Μαρινάκης: Σε δίκη για στημένα παιχνίδια με άλλους 27

Απορρίφθηκε από τον Άρειο Πάγο η αναίρεση του αντεισαγγελέα του Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου Ευάγγελου Ζαχαρή κατά του βουλεύματος για τους “στημένους” αγώνες στο ποδόσφαιρο, με το οποίο παραπέμπονται σε δίκη ο Ευάγγελος Μαρινάκης και 27 ακόμη άτομα.

Ειδικότερα

Το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ΄ αριθμ. 804/17.4.2019 απόφασή του δεν έκανε δεκτό το αίτημα του αντεισαγγελέα Α.Π. Ευάγγελου Ζαχαρή να παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι μόνο για το πλημμέλημα της σύστασης συμμορίας και όχι και για αυτό της αλλοίωσης αποτελεσμάτων αγώνων που είναι κακουργηματικού χαρακτήρα. Κατόπιν αυτού, οι 28 συνολικά κατηγορούμενοι για τους “στημένους” αγώνες στο ποδόσφαιρο παραπέμπονται οριστικά σε δίκη.

Υπενθυμίζεται ότι με το υπ’ αριθμ.1692/2018 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών αναβίωσε η απόφαση του προηγούμενου δικαστικού συμβουλίου, με πρόεδρο τον σημερινό προϊστάμενο της διοίκησης του Εφετείου Κωνσταντίνο Σταμαδιάνο.

Δηλαδή για εκείνο το βούλευμα είχε ασκηθεί αναίρεση από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, αλλά τελικά το Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου την απέρριψε, επιστρέφοντας τη δικογραφία στο Εφετείο Αθηνών.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:

Νίκος Παππάς: Ο διωκόμενος Μαρινάκης ελέγχει και χρηματοδοτεί τη ΝΔ (video)

(ΠΗΓΗ : https://neaselida.gr/ellada/marinakis-se-diki-gia-stimena-paichnidia-me-alloys-27/  )

Οριστικό: Σε δίκη για τα στημένα Μαρινάκης και άλλοι 27

Μετά από έναν δικαστικό Γολγοθά, ο κύβος ερρίφθη: Με βούλευμα πλέον παραπέμπονται σε δίκη για σύσταση συμμορίας και αλλοίωση αποτελεσμάτων ο Βαγγέλης Μαρινάκης και 27 ακόμα κατηγορούμενοι.

Σημειώνεται πως η σύσταση συμμορίας θεωρείται πλημμέλημα, ενώ η αλλοίωση αποτελεσμάτων θεωρείται κακουργηματικού χαρακτήρα.

Με βάση το παραπεμπτικό (αμετάκλητο) βούλευμα στο σκαμνί στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, μαζί με τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Βαγγέλη Μαρινάκη θα καθίσουν οι:

Γιώργος Σαρρής (πρώην πρόεδρος ΕΠΟ),

Θόδωρος Κουρίδης (πρώην νομικός σύμβουλος ΕΠΟ),

Αρης Σταθόπουλος (πρώην αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΠΟ),

Γιάννης Παπακωνσταντίνου (πρώην αναπληρωτής πρόεδρος ΕΠΟ),

Νίκος Προύντζος (πρώην μέλος ΔΣ ΕΠΟ),

Γιώργος Δούρος (πρώην αρχιδιαιτητής),

Θανάσης Μπριάκος (πρώην αρχιδιαιτητής),

Κώστας Ιωαννίδης, Γιάννης Κάμπαξης, Απόστολος Αμπάρκιολης, Αλέξανδρος Δημητρόπουλος, Θανάσης Γιάχος, Ηλίας Σπάθας (πρώην διαιτητές),

Γιώργος Αρβανιτίδης (πρώην πρόεδρος ΠΑΕ Βέροια),

Γιώργος Λαναρής (πρώην γενικός αρχηγός Βέροιας),

Σα Πίντο (πρώην προπονητής Ατρόμητου),

Κώστας Μπάρμπας, Δημήτρης Αμαραντίδης, Ηλίας Ιωάννου, Αλέξανδρος Καλογέρης, Δημήτρης Μάνος, Χαράλαμπος Παυλίδης, Γιώργος Σκαθαρούδης, ​Πέρεζ Μορένο (πρώην ποδοσφαιριστές Βέροιας),

Γιώργος Σπανός (ιδιοκτήτης ΠΑΕ Ατρόμητος),

Γιάννης Αγγελόπουλος (τεχνικός διευθυντής ΠΑΕ Ατρόμητος),

Ιωάννης Κάμπαξης (διαιτητής Superleague),

Γιάννης Κομπότης (πρώην πρόεδρος ΠΑΕ Λεβαδειακός).

(ΠΗΓΗ : https://www.sdna.gr/podosfairo/ellada/article/523355/oristiko-se-diki-gia-ta-stimena-marinakis-kai-alloi-27   )

Στημένα παιχνίδια: Η γάγγραινα του ποδοσφαίρου

Πολύς θόρυβος έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες γύρω από το παράνομο ποδοσφαιρικό στοίχημα και την υπόθεση «στημένων» αγώνων στην Ελλάδα… Η παραπομπή 28 «ποδοσφαιρανθρώπων» στην Δικαιοσύνη, είναι το τελευταίο «επεισόδιο» σε ένα «σίριαλ» που, ναι μεν, απασχολεί σε αραιά διαστήματα τα πρωτοσέλιδα του Τύπου, παραμένει όμως διαρκώς στην πρώτη γραμμή της… αφανούς επικαιρότητας. Πρόκειται για ένα ζήτημα που βρίσκεται στην… ημερήσια διάταξη κάθε χώρου ποδοσφαιρικής συνάθροισης, δεδομένου ότι από τον Αύγουστο μέχρι και τον Μάιο κάθε χρονιάς, η «στρογγυλή θεά» δεν σταματά να κυλά στα γήπεδα του πλανήτη…

Καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια διαλεύκανσης της υπόθεσης έχουν διαδραματίσει δύο άνθρωποι. Πρόκειται για τον υφυπουργό, αρμόδιο για θέματα Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη, αλλά και τον προκάτοχο του και νυν υπουργό Δικαιοσύνης, Σταύρο Κοντονή, που με ενέργειες ουσιαστικού περιεχομένου, κατάφεραν σε -πολιτικά- σύντομο χρονικό διάστημα, να παράξουν αποτελέσματα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, πως αμφότεροι έδειξαν πολιτική βούληση χωρίς να υπολογίσουν το προσωπικό κόστος.

Από τον Χόιτσερ στην Θεσσαλονίκη

Το πρόσωπο που αποτελεί σημείο αναφορά σε διεθνές επίπεδο για το φαινόμενο των στημένων αγώνων, είναι χωρίς αμφιβολία, ο διαβόητος, πλέον, Γερμανός διαιτητής, Ρόμπερτ Χόιτσερ. Ήταν Αύγουστος του 2004, όταν ο -τότε- 25χρονος Χόιτσερ, παραδέχθηκε ότι είχε «στήσει» έναν αγώνα για το κύπελλο Γερμανίας, προκειμένου το Αμβούργο να ηττηθεί από ομάδα των ερασιτεχνικών κατηγοριών. Στην πορεία της ανάκρισης και όπως συμβαίνει συνήθως όταν κάποιος πέφτει στα χέρια των αρχών, ο Χόιτσερ άρχισε να… κελαηδάει, η υπόθεση ξεπέρασε τα σύνορα της Γερμανίας και αφού πέρασε σχεδόν απ΄ ολόκληρη την κεντρική Ευρώπη, έφτασε… μέσω Κροατίας και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Χόιτσερ, το «ελληνικό κέντρο» είχε έδρα την Θεσσαλονίκη, με βασικούς διαχειριστές έναν νεαρό που σπούδασε στο Ζάγκρεμπ κι έναν μάνατζερ. Αμφότεροι αντάλλασαν πληροφορίες με τα… αντίστοιχα κέντρα της αλλοδαπής και καθώς οι «προβλέψεις» τους επαληθεύονταν σε ποσοστό άνω του 90%, θησαύρισαν μέσω του στοιχηματισμού.

Πώς και γιατί «στήνεται» ένας αγώνας;

Τι είναι όμως το παράνομο στοίχημα και γιατί έχει τέτοια απήχηση στο ευρύ κοινό; Ποιοί και με ποιούς τρόπους το ελέγχουν; Και τελικά ποιοί και από ποιούς ζητούν τις όποιες ευθύνες;
Η επιστήμη έχει αποδείξει διαχρονικά, πως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρωπίνων δράσεων, γίνεται με σκοπό κάποιου είδους κέρδος. Η ανιδιοτέλεια σπάνιζε και προϊόντος του χρόνου, τείνει να γίνει… είδος προς εξαφάνιση. Αυτή η συνθήκη, αποτελεί και τα «θεμέλια» πάνω στα οποία στηρίζεται το συγκεκριμένο κοινωνικό φαινόμενο, που συναποτελείται από τα «συγκοινωνούντα δοχεία», του προσφερόμενου γεγονότος, του παράνομου στοιχηματισμού σε αυτό και της διανομής του χρήματος, ανάλογα με την επιτυχία ή την αποτυχία της εκάστοτε πρόβλεψης.

Για να «στηθεί» ένας αγώνας, αναγκαία και ικανή συνθήκη, είναι η συμμετοχή ενός ή περισσοτέρων εκ των πρωταγωνιστών. Με πιο απλά λόγια, χρειάζεται η συμβολή και η συναίνεση ενός διαιτητή ή/και ενός ή περισσοτέρων ποδοσφαιριστών. Το ιδανικό σενάριο περιλαμβάνει και τον διαιτητή και τους ποδοσφαιριστές. Για να προσεγγίσει κάποιος «τρίτος» διαιτητή ή ποδοσφαιριστή, είναι υποχρεωτικό το δέλεαρ ή το αντίτιμο. Και για να καταστεί δυνατή η προσέγγιση ενός ατόμου, απαραίτητη προϋπόθεση, είναι πως ο «προσεγγιζόμενος» έχει ανάγκη, χρειάζεται το δέλεαρ. Δεδομένου λοιπόν, πως ένας παίκτης έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο -λόγου χάρη- για 15.000 ευρώ ετησίως και μέχρι την ώρα του αγώνα, έχει εισπράξει μετά βίας το 1/10 των υποσχεθέντων από την διοίκηση της ομάδας, είναι πολύ πιθανόν -αν «το ‘χει» βέβαια και στο χαρακτήρα του- να δεχθεί ένα οποιοδήποτε ποσό για να επιδείξει παραβατική ή έστω αντιδεοντολογική συμπεριφορά. Όπως αντίστοιχα μπορεί να συμβεί και με έναν διαιτητή, ο οποίος δεν εξασφαλίζει τα προς το ζην από την «σφυρίχτρα». Και στις περισσότερες περιπτώσεις, το δέλεαρ είναι – εκτός από την άμεση καταβολή του προσυμφωνηθέντος ποσού-προώθηση για την ανέλιξη της καριέρας του.

Τα υποψήφια… θύματα

Η άποψη πως ο ποδοσφαιριστής είναι ένα «κωλόπαιδο» που «κλωτσάει ένα πετσί» και παίρνει εκατομμύρια, απέχει παρασάγγες από την πραγματικότητα. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, οι ποδοσφαιριστές ζουν σε δυσμενείς συνθήκες, σε ποσοστό που ξεπερνά το 70%. Από τους υπόλοιπους ένα 25% ζει αξιοπρεπώς και μόλις το υπόλοιπο 5% ανήκει στην «αφρόκρεμα» που απολαμβάνει προκλητικές ανέσεις και έσοδα. Για παράδειγμα, ένας παίκτης στην Ασία ή στην Αφρική, που δεν είναι «πρώτο όνομα», δεν έχει σταθερό εισόδημα. Συνήθως, καταφέρνει να εξασφαλίζει τα έξοδα διαβίωσης -κι αυτά σε περιορισμένο βαθμό- και κατά συνέπεια, καθίσταται εξαιρετικά «ευάλωτος» σε «αετονύχηδες» που θα τον προσεγγίσουν για να «στήσει» ένα ματς. Ανάλογες είναι οι συνθήκες στις «μικρομεσαίες» κατηγορίες, των δυτικών πρωταθλημάτων, με εξαίρεση τις χώρες όπου το ποδόσφαιρο, αποτελεί βιομηχανία παραγωγής προϊόντων και μάλιστα εντυπωσιακής υπεραξίας. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και σε αυτές τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες, δεν παρατηρούνται ανάλογα φαινόμενα.

Πέραν πάσης αμφιβολίας, ο λόγος που υπάρχουν οι «στημένοι» αγώνες, είναι το κέρδος των διοργανωτών παράνομου στοιχηματισμού («μπουκ» στη συνέχεια του κειμένου, για συντομία). Το εύκολο χρήμα είναι η παγίδα που στήνουν τα συγκεκριμένα κυκλώματα, απευθυνόμενα σε άτομα εξαρτημένα ή μη. Σ’αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί πως η εξάρτηση από τον τζόγο, είναι στην κορυφή του σχετικού επιστημονικού καταλόγου που αναφέρεται στην ισχύ του εθισμού, μαζί με την εξάρτηση από το αλκοόλ και τις ουσίες.

Όσον αφορά στην νομική πλευρά του ζητήματος, για να στοιχειοθετηθεί αδίκημα, είναι υποχρεωτική η ομολογία. Δηλαδή απαιτείται από τον πρωταγωνιστή, να παραδεχθεί ότι δωροδοκήθηκε από συγκεκριμένο πρόσωπο, με συγκεκριμένα στοιχεία, για συγκεκριμένο αγώνα. Γι΄αυτό και στο ακροατήριο έχουν φτάσει ελάχιστες υποθέσεις, συγκριτικά πάντα με την ευρύτητα που έχει αποκτήσει το φαινόμενο σε διεθνές επίπεδο. Και σε ακόμη λιγότερες περιπτώσεις, οι δράστες, οι «ιθύνοντες» έχουν υποστεί τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Όπως συνέβη με τον Χόιτσερ…

(ΠΗΓΗ : ΑΠΕΜΠΕou http://www.amna.gr/sport/article/203867/Stimena-paichnidia-I-gaggraina-tou-podosfairou)