Βαδίζουμε στον δρόμο του Πολυτεχνείου ενάντια σε κάθε είδους φασισμό και ρατσισμό, το μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ (βίντεο – φωτογραφίες)

«Το διαχρονικό μήνυμα των συνθημάτων του Πολυτεχνείου», τόνισαν Π. Σκουρλέτης και Κ. Γαβρόγλου – Προσπάθεια παρεμπόδισης πολυπληθούς αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ κατά την κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο, νωρίτερα το πρωί – ΣΥΡΙΖΑ: Η εξέγερση του Νοέμβρη δεν έχει ιδιοκτήτες

«Η φοιτητική εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτέλεσε την κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα. Ενός αγώνα του οποίου τα μηνύματα είναι διαχρονικά. Πολύ περισσότερο που στην εποχή μας κάποιοι εμφανίζονται νοσταλγοί της δικτατορίας και έχουν το θράσος ακόμα και μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο να μιλάνε με κολακευτικά λόγια για τον δικτάτορα Παπαδόπουλο»: αυτό τόνισε ο Πάνος Σκουρλέτης για την 45η  επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

«Βαδίζουμε, λοιπόν, στο δρόμο του Πολυτεχνείου, στο δρόμο των συνθημάτων του, στο δρόμο της διεύρυνσης της Δημοκρατίας ενάντια σε κάθε είδους φασισμό, ρατσισμό. Σε έναν αγώνα ο οποίος είναι διαρκής. Συνεχίζουμε, λοιπόν, με τα συνθήματα του Πολυτεχνείου», το μήνυμα του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίστοιχο ήταν και το μήνυμα του Κ. Γαβρόγλου, ο οποίος σημείωσε ότι «η δημοκρατία πρέπει να διευρύνεται καθημερινά με μικρούς και μεγάλους αγώνες». «Αυτά πρέπει να σκεφτόμαστε και να αναλογιζόμαστε την ευθύνη που έχουμε ακόμα και για τις μικρότερες εκπτώσεις σε θέματα δημοκρατίας», πρόσθεσε ο υπουργός Παιδείας.

Προσπάθεια παρεμπόδισης πολυπληθούς αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ κατά την κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο

Νωρίτερα, πολυπληθής αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούμενη από τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνο Σκουρλέτη και αρκετούς βουλευτές και υπουργούς της κυβέρνησης  επιχείρησε να καταθέσει στεφάνι. Μεταξύ αυτών, ο Παναγιώτης Ρήγας, ο Κώστας Γαβρόγλου, ο Σταύρος Αραχωβίτης, ο Θοδωρής Δρίτσας, η Αννέτα Καββαδία, η Χαρά Καφαντάρη, ο Νίκος Μανιός, ο Χρήστος Μαντάς, ο Γιάννης Μπαλάφας, Αριστείδης Μπαλτάς, ο Δημήτρης Ρίζος η Ελένη Σταματάκη, ο Νίκος Συρμαλένιος,  ο Νίκος Τόσκας, ο Νίκος Φίλης, ο Γ. Ψυχογιός και πολλά στελέχη και μέλη της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, η είσοδος του Πολυτεχνείου ήταν κλειστή από “αλυσίδα” ορισμένων φοιτητών και δεν επετράπη η είσοδος (με ποιο δικαίωμα άραγε;) στην αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ.

ΣΥΡΙΖΑ: Η εξέγερση του Νοέμβρη δεν  έχει ιδιοκτήτες

Όπως αναφέρει η Κουμουνδούρου σε ανακοίνωσή της, «σήμερα το πρωί αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ και της Νεολαίας του παρεμποδίστηκε από το να καταθέσει στεφάνι στο χώρο του Πολυτεχνείου από αυτόκλητους ιδιοκτήτες του εορτασμού. Παρεμποδίστηκαν στελέχη του αντιδικτατορικού αγώνα και αγωνιστές της Αριστεράς από μια ακραία μειοψηφία που προσπάθησε να καπηλευτεί τον εορτασμό».

«Η εξέγερση του Νοέμβρη δεν  έχει ιδιοκτήτες. Ανήκει στον ελληνικό λαό και την ελληνική νεολαία, εμπνέει και ζει στους αγώνες του σήμερα ενάντια στο φασισμό, στους αγώνες για τη διαρκή διεύρυνση της δημοκρατίας», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως τόνισε ο Θ. Δρίτσας, ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής κ. Νικολάου Βούτση:

«Η Βουλή των Ελλήνων, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες (σ.σ.: εννοεί την ομάδα που εμπόδισε τους βουλευτές να εισέλθουν στο μνημείο του  Πολυτεχνείου), κατέθεσε το στεφάνι της στον περίβολο του Πολυτεχνείου. Οι αγώνες για τη Δημοκρατία, οι αγώνες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ένωσαν δυνάμεις πολύ διαφορετικές σε ένα στόχο που έφερε αποτέλεσμα. Οι καιροί επιτάσσουν και στις σημερινές συνθήκες, στις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας, ο λαός και ο τόπος μας, το μήνυμα του Πολυτεχνείου να είναι μήνυμα αγωνιστικής προωθητικής διεκδίκησης και όχι διχασμού».  

Στην κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία μετείχαν οι βουλευτές: Αφροδίτη Θεοπεφτάτου, Αννέτα Καββαδία, Νικόλαος Μανιός, Χρήστος Μαντάς, Αριστείδης Μπαλτάς και Δημήτρης Ρίζος.  Οι βουλευτές συνοδεύονταν από αντιπροσωπεία του Συλλόγου των υπαλλήλων της Βουλής.

Σε μια συμβολική κίνηση και ο υπουργός Παιδείας κατέθεσε το στεφάνι δίπλα στην πύλη του Πολυτεχνείου. «Το μήνυμα είναι σαφές και κανένας δεν πρόκειται να το αλλοιώσει: Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει ούτε στις ακραίες μειοψηφίες που θέλουν να το οικειοποιηθούν με τη βία, ούτε και στις ακραίες μειοψηφίες που τις προηγούμενες μέρες κρέμασαν ανενόχλητες ναζιστικά πανό στην πύλη του και δηλώνουν ότι δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο», τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση. «Οι επιθέσεις στη μνήμη θα πέσουν στο κενό. Δεν ξεχνάμε. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ανήκει σε όλους τους δημοκρατικά σκεπτόμενους ανθρώπους που επιμένουν κάθε χρόνο να δίνουν το παρών και θα συνεχίσουν να το κάνουν», το μήνυμα του υπουργείου Παιδείας.

“Το «Πολυτεχνείο» είναι σύμβολο αγώνα για δημοκρατία. Δεν έχει «ιδιοκτήτες». Και οι τραμπουκισμοί το λεκιάζουν!”, σχολίασε για το περιστατικό ο Δημ. Παπαδημούλης:

Dim. Papadimoulis

@papadimoulis

Για το περιστατικό μίλησε στον News 24/7 στους 88,6 ο Nίκος Συρμαλένιος, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που βρισκόταν στο σημείο. Όπως είπε: “Ευτυχώς αποφεύχθηκαν τα χειρότερα αλλά δεν υπήρχε λόγος να γίνει κάτι τέτοιο. Εμείς δεν θέλαμε να εισέλθουμε βίαια στο Πολυτεχνείο ή να ζητήσουμε αστυνομική δύναμη. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως είναι δημοκρατικό δικαίωμα η κατάθεση στεφάνου. Τα πράγματα έχουν πάρει μια άσχημη τροπή γενικότερα ως προς το πώς διαχειρίζεται ο καθένας τον χώρο του άλλου, και τον χώρο του ασύλου. Κάποιοι χρησιμοποιούν αυτόν τον χώρο σαν να είναι δικός τους”.

*ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στεφάνια στο Πολυτεχνείο κατέθεσαν αντιπροσωπείες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ

Καταδικάζουν τα κόμματα

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: «Η Νέα Δημοκρατία καταδικάζει απερίφραστα τους προπηλακισμούς εναντίον στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Τα επεισόδια με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου έχουν δυστυχώς αποκτήσει σχεδόν εθιμοτυπικό χαρακτήρα και υπογραμμίζουν την ανάγκη να αποκατασταθεί η ασφάλεια στα πανεπιστήμια ώστε να γίνουν πραγματικά ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης για όλους».

Καταδικάζει (με «ναι μεν, αλλά…») η ΔΗ.ΣΥ.

Η δήλωση Μανώλη Χριστοδουλάκη, Γραμματέα του Κινήματος Αλλαγής για τους προπηλακισμούς στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στο Πολυτεχνείο:

Απολύτως καταδικαστέες οι ενέργειες προπηλακισμών. Προσβάλλουν τη δημοκρατία και την ελευθερία της έκφρασης, ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν οι φοιτητές το ’73.

Δυστυχώς όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα καταγγέλλουν “φασιστικές” πρακτικές πριν λίγα χρόνια ήταν από την άλλη μεριά της Πατησίων υπερασπιζόμενοι το “δικαίωμα” τους να απαγορέψουν τη δική μας είσοδο στο χώρο. Τίποτα δεν πρέπει σήμερα να θεωρείται δεδομένο. Ναι, η δημοκρατία είναι θέμα μόνιμου αγώνα.

Ποτάμι: Όσοι τραμπουκίζουν αρνούνται το ίδιο το νόημα της εξέγερσης

«Το Πολυτεχνείο συμβολίζει τον αγώνα για ελευθερία» σημείωσε σε ανακοινωσή του το Ποτάμι, με αφορμή την επίθεση που δέχθηκαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, στο Πολυτεχνείο. «Όσοι τραμπουκίζουν κι εμποδίζουν εκπροσώπους πολιτικών οργανώσεων να καταθέσουν στεφάνια στο όνομα της υπεράσπισης κάποιων δικών τους ιδεών, αρνούνται το ίδιο το νόημα της εξέγερσης» καταλήγει η ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση της Ένωσης Κεντρώων

Η Ένωση Κεντρώων «καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας, από όπου και αν προέρχεται και βεβαίως την επίθεση που δέχτηκαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο του Πολυτεχνείου». Όπως προσθέτει: «Η ελεύθερη είσοδος στο Ίδρυμα και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών δεν πρέπει να εμποδίζεται από κανέναν. Ωστόσο, να μη μας διαφεύγει το γεγονός, ότι η κυβέρνηση “χαϊδεύει” αυτιά αναρχικών ομάδων και ταραξιών, δημιουργώντας κλίμα ανασφάλειας και ανομίας στην κοινωνία».

(ΠΗΓΗ : https://left.gr/news/vadizoyme-ston-dromo-toy-polytehneioy-enantia-se-kathe-eidoys-fasismo-kai-ratsismo-minyma-toy  )

«Όχι στον Σαλβίνι και τον ρατσισμό»: Χιλιάδες στους δρόμους της Ρώμης υπέρ των μεταναστών

Χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν σήμερα το κέντρο της Ρώμης για να διαμαρτυρηθούν κατά του διατάγματος για την «αντιμεταναστευτική» ασφάλεια, του οποίου υπεραμύνεται ο υπουργός Εσωτερικών και επικεφαλής της ακροδεξιάς Λέγκας Ματέο Σαλβίνι.

Έχοντας έρθει από περίπου 50 πόλεις από ολόκληρη την Ιταλία, οι διαδηλωτές είπαν με μια φωνή «όχι στον Σαλβίνι και τον ρατσισμό», όπως εξήγησε ένας εξ αυτών, ο Σέρτζιο Σερένο.

«Φιλοξενία για όλους, ανοίξτε τα σύνορα» ήταν μεταξύ των συνθημάτων που αναγράφονταν στα πανό υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών, που έδωσαν επίσης το παρόν σε αυτή την ογκώδη κινητοποίηση.

Σύμφωνα με τον Σερένο, έναν ακτιβιστή της οργάνωσης Emergency, που βοηθά τους μετανάστες, το πλήθος του κόσμου θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο, ωστόσο η ιταλική αστυνομία δεν επέτρεψε σε πέντε λεωφορεία να συνεχίσουν τον δρόμο τους.

Η ιταλική Γερουσία ενέκρινε την Τετάρτη αυτό το άκρως αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο, το πρώτο βήμα πριν από την τελική ψηφοφορία στη Βουλή, που αναμένεται να διεξαχθεί στα τέλη Νοεμβρίου.

Μεταξύ άλλων το νομοσχέδιο αντικαθιστά τις άδειες διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, που έχουν διάρκεια 2 ετών, από μια σειρά άλλων αδειών, όπως «ειδικής προστασίας» διάρκειας ενός έτους ή «φυσικής καταστροφής στην χώρα προέλευσης», διάρκειας έξι μηνών.

Επίσης, προβλέπει μια επείγουσα διαδικασία για τη δυνατότητα απέλασης κάθε αιτούντα άσυλο που αποδεικνύεται «επικίνδυνος».

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/296992/ohi-ston-salvini-kai-ton-ratsismo-hiliades-stoys-dromoys-tis-romis-yper-ton  )

Καμιλέρι: Είμαι απογοητευμένος που βλέπω τους Ιταλούς να αποδέχονται ρατσιστικές απόψεις όπως το 1937

«Υπάρχει μια κακή συναίνεση για τις εξτρεμιστικές θέσεις του Ματέο Σαλβίνι, και μου θυμίζουν την κατάσταση του 1937» λέει ο διάσημος Ιταλός συγγραφέας Αντρέα Καμιλέρι σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Repubblica.

Ο δημιουργός του τηλεοπτικού “Επιθεωρητή Μονταλμπάνο” λέει ότι δυστυχώς ο ρατσισμός κάνει και πάλι την εμφάνιση του στην Ιταλία ενάντια στους μετανάστες. «Συμμερίζομαι τις ανησυχίες του τελευταίου μου Μονταλμπάνο. Ποτέ δεν ήθελα να δω τον αντίπαλο του στην κυβέρνηση», εξηγεί ο Καμιλέρι, κατηγορώντας τον υπουργό Εσωτερικών της Ιταλίας και ηγέτη της Λέγκας για τις θέσεις του κατά των μεταναστών.

«Ο Λεονάρντο Σάσα -συνεχίζει ο σπουδαίος συγγραφέας- είπε ότι την παραμονή της ανόδου του φασισμού στην Ιταλία, ζήτησαν από έναν τυφλό αγρότη να πει πως βλέπει το μέλλον. Και ο αγρότης απάντησε: Αν και είμαι τυφλός, το βλέπω μαύρο. Το ίδιο θα έλεγα και εγώ σήμερα».

Σύμφωνα με τον Καμιλερι, «ο Σαλβίνι είναι άνθρωπος της υπαίθρου, δεν γνωρίζει τη θάλασσα. Αν την γνώριζε, θα είχε περισσότερο σεβασμό για εκείνους που αναγκάζονται να επιβιβάζονται σε άθλια πλοιάρια προοριζόμενα να ναυαγήσουν». «Η συγκατάθεση των Ιταλών στις πιο ακραίες θέσεις αποκαλύπτει τη χειρότερη πλευρά μας, ξεκινώντας από τον ρατσισμό» λέει ο Καμιλέρι και προσθέτει:

«Στα ενενήντα τρία μου, ευρισκόμενος σε απόσταση αναπνοής από τον θάνατο, αφήνω μια χώρα που δεν περίμενα. Και για το λόγο αυτό αισθάνομαι ότι απέτυχα ως Ιταλός πολίτης».

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/kamileri-eimai-apogohteymenos-poy-blepw-toys-italoys-na-apodexontai-ratsistikes-apopseis-opws-to-1937  )

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ : Όταν οι Μικρασιάτες έβρισκαν καταφύγιο στη Συρία και ζούσαν τον ρατσισμό στην Ελλάδα

Όταν οι Έλληνες έβρισκαν καταφύγιο στο Χαλέπι της Συρίας LIBRARY OF CONGRESS
/

Η πιο μαζική περίπτωση Ελλήνων προσφύγων που αναζήτησαν άσυλο στη Συρία, έλαβε χώρα αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή – Δείτε φωτογραφίες των ελληνικών προσφυγικών “κυμάτων” από το 1922 μέχρι το 1945

Η ιστορία επαναλαμβάνεται λένε. Πράγματι, απλά μερικές φορές, επαναλαμβάνεται με τους όρους και τους ρόλους, να αλλάζουν.

Κάποτε, στο διάβα της ιστορίας, ήταν οι Έλληνες εκείνοι που βρέθηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς. Και η Συρία ήταν η χώρα που μας φιλοξένησε στο παρελθόν, πολλάκις.

Το 1882, κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής επανάστασης. Το 1923 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά και το 1939 όταν η περιοχή της Αλεξανδρέττας, μέρος της Μεγάλης Συρίας, προσαρτήθηκε στις επαρχίες της Τουρκίας.

Το εξώφυλλο από το παλαιστινιακό περιοδικό Χούνα Αλ Κουντς ( Εδώ Ιερουσαλήμ) – 11 Ιανουαρίου 1942. Λεζάντα κάτω από την φωτογραφία λέει “Διανομή τροφίμων και ρουχισμού στη Συρία στους πρόσφυγες που έφτασαν από την Ελλάδα”:

Η πιο μαζική περίπτωση Ελλήνων προσφύγων που αναζήτησαν άσυλο στη Συρία, έλαβε χώρα αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Μερικές χιλιάδες, από τις εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που ξεριζώθηκαν από τη Μικρασία το δεύτερο εξάμηνο του 1922 και τις αρχές του 1923, κατέφυγαν στη Συρία, την ώρα που συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις στη Λοζάνη για την ανταλλαγή πληθυσμών.

Η οθωμανοκρατούμενη περιοχή της Συρίας (περιλάμβανε, εκτός από τη σημερινή, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη και την Υπεριορδονία) είχε καταληφθεί ως εχθρικό έδαφος, ενώ διαρκούσε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος από αγγλογαλλικά στρατεύματα, αφού ο Σουλτάνος είχε ταχθεί με την πλευρά των Κεντρικών Δυνάμεων.

Μετά τη λήξη του πολέμου οι Γάλλοι έγιναν κύριοι της Δαμασκού, αντικαθιστώντας τους Άγγλους και “προλαβαίνοντας” την Αραβική Άνοιξη. Με τη συμφωνία του Σαν Ρέμο (1920) νομιμοποιήθηκε η γαλλική στρατιωτική παρουσία σε Συρία – Λίβανο στο όνομα της Κοινωνίας των Εθνών. Εκεί κατέφυγαν για προστασία χιλιάδες Έλληνες, καθώς η χώρα θα αποτελούσε για εκείνους έναν “ενδιάμεσο σταθμό”.

Παρόλα αυτά, η περίοδος αυτή δεν ήταν καλή για τους Έλληνες πρόσφυγες της Συρίας και για τους πρόσφυγες γενικότερα. Η Γαλλία βομβάρδισε τη Δμασκό κατά την αραβική επανάσταση του 1925. Οι Αμερικανοί έστειλαν βοήθεια για τους πρόσφυγες, με τον Ερυθρό Σταυρό να στέλνει συνολικά 30 εκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων τα 3 διατέθηκαν για τους Έλληνες πρόσφυγες στη Συρία μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 1923.

“12.000 Έλληνες τράφηκαν από τους Αμερικανούς”:

Όταν οι Έλληνες έβρισκαν καταφύγιο στο Χαλέπι της Συρίας LIBRARY OF CONGRESS

Μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού του 1923, τα τρόφιμα από τους διάφορους φιλανθρωπικούς οργανισμούς είχαν τελειώσει και η κατάσταση για τους πρόσφυγες περιγραφόταν ως “τραγική και επισφαλής”.

Συνολικά, στο Χαλέπι και στη Συρία βρέθηκαν το μετά το ’22 πάνω από 15.000 Έλληνες. Ακόμη 2.000-3.000 βρίσκονταν στη Βηρυτό.

Από το 1917 στη Δαμασκό είχε άλλωστε δημιουργηθεί σύλλογος Ελλήνων και ο πρώτος πυρήνας της ελληνικής χριστιανικής κοινότητας.

Έλληνες φεύγουν από την έρημο του Σινά για τη νέα τους πατρίδα. Την Ελλάδα:

LIBRARY OF CONGRESS

Από τη Μέση Ανατολή, στη Σάμο, 1948. Επανένωση οικογενειών:

LIBRARY OF CONGRESS

Το δεύτερο μεγάλο προσφυγικό κύμα Ελλήνων έφτασε στη Συρία μετά την προσάρτηση της Αλεξανδρέττας στην Τουρκία. Η Αλεξανδρέττα ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον 16ο αιώνα μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανεξαρτητοποιήθηκε το 1918 και τέθηκε και αυτή υπό γαλλική κατοχή.

Έλληνες από την Αλεξανδρέττα φεύγουν για τη Συρία:

LIBRARY OF CONGRESS

LIBRARY OF CONGRESS

Το 1938 τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην περιοχή με την επαρχία Χατάι, όπως ονομάστηκε, να ενσωματώνεται στην τουρκική επικράτεια.

Το 1939-1940 υπολογίζεται ότι ένας πληθυσμός περίπου 50.000 ανθρώπων αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την περιοχή. Απ’ αυτούς 11.000-12.000 ήταν Ελληνες και 26.000-27.000 Αρμένιοι.

Αύγουστος του 1939:

LIBRARY OF CONGRESS

Οι περισσότεροι Έλληνες κατέφυγαν τότε στη Δαμασκό και στο Χαλέπι, ενισχύοντας τις υπάρχουσες ελληνικές κοινότητες.

LIBRARY OF CONGRESS

Οι περισσότεροι Έλληνες πρόσφυγες της Συρίας άρχισαν να φεύγουν σταδιακά μετά το 1925 για την Ελλάδα, όπου έγιναν θύματα επιθετικής συμπεριφοράς και στάσης από τους συμπατριώτες τους.

Από την αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη:

“Έμενε ο κόσμος στα βαγόνια των σιδηροδρόμων. Έμενε εκεί που είχε καμιά αποθήκη εγκαταλειμμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή, μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δεν λέγεται. Ατιμαστήκανε. Γίνανε χάλια, χάλια, χάλια. Άσε που ήταν ατιμασμένοι από κει με τους Τούρκους που τους καταδιώκανε.

Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε, κάνανε χίλια δυό να βρίσκουνε το ψωμί τους, μέχρι να βρουν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξη παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ο ένας από δω, άλλα ο άλλος από κει. Καταστροφή μάνα μου…

Και οι ντόπιοι δεν τους έβλεπαν με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δυό. Φύγετε από δω ρε! Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Έλληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράμα, εγώ δηλαδή τι είδα. Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Ν’ αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες”.

Το 2014, ο Νταμιάν Μακόν Ουλάντ, ανταποκριτής της εφημερίδας “Irish Times” στην Αθήνα έγραφε στον ιστότοπό του:

“Όπως και σύροι πρόσφυγες στο Σύνταγμα δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα, οι έλληνες πρόσφυγες το 1923 δεν ήθελαν να είναι στη Συρία. Ήθελαν να φτάσουν στην Ελλάδα, μια χώρα που οι περισσότεροι δεν είχαν δει ποτέ αλλά ήλπιζαν ότι τουλάχιστον εκεί θα βρίσκονταν εκτός κινδύνου”.

Δυστυχώς, από το 2014 μέχρι σήμερα, δεν έχουν αλλάξει πολλά…

(ΠΗΓΗ  : http://www.news247.gr/afieromata/otan-oi-mikrasiates-evriskan-katafygio-sti-syria-kai-zoysan-ton-ratsismo-stin-ellada.6625710.html?utm_source=News247_HP&utm_medium=main_column1_epikerotita&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos3  )