Καλά κούλουμα! *

Πάνος Σκουρολιάκος – Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Περιφέρειας Αττικής

 

* Με την ονομασία Κούλουμα χαρακτηρίζεται ο υπαίθριος πανηγυρισμός της Καθαράς Δευτέρας.

Δεν έχει εξακριβωθεί η αρχαία προέλευση της εορτής αυτής, που αποτελεί θρησκευτική εορτή κατά την οποία εορτάζεται η αμέσως μετά την Αποκριά έναρξη της Τεσσαρακοστής. Οι εορτάζοντες τα Κούλουμα τρώνε άζυμο άρτο (λαγάνα), ενώ καταναλώνουν κυρίως νηστίσιμα φαγητά, τα λεγόμενα σαρακοστιανά όπως π.χ. ταραμά, ταραμοσαλάτα, θαλασσινά, ελιές, κρεμμύδια, διάφορα λαχανικά, χαλβά κ.ά.
Γενικά: Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ’ άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ’ άλλους βυζαντινή. Στην Κωνσταντινούπολη εορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε έναν από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ’ εκείνον του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».
Στην Αθήνα, από πολλές δεκαετίες προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Κούλουμα εορτάζονταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου, όπου οι Αθηναίοι τρωγόπιναν καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν υπό τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους λατέρνας.
Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό – κυρίως τσάμικο – γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.
Σήμερα, τα Κούλουμα εορτάζονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας μαζί με το κύριο της ημέρας έθιμο του πετάγματος του χαρταετού. Ειδικότερα στην Αθήνα, με την ιστορική συνέχεια της παρουσίας του ανώτατου άρχοντα, τονίζεται ιδιαίτερα η λαογραφική αξία του εθίμου αυτού στο Λόφο του Φιλοπάππου.
Ετυμολογία: Για την ετυμολογία του ονόματος που παραμένει άγνωστη, όπως και η αρχή του εορτασμού, υπάρχουν πολλές απόψεις. Κατά μερικούς προήλθε από τον αναγραμματισμό της λατινικής λέξης cumulus που σημαίνει σωρός, αφθονία ή επίλογος, υποδηλώνοντας έτσι το πολύ φαγοπότι με πολύ χορό, ή το τέλος της εορταστικής περιόδου της αποκριάς. Ειδικότερα όμως ο Α. Καμπούρογλου σημειώνει ότι ο όρος είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του ναού του Ολυμπίου Διός που τις αποκαλούσαν στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι columna, κόλουμνα, κούλoυμνα, κούλουμα, χωρίς όμως αυτό και να προσδιορίζει την αρχή της εορτής που πιθανολογείται κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ο ίδιος όμως προσθέτει στις σημειώσεις του ότι ο λόφος επί του οποίου βρίσκεται το Θησείο ονομαζόταν στην αρχή της εποχής του Όθωνα «τριάντα δυο κολώνες».

(ΠΗΓΗ :  https://panos.skouroliakos.gr/?p=3839  )

Τα δακρυγόνα της εθνικοφροσύνης (Νέα Σελίδα 25.2.2019)

Το μεγάλο εθνικό θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών έφερε στον δημόσιο βίο πολλά δακρυγόνα. Εκείνα που εκτόξευσαν οι δυνάμεις ασφαλείας στους επίδοξους εισβολείς στο ελληνικό Κοινοβούλιο και εκείνα τα «λεκτικά δακρυγόνα» που εκτόξευσαν οι διαφωνούντες με τη συμφωνία προς όσους την υποστήριζαν. Τον τόνο, βεβαίως, της ρίψης των δακρυγόνων της εθνικοφροσύνης έδωσαν η άκρα Δεξιά και το ναζιστικό κόμμα εντός της Βουλής. Τη νομιμοποίησή τους όμως εντός και εκτός Κοινοβουλίου παρείχαν μεγαλόψυχα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.

Toυ Πάνου Σκουρολιάκου*

Τα δύο αυτά κόμματα, εντελώς γυμνά από πραγματικά επιχειρήματα, δεν τόλμησαν να προχωρήσουν στην επίτευξη συμφωνίας όταν κυβερνούσαν. Είχαν καταλήξει σε διπλό όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό αλλά και σε μια σειρά από προαπαιτούμενα. Σε αυτά ακριβώς τα προαπαιτούμενα βασίστηκε η κυβέρνηση για τη συμφωνία των Πρεσπών. Σε μια σειρά από θέματα, μάλιστα, πήγε ακόμα πιο πέρα, υπερκαλύπτοντας τις ελληνικές θέσεις.

Είναι σαφές ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κατά βάθος στηρίζουν τη συμφωνία. Απουσιάζει όμως η γενναιότητα ώστε να αναλάβουν δημοσίως την ευθύνη τους. Πρωτεύει σαφώς το μικροκομματικό τους συμφέρον. Με την αντίθεσή τους επιχειρούν να πετύχουν το περίφημο «φύγετε τώρα» που απευθύνουν προς την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και επαναλαμβάνουν σχεδόν καθημερινά από την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015.

Τι τους έμενε, λοιπόν; Να παίξουν με τον φόβο και τον θυμό, απευθυνόμενοι με ελκυστικά τρομολαγνικά επιχειρήματα σε καλόπιστους πολίτες. Ποιος θέλει να παραχωρήσει εθνικό έδαφος; Κανείς, πλην των ακροδεξιών. Το έκαναν οι συνεργάτες των Γερμανών στην Κατοχή, παραδίδοντας τη Μακεδονία στους Βούλγαρους, και η χούντα των συνταγματαρχών, που παρέδωσε τη μισή Κύπρο στους Τούρκους. Κυριολεκτικά ασελγούν, λοιπόν, στο πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων.

Πρώτος στόχος τους, οι ποντιακής καταγωγής συμπολίτες μας. Τα παιδιά και τα εγγόνια των ξεριζωμένων αδελφών μας που ήρθαν από τον Πόντο κατατρεγμένοι έπειτα από μια σκληρή γενοκτονία. Εγκαταστάθηκαν παντού στην Ελλάδα, με ένα μεγάλο μέρος τους να ριζώνει στη Μακεδονία. Την αγάπησαν και την έκαναν δεύτερη πατρίδα τους. Πώς να δεχτούν ότι μπορούν να τη χάσουν; Να ξεριζωθούν ξανά; Γιατί αυτό διακινείται. Ωσάν να πρόκειται να κατέβουν οσονούπω τα σκοπιανά τανκς στον Λευκό Πύργο.

«Χτύπησαν» όμως και τις ευαίσθητες ψυχές και συνειδήσεις των μαθητών, βάζοντάς τους στα χέρια το πανό που έγραφε «Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία». Σαφής ο στόχος. Ποιος; Η δημοκρατία. Και εδώ η Μακεδονία ήταν απλώς το όχημα. «Χτύπησαν» καλόπιστους συμπολίτες μας που έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε έναν φτιασιδωμένο πατριωτισμό και τη συρρίκνωση της χώρας! «Χτυπούν» όπου μπορούν να παρασύρουν καλόπιστους ανθρώπους. Σε συλλόγους, ενώσεις, δημοτικά συμβούλια.

Τα πρακτικά της Βουλής είναι στη διάθεση όλων των πολιτών. Ας ανατρέξουν στις ομιλίες των βουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των νεοναζιστών. Στις περισσότερες δεν υπάρχει στίγμα πολιτικό. Κραυγές μόνο ακραία δεξιάς κατεύθυνσης. Κατάρες που απευθύνονται στο θυμικό των πολιτών. Ενας θυμωμένος δήθεν πατριωτισμός που αποπειράται να επαναφέρει διχασμούς του παρελθόντος, τους οποίους η χώρα και ο λαός πλήρωσαν με πολύ πόνο και αίμα. Αφού μετά το 1974 και την πτώση της χούντας περάσαμε σε μια σημαντική δημοκρατική ομαλότητα, ακροδεξιά γκρουπούσκουλα υποδαυλίζουν ένα μίσος σαν κι εκείνο που προκάλεσε τον εμφύλιο πόλεμο το 1946-1949.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τα δύο κόμματα που κυριάρχησαν μεταπολιτευτικά, χρησιμοποιώντας την εξουσία προς ίδιον όφελος και επιδιδόμενα σε ρεσιτάλ διαπλοκής και ρεμούλας, προκάλεσαν την οικονομική κρίση, από την οποία απαλλασσόμαστε αργά αλλά σταθερά. Τώρα, πληγωμένα και με πολλά προβλήματα στο εσωτερικό τους, αγκαλιάζουν ακροδεξιές απόψεις και φρασεολογία, με σημαία ευκαιρίας το Μακεδονικό, προκειμένου να επανέλθουν στην εξουσία με πλήρη δόξα και τιμή και να κάνουν τα ίδια.

Πυκνά τα δακρυγόνα της εθνικοφροσύνης. Ας ανοίξουμε τους ορίζοντες της πατρίδας μας. Ανάγκη μεγάλη να πνεύσει το καθαρό αεράκι της δημοκρατίας.

* Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ideogrammata/ta-dakrygona-tis-ethnikofrosynis/?fbclid=IwAR0bgyAJI1fBty8sH-sK4srWeSXZDNm_Boktb3mQpkelD1AUKzFVUIPBPK0  )

O Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή “Ρεπορτάζ” στον Alpha (1.3.2019)

Καλεσμένος στην εκπομπή “Ρεπορτάζ” στον Alpha (1.3.19) ήταν ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ  Πάνος Σκουρολιάκος. Θέματα της συζήτησης ήταν οι τελευταίες πολιτικές εξελίξεις, τα σενάρια των εκλογών, ζητήματα οικονομίας που άπτονται με :  προσλήψεις/απολύσεις ,συντάξεις,σύστημα Υγείας, μειώσεις υπαλλήλων,κοινωνική ασφάλιση κλπ.

(ΠΗΓΗ  : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3790 )

Από τον κούρο στο Δυοβουνιώτη

Μια από τις πιο αγνοημένες τέχνες στον τόπο μας είναι η γλυπτική. Για μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, το άγαλμα ταυτίζεται με την αρχαία Ελλάδα, ή με το γλυπτό κάποιου…

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Μια από τις πιο αγνοημένες τέχνες στον τόπο μας είναι η γλυπτική. Για μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, το άγαλμα ταυτίζεται με την αρχαία Ελλάδα, ή με το γλυπτό κάποιου αγωνιστή του ΄21 στην πλατεία του χωριού ή της γειτονιάς μας. Όμως η σύγχρονη ελληνική γλυπτική, παρότι δεν συγκρίνεται με την τελειότητα της αρχαίας, έφτασε ως τις μέρες μας εξελισσόμενη διαρκώς και δίδοντας σημαντικούς καρπούς.

Η περιπέτεια της γλυπτικής στον ελληνικό χώρο ξεκινά από πολλές χιλιετίες πίσω. Η πρώτη μορφοποιημένη ενότητα είναι η γλυπτική που γεννήθηκε στα πλαίσια του Κυκλαδικού πολιτισμού, στην περιοχή των Κυκλάδων νήσων, ανάμεσα στα 3200 έως 1100 π.Χ. Γυναίκες, άνδρες, μουσικοί, πολεμιστές, μαζί με πήλινα αγγεία και σκεύη, ήταν η τρυφερή συγκομιδή αυτής της πρωτοχαλκής εποχής.

Περνώντας την αρχαϊκή περίοδο, όπου κυριαρχούν όρθια αγάλματα γυμνών ανδρών και ντυμένων γυναικών (κούρος και κόρη), κάνουμε ένα άλμα προς τον 7ο και εν συνεχεία τον 5ο αιώνα π.Χ. Συναντούμε μαρμάρινα έργα ως αρχιτεκτονικά γλυπτά, τα οποία είναι εγκατεστημένα σε δημόσιους χώρους. Πλάι σ’ αυτά, και ιδιωτικά αφιερώματα ως ιερά ή λατρευτικά αγάλματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι κατασκευασμένα από χαλκό ή άλλα πολύτιμα υλικά. Ο δημόσιος βίος, η πολιτική και κοινωνική ζωή συμμετέχουν στην εξέλιξη της γλυπτικής. Στην Αγορά της Αθήνας, υπήρχαν αγάλματα εκείνων που σκότωσαν τον τύραννο Ίππαρχο, φιλοτεχνημένα από τον Αντήνορα. Η γλυπτική εμπνέει και άλλες τέχνες. Έτσι, συναντούμε το σύμπλεγμα των Τυραννοκτόνων σε νομίσματα αλλά και σε ασπίδα της Αθηνάς.

Η μάχη για την επικράτηση του χριστιανισμού, λειτούργησε ανασχετικά για την εξέλιξη της γλυπτικής. Με τη δημιουργία του νεότερου ελληνικού κράτους, οι Έλληνες δημιουργοί ανατρέχουν στους Ευρωπαίους ομότεχνούς τους, οι οποίοι είχαν εξελίξει την τέχνη τους με βάση τον γλυπτικό πλούτο στης Αρχαίας Ελλάδας και τη συνέχειά του στην ελληνιστική και, μετέπειτα, τη ρωμαϊκή εποχή.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, την εποχή όπου στη Δύση εγκαταλείπονται οι πηγές έμπνευσης από την αρχαιότητα και την αναγέννηση, εγκαθίσταται στη χώρα μας η ακαδημαϊκή γλυπτική, ενώ στους κατοπινούς χρόνους αρχίζουν να εμφανίζονται σημάδια αμφισβήτησης από νεότερους γλύπτες, όπως ο Νικόλαος Στεργίου. Καταλυτική για τη γηγενή γλυπτική της εποχής, ήταν η επίδραση του αρχαιολάτρη Αύγουστου Ροντέν.

Την εποχή του μεσοπολέμου, κυριαρχεί η επίδραση του Αντουάν Μπουρντέλ, όπου με πρωτοπόρους γλύπτες σαν τους Θανάση Απάρτη και Ιωάννη Σώχο, διαμορφώνεται ένα τοπίο γλυπτικής, όπου παρακολουθούνται οι ευρωπαϊκές τάσεις, με το βλέμμα ταυτόχρονα στην ελληνική κληρονομιά και παράδοση.

Με τη Μικρασιατική καταστροφή και την επιθυμία τιμής στους ήρωες της εποχής, ανοίγει ο δρόμος για την παραγωγή ιστορικών μνημείων για δημόσιους χώρους. Φαινόμενο που το συναντάμε ξανά με τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου τιμώνται οι διαπρέψαντες σε αυτόν, όσο και στην κατοπινή αντίσταση απέναντι στους κατακτητές. Κατά το δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα, οι Έλληνες γλύπτες ταχέως εξελίσσουν τη δουλειά τους προς τον μοντερνισμό. Καθοριστικό ρόλο παίζει σε αυτό ο Μιχάλης Τόμπρος, ο οποίος ως καθηγητής στην ΑΣΚΤ συνετέλεσε αποφασιστικά στην αλλαγή του τοπίου.

Η περιπέτεια της γλυπτικής σε αυτή την απόληξη της ευρωπαϊκής ηπείρου από τους κούρους και τις κόρες των Κυκλάδων, τον Ηνίοχο των Δελφών και τον Δία από το Αρτεμίσιο εξελίσσεται μέχρι σήμερα. Πολλοί οι σπουδαίοι γλύπτες της τελευταίας περιόδου. Από αυτούς που έφυγαν, οι Μέμος Μακρής, Φιλόλαος, Τάκης.

Οι Έλληνες, βλέπουμε και ερμηνεύουμε το παρόν, μέσα από το παρελθόν μας. Τρανή επιβεβαίωση το αττικό δράμα, μέσω των σπουδαίων θεατρικών κειμένων που μας κατέλιπε. Η γλυπτική του δικού μας πολιτισμού, μας διδάσκει, μας προφυλάσσει και μας οδηγεί. Είτε πρόκειται για μια Καρυάτιδα από την Ακρόπολη των Αθηνών, είτε για την Κοιμωμένη του Γιαννούλη Χαλεπά, είτε για τον ανδριάντα του Δυοβουνιώτη στην πλατεία της Μενδενίτσας.

Ας συνυπολογίζουμε τον πλούτο ΚΑΙ της γλυπτικής στον τόπο μας, για την ανάγνωση του παρελθόντος, αλλά και για τον προσανατολισμό μας προς το μέλλον.

* O Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3728   )

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή του Π.Παναγιωτόπουλου “Χώρα εν καμίνω ” (Kontra Channel)

 

  Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή “Χώρα εν Καμίνω” του Πάνου Παναγιωτόπουλου.

Σε μια πολιτική συζήτηση  με επίκεντρο την επικείμενη ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, συζητήθηκε αναλυτικά το θέμα των επεισοδίων του συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία και των ακροδεξιών στοιχείων ειδικότερα των μελών της Χρυσής Αυγής  που παρείσφρησαν στο συλλαλητήριο και δημιούργησαν τα επεισόδια που είχαν ως στόχο την είσοδο τους στο κοινοβούλιο με απώτερο σκοπό την δημιουργία πολιτικού κλίματος για την αποσταθεροποίηση της χώρας. Ζήτησε από τους συνομιλητές του να καταδικάσουν την απόπειρα εισβολής πλην όμως του εκπροσώπου της ΔΗΜΑΡ, ούτε ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ούτε του ΠΑΣΟΚ, ούτε και το μέλος της “Διεξόδου” ανταποκρίθηκαν.  Επίσης στάθηκε αναλυτικά στην ουσία της συμφωνίας με την γείτονα χώρα τονίζοντας πως η συμφωνία επιλύει χρόνια προβλήματα όπως ο αλυτρωτισμός των γειτόνων και εν γένει είναι μια συμφωνία η οποία παραμένει  εντός της εθνικής γραμμής όπως τέθηκε από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2008.

Κλείνοντας στάθηκε στην υποκριτική στάση της Νέας Δημοκρατίας τονίζοντας πως ο κ. Σαμαράς ο οποίος ως πρωθυπουργός της Ελλάδος δήλωνε βέβαιος πως δεν θα επέλθει λύση διότι η  FYROM δεν θα δέχονταν ποτέ αλλαγές στο σύνταγμα του και σήμερα που έκαναν τις απαραίτητες αλλαγές η Νέα Δημοκρατία για να εξυπηρετήσει τους μικροπολιτικούς της σκοπούς αρνείται  να ψηφίσει την εν λόγω συμφωνία.

Ο Πάνος Σκουρολιάκος Επί του Πιεστηρίου

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην εκπομπή “Επί του Πιεστηρίου” (Γ. Σιαδήμας ) της 3.1.19 στο κανάλι ΚΟΝΤΡΑ με θέματα :

Ραγδαίες εξελίξεις στην υπόθεση ΝΟΒΑΡΤΙΣ – Συμφωνία των Πρεσπών .

Συνομιλητές του οι: Κ.Καραγκούνης (ΝΔ), Καράς (Δημ. Συμπαράταξη) , Δ.Μανωλάκου (ΚΚΕ).

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3581  )

Τρέλα, η ιερή

Του Πάνου Σκουρολιάκου*

Η τρέλα, ως εκφράζουσα ίσως την πιο ακραία ανθρώπινη κατάσταση μετά τον θάνατο, εντυπωσίασε τον άνθρωπο από τα πιο πρώιμα στάδια της εξέλιξής του έως τις ημέρες μας. Το δέος που γεννά ο τρελός, φανερώνει στον καθένα μας μια εικόνα που δεν κατανοούμε και που φοβόμαστε πως θα μπορούσε να είναι και η δική μας. Ο κόσμος της τρέλας δεν μπορεί να βιωθεί, ούτε καν να κατανοηθεί, παρά μόνον από όσους κατέχονται από αυτήν. Ο τρελός λοιπόν γίνεται ένα ξεχωριστό άτομο, σεβαστό και ενίοτε ιερό από τις κοινωνίες. Και ακόμα, γίνεται πρόσωπο επεξεργασίας από την επιστήμη, αλλά και από την τέχνη.

Σε όλες τις εποχές η κατάσταση της τρέλας αποτέλεσε βολικό όχημα για την εκδήλωση έμμεσης διαμαρτυρίας απέναντι στην εξουσία. Ο «τρελός της αυλής» έπαιζε κατά τα μεσαιωνικά χρόνια σπουδαίο ρόλο. Κάποιος κατά τεκμήριο απόλυτα σώφρων ρίσκαρε να λέει σκληρές αλήθειες στον βασιλιά διασκεδάζοντας τον. Είναι ο γελωτοποιός που κρύβει την ευφυΐα του στην καμπούρα του, αληθινή ή ψεύτική, στην όποια δυσμορφία του, στην εκφραστική του δεινότητα. Ακόμα, στα προκλητικά πολύχρωμα κοστούμια και τα αστεία καπέλα και κουδουνάκια, σαν αυτά που υποχρεωτικά φορούσαν οι πραγματικοί τρελοί, ώστε να προειδοποιούν τους «κανονικούς» ανθρώπους για την έλευσή τους.

Γελωτοποιούς όμως είχε και ο φτωχός λαός. Οι συντεχνίες που διοργάνωναν διασκεδάσεις στη μεσαιωνική Ευρώπη, ανέθεταν σε αυτούς τους «τρελούς» την πρωτοκαθεδρία και το απόλυτο πρόσταγμα της γιορτής. Το κοστούμι κι εδώ, ανάλογο. Πολύχρωμο πανωφόρι, παντελόνι εφαρμοστό, ουρά γαϊδάρου και κουκούλα με κέρατα ή μεγάλα αυτιά, γαϊδουρινά κι αυτά.

Η παρωδία της τρέλας χρησιμοποιήθηκε ακόμα και στην Εκκλησία, δίνοντας λυτρωτική διέξοδο στην καταπίεση των ανώτερων κληρικών της Καθολικής Εκκλησίας προς κατώτερους λειτουργούς της. Ήταν το πρωτοχρονιάτικο «Πανηγύρι των τρελών». Εκτός επισήμων τελετών, οι χαμηλόβαθμοι παπάδες, «αντιποιούμενοι αρχήν», παρωδούσαν την ίδια τη θεία λειτουργία και καυτηρίαζαν τον βίο και την πολιτεία των επισκόπων, παριστάνοντάς τους εν μέσω ιλαρής ατμόσφαιρας.

Επιστρέφοντας στο χώρο της τέχνης, ο Αισχύλος μάς δίνει δύο υπέροχες εκδοχές ιεράς τρέλας. Την Ιώ στον «Προμηθέα Δεσμώτη» και την Κασσάνδρα στον «Αγαμέμνονά» του. Σε υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο αποκάλυψε τους «τρελούς» του και ο Σαίξπηρ. Αν γενικώς ο λόγος του τρελού χαρακτηρίζεται από έναν όμορφο παραλογισμό, γοητευτική φαντασία και ταυτόχρονα αναφορές σε βωμολοχίες, καθώς και χαριτωμένες ή χοντροκομμένες ύβρεις, η πένα του μεγάλου συγγραφέα, ανέβασε αυτόν τον λόγο σε υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο.

Αναγνωρίσαμε πως είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς την κατάσταση της τρέλας μαζί με τα συναισθήματα του τρελού. Το μόνο κλειδί που μπορεί να εξασφαλίσει στους «κανονικούς» ανθρώπους μια χαραμάδα παράλογου και της αίσθησής του είναι, όπως σημειώσαμε, η τέχνη. Εκείνη η τέχνη που αναζητά την πρωτοτυπία ενάντια στην κοινοτοπία, που προσπαθεί να γεννήσει πρόσωπα και καταστάσεις «σαν» ζωντανές, που πασχίζει να αποκαλύψει προσωπικές και ταυτόχρονα διαχρονικά ιστορικές αλήθειες.

«Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια» λέει η οικεία μας ελληνική παροιμία. Κατά τον Σενέκα, «δεν υπάρχει μεγαλοφυΐα χωρίς κάποια δόση τρέλας». Ενώ ο Ίων Δραγούμης πιστεύει πως «η φρονιμάδα είναι τυφλή, η τρέλα έχει μάτια και βλέπει». Τέλος, η Βίβλος τοποθετεί τα πράγματα στη θέση τους: «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι».

Ερχόμαστε ξανά λοιπόν σε αυτό που σημειώσαμε στην αρχή. Η τρέλα είναι ό,τι πιο κοντινό στον θάνατο. Όμως, όπως μας κληροδότησαν στα έργα τους σπουδαίοι δημιουργοί, αλλά και η ίδια η ιστορία του ανθρώπου, η τρέλα είναι ταυτόχρονα και ό,τι πιο κοντινό στη ζωή.

 

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

(ΠΗΓΗ :  https://panos.skouroliakos.gr/?p=3570  )

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην εκδήλωση με θέμα «Προοπτικές ανάπτυξης του λιμένα Λαυρίου» και ομιλητή τον υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Φώτη Κουβέλη.

Από την ομιλία του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Φώτη Κουβέλη στο Λαύριο με θέμα «Προοπτικές ανάπτυξης του λιμένα Λαυρίου». Παρόντες οι γραμματέας του υπουργείου κ. Λαμπρίδης, ο αρχηγός του Λιμενικού σώματος κ.  Στ. Ράπτης,   ο υπαρχηγός   κ.  ΑΣθ. Ντούνης οι βουλευτές Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ κκ  Πάνος Σκουρολιάκος και Γ. Δέδες , ο αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής κ. Π. Φιλίππου και ο Δήμαρχος Λαυρίου κ. Δημ. Λουκάς.

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3527   )

Ο Πάνος Σκουρολιάκος στην ΕΡΤ: “Αποκαθιστούμε τις αδικίες που επέβαλλαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη Χώρα. Όποτε και αν γίνουν εκλογές δεν θα είναι πρόωρες.”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  

ΑΘΗΝΑ 8.12.2018

Στη εκπομπή της ΕΡΤ Απευθείας φιλοξενήθηκε στις 6/12/18 ο Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Σκουρολιάκος. Ανέφερε πως αυτή η κυβέρνηση φέροντας μια συμφωνία πολύ λιγότερο επώδυνη για τον λαό από αυτή που ετοίμαζε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που κέρδιζαν τις εκλογές, παράλληλα ενίσχυσε το κοινωνικό κράτος με μια σειρά από πρωτοβουλίες όπως την επέκταση των επιδομάτων την επέκταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, τα σχολικά γεύματα , την πρόσβαση όλου του πληθυσμού στο σύστημα υγείας και άλλα. Τώρα ψηφίζει και την μη περικοπή συντάξεων όπως είχε υποσχεθεί.

Ερωτηθείς για τις εκλογές τόνισε πως , μπαίνουμε πια σε χρονιά εκλογών όποτε και αν γίνουν δεν θεωρούνται πρόωρες, όλα τα σενάρια είναι στο τραπέζι και πρόθεση μας είναι  να εξαντλήσουμε την τετραετία ως την τελευταία μέρα. Μένουν πολλά ακόμα να γίνουν γιαυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί δυναμικά την ανανέωση της εμπιστοσύνης του λαού στις προσεχείς εκλογές.

Τα δώρα της Ελιάς

Η ελιά, ο καρπός της και το λάδι της, συντελούν λοιπόν στην πολιτισμική εξέλιξη του τόπου και των ανθρώπων του. Περνούν στις καλές τέχνες είτε ως υλικό για τη ζωγραφική, είτε στη λογοτεχνία και το θέατρο

Του Πάνου Σκουρολιάκου *

Γνωστό είναι σε όλη τη μακραίωνη ιστορία της ανθρωπότητας πως ο τόπος επηρεάζει τον άνθρωπο κι ο άνθρωπος τον τόπο. Ο τελευταίος, επιδρά μάλιστα και δαμάζει τον τόπο και τον χρησιμοποιεί για τη διαβίωση και την εξέλιξή του. Ένα από τα πιο εμβληματικά φυσικά στοιχεία που διαμόρφωσαν τον Έλληνα, μπορούμε να πούμε πως είναι η ελιά.

Ο μύθος, λέει πως πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα, όπου η Αθηνά την έκανε δώρο στους κατοίκους της πόλης, φυτεύοντας την στην Ακρόπολη. Όμως οι αρχαίοι Έλληνες αφοσιώθηκαν με κόπο στο ημέρωμα της άγριας ελιάς την οποία και σήμερα συναντούμε στο Αττικό τοπίο, στην Κρήτη και αλλού. Στην Κνωσό της μινωικής Κρήτης, έχουμε την πρώτη απεικόνιση της ελιάς με το σύστημα της μινωικής ιδεογράμματης γραφής, αποτυπωμένη γύρω στο 2000 π.Χ.! Τη συναντάμε ακόμη στα Ομηρικά έπη, όπου το λάδι αποκαλείται ως « χρυσό υγρό».

Συντροφεύοντας τους Έλληνες το δέντρο της ελιάς και δίνοντας τους πολύτιμο καρπό ως βρώσιμη ελιά αλλά και λάδι, διευκόλυνε τον βίο τους και γέννησε πολιτισμό. Ο τόπος και οι άνθρωποι αναγνωρίζοντας την σπουδαιότητα της, της απέδωσαν τιμές στην πολιτισμική, λατρευτική και κοινωνική ζωή τους. Στους Ολυμπιακούς αγώνες, ο κότινος, το στεφάνι από κλαδιά ελιάς, στεφάνωνε τους νικητές, απονέμοντας τους την ύψιστη τιμή. Το λάδι χρησιμοποιήθηκε για λατρευτικούς σκοπούς και όταν το δωδεκάθεο παραμερίσθηκε, συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο καντήλι και το μύρο της νέας μονοθεϊστικής θρησκείας, του χριστιανισμού. Το λάδι χρησιμοποιήθηκε για θεραπευτικούς σκοπούς από τα πρώτα βήματα της ιατρικής ως το «τέλειο θεραπευτικό» κατά τον Ιπποκράτη. Ο ίδιος, αναφέρει δεκάδες φαρμακευτικές και θεραπευτικές χρήσεις του.

Η ελιά, ο καρπός της και το λάδι της, συντελούν λοιπόν στην πολιτισμική εξέλιξη του τόπου και των ανθρώπων του. Περνούν στις καλές τέχνες είτε ως υλικό για τη ζωγραφική, είτε στη λογοτεχνία και το θέατρο. Ο Αριστοφάνης στις κοσμαγάπητες «Εκκλησιάζουσες», αρχίζει το έργο με έναν ύμνο στο λυχνάρι που φέγγει καίγοντας ένα από τα πιο πολύτιμα αγαθά. Το λάδι. Περιμένοντας η Πραξαγόρα τις υπόλοιπες γυναίκες πριν το χάραμα ώστε μεταμφιεσμένες ως άνδρες για να καταλάβουν την Πνύκα και να περάσουν τους νέους νόμους, πλέκει τον ύμνο του λυχναριού: « Ω μάτι τ΄ ουρανού λαμπρό / τροχήλατο άρμα στον τροχό / τρανού τεχνίτη εσύ πλασμένο / λυχναράκι! Τη γέννα σου θα πω, / που ενώ σ΄ έβγαλ΄ ανθρώπινο μυαλό / κι είσαι φτιαγμένο από πηλό κι εύκολα σπας τη μοίρα / του ήλιου έχεις. Να φωτίζεις / όπου πάς»(1). Αλλά και στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ο Φύλακας πληροφορεί τον Κρέοντα πως παρά τις διαταγές του να παραμείνει άταφος ο Πολυνείκης, η Αντιγόνη απέδωσε τιμές στον νεκρό αδελφό της, και «μ΄ ένα ροδοκάνι από κρουστό χαλκό χύνει από πάνω στον νεκρό τρίσπονδες χοές» (2). Το λάδι από τότε, αλλά ακόμα και σήμερα συνοδεύει τον νεκρό στην τελευταία του κατοικία. Από την αρχαία εποχή μοτίβα από κλαδιά και καρπούς ελιάς διακοσμούν αντικείμενα πολύτιμα ή και καθημερινής χρήσης, ενώ χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και ως πρότυπα για πίνακες ζωγραφικής η έργα γλυπτικής. Η ελιά, είναι ένα θέμα με το οποίο ο άνθρωπος του τόπου μας αλλά και του ευρύτερου μεσογειακού χώρου όπου ευδοκιμεί, αισθάνεται οικεία παίρνοντας ενέργεια και αισιοδοξία από την επαφή μαζί του.

Πολλά τα δώρα του πανάρχαιου αυτού δέντρου που σαν καλή γιαγιά έδωσε και δίνει συνεχώς δώρα πολύτιμα στην ανθρωπότητα.

Σημειώσεις:

(1): Μετάφραση Κώστας Ταχτσής, εκδ. Ερμής

(2): Μετάφραση Ι. Ν. Γρυπάρης, εκδ. Εστίας

*Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Αττικής

(ΠΗΓΗ : https://panos.skouroliakos.gr/?p=3492 )

Page 1 of 3
1 2 3