Πέθανε ο Kώστας Πολίτης – Ο προπονητής στο «έπος» του Eurobasket 1987

Μία ακόμα πολύ μεγάλη απώλεια σημειώθηκε για το χώρο του ελληνικού μπάσκετ καθώς τα ξημερώματα πέθανε ο προπονητής της Εθνικής ομάδας που κατέκτησε το Eurobasket του 87 Κώστας Πολίτης.

O άνθρωπος που οδήγησε τον Γκάλη τον Γιαννάκη και τα άλλα τα παιδιά στην κορυφή της Ευρώπης και έβγαλε όλους τους Έλληνες στους δρόμους για να πανηγυρίσουν δεν βρίσκεται πια στη ζωή.

Τον τελευταίο καιρό είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και τελικά τα ξημερώματα της Δευτέρας άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 76 ετών.

Η πορεία του Κώστα Πολίτη

Ο Κώστας Πολίτης γενήθηκε στις 21 Μαρτίου 1942 στην Καισαριανή. Αφού πέρασε από ακαδημίες μικρών, βρήκε τη θέση του στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο θα κατακτήσει το πρωτάθλημα τη σεζόν 1966-1967.

Η πορεία του στην ομάδα που θα ανάγκαζε αργότερα έναν λαό να αποκαλεί «επίσημη αγαπημένη» έγινε σε χρόνια δύσκολα για το ελληνικό μπάσκετ. Παρά ταύτα, ο Πολίτης αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, ενώ στο ενεργητικό του ως παίκτης είχε και ένα Προολυμπιακό Τουρνουά (1964), ένα Βαλκανικό Πρωτάθλημα (1964), αλλά και παιχνίδια στους Μεσογειακούς Αγώνες (1967).

Πρόωρο τέλος στην μπασκετική καριέρα του 25χρονου παίκτη φέρεται να βάζει η Χούντα των Συνταγματαρχών το 1967, καθώς ο Πολίτης ήταν αριστερών φρονημάτων και δεν του το συγχώρησαν αυτό. Τέλος λοιπόν ο Παναθηναϊκός, τέλος η Εθνική Ελλάδος, τέλος και η θέση του στον ΟΤΕ το 1968…

Ο Κώστας Πολίτης αναλαμβάνει τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού στην Εθνική Ομάδα Ανδρών το 1982, έχοντας περάσει από τους Παίδες και τους Εφήβους.

Το 1986 η Εθνική του Πολίτη κατάφερε να προκριθεί στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας, ανοίγοντας την όρεξη των Ελλήνων για όσα έμελλε να ακολουθήσουν του χρόνου. Η πρώτη ποτέ παρουσία της Εθνικής Ελλάδος σε τελική φάση παγκοσμίου πρωταθλήματος έκανε αίσθηση. Η χώρα μας κατακτά την 10η θέση μεταξύ των 24 ομάδων και ο Νίκος Γκάλης στέφεται πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης.

Η συνταγή της επιτυχίας άρχισε να αποδίδει καρπούς. Ο ίδιος θα έλεγε χρόνια αργότερα, στο πλαίσιο παραπόνου του για την κόντρα του με τον Γκάλη, πως «Πήρα τον Γκάλη που έβαζε 15 πόντους ως τότε και τον πήγα στους 40 πόντους. Είχα τον Γιαννάκη που έβαζε 60 πόντους και τον έκανα πλέι μέικερ για να βοηθάει τον Γκάλη και είχα δίπλα του τον Χριστοδούλου, τον Φασούλα και τα άλλα παιδιά. Έτσι φτάσαμε σε εκείνο τον απίστευτο θρίαμβο. Σαν ομάδα».

Το θρυλικό ’87 παραείναι άλλωστε γνωστό και βιωματικό για μας τους Έλληνες ώστε να χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις! Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης μετρούσε το 1987 την 25η διοργάνωσή του, την πιο δύσκολη όπως είχε χαρακτηριστεί στην ιστορία του θεσμού. Το τουρνουά πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο σχετικά καινούριο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, έχοντας για μασκότ τον πελαργό Ολύμπιο.

Ο Πολίτης και οι γενναίοι του είχαν απέναντί τους μεγαθήρια όπως τη θρυλική Σοβιετική Ένωση των Βολκόφ και Τσατσένκο, τη Γιουγκοσλαβία του «Μότσαρτ» Ντράζεν Πέτροβιτς, την Ισπανία του Σαν Επιφάνιο, την Ιταλία του Ρίβα κ.λπ. Η Ελλάδα του Πολίτη είχε αρχίσει να εδραιώνεται ως μια μικρή αλλά υπολογίσιμη δύναμη, με παίκτες το λιγότερο αξιόλογους, κι έτσι ξεκίνησε το ιστορικό εκείνο τουρνουά.

 

Πέθανε ο 52χρονος επιχειρηματίας Αλέξανδρος Σταματιάδης που πυροβολήθηκε στο σπίτι του

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο 52χρονος επιχειρηματίας Αλέξανδρος Σταματιάδης, τον οποίο τη Μεγάλη Δευτέρα 2 Απριλίου δύο κουκουλοφόροι ληστές πυροβόλησαν μέσα στο σπίτι του στην Κηφισιά.

Ο επιχειρηματίας νοσηλευόταν στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης του νοσοκομείου «Γεννηματάς» ωστόσο, κατέληξε λίγο πριν τις 12 σήμερα το μεσημέρι.

Τις τελευταίες ημέρες η κατάσταση της υγείας του είχε επιδεινωθεί καθώς το οίδημα που είχε παρουσιαστεί  στον εγκέφαλό του δεν υποχωρούσε ενώ η αντιμετώπισή  δεν μπορούσε να γίνει φαρμακευτικά, καθώς υποστηριζόταν μηχανικά και η νεφρική λειτουργία του ασθενούς.

Στην πραγματικότητα οι γιατροί δεν μπορούσαν να παρέμβουν απλώς παρακολουθούσαν το οίδημα με την ελπίδα ότι αυτό κάποια στιγμή θα υποχωρήσει.

Το χρονικό της ληστείας

Όλα ξεκίνησαν όταν τα ξημερώματα της Μεγάλης Δευτέρας, εισέβαλαν στην πολυτελή μεζονέτα του 52χρονου επιχειρηματία στην Κηφισιά δύο ληστές. Ο επιχειρηματίας κοιμόταν με τη σύζυγο του στον 1ο όροφο και σε διπλανό δωμάτιο ο γιος του, όταν άκουσε θορύβους και θέλησε να δει τι συμβαίνει. Τότε άνοιξε τα μάτια του και είδε μπροστά του δύο κουκουλοφόρους ληστές οι οποίοι όρμησαν πάνω του και προσπάθησαν να τον ακινητοποποιήσουν.

Όταν εκείνος αντιστάθηκε άρχισαν να τον χτυπούν στο κεφάλι. Όμως ο 52χρονος, δεν το έβαζε κάτω, σηκώθηκε στα πόδια του και πάλεψε με τους ληστές οι οποίοι συνέχιζαν να τον χτυπούν στο κεφάλι με διαρρηκτικό εργαλείο. Επειδή, ο επιχειρηματίας αντιστεκόταν, ο ένας από τους δύο κουκουλοφόρους σήκωσε το πιστόλι και τον πυροβόλησε δύο φορές εξ’ επαφής στην πλάτη.

Αμέσως μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο  «Γεννηματάς» με την κατάστασή του να είναι εξαρχής κρίσιμη. Παρά τα αρχικά σημάδια σταθερότητας της κατάστασής του, το οίδημα που παρουσιάστηκε λίγες ημέρες μετά στον εγκέφαλό του δημιούργησε επιπλοκές στην υγεία του με αποτέλεσμα να καταλήξει σήμερα.

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/peoane-o-52xronos-epixeirhmatias-aleandros-stamatiadhs-poy-pyrobolhohke-sto-spiti-toy)

Πέθανε ο σκηνοθέτης Βιτόριο Ταβιάνι

Σε ηλικία 88 ετών απεβίωσε στη Ρώμη, ο μεγάλος σκηνοθέτης Βιτόριο Ταβιάνι, ο οποίος μαζί με τον αδελφό του, Πάολο υπέγραψαν μερικά αριστουργήματα του ιταλικού κινηματογράφου όπως τα «Πατέρας Αφέντη» (Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες το ΄77), «Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει» (Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο) , «Η Νύχτα του Σαν Λορέντσο», «Το Χάος», Αλονζαφάν κ.ά.

Τον θάνατο του Βιτοριο Ταβιάνι ανακοίνωσε η κόρη του, Τζιοβάννα, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Ansa. Με απόφαση της οικογένειας του η σορός του μεγάλου σκηνοθέτη θα αποτεφρωθεί σε μια αυστηρά ιδιωτική τελετή.

Ο Βιτόριο Ταβιάνι γεννήθηκε στο Σαν Μινιάτο, στην επαρχία της Πίζας, στις 20 Σεπτεμβρίου 1929. Με τον αδελφό του Πάολο, δύο χρόνια νεότερος του, είχε γράψει μερικές από τις σημαντικότερες σελίδες του ιταλικού κινηματογράφου. Δύο δάσκαλοι του σινεμά που από τη δεκαετία του ΄60 κατέγραψαν με την τέχνη τους, την πραγματικότητα, την ιστορία, τις αντιφάσεις, τις πτυχές της χώρας τους. Το έργο τους συχνά έχει την αφετηρία του στη λογοτεχνία, αφού περιλαμβάνει πλήθος διασκευών έργων κλασικών συγγραφέων όπως οι Τολστόι, Γκαίτε, Πιραντέλο, Αλέξανδρος Δουμάς κ.ά.

Οι αδελφοί Ταβιάνι αναγορεύτηκαν πριν από τρία χρόνια επίτιμοι διδάκτορες του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Κατά την αναγόρευσή τους, εκφώνησαν τον δικό τους απόλυτα κινηματογραφικό λόγο, με τίτλο «Εκ του σύνεγγυς στην ελληνική γη», ο οποίος ήταν μια μαρτυρία απευθείας μέσα από το εργαστήρι τους, με ό, τι πιο προσωπικό μπορούσαν να προσφέρουν.

«Κοιτάζοντας μέσα στο πηγάδι του παρελθόντος, αισθανόμασταν ανέκαθεν εγγύτερα στον ελληνικό πολιτισμό παρά στο ρωμαϊκό», ανέφεραν τότε οι δυο Ιταλοί δημιουργοί, και ταξίδεψαν σε σκηνές και τοπία και λόγους απ΄ το σύνολο των ταινιών τους που έχουν ιδεολογικές αλλά και ιστορικές αναφορές στην ελληνική γραμματεία, τα ελληνικά τοπία, τους μύθους και τις έννοιες που «πλήττουν» και «τρέφουν» την ανθρώπινη περιπέτεια.

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/politismos/pethane-o-skinothetis-vitorio-taviani/)

Πέθανε αιφνιδίως ο δημοσιογράφος Νίκος Γρυλλάκης

Ο κόσμος της δημοσιογραφίας πενθεί τον αιφνίδιο χαμό του δημοσιογράφου της ΕΡΤ, Νίκου Γρυλλάκη.

Ο Νίκος Γρυλλάκης, ήταν καταξιωμένος στον χώρο του και το ρεπορτάζ του, αφού κάλυπτε για τουλάχιστον  30 χρόνια τα θέματα περιβάλλοντος, ενέργειας και υποδομών, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι τέλους παρέμενε γνήσιος ρεπόρτερ του πεζοδρομίου κυνηγώντας διαρκώς την είδηση στο ρεπορτάζ του.

Παράλληλα, είχε διατελέσει και εκπρόσωπος των δημοσιογράφων της τηλεόρασης της ΕΡΤ στο μικτό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ.

Ο Νίκος Γρυλλάκης είχε εργαστεί και σε εφημερίδες, όπως στην Απογευματινή.

Αφήνει πίσω του έναν γιο 2 ετών και την αγάπη του για τα Χανιά…

Το μοιραίο τηλεφώνημα

Είναι χαρακτηριστικός ο επαγγελματισμός του μέχρι τέλους….Αυτό το Σαββατοκύριακο είχε κανονική βάρδια στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ  .Πήρε όμως τηλέφωνο στους συναδέλφους του και είπε ότι δεν θα μπορέσει να έρθει γιατί αισθάνεται μια ανησυχία και θα μεταβεί στο νοσοκομείο. Στο νοσοκομείο όμως κατέληξε…… από καρδιά….

(ΠΗΓΗ: https://www.thepressroom.gr/ellada/pethane-aiphnidios-o-demosiographos-nikos-gryllakes)

Πέθανε ο βραβευμένος συγγραφέας Philip Kerr

Το τελευταίο βιβλίο του αφορούσε την Αθήνα της Κατοχής και κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα

Σοκ έχει προκαλέσει ο αιφνίδιος θάνατος την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018 του βραβευμένου και αγαπημένου συγγραφέα Philip Kerr, σε ηλικία μόλις 62 ετών. Ο Kerr δημιούργησε μια από τις σημαντικότερες σειρές στον χώρο της σύγχρονης νουάρ αστυνομικής λογοτεχνίας, με ήρωα τον ντετέκτιβ Μπέρνι Γκούντερ.

Ο Philip Kerr γεννήθηκε στο Εδιμβούργο το 1956. Σπούδασε νομικά και συνεργάστηκε ως αρθρογράφος στις σελίδες των «Sunday Times», της «Evening Standard» και του «New Statesman». Ως συγγραφέας έγινε παγκόσμια γνωστός χάρη στη σειρά βιβλίων του με ήρωα τον ντετέκτιβ Μπέρνι Γκούντερ, που διαδραματίζονται κυρίως στη Γερμανία των χρόνων της ναζιστικής κυριαρχίας και του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Μάλιστα το τελευταίο ακυκλοφόρητο βιβλίο του (θα κυκλοφορήσει στις 3 Απριλίου στο εξωτερικό), με τίτλο «Greeks bearing gifts» διαδραματίζεται στην Αθήνα με τον γνωστό ήρωα να διερευνά μια υπόθεση που πηγαίνει πίσω στην ελληνική Κατοχή και στους διωγμούς των Εβραίων της Θεσσαλονίκης.

Βιβλία της σειράς, που κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Κέδρος», είναι τόμος Η τριλογία του Βερολίνου (που περιλαμβάνει τα μυθιστορήματα «Οι Βιολέτες του Μάρτη», «Ο χλομός εγκληματίας» και «Γερμανικό ρέκβιεμ»), τα έργα «Μοιραία Πράγα», «’Ανθρωπος χωρίς ανάσα», «Φλόγα που σιγοκαίει», «Η γυναίκα από το Ζάγκρεμπ», «Αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται» και «Η άλλη πλευρά της σιωπής». Ο Philip Kerr έγραψε κι άλλα μυθιστόρημα για μεγάλους και παιδιά, κάποια από τα οποία κυκλοφορούν στα ελληνικά, όπως τα έργα «Γκριντάιρον», «Στην κορφή του κόσμου», «Το ψοφίμι», «Στα χνάρια του Ακενατόν», «Το μπλε τζίνι της Βαβυλώνας» και «Η βασιλική κόμπρα του Κατμαντού».Το 1993 μπήκε στον κατάλογο του βρετανικού λογοτεχνικού περιοδικού Granta με τους καλύτερους νέους συγγραφείς της χώρας του και το 2009 το βιβλίο του «Αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται» κέρδισε το μεγαλύτερο (από χρηματικής πλευράς) βραβείο αστυνομικής λογοτεχνίας του κόσμου, το «RBA International Prize for Crime Writing», αξίας 125.000 ευρώ. Το ίδιο βιβλίο κέρδισε το βρετανικό «Ellis Peters Historic Crime Award».

Είχε επισκεφτεί τη χώρα μας τον Μάιο και τον Οκτώβριο του 2016 ως προσκεκλημένος της 13ης Διεθνούς Έκθεσης βιβλίου και των εκδόσεων Κέδρος, αντίστοιχα. Ο Philip Kerr ήταν παντρεμένος με την επίσης μυθιστοριογράφο Jane Thynne. Ζούσαν στο Γουίμπλεντον του Λονδίνου και είχαν τρία παιδιά.

Πέθανε ο δημοσιογράφος Χρήστος Πασαλάρης

Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Χρήστος Πασαλάρης σε ηλικία 93 ετών.

Ήταν επί σειρά ετών διευθυντής ιστορικών εφημερίδων, ενώ τελευταία αρθρογραφούσε στην Ελευθερία του Τύπου.

Γεννήθηκε στα Εξάρχεια το 1925 και σπούδασε Ιατρική και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Δημοσιογραφία στις ΗΠΑ. Ο πατέρας του έδρασε στο γαλλικό σοσιαλιστικό κίνημα και η μητέρα του, γεννημένη στο Μοναστήρι, ήταν κόρη του Μακεδονομάχου Ναούμ Κωνσταντινίδη, οπλαρχηγού του Παύλου Μελά. Σύζυγός του υπήρξε η σπουδαία ζωγράφος Λούη Σηλυβρίδου-Πασαλάρη.

Στην Κατοχή (1941-1944), ο Χρήστος Πασαλάρης ως «Αλέξης» έδρασε στον παράνομο τύπο της Αντίστασης. Συνελήφθη από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε στο Γουδί και στο Χαϊδάρι και διέφυγε ως εκ θαύματος την εκτέλεση στην Καλλιθέα. Δραπέτευσε λίγο πριν από την απελευθέρωση.

Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα το 1946 στον «Ριζοσπάστη» ως αθλητικός συντάκτης και, λίγο πριν τον κλείσουν, ως αρχισυντάκτης. Το 1946 κλείστηκε στη Μακρόνησο ως τα τέλη του 1950, παρέα με τους Μίκη Θεοδωράκη, Θανάση Κανελλόπουλο, Κώστα Δεσποτόπουλο, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Γιάννη Βούλτεψη και άλλους.

Μετά την απόλυσή του, το 1951 εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στις εφημερίδες «Ταχυδρόμος», «Έθνος», «Φιλελεύθερος», «Αθηναϊκή» και «Εμπρός». Συνεργάτες του υπήρξαν τότε οι Αλέκος Φιλιππόπουλος, Γιάννης Καψής, Τάκης Λαμπρίας, Δημήτρης Μαρούδας, Νίκος Φώσκολος, Κώστας Πρετεντέρης, Αλέκος Σακελλάριος, Κωστής Χαιρόπουλος, Νταίζη Μαυράκη και άλλοι.

Από το 1953, εργάστηκε επί 17 χρόνια στο συγκρότημα Λαμπράκη ως Αρχισυντάκτης και Διευθυντής Σύνταξης στα ΝΕΑ. Αποχώρησε το 1970 λόγω πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία, όπως για τον ίδιο λόγο είχε αποχωρήσει και από το «Εμπρός».

Από το 1970 ως το 1974 διηύθυνε το εξαίρετο περιοδικό «Επίκαιρα» του Γιάννη Πουρνάρα με ξεχωριστούς συνεργάτες τον Φρέντυ Γερμανό, τον ΚΥΡ (Γιάννη Κυριακόπουλο), τον Νίκο Μαστοράκη, τον Γιώργο Λιάνη, τον Γιώργο Μπέρτσο και άλλους. Αποχώρησε και πάλι όμως λόγω πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία.

Λίγο πριν από την πτώση της Χούντας εκλήθη να διευθύνει την τιμωρημένη «Βραδυνή», η οποία τον Ιούλιο του 1974, με την επάνοδο του Κωνσταντίνου Καραμανλή ξεπέρασε τα 300.000 φύλλα, ρεκόρ που ουδέποτε μέχρι σήμερα καταρρίφθηκε. Μετά την αποχώρησή του από τη «Βραδυνή», λόγω και πάλι πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία, εκλήθη το 1975 να διευθύνει την «Απογευματινή» του Νάσου Μπότση.

Τον Απρίλιο του 1983, μετά το θάνατο του Νάσου Μπότση και λόγω πολιτικής πάντοτε διαφωνίας με τον εκδότη Νίκο Μομφεράτο, δέχθηκε πρόταση του Άρη Βουδούρη να του «στήσει» και να διευθύνει τον «Ελεύθερο Τύπο». Η συνεργασία όμως με την ιδιοκτησία δεν μακροημέρευσε λόγω και πάλι διαφωνίας σε θέματα δεοντολογίας.

Αμέσως μετά ο Χρήστος Πασαλάρης εκλήθη να διευθύνει την έγκυρη «Μεσημβρινή» του ομίλου Βαρδινογιάννη. Από το 1990 ως τον Ιούνιο του 2009, εργάστηκε ως διευθυντής ή σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στις ιδρυματικές πλέον εφημερίδες «Απογευματινή» και «Ελεύθερος Τύπος» και από το 2014 ως κύριος αρθρογράφος και σύμβουλος έκδοσης στην εφημερίδα Realnews.

Από το 1968 έως το 2015, εργάστηκε ως καθηγητής δημοσιογραφικών σπουδών σε σχολές δημοσιογραφίας, πλήθος δε διακεκριμένων σήμερα δημοσιογράφων υπήρξαν μαθητές του.

Τον Φεβρουάριο του 2016 παρασημοφορήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, με τον Χρυσό Φοίνικα. Επίσης έχει τιμηθεί δύο φορές από το Ίδρυμα Μπότση (1986 και 1998) για την ευδόκιμη υπηρεσία του, από το «Ίδρυμα Ιπεκσί» (1989) για το καλύτερο ρεπορτάζ, από την Ακαδημία Αθηνών (1985) για το βιβλίο του «Μια ζωή τίτλοι», από το Δήμο Αθηναίων με χρυσό μετάλλιο για την προσφορά του στο λειτούργημα, από το ελληνικό κράτος με το μετάλλιο αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, όπως επίσης και από την οργάνωση «Μπουμπουλίνα» για τον ίδιο λόγο. Από την Μαριάννα Βαρδινογιάννη για την προσφορά πινάκων της αείμνηστης συζύγου του Λούης για τα καρκινοπαθή παιδιά. Το 1909 η Βουλή καθιέρωσε «Ετήσιο βραβείο πολιτικής αρθρογραφίας» στο όνομα του Χρήστου Πασαλάρη.

Τα βιβλία του είναι:

– Πως να γίνετε δημοσιογράφος (1970) – Έξι εκδόσεις

– Οι άσσοι της αστροναυτικής (1970) – Δύο εκδόσεις

– Καλημέρα νέα τεχνολογία (1983)

– Η πράσινη αλεπού (1987)

– Μια ζωή τίτλοι (1989) – Πέντε εκδόσεις

– Στου κουφού την πόρτα (1992)

– Οι βαρόνοι των media – Τρεις εκδόσεις

– Όρτσα και μη φοβάσαι (1994)

– Την αλήθεια και ας πονάει (2002) – Δύο εκδόσεις

– Η ιστορία του Τύπου 2006 – Δύο εκδόσεις

– Κάθε παλιό να σβηστεί (2015)

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ https://neaselida.gr/ellada/pethane-o-dimosiografos-christos-pasalaris/)

Σκάνδαλο Novartis: Και τρίτος νεκρός που «γνώριζε πολλά» – Πέθανε όπως ο Μαυρίκος

Τρεις άνθρωποι που κινήθηκαν και γνώριζαν πράγματα για το χώρο της μαφίας του φαρμάκου, η δράση της οποίας αποκαλύπτεται στη χώρα μας, έχουν χάσει τη ζωή τους. Οι δύο μάλιστα με τον ίδιο μυστηριώδη τρόπο.

Οι δύο από αυτούς, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Documento, είχαν άμεση σχέση με το κύκλωμα του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος της Novartis, ενώ ο τρίτος υπήρξε εν αγνοία του μεταφορέας και οδηγός προσώπων που αποτελούσαν τα κοινά σημεία της Novartis και του ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο σύμφωνα με τους προστατευόμενους μάρτυρες προσέφερε την τεχνογνωσία και τα κυκλώματα ξεπλύματος μαύρου χρήματος στην Ελλάδα.

Εκτός από τον εκδότη Παναγιώτη Μαυρίκο, ο οποίος σύμφωνα με τις εκθέσεις του FBI και τις καταθέσεις των μαρτύρων ξέπλενε χρήμα της Novartis και σκοτώθηκε από περίεργη ανάφλεξη του αυτοκινήτου του, και το θάνατο από καρδιακή προσβολή του Μιχάλη Πιτσιλίδη, συμβούλου του Άδωνι Γεωργιάδη και επίσης μέλους του συστήματος ξεπλύματος, ένα ακόμη άνθρωπος σκοτώθηκε το 2010, όταν η μηχανή του τυλίχθηκε ξαφνικά στις φλόγες. Ένα δυστύχημα πανομοιότυπο με αυτό του Μαυρίκου, καθώς και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε ακαριαία ανάφλεξη, ενώ και τα δύο οχήματα ήταν ασφαλή και ακριβά (ένα τζιπ Porsche και μια μηχανή BMW).

Ο εν λόγω νεαρός ήταν ο Γιώργος Χατζηδάκης, προσωπικός οδηγός του διευθυντή του ΚΕΕΛΠΝΟ Θεόδωρου Παπαδημητρίου. Στις 29 Αυγούστου του 2010 η μηχανή που οδηγεί ο νεαρός Γώργος Χατζηδάκης, 28 ετών, παίρνει ξαφνικά φωτιά ενώ διατρέχει την παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος. Μάρτυρες ανάμεσά τους και οι αστυνομικοί Γεώργιος Παπαποστόλου και Ιωάννης Βασιλείου, που βρίσκονταν τυχαία στο σημείο, κατέθεσαν πως είδαν ξαφνικά τη μηχανή μάρκας BMW 1200 κυβικών, να αναφλέγεται και να σέρνεται για περίπου πενήντα μέτρα πάνω στην άσφαλτο. Ο νεαρός διακομίστηκε στο ΚΑΤ με σοβαρά εγκαύματα και στις 6 Σεπτεμβρίου απεβίωσε. Για το δυστύχημα υπήρξε ένα τυπικό πόρισμα και καμία έρευνα δεν έγινε για το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας ή δολιοφθοράς.

Σημειώνεται πως η μηχανή είχε αγοραστεί ένα χρόνο νωρίτερα, στις 30 Ιουλίου του 2009, έναντι 16.318 ευρώ, άνηκε στο ΚΕΕΛΠΝΟ και ήταν στην υπηρεσία του Παπαδημητρίου. Ο πατέρας του Γ. Χατζηδάκη, Μιχάλης Χατζηδάκης, μιλώντας στη Documento δήλωσε πως “όλοι ξέρουν και κανένας δεν αμφισβητεί ότι ο Γιώργος δούλευε ως οδηγός του Παπαδημητρίου. Ήταν 24 ώρες το 24ωρο στην υπηρεσία του. Πήγαινε όπτε τον καλούσε”. Παράλληλα σημείωσε πως “το σίγουρο είναι ότι ο Γιώργος από τη δουλειάπου έκανε, τη σχέση που είχε με τον Παπαδημητρίου ακι τη συνεχή επαφή, γνώριζε πολλά”. “Ήταν συνέχεια στο πόδι για να κάνει αυτό που του ζητούσαν. Σίγουρα ήξερε πράγματα, αλλά ήταν πάντα παιδί σοβαρό, που δεν μιλούσε και δεν έλεγε τι έκανε”, σημειώνει και η μητέρα.

Μπίζνες Novartis με ΚΕΕΛΠΝΟ

Το 2010 η Novartis είχε εξασφαλίσει εκατοντάδες εκατομμύρια από συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο με τη μεσολάβηση του ΚΕΕΛΠΝΟ. Η μία σύμβαση αφορούσε στην προμήθεια αντιδραστηρίων για τον μοριακό έλεγχο του αίματος και η άλλη την προμήθεια εμβολίων για τον ιό H1N1. Η Ελλάδα πλήρωσε περίπου 500 εκατ ευρώ, χωρίς διαγωνισμό.

Όπως καταθέτει ένας εκ των προστατευόμενων μαρτύρων, ο οποίος εμφανίζεται με το όνομα “Μάξιμος Σαράφης”: Επί υπουργίας του Δημήτρη Αβραμόπουλου υπήρξε στενή συνεργασία της Novartis και του υπουργείου μέσω του ΚΕΕΛΠΝΟ και του γενικού διευθυντή Παπαδημητρίου Θεόδωρου, που σε συνεργασία με τον Φρουζή διαχειρίστηκαν το ζήτημα της πανδημίας H1N1. Η Novartis την περίοδο 2008 – 2009 είχε εμβόλια για το H1N1, τα οποία παραγγέλθηκαν από το υπουργείο Υγείας μετά την αναβάθμιση από το ΚΕΕΛΠΝΟ του κινδύνου της πανδημίας στη μέγιστη βαθμίδα. Για το ξέπλυμα των χρημάτων που δόθηκαν (στους Αβραμόπουλο, Καλογερόπουλο και Παπαδημητρίου) χρησιμοποιήθηκε ο μηχανισμός υπερτιμολόγησης εκδηλώσεων και φαρμακοοικονομικών μελετών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, εκπροσωπούμενη τότε από τον κοσμήτορα Ιωάννη Κυριόπουλο. Ομοίως το ξέπλυμα έγινε από τον όμιλο Γριβέα”.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα Documento “αν ο Παπαδημητρίου ήταν συνεργός του Φρουζή στις μεγάλες προμήθειες του ΚΕΕΛΠΝΟ από τις οποίες ο υπουργός Δημήτρης Αβραμόπουλος φέρεται να έλαβε 40 εκατ. ευρώ, τότε ο νεαρός Γιώργος Χατζηδάκης θα γνώριζε πολλά από όσα συνέβαιναν”.

(ΠΗΓΗ : http://tvxs.gr/news/ellada/skandalo-novartis-kai-tritos-nekros-poy-gnorize-polla-%E2%80%93-pethane-opos-o-mayrikos)

Πέθανε η Φώφη Μπουλούτα, η καθηγήτρια του Κολλεγίου Αθηνών που απολύθηκε εκδικητικά από το καθεστώς Σαμαρά επειδή έκανε παρατήρηση στο γιο του

Ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ

Η ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ ΦΩΦΗ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ, ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ…

Κάθε εποχή έχει τους δικούς της ήρωες. Για τον κλάδο των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, η Φώφη Μπουλούτα ήταν ένα σύμβολο αγώνα στην πιο σκοτεινή περίοδο της ιστορίας του. Στην περίοδο που μια μικρή, παρασιτική επιχειρηματική ομάδα και οι πολιτικοί της συνοδοιπόροι επιστράτευσαν θεούς και δαίμονες για να μετατρέψουν το αγαθό της Παιδείας σε εμπόριο και τους εκπαιδευτικούς σε τρομοκρατημένους υπαλλήλους. Η Φώφη έδωσε μια μάχη που αποτελεί φάρο ελπίδας, έμπνευση και παράδειγμα για τον καθένα από εμάς.

Μια θαρραλέα, δυνατή φωνή σίγησε. Η αγωνίστρια, αγαπημένη συνάδελφος Ευφροσύνη (Φώφη) Μπουλούτα, γνωστή για τη μάχη που έδωσε μετά την εκδικητική της απόλυση από το καθεστώς Σαμαρά στο Κολλέγιο, έφυγε από τη ζωή.

Η Φώφη ήταν ένας γλυκύτατος άνθρωπος και εξαίρετη εκπαιδευτικός. Δίδαξε επί 21 χρόνια φυσικές επιστήμες στο Κολλέγιο Αθηνών, από όπου εκδιώχθηκε, επειδή είχε το «θράσος» να πράξει το λειτούργημά της και να κάνει παρατήρηση σε μαθητή του οποίου ο γονιός ήταν τόσο «ισχυρός», ώστε όχι μόνο να απαιτήσει να απολυθεί, αλλά να χρησιμοποιήσει την περίπτωσή της ως άλλοθι για να καταργήσει το νομοθετικό πλαίσιο για την ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά και την ίδια τη Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας.

 Η Φώφη δεν φοβήθηκε. Μπορεί ο αγώνας να ήταν άνισος, μπορεί το διορισμένο ΚΥΣΔΕ να επέτρεψε την απόλυσή της «ελλείψει αρκετών στοιχείων», μπορεί να επιστρατεύτηκε ένα πανίσχυρο και καλοπληρωμένο επιτελείο δικηγόρων με επικεφαλής τον Πανεπιστημιακό Γ. Λεβέντη για να τη στείλει σπίτι της και να τη φιμώσει, όμως δεν λύγισε ούτε δευτερόλεπτο. Έχοντας στο πλευρό της τη δικηγόρο Κάτια Λαϊνά και την Ομοσπονδία έδωσε μια δύσκολη και γενναία μάχη, κόντρα όχι σε ένα σχολείο, αλλά σε ένα ολόκληρο κατεστημένο. Ένα πολιτικό/επιχειρηματικό κατεστημένο που θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι είναι είλωτες, χωρίς φωνή, που πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και να αποδέχονται τη μοίρα τους.

Η Φώφη μπορεί να απολύθηκε, το σκανδαλώδες της απόλυσής της όμως (που έκρυψαν καλά τα συστημικά ΜΜΕ για να προστατέψουν την τότε πολιτική εξουσία) έκανε το γύρο του διαδικτύου και αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της οργής του κλάδου μας. Ο αγώνας που ξεκίνησε στα τέλη του 2013 είχε σκοτεινές στάσεις (την ψήφιση του εκτρώματος Αρβανιτόπουλου με τις ελεύθερες απολύσεις, για να φιμωθεί η κάθε Μπουλούτα στο μέλλον), όμως δικαιώθηκε τον Αύγουστο του 2016 με την ψήφιση του Ν. 4415/2016 (Νόμου Φίλη). Η Φώφη ήταν εκεί, στη Βουλή και μετά στα γραφεία μας, και πανηγύρισε μαζί μας, αν και πλέον ήταν διορισμένη αναπληρώτρια στο Δημόσιο. Όλοι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι σε μεγάλο βαθμό η νίκη αυτή οφείλεται στον αγώνα της, έναν αγώνα που ευτυχώς δεν πήγε χαμένος.

Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν την οδύνη μας. Θα αποχαιρετίσουμε την αγαπημένη μας συνάδελφο και φίλη Φώφη τη Δευτέρα στις 14:30 στο Νεκροταφείο Αμαρουσίου.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Ο.Ι.Ε.Λ.Ε.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                    Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΡΟΥΤΟΣ                  ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πέθανε ο Κώστας Βεργόπουλος – Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της Μεταπολίτευσης

Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 75 ετών ο πανεπιστημιακός και συγγραφέας Κώστας Βεργόπουλος.

Ο Κώστας Βεργόπουλος γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα, όπου μεγάλωσε. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στη Σορβόννη. Διδάκτωρ οικονομικών επιστημών (Doctorat d’ Etat) του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Επισκέπτης καθηγητής σε Πανεπιστήμια της Βόρειας και Νότιας Αμερικής. Διεθνής εμπειρογνώμων στα Ηνωμένα Έθνη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί και διδάσκονται σε δέκα γλώσσες.

Το 1974 εξελέγη καθηγητής οικονομολογίας στην Σορβόννη και αργότερα το 1992 καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Από το 2002 ήταν καθηγητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8, ενώ έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της βόρειας και της νότιας Αμερικής. Παράλληλα εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Υπήρξε διευθυντής του προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τη Μεσόγειο (UNITAR) και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την απορρύθμιση και την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη. Την περίοδο 1997-1999 διετέλεσε επικεφαλής του Vision Group του ASEM που είχε σκοπό την τόνωση των δεσμών και της συνεργασίας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, ενώ ήταν μέλος του συμβουλίου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

Από το 2000 και μετά συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία συγκρότησης των «Κοινωνικών Φόρουμ», τόσο στη Λατινική Αμερική όσο και στην Ευρώπη.

Είχε εκδώσει μεγάλη σειρά έργων με οικονομικό, πολιτικό και ιστορικό περιεχόμενο, τα περισσότερα από τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Νέα Σύνορα Λιβάνη. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στη «Νέα Σελίδα» και τα «Επίκαιρα».

Έργα του: «Το Αγροτικό Ζήτημα στην Ελλάδα», «Ο Δύσμορφος Καπιταλισμός», «Κράτος και Οικονομική Πολιτική στον 19ο αιώνα», «Εθνισμός και Οικονομική Ανάπτυξη», «Η Απο-ανάπτυξη σήμερα», αλλά και τα πιο πρόσφατα «Ποιος φοβάται την Ευρώπη – Ανατομία ενός μύθου», «Το τέλος του κύκλου»,  «Η αρπαγή του πλούτου», «Το μεγάλο ρήγμα», «Οι αμετανόητοι», «Μετά το τέλος», «Η ανάρμοστη σχέση», «Το μαύρο και το κόκκινο» και μέσα στο 2017 «Η νέα παγκόσμια αναταραχή».

Εκδόσεις των έργων του κυκλοφορούν επίσης στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά, ολλανδικά, κινέζικα.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ http://neaselida.news/ellada/pethane-o-kostas-vergopoulos-ypirxe-enas-apo-tous-simantikoterous-metapoliteftikous-ellines-dianooumenous/)

Πέθανε ο Θανάσης Καλογιάννης

«Έφυγε» εντελώς ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 52 ετών ο Θανάσης Καλογιάννης, ένας εκ των κορυφαίων αθλητών που ανέδειξε ποτέ ο ελληνικός στίβος.

Γεννήθηκε το 1965 και υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στα 400 μ. με εμπόδια, αν και σε πιο νεαρή ηλικία έτρεξε και τα 400 μ. Με τα χρώματα του Γ.Σ. Καρδίτσας αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής Ελλάδας ενώ δύο φορές υπήρξε χρυσός βαλκανιονίκης (1988, 1989). Το 1984 κέρδισε το πρώτο του χρυσό βαλκανικό μετάλλιο στα 400 μ.

Την ίδια χρονιά πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες ενώ είχε συμμετοχές σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα στίβου.

Ήταν ο κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ στα 400 μ. εμπόδια με 48.80 για πολλά χρόνια.

Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο (Τρίτη), στη μία το μεσημέρι, στον Βόλο.

Σε ανακοίνωσή του ο ΣΕΓΑΣ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ποιος δεν θυμάται το καμάρι του στίβου, τον Θανάση Καλογιάννη, με καταγωγή από τον Βόλο, που μεσουρανούσε και μας χάριζε ανεπανάληπτες στιγμές στη δεκαετία του ’80. Ο πρόεδρος και το Δ.Σ. του ΣΕΓΑΣ εκφράζουν στους οικείους του τα ειλικρινά τους συλλυπητήριά για τον απροσδόκητο θάνατό του».

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΕΦΣΥΝ http://www.efsyn.gr/arthro/pethane-o-thanasis-kalogianni

Page 1 of 2
1 2