Τέλος το θρίλερ για Παπαχριστόπουλο – Κουρουμπλή: Ποιος κέρδισε την έδρα

Ολοκληρώθηκε σύμφωνα με πληροφορίες του Newpost.gr η διαδικασία της επανακαταμέτρησης των ψήφων που είχε ζητήσει ο Παναγιώτης Κουρουμπλής στη Β2 Περιφέρεια του Δυτικού Τομέα Αθηνών.

Η διαφορά του πρώην υπουργού από τον Θανάση Παπαχριστόπουλο ήταν μόλις έξι σταυροί (υπέρ το δεύτερου) και δεν ανατράπηκε κατά την επανακαταμέτρηση.

Έτσι, ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος κερδίζει με 13.912 σταυρούς έναντι 13.906 του Παναγιώτη Κουρουμπλή την έδρα.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/332414/telos-thriler-gia-papahristopoylo-koyroympli-poios-kerdise-tin-edra )

Ποιος κατέστρεψε τη ΔΕΗ;

Η ΔΕΗ που το 2009 έκλεισε με κέρδη ύψους €1 δις. Γιατί τέτοια κέρδη να πηγαίνουν στα Ταμεία του Ελληνικού Κράτους κι όχι σε offshore;

Αυγερινός Χατζηχρυσός

Πόσα όμως δισεκατομμύρια πρέπει να δώσει κάποιος για να αγοράσει μια τέτοια εταιρία; Αν πωλούσαμε έστω από 10cent το μέτρο, μόνον τα χιλιόμετρα του χαλκού καλωδίων που έχει πληρώσει ο Ελληνικός λαός για 70 χρόνια, μιλάμε για τρελά ποσά. Αλλά έλα όμως που ένας νεοφιλελεύθερος δεν πληρώνει ποτέ από την τσέπη του, αφού βρίσκει πολιτικούς να του τα δίνουν τσάμπα;

Η δεύτερη λύση είναι να βάλεις φωτιά σε όλη την εταιρία, να “σώσεις” με €1 ευρώ και να είναι όλοι ευχαριστημένοι, εκτός από την πλέμπα που γεμίζει τις offshore σου

Θα προσπαθήσουμε να είμαστε το δυνατόν πιο σύντομοι

– Το 1991, η Κυβέρνηση του Helmut Kohl πέρασε ένα νόμο στην Γερμανία (Power Feed-in Act), που αργότερα τροποποιήθηκε από τον Σοσιαλιστικό-Πράσινο Συνασπισμό του Schroeder και έγινε ο Νόμος EEG (Energy Feed-in Act). Ο νόμος αυτός υποχρέωνε εταιρίες παροχής ηλεκτρισμού, να αγοράζουν ρεύμα από ΑΠΕ σε εξωφρενικές τιμές, που όμως μπορούσαν να μετακυλήσουν στον καταναλωτή. Ο νόμος αυτός έγινε το άγιο δισκοπότηρο κάθε διαπλοκής σε όλη την ήπειρο

– H ελληνική μορφή του, ο “Νόμος Μπιρμπίλη” ψηφίστηκε επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ μαζί με την Νέα Δημοκρατία, τις ημέρες που ο Γιώργος Παπανδρέου, ταξίδευε στο Καστελλόριζο, και λίγους μήνες αφότου είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο Climategate, λίγους μήνες αφού είχαν μηδενιστεί τα δικαιώματα CO2 στις ΗΠΑ.

– Τον Μάϊο του 2010, πέρα από στοιχειώδεις γνώσεις ηλεκτροπαραγωγής και οικονομικών,  υπήρχε δημοσιευμένη βιβλιογραφία που έλεγε ότι ειδικά τα αιολικά, είναι ενεργειακά ατελέσφορα (με την παρούσα τεχνολογία, δεν είμαστε εναντίον τους) και οικονομικά καταστροφικά. Το 2010 η παραγωγή από λιγνίτη κόστιζε 0.035 €/kWhr, τα υδροηλεκρικά σχεδόν 0 και από αιολικά 0,1 έως 0,25 €/kWhr.

– Η ΔΕΗ υποχρεώθηκε να αγοράζει χονδρική ακριβότερα από όσο πωλούσε στην λιανική

– Σε μόλις 24 μήνες  (βλ.ΕΘΝΟΣ Κυριακής 30/7/2012 «Οικονομία» σελ.5 ) ανακάλυψαν έλλειμμα 300.000.000,00 € στην ΛΑΓΗΕ, με προοπτική να ανέλθει στο 1δις μέχρι το 2014! Αποφάσισαν να μειώσουν κατά 5% την ταρίφα αγοράς ρεύματος από ΑΠΕ και να παίρνουν ακόμη €75εκ (25%) από το Τέλος της ΕΡΤ, έβαλαν Έκτακτη Εισφορα και έκαναν αναπροσαρμογή του ΕΤΜΕΑΡ από τον Ιανουάριο 2013 για να κλείσουν την τρύπα. Αντί να σταματήσουν την αιμορραγία την επιδείνωσαν 

– Η έκθεση της ΛΑΓΗΕ που δεν θα δεις σε κανένα ΜΜΕ εδω https://tinyurl.com/yyykwxqp

– Οι Τράπεζες συνέχιζαν για έναν (όχι και τόσο) περίεργο λόγο να δίνουν πράσινα δάνεια, σε μια εποχή που είχαν κλείσει οι στρόφιγγες, με «εγγύηση» της ΔΕΗ, για 15-20 χρόνια

– Αφού ο λιγνίτης είναι φθηνός γιατί να μην τον καταστρέψουμε;  Ετσι θέσπισαν ένα “πρόστιμο” με το όνομα Τέλος λιγνίτη«εφεύρεση» της ΡΑΕ, που αντιστοιχούσε στο 0,4% επί της αξίας της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνιτικούς σταθμούς. Η ΔΕΗ πλήρωνε δηλαδή από πρόστιμο από €150εκ έως €200εκ τον χρόνο γιατί έτσι!

– Τελικά μέχρι το 2014 κατάφεραν για μόλις το 7% της παραγωγής, από ΑΠΕ να πληρώνει η ΔΕΗ όσο δεν πληρώνει για το υπόλοιπο 83% . Το Τέλος λιγνίτη καταργήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

– Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ενώ στην αρχή διαφωνούσε με την ενσωματώση του ΕΝΦΙΑ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, κάτι τον μετέπεισε και τελικά αυτό είχε ως αποτέλεσμα:

Εκατοντάδες χιλιάδες πελάτες της ΔΕΗ να αδυνατώντας να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ, να μην πληρώνουν ούτε το ρεύμα. Αυτό δεν αφορούσε μόνον τους οικιακούς πελάτες, αλλά και εταιρίες που είχαν χτυπηθεί από την κρίση (δεν είναι όλοι μπαταχτσήδες )  με αποτέλεσμα σήμερα  οι απλήρωτοι λογαριασμοί να κινούνται στα επίπεδα των 2,5 δισ. ευρώ (χωρίς τους διακανονισμούς)

“Ανοιξε”  ο δρόμος για το σκάνδαλο της ENERGA και της HELLAS Power που στοίχισε στην ΔΕΗ ακόμη €300εκ. Όσα περίπου χρειάζεται για να κλείσει τον Ιούνιο του 2019

– Η μείωση προσωπικού, επιβάρυνε και την απόδοση των εργοστασίων και των ορυχείων και μειωσε το εξειδικευμένο προσωπικό αυτό είχε ως αποτέλεσμα :

– κατολίσθηση που σημειώθηκε το περασμένο 14 Σεπτεμβρίου 2013 στο νότιο τμήμα του ορυχείου Χωρεμίου του λιγνιτικού κέντρου Μεγαλόπολης

– κατολίσθηση στις 15 Ιανουαρίου 2014, στα νοτιοδυτικά όρια (πρανή) του ορυχείου Μαυροπηγής της ΔΕΗ (Πτολεμαΐδα), η οποία προμηθεύει με πρώτη ύλη (λιγνίτη) τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρενέργειας στην Πτολεμαΐδα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να εντατικοποιηθεί η εξόρυξη στα υπόλοιπα ορυχεια όπως πχ ορυχείο Νότιου Πεδίου και του Αμύνταιου

– μεγάλη φωτιά στο εργοστάσιο ΑΗΣ Πτολεμαΐδας, τον Νοέμβριο του 2017 στο υπόγειο της 4ης μονάδας του ΑΗΣ

– ατολίσθηση που σημειώθηκε το περασμένο τον Ιούνιο του 2017 στο νότιο τμήμα του ορυχείου Χωρεμίου του λιγνιτικού κέντρου Μεγαλόπολης

Ο αναπτυξιακός νόμος του Σαμαρα Βενιζέλου, που τόσο διαφημίζουν σαν #SuccessStory (και τελικά δεν εγκρίθηκε από την Κομισίον λόγω διαφθοράς) αντί να για μικρομεσαίες επιχειρήσεις είχε σκοπό να επιδοτήσει κι άλλα Αιολικά Πάρκα. Δηλαδή θα τους δίναμε λεφτά να κάνουν αιολικά πάρκα, για να τους δίνουμε λεφτά να κερδίζουν από τα αιολικά πάρκα ( ο αναπτυξιακός νόμος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιδότησε 400 μικρομεσαίες)

Φυσικά όλα αυτά αντί να περικόψουν τις σπατάλες, έκοβαν το ρεύμα στην πλέμπα που δεν είχε να πληρώσει τις αυξήσεις

Αυτή ήταν εν συντομία η ΔΕΗ που παρέδωσαν το 2014

Μια τελευταία πληροφορία για τους θιασώτες των ιδιωτικοποίησεων. Η ΔΕΗ ακόμη και με τις αυξήσεις, έχει το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη, κάτι που ο υπουργός ανάπτυξης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ το έλεγαν ως κάτι αρνητικό. Για να ξέρετε τι σας περιμένει, από τις ιδιωτικοποιήσεις το ρεύμα αυξήθηκε ενδεικτικα στην Νορβηγία +89%, στην Σουηδία +71%, στην  Ιρλανδία +84%, στην  Δανία +63%, στην  Φιλανδία +36%, στην  Βουλγαρία +100%

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/poios-katestrepse-ti-dei?fbclid=IwAR3-saeQF5lZJgtpikRwouAFyR-ZRVi0cl3uo1TmfcYO8iqey5uRcCKGfWs  )

Ποιος είναι ο προϋπολογισµός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2019. Πόσα κοστίζουν οι μισθοί, οι επενδύσεις και οι μεταφράσεις σε 28 γλώσσες!…

Οι πολιτικές, τα προγράµµατα και οι δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής  Ένωσης χρηµατοδοτούνται από τον προϋπολογισµό στον οποίο συµβάλλουν τα 28 κράτη µέλη. Εκτός από τις συνεισφορές των κρατών μελών, τα έσοδα της συμπληρώνονται από δασμούς στις εισαγωγές προϊόντων από χώρες εκτός ΕΕ και από πρόστιμα σε επιχειρήσεις που δεν τηρούν τους κανόνες της ΕΕ.

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρηματοδοτείται από διάφορους πόρους, περιλαμβανομένου και ενός ποσοστού του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος κάθε κράτους μέλους. Όσο µεγαλύτερος είναι ο εθνικός πλούτος µιας χώρας, τόσο περισσότερα χρήµατα διαθέτει η κυβέρνησή της για τις δαπάνες λειτουργίας της Ένωσης. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο (98%) από τους ιδίους πόρους της ΕΕ και συμπληρωματικά από άλλες πηγές εσόδων.

Οι χώρες της Ένωσης συμφωνούν για το ύψος του προϋπολογισμού και για τον τρόπο χρηματοδότησής του πολλά χρόνια νωρίτερα. Συγκεκριμένα για το 2019 ο προϋπολογισμός που έχει συμφωνηθεί ανέρχεται στα 165.8 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο προϋπολογισμός  διακρίνεται σε έξι τομείς δαπανών. Για την έξυπνη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη 80.527 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 23,3 δισ. προορίζονται για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων, ενώ για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή 57.192 δισ. ευρώ. Για τη βιώσιμη ανάπτυξη 59.642 δισ. ευρώ. Για την ασφάλεια και την ιθαγένεια: 3.787 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 1.1 δισ. ευρώ προορίζονται για την διαχείριση του μεταναστευτικού. Για την Ευρώπη στον κόσμο 11.319  δισ. ευρώ. Για τους μισθούς των ευρωβουλετών και των υπαλλήλων η δαπάνη είναι 9.943 δισ. ευρώ.

Ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής ένωσης είναι περίπου το 2% των συνολικών προϋπολογισμών των μελών της και η μεγαλύτερη δαπάνη του είναι για χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Για το 2017 οι υπηρεσίες της ευρωπαϊκής ένωσης ισχυρίζονταν ότι κάθε πολίτης πληρώνει περίπου 187 ευρώ το χρόνο. Η Ε.Ε έχει  περίπου εξήντα χιλιάδες υπαλλήλους όταν ο δήμος Βιέννης απασχολεί 65 χιλιάδες και η μεταφραστική υπηρεσία που έχει κατηγορηθεί για σπατάλη, αποτελεί το 1% του προϋπολογισμού της. Στη παρακάτων ιστοσελίδα μπορείτε να δείτε αναλυτικά τις εξηγήσεις που δίνει η ΕΕ για τον προυπολογισμο της και πώς προσπαθεί να διαλύσει πολλούς μύθους για τη διαχείριση των χρημάτων της. https://ec.europa.eu/info/about-european-commission/

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρηματοδοτεί ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, από την ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών και την προστασία του περιβάλλοντος μέχρι την προστασία των εξωτερικών συνόρων και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. H Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο συμμετέχουν στον καθορισμό του μεγέθους του προϋπολογισμού και του τρόπου κατανομής των δαπανών. Ωστόσο, υπεύθυνη για τις δαπάνες είναι η Επιτροπή. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μοιράζονται την ευθύνη για το 80% περίπου του προϋπολογισμού….

(ΠΗΓΗ : http://www.mixanitouxronou.gr/poios-einai-o-proypologis-os-tis-eyropaikis-enosis-gia-to-2019-posa-kostizoyn-oi-misthoi-oi-ependyseis-kai-oi-metafraseis-se-28-glosses/ )

Ποιος ορίζει τα όρια της γελοιογραφίας;

Ποιος ορίζει τα όρια της γελοιογραφίας; Που σταματά ο σεβασμός και που ξεκινά η προσβολή; Ποιος είναι ο σκοπός αλλά και η αιτία μιας γελοιογραφίας; Αυτά τα ερωτήματα συζητήθηκαν την Τετάρτη σε μια σημαντική εκδήλωση του ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με τους κορυφαίους παγκοσμίως σκιτσογράφους Jean Plantu, από την Γαλλία, και Pier Kroll από το Βέλγιο.

Της συζήτησης προηγήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης «Decoder les Etoiles» (μτφ. «Αποκωδικοποιείστε τα αστέρια») που αποτελείται από 28 σκίτσα από όλο τον κόσμο με θέμα την Ευρώπη και την οποία συνέθεσε η ομάδα «Cartooning For Peace» με αφορμή τα 60 χρόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γελοιογραφίες εκτίθενται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία του Στέλιου Κούλογλου.

Κατά τα εγκαίνια της έκθεσης ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπενθύμισε πως τον Σεπτέμβριο του 2017 είχε επιχειρήσει να παρουσιάσει μια έκθεση Ελλήνων γελοιογράφων με την ίδια αφορμή, η οποία όμως είχε λογοκριθεί από την αρμόδια κοσμήτορα του Ευρωκοινοβουλίου χωρίς προφανή λόγο. «Aπό τα 28 σκίτσα η κοσμήτορας απέρριψε τα 12! Την λογοκρισία αυτή δεν την δέχθηκα. Πραγματοποίησα την έκθεση ολόκληρη σε μορφή διαμαρτυρίας. Αυτή την φορά όμως η κοσμήτορας δεν τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο. Είναι σαν να πήρα μια εκδίκηση!», δήλωσε.

Από την πλευρά του ο Pier Kroll, που σκιτσογραφεί στην βελγική Le Soir, τόνισε πως «δεν μπορούμε να ορίσουμε ποιος θα βάζει τα όρια της γελοιογραφίας ή της προσβολής. Ένα άτομο που έχει ασπαστεί μια θρησκεία και δεν τρώει χοιρινό, δεν μπορεί να θεωρεί βλάσφημο όποιον το τρώει. Το σκίτσο αποτελεί μια συνάντηση που έχουμε με την κοινωνία. Δεν πρέπει να προκαλούμε με το ζόρι, αλλά ούτε και να προκαλούμαστε. Εάν αγοράσω ένα πορνογραφικό περιοδικό θα δω μέσα γυμνές γυναίκες. Δεν θα σοκαριστώ. Για αυτό το πήρα. Το ίδιο και με την περίπτωση του Charlie Hebdo. Σάτυρα έκανε, αλλά τους σκότωσαν. Όλα επιτρέπονται, μέσα σε ένα πλαίσιο βέβαια. Μπορεί στο Βέλγιο να υπάρχει ένας νόμος που να ορίζει ότι απαγορεύεται η σκιτσογράφηση του πρωθυπουργού. Εάν η εφημερίδα απορρίψει το σκίτσο μου, λοιπόν, δεν θα πω ότι λογοκρίθηκα. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι ένα σκίτσο είναι μια γροθιά στο στομάχι. Φανταστείτε να ζούσαμε σε μια κοινωνία όπου τα πάντα απαγορεύονταν από τάχα σεβασμό! Τι θα έμενε; Τίποτα».

«Εάν αποκοιμηθούμε η Δημοκρατία μας θα κινδυνεύσει. Το σκίτσο είναι μια μέθοδος για να πούμε και να αφυπνίσουμε ότι η Δημοκρατία απειλείται», προσέθεσε ο Jean Plantu, που σκιτσογραφεί για την γαλλική Le Monde, σημειώνοντας πως όταν επισκέπτεται σχολεία βλέπει από τους μαθητές αδιαφορία. «Υπάρχουν μαθητές που κυριολεκτικά κοιμούνται! Πρέπει να αφυπνισθούν και εξασκηθούν τα παιδιά να βλέπουν τα πράγματα και σε δεύτερη ανάγνωση».

O Jean Plantu καθόλη την διάρκεια της εκδήλωσης σκίτσαρε ζωντανά για το κοινό, ενώ  περιγράφοντας τη διαδικασία δημιουργίας ενός σκίτσου από την πρωταρχική ιδέα μέχρι την τελική του μορφή, έφτιαξε ένα σκίτσο του Στέλιου Κούλογλου.

Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο καταξιωμένος Έλληνας σκιτσογράφος Soloup, ο οποίος έστρεψε την προσοχή της συζήτησης στο ζήτημα της λογοκρισίας αλλά και της στοχοποίησης των γελοιογράφων όταν τα σκίτσα «ενοχλούν». Παρουσίασε στους δυο συναδέλφους του τα περιστατικά του ξυλοδαρμού του στα Εξάρχεια αλλά και της στοχοποίησής του από την κυβέρνηση Σαμαρά.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Σαμαρά, ο Soloup είχε φτιάξει για το Ποντίκι ένα σκίτσο που απεικόνιζε τον τότε πρωθυπουργό να κρατά μια αντλία βενζίνης η οποία ήταν στραμμένη προς τα κάτω, κριτικάροντας έτσι την αύξηση των τιμών των καυσίμων, αλλά και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν. «Το σκίτσο κατακρίθηκε από την τότε κυβέρνηση γιατί θεωρήθηκε ότι αμφισβητεί τις σεξουαλικές επιδόσεις του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση τότε έβγαλε ανακοίνωση. Πήγα αμέσως στην εφημερίδα και απάντησα με ένα σκίτσο, που ήταν το ίδιο αλλά η αντλία κοιτούσε προς τα πάνω», εξήγησε ο Soloup.

Ο Plantu σχολιάζοντας το περιστατικό του Soloup ανέφερε ότι «πριν από 12 χρόνια με τον Κόφι Ανάν είχαμε φτιάξει μια ένωση για την προστασία των γελοιογράφων που απειλούνται. Και πρέπει να πούμε ότι δεν απειλούνται απλά, κάποιοι δολοφονούνται κιόλας. Επίσης μάθαμε ότι ο Τούρκος σκιτσογράφος Μουζακάρ, που εργάζεται στην Cum Huriyet, που έχει εκτίσει ήδη εννιάμηνη ποινή στις φυλακές με την κατηγορία της υπόθαλψης των Κούρδων τρομοκρατών, σήμερα καταδικάστηκε εκ νέου σε φυλάκιση 12 μηνών. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μπορώ να πω αυτό το γεγονός. Η Ελλάδα είναι μια ώρα μακριά με το αεροπλάνο από την Τουρκία και η Δημοκρατία είναι ελληνική λέξη. Πρέπει να την προστατεύσουμε».

Δείτε περισσότερα (και σχετικά βίντεο) στον παρακάτω σύνδεσμο :

Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Οι δάσκαλοι και οι γονείς του Λος Άντζελες απάντησαν

‘Επειτα από έξι μέρες απεργίας με καθημερινές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, στις οποίες πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, έχοντας στο πλευρό τους γονείς και μαθητές, το συνδικάτο των δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) ήρθε σε συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς ικανοποιήθηκαν τα περισσότερα από τα αιτήματά του για στήριξη του δημόσιου σχολείου.

Οι εκπαιδευτικοί του Λος Αντζελες, που ξεσηκώθηκαν για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, κέρδισαν νέες τριετείς συμβάσεις εργασίας με άμεσες μισθολογικές αυξήσεις 6%, διαβεβαιώσεις για πάνω από 600 προσλήψεις νοσηλευτών, βιβλιοθηκάριων και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία της πόλης, συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, σταδιακή μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη -να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις μπορεί να ξεπερνάει τους 45 στα λύκεια, να είναι γύρω στους 35 στα γυμνάσια και περίπου 25 στα δημοτικά.

Η νίκη τους όμως αφορά όλους, αφορά τη δημόσια εκπαίδευση και διδάσκει.

Οι μεταρρυθμίσεις των δισεκατομμυριούχων και οι οικογένειες πελάτες

Στις 13 Σεπτέμβρη το περιοδικό TIME δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα για τους εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ. Το δυνατό εξώφυλλο με τη φωτογραφία της εκπαιδευτικού και τη λεζάντα που έλεγε. «Κάνω τρεις δουλειές και πουλώ το πλάσμα του αίματός μου για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου. Είμαι εκπαιδευτικός στην Αμερική», έκανε το γύρο του κόσμου κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Η είδηση ότι στην καρδιά του καπιταλισμού οι εκπαιδευτικοί ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης έκανε αίσθηση. Κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο και όχι τόσο στην αμερικάνικη κοινωνία. Γιατί στις ΗΠΑ από τον Μάρτη της περασμένης σχολικής χρονιάς, η «εκπαιδευτική άνοιξη» όπως ονομάστηκε έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης συνολικά. Γιατί εκτός από το δάσκαλο που δουλεύει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν τα σχολεία με τάξεις των 50 και 60 μαθητών, με βιβλία που πηγαίνουν από χέρι σε χέρι τα τελευταία 20 χρόνια, με δημόσια σχολεία που κλείνουν το ένα μετά το άλλο λόγω της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Η απεργία των προηγούμενων ημερών έβαλε στο στόχαστρό της την νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης, η οποία μέσα από τα δίκτυα εκπαιδευτικής πολιτικής που αποτελούνται από κυβερνήσεις, think-tank, διεθνείς οργανισμούς, διεθνείς αξιολογήσεις, εταιρείες παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών και υλικών, διαχέεται σε όλη την υφήλιο. Η σύγκρουση είναι άνιση, καθώς οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια φορά αντιμετωπίζουν τα μεγαθήρια των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που προωθούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, η απεργία των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έθεσε το ερώτημα: Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Το δημόσιο συμφέρον ή οι φορείς της ιδιωτικοποίησης; Σύμφωνα και με την Lois Weiner στο περιοδικό Jacobin,  το ίδιο το ερώτημα φανερώνει ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα και όχι μόνο για το Λος Άντζελες.

Οι μεταρρυθμίσεις που ζήτησε υπό την κυβερνητική καθοδήγηση η σχολική περιφέρεια του Λος Άντζελες (LAUSD) βασίζονται στο διακομματικό σχέδιο για τη μετατροπή της δημόσιας εκπαίδευσης σε κερδοφόρα αγορά για πλούσιους επενδυτές. Η αλλαγή αυτή ανακοινώθηκε σε μια έκθεση του 1999 για τους πιθανούς επενδυτές: «Είναι απαραίτητη μια νέα νοοτροπία, που βλέπει τις οικογένειες ως πελάτες, τα σχολεία ως καταστήματα λιανικής πώλησης όπου προσφέρονται εκπαιδευτικές υπηρεσίες και το σχολικό συμβούλιο ως τμήμα εξυπηρέτησης πελατών που ακούει και αντιμετωπίζει τις γονικές ανησυχίες.»

Τα δίκτυα πλούσιων δισεκατομμυριούχων και τα ιδρύματα που δημιούργησαν υποστήριξαν και επέβαλαν μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι επιχείρησαν και στα σχολεία του Λος Άντζελες τη χρησιμοποίηση τυποποιημένων διαγωνισμάτων, για να ελέγχουν τι και πώς μαθαίνουν τα παιδιά, τη δημιουργία σχολείων συμβολαίου (charter schools)για την αποδυνάμωση σχολείων της γειτονιάς και την υπονόμευση της αφοσίωσης των γονέων στη δημόσια εκπαίδευση, τη δημιουργία νέων πηγών εσόδων για τις επιχειρήσεις ώστε να επωφεληθούν από την εκπαίδευση και την αποδυνάμωση των σωματείων των εκπαιδευτικών.

Το επιχείρημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι ότι η ενίσχυση της σχολικής επιλογής θα παρέχει περισσότερες και καλύτερες εκπαιδευτικές επιλογές για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Ωστόσο, η έρευνα από ακαδημαϊκούς, που δουλεύουν ανεξάρτητα από τα χρηματοδοτούμενα think-tank, τεκμηριώνει ότι η ιδιωτικοποίηση έχει αυξήσει τον σχολικό διαχωρισμό και τις φυλετικές ανισότητες στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το κύριο επίτευγμα του ήταν η λεηλασία της δημόσιας εκπαίδευσης.

Στη Νέα Ορλεάνη, στο Ντιτρόιτ και σε άλλες πόλεις στις οποίες εφαρμόστηκε το μοντέλο, η μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων και των εκπαιδευτικών έχουν ανεπαρκή χρηματοδότηση και υποστήριξη. Τα σχολεία που έχουν γίνει πιο απομονωμένα φυλετικά και  συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό μαύρων μαθητών, εκπαιδεύουν τους μαθητές τους για χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας και «απομακρύνουν» τους δυσαρεστημένους. Ένας επιλεγμένος αριθμός ελίτ και καλά χρηματοδοτούμενων δημόσιων σχολείων διατηρούνται στα πλουσιότερα και πιο λευκά μέρη της πόλης και μερικοί μόνο τυχεροί σπουδαστές της εργαζόμενης πλειοψηφίας βρίσκουν θέση σε αυτά τα σχολεία.

Παράλληλα η επιρροή της επίσημης συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων μειώθηκε, ιδίως μεταξύ των Δημοκρατικών, οι οποίοι υιοθέτησαν τις απόψεις των μεγαλύτερων δωρητών τους υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Έτσι τα συνδικάτα δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την επιδείνωση των συνθηκών στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν αμφισβήτησαν το μοντέλο του «επιχειρηματικού συνδικαλισμού» που εναγκαλίζονται η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης (NEA) και η Αμερικανική Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών (AFT).

Η σημερινή ηγεσία του συνδικάτου UTLA διεξήγαγε εκστρατεία, συμμάχησε με την Ένωση Εκπαιδευτικών του Σικάγου και διοργάνωσε μια «ηλεκτροφόρα» απεργία, βασιζόμενη στις αρχές του «συνδικαλισμού για την κοινωνική δικαιοσύνη».

Η μάχη μεταξύ UTLA και LAUSD έγινε πάνω στη σύγκρουση των οραμάτων για το ρόλο της δημόσιας εκπαίδευσης σε μια κοινωνία που ισχυρίζεται ότι είναι δημοκρατική.

«Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό»

Η Arlene Inouye, ηγετικό μέλος των UTLA (Ενωμένοι Εκπαιδευτικοί ΛΑ) μιλώντας στο Jacobin για τη σημασία και τον αντίκτυπο της απεργίας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Αυτό που πραγματικά έγειρε την πλάστιγγα ήταν το γεγονός ότι είχαμε 32.000 μέλη μας στις απεργιακές φρουρές έξω από κάθε σχολείο, μαζί με 15.000 γονείς και μέλη της κοινότητας. Και είχαμε 50.000 μέλη και υποστηρικτές μας στις συγκεντρώσεις μας σχεδόν κάθε μέρα. Αυτό είναι πραγματική δύναμη. Γνώριζαν λοιπόν ότι αν δεν ανταποκρίνονταν στα αιτήματά μας, θα συνεχίζαμε την απεργία –κι αυτό δεν το ήθελαν. Είχαμε τεράστιο πλεονέκτημα και γι’ αυτό καταφέραμε να πάρουμε όλα όσα θεωρούσαμε κρίσιμα –αλλά και πολλά άλλα. Νομίζω ότι οι γονείς είδαν ότι αγωνιζόμαστε για τους μαθητές.

Το μηνύμά μας ήταν σαφές: αυτή η απεργία δεν αφορούσε μόνο τους μισθούς μας. Αναλάβαμε δράση επειδή μας ενδιαφέρουν οι μαθητές μας και επειδή οι συνθήκες των σχολείων μας πρέπει να αλλάξουν. Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό. Είμαι τόσο υπερήφανη που συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα για την δημόσια εκπαίδευση, για κοινωνική δικαιοσύνη, για τις γυναίκες, για φυλετική δικαιοσύνη, για όλους τους εργαζόμενους. Και τα συνδικάτα μας είναι το μέρος όπου έχουμε πραγματικά την δύναμη να τα ενώσουμε όλα αυτά μαζί. Πιστεύω ότι η εμπειρία που μόλις ζήσαμε εμείς θα αλλάξει την εικόνα όχι μόνο στο LA αλλά και σ’ άλλες Πολιτείες σε όλη τη χώρα -και ίσως και στο εξωτερικό.

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο αλλά και πανεθνικό αγώνα για τη διάσωση της δημόσιας εκπαίδευσης απέναντι στη προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Οι εργαζόμενοι στο Λος Άντζελες καταλαβαίνουν πλέον ότι έχουμε δισεκατομμυριούχους να ελέγχουν το σχολικό μας Συμβούλιο και ότι έχουμε έναν Διευθυντή που είναι τραπεζίτης της Wall Street. Οι γονείς των μαθητών μας γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ του δασκάλου των παιδιών τους και των χρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν επί του παρόντος τη σχολική Περιφέρεια μας. Μέσα από αυτό το κίνημα και αυτήν την απεργία έχουμε δείξει τη δύναμη και την ομορφιά της δημόσιας εκπαίδευσης -και γιατί πρέπει να τη διατηρήσουμε. Καταφέραμε να είναι αυτή πλέον η νέα κυρίαρχη αφήγηση».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-tha-elegxei-tin-ekpaideysi-oi-daskaloi-kai-oi-goneis-toy-los-antzeles-apantisan  )

Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Οι δάσκαλοι και οι γονείς του Λος Άντζελες απάντησαν

‘Επειτα από έξι μέρες απεργίας με καθημερινές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, στις οποίες πήραν μέρος δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, έχοντας στο πλευρό τους γονείς και μαθητές, το συνδικάτο των δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) ήρθε σε συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης καθώς ικανοποιήθηκαν τα περισσότερα από τα αιτήματά του για στήριξη του δημόσιου σχολείου.

Οι εκπαιδευτικοί του Λος Αντζελες, που ξεσηκώθηκαν για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, κέρδισαν νέες τριετείς συμβάσεις εργασίας με άμεσες μισθολογικές αυξήσεις 6%, διαβεβαιώσεις για πάνω από 600 προσλήψεις νοσηλευτών, βιβλιοθηκάριων και βοηθητικού προσωπικού στα σχολεία της πόλης, συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, σταδιακή μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη -να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις μπορεί να ξεπερνάει τους 45 στα λύκεια, να είναι γύρω στους 35 στα γυμνάσια και περίπου 25 στα δημοτικά.

Η νίκη τους όμως αφορά όλους, αφορά τη δημόσια εκπαίδευση και διδάσκει.

Οι μεταρρυθμίσεις των δισεκατομμυριούχων και οι οικογένειες πελάτες

Στις 13 Σεπτέμβρη το περιοδικό TIME δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα για τους εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ. Το δυνατό εξώφυλλο με τη φωτογραφία της εκπαιδευτικού και τη λεζάντα που έλεγε. «Κάνω τρεις δουλειές και πουλώ το πλάσμα του αίματός μου για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου. Είμαι εκπαιδευτικός στην Αμερική», έκανε το γύρο του κόσμου κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Η είδηση ότι στην καρδιά του καπιταλισμού οι εκπαιδευτικοί ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης έκανε αίσθηση. Κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο και όχι τόσο στην αμερικάνικη κοινωνία. Γιατί στις ΗΠΑ από τον Μάρτη της περασμένης σχολικής χρονιάς, η «εκπαιδευτική άνοιξη» όπως ονομάστηκε έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης συνολικά. Γιατί εκτός από το δάσκαλο που δουλεύει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν τα σχολεία με τάξεις των 50 και 60 μαθητών, με βιβλία που πηγαίνουν από χέρι σε χέρι τα τελευταία 20 χρόνια, με δημόσια σχολεία που κλείνουν το ένα μετά το άλλο λόγω της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης.

Η απεργία των προηγούμενων ημερών έβαλε στο στόχαστρό της την νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης, η οποία μέσα από τα δίκτυα εκπαιδευτικής πολιτικής που αποτελούνται από κυβερνήσεις, think-tank, διεθνείς οργανισμούς, διεθνείς αξιολογήσεις, εταιρείες παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών και υλικών, διαχέεται σε όλη την υφήλιο. Η σύγκρουση είναι άνιση, καθώς οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια φορά αντιμετωπίζουν τα μεγαθήρια των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που προωθούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο.

Έτσι, η απεργία των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έθεσε το ερώτημα: Ποιος θα ελέγχει την εκπαίδευση; Το δημόσιο συμφέρον ή οι φορείς της ιδιωτικοποίησης; Σύμφωνα και με την Lois Weiner στο περιοδικό Jacobin,  το ίδιο το ερώτημα φανερώνει ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα και όχι μόνο για το Λος Άντζελες.

Οι μεταρρυθμίσεις που ζήτησε υπό την κυβερνητική καθοδήγηση η σχολική περιφέρεια του Λος Άντζελες (LAUSD) βασίζονται στο διακομματικό σχέδιο για τη μετατροπή της δημόσιας εκπαίδευσης σε κερδοφόρα αγορά για πλούσιους επενδυτές. Η αλλαγή αυτή ανακοινώθηκε σε μια έκθεση του 1999 για τους πιθανούς επενδυτές: «Είναι απαραίτητη μια νέα νοοτροπία, που βλέπει τις οικογένειες ως πελάτες, τα σχολεία ως καταστήματα λιανικής πώλησης όπου προσφέρονται εκπαιδευτικές υπηρεσίες και το σχολικό συμβούλιο ως τμήμα εξυπηρέτησης πελατών που ακούει και αντιμετωπίζει τις γονικές ανησυχίες.»

Τα δίκτυα πλούσιων δισεκατομμυριούχων και τα ιδρύματα που δημιούργησαν υποστήριξαν και επέβαλαν μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, ακόμη και σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι επιχείρησαν και στα σχολεία του Λος Άντζελες τη χρησιμοποίηση τυποποιημένων διαγωνισμάτων, για να ελέγχουν τι και πώς μαθαίνουν τα παιδιά, τη δημιουργία σχολείων συμβολαίου (charter schools)για την αποδυνάμωση σχολείων της γειτονιάς και την υπονόμευση της αφοσίωσης των γονέων στη δημόσια εκπαίδευση, τη δημιουργία νέων πηγών εσόδων για τις επιχειρήσεις ώστε να επωφεληθούν από την εκπαίδευση και την αποδυνάμωση των σωματείων των εκπαιδευτικών.

Το επιχείρημα για την πλήρη ιδιωτικοποίηση είναι ότι η ενίσχυση της σχολικής επιλογής θα παρέχει περισσότερες και καλύτερες εκπαιδευτικές επιλογές για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Ωστόσο, η έρευνα από ακαδημαϊκούς, που δουλεύουν ανεξάρτητα από τα χρηματοδοτούμενα think-tank, τεκμηριώνει ότι η ιδιωτικοποίηση έχει αυξήσει τον σχολικό διαχωρισμό και τις φυλετικές ανισότητες στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το κύριο επίτευγμα του ήταν η λεηλασία της δημόσιας εκπαίδευσης.

Στη Νέα Ορλεάνη, στο Ντιτρόιτ και σε άλλες πόλεις στις οποίες εφαρμόστηκε το μοντέλο, η μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων και των εκπαιδευτικών έχουν ανεπαρκή χρηματοδότηση και υποστήριξη. Τα σχολεία που έχουν γίνει πιο απομονωμένα φυλετικά και  συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό μαύρων μαθητών, εκπαιδεύουν τους μαθητές τους για χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας και «απομακρύνουν» τους δυσαρεστημένους. Ένας επιλεγμένος αριθμός ελίτ και καλά χρηματοδοτούμενων δημόσιων σχολείων διατηρούνται στα πλουσιότερα και πιο λευκά μέρη της πόλης και μερικοί μόνο τυχεροί σπουδαστές της εργαζόμενης πλειοψηφίας βρίσκουν θέση σε αυτά τα σχολεία.

Παράλληλα η επιρροή της επίσημης συνδικαλιστικής οργάνωσης των δασκάλων μειώθηκε, ιδίως μεταξύ των Δημοκρατικών, οι οποίοι υιοθέτησαν τις απόψεις των μεγαλύτερων δωρητών τους υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Έτσι τα συνδικάτα δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την επιδείνωση των συνθηκών στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν αμφισβήτησαν το μοντέλο του «επιχειρηματικού συνδικαλισμού» που εναγκαλίζονται η Εθνική Ένωση Εκπαίδευσης (NEA) και η Αμερικανική Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών (AFT).

Η σημερινή ηγεσία του συνδικάτου UTLA διεξήγαγε εκστρατεία, συμμάχησε με την Ένωση Εκπαιδευτικών του Σικάγου και διοργάνωσε μια «ηλεκτροφόρα» απεργία, βασιζόμενη στις αρχές του «συνδικαλισμού για την κοινωνική δικαιοσύνη».

Η μάχη μεταξύ UTLA και LAUSD έγινε πάνω στη σύγκρουση των οραμάτων για το ρόλο της δημόσιας εκπαίδευσης σε μια κοινωνία που ισχυρίζεται ότι είναι δημοκρατική.

«Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό»

Η Arlene Inouye, ηγετικό μέλος των UTLA (Ενωμένοι Εκπαιδευτικοί ΛΑ) μιλώντας στο Jacobin για τη σημασία και τον αντίκτυπο της απεργίας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Αυτό που πραγματικά έγειρε την πλάστιγγα ήταν το γεγονός ότι είχαμε 32.000 μέλη μας στις απεργιακές φρουρές έξω από κάθε σχολείο, μαζί με 15.000 γονείς και μέλη της κοινότητας. Και είχαμε 50.000 μέλη και υποστηρικτές μας στις συγκεντρώσεις μας σχεδόν κάθε μέρα. Αυτό είναι πραγματική δύναμη. Γνώριζαν λοιπόν ότι αν δεν ανταποκρίνονταν στα αιτήματά μας, θα συνεχίζαμε την απεργία –κι αυτό δεν το ήθελαν. Είχαμε τεράστιο πλεονέκτημα και γι’ αυτό καταφέραμε να πάρουμε όλα όσα θεωρούσαμε κρίσιμα –αλλά και πολλά άλλα. Νομίζω ότι οι γονείς είδαν ότι αγωνιζόμαστε για τους μαθητές.

Το μηνύμά μας ήταν σαφές: αυτή η απεργία δεν αφορούσε μόνο τους μισθούς μας. Αναλάβαμε δράση επειδή μας ενδιαφέρουν οι μαθητές μας και επειδή οι συνθήκες των σχολείων μας πρέπει να αλλάξουν. Τίποτα δεν θα ’ναι το ίδιο μετά από αυτό. Είμαι τόσο υπερήφανη που συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα για την δημόσια εκπαίδευση, για κοινωνική δικαιοσύνη, για τις γυναίκες, για φυλετική δικαιοσύνη, για όλους τους εργαζόμενους. Και τα συνδικάτα μας είναι το μέρος όπου έχουμε πραγματικά την δύναμη να τα ενώσουμε όλα αυτά μαζί. Πιστεύω ότι η εμπειρία που μόλις ζήσαμε εμείς θα αλλάξει την εικόνα όχι μόνο στο LA αλλά και σ’ άλλες Πολιτείες σε όλη τη χώρα -και ίσως και στο εξωτερικό.

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο αλλά και πανεθνικό αγώνα για τη διάσωση της δημόσιας εκπαίδευσης απέναντι στη προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Οι εργαζόμενοι στο Λος Άντζελες καταλαβαίνουν πλέον ότι έχουμε δισεκατομμυριούχους να ελέγχουν το σχολικό μας Συμβούλιο και ότι έχουμε έναν Διευθυντή που είναι τραπεζίτης της Wall Street. Οι γονείς των μαθητών μας γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ του δασκάλου των παιδιών τους και των χρηματικών συμφερόντων που ελέγχουν επί του παρόντος τη σχολική Περιφέρεια μας. Μέσα από αυτό το κίνημα και αυτήν την απεργία έχουμε δείξει τη δύναμη και την ομορφιά της δημόσιας εκπαίδευσης -και γιατί πρέπει να τη διατηρήσουμε. Καταφέραμε να είναι αυτή πλέον η νέα κυρίαρχη αφήγηση».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-tha-elegxei-tin-ekpaideysi-oi-daskaloi-kai-oi-goneis-toy-los-antzeles-apantisan  )

Ποιος είναι ο Χουάν Γκουαϊδό που αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της Βενεζουέλας;

Μέχρι πρόσφατα, ο Χουάν Γκουαϊδό, ο 35χρονος πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και αρχηγός της αντιπολίτευσης στην Βενεζουέλα, ήταν άγνωστος στη διεθνή σκηνή.

Αυτό άλλαξε την περασμένη Τετάρτη, όταν ο νεαρός πολιτικός στάθηκε μπροστά σε χιλιάδες διαδηλωτές στο Καράκας και ανακήρυξε τον εαυτό του προσωρινό πρόεδρο της χώρας, μια κίνηση που αμέσως χαιρέτησε η αμερικανική κυβέρνηση και στην συνέχεια η Ευρώπη.

Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, σε μία πρωτοφανή παρέμβαση, κάλεσε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο να παραιτηθεί και παρότρυνε τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας της Λατινικής Αμερικής να στηρίξουν τις προσπάθειες για την ανατροπή του νόμιμου προέδρου της Βενεζουέλα. Με ανακοίνωσή του ο Πομπέο τόνισε ότι η Ουάσινγκτον θα στηρίξει τον Γκουαϊδό για να συγκροτήσει μια μεταβατική κυβέρνηση και να προετοιμάσει τη χώρα για εκλογές, ενθαρρύνοντας ουσιαστικα ένα βελούδινο πραξικόπημα.

Ο Γκουαϊδό δήλωσε για πρώτη φορά ότι ήταν πρόθυμος να απευθύνει σοβαρή πρόκληση στον πρόεδρο της χώρας στις αρχές Ιανουαρίου, όταν ο Νικολάς Μαδούρο ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία του μετά τις εκλογές του περασμένου καλοκαιριού, με την αντιπολίτευση να τον κατηγορεί για νοθεία.

Η επανεκλογή του Μαδούρο προκάλεσε αντιδράσεις σε πολλά μέρη του κόσμου. Ο Γκουαϊδό, μόλις έξι μέρες μετά, δήλωσε στον κόσμο ότι ήταν έτοιμος να αναλάβει όλες τις εξουσίες της Προεδρίας και και έκανε γνωστές τις διαθέσεις του να αντικαταστήσει τον Μαδούρο με την υποστήριξη του στρατού και να ζητήσει νέες εκλογές.

Ο Μαδούρο από τη μεριά του, ο οποίος φέρει μεν ευθύνες για την επιδείνωση της οικονομικής και πολιτικής αναταραχής, υποτίμησε τον σχετικά άπειρο αντίπαλο του. «Πολλοί άνθρωποι στη Βενεζουέλα πρόκειται να αναρωτηθούν ποιος είναι αυτός ο Γκουάιδο», ανέφερε σε τηλεοπτική εκπομπή το βράδυ της περασμένης Παρασκευής.

Αλλά λίγες μέρες μέρες μετά την εκλογή του στην κεφαλή της Εθνοσυνέλευσης, ο Γκουαϊδό συνελήφθη από τις υπηρεσίες πληροφοριών – δίνοντας του την ευκαιρία να γίνει ήρωας της αντιπολίτευσης. «Κοιτάξτε τι κάνουν», δήλωσε ο Γκουάιδο σε συλλαλητήριο υποστηρικτών του μετά την απελευθέρωσή του, μία ώρα μετά. «Είναι απελπισμένοι στο [προεδρικό μέγαρο] Miraflores … Είμαστε επιζώντες, όχι θύματα!».

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο La Guaira, μια πόλη – λιμάνι 20 μίλια από το Καράκας, σπούδασε μηχανικός στο Πανεπιστήμιο «Universidad Católica Andrés Bello» και έχει δύο μεταπτυχιακά στη δημόσια διοίκηση.

Όπως αναφέρει το BBC, ο Γκουαϊδό είναι ένα από τα επτά παιδιά της οικογένειάς του. Ήταν μόλις 15 ετών όταν ο προκάτοχος του Μαδούρο, Ούγκο Τσάβες ήρθε στην εξουσία. Ήταν την ίδια χρονιά που η πολιτεία καταγωγής του επλήγη σοβαρά από πλημμύρες, οι οποίες κατέστρεψαν μεγάλεις εκτάσεις στην πόλη και σκότωσαν 30.000 χιλιάδες ανθρώπους. Παρόλο που ο ίδιος και η οικογένειά του επέζησαν της τραγωδίας, οι οικείοι του υποστηρίζουν ότι ήταν οι χειρισμοί της κυβέρνησης Τσάβες στο τραγικό γεγονός που τον έκανε να ασχοληθεί με τα κοινά.

Κάπως έτσι, ασχολήθηκε αρχικά με την πολιτική κατά τη διάρκεια των φοιτητικών διαμαρτυριών του 2007 εναντίον του τελευταίου προκάτοχου του Μαδούρο, Ουγκό Τσάβες.

Το 2009, έχοντας για τα καλά μπει στους κύκλους της φίλα προσκείμενης στην Αμερική, αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας, ο  Γκουαϊδό υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του κεντρώου πολιτικού κόμματος «Λαϊκή Θέληση». Έκτοτε, αναμείχθηκε έντονα στην πολιτική και το 2011 εκλέχθηκε στην Εθνοσυνέλευση εκπροσωπόντας τη γενέτειρά του, την πολιτεία Βάργας, έως το 2016.

Στο μεταξύ, ο Τσάβες προέβη σε διάφορες συνταγματικές τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης της ημερολογιακά συγκεκριμένης προεδρικής θητείας και της δυνατότητας μονομερούς δήλωσης εθνικής έκτακτης ανάγκης, σε δημόσιο δημοψήφισμα. Αλλά η ψηφοφορία αυτή έδωσε στον Τσάβες τη μοναδική εκλογική ήττα του σε μια προεδρία εννέα ετών και ενθάρρυνε ένα αντιπολιτευόμενο κίνημα, συμπεριλαμβανομένου του μέντορα του Γκουαϊδό, Λεοπόλδο Λόπες, ο οποίος έχει καταδικαστεί σε περιορισμό κατ’ οίκον και έχει αποκλειστεί από κάθε πολιτικό αξίωμα από τις αρχές του 2014.

Ήταν ο Λόπες που επέλεξε τον Γκουάιδο, για να οδηγήσει το συνασπισμό του Λαϊκού Κόμματος στην Εθνοσυνέλευση, με τη θητεία να ξεκινά στις 5 Ιανουαρίου. Λίγες μόλις ημέρες μετά την εκλογή του, οι δυνάμεις ασφαλείας της χώρας τον συνέλαβαν και η μία ώρα που έμεινε στα χέρια τους, ήταν αρκετή για να κάνει τον άσημο Γκουάιδο, τον νέο ήρωα της αντιπολίτευσης.

Ορκισμένος εχθρός του Μαδούρο, ο Γκουαϊδό υποστηρίζει την οικονομία της ελεύθερης αγοράςκαι τη δημοσιονομική αυτονομία των περιφερειακών κυβερνήσεων, σύμφωνα με τις πολιτικές του κόμματος του.

Κι αυτό τον κάνει ένα πρόσωπο εξαιρετικά χρήσιμο για τις ΗΠΑ, που θα ήθελαν ίσως να δουν τον σοσιαλισμό στη Βενεζουέλα να καταρρέει.

Το αν θα καταφέρει η διεθνής κοινότητα να ανατρέψει τον Μαδούρο μέσω του Γκουαϊδό, μένει να αποδειχτεί.

Πάντως, η υπουργός Σωφρονιστικών Καταστημάτων της Βενεζουέλας, Ίρις Βαρέλα, δήλωσε με νόημα: «Του έχω ήδη ετοιμάσει το κελί του».

(ΠΗΓΗ : https://tvxs.gr/news/kosmos/poios-einai-o-xoyan-gkoyaido-poy-aytoanakiryxthike-proedros-tis-benezoyelas  )

Ποιος είναι ο μάρτυρας – κλειδί της Novartis που συνελήφθη σήμερα στο αεροδρόμιο

Ο μάρτυρας παρακολουθούνταν, καθώς φαινόταν ότι σχεδίαζε να εγκαταλείψει τη χώρα. Υπήρξε σύμβουλος του Ανδρέα Λοβέρδου, του Μάριου Σαλμά και σύμφωνα με πληροφορίες και του Άδωνη Γεωργιάδη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για τον Νίκο Μανιαδάκη, ο οποίος υπήρξε σύμβουλος των πρώην υπουργών Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου και Μάριου Σαλμά και σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διαψευστεί και του Άδωνη Γεωργιάδη, ενώ διατέλεσε και διαπραγματευτής με την τρόικα σε θέματα φαρμάκου.

Ο συγκεκριμένος μάρτυρας παρακολουθούνταν το τελευταίο 48ωρο καθώς υπήρχε η πληροφορία ότι είχε ήδη αποστείλει στο εξωτερικό οικοσκευές ώστε στη συνέχεια να φύγει και ο ίδιος και να μην επιστρέψει στην Ελλάδα.

Σήμερα τα ξημερώματα συνελήφθη στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος λίγο πριν επιβιβαστεί σε αεροπλάνο με προορισμό τη Μαδρίτη.

Σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και διάταξη απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Ποιος είναι ο Νίκος Μανιαδάκης

Πρόκειται για το πρόσωπο που σε κάποια δημοσιεύματα έχει φωτογραφηθεί ως ένας από τους προστατευόμενους μάρτυρες του σκανδάλου, που μάλιστα έχει εξεταστεί και από τις αμερικανικές αρχές, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά.

Να σημειωθεί ότι ο Νίκος Μανιαδάκης έχει κληθεί από την Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς και έχει καταθέσει δύο φορές καθώς θεωρείται ότι γνωρίζει πολλά για πρόσωπα και πράγματα που σχετίζονται με το μεγάλα σκάνδαλο της φαρμακοβιομηχανίας Novartis.

Τις τελευταίες 48 ώρες βρισκόταν υπό στενή παρακολούθηση καθώς έγινε αντιληπτό ότι απέστειλε στο εξωτερικό οικοσκευές .

Έτσι συνελήφθη τα ξημερώματα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για την Μαδρίτη.

Σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης και διάταξη απαγόρευσης εξόδου από την χώρα.

Το Σεπτέμβριο του 2012 το περιοδικό Hot Doc δημοσίευσε μία έρευνα αναφορικά με τον Νίκο Μανιαδάκη, ο οποίος ήταν τότε σύμβουλος του υπουργού Υγείας, εισηγητής των πολιτικών για το φάρμακο και διαπραγματευτής με την τρόικα για θέματα φαρμάκου.

Ταυτόχρονα, όπως αποκάλυπτε το Hot Doc, ο Νίκος Μανιαδάκης είχε μια εταιρεία, ως διαχειριστής της οποίας εμφανιζόταν η σύζυγός του και γνωστή τραγουδίστρια Χριστίνα Φαρμάκη, που εισέπραττε ποσά από φαρμακοβιομηχανίες για διάφορες μελέτες οι οποίες, παρά τις υποσχέσεις του κ. Μανιαδάκη, ουδέποτε μας γνωστοποιήθηκαν. Δηλαδή ο διαπραγματευτής του δημοσίου με τις εταιρείες φαρμάκου εισέπραττε από τις εταιρείες, κάτι που δεν αποτελούσε μόνο θέμα ηθικής και σύγκρουσης συμφερόντων, αλλά και ουσιαστικό.

(ΠΗΓΗ : https://www.koutipandoras.gr/article/martyras-kleidi-tis-ypothesis-novartis-synelifthi-sto-aerodromio  )

Ποιος «απέσυρε» τον Κορκίδη από τον Πειραιά;

Απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν, σύμφωνα με πληροφορίες, η… «απόσυρση» του Βασίλη Κορκίδη από την κούρσα για τη διεκδίκηση του Δήμου Πειραιά.

Και αυτό, επειδή ο πρόεδρος της ΝΔ επέλεξε (σ.σ. μετά από πιέσεις που δέχτηκε;) να μην αντιπαραθέσει μία ισχυρή υποψηφιότητα απέναντι στον σημερινό δήμαρχο και εκλεκτό του Βαγγέλη Μαρινάκη, Γιάννη Μώραλη!

Να σημειωθεί ότι ο Βασίλης Κορκίδης ανακοίνωσε σήμερα, με αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την απόφασή του να μην διεκδικήσει τον Δήμο Πειραιά στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, παρά το γεγονός ότι η συμφωνία με το Μοσχάτο είχε κλείσει και, μάλιστα, σήμερα αναμενόταν η επίσημη ανακοίνωση από τη ΝΔ! Εξάλλου, ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς (ΕΒΕΠ) και μέχρι πριν από λίγες ημέρες πρόεδρος και της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), φάνταζε μέχρι σήμερα ο ιδανικός υποψήφιος για τη ΝΔ στον Δήμο Πειραιά. Ωστόσο, ο κ. Κορκίδης ξαφνικά ανέκρουσε πρύμνα και αφού ευχαρίστησε τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη, για την στήριξή του, επικαλέστηκε οικογενειακές και επαγγελματικές υποχρεώσεις, που «δεν του επιτρέπουν», όπως έγραψε, να αναλάβει «μία τόσο μεγάλη ευθύνη για την πόλη που αγαπά»…

Σε κάθε περίπτωση, μένει να φανεί αν οι εν λόγω πληροφορίες για προσωπική απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη ευσταθούν, από τη στάση που θα τηρήσει η ΝΔ για τον Δήμο Πειραιά και συγκεκριμένα από το ποιον υποψήφιο θα επιλέξει να στηρίξει στη θέση του Βασίλη Κορκίδη…

(ΠΗΓΗ : https://www.documentonews.gr/article/poios-apesyre-ton-korkidh-apo-ton-peiraia  )

Page 1 of 3
1 2 3