένα και πιο ηχηρός στη διαφωνία του. Σε περίπτωση αποχώρησής του, θα παραιτηθεί από τη θέση του ΥΕΘΑ χωρίς να είναι εξασφαλισμένο ότι θα καταφέρει να αποτρέψει την εξέλιξη.

Σε τηλεοπτική του συνέντευξη την περασμένη Τετάρτη, ο πρωθυπουργος Αλεξης Τσίπρας εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ο Καμμένος θα συνεχίσει να στηρίζει την κυβέρνηση, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι θα αναζητήσει εμπιστοσύνη σε περίπτωση αποχώρησης του δεξιού εταίρου του και δηλώνοντας βέβαιος ότι μπορεί να εξασφαλίσει τη στήριξη που χρειάζεται για να διατηρηθεί στην εξουσία. Σημείωσε, επίσης, ότι σε περίπτωση αποχώρησης του Π.Καμμένου θα προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, καθώς η εκδοχή του να ηγηθεί κυβέρνησης μειοψηφίας θα ήταν συνταγματικά επιτρεπτή, πολιτικά, όμως, θα ήταν προβληματική. Σε κάθε περίπτωση, πρόσθεσε, οι πρόωρες εκλογές θα διενεργηθούν μετά από την κύρωση της συμφωνίας από τη Βουλή των Ελλήνων και μετά από την περάτωση σειράς εκκρεμοτήτων.

Όπως γράφουν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης «για τους πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας η ψηφοφορία της Παρασκευής αποτέλεσε την κορύφωση πολυετών συζητήσεων και έγινε δεκτή με αισθήματα εξάντλησης αλλά και χαράς».

Ανατρέχοντας, ακολούθως, στην ιστορική διαδρομή της διαμάχης από το 1991, η εφημερίδα επισημαίνει τις ανησυχίες δυτικών διπλωματών για τη στάση της Ρωσίας, η οποία αντιτίθεται στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και «για το ενδεχόμενο η Μόσχα να επιτείνει τις προσπάθειες της για υποδαύλιση παθών στην Ελλάδα πριν από την κύρωση της συμφωνίας τον προσεχή Μάρτιο».

Οι ηγέτες της Δύσης έχουν στηρίξει σθεναρά τη συμφωνία, ελπίζοντας ότι θα συμβάλει στη σταθερότητα της ιστορικά ασταθούς περιοχής. Η καγκελάριος Μέρκελ, η οποία επισκέφθηκε την Αθήνα σε μια επίδειξη στήριξης στον κ. Τσίπρα, επαίνεσε την ηγετική στάση του Έλληνα πρωθυπουργου στο θέμα αυτό. «Ευγνωμονώ τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ανέλαβε την πρωτοβουλία να εξεύρει λύση μαζί με τον Ζόραν Ζάεφ που αφορά σε ένα δύσκολο ζήτημα», τόνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, δηλώνοντας «πεπεισμένη ότι η λύση θα ωφελήσει την Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, τη σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια και στην ΕΕ», αναφέρουν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης.

Διαβάστε επίσης:

«Συμφωνία ιστορικών διαστάσεων για τη μετονομασία της ΠΓΔΜ σε Βόρεια Μακεδονία»

Και εγένετο Βόρεια Μακεδονία

 

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/324370/NYT-Thriambos-tis-epimelous-diplomatias-i-metonomasia-tis-PGDM-se-Boreia-Makedonia  )

Ζάεφ: «Είμαστε η Βόρεια Μακεδονία με γλώσσα σλαβική»

«H Ελλάδα δικαιούται να είναι χώρα-ηγέτης στα Βαλκάνια», δηλώνει ο Πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ, ενώ εμφανίζεται βέβαιος για τη θετική ολοκλήρωση των συνταγματικών αλλαγών στο Κοινοβούλιο και την επικύρωση της συμφωνίας παρά την αντίθεση του προέδρου Ιβάνοφ.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Εφημερίδα των Συντακτών, ο Ζόραν Ζάεφ στέλνει μήνυμα φιλίας και ευχές προς όλους Έλληνες και εμφανίζεται βέβαιος για τη θετική ολοκλήρωση των συνταγματικών αλλαγών στο Κοινοβούλιο της χώρας του και την επικύρωση της συμφωνίας παρά την αντίθεση του προέδρου Ιβανόφ. Για την ψηφοφορία που θα διεξαχθεί στο κοινοβούλιο της ΠΓΔΜ για την Συμφωνία των Πρεσπών, τονίζει ότι «εάν εξαιρέσουμε την πολιτική σκοπιμότητα, τότε θα είναι πολύ φυσιολογικό να έχουμε μία ψηφοφορία με πολύ μεγαλύτερη πλειοψηφία από τις 80 ψήφους , ίσως ακόμη και 90 ή 100 θετικές ψήφους Βουλευτών».

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι «δεν μπορώ να επιβεβαιώσω πόσες ψήφους θα πάρουμε, όμως πιστεύω ότι θα είναι περισσότερες από 80. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 76 επιβεβαιωμένες ψήφοι». Ο Ζόραν Ζάεφ , εκφράζει πάντως την ανησυχία του για τις τις ψηφοφορίες τόσο στο Σκοπιανό όσο και στο Ελληνικό κοινοβούλιο γιατί όπως λέει χαρακτηριστικά «ναι, έχω ανησυχίες γιατί τελικά αυτοί που ψηφίζουν είναι οι βουλευτές. Εγώ και ο καλός μου φίλος Αλέξης λάβαμε αποφάσεις και αναλάβαμε το πολιτικό ρίσκο γιατί πιστεύουμε ότι αυτή είναι η σωστή απόφαση για το μέλλον των πατρίδων μας. Θεωρώ ότι φυσικά υπάρχει ένα ρίσκο αλλά πιστεύω πολύ στο εγχείρημα και είμαι πάρα πολύ αισιόδοξος γιατί εμπιστεύομαι τον φίλο μου τον Αλέξη και αυτός με εμπιστεύεται και θα κάνουμε τα πάντα για να αποκτήσουν οι πολίτες μας ένα καλύτερο μέλλον». Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο να εμφανιστεί στο μέλλον κάποιος άλλος Γκρούεφσκι και τα πάρει όλα πίσω, ο Ζόραν Ζάεφ απαντά πως «όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται γιατί, όπως μέσα σε μία οικογένεια, οφείλουν να υπογραμμιστούν οι κίνδυνοι. Όμως, η διαδικασία στις χώρες μας είναι μη αναστρέψιμη. Δεν υπάρχει πιθανότητα κάποιος να αλλάξει [τη συμφωνία των Πρεσπών].

«Θέλω επίσης να σημειώσω ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε στο παρελθόν έχει προκαλέσει ζημιά και στις δύο χώρες. Ορισμένες φορές, πολιτικοί, λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων, λόγω εκλογών και για να διατηρηθούν στην εξουσία δημιούργησαν προβλήματα» πρόσθεσε ο Ζόραν Ζάεφ. Ο Ζόραν Ζάεφ για το περιεχόμενο της Συμφωνίας των Πρεσπών λέει ότι «εκείνο που γνωρίζω είναι πως εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι όλοι αποτελούμε μέρος αυτής της ιστορικής περιοχής της Μακεδονίας. Και αποδεχόμαστε τα επιχειρήματα και το γεγονός ότι εμείς θα είμαστε «Η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναγνωρίζουμε με κάθε λειτουργικό τρόπο ότι η ελληνική Μακεδονία είναι απολύτως διαχωρισμένη από τη χώρα μας, υποστηρίζουμε πλήρως τα υφιστάμενα σύνορα και αναγνωρίζουμε την ξεχωριστή μας κληρονομιά, την ξεχωριστή αρχαία ελληνική ιστορία της περιοχής».

Μάλιστα, αναρωτιέται ότι «έχοντας υπόψη μας τη δική μας αντιπολίτευση, για παράδειγμα, ασκεί κριτική πανομοιότυπα με την κριτική που ασκεί η αντιπολίτευση στην Ελλάδα. Ίδια κριτική. Είναι σαν δίδυμα αδέρφια. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι πως η δική μας αντιπολίτευση εύχεται να περάσει η Συμφωνία για να μας κάνει κριτική. Σέβομαι τον κ. Μητσοτάκη, όπως και κάθε Έλληνα πολιτικό. Γιατί να μην δώσει στη συμφωνία μία ευκαιρία υποστηρίζοντάς την;». Επίσης, υπογράμμισε «εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι όλοι αποτελούμε μέρος της ιστορικής περιοχής της Μακεδονίας. Και αποδεχόμαστε τα επιχειρήματα και το γεγονός ότι εμείς θα είμαστε η » Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναγνωρίζουμε με κάθε λειτουργικό τρόπο ότι η ελληνική Μακεδονία είναι απολύτως διαχωρισμένη από τη χώρα μας, αναγνωρίζουμε την ξεχωριστή της κληρονομιά, την ξεχωριστή αρχαία ελληνική ιστορία της περιοχής».

Για την ιθαγένεια «που σημαίνει υπηκοότητα» ο Σκοπιανός πρωθυπουργός σημειώνει ότι «θα αναφέρεται ως «Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας». Όσο για το θέμα της γλώσσας, που έχει γίνει αποδεκτή από τον ΟΗΕ με απόφαση του 1977, φυσικά ανήκει στην ομάδα των σλαβικών γλωσσών».

Ο κ. Ζάεφ κάνει ειδική αναφορά στον Αλέξη Τσίπρα και το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών λέγοντας ότι «Πιστεύω πολύ ότι το θάρρος που υπέδειξε ο φίλος μου Αλέξης μπορεί να επιδειχθεί μόνο από κάποιον που αγαπάει πραγματικά τη χώρα του. Γνωρίζω τι συμβαίνει στην Ελλάδα, το πολιτικό ρίσκο, όμως πιστεύω ότι η αγάπη για τη χώρα του θα αποβεί θετική και για τον ίδιο προσωπικά, για την κυβέρνηση, επίσης, για το φίλο μου τον Κοτζιά που δεν είναι πλέον υπουργός, αλλά στηρίζει πολύ θετικά τη συμφωνία. Γνωρίζω πως και οι δύο εργάζονται για να φέρουν ευημερία στους Έλληνες πολίτες και το ελληνικό έθνος» συμπληρώνει ο Ζόραν Ζάεφ.

Ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός ερωτάται και για το ενδεχόμενο ο ίδιος μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα να κερδίσουν το Νόμπελ Ειρήνης. «Όταν μας πρότειναν ως υποψηφίους για το Νόμπελ Ειρήνης έστειλα ένα μήνυμα στον Τσίπρα και του είπα πως είναι μεγάλη μας τιμή, μου απάντησε πως το μεγαλύτερο βραβείο για εμάς είναι η φιλία μας και το καλύτερο μέλλον για τις χώρες και τους πολίτες. Είμαι ευτυχής γιατί έχω έναν νέο φίλο, τον Αλέξη, και ελπίζω να καλλιεργήσουμε και στο μέλλον την προσωπική μας σχέση, να βρεθούμε εδώ ή στην Αθήνα, πάντα με την ελπίδα και την πεποίθηση ότι οι πολίτες μας, οι χώρες μας, θα γίνουν επίσης ειλικρινείς φίλοι».

(ΠΗΓΗ : https://www.anoixtoparathyro.gr/%CE%B6%CE%AC%CE%B5%CF%86-%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%B7-%CE%B2%CF%8C%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CE%B3%CE%BB/?fbclid=IwAR28oI54Urpe_WS23bgNUszhcNDGE9vBMkPN7dV3cWqfbuhIAnJc1wgzLBs   )

Ντόρα αδειάζει ΝΔ: Συμφωνώ με σύνθετη ονομασία και τον όρο Μακεδονία (βίντεο)

«Συμφωνώ με τη σύνθετη ονομασία που εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία» δήλωσε η βουλετής της Ν.Δ., Ντόρα Μπακογιάννη στο ΣΚΑΙ.

«Δεν έχω πει ποτέ κάτι διαφορετικό» ξεκαθάρισε η κ. Μπακογιάννη τη θέση της για το Σκοπιανό.

«Πάντα έλεγα «σύνθετη ονομασία erga omnes» με τον όρο Μακεδονία» επανέλαβε την πάγια θέση της για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

Επιπλέον είπε ότι τα Σκόπια είτε ως πΓΔΜ, είτε ως Βόρεια Μακεδονία θα γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ, διότι το ΝΑΤΟ δεν θα κάνει πίσω.

Κατηγόρησε τον ΥΠΕΞ για την κατάθεση εγγράφων στη Βουλή ότι δεν διάβασε σωστά τα έγγραφα στη Βουλή που έλεγαν τη θέση της, ενώ όπως ανέφερε έχει «όλα τα διαβαθμισμένα χαρτιά» της εποχής της για ιστορικούς λόγους.

(ΠΗΓΗ :  https://www.tribune.gr/politics/news/article/485128/ntora-adeiazei-nd-symfono-me-syntheti-onomasia-kai-ton-oro-makedonia-vinteo.html  )

Θέσεις του ΚΚΕ επί Χαρίλαου Φλωράκη για το Σκοπιανό , όταν το ΚΚΕ είχε θέσεις

Στην φωτό σε πρώτο πλάνο ο Χαρίλαος Φλωράκης πρόεδρος του ΚΚΕ. Αριστερά  σε δεύτερο πλάνο ο νυν πρόεδρος Δημ. Κουτσούμπας

Απόσπασμα από την βαρυσήμαντη συνέντευξη του Χ.Φλώράκη το 1998 κατάτην επίσκεψή του στην ΠΓΔΜ

….

– Πώς εκτιμάτε τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών σχετικά με το όνομα, σε μια στιγμή που η κατάσταση στην περιοχή γίνεται πολύ ανησυχητική για την ειρήνη και την ασφάλεια;

– Πιστεύω να το γνωρίζετε. Το ΚΚΕ ήταν το μοναδικό πολιτικό κόμμα, απ’ όλα τα πολιτικά κόμματα, που αντιτάχθηκε στο ζήτημα να μπαίνει το όνομα υπεράνω όλων. Επίσης το Κόμμα μας ήταν το μοναδικό κόμμα στην Ελλάδα που κατήγγειλε τα εθνικιστικά συλλαλητήρια και αρνήθηκε να πάρει μέρος. Το υπογραμμίζω αυτό, γιατί υπάρχουν αυταπάτες ότι και άλλα κόμματα, δήθεν αριστερά, είχαν από την αρχή ίδιες θέσεις με μας.

Εμείς είπαμε ευθύς εξαρχής ότι το κύριο δεν είναι το όνομα. Είναι βεβαίως ένα ζήτημα, που μπορεί να λυθεί, αλλά δεν είναι το κύριο. Τονίσαμε ότι και το πρόβλημα του ονόματος να μην υπήρχε, δε θα ξεμπερδεύαμε με τον εθνικισμό και από τις δυο πλευρές. Αυτοί π. χ. που λέγανε σε κάποιο συνέδριο στο Μοναστήρι ότι “το επόμενο συνέδριο θα το κάνουμε στη Θεσσαλονίκη”, θα σταματούσαν να λένε αυτές τις ανοησίες, αν το πρόβλημα του ονόματος δεν υπήρχε. Δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα του ονόματος το κύριο. Το όνομα απλώς διευκολύνει ορισμένους εθνικιστές να κάνουν την προπαγάνδα τους.

Για ποια Μακεδονία θα γίνεται λόγος

– Στην Ελλάδα, όμως, καλλιεργείται στην κοινή γνώμη η προπαγάνδα ότι είναι απαράδεκτο να φέρουμε το όνομα Μακεδονία.

– Υπάρχει τέτοια προπαγάνδα. Μακεδονία, όμως, δεν υπάρχει μονάχα εδώ. Αν π. χ. είχα γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη ή στην Κοζάνη ή στη Φλώρινα ή στις Σέρρες, εγώ, ο πατέρας μου, ο παππούς μου, και μεγάλωνα εκεί, δε θα μπορούσα μήπως να λέω ότι είμαι Μακεδόνας;

– Βεβαίως και θα μπορούσατε.

– Εσείς αν είχατε γεννηθεί σ’ αυτό το 39,5% της Γεωγραφικής Μακεδονίας που ανήκει στη χώρα σας, δε θα μπορείτε να έχετε το δικαίωμα να λέτε ότι είστε Μακεδόνισσα.

– Ασφαλώς. Γίνεται όμως λόγος για τη συνταγματική ονομασία του κράτους μας. Εμείς δεν αμφισβητούμε το δικαίωμα να λέγετε Μακεδόνας όποιος γεννήθηκε σ’ οποιοδήποτε μέρος στο γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας.

– Ακριβώς εδώ είναι που θέλει προσοχή. Να μην καταργούνται τα σύνορα. Εχετε κι εσείς Μακεδονία, έχουμε κι εμείς Μακεδονία και μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος. Το 50,5% της Γεωγραφικής Μακεδονίας είναι στην Ελλάδα. Εδώ είναι το 39,5%. Στη Βουλγαρία είναι το 9,5% και στην Αλβανία το 0,5%. Ετσι έγινε. Τη μοιράσανε τη Μακεδονία με τους Βαλκανικούς Πολέμους.

Να αντιπαλέψουμε από κοινού εθνικισμό και ιμπεριαλισμό

– Ποια είναι η θέση σας για την ύπαρξη του κράτους “Δημοκρατία της Μακεδονίας”;

– Εμείς μιλάμε για την ανάπτυξη των σχέσεων, οικονομικών, πολιτιστικών κ. ο. κ. σε ισότιμη βάση. Σας το είπα στην αρχή. Εμείς δε δίνουμε πρωταρχική σημασία στο ζήτημα της ονομασίας. Εμείς τι λέμε; Λέμε να βρεθεί λύση. Μας είπαν εδώ, ο ίδιος ο Πρόεδρος Γκλιγκόροφ, πως όταν λέτε “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, εννοείτε το συγκεκριμένο κράτος που ζείτε με τα συγκεκριμένα σημερινά του σύνορα. Είναι μια εξήγηση.

Ο Πρόεδρος επίσης επανέλαβε με κατηγορηματικό τρόπο ότι η χώρα σας σέβεται τα σύνορα της Ελλάδας κι ότι είναι ενάντια σε κάθε επέμβαση στα εσωτερικά κάθε άλλης χώρας. Ομως, έχετε κι εσείς τους εθνικιστές σας, έχουμε κι εμείς τους δικούς μας. Γι’ αυτό όλοι μαζί πρέπει να παλέψουμε ενάντια στον εθνικισμό. Μονάχα τους λαούς των δύο χωρών δε βοηθάνε οι εθνικιστές και εξυπηρετούν τους ιμπεριαλιστές, που εκμεταλλεύονται αυτά τα αισθήματα για να επιβάλουν τη δική τους πολιτική.

Για τους Σλαβομακεδόνες – Ελληνες πολίτες

– Ενα από τα προβλήματα που μπαίνουν εμπόδιο στην κοινή δράση είναι το πρόβλημα της Μακεδονικής Μειονότητας στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να αποφευχθεί αυτό το ζήτημα.

– Οταν μου είπαν ότι ζητάει συνέντευξη η “Νόβα Μακεντόνια” είπα στους συνεργάτες μου: “Να δείτε που θα με ρωτήσουν για τους Σλαβομακεδόνες στην Ελλάδα”. Προσέξτε! Τι θα πει μειονότητα; Η μειονότητα έχει ορισμένα χαρακτηριστικά…

– Ναι, αλλά…

– Σταθείτε μια στιγμή. Μη μου λέτε εμένα για τους Σλαβομακεδόνες. Εμείς πήγαμε στο εκτελεστικό απόσπασμα για τους Σλαβομακεδόνες, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματά τους. Εθνική μειονότητα σημαίνει ότι ανήκει σε κάποιο έθνος.

Δεύτερον: Η ύπαρξη εθνικής μειονότητας προϋποθέτει τη γεωγραφική της ενότητα. Σλαβομακεδόνες υπάρχουν στην Ελλάδα, κατά κύριο λόγο στη Φλώρινα, στην Καστοριά, αλλά υπάρχουν και στην περιοχή των Σερρών και της Εδεσσας.

Τρίτο: Εθνική μειονότητα σημαίνει οικονομική ενότητα.

Αυτά, για να έχουμε τον πλήρη ορισμό της εθνικής μειονότητας. Υπάρχουν βεβαίως και άλλα δεδομένα. Ζητήματα παραδόσεων, ηθών και εθίμων, πολιτισμού κλπ.

Ποια είναι η θέση του ΚΚΕ για τους Σλαβομακεδόνες Ελληνες πολίτες; Υποστηρίζουμε ότι οι Σλαβομακεδόνες που υπάρχουν στην Ελλάδα πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα που έχουν όλοι οι Ελληνες πολίτες. Να έχουν το δικαίωμα να μιλούν και να καλλιεργούν τη γλώσσα τους, τις παραδόσεις τους, τον πολιτισμό τους, τους χορούς και τα τραγούδια τους. Καμία διάκριση να μην υπάρχει. Αυτή μας η θέση πηγάζει απ’ όλη την ιστορία του ΚΚΕ. Παλέψαμε και παλεύουμε ενάντια σε όλες τις διακρίσεις.

Πέμπτη 7 Μάη 1998

(Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ

(ΠΗΓΗ : ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ.ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΣΥΝ  “Μια ιστορική επίσκεψη του Χ. Φλωράκη στα Σκόπια”

ΚΑΙ ΕΦΗΜ.ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3724598  )

Β.Ραφαηλίδης: » Μακεδονία είναι οι Μακεδόνες»

«Οι λαοί των Βαλκανίων»:

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την ιστορία των λαών της Βαλκανικής

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την ιστορία των λαών της Βαλκανικής, αν ήδη δεν έχει κατανοήσει την ιστορία των Μακεδόνων, του σπουδαιότερου λαού των Βαλκανίων. Άλλωστε, χωρίς τους Δωριείς Μακεδόνες είναι βέβαιο πως σήμερα δεν θα υπήρχε ίχνος ελληνικού πολιτισμού στη γεωγραφική περιοχή που λέγεται Ελλάδα. Διότι ο ελληνικός πολιτισμός, αφού έκανε το γύρο του τότε γνωστού κόσμου με τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επέστρεψε στην κοιτίδα του όχι ακριβώς ως ελληνικός, δηλαδή ιωνικός, αλλά ως ελληνιστικός.

Ήδη η γραμματολογική διαφορά ανάμεσα στις καταλήξεις -ικός (ελληνικός) και -ιστικός (ελληνιστικός) δηλώνει από μόνη της τη σημαντική διαφοροποίηση που υπέστη ο ελληνικός πολιτισμός της κλασικής περιόδου, αυτός δηλαδή που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο απ’ το ένα από τα τέσσερα ελληνικά φύλα, τους Ίωνες της Μικράς Ασίας και τους ομοφύλους τους της Αττικής. Αν, λοιπόν, ο ελληνικός πολιτισμός διά των Μακεδόνων «περιόδευσε» τουλάχιστον στο μισό του τότε γνωστού κόσμου και επηρέασε ένα μεγάλο πλήθος λαών πολύ απομακρυσμένων απ’ τη Μακεδονία, είναι φυσικό να επηρέασε ακόμα περισσότερο λαούς βαρβαρικούς, εγκαταστημένους κοντά στη Μακεδονία.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, ελληνιστικό είναι κάτι που έχει καταγωγική σχέση με την Ελλάδα, το άμεσα εξαρτώμενο απ’ την Ελλάδα, χωρίς την οποία δεν θα ήταν δυνατό να υπάρξει. Που, όμως, δεν είναι ευθέως εξαρτημένο απ’ την Ελλάδα, δεν είναι, θα λέγαμε, πρωτογενώς ελληνικό.

Η σχέση ημών των Νεοελλήνων με το (αρχαίο) ελληνικό ήθος και τον (αρχαίο) ελληνικό πολιτισμό δεν είναι ευθέως ελληνική, είναι ελληνιστική. Όχι μόνο γιατί ο ελληνικός πολιτισμός επέστρεψε στην κοιτίδα του (παραλλαγμένος) διά του χριστιανισμού, που δεν είναι τυπικά ελληνική αλλά ανατολίτικη πολιτιστική παράμετρος, αλλά και διότι ο χρόνος και οι αλλαγές που αυτός συνεπάγεται μας απομάκρυναν κατ’ ανάγκην απ’ την αρχική έννοια Έλλην.

Ο σημερινός νεοελληνικός πολιτισμός, λοιπόν, είναι ελληνιστικός με μια έννοια πολλαπλή: Εξαιτίας μιας θρησκείας που εισήχθη στην Ελλάδα και τροποποίησε τα ήθη και την ηθική της, εξαιτίας μιας γλώσσας που δεν είναι η (αρχική) ελληνική, αλλά μια απλοποιημένη παραλλαγή της, αυτή που δημιούργησαν οι Αλεξανδρινοί γραμματοδιδάσκαλοι με τρόπον τέτοιο, που να γίνεται εύκολα κατανοητή και από βαρβάρους, και κυρίως εξαιτίας της δυναμικής της ιστορίας, που συνεχώς τροποποιεί τις κοινωνικές παραμέτρους και τα πολιτιστικά δεδομένα.

Άλλωστε, κανένας απόγονος δεν είναι κατ’ ανάγκην όμοιος με τον πρόγονο. Ο γιος ενός έξυπνου και πολιτισμένου πατέρα μπορεί κάλλιστα να είναι και βλαξ και απολίτιστος. Γιατί, λοιπόν, να μη συμβαίνει το ίδιο και με τους λαούς, όπου τα πράγματα είναι απ’ τη φύση τους ακόμα πιο χαοτικά και ακατάστατα, ακόμα πιο τυχαία απ’ όσο στη μείξη των χρωμοσωμάτων; Πάλι καλά, να λες, που διατηρούμε κάποια ελληνιστικά ίχνη, πράγμα που το οφείλουμε στους Μακεδόνες. Που σήμερα είναι το ένα πέμπτο του συνόλου των Ελλήνων. Και τούτο χάρη στους πρόσφυγες που αποτελούν το 45% του σημερινού πληθυσμού της Μακεδονίας. Πράγμα που σημαίνει πως χωρίς τους Έλληνες που ήρθαν απ’ τη Μικρά Ασία και τον Πόντο ανάμεσα στο 1910 και 1925 (σύνολο 1.221.849 ψυχές) ιδέα δεν έχω αν η Μακεδονία θα ήταν δυνατό να είναι σήμερα ελληνική. Είπαμε, τις εθνότητες και συνεπώς τα στηριγμένα σ’ αυτές εθνικά αλλά και πολυεθνικά κράτη τα δημιουργούν οι άνθρωποι και όχι τα εδάφη.

Ας δούμε, λοιπόν, τους Μακεδόνες από πιο κοντά. Το αξίζουν και με το παραπάνω. Και οπωσδήποτε παραπάνω απ’ ότι θα το άξιζαν, ας πούμε οι Πελοποννήσιοι, οι μόνιμοι δυνάστες των υπολοίπων Ελλήνων απ’ το 1830 που υπάρχει νεοελληνικό κράτος και μέχρι σήμερα αδιαλείπτως. Άλλωστε, το είπαμε ήδη, η ιστορία των λαών της Βαλκανικής χωρίς τους Μακεδόνες δεν θα είχε το νόημα που έχει σήμερα. Από δω, και συγκεκριμένα από την πόλη του Φιλίππου, τη Φιλιππούπολη, ξεκινάει εκείνη η τρομερή χριστιανική αίρεση των βογόμιλων, που για πέντε αιώνες θα φέρει τα πάνω κάτω στη Βαλκανική κυρίως αλλά και σ’ ολόκληρη τη βυζαντινή επικράτεια. Μιλήσαμε ήδη για τους βογόμιλους και το ρόλο τους στον κάρα πολύ ιδιόρρυθμο εξισλαμισμό, κυρίως των κατοίκων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Αλλά και των Ελλήνων της νότιας Μακεδονίας, των Βαλαάδων (ή Βαλαλάδων), που τους χαρακτηρίζουν ελληνόφωνους Τούρκους, ενώ είναι μάλλον εξισλαμισθέντες Έλληνες, μερικοί μόνο απ’ τις πολλές χιλιάδες εξισλαμισθέντων Ελλήνων, που μόνο η ελληνική μωρία θα ήταν δυνατό να τους χαρίσει στους Τούρκους, για μόνο το λόγο πως εξισλαμίστηκαν.

Τα πρώτα έγκυρα ντοκουμέντα για την ιστορία των Μακεδόνων χρονολογούνται από τον 7ο π.Χ. αιώνα, τότε που ο πρώτος Μακεδόνας βασιλιάς, ο Περδίκκας Α’, ιδρύει το κράτος των Μακεδόνων υποτάσσοντας τους Παίονες, τους Βοττιαίους, τους Ηδώνες, τους Εορδαίους, τους Ιλλυριούς και πάρα πολλούς άλλους μικρότερους προμακεδονικούς, ας τους πούμε έτσι, λαούς, που θα αφομοιωθούν με τους Μακεδόνες για να δώσουν το πρώτο υπολογίσιμο εθνολογικό κράμα σε μια περιοχή που δε σταμάτησε ποτέ να αναμειγνύει τις πάμπολλες λαότητες που έζησαν στο πλούσιο έδαφος της.

Όμως, η κυρίως ιστορική περίοδος των Μακεδόνων αρχίζει τον 4ο π.Χ. αιώνα με τον βασιλιά Αλέξανδρο Α’ τον Φιλέλληνα (498-454 π.Χ.). Πολύ απασχόλησε τους ιστορικούς ο χαρακτηρισμός Φιλέλλην. Αλλά μπέρδεψε μόνο όσους αντιλαμβάνονται την ιστορία σαν μια διαδοχή υιών καταγομένων από τον ίδιο πατέρα, και όχι σαν μια διαδοχή πολιτισμών. Το γεγονός πως οι Μακεδόνες είναι Δωριείς, δε σημαίνει απολύτως τίποτα από πολιτιστικής απόψεως. Σε σχέση με τους πρωτοπόρους Ίωνες, οι Δωριείς Μακεδόνες, όπως και όλοι οι Δωριείς, εκπολιτίζονται πάρα πολύ πιο αργά. Όχι μόνο γιατί τους χωρίζουν χίλια χρόνια από την λεγάμενη «κάθοδο των Αχαιών» και των Ιώνων που κατεβαίνουν σχεδόν μαζί με τους Αιολείς και τους Αχαιούς απ’ το Βορρά, αλλά και διότι βρίσκονται αρκετά μακριά απ’ το λίκνο του ελληνικού πολιτισμού, την Ιωνία (τα παράλια της Μικράς Ασίας) καθώς και απ’ την απέναντι Αττική, που κατοικείται από Ίωνες.

Άλλωστε, πολλοί Αθηναίοι, με προεξάρχοντα τον φανατικό αντιμακεδόνα Δημοσθένη, δεν αναγνωρίζουν τους Μακεδόνες σαν Έλληνες. Όχι γιατί δεν είναι Έλληνες εκ καταγωγής (οι αρχαίοι Έλληνες μισούν θανάσιμα την καταγωγική αιματολογία και θα έσκαγαν στα γέλια αν μας άκουγαν να αιματολογούμε εθνολογικά) αλλά διότι δεν είναι ακόμα τόσο πολιτισμένοι, όσο οι νότιοι Έλληνες.

Ας μη μας διαφεύγει πως για τους αρχαίους Έλληνες, Έλληνες είναι οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες. Για τους Νεοέλληνες όμως, κυρίως Έλληνες είναι, πρώτον αυτοί που δεν υπήρξαν ποτέ κομμουνιστές ή φιλοκομμουνιστές, δεύτερον αυτοί που παν συχνά στην εκκλησία, τρίτον αυτοί που αγαπούν τα στρατιωτικά θούρια, τέταρτον αυτοί που αγαπούν τους εκ στρατιωτικών δικτάτορες, πέμπτον αυτοί που έχουν κουμπάρο βουλευτή, έκτον αυτοί που κλέβουν συχνά το δημόσιο ταμείο, έβδομον αυτοί που φωνάζουν «ζήτω η Ελλάς» τρεις φορές την ημέρα, όγδοον αυτοί που δεν κοιμούνται όταν ακούν τους ρήτορες κατά τις δυο εθνικές επετείους, ένατον αυτοί που έχουν πιστοποιητικό από τον αιματολόγο που βεβαιώνει πως το αίμα τους είναι γνησίως ελληνικό, και δέκατον και τελευταίον αυτοί που πιστεύουν πως το «όνομά μας είναι η ψυχή μας» τη στιγμή που όλοι μας ξέρουμε πως το καλό κρασί δεν το κάνει η ετικέτα, αλλά τ’ αμπέλι.


Η Μακεδονία επί Φιλίππου Β’ του Μακεδόνος

Όπως και νάναι, οι εξ αίματος Έλληνες Μακεδόνες (άντε, να σας κάνουμε το χατίρι, εσάς τους αιμοβόρους, που αν δε δείτε αίματα δεν ηρεμείτε) ολοκληρώνουν τον σταδιακό (πολιτιστικό) εξελληνισμό τους κατά τον 4ο αιώνα π.Χ.. Επί Περδίκκα Β’ (438-413) και επί Αρχελάου (413-399) αρχίζει πλέον να μη γίνεται διάκριση, από πολιτιστικής απόψεως, ανάμεσα στους βόρειους και τους νότιους Έλληνες. Πάντως, ο εξαιρετικά φιλόδοξος Φίλιππος Β’ (359-336), αφού τσαλαπάτησε όλους τους μνηστήρες του θρόνου, κατέβηκε κατά κάτω και υπέταξε στην εξουσία του όλους τους νότιους Έλληνες. Για να τους ενώσει, λεν οι εθνοκάπηλοι. Τρίχες. Απλώς τους κατάχτησε, έτσι απλά και καθαρά, αδιαφορώντας πλήρως για το αν είναι αδέρφια ή ξαδέρφια ή ό,τι άλλο εν πάση περιπτώσει. Καινούργια εδάφη για την επικράτειά του ήθελε ο άνθρωπος, και τα πήρε. Και στρατιώτες για την εκστρατεία του κατά των Περσών που ετοίμαζε. Και τους πήρε (ο γιος του Αλέξανδρος).

Κι έτσι αρχίζουν από τότε τα διλήμματα: Να πάρεις το μέρος των βορείων ή των νοτίων; Σκέτος αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος μοιάζει το πράγμα. Πάντως εγώ, αν και βόρειος (Μακεδών) παίρνω σταθερά το μέρος των νοτίων Ιώνων, γιατί αυτοί είναι οι δημιουργοί του ελληνικού πολιτισμού της κλασικής περιόδου. Πάντως, ο γιος του Φίλιππου Β’, Αλέξανδρος, ο επονομασθείς ορθότατα Μέγας (356-323), δίνει μια γερή σπρωξιά στον ελληνικό πολιτισμό (των Ιώνων, το ξαναλέω) και τον μετατρέπει σε ελληνιστικό.

Όμως, το 148 π.Χ., μόνο 175 χρόνια μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, όλα καταρρέουν και η Μακεδονία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία. Το 395 μ.Χ., με το χωρισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε Δυτική (Ρώμη) και Ανατολική (Βυζάντιο), μετά από 543 χρόνια ρωμαϊκής κυριαρχίας που αφήνει ανεξίτηλα ίχνη, η Μακεδονία περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ανατολικού αυτοκράτορα Αρκάδιου, και σύντομα γίνεται το σημαντικότερο τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει λαμπρές ημέρες δόξης ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα. Την Κωνσταντινούπολη, να εξηγούμαστε. Γιατί η Θεσσαλονίκη ως συμπρωτεύουσα δίπλα στην πρωτεύουσα Αθήνα είναι μια συμπρωτεύουσα της πλάκας, όπως ακριβώς και η πρωτεύουσα (πόλη) της Ελλάδας, που σίγουρα είναι δευτερεύουσα κοντά στην πάντα όμορφη και πάντα «θηλυκιά» Θεσσαλονίκη.

Η Μακεδονία ανήκει στο θέμα (βυζαντινή διοικητική περιφέρεια) του Ιλλυρικού μαζί με την Ιλλυρία και την Δακία (αντιστοιχεί προς τη σημερινή Ρουμανία αλλά περιλαμβάνει και τμήμα της νότιας Ρωσίας). Οι Βυζαντινοί όπως και οι Ρωμαίοι, απ’ την Ιλλυρία (παράλια της σημερινής Αλβανίας και Γιουγκοσλαβίας) πηδούν κατ’ ευθείαν στη Δακία και δεν κάνουν λόγο για τη μεσολαβούσα Μοισία (σημερινή Βουλγαρία αλλά και μέρος της Σερβίας προς τα Σκόπια) που ορθότατα την αντιμετωπίζουν ως Μακεδονία τώρα πλέον.

Ήδη πριν απ’ την εμφάνιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην περιοχή του κατοπινού θέματος του Ιλλυρικού έχουν εγκατασταθεί από πολύ παλιά και Γότθοι (αρχαίοι Γερμανοί, ας τους πούμε έτσι), αλλά και θύννοι (Μογγόλοι) τον 5ο και τον 6ο αιώνα, και Άβαροι (πάλι Μογγόλοι) τον 6ο και τον 7ο αιώνα. Όλοι αυτοί θ’ αφήσουν τα χνάρια τους στην περιοχή. Όλοι αυτοί θα ανακατωθούν με τους Σλάβους, που τον 6ο αιώνα ολοκληρώνουν την μακραίωνη διείσδυσή τους στην περιοχή όπου γυροφέρνουν ως νομάδες από πολύ νωρίτερα, για να συναποτελέσουν τελικά όλοι μαζί τους νοτιότερους απ’ τους Νότιους Σλάβους. Που κατά ένα σημαντικό ποσοστό, εκτός από Σλάβοι είναι Γερμανοί και Μογγόλοι. Και Έλληνες. Και Βλάχοι. Και Αλβανοί. Στα Βαλκάνια είναι αδύνατο να ξεχωρίσουν οι εθνότητες και οι πολιτισμοί. Το μόνο ενοποιητικό εθνολογικό δεδομένο των βαλκανικών λαών είναι η ορθοδοξία.

Τον 7ο αιώνα εμφανίζονται στην περιοχή και οι Βούλγαροι και τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερο. Επί ενάμιση αιώνα οι δυναμικοί Βούλγαροι θα κάνουν τα πάντα άνω κάτω στη περιοχή του Ιλλυρικού και μέχρι την Κωνσταντινούπολη. Μέχρι που να γνωρίσουν την πρώτη τους σοβαρή ήττα από τον Λέοντα Ε’ τον Αρμένιο (είναι πράγματι Αρμένιος) το 814.

Το 891 αρχίζουν οι επιδρομές των Αράβων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Το 911 οι πανίσχυροι αυτή την εποχή Άραβες μπαίνουν στη Θεσσαλονίκη και τη ρημάζουν. Ακολουθούν οι εισβολές των Πετσενέγων (Μογγόλοι κι αυτοί) των Κουμάνων (Μογγόλοι κι αυτοί), των Φράγκων και των Νορμανδών (Βίκινγκς). Στο μεταξύ, τον 8ο αιώνα έχουν ήδη προωθηθεί και έχουν ήδη εγκατασταθεί στη Μακεδονία οι Βλάχοι, δηλαδή η εθνολογική πανσπερμία των εκλατινισθέντων επαγγελματιών στρατιωτών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι εγκαταστημένοι κάποτε ως φρουροί στα σύνορα της αυτοκρατορίας. Τώρα που δεν έχουν να φυλάξουν τίποτα, αρχίζουν να περιφέρονται δώθε κείθε για να φτιάξουν τελικά κράτος στη Ρουμανία μαζί με τους αρχαίους Λάκες, ενώ άλλες ομάδες Βλάχων προωθούνται απ’ τη Μακεδονία στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία.

Από το βιβλίο του Βασίλη Ραφαηλίδη «Οι λαοί των Βαλκανίων»

(ΠΗΓΗ : https://www.anoixtoparathyro.gr/%ce%b2-%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b1%ce%b7%ce%bb%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5/   )

Η συμφωνία είναι θετική

Η συμφωνία είναι θετική, δήλωσε ο βουλευτής Α’ Αθηνών με το Ποτάμι και αντιπρόεδρος της Βουλής Σπύρος Λυκούδης στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων “Πρακτορείο 104,9 FM”, εκτιμώντας πως η στάση αυτή, όπως εκφράστηκε και από τον επικεφαλής του κόμματος Σταύρο Θεοδωράκη, σε αντίθεση με τη θέση που διατύπωσε η Φώφη Γεννηματά, έχει δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας για την προοπτική του Κινήματος Αλλαγής.

“Η συμφωνία είναι σε θετική κατεύθυνση, σε μεγάλο βαθμό καλύπτει τους προσανατολισμούς, που είχε η ελληνική πλευρά –και κάποτε στο σύνολό του ο πολιτικός κόσμος. Δυστυχώς τώρα δεν συνέπραξε σε μια κοινή εθνική γραμμή αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα”, είπε ο κ. Λυκούδης, διευκρινίζοντας σε σχέση με τη διαφωνία εντός του Κινήματος Αλλαγής ότι ο ίδιος δεν έβλεπε με μεγάλη αισιοδοξία τη μακροημέρευση του χώρου “και πριν από την ιστορία του ονοματολογικού”.

“Ο χώρος συγκροτήθηκε και άρχισε να λειτουργεί με βάση προδιαγραφές που ήταν έξω από την αντίληψη τη δική μου για το πώς πρέπει ένας σχηματισμός να λειτουργεί. Προβλήματα λειτουργικά, φυσιογνωμίας, πολιτικής συνεννόησης υπήρξαν από την αρχή και εμπόδιζαν από την αρχή την ομαλή προοπτική του σχήματος. Ήλθε και η σαφής διαφορά που υπήρξε και επί του ονοματολογικού και όλα αυτά έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα που είναι αβέβαιο το πώς μπορεί να προχωρήσει το πράγμα”, είπε.

Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της συμφωνίας των Πρεσπών, ο βουλευτής εξέφρασε την άποψη πως “έχει και 2-3 μικρά ή μεγάλα -ανάλογα πώς το βλέπει καθένας- αγκάθια, τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν ζητήματα για το μέλλον, είναι το ζήτημα της ιθαγένειας και το ζήτημα της γλώσσας, τα οποία θα έπρεπε να είχαν προσεχθεί περισσότερο”.

Αναφέρομαι σε αυτά τα ζητήματα, ότι δεν τα υποστηρίξαμε καλά, αλλά από εκεί και πέρα δεν παύω να υποστηρίζω ότι σε γενικές γραμμές αυτή η συμφωνία είναι σε θετική κατεύθυνση. Προφανώς τα ζητήματα είναι δύσκολα, προφανώς το πρόβλημα θέλει πολλή συζήτηση, έχουμε μήνες ακόμη για να το δούμε, ενδεχομένως να μπορέσουμε να παρέμβουμε”, είπε εκτιμώντας πως “έχουμε πάρα πολλά στάδια μέχρι να έλθει η Βουλή να κυρώσει τη συμφωνία”.

Αναφερόμενος στις αντιδράσεις εντός της κοινωνίας για τη συμφωνία σημείωσε: “Πιστεύω ότι όποιος περιφρονήσει το λαϊκό αίσθημα κάνει λάθος και όποιος αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις του κόσμου με έναν τρόπο αδιάφορο επίσης θα κάνει πάρα πολύ κακό συνολικά σε όλη την υπόθεση και στο πολιτικό κλίμα. Είναι προφανές ότι μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης αντιδρά και αντιδρά κυρίως με βάση την προσβολή που αισθάνεται ότι έχουν υποστεί τα εθνικά του αισθήματα”.

Επισήμανε, δε, πως “είναι άλλο πράγμα ο πολιτικός κόσμος, οι πολιτικές δυνάμεις να δημιουργούν κλίμα διχασμού, αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο” και πρόσθεσε ότι όσα ακούστηκαν στη Βουλή, “οι κατηγορίες απάτριδες, εθνομειοδότες από τη μια μεριά και πατριδοκάπηλοι από την άλλη, ήταν ένα κλίμα εξαιρετικά ζοφερό, το οποίο δημιουργεί ανάλογους διχασμούς και στην κοινωνία”.

Σχετικά με την υπερψήφιση από το Ποτάμι της πρότασης δυσπιστίας στην κυβέρνηση, ο κ. Λυκούδης εξήγησε: “Εμείς ψηφίσαμε κι εγώ ψήφισα υπέρ της πρότασης δυσπιστίας, επειδή διαφωνώ με τη συνολική πολιτική της κυβέρνησης. Η πρόταση δυσπιστίας αυτό το νόημα έχει με βάση το Σύνταγμα. Κατατίθεται από ένα πολιτικό κόμμα αμφισβητώντας την πολιτική της κυβέρνησης στο σύνολό της. Δεν κατατίθεται για επιμέρους ζητήματα. Επειδή λοιπόν η δική μας στάση είναι αντίθετη με τον τρόπο που πολιτικά λειτουργεί η κυβέρνηση ψηφίσαμε υπέρ της πρότασης δυσπιστίας, δεν δώσαμε δηλαδή ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Αυτό είναι ανεξάρτητο από το πώς ο καθένας βλέπει την ιστορία του ονοματολογικού ή κάποιο άλλο ζήτημα”.

Ερωτηθείς εάν ο ίδιος προτίθεται να υπερψηφίσει την συμφωνία με την ΠΓΔΜ όταν έλθει στη Βουλή, ανέφερε: “Δεν υπάρχει ψηφοφορία επικύρωσης. Θα έλθει μετά από 10 μήνες […] Μια σειρά ζητήματα δεν ξέρω αν θα έχουν λυθεί στο μεταξύ. Για να έλθει η συμφωνία στη Βουλή να κυρωθεί πρέπει να υπάρξει κύρωση από τη Βουλή των Σκοπίων, δημοψήφισμα, έγκριση από τον πρόεδρο, εξέλιξη σε σχέση με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μία σειρά από ζητήματα που θα φέρουν τη συμφωνία για κύρωση στη Βουλή μετά από πολλούς μήνες”.

*Τη συνέντευξη πήραν η Σοφία Παπαδούλου και ο Κώστας Παπαδάκης

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/268386/-I-sumfonia-einai-thetiki  )

 

Κυβερνητικές πηγές: Παίρνουμε πίσω το «Μακεδονία» και την ιστορία μας – Τα κέρδη της συμφωνίας

«Με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και τη συμφωνία με την ΠΓΔΜ, η Ελλάδα παίρνει πίσω την ιστορία της, την ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας, την οποία είχαν καπηλευτεί παλαιότερες κυβερνήσεις της γείτονος», σημειώνουν πηγές της κυβέρνησης αποτιμώντας την συμφωνία που επιτεύχθηκε σήμερα.

Υπογραμμίζουν ότι η ελληνική κυβέρνηση καταφέρνει να επιλύσει ένα πρόβλημα που ταλάνιζε την ελληνική διπλωματία – αλλά και την ελληνική κοινωνία – για  πάνω από 25 χρόνια. Παράλληλα, προωθεί τη σταθερότητα και συνεργασία σε μία εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο για την περιοχή, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ως ευρωπαϊκό πυλώνα ειρήνης, ασφάλειας και ανάπτυξης στα Βαλκάνια.

Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι ενδεχόμενη παραπομπή της λύσης σε μελλοντική συγκυρία:

  • θα οδηγούσε σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση της χώρας (η οποία πέρυσι πέρασε σφοδρή κρίση) με επιπτώσεις στην ασφάλεια και της δικής μας χώρας
  • θα ενίσχυε των ρόλο τρίτων δυνάμεων στα βόρεια σύνορά μας
  • θα αποδυνάμωνε τις προοδευτικές δυνάμεις στην εν λόγω χώρα, που επιθυμούν λύση, ανοίγοντας το δρόμο εκ νέου για εθνικιστικές δυνάμεις της γείτονος που καπηλεύονται την ιστορία της Ελλάδας.

Ωστόσο, σημειώνουν, «η συμφωνία που πέτυχε η κυβέρνηση, δεν λύνει μόνο οριστικά και αμετάκλητα το πρόβλημα της ονομασίας, διασφαλίζοντας διπλωματικό κεφάλαιο για άλλα μείζονα εκκρεμή ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά το λύνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, υπηρετώντας στο έπακρο την εθνική γραμμή και διασφαλίζοντας ρητά και επίσημα πλέον τις θέσεις της χώρας».

Τα κέρδη από τη συμφωνία

Ειδικότερα, οι πηγές της ελληνικής κυβέρνησης εξηγούν αναλυτικά ποια είναι τα κέρδη από τη συμφωνία:

  1. Η συμφωνία ανταποκρίνεται απόλυτα στην εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση erga omnes, που διατηρεί η χώρα εδώ και 20 χρόνια.
  2. Η αποδοχή της χρήσης erga omnes αποτελεί μεγάλη διπλωματική επιτυχία για την Ελλάδα, δεδομένου ότι στο παρελθόν, αυτό δεν είχε γίνει αποδεκτό, ούτε ως βάση συζήτησης. Αυτό σημαίνει ότι οι γείτονές μας, όχι μόνο θα χρησιμοποιούν το συμφωνηθέν όνομα στις διεθνείς τους σχέσεις, στους διεθνείς οργανισμούς, στα διεθνή fora και στα διεθνή έγγραφα, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας.
  3. Το όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», που θα αναγνωρίζεται στη χώρα μας ως «Severna Makedonja» βάζει τέλος στον αλυτρωτισμό που ενείχε η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», το οποίο αποτελούσε τη συνταγματική ονομασία της γείτονος και με το οποίο είχε ήδη αναγνωριστεί από περισσότερα από 140 κράτη σε διμερές επίπεδο, μεταξύ των οποίων τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα.
  4. Η κυβέρνηση ωστόσο πέτυχε όχι μόνο την αποδοχή του erga omnes, αλλά και την υποχρέωση της γείτονος να προχωρήσει άμεσα σε συνταγματική αναθεώρηση.
  5. Η συνταγματική αναθεώρηση αποτελεί τεράστια νίκη της Ελλάδας, δεδομένου ότι δεν περιλαμβανόταν στην εθνική γραμμή, όπως αυτή διαμορφώθηκε τα τελευταία 20 χρόνια και ακολουθήθηκε από όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά αποτέλεσε κόκκινη γραμμή της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και ότι ουδέποτε στο παρελθόν έχει συμφωνήσει χώρα σε αλλαγή του συντάγματός της βάσει διεθνούς συμφωνίας.
  6. Η συμφωνία προβλέπει πως η Ελλάδα θα προχωρήσει σε κύρωση, μόνο αφού ολοκληρωθεί η συνταγματική αναθεώρηση στη γειτονική χώρα. Η μεν πρόσκληση στο ΝΑΤΟ και το άνοιγμα κεφαλαίων της ΕΕ θα πραγματοποιηθούν με την κύρωση από το κοινοβούλιο της πΓΔΜ της σύμβασης, η ένταξή της και στους δυο οργανισμούς θα γίνει όμως μετά τη συνταγματική αναθεώρηση, καθώς στην πρόσκληση θα προβλέπεται ρητά πως είναι άκυρη εάν δεν πληρωθεί ο όρος της αναθεώρησης.
  7. Με τη συμφωνία αυτή παίρνουμε πίσω την ιστορία μας, τα σύμβολα και την παράδοσή μας αφού στη συμφωνία η γειτονική χώρα αποδέχεται ρητά το διαχωρισμό μεταξύ των ελλήνων μακεδόνων, του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού τους, τη γλώσσα τους και την περιοχή στην οποία διαβιούν από τη μία, και του λαού της εν λόγω χώρας με τη δική του ιστορία, γλωσσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά από την άλλη (βλ. άρθρο 7 παρακάτω).
  8. Το όνομα θα εγγραφεί στο σύνταγμα της πΓΔΜ με την απαραίτητη αναθεώρηση. Παράλληλα, οι πάνω από 140 χώρες που αναγνωρίζουν σήμερα την εν λόγω χώρα με τον όρο Μακεδονία, θα την αναγνωρίζουν εφεξής ως Βόρεια Μακεδονία.
  9. Το όνομα διαχωρίζει απόλυτα την εν λόγω χώρα από την ελληνική Μακεδονία και τις τρεις περιφέρειές της (Ανατολική, Κεντρική, Δυτική).
  10. Το τέλος του αλυτρωτισμού επιβεβαιώνεται με τον πλέον επίσημο τρόπο, καθώς παρέχονται εγγυήσεις με τον πλέον ρητό και κατηγορηματικό τρόπο ως προς την εξάλειψη, πρόληψη και καταστολή πάσης φύσεως αλυτρωτικής ρητορικής και ενεργειών, είτε προέρχονται από δημόσιους, είτε από ιδιωτικούς φορείς.
  11. Εξασφαλίσθηκε η απαλειφή όλων των αλυτρωτικών αναφορών από το σύνταγμα της γείτονος. Για παράδειγμα, α) αντικαθιστούν το άρθρο για τη στήριξη της ομογένειάς τους, με πιστή αντιγραφή του αντίστοιχου κεφαλαίου στο ελληνικό σύνταγμα. Στο πλαίσιο αυτό αφαιρούνται οι αναφορές σε προστασία «μακεδονικών μειονοτήτων»’ σε γειτονικές χώρες β) αντικαθίσταται το άρθρο για την προστασία των συνόρων απαλείφοντας οποιεσδήποτε προβληματικές αναφορές, γ) αφαιρούνται οποιεσδήποτε ακόμα και έμμεσες ιστορικές αναφορές σε αλυτρωτικές βλέψεις στο προοίμιο του συντάγματος.
  12. Η συμφωνία προβλέπει πως η ιθαγένεια/υπηκοότητα στην Βόρεια Μακεδονία θα είναι Macedonian/citizen of the Republic of North Macedonia. Ο ανωτέρω ενιαίος όρος αντικαθιστά το σκέτο «Macedonian» που αναγράφεται σήμερα στα ταξιδιωτικά έγγραφα, άρα αποτελεί σαφή βελτίωση. Η Ελλάδα θα αναγνωρίζει την ιθαγένεια/υπηκοότητα ως «πολίτες της Severna Makedonja».Σημειώνεται ότι είναι διαφορετικός ο όρος «ιθαγένεια/υπηκοότητα» (nationality) από τον όρο εθνότητα (ethnicity). Συνεπώς, η συμφωνία δεν αναγνωρίζει εθνότητα/έθνος, αλλά το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των πολιτών της γείτονος. Mε το άρθρο 7 της συμφωνίας κατοχυρώνεται ότι οι πολίτες μας έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν να προσδιορίζουν τους γείτονές μας με όποιο όρο χρησιμοποιούν. (βλ. άρθρο 7 παρακάτω).
  13. Οι γείτονές μας ήδη έχουν αλλάξει το όνομα του αεροδρομίου τους, του αυτοκινητοδρόμου τους και του σταδίου τους. Θα υπάρξει είτε ανταλλαγή αγαλμάτων με τον δήμο της Θεσσαλονίκης, ή σε περίπτωση που η ανταλλαγή δεν γίνει, η συμφωνία προβλέπει πως η γειτονική χώρα θα τοποθετήσει πλακέτες σε αγάλματα και μνημεία, ώστε να καθίσταται σαφές ότι αποτελούν σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού (π.χ ο ιππέας στην πλατεία των Σκοπίων,  θα έχει επιγραφή πως αναφέρεται στην ελληνιστική περίοδο και θα σημειώνεται ότι συμβολίζει τη φιλία Ελλάδας – πΓΔΜ).
  14. Παρά το γεγονός ότι η γλώσσα «Macedonian language» είχε αναγνωριστεί από την  Ελλάδα στο πλαίσιο του ΟΗΕ ήδη από το 1977, στη συμφωνία εμπεριέχεται η πρόσθετη σαφής διατύπωση ότι ανήκει στην οικογένεια των Νότιων Σλαβικών γλωσσών, καθώς και η ρητή καταγραφή ότι η γλώσσα αυτή διαχωρίζεται από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική-μακεδονική γλωσσική κληρονομιά.
  15. Όλοι οι επιθετικοί προσδιορισμοί κρατικών και ευρύτερα δημοσίων, οργάνων καθώς και ομογενειακών/πολιτιστικών οργανώσεων που χρηματοδοτούνται από το κράτος, θα καθορίζονται με τον όρο «της Βόρειας Μακεδονίας», με ταυτόχρονη κατάργηση του προσδιορισμού «της Μακεδονίας».
  16. Καθιερώνεται ομάδα εργασίας ειδικών η οποία από το 2019 και μέσα σε 3 χρόνια θα πρέπει να διευθετήσει θέματα εμπορικών σημάτων.

 

Το διεθνές περιβάλλον

Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν και ποιο ήταν το διεθνές περιβάλλον εντός του οποίου ξεκίνησε η διαπραγμάτευση.

Συγκεκριμένα, τονίζουν πως η κυβέρνηση ξεκίνησε τη διαπραγμάτευση σε ένα διεθνές status quo στο οποίο ο όρος «Μακεδονία» ήδη περιλαμβανόταν στο όνομα της γείτονος όπως αυτό χρησιμοποιούνταν στους διεθνείς οργανισμούς και σε όλα τα διεθνή fora, όπως προέκυπτε εξάλλου και από τη δεσμευτική ενδιάμεση συμφωνία του 1995, σύμφωνα με την οποία η ονομασία της γείτονος ήταν Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Πέραν τούτου πάνω από 140 κράτη (της Κίνας, της Ρωσίας και των Η.Π.Α συμπεριλαμβανομένων) αναγνώριζαν την πΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα, δηλαδή Δημοκρατία της Μακεδονίας, τους δε πολίτες της πΓΔΜ ως Μακεδόνες.

Το Διεθνές Δικαστήριο του Ο.Η.Ε, το 2011 είχε εκδώσει μία απόφαση με δυσμενείς πτυχές για την Ελλάδα,  ως προς τις ενέργειες που οδήγησαν στην μη αποστολή πρόσκλησης στην πΓΔΜ για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

«Αυτό το διεθνές περιβάλλον ήταν δυσμενέστερο από αυτό που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν προηγούμενες κυβερνήσεις στις όποιες απόπειρες διαπραγμάτευσης», υπογραμμίζουν.

Το άρθρο 7 της συμφωνίας

  1. Τα Μέρη αναγνωρίζουν ότι η εκατέρωθεν αντίληψή τους ως προς τους όρους «Μακεδονία» και «μακεδονικός/Μακεδόνας» αναφέρεται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και πολιτιστική κληρονομιά.
  2. Αναφορικά με το Πρώτο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται όχι μόνο η περιοχή και ο πληθυσμός της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους, αλλά και τα χαρακτηριστικά τους, καθώς και ο ελληνικός πολιτισμός, η ιστορία, η κουλτούρα και η κληρονομιά αυτής της περιοχής από την αρχαιότητα έως σήμερα.
  3. Αναφορικά με το Δεύτερο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 7(2).
  4. Το Δεύτερο Μέρος  σημειώνει ότι η επίσημη γλώσσα του, η μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών. Τα Μέρη σημειώνουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους.
  5. Τίποτα στην παρούσα συμφωνία δεν αποσκοπεί στο να υποτιμήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ή να τροποποιήσει ή να επηρεάσει τη χρήση από τους πολίτες εκάστου Μέρους.

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/266128/Kubernitikes-piges-Pairnoume-piso-to-Makedonia-kai-tin-istoria-mas—Ta-kerdi-tis-sumfonias  )

Page 1 of 2
1 2