“Γερμανική βοήθεια” για τις γερμανικές επανορθώσεις

Γερμανοί βουλευτές από τα κόμματα των Πρασίνων και της Αριστεράς, καθώς και προβεβλημένα στελέχη του SPD υπογράφουν το κείμενο θέσεων του Συλλόγου “Σεβασμός για την Ελλάδα” που ζητά επιστροφή του κατοχικού δανείου, επιστροφή των λύτρων για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης και δημιουργία Ειδικού Ταμείου με έμφαση για την ύπαιθρο και τα μαρτυρικά χωριά ενόψει της συζήτησης στη Βουλή στις 16 Απριλίου. Οι θέσεις του Πρ. Παυλόπουλου.

Κείμενο θέσεων του Συλλόγου «Σεβασμός για την Ελλάδα» με τίτλο: «Γερμανική ευθύνη γα τον πόλεμο και τις υποχρεώσεις έναντι της Ελλάδας» υπογράφουν βουλευτές των Πρασίνων και της Αριστεράς, καθώς και προβεβλημένα στελέχη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD).

Το κείμενο, που αποκαλύπτει σήμερα το Νews 24/7, απεστάλη στην Αθήνα και αποτελεί ένα ακόμη όπλο της χώρας μας ενόψει της συζήτησης που θα διεξαχθεί στην ελληνική Βουλή στις 16 Απριλίου και με την απόφαση που θα ληφθεί η Αθήνα θα ξεκινήσει την διεκδίκηση του κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων σε νομικό, διακοινοβουλευτικό και πολιτικό επίπεδο.

Με το κείμενο οι γερμανοί βουλευτές και τα προβεβλημένα στελέχη ζητούν επιστροφή του κατοχικού δανείου που εξαναγκάστηκε να χορηγήσει η Ελλάδα προς το «Γερμανικό Ράιχ», επιστροφή των λύτρων που καταβλήθηκαν για την απαλλαγή των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από τα καταναγκαστικά έργα και τη δημιουργία Ειδικού Ταμείου για την βιώσιμη ανάπτυξη της υπαίθρου, με ιδιαίτερη μέριμνα για τα μαρτυρικά χωριά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Οι θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις

Το news24/7, ενόψει της συζήτησης στη Βουλή στις 16 Απριλίου, παρουσιάζει τις θέσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις, με το κείμενο μάλιστα να έχει συνταχθεί όταν ο Προκόπης Παυλόπουλος υπήρξε εν ενεργεία καθηγητής του ΕΚΠΑ:

«Ι. Πρώτον, με το κατοχικό δάνειο προς τη Γερμανία, το οποίο συνήφθη υποχρεωτικώς –ορθότερα με καταναγκαστικό και εκβιαστικό τρόπο- μεταξύ της κατοχικής Ελληνικής Κυβέρνησης και της Γερμανίας, προς συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής. Εδώ πρόκειται, λοιπόν, από νομική σκοπιά για ενοχή εκ συμβάσεως. Άρα η αντίστοιχη εκ της συμβάσεως απαίτηση της Ελλάδας είναι ενδοσυμβατικής και όχι αδικοπρακτικής προέλευσης.

Α. Σ’ αυτήν την απαίτηση προστίθενται ποσά τα οποία προκύπτουν από συναφείς προς τη δανειακή σύμβαση αιτίες, όπως είναι ιδίως οι τόκοι υπερημερίας λόγω μη έγκαιρης εξόφλησης.

Β. Για την απαίτηση αυτή δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής ούτε θέμα παραίτησης. Τίθεται μόνο ζήτημα συνολικού υπολογισμού της ως σήμερα. Ας σημειωθεί ότι η ελληνική θέση γίνεται νομικώς τόσο περισσότερο ισχυρότερη, όσο ήδη από την κατοχική περίοδο είχε αρχίσει η αποπληρωμή του δανείου, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά κατά καιρούς.

ΙΙ. Και, δεύτερον, με τις αποζημιώσεις λόγω ανθρώπινων θυμάτων και υλικών καταστροφών στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Α. Επισημαίνω πριν απ’ όλα ότι το 1946, στη Διάσκεψη των Παρισίων, είχε προσδιορισθεί ένα –κατά προσέγγιση- ποσό τέτοιων αποζημιώσεων προς την Ελλάδα ύψους 7,5 δισ. δολαρίων.

Β. Κυρίως δε τονίζω με έμφαση ότι το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δεν «χαρίσθηκαν» στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά «τεχνηέντως» φαίνεται να διατείνεται. Η Συμφωνία αυτή απλώς έθεσε «σε αδράνεια» τις οφειλές της Γερμανίας ως την υπογραφή, κατά το Διεθνές Δίκαιο (Δίκαιο του Πολέμου) «Συμφώνου Ειρήνης» μεταξύ της τελευταίας και των Δυνάμεων που νίκησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται νομικώς για ένα είδος «αναβλητικής αίρεσης» (latosensu) σχετικά με την εξόφληση των υποχρεώσεων της Γερμανίας, επειδή τότε θεωρήθηκε ότι αυτή δεν διέθετε –πρωτίστως λόγω της διαίρεσής της σε Δυτική και Ανατολική- την κατά το διεθνές δίκαιο απαιτούμενη πολιτειακή υπόσταση για ανάληψη και εκπλήρωση συναφών υποχρεώσεων.

1. Τούτο –ήτοι η ικανότητα σύναψης «Συμφώνου Ειρήνης»- επήλθε το 1990. Όταν μετά την επανένωση της Γερμανίας η τελευταία απέκτησε ενιαία νομικώς πολιτειακή υπόσταση και κυριαρχία. Ειδικότερα το 1990 υπογράφηκε το λεγόμενο «Σύμφωνο 2 + 4» μεταξύ της ενωμένης πλέον Γερμανίας και ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Αγγλίας.

2. Γίνεται δε σήμερα γενικώς και επισήμως δεκτό –και de facto το έχει αποδεχθεί και η Γερμανία, αφού στη βάση αυτή στηρίζει την εν γένει κυριαρχία της- ότι το ως άνω Σύμφωνο επέχει τη θέση του «Συμφώνου Ειρήνης» που περιγράφει, κατά το Διεθνές Δίκαιο, η προαναφερόμενη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Και τούτο διότι μόνον έκτοτε η Γερμανία μπορούσε να υπογράψει ένα τέτοιο «Σύμφωνο», δεδομένου ότι μόνο τότε, όπως ήδη τόνισα, απέκτησε την ενότητά της και την ενιαία κυριαρχία της μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γ. Το «Σύμφωνο 2 + 4» καλύπτει, λόγω της νομικής φύσης του αλλά και γενικότητάς του, και τα μη συμβαλλόμενα πλην όμως παθόντα από την γερμανική κατοχή κράτη, όπως η Ελλάδα. Είναι δηλαδή νομικό κείμενο γενικής εφαρμογής.

Δ. Η από ελληνικής πλευράς νομική βάση των αποζημιωτικών απαιτήσεων κατά της Γερμανίας βρίσκει σταθερό έρεισμα κυρίως στις διατάξεις του άρθρου 3 της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907, οι οποίες κωδικοποίησαν και τις ως τότε διατάξεις του Δικαίου του Πολέμου. Κατά τις διατάξεις αυτές «ο εμπόλεμος όστις ήθελε παραβιάσει τας διατάξεις του Κανονισμού θα υποχρεούται, αν συντρέχει λόγος, εις αποζημίωσιν, θα είναι δε υπεύθυνος δια πάσας τα πράξεις τας διαπραχθείσας υπό των προσώπων των μετεχόντων της στρατιωτικής του δυνάμεως». Επέκεινα οι διατάξεις των άρθρων 46 και 47 του «Κανονισμού Νόμων και Εθίμων του Πολέμου στην ξηρά», ο οποίος είναι προσαρτημένος στη Δ΄ Σύμβαση της Χάγης του 1907, καθιερώνουν και τις δύο θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου του Πολέμου, ήτοι τις αρχές της προστασίας του σεβασμού του Ανθρώπου και της ατομικής ιδιοκτησίας. Όλες αυτές τις αρχές επικαιροποίησε η απόφαση του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης του 1946.

1. Αυτό είχε αποδεχθεί, έναντι της ελληνικής Κυβέρνησης, επισήμως το 1965 ο τότε Καγκελάριος ΛούτβιχΈρχαρτ.

2. Ο ίδιος δε είχε τότε μιλήσει για επανορθώσεις ύψους 500 εκ. γερμανικών μάρκων.

ΙΙΙ. Η σχετικώς πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία απορρίφθηκε ιταλικό αίτημα –υπήρχε και παρέμβαση Ελλήνων διαδίκων- για πολεμικές αποζημιώσεις έναντι της Γερμανίας, ουδόλως αλλάζει τα προαναφερόμενα νομικά δεδομένα και επιχειρήματα υπέρ της Ελλάδας. Και τούτο διότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ύστερα από προσφυγή ιδιωτών. Τώρα γίνεται λόγος για απαιτήσεις του Ελληνικού Κράτους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, τόσο για εξόφληση του κατοχικού δανείου όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων λόγω των «πεπραγμένων» των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Α.Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, το ελάχιστο των κατά τα προμνημονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δισ. ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δισ. ευρώ λόγω αποζημιώσεων. Ήτοι σύνολο, περίπου, 170 δισ. ευρώ. Αλλ’ αυτό είναι θέμα ειδικότερου υπολογισμού, ο οποίος θα γίνει με την επιμέλεια των αρμόδιων ελληνικών κρατικών αρχών.

Β. Και κάτι τελευταίο: Η σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, η οποία χαρακτηρίζεται και από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων –μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας-μέλους- επιβάλλει και την επίλυση των μεταξύ των χωρών αυτών κάθε είδους συναφών διαφορών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.»

(ΠΗΓΗ  : https://www.news247.gr/politiki/germaniki-voitheia-gia-tis-germanikes-epanorthoseis.6711328.html  )

Πράσινοι: Να γίνει ελάφρυνση χρέους, καθώς η Γερμανία αποκόμισε κέρδη 2,9 δισ. από τόκους ελληνικών ομολόγων

Η Γερμανία είναι ο μεγάλος κερδισμένος από τη βοήθεια δισεκατομμυρίων για τη διάσωση της Ελλάδας και έχει αποκομίσει, από το 2010, συνολικά περί τα 2,9 δισ. ευρώ από τους τόκους των ελληνικών κρατικών ομολόγων. Αυτό προκύπτει από απάντηση της γερμανικής / ομοσπονδιακής κυβέρνησης σε ερώτημα των Πρασίνων, η οποία βρίσκεται στη διάθεση του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων (dpa).

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απάντηση αυτή, τα κέρδη προήλθαν κυρίως από τις αγορές των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στο πλαίσιο του «Προγράμματος Αγοράς Τίτλων» (SMP) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), τα οποία εισέρευσαν στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα / Bundesbank και μεταφέρoνται στον γερμανικό / ομοσπονδιακό προϋπολογισμό από το 2010. Μέχρι το 2017 εισέρευσαν συνολικά κέρδη 3,4 δισεκατομμυρίων ευρώ από τις αγορές SMP στην Bundesbank, αναφέρεται στην απάντηση. Δεδομένου ότι μόνο το 2013 και το 2014 τα κέρδη κατεβλήθησαν τα κέρδη στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EMS) και την Ελλάδα, παραμένει ένα υπόλοιπο κέρδους ύψους περίπου 2,5 δισ. ευρώ στο οποίο προστίθενται 400 εκατομμύρια ευρώ από τα δάνεια της κρατικής τράπεζας Kreditanstalt f?r Wiederaufbau / Πιστωτικό Ίδρυμα για την Ανασυγκρότηση (KfW).

Ο πράσινος εμπειρογνώμονας για θέματα προϋπολογισμού Ζβεν-Κρίστιαν Κίντλερ ζήτησε «ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεδομένων των κερδών αυτών. Σε αντίθεση με όλους τους δεξιούς μύθους, η Γερμανία κέρδισε σημαντικά από την κρίση στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να εξυγιαίνει τον γερμανικό προϋπολογισμό κυβέρνηση με ελληνικά κέρδη από τόκους».

(ΠΗΓΗ : http://www.amna.gr/home/article/269124/Prasinoi-Na-ginei-elafrunsi-chreous–kathos-i-Germania-apokomise-kerdi-2-9-dis-apo-tokous-ellinikon-omologon-  )