Αλήθεια ό,τι έγραψε το Documento για offshore και πόθεν έσχες της Μαρέβα Μητσοτάκη

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών που δίκασε την αγωγή της Μαρέβας Μητσοτάκη εναντίον του Documento που αφορούσε τουλάχιστον δέκα δημοσιεύματα, απεφάνθη ότι η εφημερίδα κατέγραψε την αλήθεια χρησιμοποιώντας όλα τα αποδεικτικά στοιχεία.

Στα δημοσιεύματα η εφημερίδα αποκάλυπτε τις σχέσεις της Μαρέβας Μητσοτάκη με offshore εταιρείες, την μη υποβολή πόθεν έσχες, την βολική διάσταση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προκειμένου να μην υποβάλλει πόθεν έσχες,

Η Μαρέβα Μητσοτάκη ζητούσε 500 χιλιάδες ευρώ από το DOCUMENTO χαρακτηρίζοντας τα δημοσιεύματα και τους δημοσιογράφους συκοφάντες. Η απόφαση όμως του δικαστηρίου αποτελεί πλέον τη βούλα της Δικαιοσύνης σε αυτά που επί δύο χρόνια αποκαλύπτει το Documento. Οι δικαστές αποφαίνονται ότι είναι δικαιολογημένες οι αμφιβολίες που εκφράζονται για το βάσιμο ή όχι της διάστασης για την αποφυγή της δήλωσης πόθεν έσχες από το ζεύγος Μητσοτάκη. Πόσο μάλλον όταν τα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρει το Documento ότι αποκτήθηκαν από την Μαρέβα Μητσοτάκη Γκραμπόφκσι αποκτήθηκαν την επίμαχη περίοδο που δεν έγινε υποβολή πόθεν έσχες. Αληθείς θεωρεί το δικαστήριο τις σχέσεις με τον γνωστό Σταύρο Παπασταύρου ο οποίος ήταν μέλος των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών της. Αληθή και δικαιολογημένα στο όνομα της ενημέρωσης του κοινού θεωρεί το δικαστήριο όσα αποκαλύφθηκαν για το σπίτι του Βολταίρου στο Παρίσι πράγμα το οποίο και οι δικαστές θεωρούν περίεργο αφού το σπίτι αποκτήθηκε αμέσως μετά την υποτιθέμενη διάσταση.

Σημαντικό επίσης είναι ότι το δικαστήριο θεωρεί απολύτως δικαιολογημένο και αναγκαίο να ενημερώνονται οι πολίτες για την επιχειρηματική δραστηριότητα της συζύγου του Κυριάκου Μητσοτάκη καθώς επίσης και τη δράση των ατόμων με τα οποία συνεργάζεται. Το δικαστήριο ωστόσο παρότι θεωρεί ότι είναι αληθές το γεγονός της γειτνίασης της Μαρέβας Γκραμπόφκσι με τον Χριστοφοράκο της Siemenς στην Τήνο θεώρησε πως αποτελεί δυσφήμιση της κυρίας Γκραμπόφσκι και επιδίκασε ποσό 5 χιλιάδων ευρώ πρωτόδικα. Είναι εμφανές ότι το δικαστήριο δεν γνώριζε το σύνολο των σχέσεων του ζεύγους Μητσοτάκη με τον Χριστοφοράκο της Siemens πράγμα για το οποίο θα ενημερώσει η εφημερίδα το

Continue reading “Αλήθεια ό,τι έγραψε το Documento για offshore και πόθεν έσχες της Μαρέβα Μητσοτάκη”

Ό,τι πρέπει να ξέρετε για τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια

Τα χριστουγεννιάτικα φωτάκια πρωταγωνιστούν κάθε χρόνο στο στολισμό του σπιτιού, τι ξέρουμε όμως γι αυτά και πόσο προσεκτικοί είμαστε στη χρήση τους;

Αλήθεια, μήπως ξέρετε ποιος ήταν ο κατασκευαστής της φωτεινής γιρλάντας με την οποία στολίζετε εδώ και χρόνια το χριστουγεννιάτικο δέντρο σας; Μάλλον… όχι. Έχετε φυλάξει τις οδηγίες χρήσης και κάποια ανταλλακτικά λαμπάκια; Σχεδόν απίθανο.

Πιο πιθανό είναι ότι απλά θα ανασύρετε από την κούτα τα λαμπάκια σας… ένα μεγάλο, μπερδεμένο κουβάρι καλωδίων που θα πρέπει να ξεμπλέξετε όπως-όπως, για να φωτίσετε το χριστουγεννιάτικο δέντρο σας.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Τα λαμπάκια είναι τα καθιερωμένα μέσα για το φωτισμό των γιορτινών ημερών, τόσο αυτονόητα και τόσο συνηθισμένα που να μη χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Ή μήπως χρειάζονται;

Που θέλουμε να τα χρησιμοποιήσουμε;

Για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα σχετικά με το φωτισμό των γιορτινών ημερών, ας χωρίσουμε την τεράστια ποικιλία σε τρεις βασικές κατηγορίες:

– φώτα για εσωτερική χρήση

– φώτα για εξωτερική χρήση

– φώτα για δημιουργική διακόσμηση

Αυτά λοιπόν που θα αγοράσετε πρέπει εκ των προτέρων να έχετε αποφασίσει πού πρόκειται να τα χρησιμοποιήσετε. Παράδειγμα: τα φωτάκια για εξωτερικούς χώρους θα πρέπει αποκλειστικά να χρησιμοποιούνται στον κήπο ή στη βεράντα. Το καλώδιό τους είναι σκληρό και το λάστιχο του περιβλήματος πολλές φορές έχει δυσάρεστη οσμή. Από την άλλη, εκείνα με τα κεράκια είναι εντελώς ακατάλληλα για δημιουργική διακόσμηση, επειδή θερμαίνονται πολύ. Όταν πρόκειται για εσωτερική χρήση, έχετε να διαλέξετε ανάμεσα στα λαμπάκια του δέντρου με μετασχηματιστή και τα άλλα με τάση ηλεκτρικού δικτύου. Το δεύτερο ερώτημα αναφέρεται στο αν είναι καλύτερα να χρησιμοποιηθούν οι συμβατικοί λαμπτήρες πυρακτώσεως ή η τεχνολογία LED?

Για λόγους ασφαλείας είναι ξεκάθαρα προτιμότερα τα λαμπάκια με μετασχηματιστή και χαμηλή τάση στο καλώδιο.

Γνωρίστε τα LED

Δεν είναι πλέον μυστικό ότι τα LED έχουν υψηλή ενεργειακή απόδοση… Επιπλέον, με τα διαφορετικά χρώματα και στυλ που υπάρχουν, γιατί να μην τα επιλέξουμε για περισσότερη λάμψη φέτος τα Χριστούγεννα;

Τι είναι το LED;

Θυμηθείτε λίγο το μάθημα χημείας στο σχολείο… To LED (Light emitting diode) είναι ένας ημιαγωγός ο οποίος έχει την ιδιότητα όταν πολωθεί σε συνεχόμενη τάση να εκπέμπει ένα συγκεκριμένο εύρος φωτεινής ακτινοβολίας.

Η θερμοκρασία που παράγουν είναι πάρα πολύ χαμηλή σε σχέση με την παραγόμενη φωτεινότητα. Συνεπώς έχουν πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας… και χωρίς κανένα κίνδυνο εγκαύματος από τον χρήστη! Μειώνουν αισθητά την παραγωγή θερμότητας, συμβάλλοντας έτσι αρνητικά στο φαινόμενο θερμοκηπίου του πλανήτη μας.

Πλεονεκτήματα χρήσης τεχνολογίας LED

1. Μεγάλη διάρκεια ζωής (περίπου 20.000 ωρών) κατά συνέπεια λιγότερο ακριβά από άποψη κόστους ενέργειας

2. Δροσερά στην αφή, πράγμα που μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο φωτιάς και τραυματισμού.

3. Περισσότερο ανθεκτικά από γυάλινους λαμπτήρες: τα LED είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικό πλαστικό υλικό και διαθέτουν τα ίδια σχήματα με τους γυάλινους λαμπτήρες πυρακτώσεως, αλλά χωρίς να σπάνε τόσο εύκολα.

4. Περισσότερη ασφάλεια: επειδή χρησιμοποιούν λιγότερη ενέργεια, μπορείτε να συνδέσετε πολλές σειρές από LED σε μία πρίζα.

Πέρα από τις Γιορτές

Τα LEDs δεν είναι μόνο για τα Χριστούγεννα.

Χρησιμοποιούνται σε λάμπες γραφείου, εντοιχισμένα φωτιστικά και φωτιστικά εξωτερικού χώρου. Καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια και διαρκούν περισσότερο, προσφέροντας έτσι εξοικονόμηση χρημάτων. Προσφέρουν επίσης χρήσιμες λειτουργίες, όπως η σταδιακή αυξομείωση φωτεινότητας και η αυτόματη διακοπή φωτισμού.

Τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια πρέπει να πληρούν συγκεκριμένες διοικητικές και τεχνικές απαιτήσεις, για να μη βάζουν, σε κίνδυνο, την υγεία, την περιουσία ακόμα και τη ζωή μας. Για να είναι ασφαλή τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια, γιρλάντες, φωτάκια, αγιοβασίληδες και άλλα διακοσμητικά είδη, που λειτουργούν, με ηλεκτρικό ρεύμα, πρέπει:

Να φέρουν, πάνω στο προϊόν:

τη σήμανση CE,

τα τεχνικά στοιχεία λειτουργίας (τάση, ισχύς, συχνότητα λειτουργίας),

τον τύπο του προϊόντος, τον κατασκευαστή και τα στοιχεία του ή τον υπεύθυνο εισαγωγέα / διαθέτη, στην Ελλάδα.

Να συνοδεύονται, από οδηγίες χρήσης, στα Ελληνικά και να αναγράφονται τα στοιχεία της εταιρείας, που διαθέτει το προϊόν ή τα στοιχεία του εξουσιοδοτημένου service της συσκευής.

Σε περίπτωση χρήσης του προϊόντος, σε εξωτερικό χώρο, να αναγράφεται, σαφώς, η ένδειξη αυτή, επί της συσκευασίας και του φυλλαδίου οδηγιών χρήσης καθώς και η ένδειξη προστασίας ΙΡ (τουλάχιστον ΙΡ40 για εξωτερικό χώρο) και να τηρούνται οι κανονισμοί ασφαλείας εσωτερικών ηλεκτρικών εγκαταστάσεων. Και ο μετασχηματιστης- κοντρόλ να τοποθετηθεί σε εξωτερικό κουτί διακλάδωσης

Το πάχος της εξωτερικής καλωδίωσης να είναι τουλάχιστον 5mm.

Το φις να είναι διπολικό και κανονικού μεγέθους.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχουμε εγκαταστήσει ρελέ διαρροής, στις οικιακές εσωτερικές ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του σπιτιού μας, για την επιπρόσθετη προστασία των χρηστών και των εγκαταστάσεων.

Γενικές συμβουλές

Υπάρχουν και κάποιες άλλες μικρές συμβουλές, που πρέπει να ακολουθούμε, οι καταναλωτές, όταν στολίζουμε το σπίτι μας, τα Χριστούγεννα.

Επιθεωρούμε τα χριστουγεννιάτικα φωτιστικά μας, για διαρροές, κοψίματα ή καμένες λάμπες καθώς και αν το φις έχει καλή προσαρμογή, με την πρίζα, για την αποφυγή σπινθηρισμών, πριν τα τοποθετήσουμε στο δέντρο.

Διαβάζουμε, με προσοχή, τις οδηγίες χρήσης και τις εφαρμόζουμε.

Δεν αφήνουμε, ποτέ, τα φωτάκια του δέντρου αναμμένα, όταν πηγαίνουμε, για ύπνο ή όταν βγαίνουμε, από το σπίτι.

Δεν αγοράζουμε χριστουγεννιάτικα φωτάκια, από πλανόδιους.

Αν υποψιαστούμε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα, δε χρησιμοποιούμε τα φωτάκια, αλλά τα επιστρέφουμε, στο κατάστημα αγοράς.

Δε διορθώνουμε, ποτέ, χαλασμένα λαμπάκια.

Τα λαμπιόνια χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, όταν χαλάσουν, δε τα πετάμε, στα σκουπίδια, αλλά στους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης.

Τα φωτιστικά, στους εξωτερικούς χώρους, τα τοποθετούμε, κατά τη διάρκεια της μέρας, για να μπορούμε να βλέπουμε τυχόν φθορές, στις καλωδιώσεις ή υγρασία, που μπορεί να έχει εισχωρήσει, στις επαφές. Δεν αφήνουμε τα λαμπάκια να ακουμπούν, σε υλικά, που πιάνουν εύκολα φωτιά, όπως χαρτιά και υφάσματα κ.α.

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/oti-prepei-na-xerete-gia-ta-xristoygenniatika-lampakia  )

Ο σώζων Αρχηγόν σωθήτω

Μπορεί να απέχουν επιδεικτικά από το εδώλιο του Εφετείου Κακουργημάτων με διαταγή του Αρχηγού τους τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής που αντιμετωπίζουν τη βαριά κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, αλλά οι εξελίξεις στη δίκη βαραίνουν ήδη το κλίμα στο εσωτερικό της ναζιστικής οργάνωσης.

Εδώ και τρεις βδομάδες, στην εφημερίδα της Χρυσής Αυγής δημοσιεύονται σε ειδική σελίδα ανυπόγραφα άρθρα (δηλαδή κείμενα της ηγεσίας) με μοναδικό στόχο να προστατευθεί η πρωτοκαθεδρία του Αρχηγού.

Σκηνή από συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής στις 3.2.2018 |

Τα υπονοούμενα είχαν αρχίσει από τα τέλη Ιουνίου. «Η Χρυσή Αυγή είναι ενωμένη σαν γροθιά!», ήταν το σχόλιο της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» με τίτλο «Νέα σενάρια… διάσπασης της Χρυσής Αυγής» (27.6.2018). Το σχόλιο απαντούσε σε δημοσιογραφικά ρεπορτάζ για τη διαμόρφωση διαφορετικών τάσεων στο εσωτερικό της οργάνωσης.

Ακολούθησε την επόμενη βδομάδα ολοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Η αρετή της πειθαρχίας» και υπογραφή «Μυρμιδόνας», στο οποίο περιγράφονται οι λόγοι για τους οποίους τα μέλη της Χρυσής Αυγής πρέπει να είναι πιστά στην ηγεσία τους και να πειθαρχούν απολύτως στις εντολές της: «Ο εθνικιστής οφείλει να κλείνει το “εγώ” του σε σκοτεινό υπόγειο. […] Η μόνη και αναγκαία συνθήκη επίτευξης των πολιτικών μας στόχων είναι η κομματική πειθαρχία. […] Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που μας κρατά πολλές φορές μακριά από τους στόχους μας και την επιτυχία; Η απάντηση δεν είναι άλλη από την έλλειψη πειθαρχίας» (4.7.2018).

Η «πυξίδα» του ναζισμού

Από τα μέσα Ιουλίου εγκαινιάστηκε νέα ανυπόγραφη σελίδα στην εφημερίδα «Χρυσή Αυγή», υπό τον τίτλο «Πυξίδα Ιδεών». Το περιεχόμενο των κειμένων αυτών, τα οποία εφόσον είναι ανυπόγραφα εκπορεύονται από τον ίδιο τον Μιχαλολιάκο, είναι δηλωτικό για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οργάνωση μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στη δίκη της.

Τα πρόσφατα ανυπόγραφα άρθρα του Αρχηγού που ζητούν απόλυτη πειθαρχία και τυφλή υπακοή |

Το πρώτο άρθρο προειδοποιεί τα μέλη ότι «οποιαδήποτε επικοινωνία, συνύπαρξη ή συνεργασία με τον εθνικό Εχθρό συνιστά προδοσία του Κινήματος και έμμεσο ισχυρό πλήγμα στο ηθικό» (18.7.2018). «Εθνικός εχθρός» θεωρείται φυσικά κάθε άλλος πλην της Χρυσής Αυγής, δηλαδή της ηγεσίας της, δηλαδή του Μιχαλολιάκου. «Οποιος ακούει τον Εχθρό ή συνομιλεί μαζί του, ασχέτως πόσο ιερούς ή αφελείς λόγους μπορεί να επικαλεστεί, θέτει την Εθνική Υπόθεση και τον Αγώνα μας σε μέγιστο κίνδυνο».

Είναι σαφής εδώ η αναφορά στο ενδεχόμενο συνεργασίας με άλλα ακροδεξιά σχήματα, κάτι που ο Αρχηγός αποκλείει για λόγους αυτοπροστασίας. Υπάρχει εξάλλου και η ευθεία απειλή προς όσους το διανοηθούν: «Καμιά άγνοια ή αγαθή πρόθεση δεν θα προστατεύσει τους συνοδοιπόρους του Εχθρού από την τιμωρία που αξίζουν».

Με δεδομένο ότι όλοι –και πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι οι χρυσαυγίτες– γνωρίζουν τον τρόπο που «τιμωρεί» η οργάνωση, η απειλή είναι σοβαρό επιχείρημα προς τα μέλη. Αλλά το πιο αποκαλυπτικό μέρος του άρθρου είναι εκείνο που αναφέρεται, χωρίς να τον κατονομάζει, στον Αρχηγό και τους χειρισμούς του:

«Η Ηγεσία του Κινήματος κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ενίοτε δεν μπορεί να αποκαλύπτει και να κοινολογεί τους λόγους για τις ενέργειές της, χωρίς να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στον Εχθρό. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι πλέον καλοπροαίρετοι Συναγωνιστές μας συχνά δεν θα κατανοούν τις ενέργειές της.

Ο Μιχαλολιάκος με την προσωπική του φρουρά («κόκκινα κασκέτα») τον Μάιο του 2012 |

Γι’ αυτόν τον λόγο η Ηγεσία πρέπει να έχει την αφοσίωση του Κινήματος, ώστε να κατακτήσει την εμπιστοσύνη του Λαού, εμπιστοσύνη που σε ικανό βαθμό έχει κερδίσει με το θάρρος, την οξύνοια, την διορατικότητα, καθώς και τις επιτυχίες της των προηγουμένων ετών. Οι “παντογνώστες” εγκάθετοι του Καθεστώτος μπορούν να είναι επικριτικοί μόνον επειδή η Ηγεσία συχνά είναι υποχρεωμένη να σιωπά λόγω των απαγορευτικών περιστάσεων. Εάν μπορούσε να μιλήσει ανεμπόδιστα και δίχως επιπλοκές ή παρενέργειες, οι επικρίσεις τους θα καταρρίπτονταν αμέσως».

Εδώ δεν ξέρει τι να πρωτοσχολιάσει κανείς. Την άνεση με την οποία ο αρθρογράφος (δηλαδή ο ίδιος ο Αρχηγός) παραδέχεται την ημιπαράνομη δράση της οργάνωσης; Την ομολογία ότι ο ίδιος αποφασίζει όχι μόνο ερήμην των «συναγωνιστών» του, αλλά και χωρίς να έχει εξασφαλίσει καν την «κατανόησή» τους; Την απαίτηση για τυφλή αφοσίωση; Την επιβεβαίωση ότι υπάρχει «κρυφή ατζέντα» που τη γνωρίζει μόνο ο Αρχηγός;

Το φιάσκο με την ένσταση

Είναι πρόδηλο ότι την εσωτερική αναταραχή στην οργάνωση έχουν προκαλέσει οι προσωπικοί χειρισμοί του Αρχηγού στη δίκη. Η απόφασή του να καταθέσει προσωπική ένσταση «πλαστότητας» του Καταστατικού της οργάνωσης, καθώς και η δήλωση απάρνησης του εθνικοσοσιαλισμού κατέληξε σε μπούμερανγκ, εφόσον απορρίφθηκε από το δικαστήριο και το ντοκουμέντο διαβάστηκε.

Αλλά το μήνυμα που έλαβαν τα συγκατηγορούμενα στελέχη της οργάνωσης από τη στάση αυτή του Αρχηγού τους ήταν ότι δικός του σκοπός είναι να διασωθεί ο ίδιος, και ας υποστούν ό,τι υποστούν οι υπόλοιποι. Πρόκειται για μια τακτική που τη γνωρίζουν από πρώτο χέρι οι παλιότεροι «συναγωνιστές». Και ασφαλώς θα ακούστηκε κάπως παράξενα στα αυτιά τους η ατάκα του συνηγόρου του Ν. Μιχαλολιάκου ότι μπορεί στην πλαστογράφηση του Καταστατικού να έχει συμβάλει και ο Χρήστος Παππάς!

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι το παραπάνω άρθρο επιβεβαιώνει πλήρως το σημείο εκείνο του Καταστατικού που θέλει να συγκαλύψει ο Ν. Μιχαλολιάκος, δηλαδή την «Αρχή του Αρχηγού», το χιτλερικό Führerprinzip που εφαρμόζεται στο εσωτερικό της οργάνωσης. Τι άλλο εκτός από «Αρχή του Αρχηγού» είναι όσα γράφονται στο κείμενο αυτό περί «αφοσίωσης», τυφλής «πειθαρχίας» και «μυστικών» που ξέρει μόνο η «Ηγεσία»;

Οσο για τη δήλωση του Αρχηγού ότι «οι μόνοι που θέλουν να τελειώσει γρήγορα η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής», η οποία περιλαμβάνεται ως άρθρο στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας, αυτή μόνο ως ανέκδοτο ακούγεται σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη στο δικαστήριο.

Γιατί είναι γνωστό ότι κατά την πολύμηνη αποχή των δικηγόρων, εκείνοι που προσπαθούσαν να δοθεί άδεια συνέχισης της δίκης από τον ΔΣΑ βρίσκονταν στην πλευρά της πολιτικής αγωγής. Αλλωστε οι πραγματικές προθέσεις της υπεράσπισης ως προς την πρόοδο της δίκης θα φανούν με την επανέναρξη της διαδικασίας τον Σεπτέμβριο. Εκεί θα φανούν το είδος και ο όγκος των «αναγνωστέων» που θα προσκομίσουν, καθώς και ο αριθμός των μαρτύρων υπεράσπισης που θα υποδείξουν, τώρα που… βιάζονται.

Υπό αυτές τις συνθήκες, κατά τις τελευταίες συνεδριάσεις του δικαστηρίου, οι συνήγοροι των χρυσαυγιτών θέτουν σε εφαρμογή νέες υπερασπιστικές τακτικές. Αποδέχονται πλέον τον ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης, ενώ προσπαθούν να μειώσουν ή και να γελοιοποιήσουν όσα έχουν ήδη αποδειχτεί για τον τρόπο δράσης της Χρυσής Αυγής. Η στρατιωτική δομή της οργάνωσης είναι σύμφωνα με έναν συνήγορο «τσίρκο Μεντράνο», τα μέλη της είναι σύμφωνα με έναν άλλο «ούγκανα», ενώ ένας τρίτος ισχυρίζεται ότι όσα ενοχοποιητικά αποκάλυπτε ο εντολέας του στο τηλέφωνο, τα έλεγε για λόγους επίδειξης!

Ο Αρχηγός και οι «προδότες»

Η αρθρογραφία στη σελίδα «Πυξίδα Ιδεών» συνεχίζεται μέχρι σήμερα με το ίδιο περιεχόμενο: την επιβεβαίωση δηλαδή της «Αρχής του Αρχηγού» και την καταγγελία κάθε «κριτικής» προς το πρόσωπό του, κάτι που στηλιτεύεται ως προδοσία και υπονόμευση.

«Ενα παλαιό τέχνασμα υπονόμευσης», γράφει ο ανώνυμος αρθρογράφος (δηλαδή ο Μιχαλολιάκος), «είναι ο διαχωρισμός ενός Κινήματος από την Ηγεσία του, ώστε να αφεθεί χωρίς καθοδήγηση και συνεπώς να καταστεί τρωτό και ουσιαστικά αναξιόπιστο. Αυτό είναι το μοναδικό τέχνασμα με το οποίο θα μπορούσε να μας νικήσει ο Εχθρός.

Οποιος πέφτει θύμα στα υπονομευτικά τεχνάσματα του Εχθρού είναι είτε ηλίθιος είτε προδότης» (25.7.2018). Ενδιαφέρον έχει και η ελάχιστα συγκαλυμμένη εντολή να μη μιλάνε τα στελέχη γιατί τους ακούει ο Εχθρός: «Οποιος μιλάει για τον εξελισσόμενο πολιτικό πόλεμο και τις προοπτικές του πρέπει πάντοτε να μιλάει με φειδωλό και πυκνό τρόπο, σαν να τον άκουγε ο Εχθρός. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις όντως ακούει. Κάθε απρόσεκτη λέξη από την πλευρά μας του δίνει πληροφορίες, νέες ελπίδες και θάρρος». Εδώ είναι σαφής η αναφορά στα συγκλονιστικά ντοκουμέντα από συνομιλίες χρυσαυγιτών που έχουν εξεταστεί ως ενοχοποιητικά στοιχεία από το δικαστήριο.

Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι εκείνο στο οποίο ο Αρχηγός υπόσχεται μελλοντική αποκατάσταση σε όσους έχουν «πληγεί» από τους αντιπάλους: «Η ενόχληση ή ο θυμός για αυτή την περιοριστική δυσχέρεια του Αγώνα μας είναι ενίοτε δικαιολογημένα. […] Βοηθούμε όσους το χρειάζονται, όσο περισσότερο γίνεται. Εάν η ουσιαστική βοήθεια δεν είναι δυνατόν να παρασχεθεί τώρα, όσοι έχουν πληγεί με οποιοδήποτε τρόπο, πρέπει να ξέρουν ότι θα τους δοθεί μετά τη νίκη».

Και εδώ είναι σαφής η αναφορά στη δίκη: Δεν πειράζει να καταδικαστείτε. Θα σας αποκαταστήσουμε αργότερα. Τώρα σας βοηθάμε όσο μπορούμε. Δεν μπορούμε παραπάνω. Κι εσείς πρέπει να θυσιάζεστε για τον αγώνα, ακολουθώντας τις εντολές του Αρχηγού: «Οσο περισσότερα θυσιάζει κάποιος στον Αγώνα, τόσο πιο φανατικά πιστεύει στη νίκη. […] Επομένως, καθένας Συναγωνιστής πρέπει να ακολουθεί τις κατευθύνσεις της καθοδήγησης».

Για να γίνουν όλα αυτά πιο εύπεπτα από τους ήδη καταδικασμένους και τους υπόδικους «συναγωνιστές», ο Αρχηγός υπόσχεται σωτηρία στις επόμενες γενιές: «Η τωρινή συμπεριφορά μας στο μέλλον θα θαυμάζεται από τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτά δεν θα βιώσουν τον ψυχικό και πνευματικό πόνο που μας έχει προκαλέσει αυτή η σκληρή πάλη».

Παρόμοιες εντολές-παραινέσεις περιλαμβάνει και το άρθρο της ίδιας στήλης «Πυξίδα Ιδεών» στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας (1.8.2018), στο οποίο μάλιστα διατυπώνονται και πρωτοφανείς θέσεις που δείχνουν έλλειψη ψυχραιμίας: «Η πειθαρχία είναι η πιο σημαντική κι ανώτερη αρετή. [Χρειάζεται] σιδερένια αποφασιστικότητα.

Οποιαδήποτε χαλάρωση συνιστά έγκλημα κατά της Λαϊκής Κοινότητας». Κι εδώ υπάρχει φυσικά η εντολή στους υποδίκους και τους καταδικασμένους να μη διαμαρτύρονται: «Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παραπονείται για τις ταλαιπωρίες και τους περιορισμούς που προκαλεί ο Αγώνας στην προσωπική του ζωή». Το συμπέρασμα; «Να πιστεύετε σταθερά και ακλόνητα στον Αρχηγό μας και στη νίκη. […] Πιθανότατα πρέπει να υποφέρουμε αρκετά για να φθάσουμε στον σκοπό μας. Ομως αυτός θα επιτευχθεί…».

Την περασμένη Τετάρτη η εφημερίδα φιλοξενούσε νέο άρθρο το οποίο εμφάνιζε έναν εφιαλτικό κόσμο να περιτριγυρίζει τους χρυσαυγίτες: «Τα έθνη αποσυντίθενται μεθοδικά σε ασύντακτες μάζες ανερμάτιστων διπόδων χωρίς φυσιογνωμία», «σοσιαλιστές, φιλελεύθεροι, μπολσεβίκοι, αναρχικοί, διεθνιστές και πατριώτες, αστοί και προλετάριοι αναδεύονται κι ανακυκλώνονται φευγαλέα» (8.8.2018).

«Η εξουσία μετατρέπει συστηματικά τους ελεύθερους Ελληνες σε μιαν άθλια αγέλη από περιδεείς και ηδονοθήρες υποτακτικούς». Κι οι μόνοι που μένουν «απέναντί τους εμείς, οι τελευταίοι πιστοί της ιδέας [σ.σ. δηλαδή του ναζισμού], εμείς οι εθνικιστές Χρυσαυγίτες».

Εδώ ο Μιχαλολιάκος αντιγράφει τον πραγματικό «φίρερ» του. Ο κόσμος που περιγράφει είναι η τελευταία εικόνα για την κοινωνία που είχε ο Χίτλερ, ταμπουρωμένος στο προσωπικό του καταφύγιο, στο κέντρο του πολιορκημένου Βερολίνου.

Και με τα λόγια αυτά, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής ελπίζει να πείσει τους αφελείς συναγωνιστές του να θυσιαστούν γι’ αυτόν, όπως ο Αρχηγός του Τρίτου Ράιχ έστελνε τη χιτλερική νεολαία να σκοτωθεί για χάρη του στα τελευταία οδοφράγματα.

Ας σημειωθεί και ο τρόπος που ο Αρχηγός επέλεξε να εικονογραφήσει αυτά τα άρθρα: δύο φωτογραφίες με τον ίδιο και τη σύζυγό του να βαδίζουν μπροστά σε μπουλούκι χρυσαυγιτών. Οποιος δεν κατάλαβε από το περιεχόμενο, ας αρκεστεί στο μήνυμα των φωτογραφιών: Αρχηγός είμαι εγώ και υπαρχηγός η γυναίκα μου. Και σ’ όποιον αρέσει. Οι υπόλοιποι είναι προδότες.

(ΠΗΓΗ : http://www.efsyn.gr/arthro/o-sozon-arhigon-sothito  )

Ο μύθος του τεμπέλη Ελληνα

Ερευνα του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει ότι οι Ελληνες δουλεύουν περισσότερες ώρες από Γερμανούς και Σουηδούς. Κρίσιμο στοιχείο ωστόσο παραμένει η παραγωγικότητα της εργασίας. Γράφει ο Β. Παζόπουλος.

Όλοι οι σύγχρονοι μύθοι, προκειμένου να επιτύχουν αποτελεσματικά τον σκοπό τους, εμπεριέχουν ψήγματα αλήθειας. Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό τους δεν είναι οι ανακρίβειες αλλά η δημοφιλία τους.

Το ότι τους υιοθετεί άκριτα τόσο πολύς κόσμος. Η αποδοχή τους, κατά τη γνώμη μου, έχει 2 βασικά αίτια:

α) τη φύση των οικονομικών ζητημάτων. Όλοι έχουμε άποψη για τους μισθούς, την ανεργία, τη φορολογική πολιτική. Θεωρούμε πως επαρκούν οι προσωπικές εμπειρίες μας, η συζήτηση με τις παρέες μας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

β) την επίδραση της αρχαίας κληρονομιάς. Καθώς οι πρόγονοί μας πιστώνονται ορισμένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας, η αναπόφευκτη σύγκριση οδηγεί στη συστηματική υποτίμηση των σύγχρονων επιδόσεων της Ελλάδας.

Το στερεότυπο του τεμπέλη

Ένας από τους πιο διαδεδομένους, είναι αυτός του τεμπέλη Έλληνα. Ίσως γιατί τον αποδεχόμαστε με μια κρυφή υπερηφάνεια, καθώς αναδεικνύει μια ρομαντική εικόνα της νοοτροπίας μας. Τι κακό έχει να είμαστε ξαπλωμένοι νωχελικά στην ξαπλώστρα, ατενίζοντας τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου, απολαμβάνοντας παγωμένο καφέ, ενώ ταυτόχρονα ξεκινάμε το φλερτ με τα μάτια στη διπλανή ομορφούλα;

Αυτή είναι η εντύπωση που έχουμε, αν όχι για τον ίδιο τον εαυτό μας, τουλάχιστον για τον μέσο όρο των συμπατριωτών μας. Ότι έχουμε στο αίμα μας τη συναρπαστική ζωή, σε αντίθεση με τους φουκαράδες Βορειοευρωπαίους, που εργάζονται εντατικά κάτω από ένα μονότονα γκρι ουρανό. Γκρι σαν τη βαρετή, ανιαρή καθημερινότητά τους, την οποία σπαταλάνε χωρίς να απολαμβάνουν το δώρο της ζωής

Στο κάτω κάτω, εμείς φταίμε που γεννηθήκαμε σε ένα τόσο όμορφο φυσικό περιβάλλον; Αφού είναι τόσο εύκολα προσβάσιμη η ευτυχία, λογικό είναι να δυσκολευόμαστε να ενστερνιστούμε την αξία της σκληρής προσπάθειας. Εξάλλου δεν ενοχλούμε κανέναν. Η διαφορά στην αντίληψη περί εργασίας αντικατοπτρίζεται στην εισοδηματική διαφορά. Εμείς επιθυμούμε να περνάμε καλύτερα γλεντώντας. Οι Βορειοευρωπαίοι, ως νέοι «μέρμηγκες», συνειδητά επιλέξανε να δώσουν το βάρος στην οικονομική ευημερία.

Η διάψευση του μύθου

Να όμως που η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, αυτοί που δουλεύουν πιο λίγες ώρες είναι οι Σουηδοί και οι Γερμανοί. Αντίθετα, αυτοί που δουλεύουν πιο πολλές ώρες είναι οι Έλληνες! Ναι, καλά διαβάσατε. Εμείς! Για την ακρίβεια, εργαζόμαστε κατά μέσο όρο 50% παραπάνω ώρες από Γερμανούς και Σουηδούς.

Ποιος είναι ο λόγος άραγε για αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο; Δουλεύουμε πιο πολύ από όλους και παρ’ όλα αυτά όχι μόνο είμαστε πιο φτωχοί, αλλά καταφέραμε και να πτωχεύσουμε; Τι στο καλό γίνεται; Μήπως είμαστε κορόιδα τελικά;

Ο Περικλής Γκόγκας, συγγραφέας του βιβλίου «Σύγχρονοι Ελληνικοί Μύθοι», καταθέτει την ερμηνεία του: Στη χώρα μας, η οργάνωση των επιχειρήσεων και ο προγραμματισμός είναι ελλιπείς. Ως εκ τούτου εντείνεται η ανάγκη εργασίας για πολλές ώρες εκτός του κανονικού ωραρίου, προκειμένου να προλάβουμε τις απαιτήσεις της δουλειάς. Δεν είναι τυχαίο που η έννοια του κάνω και δεύτερη δουλειά, η οποία εμάς δεν μας παραξενεύει, στις υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες είναι μάλλον ασυνήθιστη.

Ξέρω τι σκέφτεστε, μας προλαβαίνει ο Γκόγκας. Μπορεί να εργαζόμαστε πολλές ώρες, αλλά δεν είμαστε παραγωγικοί. Καθόμαστε πολλές ώρες στη δουλειά, αλλά τεμπελιάζουμε. Αυτό είναι κάτι που αδυνατεί να αποκαλύψει η στατιστική.

Έλα όμως που όσοι το λένε, αγνοούν πώς υπολογίζεται η παραγωγικότητα! Για να παραχθούν περισσότερα αγαθά στον ίδιο ή λιγότερο χρόνο, δεν αποτελεί πρώτη προϋπόθεση να εντατικοποιηθεί η εργασία. Η παραγωγικότητα κυρίως αυξάνεται από τις επενδύσεις. Να έχει ο εργαζόμενος στη διάθεσή του περισσότερα μηχανήματα, εξελιγμένα τεχνολογικά.

Ας υποθέσουμε πως έχουμε δύο ξυλοκόπους. Ο ένας δουλεύει με τσεκούρι, ενώ ο άλλος διαθέτει ηλεκτρικό πριόνι. Ποιος θα είναι πιο παραγωγικός; Ποιος θα κόψει πιο πολλά δέντρα στο ίδιο χρονικό διάστημα; Η απάντηση προφανώς είναι αυτονόητη.

Ας πούμε πως ο μισθός του ξυλοκόπου με το τσεκούρι είναι 1.000€ και κόβει 100 δέντρα τον μήνα. Αυτό σημαίνει πως καθένα από αυτά κοστίζει 10€/τεμάχιο. Αν ο άλλος με το ηλεκτρικό πριόνι παίρνει 2.000€ αλλά κόβει 1.000 δέντρα μηνιαίως, αυτό σημαίνει πως το ανά μονάδα κόστος θα είναι 2€/τεμάχιο. Πολύ μικρότερο, παρόλο που ο μισθός του είναι ο διπλάσιος. Η μεγάλη διαφορά προέρχεται από το επενδυόμενο κεφάλαιο. Για αυτό οι επενδύσεις αποτελούν το πλέον καθοριστικό μέγεθος, για να γίνει μια οικονομία πιο ανταγωνιστική.

Και όμως, εξαιτίας της επικράτησης του μύθου, έχει βαρύνει περισσότερο στις απόψεις μας το στερεότυπο του τεμπέλη Έλληνα και του δουλευταρά Γερμανού και όχι οι επενδύσεις. Θεωρείται πως η παραγωγικότητα είναι φυλετικό ή πολιτιστικό ζήτημα, ενώ παραμερίζεται το ποιος έχει στη διάθεσή του το καλύτερο εργαλείο. Τα στερεότυπα ισχύουν πολύ λιγότερο από όσο νομίζουμε. Τα έθνη δεν είναι τόσο ομοιόμορφα και μονοχρωματικά από όσο φαίνονται από μακριά

Αν αναρωτιέστε αν τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν και τον δημόσιο τομέα, η απάντηση είναι «ναι», σύμφωνα με τον συγγραφέα. Η μέση παραγωγικότητα των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα δεν διαφέρει από άλλες χώρες. Αυτό που διαφέρει είναι οι υποδομές, τα υπολογιστικά συστήματα και η οργάνωση.

Μήπως όμως έχουμε πολλές αργίες και το εκμεταλλευόμαστε για να την κοπανάμε από τη δουλειά μας… νόμιμα; Ούτε αυτό ισχύει. Και αυτό μύθος είναι. Με βάση και πάλι τα επίσημα στοιχεία, όχι από την προσωπική διαίσθηση του καθενός. Η Ελλάδα βρίσκεται καθαρά κάτω από τον μέσο όρο. Έχει πιο λίγες αργίες ακόμα και από την Ιαπωνία!

Αλλοι σύγχρονοι ελληνικοί μύθοι

Πηγή και έμπνευση για το σημερινό άρθρο υπήρξε το βιβλίο που ανάφερα παραπάνω, «Σύγχρονοι Ελληνικοί Μύθοι», από τις εκδόσεις Κριτική. Εκτός από τον μύθο περί τεμπελιάς, περιλαμβάνονται αρκετοί ακόμα που μάλλον θα σας καταπλήξουν. Όπως για το ότι δεν εξάγουμε τίποτα, το πόσο φτωχή είναι η Ελλάδα, το χρέος, τις τράπεζες, το δημόσιο, τα πανεπιστήμια κ.ά.

Αν και πρόκειται για ένα βιβλίο απλά και κατανοητά γραμμένο που απευθύνεται σε όλους, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να το διαβάσουν ειδικά δύο κατηγορίες ανθρώπων:

Α) Οι μίζεροι. Μιλάω για αυτούς που συστηματικά εξιδανικεύουν εκστασιασμένοι τους πεφωτισμένους Ευρωπαίους, σε αντίθεση με τους διεφθαρμένους και τεμπέληδες ντόπιους. Ίσως τους βοηθήσει να ξεφύγουν λίγο από τη θλιβερή μεμψιμοιρία τους και να έρθουν ένα βήμα προς τον ρεαλισμό.

Β) Οι πολιτικοί. Ο μέσος πολίτης που πέφτει θύμα οικονομικών μύθων ίσως δικαιολογείται. Ούτε δουλειά του είναι, ούτε κατά κανόνα έχει τις κατάλληλες γνώσεις για να τους αντιμετωπίσει κριτικά. Οι πολιτικοί όμως δεν έχουν τα ίδια ελαφρυντικά. Απαιτείται να είναι άρτια ενημερωμένοι. Ακόμα και αν δεν είναι, οφείλουν να ενημερωθούν. Αν δεν γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες ενός προβλήματος, αν βασίζονται στις προκαταλήψεις τους και όχι στα επιστημονικά δεδομένα, πώς περιμένουν να δώσουν λύσεις;

* Ο κ. Βασίλης Παζόπουλος είναι οικονομολόγος, πιστοποιημένος από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επενδυτικός σύμβουλος, συγγραφέας του βιβλίου Επενδυτές χωρίς Σύνορα (www.ependytes.com).

(ΠΗΓΗ : http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1627306/o-mythos-toy-tempelh-ellhna.html  )

Στο «0» Διαγόρας και Ασπρόπυργος

Iσόπαλος δίχως τέρματα ο αγώνας της Ενωσης Πανασπροπυργιακού Δοξας – Διαγόρα για την 9η αγωνιστική της Γ’ Εθνικής.

Κακό ποιοτικά παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο με τον Διαγόρα να έχει την κατοχή της μπάλας χωρίς ωστόσο να μπορεί να δημιουργήσει κλασικές ευκαιρίες για γκολ.Οι μοναδικές περιπτώσεις που απείλησε ο «γηραιός» ήταν κάποια μακρινά σουτ του Παυλίδη. Από την άλλη πλευρά η ομάδα του Πανασπροπυργιακού έκλεισε τους χώρους και δεν άφησε τον Διαγόρα να μπει στην περιοχή με αξιώσεις. Η μεγαλύτερη ευκαιρία του ημιχρόνου ήρθε στο 33′ όταν ο Διαμαντής απέκρουσε εντυπωσιακά το δυνατό σουτ του Παυλίδη.

Στην επανάληψη του σκηνικό δεν άλλαξε, ο Διαγόρας είχε την κατοχή όμως δεν κατάφερε να δημιουργήσει ευκαιρίες. Μοναδική καλή στιγμή στο 57′ όταν το φαουλ του Λάμπρου απομακρύνθηκε σε κόρνερ από τον Διαμαντή.

Το φίλμ του αγώνα:

33′ Μακρινό σουτ του Παυλίδη δύσκολη επέμβαση του Διαμαντή.

44′ Σουτ του Παυλίδη στα χέρια του Διαμαντή.

57′ Εκτέλεση φαουλ του Λάμπρου δύσκολη επέμβαση του Διαμαντή.

Συνθέσεις: 

ΔΙΑΓΟΡΑΣ: Στεφανάκος, Ρούνιτς, Προβατίδης, Ευαγγελιδάκης, Λάμπρου ( 90+Καρπαθάκης), Βελέτης, Παυλίδης, Βελλίνης (68′ Παναγιωτίδης), Γεωργίου (86′ Κιοσέογλου), Ούγκο (77′ Μπουρλάκου), Σουάνης.

ΠΑΝΑΣΠΡΟΠΥΡΓΙΑΚΟΣ: Διαμαντής, Χουστουλάκης, Νικολάου, Στρατάκης, Σταγάκης, Μπρέμλος (83′ Ζωγράφος), Σιδηρόπουλος (65′ Παναγόπουλος), Νάκας, Μάγγος, Χαϊκάλης (90+ Καραγιάννης), Ατματζίδης (90+ Λώλος).

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΘΡΙΑΣΙΟ http://thriassio.gr/2017/12/11/%cf%83%cf%84%ce%bf-0-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b3%cf%8c%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%83%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82/)