Πατριώτες, πατριδοκάπηλοι και καιροσκόποι

Τα τελευταία 27 χρόνια η χώρα μας ταλανίζεται από μία σύγκρουση με ιστορικές ουρές, αλλά χωρίς πραγματικό νόημα. Ιστορικά ουδέποτε οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί της Μακεδονίας, πλην των Βουλγάρων, δεν είχαν οτιδήποτε να χωρίσουν με τους Έλληνες. Κατά τον δεύτερο βαλκανικό πόλεμο, οι σλαβόφωνοι πληθυσμοί ενθαρρύνονταν από τον Παύλο Μελά να πολεμούν ενάντια στους Βούλγαρους, στο πλευρό των Ελλήνων[i].

Εδώ έχουμε μία ιστορική ειρωνεία: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε το πολιτικό ανάστημα να τερματίσει μία σύγκρουση πολλών αιώνων με την Βουλγαρία. Ήταν η μόνη εθνότητα που αμφισβητούσε στο παρελθόν τη συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, που διαμόρφωσε τα σημερινά σύνορα. Η Βουλγαρία το επιχείρησε ξανά κατά την γερμανική κατοχή, αλλά  η ήττα των ναζί επανέφερε τα σύνορα στην προπολεμική τους θέση. Μετά τον τερματισμό της ελληνοβουλγαρικής διένεξης, δεν υπήρχε αμφισβήτηση των συνόρων στην περιοχή, ούτε καμία αιτία για τριβές μεταξύ μακεδονικών πληθυσμών.

Μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στην τότε «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επανέρχεται ο αλυτρωτισμός της μεγάλης σλαβόφωνης Μακεδονίας.

Δυστυχώς και στην Ελλάδα κάποιοι ανακαλύπτουν ότι «Η Μακεδονία είναι μόνο Ελληνική» και ότι δεν δικαιούται καμία άλλη εθνότητα να χρησιμοποιεί την λέξη «Μακεδονία», πλην των Ελλήνων.

Το επιχείρημα αυτό, με όρους διεθνούς δικαίου, είναι αβάσιμο και επικίνδυνο. Η εθνική συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών, διαμορφώθηκε αιώνες αργότερα από την εγκατάσταση σλαβόφωνων πληθυσμών στην Μακεδονία. Οι κάτοικοι Ευρώπης είναι κράμα εθνοτήτων που άλλοι ζούσαν στην ήπειρο εδώ και χιλιάδες χρόνια, όπως οι Κέλτες, και άλλοι εγκαταστάθηκαν πολύ αργότερα. Αυτό άλλωστε περιγράφει και η Πηνελόπη Δέλτα στα μυστικά του βάλτου: «Ήταν ένα κράμα όλων των βαλκανικών εθνικοτήτων τότε η Μακεδονία. Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμούνοι, Σέρβοι, Αλβανοί, Χριστιανοί και Μουσουλμάνα, ζούσαν φύρδην-μίγδην κάτω από τον βαρύ ζυγό των Τούρκων. Η γλώσσα τους ήταν –η ίδια, μακεδονίτικη, ένα κράμα και αυτή από σλαβικά και ελληνικά, ανακατωμένα με λέξεις τούρκικες.

Όπως και στα Βυζαντινά χρόνια, οι πληθυσμοί ήταν ανακατωμένοι τόσο, που δύσκολα χώριζες Έλληνα από Βούλγαρο – τις δύο φυλές που κυριαρχούσαν. Εθνι­κή συνείδηση είχαν την μακεδόνικη μονάχα. Όταν όμως οι Βούλγαροι κήρυξαν την εκκλησιαστική τους ανεξαρτησία, και αναγνωρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη αρχηγός της βουλγάρικης εκκλησίας ο Έξαρχος αντί του Πατριάρχη, και όταν η σύνοδος του 1872 κήρυξε σχισματικούς τους Βουλγάρους, χωρίστηκε η Μακεδο­νία σε Πατριαρχικούς Έλληνες κι Εξαρχικούς Βούλγαρους, χωρίστηκαν και οι συ­ντοπίτες, οι συγχωρίτες – ακόμα και α οικογένειες».

Αλλά ας επιστρέψουμε στο παρόν.

Οι όψιμοι «Μακεδονομάχοι» κάνουν ένα πολύ ύπουλο χρονικό άλμα. Γράφουν ότι με την σημερινή συμφωνία εκχωρούνται τα ιερά και όσια του έθνους μας: Το όνομα Μακεδονία, η εθνότητα, η γλώσσα κλπ. Εξαπατούν ανερυθρίαστα τον ελληνικό λαό, γιατί όλα αυτά για τα οποία δήθεν κόπτονται έχουν ήδη εκχωρηθεί οριστικά και αμετάκλητα ήδη από το 1991 και νωρίτερα.  Μηρυκάζουν την ένδοξη εποχή του Μ. Αλεξάνδρου, αλλά κρύβουν ένοχα τις δικές τους πράξεις από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας μέχρι σήμερα. Ισχυρίζονται ότι οι γείτονες μας επιχειρούν να παραχαράξουν την ιστορία και για πρώτη φορά στις Πρέσπες  γίνεται αποδεκτή αυτή η παραχάραξη. Στην πραγματικότητα οι ίδιοι προσυπέγραψαν την παραχάραξη, πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού, και η συμφωνία των Πρεσπών την σταματάει οριστικά!

Ας αποκαταστήσουμε λοιπόν την αλήθεια:

ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Continue reading “Πατριώτες, πατριδοκάπηλοι και καιροσκόποι”

ΑΠΟΨΕΙΣ : Πατριώτες του facebook και της πορδής

Εσύ που ανεβοκατεβάζεις σημαίες στις βραχονησίδες για να πάρεις κανένα like στο facebook. Εσύ με τον πατριωτισμό «αντιβιοτικό» που χρειάζεται επιβεβαίωση τρις ημηρεσίως μετά το φαγητό. Εσύ που θεωρείς πως η πατρίδα ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα σε κάφρους και στρατόκαυλους. Εσύ που η αγάπη σου για την πατρίδα χρειάζεται επιβεβαίωση από «καταδρομικές αποστολές» του φαντασιακού σου γιατί δεν μπορείς να καταλάβεις το βάθος της αγάπης αυτής που γεννά καθημερινή απαίτηση και όχι χαβαλέ. Εσύ που ακόμα και η «μαγκιά» σου χρειάζεται φωτογράφιση.

του Κώστα Βαξεβάνη

Άκου λοιπόν. Δεν έχεις ιδέα τί σημαίνει πόλεμος και φωτιά. Δεν χρειάστηκε να κλάψεις κανένα νεκρό εξαιτίας της αδικίας προς το ανθρώπινο γένος που λέγεται πόλεμος. Δεν χρειάστηκε (ευτυχώς) να μαζέψεις από το χώμα τα κομμάτια ενός διαμελισμένου παιδιού, του παιδιού σου ίσως, για να αντιληφθείς τον παραλογισμό. Δεν ένοιωσες πείνα, δίψα, εξαθλίωση. Δεν μύρισες την ανάσα του πεινασμένου και τη αναπνοή του θανάτου. Δεν αναρωτήθηκες αν ο γιος σου έχει θα σχολείο και πανεπιστήμιο για να μορφωθεί. Δεν αναρωτήθηκες αν θα έχεις φίλους ή αν θα είναι νεκροί. Δεν αναρωτήθηκες πώς πεθαίνουν στον πόλεμο, πόσο φρικτά και άδικα. Δεν αναρωτήθηκες αν οι πραγματικοί ήρωες των ακριτικών νησιών είναι αυτοί που καλλιεργούν τα βράχια και προσφέρουν επί χρόνια ζωή στα παιδιά τους και την πατρίδα τους και όχι τα κουτσαβάκια της παρέας.

Είσαι ένας μαχαλόμαγκας που ξέρεις τον πόλεμο από ταινίες του Πρέκα και από τις αμερικανιές της τηλεόρασης. Νομίζεις πως είσαι αθάνατος που θα επιβιώσεις και μάλιστα νικητής. Έχεις ακριβώς την ψυχολογία του τεμπέλη δυσκίνητου που ανεβαίνει στο καγκούρικο αυτοκίνητό του και γκαζάρει πιστεύοντας πως αυτή είναι η δική του απόδοση και όχι της μηχανής. Αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως λοκατζή με όπλο και διόπτρα που είναι έτοιμος να σφάξει τους εχθρούς αλλά δεν αναρωτιέσαι γιατί χρειάζεσαι εχθρούς. Στα όνειρά σου σκύβεις να αποφύγεις ρουκέτες και σφαίρες αλλά αν σκάσει στα μπατζάκια σου έστω και βαρελώτο, θα πάθεις ακράτεια γιατί έτσι συμβαίνει με κάθε άνθρωπό.

Είσαι ένα αμόρφωτος (δεν εννοώ τα σχολεία αλλά τη μόρφωση της ζωής) που δεν ξέρεις πως το 1996, έτσι, παρά λίγο να ξεκινήσει πόλεμος στα Ίμια επειδή κάποιοι «πατριώτες» έπαιξαν το παιχνίδι της σημαίας που τελικώς στοίχισε τη ζωή σε τρεις έλληνες αξιωματικούς. Είσαι ένας επιπόλαιος, ανόητος, που μπερδεύει την πατρίδα με αυτό που αντιλαμβάνεται ως προσωπικό του χώρο. Που, είμαι σχεδόν βέβαιος πως θα ψάχνει από πού να φύγει αν ξεκινήσει το κακό, γιατί οι πραγματικοί πατριώτες δεν έχουν ανάγκη να φωνάζουν πόσο πατριώτες είναι, απλώς το δείχνουν κάθε μέρα με τον πιο απλό τρόπο όντας υπεύθυνοι σε αυτά που απαιτεί η χώρα.

Αν δεν είσαι όλα αυτά, είσαι απλώς ένας προβοκάτορας που εξυπηρετείς τους άλλους δίνοντάς τους την ευκαιρία να κάνουν το κακό. Τη σημαία την υπερασπίζουν αυτοί που μπορούν όταν χρειαστεί. Και αυτό συμβαίνει στην πραγματική ζωή, στην πραγματική ιστορία στην οποία δεν υπάρχει second life, γιατί δεν είναι video game. Κατάλαβες; 

Όπως δεν είναι πατριωτική ευθύνη το σκηνικό που έστησες για να τραβήξεις φωτογραφίες. Τα σύνορα της χώρας τα φυλάει ο Στρατός με ευθύνη των κυβερνήσεων. Αυτοί παίρνουν αποφάσεις όταν χρειάζεται και όχι κάτι τύποι που ανεβάζουν φωτογραφίες στο facebook για να βρουν γκόμενες. Πατριώτες των social και της πορδής.

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/patriwtes-toy-facebook-kai-ths-pordhs)

Εμείς οι γελοίοι, εσείς οι πατριώτες

Μακεδόνας Αποκριες

 

 

Γελοίοι λοιπόν, λέτσοι, ανύπαρκτοι. Όσοι τολμήσαμε να πούμε τα αυτονόητα, ότι εκεί στο συλλαλητήριο μύριζε φορμόλη εθνικιστική. Και ανθέλληνες σίγουρα θα είμαστε και άλλα βαριά που δε γράφονται θα μας σούρετε.

Και κάτω από τα μπαλκόνια του Χίτλερ αγνοί καθημερινοί άνθρωποι ήταν, ούτε φασίστες, ούτε καν εθνικιστές.

Κραδαίνετε ως υπέρτατη νίκη τη μεγάλη συμμετοχή αγνών ανθρώπων, πατριωτών που δεν ήθελαν τίποτα παραπάνω από το να διαδηλώσουν για την τιμή και την εθνική τους ταυτότητα. Δε σας ενδιαφέρει τίποτα από όσα ακούστηκαν από τα μικρόφωνα, δεν έχετε καμία διάθεση να σκεφτείτε τί σήμαιναν όσα είδαν τα μάτια μας στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Για σας λέω, τους ψύχραιμους πατριώτες, τους μετριοπαθείς και σκεπτόμενους.

Κάνετε πως δεν προσέξατε ότι το συλλαλητήριο μετατράπηκε σε προσωπική φιέστα του στρατηγού. Σα να μην παρατηρήσατε πως ενώ όλοι μίλησαν από 10 λεπτά, εκείνος μίλησε στο τέλος και για περισσότερο από μία ώρα χωρίς να τολμήσει κανείς να τον διακόψει. Δικό του μαγαζί ήταν και βγήκε τελευταίος στην πίστα όπως αρμόζει τα πρώτα ονόματα της μαρκίζας. Δε σας ενδιαφέρει όμως. Εσείς χαρήκατε με τον πολύ κόσμο που διαδήλωσε…

Κάνετε πως δεν ακούσατε τα συνθήματα «είναι τρελός ο στρατηγός», προσποιείστε ότι σας διέφυγε πως την επόμενη κιόλας μέρα δήλωσε στον ΣΚΑΙ έτοιμος να αναλάβει την ηγεσία ενός κόμματος (αν του ζητηθεί ασφαλώς). Δε σας ενδιαφέρει όμως. Εσείς χαρήκατε με τον πολύ κόσμο που διαδήλωσε…

Κοιτάγατε αλλού και δεν ανατριχιάσατε όταν βροντοφώναξε ο στρατηγός «Ζήτω ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας». Κάνετε πως δε θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που ακούγονταν τέτοια πράγματα από τα μικρόφωνα των συγκεντρώσεων σε αυτή τη χώρα. Δεν πειράζει όμως. Ο κόσμος ήταν πολύς…

Ξεχάσατε τα yes men που έλεγε στον Γιούνκερ τις μέρες του δημοψηφίσματος ο τουρκοφάγος στρατηγός, άλλοτε φανατικός οπαδός του «Ναι» που σήμερα δε σηκώνει μύγα στο σπαθί της εθνικοφροσύνης του. Αλλά δεν πειράζει. Στο συλλαλητήριο είχε πολύ κόσμο.

Και άλλα πολλά έχω να σας πω (έκατσα και άκουσα όλες τις ομιλίες) μα δε νομίζω πως μπορώ να μετριάσω τη χαρά σας. Ούτε με την κοτσάνα του Λυγερού  «Ο ελληνισμός είναι το δώρο του χρόνου στην ανθρωπότητα» – (είναι στ΄ αλήθεια αυτός ο Έλληνας με τον πιο ψηλό δείκτη νοημοσύνης;).  Ούτε τα περί «χολέρας» που ακούστηκαν για την κυβέρνηση, ούτε τα περί «γυφτοσκοπιανών» για τους γείτονες (ωραία επιχειρήματα – ψύχραιμα και κατατοπιστικά).

Προσέξτε, αναφέρομαι μόνο σε όσα έγιναν πάνω στην εξέδρα, υπό τον έλεγχο των διοργανωτών. Αυτών που χειροκροτήσατε όλοι εσείς. (Ο Κρητικός παπάς είχε μάλλον την πιο μετρημένη στάση, αντιλαμβανόμενος προφανώς έστω και την τελευταία στιγμή τη λούμπα, έριξε και τη σπόντα για όσους ήταν εκεί «μόνο και μόνο για τα ψηφαλάκια». Μάλλον αυτός έχει το υψηλότερο IQ από όσους ανέβηκαν στο βήμα).

Δε μιλώ για τους πολίτες από κάτω, που ήταν όντως πολλοί και διαφορετικών ειδών. Και αγνοί πατριώτες και απλοί καθημερινοί άνθρωποι που καμία σχέση δεν έχουν με την ακροδεξιά. Αλλά και σούργελα που μπέρδεψαν το συλλαλητήριο με το τριώδιο, που ανοίγει οσονούπω. Τέλος πάντων, εσάς τίποτα δε σας νοιάζει. Έμεινε μόνο η χαρά από τη μεγάλη συμμετοχή.

Θα μοιραστούμε τη χαρά σας αν το θέλετε. Θυμηθείτε μόνο πως και κάτω από τα μπαλκόνια του Χίτλερ αγνοί καθημερινοί άνθρωποι ήταν, ούτε φασίστες, ούτε καν εθνικιστές. Ταλαιπωρημένοι από την κρίση και τη φτώχεια Γερμανοί που μέσα στην ανέχειά τους, η ιδέα της Άριας Φυλής τους έδωσε τα φτερά για  να μετατραπούν σε στυγνές πολεμικές μηχανές. Η χρήσιμη (και κρίσιμη) μάζα πατριωτών, απαραίτητη για να επιτευχθούν οι στόχοι του κάθε στρατηγού.

Τώρα όμως που τον πατριωτισμό τον βάλατε στο ζύγι και τον αποδίδετε ως παράσημο σε όποιον φωνάζει «το όνομα είναι η ψυχή μας», κρατήστε και έναν δικό μας ορισμό:

Πατριώτης είναι αυτός που δεν αδίκησε, που δεν έβαλε χέρι στο δημόσιο ταμείο, που δε σήκωσε το χέρι στη γυναίκα και τα παιδιά του ή σε άλλον αδύναμο άνθρωπο ή ζώο, που δεν πάτησε επί πτωμάτων, που όταν πήρε την εξουσία δεν έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους, που δεν πανώγραψε για να κλέψει στις επιδοτήσεις, που δε βίασε τη γη που πατεί για να κάνει μεζονέτα, που δεν πούλησε καπετανιλίκι με την κατσούνα, που δεν αψήφησε το δικαίωμα του διπλανού του να είναι διαφορετικός,  που δεν πλούτισε από τα αρχαία και μετά είδε να του κάνουν αίθουσα στο Μουσείο, που δεν έβγαλε «λάδι» δολοφόνους και εμπόρους ναρκωτικών, που δεν πούλησε μισοτιμής «πατρίδα» και «ιστορία» για να αγοράσει δάνεια και μίζες.

Μακάρι να τα έχετε όλα αυτά εσείς και οι φίλοι σας που βρεθήκατε στο συλλαλητήριο. Κι αφήστε για μας το ρόλο του γελοίου.

Έστω και μ΄αυτόν θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε να σας διασκεδάζουμε…

………..

Και αυτό για δώρο…

(ΠΗΓΗ : http://mesogios.gr/%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%AF%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82/)