Εγκρίθηκε η αμφιλεγόμενη οδηγία για τα πνευματικά δικαιώματα

Την εξαιρετικά αμφιλεγόμενη ευρωπαϊκή οδηγία «Περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας» (ACTA2) ενέκριναν τα κράτη -μέλη της Ε.Ε. με 19 χώρες να τάσσονται υπέρ, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, την Πολωνία, την Ιταλία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία κατά , ενώ το Βέλγιο, η Σλοβενία και η Εσθονία απείχαν.

Τα μέτρα αυτά πέρασαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον περασμένο μήνα μετά από πολυετή μάχη δύο πανίσχυρων συνασπισμών από κλαδικά «λόμπι». Σήμερα ο Ρουμάνος υπουργός, Βαλέρ Ντανιέλ Μπρεάζ, η χώρα του οποίου ασκεί την εναλλασσόμενη προεδρία της Ένωσης, εξέφρασε την ικανοποίησή του αναφέροντας το  εξής:

Πρόκειται για έναν «ισορροπημένο κείμενο, που δημιουργεί πολλές ευκαιρίες για τους ευρωπαϊκούς δημιουργικούς τομείς, που θα ευδοκιμήσουν και θα αντανακλούν καλύτερα την πολιτισμική μας ποικιλομορφία και άλλες κοινές ευρωπαϊκές αξίες, αλλά και για τους χρήστες, η ελευθερία έκφρασης των οποίων στο διαδίκτυο θα ενισχυθεί».

Η σημερινή ψηφοφορία ήταν το τελευταίο στάδιο πριν από θέσπιση των μέτρων, που αναμένεται να πάρει δύο χρόνια, παρά το γεγονός ότι η μεταρρύθμιση αποδοκιμάστηκε από πολλούς επικριτές που προέβαλαν το επιχείρημα ότι θα πλήξει την ελεύθερη διακίνηση πληροφοριών στο διαδίκτυο.

Μέχρι σήμερα δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν διαδηλώσει σε όλη την Ευρώπη εναντίον της οδηγίας και κυρίως τα άρθρο 11 και 13, το οποίο απαιτεί από τους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης να διασφαλίσουν την ώρα που αναρτούν κάτι ότι το περιεχόμενο δεν παραβιάζει τους κανόνες για τα πνευματικά δικαιώματα.

Οι αντίπαλοι της μεταρρύθμισης φοβούνται ότι αυτή θα οδηγήσει σε «φίλτρα ανάρτησης», ένα αυτόματο λογισμικό το οποίο, όπως υποστηρίζουν, θα μπορούσε να εντοπίζει και να μπλοκάρει νόμιμο περιεχόμενο.

Γίγαντες του διαδικτύου όπως η Google και το YouTube, έχουν εκφράσει επίσης την αντίθεσή τους. Άλλωστε τα μέτρα απαιτούν επίσης από πλατφόρμες όπως η Google News να πληρώσουν τους εκδότες για σύντομα κείμενα που εμφανίζονται στα αποτελέσματα της αναζήτησης.

Ορισμένοι επικριτές προειδοποίησαν πως ο όρος αυτός θα πλήξει τη διαπραγματευτική θέση μικρών εκδοτών απέναντι στην Google. Επικαλούνται επίσης έναν γερμανικό νόμο του 2013 που προβλέπει έναν παρόμοιο μηχανισμό, ο οποίος δεν έχει καταφέρει να αποφέρει στους εκδότες σημαντικό εισόδημα.

Πνευματικά δικαιώματα και λογοκρισία

Η ελευθερία λόγου στο διαδίκτυο είναι το ίδιο σημαντική με την ελευθερία λόγου στην «offline» ζωή μας. Ο «ψηφιακός κόσμος» είναι εξίσου πραγματικός με τον φυσικό. Όταν ζεις σε μια χώρα που χρησιμοποιεί μηχανισμούς λογοκρισίας στο διαδίκτυο, τότε ζεις σε μια αυταρχική κοινωνία. Δεν υπάρχει κάποιος διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτά τα δύο

Η συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα στην εποχή του ίντερνετ συνεχίζει να είναι επίκαιρη, καθώς όλοι μας προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις τεχνολογικές εξελίξεις και την επίδρασή τους στον τρόπο που αλλάζουν τη διανομή πνευματικών έργων. Εδώ και πολλά χρόνια οι εταιρίες παραγωγής οπτικοακουστικού υλικού, οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων και κάποιοι μεμονωμένοι καλλιτέχνες, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τη διακίνηση πνευματικού έργου που λαμβάνει χώρα μέσω διαδικτύου με αρκετά προβληματικό τρόπο. Δυστυχώς, η πλειοψηφία αυτών των εμπλεκομένων φορέων δεν προσπαθεί ούτε να κατανοήσει ούτε να προσαρμοστεί δημιουργικά στις νέες συνθήκες. Αυτό που ξεκίνησε ως προσπάθεια περιορισμού του φαινομένου συνεχίστηκε ως προσπάθεια καταστολής και άρσης βασικών ατομικών ελευθεριών.

Επιτροπή και εμπόριο λογοκρισίας

Πριν από περίπου ένα χρόνο, ψηφίστηκε απ’ τη βουλή σχετικό νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού (4481/2017) με μια σειρά από διατάξεις για ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Μεταξύ αυτών περιγράφεται η δημιουργία μιας επιτροπής που θα αποφαίνεται για ζητήματα παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας (του περιβόητου 2121/1993) στο ίντερνετ. Η επιτροπή συστάθηκε αργότερα με υπουργική απόφαση και αποτελείται από τρία μέλη, που εκπροσωπούν σχετικούς οργανισμούς (ΟΠΙ, ΕΕΤΤ, ΑΠΔΠΧ).

Η επιτροπή συνεδριάζει κατόπιν αιτήματος δικαιούχων πνευματικών δικαιωμάτων, για να αποφανθεί αν ένας ιστότοπος παραβιάζει τη σχετική νομοθεσία. Σ’ αυτή την περίπτωση εκδίδει διαταγή προς τους παρόχους ίντερνετ να μπλοκάρουν πλήρως το συγκεκριμένο ιστότοπο εντός 48 ωρών. Προβλέπεται, μάλιστα, και πρόστιμο για τους παρόχους για κάθε μέρα καθυστέρησης εφαρμογής της απόφασης.

Επιγραμματικά λοιπόν, η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, είναι πως μια τριμελής επιτροπή έχει την απόλυτη εξουσία, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία δικαστική απόφαση, να διατάσσει τους παρόχους να μπλοκάρουν έναν ιστότοπο από το ελληνικό διαδίκτυο.

Μια ενδιαφέρουσα παράμετρος είναι πως τα αιτήματα προς την επιτροπή κοστίζουν. Το κόστος ξεκινάει από 372€ ανά ιστότοπο, το οποίο ίσως να μην είναι σημαντικό για έναν οργανισμό συλλογικής διαχείρισης, αλλά είναι σίγουρα απαγορευτικό για τους περισσότερους ανεξάρτητους καλλιτέχνες. Κάνοντας έτσι αρκετά σαφές για ποιους, και από ποιους, σχεδιάστηκε να εξυπηρετήσει αυτό το νομοθέτημα.

Νομιμότητα των αποφάσεων

Πριν από λίγες ημέρες η επιτροπή δημοσίευσε τις τρεις πρώτες αποφάσεις της. Οι αποφάσεις ελήφθησαν κατόπιν αιτήματος της Εταιρίας Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων (Ε.Π.Ο.Ε.), που είναι οργανισμός συλλογικής προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων, και περιλαμβάνει μερικά γνωστά ονόματα απ’ τν χώρο του κινηματογράφου (Odeon, Seven, Feelgood, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου). Οι αποφάσεις παραθέτουν αρκετούς ιστοτόπους —38 συνολικά— και διατάσσουν τους παρόχους ίντερνετ να διακόψουν τη πρόσβαση σε αυτά εντός 48 ωρών.

Η ύπαρξη και ο τρόπους λειτουργίας αυτής της επιτροπής είναι επικίνδυνη για την ελευθερία λόγου, καταρχάς γιατί φαίνεται να υπάρχει άγνοια για κάποια τεχνικά ζητήματα, ώστε να μπορεί να υπάρξει και ασφαλής νομική αποτίμηση. Οι περισσότεροι απ’ τους ιστοτόπους, που περιλαμβάνονται στην παραπάνω απόφαση, δεν φιλοξενούν έργα πνευματικής ιδιοκτησίας. Φιλοξενούν περιεχόμενο από τρίτες ιστοσελίδες (πχ. youtube) ή αρχεία με μεταδεδομένα —γνωστά και ως torrents— ώστε να μπορούν οι χρήστες να μοιραστούν μεταξύ τους αρχεία που έχουν ήδη στην κατοχή τους.

Υπάρχουν αρκετές δικαστικές αποφάσεις που έχουν διατυπώσει πως δεν υπάρχει νομική ευθύνη στη φιλοξενία παραπομπών για υλικό που φιλοξενείται αλλού. Τόσο διεθνώς, όσο και σε ελληνικό δικαστήριο (Πρωτοδικείο Κιλκίς, 965/2010). Το Σύνταγμα (άρθρο 14) προστατεύει, επίσης, την ελευθερία λόγου και προβλέπει δικαστική διαδικασία για τις όποιες εξαιρέσεις προβλέπονται απ’ τον νόμο. Η επιτροπή λειτουργεί πρακτικά εκτός αυτής της δικαστικής διαδικασίας, χωρίς καμία νομική λογοδοσία, καταπατώντας στην πράξη το τεκμήριο της αθωότητας.

Ελευθερία λόγου (?)

Η ελευθερία λόγου στο διαδίκτυο είναι το ίδιο σημαντική με την ελευθερία λόγου στην «offline» ζωή μας. Ο «ψηφιακός κόσμος» είναι εξίσου πραγματικός με τον φυσικό. Όταν ζεις σε μια χώρα που χρησιμοποιεί μηχανισμούς λογοκρισίας στο διαδίκτυο, τότε ζεις σε μια αυταρχική κοινωνία. Δεν υπάρχει κάποιος διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

Το διακύβευμα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ απλό. Ποιο δικαίωμα είναι πιο σημαντικό; Η ελευθερία λόγου ή το οικονομικό συμφέρον ενός καλλιτέχνη; Δεδομένου πως μιλάμε για επιτροπές οι οποίες αποφασίζουν χωρίς καμία δικαστική ή οποιαδήποτε άλλη λογοδοσία, μπορούμε να καταλάβουμε πως απαντάει σε αυτό το ερώτημα η πολιτική εξουσία.

Το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και του βιοπορισμού των καλλιτεχνών είναι αρκετά σημαντικό, αλλά δεν πρόκειται να λυθεί με προχειρότητα και υιοθετώντας αυταρχικές μεθόδους με επιτροπές που λειτουργούν πέρα από οποιαδήποτε διαδικασία ερμηνείας και επιβολής του νόμου. Μέθοδοι που ούτως ή άλλως δεν έχουν καν την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα, καθώς η τεχνική τους παράκαμψη είναι σχετικά εύκολη.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/pneymatika-dikaiomata-kai-logokrisia  )

Πνευματικά δικαιώματα στο Διαδίκτυο: 5 πράγματα που πρέπει να ξέρεις

Διχάζει όσο λίγες η μεταρρύθμιση για τα πνευματικά δικαιώματα στο Διαδίκτυο που εγκρίθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο ύστερα από έντονη αντιπαράθεση. Αυτά είναι τα πέντε βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζεις για την μελλοντική νομοθεσία που ενδέχεται να αλλάξει το Ίντερνετ έτσι όπως το ξέραμε μέχρι σήμερα.

1. Τα αμφιλεγόμενα άρθρα 11 και 13

Τα δύο πιο επίμαχα σημεία της Οδηγίας για τα Πνευματικά Δικαιώματα σχετίζονται με τα Άρθρα 11 και 13.

Το Άρθρο 13 υποχρεώνει τις διαδικτυακές πλατφόρμες να δημιουργούν φίλτρα για την επόπτευση του υλικού που αναρτούν οι χρήστες, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι δεν υφίστανται παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων. Είναι και το άρθρο που οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι επί της ουσίας καταργεί τον ελεύθερο χαρακτήρα του Διαδικτύου.

Αντιδράσεις για το αμφιλεγόμενο άρθρο 13
Αντιδράσεις για το αμφιλεγόμενο άρθρο 13  AP

Το Άρθρο 11 υποχρεώνει τις διαδικτυακές πλατφόρμες που αναρτούν ενημερωτικά, ειδησεογραφικά άρθρα – όπως η Google News, να συνάπτουν σύμβαση άδειας χρήσης του σχετικού υλικού με τον αρχικό εκδότη.

2. Ποιοί είναι οι πιο ωφελημένοι;

Ένας από τους στόχους της συμφωνίας είναι η ενίσχυση της δυνατότητας των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων, κυρίως των δημιουργών όπως οι μουσικοί, οι ερμηνευτές και οι σεναριογράφοι, αλλά και οι εκδότες ειδήσεων και οι δημοσιογράφοι, να διαπραγματευτούν καλύτερες συμβάσεις για τη χρήση των έργων τους που εμφανίζονται σε διαδικτυακές πλατφόρμες.

Υπέρμαχοι της νέας οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα
Υπέρμαχοι της νέας οδηγίας για τα πνευματικά δικαιώματα  AP

Στην πράξη, αυτό επιτυγχάνεται καθιστώντας τις διαδικτυακές πλατφόρμες απευθείας υπόλογες για το περιεχόμενο που αναρτάται σε αυτές και παρέχοντας αυτόματα το δικαίωμα π.χ. στους εκδότες ειδήσεων να διαπραγματευθούν συμφωνίες εκ μέρους των δημοσιογράφων τους για τα άρθρα που χρησιμοποιούν οι κόμβοι αναμετάδοσης ειδήσεων. Οι δημιουργοί και οι ερμηνευτές θα μπορούν να διεκδικήσουν πρόσθετες αμοιβές από τους διανομείς που εκμεταλλεύονται τα δικαιώματά τους, όταν η ανταμοιβή που συμφωνήθηκε αρχικά είναι δυσανάλογα χαμηλότερη από τα κέρδη που αποκομίζει ο διανομέας.

3. Στο στόχαστρο οι διαδικτυακοί κολοσσοί

Facebook
Facebook  AP

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα πνευματικά δικαιώματα είναι παρωχημένη, καθώς χρονολογείται από το 2001, μία εποχή που δεν υπήρχαν ή δεν είχαν γιγαντωθεί πολλά από τα κολοσσιαία ονόματα του χώρου που σήμερα ορίζουν την καθημερινότητά μας. Από την Google, μέχρι το Facebook, το YouTube, το Instagram, και πολλές άλλες υπηρεσίες, πλατφόρμες και εφαρμογές που στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό την ύπαρξή τους μέσω της αναπαραγωγής περιεχομένου που υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα, όντως πολλά πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν.

4. Ποιοί δεν επηρεάζονται από την οδηγία;

Συγκεκριμένες κατηγορίες διαδικτυακού υλικού, όπως τα “memes” και τα “gif” εξαιρούνται από την οδηγία, καθησυχάζοντας τους απλούς χρήστες ότι έτσι καταστρατηγείται και ο δωρεάν χαρακτήρας του Διαδικτύου.

Οι σύνδεσμοι προς ειδησεογραφικά άρθρα, οι οποίοι συνοδεύονται από «μεμονωμένες λέξεις ή πολύ σύντομα αποσπάσματα» θα μπορούν να διαμοιράζονται ελεύθερα, βάσει της οδηγίας. Διευκρινίζεται επίσης ότι η ανάρτηση έργων σε διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες με μη εμπορικό τρόπο, όπως για παράδειγμα στη Wikipedia, ή πλατφόρμες ανοιχτού («open source») λογισμικού, όπως το GitHub, θα εξαιρούνται αυτόματα. Οι καινοφυείς πλατφόρμες θα υπόκεινται σε ελαφρύτερες υποχρεώσεις από αυτές που θα έχουν οι πιο γνωστές.

Στους δρόμους οι πολέμιοι της νέας νομοθεσίας
Στους δρόμους οι πολέμιοι της νέας νομοθεσίας  AP

Η συμφωνία στοχεύει να διευκολύνει τη χρήση υλικού που προστατεύεται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για ερευνητική χρήση μέσω εξόρυξης κειμένου και δεδομένων, καταργώντας έτσι ένα σημαντικό ανταγωνιστικό μειονέκτημα που αντιμετωπίζουν οι Ευρωπαίοι ερευνητές. Τονίζεται δε ότι οι περιορισμοί χρήσης πνευματικής ιδιοκτησίας δεν θα εφαρμόζονται όσον αφορά υλικό που χρησιμοποιείται για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Τέλος, η οδηγία επιτρέπει επίσης τη δωρεάν χρήση προστατευόμενου περιεχομένου για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Έργα που δεν είναι πλέον διαθέσιμα στο εμπόριο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα σε περίπτωση που δεν υφίσταται κάποιος οργανισμός για τη συλλογική διαχείρισή τους για να εκδοθεί σχετική άδεια.

5. Αλλάζουν όλα λοιπόν στο Ίντερνετ;

Προς το παρόν δεν αλλάζει τίποτα ακόμα. Η οδηγία θα πρέπει πρώτα να εγκριθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προκειμένου να γίνει νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη και τότε όμως, τα κράτη – μέλη θα έχουν στη διάθεσή τους δύο χρόνια για να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία στα νέα δεδομένα. Πράγμα που σημαίνει ότι – στην καλύτερη των περιπτώσεων – τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει πριν από το 2021.

(ΠΗΓΗ : https://www.news247.gr/technologia/pneymatika-dikaiomata-sto-diadiktyo-5-pragmata-poy-prepei-na-xereis.6706670.html  )

«Πέρασε» η αμφιλεγόμενη οδηγία της Ε.Ε. για τα πνευματικά δικαιώματα

Με ευρεία πλειοψηφία πέρασε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η αμφιλεγόμενη οδηγία της Ε.Ε. για το copyright, για την οποία πολλοί διαδικτυακοί οργανισμοί έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί και διαδηλώσεις εναντίον της.

Η αμφιλεγόμενη οδηγία συγκέντρωσε 348 ψήφους υπέρ με 274 ευρωβουλευτές να ψηφίζουν κατά, ενώ υπήρξαν και 36 αποχές.

Πλέον μένει να δοθεί και η έγκριση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κάτι που θεωρείται ως τυπική διαδικασία.

Τα σημεία αιχμής είναι τα άρθρα 11 και 13

«Πλατφόρμες! Είστε υποχρεωμένοι να έχετε άδεια για κάθε πιθανό έργο (από το σύνολο της ανθρώπινης δημιουργίας) που μπορεί να ανέβει στις σελίδες σας» γράφει το άρθρο 13 της οδηγίας. Τι σημαίνει όμως αυτό; Τα περισσότερα sites θα πρέπει να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αποτρέψουν την ανάρτηση περιεχομένου από τους χρήστες τους, για το οποίο δεν έχουν την άδεια του δημιουργού. Δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να εφαρμόσουν φίλτρα περιεχομένου, τα οποία δεν θα επιτρέπουν να ανέβει ούτε ένα meme, ούτε ένας ήχος, που , σύμφωνα με τον αλγόριθμο των φίλτρων, θα εμπίπτει σε πνευματικά δικαιώματα.

Το άρθρο έχει προκαλέσει αμφίδρομες αντιδράσεις. Από τη μία, εκφράζεται η άποψη ότι είναι αναγκαίο και δίκαιο οι κολοσσοί του Internet να πληρώνουν για το ενημερωτικό περιεχόμενο που διακινούν, αλλά και το YouTube να πληρώνει με τη σειρά του για τα βίντεο καλλιτεχνών που ανεβάζει στην πλατφόρμα του.

Από την άλλη, πολλοί οργανισμοί και ακτιβιστές θεωρούν την οδηγία παραβίαση της ελευθερίας διακίνησης περιεχομένου στο διαδίκτυο. Χαρακτηριστικά, το Ίδρυμα Wikimedia έχει εκφράσει την ανησυχία του πως το άρθρο 13 «θα μειώσει δραματικά την ποικιλία του διαθέσιμου διαδικτυακού περιεχομένου». Ακόμη, η Wikipedia σε 4 χώρες της βόρειας Ευρώπης, καθώς και το Pornhub έχουν συμμετάσχει σε διαδηλώσεις στις πόλεις όπου εδρεύουν.

Προβλήματα φαίνεται ότι θα δημιουργήσει το άρθρο και στη διάδοση memes. Σε συνέντευξη της στο unboxholics.gr, η  Αιμιλία Γιβροπούλου, Νομική Σύμβουλο της Ομάδας Greens/EFA στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε πως «τα περισσότερα memes έχουν ως σκοπό την παρωδία, η οποία και αποτελεί εξαίρεση στα πνευματικά δικαιώματα». Ωστόσο, ανησυχεί πως τα φίλτρα των διαδικτυακών πλατφορμών, μέχρι να αντιληφθούν ότι πρόκειται για meme, θα το μπλοκάρουν και ο χρήστης θα πρέπει να ζητάει την επανεξέταση του  περιεχομένου, μέχρι να του δοθεί η σχετική άδεια.

Το άρθρο 11 είναι ένα επίσης αμφιλεγόμενο άρθρο και αφορά όλα τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, καθώς προβλέπει ένα κατά τεκμήριο συγγενικό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας για τους εκδότες ειδησεογραφικού περιεχομένου στο διαδίκτυο. Αυτό σημαίνει πως οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ θα κατέχουν τα πλήρη δικαιώματα των κειμένων που γράφουν οι δημοσιογράφοι τους και η αναπαραγωγή ειδήσεων σε άλλες πλατφόρμες με παραπάνω από μία λέξη ή περισσότερο από μια πολύ σύντομη περιγραφή, θα απαιτεί σχετική άδεια από τον εκδότη.

Από τη μία, αυτό φαίνεται θετικό, καθώς το έργο των δημοσιογράφων δεν θα μπορεί να αναπαράγεται αυτούσιο, χωρίς την έγκριση από την πηγή.

Από την άλλη, τον Ιανουάριο, η Google News έχει ανακοινώσει ότι θα αποσύρει την υπηρεσία της από την Ευρώπη, αν ψηφιστεί η οδηγία. Σε ένα blog με όνομα Search Engine Land, δημοσιεύτηκαν screenshots που αναδείκνυαν το πώς θα λειτουργούν οι μηχανές αναζήτησης, από την επόμενη της ψήφισης της συμφωνίας. Σύμφωνα με το blog, στα αποτελέσματα της αναζήτησης, δεν θα φαίνονται οι φωτογραφίες, οι πλήρεις τίτλοι των ειδήσεων, ούτε θα υπάρχει η δυνατότητα για αντιγραφή.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλές ηλεκτρονικές αιτήσεις που εναντιώνονται στην ευρωπαϊκή οδηγία, που έχουν φτάσει τους εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχοντες. Ακόμη, υπάρχουν πλατφόρμες που αποστέλλουν επιστολές στους ευρωβουλευτές του εκάστοτε ευρωπαϊκού κράτους, ώστε να αποτραπεί η ψήφιση της οδηγίας.

Εναντίον της οδηγίας έχουν ταχθεί με διαδηλώσεις ακτιβιστές σε πολλές πόλεις του εξωτερικού, με προεξέχουσα τη Γερμανία, αλλά και στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Οι διοργανωτές των ελληνικών διαδηλώσεων τόνισαν πως τα άρθρα 11 και 13 «αντί να βελτιώνουν την κατάσταση θα κάνουν σοβαρή ζημιά στο διαδίκτυο στην Ευρώπη και δίνουν ακόμα περισσότερη δύναμη στους κολοσσούς να ελέγχουν το διαδίκτυο. Ταυτόχρονα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εφαρμόζουν αυτόματη λογοκρισία, περιορίζοντας το δικαίωμά μας στην έκφραση και στην ενημέρωση».

(ΠΗΓΗ : https://www.efsyn.gr/kosmos/eyropi/188583_perase-i-amfilegomeni-odigia-tis-ee-gia-ta-pneymatika-dikaiomata  )

Τι προβλέπει το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για τα πνευματικά δικαιώματα

Στις 12 Σεπτεμβρίου οι ευρωβουλευτές ψήφισαν πρόταση που λέει ότι θα πρέπει να αναγνωρισθεί ένα δικαίωμα στους εκδότες Τύπου και τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, το υλικό των οποίων αναπαράγουν οι διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες, μόνο κατόπιν άδειας και έναντι αμοιβής. .Η Κωνσταντίνα Κυπρούλη, νομικός, τ. αντιπρόεδρος του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, εξηγεί τι σημαίνει αυτή η απόφαση

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Περικλή Δημητρολόπουλο, η Κωνσταντίνα Κυπρούλη, νομικός τ. αντιπρόεδρος του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας:

Ακούμε για πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα. Μας εξηγείτε τη διαφορά;

Ο βασικός διαχωρισμός είναι ο εξής: Πνευματικά δικαιώματα είναι εκείνα που αναγνωρίζονται στους δημιουργούς, όπως είναι οι συγγραφείς, οι στιχουργοί, οι συνθέτες, οι δημοσιογράφοι. Συγγενικά είναι τα δικαιώματα εκείνων που βοηθούν για να παρουσιαστεί ή να δημοσιευθεί το έργο, χωρίς να έχουν συμβολή στην ίδια του τη δημιουργία: οι ηθοποιοί, οι οργανοπαίκτες, οι παραγωγοί, οι εκδότες.

Και τι λέει το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου;

Έρχεται λοιπόν το ευρωκοινοβούλιο στη συνέχεια μιας διαδικασίας που έχει ξεκινήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διορθώσει την απόφαση της ίδιας της Επιτροπής. Λέγοντας, πρώτον, ότι θα πρέπει να αναγνωρισθεί ένα δικαίωμα στους εκδότες Τύπου και τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, το υλικό των οποίων θα αναπαράγουν οι διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες μόνο κατόπιν άδειας και έναντι αμοιβής.

Εξαιρέσεις δεν υπάρχουν στον γενικό κανόνα της άδειας;

Ναι, εξαιρούνται πολιτιστικά ιδρύματα και εκπαιδευτικά ιδρύματα, οι βιβλιοθήκες.

Για τους ίδιους τους δημιουργούς δεν υπάρχει κάποια πρόβλεψη;

Υπάρχει και λέει ότι από αυτά τα επιπρόσθετα έσοδα που θα έχουν οι εκδότες Τύπου από τις ψηφιακές πλατφόρμες θα πρέπει να έχουν ένα μερίδιο και οι δημιουργοί, δηλαδή οι δημοσιογράφοι. Προσοχή, όμως. Αυτό θα ισχύει μόνο εφόσον αναπαράγεται ολόκληρο το άρθρο και όχι όταν απλώς παραπέμπεται ο χρήστης της πλατφόρμας με τον σύνδεσμο, το λεγόμενο hyperlinking.

Πέρα από αυτήν την καινοτομία;

Είναι εξίσου σημαντικό για τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές – καλλιτέχνες ότι αυτό το σχέδιο πρότασης οδηγίας του ευρωκοινοβουλίου λέει πως οι μεγάλες πλατφόρμες που επιτρέπουν την ανταλλαγή αρχείων, όπως είναι το YouTube, θα πρέπει επίσης να λάβουν τη σχετική άδεια και να καταβάλουν την σχετική αμοιβή. Πρόκειται για ένα τεράστιο βήμα και είναι αποτέλεσμα πολλών αγώνων που δόθηκαν σε αυτήν την κατεύθυνση.

Από την πρόταση αυτή έως την υλοποίηση πόση απόσταση μας χωρίζει;

Είναι αρκετός ο δρόμος. Το ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου θα πρέπει να μπει σε τριμερή διαβούλευση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επομένως το επόμενο βήμα δεν αναμένεται πριν από τον ερχόμενο Φεβρουάριο όπου και πάλι εκεί θα έχουμε μια πρόταση οδηγίας και όχι την τελική οδηγία.

Και το βήμα μετά την τελική οδηγία;

Κολοσσοί όπως η Google και το Facebook θα πρέπει να διαπραγματευτούν τις αμοιβές. Το ίδιο ισχύει και για τις ενημερωτικές ιστοσελίδες που παίρνουν ας πούμε υλικό από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία και το προβάλλουν ως δικό τους. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των ψηφιακών κολοσσών και των μικρότερων που κάνουν το λεγόμενο file sharing.

Γιατί όμως καθυστέρησε τόσο να έρθει αυτή η πρόταση;

Μα επειδή είναι μεγάλα τα συμφέροντα: οι κολοσσοί του διαδικτύου θέλουν να έχουν ελεύθερο περιεχόμενο. Αλλά και ιδεολογικά, υπάρχουν πολλοί και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωκοινοβούλιο που πρεσβεύουν το ανοικτό διαδίκτυο επειδή έτσι υποτίθεται ότι εξασφαλίζεται η ελευθερία της έκφρασης. Θεωρούν λοιπόν ότι η αναγνώριση αυτών των δικαιωμάτων υπονομεύει την ελευθερία της έκφρασης.

Θα λέγατε ότι κινείται σε προοδευτική κατεύθυνση η πρόταση του Ευρωκοινοβουλίου;

Θα έλεγα ότι κινείται σε πολύ καλή κατεύθυνση. Πρέπει όμως να πω ότι η πρόταση είναι πιο «καθαρή» υπέρ των εκδοτών και των παραγωγών και λιγότερο υπέρ των δημιουργών.

Εντοπίζετε κάποια «σκιά». Πώς θα την περιγράφατε;

Δίνει πιο εύκολα τα εργαλεία στους εκδότες, και ιδίως εκείνους του Τύπου, ενώ από την άλλη πλευρά δεν εξηγεί με ευκρίνεια ποια είναι εκείνα τα μέτρα που πρέπει να λάβουν τα κράτη μέλη για να εξασφαλιστούν και οι δημιουργοί. Εδώ υπάρχει μια σχετική αοριστία. Λέει δηλαδή ότι ο εκδότης θα πρέπει να δώσει την άδειά του και να πάρει τη σχετική αμοιβή για την αναπαραγωγή του έργου, αλλά στη συνέχεια θα είναι ο ίδιος που θα πρέπει να δώσει το μερίδιο της αμοιβής στον δημιουργό.

Λείπει δηλαδή κάτι βασικό από την πρόταση.

Ναι, λείπει. Γιατί ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ότι θα λάβουν αμοιβή και οι δημιουργοί είναι να μην επαφίεται η απόδοση του μεριδίου της αμοιβής ατομικά στον εκδότη Τύπου. Ο μόνος τρόπος για να λάβουν δίκαιες ανταμοιβές κι αυτοί που πραγματικά παρέχουν το έργο, είναι να αναγνωριστεί δικαίωμα στους δημιουργούς από το οποίο δεν θα μπορούν να παραιτηθούν και να το διαχειρίζεται ένας οργανισμός συλλογικής διαχείρισης, ένας πιο συλλογικός φορέας. Διαφορετικά επιτρέπεις στον εκδότη να ασκεί πίεση ατομικά και να του παραχωρείται το δικαίωμα δωρεάν.

Αυτή θα ήταν η πραγματική προστασία για τους δημιουργούς…

Ναι αλλά η πρόταση δεν έφτασε ως εκεί παρά τις επισημάνσεις που έγιναν σχετικά από κάποιους ευρωβουλευτές.

Και γιατί δεν έγινε και αυτό το βήμα;

Θα σας απαντούσα και πάλι ότι τα συμφέροντα είναι μεγάλα. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι αυτή ήταν μια πολύ σημαντική παρέμβαση. Και η προσωπική εκτίμηση είναι ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υιοθετήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την πρόταση.

(ΠΗΓΗ :   http://www.koutipandoras.gr/article/ti-problepei-to-pshfisma-toy-eyrwkoinoboylioy-gia-ta-pneymatika-dikaiwmata  )

Ψηφίστηκε το ν/σ για τα πνευματικά δικαιώματα

Με αλλαγές, νομοτεχνικές βελτιώσεις και απόσυρση των άρθρων που προκάλεσαν αντιδράσεις πέρασε κατά πλειοψηφία από την Ολομέλεια της Βουλής το σχέδιο νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών.

Εξαιρούνται τα smart phone και τα κινητά από την αμοιβή που κατανέμεται στους πνευματικούς δημιουργούς ενώ σε ό,τι αφορά στα tablets και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, η αμοιβή ορίζεται στο 2% της αξίας τους.

Η υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, απέσυρε από το νομοσχέδιο το επίμαχο άρθρο 67 με το οποίο προέβλεπε την έκδοση υπουργικής απόφασης σε περίπτωση υλοποίησης έργου σε μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους στο πλαίσιο προγραμματικών συμβάσεων, με συμβαλλόμενο μέρος το υπουργείο Πολιτισμού.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση, προκάλεσε ενστάσεις και από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, Νίκο Ξυδάκη, να θέτει το θέμα και να ζητάει εξηγήσεις από την υπουργό, ενώ η Ν.Δ. «προειδοποίησε» με ονομαστική ψηφοφορία, αν διατηρηθεί η διάταξη. Επίσης, η κ. Κονιόρδου απέσυρε το άρθρο 45 καθώς και το άρθρο 61 λόγω συναρμοδιότητας με το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής.

Στο επίκεντρο της συζήτησης, βρέθηκε και το πόρισμα για την ΑΕΠΙ με την υπουργό να κατηγορεί τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι δε διέταξαν ποτέ διαχειριστικό έλεγχο και να αναφέρει ότι μπαίνει πλέον τάξη στο τοπίο υπέρ των δικαιωμάτων των δημιουργών.

Εκτός από την Ένωση Κεντρώων, τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταψήφισαν την αρχή του νομοσχεδίου ασκώντας σφοδρή κριτική τόσο για την επιλογή της κυβέρνησης να το εισάγει ως επείγον, με αποτέλεσμα να μην τεθεί σε διαβούλευση, όσο και καταλογίζοντάς της ότι έφερε ένα νομοθετικό τερατούργημα.

Στο νομοσχέδιο ενσωματώθηκαν οι τροπολογίες σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής των αρχαιρεσιών της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), την ρύθμιση θεμάτων της “Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.” και την απόσπαση προσωπικού στον Οργανισμό Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΟΜΜΑ) και για την ίδρυση Μουσείου αγροτικού κινήματος Κιλελέρ (που είχε καταθέσει η ‘Αννα Βαγενά και ο Ν. Παπαδόπουλος).

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ. ΕΦΣΥΝ http://www.efsyn.gr/arthro/psifistike-ns-gia-ta-pneymatika-dikaiomata )