Τα επτά μεγάλα ψέματα για την επταετή Χούντα

“Ναι, αλλά δεν κλέψανε. Ναι, αλλά έφτιαξε δρόμους. Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”: Το News 24/7 απαντά με στοιχεία στα ψέματα που επαναλαμβάνουν κάθε χρόνο οι αμετανόητοι νοσταλγοί της μαύρης επταετίας

Για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας η 21η Απριλίου είναι η επέτειος μίας από τις πιο μαύρες στιγμές στην ιστορία της χώρας. Οι αμετανόητοι νοσταλγοί της χουντικής επταετίας όμως κάθε χρόνο τέτοια ημέρα βρίσκουν την ευκαιρία να επαναλάβουν μία ύπουλη προπαγάνδα με σκοπό τη λήθη και την παραχάραξη της ιστορίας, μέσω του “ναι μεν, αλλά”.

Αν και κανονικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο γιατί μία δικτατορία είναι απεχθές πράγμα, οι μύθοι που κάποιοι προσπαθούν με επιμέλεια να χτίσουν και τα ψέματα που επαναλαμβάνουν με τη γκεμπελική προσδοκία “πες, πες, κάτι θα μείνει”, δε βλάπτει να θυμόμαστε τα στοιχεία που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς των νοσταλγών της Χούντας.

Ψέμα πρώτο: “Ναι, αλλά δεν κλέψανε”

Ουδέν αναληθέστερον τούτου.

Και από που να ξεκινήσει κανείς. Από το περιβόητο “Τάμα του Έθνους”; Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι ο επικεφαλής της Χούντας Γεώργιος Παπαδόπουλος αποφάσισε να υλοποιήσει ένα σχέδιο των μελών της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης (που είχε πραγματοποιηθεί στο Άργος το 1829) για ανέγερση ναού του Σωτήρος. Οι δικτάτορες εξήγγειλαν ότι θα κτίσουν στα Τουρκοβούνια ένα μεγαλοπρεπή ναό, που θα γινόταν “το τρίτο αρχιτεκτονικό οικοδόμημα των Αθηνών μετά τον κλασικό Παρθενώνα και τον βυζαντινό Λυκαβηττό”.

Ο ναός δεν κτίστηκε ποτέ, αλλά συνέβη ένα θαύμα: Γέμισαν οι τσέπες των χουντικών!

Άρχισαν να μαζεύουν χρήματα από εισφορές κρατικών φορέων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, από τον κρατικό προϋπολογισμό και με δάνεια. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 453,3 εκατομμύρια δραχμές. Στην ανώτατη επιτροπή για το “τάμα του Έθνους” πρόεδρος ήταν ο Παπαδόπουλος και μέλη Παττακός, Μακαρέζος και ο χουντικός αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος.

Επτά χρόνια το μεγαλόπνοο έργο έμενε στη θεωρία και ο κόσμος παρά τη φίμωση των ΜΜΕ βοούσε για το μεγάλο φαγοπότι. Τελικά λόγω των ενδοχουντικών συγκρούσεων, στις αρχές του 1974 έγινε απολογισμός (διότι ο Ιωαννίδης προφανώς και γνώριζε πολύ καλά τα πεπραγμένα του Παπαδόπουλου και όχι βέβαια επειδή εκείνος ήταν άμεμπτος). Στο ειδικό Ταμείο είχαν μείνει μόνο 47,3 εκατομμύρια δραχμές: 406 εκατομμύρια είχαν κάνει φτερά. Φυσικά κανείς δεν τιμωρήθηκε.

Τι να πρωτοθυμηθεί αλήθεια κανείς; Το περίφημο σκάνδαλο με τα σάπια κρέατα του Μπαλόπουλου;

Ο στρατιωτικός Μιχάλης Μπαλόπουλος ήταν υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας αρμόδιος για θέματα εμπορίου το 1972- 1973. Το 1975 καταδικάστηκε για εισαγωγή ακατάλληλων για την υγεία κρεάτων από την Αργεντινή, σε συνεργασία με μεγαλέμπορους της Ροδεσίας. Μάλιστα ο Παττακός είχε εκδώσει διαταγή απαγόρευσης διάθεσης ντόπιου κρέατος για να απορροφηθούν τα εισαγόμενα του Μπαλόπουλου, τα οποία είχαν αρχίσει να σαπίζουν και να βρωμάνε. Στο σκάνδαλο εμπλεκόταν και ο αδελφός του Γεωργίου Παπαδόπουλου, Χαράλαμπος. Μάλιστα ο Μπαλόπουλος ήταν τόσο διαβόητος που είχε μείνει ο όρος “μπαλόσημο” για τις μίζες που εισέπραττε. Έγινε δε σύνθημα στα γήπεδα: Εάν κάποιος ποδοσφαιριστής δεν απέδιδε στο παιχνίδι, η κερκίδα δεν τον φώναζε “παλτό” όπως σήμερα, αλλά “βόδι Αργεντινής” ή “κρέας του Μπαλόπουλου”.

Είχαν βέβαια ξεκινήσει το φαγοπότι με το καλημέρα.

Μία από τις πρώτες αποφάσεις της Χούντας αφορούσε την αύξηση του μισθού του πρωθυπουργού από 23.600 σε 45.000 δραχμές και των υπουργών από 22.400 δραχμές σε 35.000 δραχμές. Θέσπισαν μάλιστα και “εκτός έδρας” της τάξως των 1.000 και 850 δραχμών αντιστοίχως και μετά άρχισαν τις περιοδείες…

Δε τους έφτανε όμως αυτό, ήθελαν και τσάμπα σπίτια. Το 1970 θεσμοθετήθηκε η παροχή κατοικίας για αξιωματικούς που είχαν διαδραματίσει εξέχοντα ρόλο στο πραξικόπημα.

Διήγαγαν φυσικά βίο σκανδαλωδώς πολυτελή. Τα έλεγαν οι ίδιες οι γυναίκες τους. Είναι χαρακτηριστικές οι διηγήσεις της Ντέλλας Ρουφογάλη και της Δέσποινας Παπαδοπούλου για ντόλτσε βίτα στο Παρίσι, τουαλέτες, “πεσκέσια” από όσους ήθελαν μέσω των γυναικών τους να κολακέψουν τους δικτάτορες, φρέσκα ψάρια, χαβιάρι και καβούρια να καταφθάνουν ως δώρα στο σπίτι.

Ψέμα δεύτερο: “Ναι, αλλά η οικονομία πήγαινε καλά”

Η Χούντα προσπάθησε να κρατήσει χαμηλά τον εξωτερικό δανεισμό, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να υπερτετραπλασιαστεί ο εσωτερικός δανεισμός με την έκδοση ομολόγων και με δημιουργική δημοσιονομική λογιστική.

Οι εργοληπτικές εταιρείες, που αναλάμβαναν κρατικά έργα (και στις οποίες φρόντιζε πάντα να “τρουπώσει” ο γαμπρός του Παττακού) έπαιρναν δάνεια από τράπεζες του εξωτερικού με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου. Έτσι ο δανεισμός άλλαζε χαρακτήρα και το χρέος χαρακτηριζόταν εσωτερικό. Παρέμενε όμως βαρύς πέλεκυς πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων.

Λαδάς και Ρουφογάλης μοίραζαν θαλασσοδάνεια σε “ημέτερους” και επιβάρυναν τις κρατικές τράπεζες. Το περιοδικό “Ταχυδρόμος” είχε αποκαλύψει το 1974, στην αρχή της Μεταπολίτευσης, έγγραφα του Ρουφογάλη, που ανέφεραν χαριστικά και επισφαλή δάνεια: Στα χορηγηθέντα καταγραφόταν ποσό μεγαλύτερο του 1,5 δισεκατομμυρίου δραχμών και στα υπό έγκριση ποσό μεγαλύτερου του 1,6 δισεκατομμυρίου δραχμών.

Σε κάθε περίπτωση το δημόσιο χρέος υπερδιπλασιάστηκε επι Χούντας. Από 37,8 δισεκατομμύρια δραχμές το 1967 έφτασε τα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973. Το εμπορικό έλλειμμα πενταπλασιάστηκε. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν κατά 25%. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών οκταπλασιάστηκε.

Όσο για την υποτιθέμενη μείωση της ανεργίας αυτή “επετεύχθη” χάρη στο γεγονός ότι μετανάστευσαν500.000 Έλληνες: Όταν φεύγουν οι άνεργοι από τη χώρα προφανώς και υπάρχουν λιγότεροι άνεργοι…

Με δυο λόγια όπως είχε πει ο κάθε άλλο παρά κομμουνιστής Ξενοφών Ζολώτας “η οικονομική πολιτική της δικτατορίας ήταν πολιτική οικονομικής μεγεθύνσεως και όχι οικονομικής αναπτύξεως”. Και είδαμε ποιοι επωφελήθηκαν από την οικονομική μεγέθυνση.

Η Χούντα των Συνταγματαρχών έβαλε τη χώρα στον "πάγο"
Η Χούντα των Συνταγματαρχών έβαλε τη χώρα στον “πάγο”  ΕΥΡΩΚΙΝΗΣΗ

Ψέμα τρίτο: “Επί Χούντας έφαγε ο κόσμος ψωμάκι”

Τη χουντική νύφη πλήρωναν βέβαια οι φορολογούμενοι πολίτες. Οι δικτάτορες μείωναν κατά τρόπο εξωφρενικό τους φόρους των επιχειρήσεων στην υγεία του φορολογούμενου κορόιδου: Το 1971 οι φοροπαλλαγές των 464 μεγαλύτερων επιχειρήσεων ήταν τριπλάσιες από τους φόρους που είχαν καταβάλει! Κάποιοι έφαγαν όχι απλώς ψωμάκι, αλλά παντεσπάνι- πάντως δεν ήταν ο κοσμάκης που επωφελήθηκε από το επταετές φαγοπότι.

Τα νοικοκυριά σήκωναν το βάρος του 91% των φορολογικών εσόδων. Το55% των φορολογικών εσόδων του κράτους προερχόταν από έμμεσους φόρους, που πάντοτε πλήττουν τους ασθενέστερους, και το 36% από την φορολόγηση των νοικοκυριών. Ντόπιοι και ξένοι μεγαλοκαρχαρίες όχι μόνο έμεναν ανέγγιχτοι, αλλά οι πραξικοπηματίες τους έκαναν όλα τα χατίρια, αφού άλλωστε μαζί λυμαίνονταν τη χώρα.

Επί Χούντας ο πληθωρισμός κάλπαζε. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε 15,3% από το 1972 στο 1973 και κατά 37,8% την επόμενη χρονιά, και μάλιστα στα είδη πρώτης ανάγκης και την υγεία. Και αυτό ενώ τη δεκαετία του 1960 η Ελλάδα είχε το μικρότερο πληθωρισμό από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν κατά 4%. Το υποτιθέμενο “οικονομικό θαύμα της Χούντας” δεν ήταν παρά μία προπαγάνδα.

Ψέμα τέταρτο: “Ναι, αλλά έφτιαξαν δρόμους”

Και δρόμους να έφτιαχναν οι δικτάτορες, θα αναιρούσε αυτό τα βασανιστήρια, τις εκτελέσεις, την τρομοκρατία, τον γύψο στο λαιμό του ελληνικού λαού; Η απάντηση για όποιον θέλει να λέγεται όχι μόνο δημοκράτης, αλλά απλά άνθρωπος, είναι αυτονόητη. Για να δούμε όμως τι δρόμους έφτιαξαν και πως.

Όλα τα αυταρχικά καθεστώτα φροντίζουν να κάνουν και μερικά έργα, για να δείξουν ένα υποτιθέμενο κοινωνικό πρόσωπο και επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν έχουν τη στήριξη του λαού. Καμία φορά όμως οι δρόμοι δε φτιάχνονται καθόλου, αλλά κάποιοι πλουτίζουν ως εκ θαύματος- θα είχαν προσευχηθεί στον προαναφερόμενο ναό του Σωτήρος που δεν κατασκευάστηκε ποτέ φαίνεται…

Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι η περίπτωση της Εγνατίας, που φυσικά δεν κατασκευάστηκε επί Χουντας. Αυτό δεν εμπόδισε κάποιους να βγάλουν λεφτά όμως.

Ο Αμερικανός “ενδιάμεσος” Ρόμπερτ Μακντόναλντ πήρε αμέσως τη δουλειά χωρίς καμία μελέτη και μπορεί να μην έφτιαξε την Εγνατία, έφτιαξε όμως την τύχη του τσεπώνοντας 4,5 εκατομμύρια ως αμοιβή και περίπου 33 εκατομμύρια δραχμές σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έναντι των εξόδων του.

Συνήθως αυτό το ψέμα περί δρόμων, πάει πακέτο με το “χάρισαν τα χρέη στους αγρότες” και “αύξησαν τις κοινωνικές δαπάνες”.

Πράγματι η Δικατορία τον πρώτο χρόνο διέγραψε χρέη των αγροτών γιατί όπως είπαμε τα ολοκληρωτικά καθεστώτα πάντα προβαίνουν σε κινήσεις με στόχο να αποκτήσουν το λαϊκό έρεισμα που δεν έχουν ή/και να περιορίσουν τις αντιδράσεις εναντίον τους. Κατάφεραν όμως πέραν όλων των άλλων να διαλύσουν και την αγροτική παραγωγή, να μειώσουν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα, με αποτέλεσμα οι αγρότες να μεταναστεύουν και έτσι η Ελλάδα να μειώσει τις εξαγωγές και να αυξήσει τις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων.

Επίσης πράγματι τον πρώτο χρόνο η Χούντα αύξησε τις κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Και μετά άρχισε να τις μειώνει χρόνο με το χρόνο, έτσι όταν κατάρρευσε αυτό το τραγικό ανέκδοτο το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών επί του ΑΕΠ είχε πέσει στα επίπεδα του 1965.

Ψέμα πέμπτο: “Ναι, αλλά δεν έκαναν ρουσφέτια”

Συχνά οι ξεδιάντροποι υπερασπιστές της Χούντας, καταγγέλλουν την οικογενειοκρατία, που επί Δικτατορίας δεν υπήρχε, διότι μπορεί να ήταν λίγο φασίστες βρε αδερφέ, αλλά ήταν έντιμοι.

Ας δούμε πόσο έντιμοι ήταν και πόσο δεν βόλευαν τους δικούς τους.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος διόρισε τον έναν αδελφό του Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο στρατιωτικό ακόλουθο, γενικό γραμματέα του υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακό Διοικητή Αττικής αλλά και Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, και τον άλλο αδελφό του Χαράλαμπο Παπαδόπουλο γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Ο Παττακός ήταν πάλι καλός πεθερός, αφού φρόντισε να αναλάβει ο γαμπρός του Ανδρέας Μεϊντάσης τεχνικά έργα στο δήμο Αθηναίων (όπως το υπόγειο γκαράζ στην Κλαυθμώνος) και μελέτες αξιοποίησης δημοτικών ακινήτων λαμβάνοντας… “ευτελή” ποσά της τάξως του ενός εκατομμυρίου και εκατό χιλιάδων δραχμών!

Νικόλαος Μακαρέζος πάλι διόρισε τον κουνιάδο του Αλέξανδρο Ματθαίου υπουργό Γεωργίας και υπουργό Βορείου Ελλάδος. Ο Ιωάννης Λαδάς διόριζε συγγενείς του στην ΑΣΔΕΝ και το υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών.

Ψέμα έκτο: “Ναι, αλλά ήταν πατριώτες”

Πως γίνεται την πατρίδα πάντα να την προδίδουν αυτοί που δηλώνουν με στόμφο τον υποτιθέμενο πατριωτισμό τους;

Προδοσία της πατρίδας είναι εξαρχής η κατάλυση της Δημοκρατίας, οι φυλακίσεις, εκτελέσεις και βασανισμοί Ελλήνων, η αφαίμαξη του δημόσιου ταμείου προς ίδιον όφελος. Αλλά οι πραξικοπηματίες δεν σταμάτησαν εκεί.

Παπαδόπουλος και Ιωαννίδης όχι μόνο διέλυσαν τον ελληνικό στρατό, αλλά -ως αποδεδειγμένα πράκτορες της CIA και πιόνια του Κίσινγκερ- πρόδωσαν την Κύπρο, δίνοντας με το ανόητο πραξικόπημα την αφορμή στην Τουρκία να εισβάλλει στο νησί.

Παρέδωσαν μια χώρα κυριολεκτικά στα συντρίμμια και θυσίασαν τις ζωές χιλιάδων Ελληνοκυπρίων στις προσταγές των ξένων, εξυπηρετώντας τη συνωμοσία κατά του Ελληνισμού. Πέτυχαν αυτό που έγκαιρα είχε προβλέψει, από το 1968, ο Ευάγγελος Αβέρωφ ότι δηλαδή, «δυστυχώς το καθεστώς των συνταγματαρχών θα καταρρεύσει επί των ερειπίων και του αίματος του Ελληνισμού!»

Οι συνταγματάρχες με «αριστοτεχνικό» τρόπο εκτέλεσαν το σχέδιο των Αμερικανών οι οποίοι ήδη από το 1964 μιλούσαν για διχοτόμηση της Κύπρου. Μαζί με τον Γρίβα και την ΕΟΚΑ Β΄ (που χρηματοδοτούνταν από τη CIA) συνωμότησαν για την ανατροπή του Μακάριου με το επιχείρημα περί “κομμουνιστικού κινδύνου”. Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να κάνουν το χατίρι της CIA, που τόσο άλλωστε τους είχε στηρίξει. Μάλιστα η Χούντα φέρεται να ενημέρωσε απευθείας την Τουρκία πως «όσο είναι ο Γρίβας στο νησί δεν θα χυθεί τουρκικό αίμα». Κατά τον ανταποκριτή του BBC, Λέσλι Φίσερ ο Γρίβας ως αρχηγός της ΕΟΚΑ –Β είχε σταλεί με σκοπό τη δημιουργία ταραχών ώστε να επέμβουν οι συνταγματάρχες και να «αποκαταστήσουν την τάξη». Έτσι και έγινε. Μόνο που αυτό προκάλεσε την τραγωδία.

Πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα της Χούντας, στις 20 Ιουλίου 1974, οι Τούρκοι μπαίνουν στην Κύπρο, αποβιβάζοντας 30.000 στρατιώτες.

Κατά το δεύτερο Αττίλα και ενώ η Δικτατορία είχε καταρρεύσει υπό το βάρος της προδοσίας της Κύπρου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής διαπίστωσε ότι οι πραξικοπηματίες είχαν αφήσει την Ελλάδα παντελώς γυμνή από στρατιωτικής απόψεως και ανέτοιμη για εμπλοκή με την Τουρκία.

Όπως του εξήγησαν οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων, ετοιμοκίνητο στην Κρήτη δεν ήταν παρά μόνο ένα σμήνος πολεμικών αεροσκαφών. Για να φτάσουν στην Κύπρο θα έπρεπε να φορτώνουν μόνο δύο αντί για τέσσερις βόμβες. Ακόμη και εάν δεν αναχαιτίζονταν και πετύχαιναν τους στόχους τους, δε θα μπορούσαν να επιστρέψουν στη βάση τους. Τα Φάντομ δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν γιατί δεν είχε ολοκληρωθεί η εκπαίδευση του προσωπικού τους. Τα Μιράζ και τα Κορσέρ δεν είχαν ακόμη φτάσει. Το ΝΑΤΟ και η Μεγάλη Βρετανία ένιπταν τας χείρας τους. Οι πραξικοπηματίες είχαν παραδώσει την Κύπρο και την Ελλάδα χωρίς καμία σκέψη.

Ψέμα έβδομο: “Ναι, αλλά αν δεν μιλούσες, δε σε πείραζε κανείς, μόνο τους κομμουνιστές κυνηγούσαν”

Πόσο αναξιοπρεπής πρέπει να είναι κανείς για να μένει ευχαριστημένος που δεν τον πειράζει ένας δικτάτορας επειδή δεν τολμάει να διαφωνήσει; Πόσο απάνθρωπος μπορεί να είναι για να μην τον πειράζει να διώκονται και να δολοφονούνται άνθρωποι επειδή έχουν διαφορετική πολιτική ιδεολογία από εκείνον;

Πέρα από αυτά τα ερωτήματα με αυτονόητες ελπίζουμε απαντήσεις, η Χούντα δίωξε και βασάνισε απηνώς τους αριστερούς, αλλά όχι μόνο.

Τη νύχτα της 21ης Απριλίου μία από τις πρώτες κινήσεις των πραξικοπηματιών ήταν να συλλάβουν το σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου της χώρας, δεξιούς και κεντρώους. Και δε δίστασαν να συλλάβουν και να βασανίσουν δημοκράτες που κάθε άλλο παρά κομμουνιστές ήταν. Αντιστάθηκαν όμως στη Χούντα και το πλήρωσαν.

Ο Τάσος Μήνης είχε φέρει σε πολύ δυσκολη θέση τη Χουντα ως αξιωματικός και ήρωας του Ελ Αλαμέιν. Αυτό δε τον γλύτωσε φυσικά από τα βασανιστήρια. Αυτός ο πραγματικός πατριώτης δεν άνοιξε το στόμα του στη φυλακή, αλλά μιλήσε στη δίκη, καταπέλτης κατά των προδοτών της πατρίδας και της Δημοκρατίας:

“Ως αξιωματικός ορκίστηκα να τηρώ το Σύνταγμα. Και το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος λέει ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Θεώρησα σωστό να τηρήσω τον όρκο μου”.

Ο Σπύρος Μουστακλής είχε αγωνιστεί στην Εθνική Αντίσταση με την οργάνωση ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ του καθόλου κομμουνιστή Ναπολέοντα Ζέρβα, με την οποία και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες. Το 1948-49 ως αξιωματικός πεζικού συμμετείχε σε μάχες εμφυλιου πολέμου, ενώ το 1952-53 πολέμησε στην Κορέα. Παρασημοφορήθηκε πολλές φορές για τη δράση του. Συνελήφθη για τη συμμετοχή του στο Κίνημα του Ναυτικού, βασανίστηκε και έμεινε ανάπηρος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Αριστεροί και μη, όσοι αντιστάθηκαν στη Χούντα υπέστησαν φρικαλέα βασανιστήρια. Το News 24/7 δημοσίευσε πέρυσι ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο: Την καταγραφή των βασανιστηριών που υπέστη στο κολαστήριο της ΕΑΤ- ΕΣΑ ο παιδίατρος Στέφανος Παντελάκης.

“Ενώ με έβριζαν με τις χυδαιότερες εκφράσεις και με κορόιδευαν μου έβγαλαν το σακάκι, με ξάπλωσαν ανάσκελα στο μπάγκο, μου κατέβασαν παντελόνι και σώβρακο, με έδεσαν σφιχτά πόδια χέρια σώμα με ένα σφικτό σχοινί και μου έβαλαν μια πετσέτα στο στόμα για να μην βλέπω. Τώρα όλοι γελούσαν, έλεγαν πώς είμαι πούστης ξεφτιλισμένος και ξεκολιάρης. […] Μου είπανε ότι είχα άλλα 5 λεπτά για να μιλήσω πριν αρχίσει η περιποίηση. Και επειδή δεν μιλούσα άρχισα ξαφνικά να αισθάνομαι ένα αιχμηρό αντικείμενο να γδέρνει το κάτω μέρος της κοιλιάς. Και σε λίγο με ένα παράγγελμα που έδωσε κάποιος μπήκε το μηχάνημα μπρος και άρχισαν να αισθάνομαι κάτι τρομακτικούς πόνους. Νόμιζα ότι μου ξέσχισαν το κρέας, τιναζόμουν ολόκληρος. Αυτό όλο και γινόταν πιο δυνατό, το πήγαιναν σε όλο το υπογάστριο και τα γεννητικά όργανα. Ούρλιαζα από τους πόνους. Νόμιζα ότι μου έκοβαν τα γεννητικά μου όργανα”.

“Επειδή φώναζα μου δίνανε κτύπους στο κεφάλι και προσπαθούσαν να μου κρατήσουν το στόμα μου κλειστό εγώ όμως εσπαρταρούσα με τέτοια δύναμη που το αριστερό μου χέρι λύθηκε από το σχοινί και προσπαθούσα να αμυνθώ. Τότε το έπιασαν και με μοχλό την πλάτη του πάγκου το πίεζαν λυσσασμένοι, νόμιζα ότι θα το σπάσουν, παρ’ όλα αυτά το χειρότερο ήταν κάθε φορά που το αιχμηρό αντικείμενο περιφερόταν στην κοιλιά μου”.

Αυτή ήταν η Χούντα, που κάποιοι τολμούν να προσπαθούν να ξεπλύνουν.

(ΠΗΓΗ : http://www.news247.gr/politiki/ta-epta-megala-psemata-gia-tin-eptaeti-choynta.6604596.html?utm_source=News247_HP&utm_medium=main_topStories&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos2)

Συμβουλές Γιακουμάτου κατά Σταμάτη: Θα έλεγα σε μερικούς μεγάλους παρλαπίπες να σιωπούν στα εθνικά θέματα

Αποστάσεις από τις χθεσινές δηλώσεις του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Σταμάτη, ο οποίος δήλωσε ότι πιστεύει περισσότερο τον Ερντογάν παρά τον Αλέξη Τσίπρα, πήρε ο Γεράσιμος Γιακουμάτος.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών 90,1 ο Γεράσιμος Γιακουμάτος έκανε λόγο για παρλαπίπες και νοσοκόμους που μιλάνε την ώρα που οι αξιωματικοί σιωπούν.

«Για τα εθνικά θέματα θα έλεγα σε μερικούς που είναι μεγάλοι παρλαπίπες ότι χρειάζεται σιωπή, η σιωπή είναι χρυσός για τα εθνικά θέματα. Και εγώ έχω πολλά να πω, αλλά τώρα σηκώθηκαν και μιλάνε οι νοσοκόμοι και οι  τραυματιοφορείς του στρατού και οι αξιωματικοί δε μιλάνε. Εγώ ήμουνα συνταγματάρχης στον ελληνικό στρατό και δεν πρέπει να μιλήσω, μου απαγορεύεται να μιλήσω δεν μπορώ για εθνικά θέματα να μιλάω δημόσια. Αυτά είναι τα εν οίκω μη εν δήμω», ανέφερε χαρακτηριστικά.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ http://www.topontiki.gr/article/263492/symvoyles-giakoymatoy-kata-stamati-tha-elega-se-merikoys-megaloys-parlapipes-na#.WqUSEw_PYuM.facebook)

Έξι μεγάλα έργα 49 εκατ. ευρώ στη Δυτική Ελλάδα

Η οδική σύνδεση Πύργου – Καλού Νερού, η σύνδεση του Λιμένα Αιγίου με τον αυτοκινητόδρομο της Ολυμπίας Οδού, τα σημαντικότερα έργα που εντάθηκαν στο Πρόγραμμα Δημοσιών Επενδύσεων και στο ΕΣΠΑ
Adtech Ad

Σημαντικά έργα συνολικού προϋπολογισμού 49.080.000 ευρώ για την ασφάλεια και την άρση της επικινδυνότητας κύριων οδικών αξόνων, αλλά και την υλοποίηση σημαντικών οδικών αξόνων «ανάπτυξης», που αφορούν και τις τρεις περιφερειακές ενότητες της Δυτικής Ελλάδας, εντάχθηκαν στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Όπως επίσης και ένα καθοριστικό έργο για την οδική σύνδεση Πύργου – Καλού Νερού (θα χρηματοδοτηθεί από ΕΣΠΑ) , που είχε εξαιρεθεί από το τμήμα της Ολυμπίας Οδού και δεν έχει συμπεριληφθεί στην εργολαβία της Πατρών-Πύργου.

Τα παραπάνω έργα εντάχθηκαν με απόφαση του αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Αλέξη Χαρίτση και την θετική εισήγηση του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρήστου Σπίρτζη και του Γενικού Γραμματέα Υποδομών Γιώργου Δέδε.

«Πρόκειται για έργα που η περιοχή μας διεκδικούσε εδώ και καιρό. Για μια ακόμη φορά η σωστή προετοιμασία και η εποικοδομητική συνεργασία απέδωσαν. Με στοχευμένες παρεμβάσεις και στρατηγικό σχεδιασμό πετυχαίνουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για έργα που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδας. Συνεχίζουμε την προσπάθεια προκειμένου το όραμά μας για την αναπτυξιακή πορεία της Περιφέρειάς μας να εκπληρωθεί», τόνισε ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας.

Πρόκειται για τα έργα:

«ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ – ΒΕΛΤΙΩΣΗ – ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΔΟΥ  ΑΝΤΙΡΡΙΟ – ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ –ΑΓΡΙΝΙΟ – ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ – ΜΕΝΙΔΙ (τμήμα ΚΕΦΑΛΟΒΡΥΣΟ  – ΚΟΥΒΑΡΑΣ)’»  Προϋπολογισμού 5.000.000 €.

Το έργο αφορά στη συντήρηση – βελτίωση και αποκατάσταση των φθορών του οδικού τμήματος ‘’Κεφαλόβρυσο – Αγρίνιο – Κουβαράς’’ της Ε.Ο. ‘’Αντίρριο-Μεσολόγγι-Αγρίνιο-Αμφιλοχία-Μενίδι’’, μήκους περίπου 45 χλμ., για την ασφαλή και ομαλή διέλευση των χρηστών της οδού.

«ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΤΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ  Ε.Ο. 33 ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ» Προϋπολογισμού 3.500.000 €.

Το έργο αφορά στη στοιχειώδη συντήρηση και βελτίωση του Εθνικού Οδικού Δικτύου, της Ε.Ο. 33, αρμοδιότητας Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος, για την αποκατάσταση Κατολισθητικών Φαινομένων που παρουσιάζονται στο οδικό δίκτυο, ώστε αυτό να ευρίσκεται σε καλή και ασφαλή κατάσταση.

«ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗΣ ΟΔΟΥ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΗΝΕΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΗΛΕΙΑΣ» Προϋπολογισμού 5.000.000 €.

Το μήκος της οδού είναι 13.206,80μ. Η αρχή της οδού βρίσκεται στον οικισμό της Γλύφας, στη διασταύρωση προς Λυγιά και προς παραλία Γλύφας . O άξονας της οδού κινείται ανατολικά και στο βόρειο όριο του δάσους των θινών του Βαρθολομιού χρησιμοποιώντας το υφιστάμενο δίκτυο όπου είναι δυνατόν και κατασκευάζοντας και νέα αδιάνοικτα τμήματα.  Διέρχεται μεταξύ του σταδίου του Βαρθολομιού και του δάσους , και βελτιώνοντας το υφιστάμενο δίκτυο. Στη χθ 11+000 προβλέπεται η κατασκευή νέου τεχνικού ανοίγματος 32μ για την γεφύρωση του  Πηνειού ποταμού στην περιοχή Μπούκα Γαστούνης. Η οδός καταλήγει στη διασταύρωση προς την παραλία Παλαιοχωρίου όπου και συνδέεται με το υπό μελέτη τμήμα της παραλιακής οδού του Δήμου Αμαλιάδας.

«ΟΔΟΠΟΙΙΑ ΟΔΟΥ ΠΟΓΩΝΙΑ – ΠΛΑΓΙΑ»

Προϋπολογισμού 6.320.000 €.

Αφορά σε έργο οδοποιίας της ΠΕ Αιτ/νιας που βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Ακτίου Βόνιτσας.

«ΣΥΝΔΕΣΗ ΛΙΜΕΝΑ ΑΙΓΙΟΥ ΜΕ Ν.Ε.Ο. ΠΑΤΡΩΝ – ΑΘΗΝΩΝ» Προϋπολογισμού 6.450.000 €.

Η μελέτη του έργου αφορά εργασίες κατασκευής οδού, νέας χάραξης, συνολικού μήκους 1557,07 μ., με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση. Η οδός έχει σαν αφετηρία τον κόμβο εισόδου-εξόδου του Νέου Λιμένα, διέρχεται Δυτικά – Νότια του Β.Κ., της Μαρίνας και των παλαιών σφαγείων, στη συνέχεια κινείται Νότια του ποταμού Μεγανίτη,  διασχίζει τον οικισμό Νέου Κόσμου και στη συνέχεια κινούμενη στα βόρεια του οικισμού καταλήγει στον προβλεπόμενο από την ΠΑΘΕ κυκλικό κόμβο.

«Αποκατάσταση οδού Περίστα-Κλεπά του Δήμου Ναυπακτίας», Προϋπολογισμού 310.000 ευρώ , λόγω κατολισθήσεων που προκλήθηκαν.

20.000.000 ευρώ για τον δρόμο Πύργος-Καλό Νερό

Ένα έργο πνοής για την Ηλεία που εισέρχεται στον δρόμο της υλοποίησης μετά την ένταξή του σε πρόγραμμα του ΕΣΠΑ. Ο Δρόμος Πύργου – Καλό Νερό , προϋπολογισμού 20.000.000 ευρώ , συνολικού μήκους 52 χιλιομέτρων, αποτελεί την συνέχεια της οδού Πατρών-Πύργου, καθώς το έργο δεν είχε συμπεριληφθεί στην συγκεκριμένη εργολαβία και είχε εξαιρεθεί από το έργο της Ολυμπίας Οδού.

(ΠΗΓΗ : http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/eksi-megala-erga-49-ekat-eyrw-sth-dytikh-ellada.5008932.html)

Τα μεγάλα αδιέξοδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής

Η επιρροή που ασκεί η Εκκλησία δεν αφήνει αδιάφορο κανέναν, ακόμα και αυτούς που έχουν επιλύσει τα υπαρξιακά τους ζητήματα με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που προσφέρει η… Θεία Χάρις. Στην προκειμένη περίπτωση η ζοφερή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής προκαλεί ενδιαφέρον αλλά και ανησυχία τόσο μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας (στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, όπου υπάγεται η αρχιεπισκοπή της Αμερικής) όσο και στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, που βλέπει έναν πυλώνα άσκησης επιρροής στην αυλή της υπερδύναμης να υπονομεύεται και να απαξιώνεται.

Η ιστορία σε γενικές γραμμές είναι συνηθισμένη σε συστήματα σαν την Εκκλησία που δεν έχουν φροντίσει συγκροτημένες τακτικές ανανέωσής τους. Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής – μια αρχιεπισκοπή κρίσιμης σημασίας για την Ορθόδοξη Εκκλησία – βρίσκεται στα χέρια ενός ικανότατου στο παρελθόν, αλλά υπέργηρου σήμερα ανθρώπου: του σεβασμιότατου αρχιεπισκόπου γέροντα Αμερικής Δημητρίου, ο οποίος βρίσκεται ήδη στο 90ό έτος της ηλικίας του. Οι οργανωτικές και διοικητικές απαιτήσεις της αρχιεπισκοπής είναι προφανές ότι υπερβαίνουν τις δυνάμεις ενός υπερήλικα, έστω και «αγίου»…

Όπως υποστηρίζουν εκκλησιαστικοί κύκλοι, η σταδιακή «απονεύρωση» της ενεργητικότητας και των δυνατοτήτων που συνεπάγεται το γήρας κατέβαλλαν και τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται πιεστικά ζητήματα προς επίλυση καθώς και να έρχονται στην επιφάνεια δυσάρεστες υποθέσεις που έχουν να κάνουν με την οικονομική διαχείριση.

Το σχετικό «αδιέξοδο» στο οποίο βρίσκεται η αρχιεπισκοπή Αμερικής έχει να κάνει με τη διαδικασία παράδοσης του θρόνου. Όπως είναι γνωστό, ο εν λόγω θρόνος παραδίδεται μόνο σε τρεις περιπτώσεις:

1. Όταν ο αρχιεπίσκοπος αποδημήσει εις Κύριον.

2. Όταν (για οποιονδήποτε λόγο) ο αρχιεπίσκοπος αποφασίσει να τον παραδώσει.

3. Αν και όταν ο επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, πάρει την απόφαση να επέμβει και να αντικαταστήσει τον υπάρχοντα με κάποιον που τελικά αυτός θα ορίσει.

Είναι προφανές ότι η τελευταία αυτή εκδοχή είναι μια ατιμωτική διαδικασία, η οποία μπορεί να εξελιχθεί αν τα πράγματα ξεπεράσουν τα όρια.

Απ’ ό,τι λένε εκκλησιαστικοί κύκλοι, η προκείμενη κατάσταση στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια, καθ’ ότι παρά τα οξύτατα προβλήματα και τις διαπιστωμένες οικονομικές ατασθαλίες ο σημερινός αρχιεπίσκοπος Αμερικής δεν εμφανίζεται διατεθειμένος να διευκολύνει την απαραίτητη ανανέωση και παραμένει προσκολλημένος στον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι οποίες έχουν ήδη δημοσιευθεί στον (ελληνοαμερικανικό) Τύπο, ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίος, στον οποίο υπάγεται η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, έχει εδώ και μήνες με κομψό τρόπο ζητήσει την παραίτηση του Δημητρίου. Αυτές τις πληροφορίες η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής τις χαρακτήρισε ψευδείς και ανυπόστατες.

Τους χαρακτηρισμούς, ωστόσο, διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα, της οποίας μια πτυχή εμφανίστηκε κατά την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ: ήταν η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός που επισκέπτεται την αμερικανική πρωτεύουσα δεν βρήκε χρόνο για να συναντηθεί με τον αρχιεπίσκοπο. Προφανώς η ελληνική κυβέρνηση, απόλυτα ενημερωμένη για την κατάσταση στην Αρχιεπισκοπή, δεν θέλησε να δημιουργήσει ψευδή εικόνα στήριξης του αρχιεπισκόπου σε μια στιγμή μάλιστα που το Πατριαρχείο έχει πάρει, όπως ακούγεται, τις αποφάσεις για την αντικατάστασή του.

Κάτι που επίσης θα πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση, έχοντας εύλογο ενδιαφέρον για την τύχη της Αρχιεπισκοπής,

Continue reading “Τα μεγάλα αδιέξοδα της Αρχιεπισκοπής Αμερικής”