Λαμία: Μαθητής γυμνασίου πυροβόλησε μέσα στο σχολείο του

Λαμία: Μαθητής γυμνασίου πήρε μαζί του στο σχολείο όπλο κρότου λάμψης και πυροβόλησε στις τουαλέτες προκαλώντας πανικό.

Σύμφωνα με το LamiaReport, o μαθητής της B’ γυμνασίου φέρεται να πυροβόλησε ενώ βρισκόταν στις τουαλέτες, με αποτέλεσμα να ανησυχήσουν οι συμμαθητές του, καθώς και οι εκπαιδευτικοί από το θόρυβο που άκουσαν.

Στο σημείο έσπευσε η Aστυνομία και ο μαθητής προσήχθη στο Αστυνομικό Μέγαρο για εξηγήσεις, ενώ μαζί του βρίσκεται και ο πατέρας του. Την προανάκριση ανέλαβε το Τμήμα Ασφάλειας Λαμίας.

(ΠΗΓΗ: https://neaselida.gr/ellada/lamia-mathitis-gimnasiou-pirovolise-mesa-stoscholio-tou/  )

Βρογχικό άσθμα και σχολείο

Το άσθμα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης νόσος των αεραγωγών που εκδηλώνεται με επεισόδια βήχα, συριγμού, βάρος στο στήθος και δύσπνοια.

Στατιστικά 1 στα 10 παιδιά υποφέρει από άσθμα, δηλαδή είναι ένα σημαντικό πρόβλημα της παιδικής αλλά και της ενήλικης ζωής που όμως με τη σωστή θεραπευτική αγωγή από τον Πνευμονολόγο, αντιμετωπίζεται με επιτυχία.

Τα παιδιά που πάσχουν από άσθμα και είναι καλά ρυθμισμένα από τον ειδικό ιατρό, ζουν γενικά μία φυσιολογική ζωή χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς. Μπορεί όμως μετά από την επίδραση ορισμένων παραγόντων να εμφανίσουν μία παρόξυνση.

Οι κυριότεροι παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί σε μία κρίση άσθματος είναι:

  • Οι διάφορες λοιμώξεις
  • Τα αλλεργιογόνα
  • Το έντονο γέλιο ή κλάμα
  • Το κρύο και η υγρασία
  • Διάφορες μυρωδιές, ο καπνός, η ρύπανση κ.α.
  • Η άσκηση

Η εικόνα ενός παιδιού που εμφανίζει κρίση άσθματος ποικίλει. Τυπικά τα παιδιά εμφανίζουν βήχα που μπορεί να συνοδεύεται από δυσκολία στην αναπνοή ή βάρος στο στήθος. Η παραπάνω όμως κλινική εικόνα εξατομικεύεται και πολλές φορές το μοναδικό σύμπτωμα, μπορεί να είναι ο επίμονος βήχας.

Σύμφωνα με τις οδηγίες της επιστημονικής ομάδας άσθματος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρίας (myasthma.gr), οι γονείς παιδιών με άσθμα θα πρέπει να πάρουν τα παρακάτω βασικά μέτρα:

  • Να επικοινωνήσουν με τους δασκάλους του παιδιού από την αρχή της χρονιάς. Αν η χρονιά άρχισε, ποτέ δεν είναι αργά!
  • Να ενημερώσουν ιδιαίτερα τον υπεύθυνο της γυμναστικής για το άσθμα και τα φάρμακα του παιδιού.
  • Να δώσουν στο σχολείο μία αναλυτική κατάσταση των φαρμάκων που παίρνει το παιδί, η οποία θα πρέπει να ενημερώνεται με κάθε αλλαγή της αγωγής. Εάν κάποιο από αυτά τα φάρμακα πρέπει να τα πάρει το παιδί τις ώρες του σχολείου, θα πρέπει οι γονείς να το γνωστοποιήσουν στους δασκάλους του.
  • Να ενημερώσουν το σχολείο για πιθανές αλλεργίες του παιδιού (π.χ. σε τροφές ή σε αλλεργιογόνα στον αέρα) ώστε να τα αποφύγει εάν είναι δυνατόν.
  • Το παιδί θα πρέπει να έχει πάντοτε μαζί του τα φάρμακά του και οι δάσκαλοι να έχουν οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουν σε μία πιθανή κρίση.
  • Εξασφαλίστε ότι το παιδί , παίρνει πάντα τα φάρμακά του έτσι ώστε να μπορεί να κάνει όλες τις δραστηριότητες και να μη χάνει μαθήματα.
  • Κρατήστε το παιδί στο σπίτι για λίγες ημέρες όταν είναι σε κρίση ή όταν έχει κρυώσει. Θα αναρρώσει ταχύτερα στο σπίτι και θα αποδώσει καλύτερα στη συνέχεια. Πάντοτε να το ενθαρρύνεται να κάνει τα μαθήματα του σχολείου όταν απουσιάζει, για να παρακολουθεί σωστά τη συνέχεια.

Συμπερασματικά πρόκειται για μία συχνή πάθηση στην παιδική ηλικία που απαιτεί σωστή αγωγή και θεραπεία καθώς και ενημέρωση όλων των εμπλεκομένων με το παιδί, διότι με τη σωστή αντιμετώπιση το παιδί με άσθμα πλέον, έχει άριστη ποιότητα ζωής.

(ΠΗΓΗ :  https://www.thriassio.gr/%CE%B2%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%87%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%AC%CF%83%CE%B8%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF/ )

«Διακοπές στο Σχολείο» για παιδιά 6 έως 12 ετών στον Ασπρόπυργο

Ο Δήμος Ασπροπύργου και η «ΕΛΙΞ – Προγράμματα Εθελοντικής Εργασίας», με την ευγενική Χορηγία του Ομίλου ΕΛΠΕ θα υλοποιήσουν για δεύτερη χρονιά, το πολύ πετυχημένο Πρόγραμμα Δημιουργικής Απασχόλησης «Διακοπές στο Σχολείο» για Παιδιά 6 έως 12 ετών, το οποίο θα φιλοξενηθεί στο χώρο του Γενικού Λυκείου Ασπροπύργου.

Στόχος του Προγράμματος είναι η δημιουργική απασχόληση των παιδιών μέσα από βιωματικές διαδικασίες και εργαστήρια σχετικά με τον αθλητισμό, το θεατρικό παιχνίδι, τα εικαστικά, τον χορό και τα ομαδικά παιχνίδια, ενώ παράλληλα θα συμμετέχουν σε δραστηριότητες περιβαλλοντικής και διαπολιτισμικής εκπαίδευσης.

Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε εκατόν είκοσι (120) παιδιά και χωρίζεται σε δύο περιόδους, (60 παιδιά ανά περίοδο), από τις 2/7/18 έως τις 13/7/18 και από 16/7/18 έως 27/7/18, από τις 8:30 το πρωί έως τις 14:30, καθημερινά, εκτός Σαββατοκύριακου.
Καθημερινό Πρόγραμμα:

Τα παιδιά φέρνουν στο σχολείο γονείς ή συνοδοί τους καθημερινά στις 8:30 το πρωί και τα παραλαμβάνουν στις 14:30 το μεσημέρι. Για την ασφάλεια των παιδιών, τηρείται αυστηρά παρουσιολόγιο. Τα παιδιά είναι ασφαλισμένα για ατύχημα από τη στιγμή που μπαίνουν στο σχολείο, μέχρι την αναχώρηση τους το μεσημέρι.

8:30 Προσέλευση παιδιών – καλωσόρισμα.
8:30 – 9:00 Δραστηριότητες ενεργοποίησης και ανάπτυξη δυναμικής της ομάδας ‐ δημιουργία θετικού κλίματος – ασκήσεις στον κύκλο.
9:00 – 11:00 Χωρισμός σε ομάδες και δραστηριότητες κίνησης – άσκησης
11:00 – 11:30 Διάλειμμα – κολατσιό (προσφέρεται από τον Όμιλο ΕΛΠΕ)
11:30 – 14:15 Δημιουργικά εργαστήρια: εικαστικά, θεατρικά, παιχνιδιών, κατασκευών, μουσικής, κουκλοθέατρο, χορού, κλπ.
14:15 – 14:30 Αποχώρηση παιδιών

Για την εγγραφή των παιδιών στο Πρόγραμμα, οι ενδιαφερόμενοι Γονείς, θα πρέπει να συμπληρώσουν ειδική αίτηση και να φέρουν μια φωτογραφία του παιδιού στη Γενική Γραμματεία του Δήμου Ασπροπύργου, από την Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018 έως και την Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018 και ώρα 10:00-13:00. Σημειώνεται ότι, θα τηρηθεί αυστηρά, σειρά προτεραιότητας. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε στο 213-2006542 και 213-2006514.

(ΠΗΓΗ : https://www.thriassio.gr/%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%ad%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%87%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ac-6-%ce%ad%cf%89%cf%82/   )

Πρέπει να είμαστε όλοι εκεί! Ειρηνική κινητοποίηση στη μνήμη του Μάριου-Δημήτριου

Ειρηνική κινητοποίηση στη μνήμη του αδικοχαμένου Μάριου-Δημήτριου Σουλούκου, ανήμερα της «δολοφονίας» του στο προαύλιο του 6ου δημοτικού Αχαρνών,πραγματοποιεί η Ένωση Γονέων μετά από επιθυμία των γονιών του.

Ένας χρόνος πέρασε από τον τραγικό, απροσδόκητο θάνατο του μικρού 11χρονου μαθητή Μάριου – Δημήτριου…που συγκλόνισε όλους μας, τόσο στο σχολείο μας, στις Αχαρνές, αλλά και σε όλη τη χώρα.

Τα ερωτήματα και τα γιατί παραμένουν ακόμη αναπάντητα. Αποτελεί για εμάς πρώτιστη επιθυμία να αποδοθεί δικαιοσύνη και να καταδικαστούν οι ένοχοι, όπως και να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα της εγκληματικότητας, της υποβάθμισης και της αδιαφορίας που κυριαρχούν στην περιοχή μας. Οι ευθύνες της πολιτείας είναι μεγάλες και δεν μπορούν να κρυφτούν με υποσχέσεις για μέτρα.
Οι αιτίες που έφεραν αυτό το τραγικό συμβάν, αυτό το μοιραίο αποτέλεσμα, συνεχίζουν να βρίσκονται εδώ. Είναι εδώ λοιπόν και οι λόγοι που απαιτούν την κινητοποίησή μας. Γνωρίζουμε ότι λύση δεν είναι η στοχοποίηση συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού της πόλης μας.

Οι εκδηλώσεις βίας και ρατσισμού είναι καταδικαστέες από όλους. Απευθυνόμαστε στην Πολιτεία και καλούμε να αναλάβει τις ευθύνες της.

Μετά από επιθυμία των Γονέων του Μάριου-Δημήτριου, σας καλούμε σε Ειρηνική Κινητοποίηση, την Παρασκευή 08-06-2018 και ώρα 7 μ.μ.
Συγκέντρωση έξω από το γήπεδο του Αχαρναϊκού.Θα ακολουθήσει πορεία με κατεύθυνση την Κεντρική Πλατεία των Αχαρνών (πλατεία Αγίου Βλασίου) και επιστροφή στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Αχαρνών.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΤΗ, ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ.

8 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΜΑΡΙΟΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΗΜΕΡΑ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΔΡΑΣΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
«ΜΗΝ ΠΥΡΟΒΟΛΕΙΤΕ…. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ»

(ΠΗΓΗ : http://doxthi.gr/58868/prepei-na-eimaste-oloi-ekei-eiriniki-kinitopoiisi-sti-mnimi-toy-marioy-dimitrioy/  )

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου και Λυκείου της Νέας Περάμου τα έβαψαν… πολύχρωμα [φωτογραφίες]

Μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς και ζωγράφοι έδωσαν ζωή στις σχολικές αίθουσες, αλλά σε αξίες, όπως της συνεργασίας, της συμμετοχής, της διδασκαλίας, της γνώσης, της αγάπης για την Τέχνη και τον χώρο του σχολείου.

Λένε ότι οι ψυχρές σχολικές τάξεις, εκτός του ότι δημιουργούν αρνητική ψυχολογία στους μαθητές και στους εκπαιδευτικούς, μειώνουν τις μαθησιακές επιδόσεις. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου και Λυκείου της Νέας Περάμου Καβάλας το γνωρίζουν καλά αυτό, φροντίζοντας να γεμίσουν τις τάξεις τους με… πολύχρωμα ενυδρεία, χαρταετούς, ανοιξιάτικες εικόνες και γαλάζιους ουρανούς!

 

Η ιδέα απλή: Ο δάσκαλος Γιάννης Κανίογλου, μίλησε θεωρητικά στους μαθητές για ζεστά χρώματα, για ψυχρά χρώματα, για κίτρινο, λεμόνι, λαχανί… «Για το πώς παίρνουμε νέα χρώματα, ώστε να ζωγραφίσουμε την αίθουσά μας. Αρχίσαμε να επιλέγουμε ψάρια που μας αρέσουν, σε όποιο χρώμα τα θέλαμε, σε όποιο μέγεθος, ακόμη κι αν είναι φανταστικά… Ελεύθεροι άνθρωποι, ελεύθερη θέληση, πολύ χαρά… Του δώσαμε κέφι σήμερα», σχολιάζουν οι ίδιοι οι μαθητές.

 

Τα υλικά συγκεντρώθηκαν, οι σκαλωσιές στήθηκαν, η βοήθεια της καλλιτεχνικής… τεχνογνωσίας άπλετη από ανθρώπους οι οποίοι γνωρίζουν το αντικείμενο, η βοήθεια των εκπαιδευτικών δεδομένη, όπως και πολλών γονέων, η διάθεση στο ζενίθ…

 

Δε χρειάστηκε κάτι άλλο για να αρχίσει η ζωγραφική σε αίθουσες του Ενιαίου Λυκείου και Γυμνασίου της Νέας Περάμου Καβάλας, μια εξαιρετική πρωτοβουλία η οποία εκτός του αισθητικού αποτελέσματος, ενίσχυσε τα φθίνοντα, τη σημερινή εποχή, αγαθά της συνεργασίας, της συμμετοχής, της διδασκαλίας, της γνώσης, της αγάπης για την Τέχνη και τον χώρο και της προστασίας του σχολείου για τις επόμενες γενιές.

 

«Μια ιδέα καθηγητών και μαθητών η οποία έγινε πραγματικότητα και θα συνεχιστεί από τους επόμενους μαθητές. Βοήθησα αντλώντας θέματα από άλλους καλλιτέχνες (Ακριθάκης, Όπη Ζούνη, από βιβλία και εγκυκλοπαίδειες). Η όλη προσπάθεια χρειάστηκε αγάπη, χρόνο και κόπο. Ανιδιοτελώς…», αναφέρει ο κ. Κανίογλου.

 

(ΠΗΓΗ : http://www.kavalapost.gr/197166/mathites-ke-mathitries-tou-gymnasiou-ke-lykiou-tis-neas-peramou-ta-evapsan-polychroma-fotografies/)

Η ΛΥΣΗ: Στις φαβέλες της Νέας Ζωής Ασπρόπυργου υπάρχει ένα ΣΧΟΛΕΙΟ που τους δέχεται ΟΛΟΥΣ

Στο 7ο δημοτικό σχολείο Ασπροπύργου, δίπλα από τη χωματερή, σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της πρωτεύουσας, κάποιοι δάσκαλοι μαθαίνουν γράμματα σε μαθητές Ρομά
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ 16.2.2018
Πρωινό Δευτέρας στον Ασπρόπυργο. Η κίνηση στη λεωφόρο ΝΑΤΟ ήταν αυξημένη. Βιομηχανικοί εργάτες πήγαιναν στη δουλειά τους, πολυάριθμα εργοστάσια με ψηλές μάντρες περικυκλωμένα από συρματοπλέγματα, διυλιστήρια, τα φουγάρα της Χαλυβουργικής, βιοτεχνίες και, φυσικά, λίγα μέτρα πιο πέρα η χωματερή της Φυλής. Βρισκόμαστε μόλις 20 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας. Κατά μήκος της οδού Αγίου Γεωργίου, σε έναν παράλληλο στο γειτονικό ποτάμι δρόμο, βλέπεις αγελάδες να βόσκουν, ακούς κοκόρια, παρατηρείς τα χημικά απόβλητα, τα σκουπίδια που είναι διασκορπισμένα παντού και στο τέλος της διαδρομής ξεπροβάλει ένας απέραντος καταυλισμός.
Αυτοσχέδια σπίτια από χαρτόκουτα, τσαντίρια, μπάζα, καμένα λάστιχα, σκηνές ετοιμόρροπες, ξύλινα παραπήγματα, χωμάτινοι δρόμοι και πιτσιρίκια πάνω σε καρότσες αυτοκινήτων. Η καθημερινότητα εδώ περιλαμβάνει μολυσμένη ατμόσφαιρα, παραβατικότητα, ναρκωτικά, βία, δυσώδεις μυρωδιές, φωτιές, απρόσιτα σημεία, επικίνδυνες νύχτες, συμμορίες κι έναν κυρίαρχο φόβο. Έχουμε φτάσει στις φαβέλες της Νέας Ζωής, στην άκρη της πόλης. Εδώ οι κάτοικοι ζουν από τα σκουπίδια αλλά και δίπλα σ’ αυτά. Πρόκειται για μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της πρωτεύουσας. Έναν συνοικισμό όπου καταλύουν άνθρωποι ξεχασμένοι απ’ όλους. Μια παραγκούπολη των Ρομά που δημιουργήθηκε εξαιτίας της χωματερής.
Τον πρώτο καιρό, θυμάμαι, όταν διέσχιζα τη λεωφόρο ΝΑΤΟ για να έρθω στο σχολείο, νόμιζα ότι παρακολουθούσα διαφήμιση της UNICEF. Τσαντίρια, ξυπόλυτα παιδιά και αμέτρητα σκουπίδια. Είναι μεγάλο κέρδος γι’ αυτά τα παιδιά όταν έρχονται στο σχολείο, διότι τα γλιτώνεις από τον δρόμο .
Προορισμός μας ήταν το 7ο Δημοτικό Σχολείο Ασπροπύργου στην καρδιά του καταυλισμού. Ένα σχολείο στο οποίο πάνω από το 90% των μαθητών είναι Ρομά. Η Νέα Ζωή θεωρείται η πιο φτωχή περιοχή της Αττικής κι ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι το θέμα της σχολικής διαρροής, αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, συγκαταλέγεται στις τρεις πρώτες περιοχές όσον αφορά τη διαρροή μαθητών. Το σχολείο απέχει μόλις λίγα μέτρα από τη χωματερή.
Γύρω από τις σχολικές αίθουσες παρατηρώ Ρομά που μεταφέρουν κάδους, αδειάζουν τα σκουπίδια για να τα κάψουν, μαγειρεύουν σε πρόχειρες στόφες κι απλώνουν τα ρούχα τους. Την ίδια στιγμή κάποια άλλα παιδιά κάθονται έξω από το σχολείο και περιμένουν.

Φτάνοντας στην εξώπορτα του 7ου Δημοτικού έρχονται δύο τσιγγανάκια για να μας ανοίξουν, ο Βασίλης και ο Γιάννης. Αφού μας καλημερίσουν ευδιάθετα, μας οδηγούν στο γραφείο των καθηγητών.
Στο προαύλιο τα παιδιά κινούνται, παίζουν και φωνάζουν διαρκώς ένα ατελείωτο «κύριε». Μικροί Ρομά με σκισμένες τσάντες και παπούτσια, λερωμένα ρούχα, τραγουδούν στίχους γνωστών ράπερ, γελάνε και μας καλωσορίζουν. Όση ώρα βρίσκομαι εκεί αναρωτιέμαι γιατί η περιοχή ονομάζεται «Νέα Ζωή» ‒ στέκομαι στο αντιφατικό του πράγματος.
Στο σχολείο αυτό υπάρχουν δάσκαλοι που επέλεξαν τον δύσκολο δρόμο, αφού διδάσκουν σε παιδιά που δεν έχουν ευκαιρίες στη ζωή τους. Η Δήμητρα Κωνσταντίνου είναι 30 ετών κι έχει έρθει στο σχολείο με απόσπαση από τις Σέρρες. «Τα παιδιά με θεωρούν μεγάλη ηλικιακά. Όταν τους εξηγώ ότι είμαι νέα, μου θυμίζουν τους γονείς τους, που σπάνια ξεπερνούν την ηλικία των 24 ετών. Έχεις να κάνεις με δύσκολα και κλειστά παιδιά, πρέπει πρώτα να σε εμπιστευτούν για να σου ανοιχτούν και να σε ακούσουν» υποστηρίζει.
Όπως μου λένε, στο σχολείο αυτό δάσκαλοι και μαθητές είναι μια οικογένεια. Τα προβλήματα, οι δυσκολίες και τα ανυπέρβλητα εμπόδια είναι γνωστά, αλλά το σημαντικότερο είναι πως έχει αναπτυχθεί μια γερή σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους.
Στον τοίχο μιας αίθουσας είναι ζωγραφισμένη μια γαλλική σημαία. Η δασκάλα γαλλικών Πέπη Μπανιώκου αφηγείται: «Διδάσκω εδώ για δεύτερη χρονιά. Η εμπειρία του να είσαι μέρος του σχολείου αυτού έγκειται στο ότι πρώτα μάς εμπλουτίζει ως ανθρώπους κι έπειτα ως δασκάλους. »Αναμφίβολα, δεν είναι το πιο εύκολο σχολείο όπου μπορείς να διδάξεις, όμως, μετά από ένα θολό περσινό πρώτο τρίμηνο, βρήκα έναν δίαυλο επικοινωνίας, ώστε να δημιουργήσω μια ξεχωριστή σχέση με τα παιδιά, μια σχέση που μας οδήγησε στο να λάβουμε το Βραβείο Γαλλοφωνίας. »Θυμάμαι, οι πρώτες μέρες ήταν εξαντλητικές. Έπρεπε να τους μάθω τι είναι η Γαλλία, πού βρίσκεται ο Πύργος του Άιφελ ή ποιος είναι ο Αστερίξ. »Προκειμένου, λοιπόν, να τους τραβήξω το ενδιαφέρον, τους μίλησα για ένα παραμύθι που αναφερόταν σε μια φυλή των Τσιγγάνων η οποία είχε εκδιωχθεί από τη Σκωτία και βρήκε καταφύγιο στη Γαλλία. Μόλις τους το διάβασα, θυμάμαι πόσο πολύ τους άγγιξε.
Κάπως έτσι χτίσαμε την εμπιστοσύνη μεταξύ μας. »Ξέρετε, το βραβείο που λάβαμε ήταν μια καλή ευκαιρία γι’ αυτά τα παιδιά να ξεφύγουν για λίγο από την περιοχή τους. Τα παιδιά αυτά κάθισαν για πρώτη φορά στην πρώτη σειρά και γύρισαν τότε να μου πουν το εξής: “Πρώτη φορά μας σηκώνουν για να μας πουν μπράβο”. »
Η Νέα Ζωή είναι μια δύσκολη περιοχή, η οποία όμως κρύβει πολλές εκπλήξεις και θησαυρούς. Παντού υπάρχουν μικροί θησαυροί, αρκεί να θέλουμε να τους ανακαλύψουμε».

Κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος συναντώ τον Γιάννη Γιάλη, 30 ετών. Εννέα χρόνια δουλεύει ως αναπληρωτής και αυτό το σχολικό έτος βρέθηκε να διδάσκει στο 7ο Δημοτικό Ασπροπύργου. «Έχω περάσει από πολλά σχολεία, Κρήτη, Κάλυμνο, Μέτσοβο και Ξάνθη. Το σχολείο αυτό προσφέρει πολλά μόρια, παρόλο που βρίσκεται εντός Αττικής. Διδάσκω στη Δ’ Δημοτικού, αν και είναι μόνο κατ’ όνομα, διότι το επίπεδο είναι πολύ χαμηλότερο. »Στην τάξη έχω 16 παιδιά, εκ των οποίων τα 12 έρχονται κάθε μέρα.
Τα παιδιά αυτά είναι μεγάλο σχολείο γι’ εμάς. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τις κοινωνικές ανισότητες, τη βία και την παιδική εκμετάλλευση. Μαθαίνεις πώς να αντιμετωπίζεις δύσκολες καταστάσεις: μικρά παιδιά που έρχονται με σκισμένα ρούχα και παπούτσια, που δεν έχουν μπάνιο ή δεν μπορούν να πλύνουν τα ρούχα τους. Τα παιδιά αυτά δεν έχουν όρια. Εκπαιδεύεσαι στο πώς πρέπει να αντιδράσεις σε καβγάδες οι οποίοι δεν είναι εύκολοι.

»Τον πρώτο καιρό, θυμάμαι, όταν διέσχιζα τη λεωφόρο ΝΑΤΟ για να έρθω στο σχολείο, νόμιζα ότι παρακολουθούσα διαφήμιση της UNICEF. Τσαντίρια, ξυπόλυτα παιδιά και αμέτρητα σκουπίδια. Είναι μεγάλο κέρδος γι’ αυτά τα παιδιά όταν έρχονται στο σχολείο, διότι τα γλιτώνεις από τον δρόμο.
Η εμπειρία στο σχολείο μού έχει μάθει ότι δεν είναι αλήθεια πως τα παιδιά αυτά δεν θέλουν να αλλάξουν. Δεν μπορούν, δεν ξέρουν και δεν τους αφήνει το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο να γίνουν καλύτεροι. Λίγοι γονείς δείχνουν ενδιαφέρον, κι αυτοί όχι τόσο συχνά. »Το σημαντικό όμως είναι πως εδώ τα παιδιά σού λένε απλόχερα “καλημέρα”, εν αντιθέσει με άλλα, καλά σχολεία στα οποία έχω διδάξει και πρέπει να τους πιέσεις για να σε καλημερίσουν. »
Εδώ, λοιπόν, όλα διπλασιάζονται. Ακούς τις ιστορίες τους. Έρχονται κοιμισμένα επειδή το προηγούμενο βράδυ ήταν στο νοσοκομείο εξαιτίας ενός τροχαίου, διαπληκτισμών ή θανάτου. Το πιο σκληρό, πάντως, είναι όταν λες σε παιδιά ότι πρέπει να διαβάζουν κι εκείνα σου απαντούν: “Κύριε, δεν πρόλαβα, γιατί όλη τη μέρα ήμουν στον δρόμο και ζητιάνευα”» λέει ο Γιάννης.

Στη συνέχεια συνομιλώ με την κ. Ματίνα Βαβούλη, διευθύντρια του σχολείου. και τον υποδιευθυντή κ. Κώστα Σαπουντζή, δύο ανθρώπους που γνωρίστηκαν στο σχολείο κι έγιναν ζευγάρι. Είναι κάτι όμορφο, θα μου πουν, διότι ο ένας στηρίζει και εμψυχώνει τον άλλο.
Η κ. Βαβούλη εργάζεται ακατάπαυστα στο σχολείο 28 ολόκληρα χρόνια. «Όταν ήρθα στο σχολείο ήταν τριθέσιο και βρισκόταν σ’ ένα σπιτάκι, λίγα μέτρα πιο κάτω, τρία δωμάτια με μια σόμπα. Τότε μαθήτευαν 68 παιδιά, εκ των οποίων τα 4 ήταν τσιγγανάκια. »Ήταν μια περίοδος που έβλεπα καθημερινά πολλά παιδιά με τα χέρια πιασμένα στα κάγκελα να έρχονται και να μας κοιτούν. Όταν τους πρότεινα να έρθουν στο σχολείο, μου απαντούσαν ότι δεν τους άφηναν οι γονείς τους. »Κάπως έτσι ξεκίνησα τις επισκέψεις στα σπίτια τους, συνομιλώντας με τους γονείς και προσπαθώντας να αντιμετωπίσω όλες τις γραφειοκρατικές δυσκολίες, αφού μιλάμε για παιδιά, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν “αόρατα”.
»Σήμερα έχουμε 310 μαθητές και το 91% είναι Ρομά. Με τον δικό μας μαθητικό πληθυσμό, το θέμα της διαρροής είναι φλέγον. Γι’ αυτό και τα παρακολουθούμε πολύ, ενδιαφερόμαστε και τα αναζητούμε όταν λείπουν.
»Όμως, η πιο σημαντική επιτυχία του σχολείου είναι οι ευκαιρίες που προσφέρει σε παιδιά τα οποία πριν βρίσκονταν στον δρόμο. Τους δίνεις έναν χώρο στον οποίο αισθάνονται ασφάλεια, έρχονται σε επαφή με μια άλλη όψη της ζωής και, προπάντων, γνωρίζουν τον κόσμο» τονίζει.
Στο γραφείο της η κ. Βαβούλη μου δείχνει τη φωτογραφία ενός κοριτσιού και μου εξηγεί γιατί την έχει κρεμασμένη στο πίνακα ανακοινώσεων. «Η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν μία από τις καλύτερες μαθήτριές μου. Κάποια μέρα η παράγκα όπου έμενε έπιασε φωτιά. Κρύφτηκε, λοιπόν, κάτω από τον νεροχύτη, γιατί έτσι πίστευε ότι θα προστατευόταν, με αποτέλεσμα ο πατέρας του να μην τη δει ποτέ και το κορίτσι να καεί.
»Άλλη μια δύσκολη στιγμή ήταν όταν με κάλεσαν στο τηλέφωνο για να μου πουν ότι ένας μαθητής μας δεν θα ερχόταν στο σχολείο γιατί χτυπήθηκε σε τροχαίο στη λεωφόρο ΝΑΤΟ, επειδή ερχόταν μόνος του.
»Εισπράττουμε καθημερινά πολλή αγάπη. Τρέχουν να μας αγκαλιάσουν και να μας πουν μια γλυκιά κουβέντα. Η μόνη μας σταθερή αξία είναι η ελπίδα. Αν δεν ελπίζαμε, δεν θα ήμασταν εδώ».

Δίπλα της, ο κ. Σαπουντζής μου αναφέρει ότι εργάζεται στο σχολείο είκοσι χρόνια. «Μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε στην άκρη της πόλης, με παιδιά που ζουν σε παραπήγματα και παράγκες, δίπλα σε εργοστάσια και μ’ ένα πλήθος που η ζωή του ξεκινά και τελειώνει στα σκουπίδια. »Στο σχολείο έρχονται σε επαφή με τον μπαλαμό, δηλαδή τον ξένο, τον άγνωστο. Είναι ο τρόπος ζωής εδώ τέτοιος, που, δυστυχώς, ως σχολείο, βιώνουμε πολλές απώλειες.
»Δεν θα ξεχάσω ποτέ το “Σκέπτομαι και Γράφω” ενός μαθητή μου, ο οποίος έκανε λογοπαίγνιο με το όνομα της περιοχής, γράφοντας: “Σκουπίδια, σκουπίδια, σκουπίδια. Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις σκουπίδια και ανθρώπους να πεθαίνουν από ναρκωτικά. Εύχομαι να μην υπάρχει άλλος τόπος στον κόσμο, εκτός από τη Νέα Ζωή”.
»Παράλληλα, ήταν πολύ θλιβερό το ότι υπήρξαν φορές που χτυπούσε ο συναγερμός του σχολείου στις δύο και τρεις τα ξημερώματα. Τρέχαμε να σώσουμε ό,τι μπορούσαμε από τα πράγματα του σχολείου που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του. Άλλες φορές μάς έχουν σπάσει παράθυρα. Μας ρίχνει λίγο όλο αυτό, αλλά μετά συνεχίζουμε.
»Πριν από κάποια χρόνια ξεκινούσαμε έχοντας στο μυαλό μας την επόμενη γενιά. Αυτήν τη στιγμή, που έχουμε στα χέρια μας την επόμενη γενιά, αντιλαμβανόμαστε ότι τα πράγματα άλλαξαν κι έχουν γίνει λίγο καλύτερα».
Πριν φύγω, βγάζουμε με τα παιδιά πολλές φωτογραφίες. Χαίρονται, χαμογελούν και ποζάρουν με τους φίλους τους. Το κουδούνι έχει χτυπήσει κι έχει έρθει η ώρα να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Λιγοστοί γονείς περιμένουν στην έξοδο και τα παιδιά δεν βιάζονται να φύγουν.
Οι δάσκαλοι θα μου υπενθυμίσουν ότι: «Αυτά τα τσιγγανάκια είναι ήρωες. Μια ισότιμη θέση δίπλα μας ζητούν. Είναι παιδιά που έχουν όνειρα, απλώς, το μόνο που χρειάζονται, είναι κάποιος να τους βοηθήσει ώστε να ανοίξουν οι ορίζοντές τους.
»Για εμάς το σχολείο αυτό είναι η ζωή μας και το δεύτερο σπίτι μας. Γι’ αυτό και το βασικό μας σύνθημα είναι “κανένα παιδί στο δρόμο, είναι δικαίωμα και υποχρέωση όλων”».
Έξω από το σχολείο, σ’ ένα πεταμένο χαρτόκουτο, μια φράση μού κεντρίζει την προσοχή: «Η μόρφωση είναι το μόνο όπλο του φτωχού».
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Σοκ στις ΗΠΑ μετά τον νέο μακελειό με 17 νεκρούς σε σχολείο

Μία από τις πιο πολύνεκρες επιθέσεις σε σχολείο βίωσαν χθες οι ΗΠΑ με την εισβολή 19χρονου
Adtech Ad

Σοκαρισμένη είναι η κοινή γνώμη των ΗΠΑ μετά το χθεσινό μακελειό σε σχολείο της Φλόριντα με τον θάνατο τουλάχιστον 17 ανθρώπων και τον τραυματισμό πολλών ακόμα. Ο δράστης, ένας 19χρονος πρώην μαθητής, ο οποίος εισέβαλε στο σχολείο και άρχισε να πυροβολεί κατά των μαθητών, χρησιμοποιώντας ένα ημιαυτόματο τουφέκι εφόδου, συνελήφθη, αφού παραδόθηκε στις αρχές.

 Το μακελειό, ένα από τα χειρότερα στις ΗΠΑ τα τελευταία 25 χρόνια, διαπράχθηκε την Τετάρτη, λίγη ώρα πριν ολοκληρωθούν τα τελευταία μαθήματα στο λύκειο Μάρτζορι Στόουνμαν Ντάγκλας στην Πάρκλαντ, μια πόλη με περίπου 30.000 κατοίκους.

Ο ύποπτος, ο οποίος κατονομάστηκε ως ο Νίκολας Κρουζ, πρώην σπουδαστής του λυκείου, 19 ετών, που είχε αποβληθεί από το σχολείο εξαιτίας της κακής διαγωγής του, συνελήφθη λίγη ώρα αργότερα στην κοντινή κοινότητα Κοράλ Σπρινγκς, δήλωσε ο σερίφης της κομητείας Μπρόουαρντ, ο Σκοτ Ίσραελ.

Φωτογραφία που φέρεται να απεικονίζει τον δράστη της επίθεσης

Ο σερίφης ανέφερε πως ο νεαρός χρησιμοποίησε ημιαυτόματο τουφέκι εφόδου AR-15, το οποίο είναι πολύ εύκολο να αγοράσει οποιοσδήποτε σε μεγάλο μέρος των ΗΠΑ.

Ο Κρουζ, γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1998, είχε αναρτήσει σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης “πολύ ανησυχητικά” μηνύματα, ανέφερε ο σερίφης Ίσραελ επισημαίνοντας ότι είναι απαραίτητο να αναφέρονται στις Αρχές συμπεριφορές αυτού του είδους.

Ο λυκειάρχης Ρόμπερτ Ράνσι και η αστυνομία είχαν κάνει νωρίτερα λόγο για “πολυάριθμους νεκρούς” και πολλούς τραυματίες.

Βολές πολύ κοντά η μια στην άλλη κι ο χαρακτηριστικός κρότος του τουφεκιού εφόδου ακούγονται σε ερασιτεχνικό βίντεο που προφανώς γυρίστηκε μέσα σε μια τάξη με κινητό τηλέφωνο και μεταδόθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο CBS.

 

“Δεν είχαμε λάβει καμιά προειδοποίηση, δεν είχαμε καμιά ένδειξη” ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο, είπε ο λυκειάρχης Ράνσι. “Εξ όσων γνωρίζουμε, δεν είχε διατυπωθεί καμιά απειλή”.

Μια μαθήτρια, η Πέρι Χάρις, αφηγήθηκε στο CBS Miami ότι “όλη η τάξη της” κρύφτηκε “μέσα σε μια μικρή ντουλάπα”.

Αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα μετέδωσαν πλάνα με δεκάδες μαθητές καθώς βγαίνουν από το σχολείο, πολλοί με τα χέρια ψηλά ή σταυρωμένα πίσω από το κεφάλι, μπροστά σε πάνοπλους αστυνομικούς.

Ασθενοφόρα, οχήματα της πυροσβεστικής, περιπολικά και τεθωρακισμένα της αστυνομίας κατέκλυσαν την περιοχή γύρω από το λύκειο, που είχε περίπου 3.000 μαθητές του 2014. Τα θύματα διακομίστηκαν σε νοσοκομεία με ελικόπτερα.

Οι επιθέσεις ενόπλων σε σχολεία έφθασαν ήδη τις 18 φέτος

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ “ενημερώθηκε για την επίθεση ενόπλου σε ένα σχολείο στη Φλόριντα”, ανέφερε ο Λευκός Οίκος και πρόσθεσε “παρακολουθούμε την κατάσταση”.

“Κανένα παιδί, κανένας εκπαιδευτικός, κανένας απολύτως δεν πρέπει ποτέ να αισθάνεται ότι διατρέχει κίνδυνο μέσα σε ένα αμερικανικό σχολείο”, ανέφερε ο Τραμπ μέσω Twitter.

Η τραγωδία της Τετάρτης προστίθεται σε μια μακρά σειρά σφαγών που διέπραξαν οπλοφόροι στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια. Στο Λας Βέγκας, τον Οκτώβριο του 2017, 58 άνθρωποι έπεσαν νεκροί από τις σφαίρες ενός και μόνο ενόπλου, ενώ το 2016, 49 άνθρωποι είχαν δολοφονηθεί μέσα σε ένα γκέι κλαμπ στο Ορλάντο.

Οι επιθέσεις ενόπλων είναι όλο και πιο συχνές μέσα σε σχολεία στις ΗΠΑ: έχουν ήδη γίνει 18 φέτος, συμπεριλαμβανομένης αυτής στο λύκειο Μάρτζορι Στόουνμαν Ντάγκλας.

Μετά τη σφαγή πριν από περίπου πέντε χρόνια στο Σάντι Χουκ, ένα πρωτοβάθμιο σχολείο στο Κονέτικατ όπου είχαν σκοτωθεί 20 παιδιά 6 και 7 ετών, πολλαπλασιάστηκαν οι ασκήσεις για την αντίδραση των μαθητών και των εκπαιδευτικών σε επιθέσεις ενόπλων. Σκοπός αυτής της εκπαίδευσης είναι να διδαχθούν σπουδαστές και εκπαιδευτικοί πώς να αντιδρούν όταν κάποιος ανοίγει πυρ στα τυφλά με σκοπό να προκαλέσει όσο περισσότερα θύματα μπορεί. Πρόσφατα είχε γίνει μια συνάντηση για να συζητηθεί η αντίδραση σε μια ενδεχόμενη τέτοια επίθεση, είπε ένας 15χρονος μαθητής, ο Ράιαν Γκοτ, στο CNN.

Αυτή ήταν “η 291η επίθεση ενόπλου μέσα σε σχολείο από τις αρχές του 2013”, τόνισε η Σάνον Γουότς, ιδρύτρια της οργάνωσης “Moms Demand Action For Gun Sense In America” (“Μητέρες απαιτούν δράση για να επικρατήσει η λογική όσον αφορά την οπλοκατοχή στην Αμερική”), η οποία μάχεται για να σταματήσει η διάδοση των όπλων.

Ένας άλλοτε συμμαθητής του Κρουζ είπε ότι όταν φοιτούσε στο λύκειο οπλοφορούσε πολύ συχνά και ερχόταν σε προστριβές με πολλούς από τους δασκάλους του.

Κατά τον σερίφη Ίσραελ, ο νεαρός είχε μαζί του πολλούς γεμιστήρες για το τουφέκι. “Αληθινά δεν υπάρχουν λόγια”, πρόσθεσε ο σερίφης. Δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν μέσα στο σχολείο, δύο μπροστά σε αυτό, ένας στον δρόμο, ενώ δύο τραυματίες υπέκυψαν στα τραύματά τους στο νοσοκομείο. Τα θύματα ήταν μαθητές και ενήλικοι, διευκρίνισε.

(ΠΗΓΗ : http://news247.gr/eidiseis/kosmos/makeleio-stis-hpa-toylaxiston-17-nekroi-se-sxoleio-ths-florinta.5078892.html)

Συνελήφθησαν οι μαθητές που εισέβαλαν με ρόπαλα σε σχολείο του Μενιδίου

Περίπου πέντε ανήλικοι, ηλικίας 15 και 16 ετών, εισέβαλαν σε σχολείο στο Μενίδι, την ώρα του μαθήματος, με σκοπό την επίθεση στα παιδιά που έκαναν μάθημα.
Η ομάδα των νεαρών μπήκε στο σχολείο με σιδηρογροθιές και σιδηρολοστούς και αναζητούσε συγκεκριμένο μαθητή με τον οποίο είχε διαφορές.
Την ώρα της εισβολής στο σχολείο επικράτησε πανικός, ενώ οι καθηγητές για να προστατεύσουν τους μαθητές τους έκλεισαν μέσα στις τάξεις. Στη συνέχεια ο διευθυντής κλείδωσε την κεντρική είσοδο και στη συνέχεια ενημέρωσε την αστυνομία.Σύμφωνα με πληροφορίες και οι πέντε ανήλικοι συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στην Εισαγγελία Ανηλίκων.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Αχαρνών, Γ. Ευθυμιάδου, η οποία μίλησε στο Καλημέρα Ελλάδα του ΑΝΤ1, «οι μαθητές ήταν από άλλο σχολείο και είχαν διαφορές με μαθητές από το σχολείο στο οποίο μπήκαν».
Ο αντιδήμαρχος Παιδείας του Δήμου Αχαρνών, μιλώντας στον ΑΝΤ1 είπε πως «τέτοια περιστατικά χαρακτηρίζουν το Μενίδι», καθώς γίνονται συνέχεια.
Αναφέρθηκε μάλιστα ακόμα και σε απαγωγή μαθητή από το σχολείο, αλλά και περιστατικά με πυροβολισμούς με μαθητές τραυματίες, μετά το θάνατο του μικρού Μάριου.
«Η κατάσταση έχει ξεφύγει, όμως το πρόβλημα δεν λύνεται», τόνισε ο ίδιος, ζητώντας από την Πολιτεία να λάβει μέτρα. Απηύθυνε μάλιστα έκκληση στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας, τονίζοντας ότι οι παραβάτες βλέπουν την ατιμωρησία, με αποτέλεσμα να δρουν ανεξέλεγκτα.

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΘΡΙΑΣΙΟ http://thriassio.gr/2018/01/24/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%bb%ce%ae%cf%86%ce%b8%ce%b7%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%ad%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b1/)

Έναρξη λειτουργίας του νεοϊδρυθέντος Μουσικού Σχολείου Ελευσίνας

  Σύμφωνα με έγκυρες πηγές σχετικά με τη στέγαση του του νεοϊδρυθέντος Μουσικού Σχολείου Ελευσίνας επί της οδού Κίμωνος και Παναγιωτίδη, αυτό διαθέτει  τις κτιριακές υποδομές για μια μόνο τάξη την Α΄ κι όχι για ολόκληρο το  μουσικό σχολείο που μάλιστα ανήκει σε Δημοτική Περιφέρεια με πληθυσμό που προβλέπει μεγάλο αριθμό υποψηφίων προς φοίτηση σε αυτό, όπως προκύπτει και από τη διαδικασία αιτήσεων που η Διεύθυνση Δυτικής Αττικής διενέργησε με δική της πρωτοβουλία το 2016.

   Η Επιτροπή θεωρεί ότι το υπάρχον κτίριο δεν είναι κατάλληλο για τη στέγαση ενός μουσικού σχολείου διότι δεν έχει τις απαραίτητες ακουστικές προδιαγραφές, καθώς και ικανό αριθμό αιθουσών νια την κάλυψη περισσοτέρων του ενός τμημάτων.

   Κατόπιν τούτων η επιτροπή σύμφωνα με τις πηγές θα εισηγηθεί  την αναστολή έναρξης λειτουργίας του νέου Μουσικού Σχολείου Ελευσίνας μέχρι να βρεθεί κτίριο καταλλήλων προδιαγραφών (ακουστικές) και λειτουργικές (κατάλληλος αριθμός αιθουσών για κάλυψη ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ).

  Επίσης τόσο η  Επιτροπή Μουσικών Επιτροπή Μουσικών Σχολείων όσο και η Δ.Σ.Π.Ο.Δ.Ε δεν θα ήταν αρνητικές στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί κατάλληλο κτίριο εντός του 2017-18 και αυτό να μπορεί να ανοίξει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο με ένα μόνο τμήμα χωρίς αυτό να δημιουργήσει αντιδράσεις από ενδιαφερόμενους γονείς και βέβαια με την  δέσμευση οτι  την φετινή χρονιά θα εξασφαλιστούν τα απαιτούμενα για τη λειτουργία του εν λόγω  τμήματος.

  Σύμφωνα με το νόμο υπενθυμίζεται ότι  για κάθε τμήμα τάξης είναι απαραίτητες τρείς (3) αίθουσες (διδασκαλία μαθημάτων γενικής παιδείας, θεωρητικών μαθημάτων μουσικής και μουσικών συνόλων), δώδεκα (12) μικρές αίθουσες (διδασκαλία ατομικών μαθημάτων), εργαστήριο  πληροφορικής, αίθουσα διδασκαλίας ξένων γλωσσών, χώρος σίτισης. Επίσης για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου είναι απαραίτητο αυτό να διαθέτει τα μουσικά όργανα που σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις διδάσκονται υποχρεωτικά στα Μουσικά Σχολεία και τα οποία είναι Πιάνα (περίπου 6) και Ταμπουράδες (περίπου 12).

 

Ενα ελεύθερο σχολείο για προνομιούχους μαθητές

Υπάρχουν σχολεία όπου το μάθημα δεν βασίζεται στα σχολικά εγχειρίδια, όπου οι μαθητές δεν παρακολουθούν σιωπηλοί τον εκπαιδευτικό να λύνει στον πίνακα ασκήσεις, όπου η μουσική, ο χορός και η τέχνη αποτελούν απαραίτητα στοιχεία του μαθήματος.

Υπάρχουν σχολεία όπου δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ελεύθερη έκφραση μέσα από τις τέχνες, τη δημιουργικότητα και την ενασχόληση με περιβαλλοντικές δράσεις, βάζοντας στην άκρη το σύστημα των ανταγωνιστικών διαγωνισμάτων και της βαθμολόγησης.

Ενα τέτοιο σχολείο θα λειτουργήσει για πρώτη φορά στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο, με τάξεις προνηπίου και Νηπιαγωγείου αλλά και Δημοτικού.

Πρόκειται για το Τριανέμι, ένα σχολείο που ιδρύθηκε από το «Σωματείο Τριανέμι», στο οποίο συμμετέχουν γονείς και εκπαιδευτικοί και εμπνέεται από την παράδοση των σχολείων Waldorf-Steiner.

«Το σχολείο που οραματιζόμαστε είναι ένα ζωντανό κοινωνικό κύτταρο. Θέλουμε ένα σχολείο ελεύθερο και συνεργατικό, ευήκοο και γελαστό, έναν τόπο όπου η παιδαγωγική σέβεται τη διαφορετικότητα, καλλιεργεί την ελεύθερη βούληση και προετοιμάζει την αυτογνωσία, με έμφαση στο παιχνίδι και τη ζεστασιά, την αδελφοσύνη και την αυτάρκεια, το τρίπτυχο “χέρια-καρδιά-νους”, για ανθρώπους αυτόφωτους, επινοητικούς και δοτικούς, με γονείς και δασκάλους συμμετοχικούς, θεληματικούς και ενεργούς.

Θέλουμε όμως και μια τέτοια κοινωνία! Αναζητούμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο που θα λειτουργήσει ως θερμοκήπιο ιδεών, σχέσεων και παιδαγωγικών πρακτικών με ευρύτερη εφαρμογή στην εκπαίδευση και στην πραγματική ζωή», διαβάζουμε στη σχετική ανακοίνωση.

Επισκεφθήκαμε τον υπό κατασκευή χώρο και συνομιλήσαμε με την Αλίκη Αγγελίδου, μητέρα και συνιδρύτρια του σχολείου, η οποία μας περιέγραψε το πλαίσιο λειτουργίας του:«Το Τριανέμι κάνει μια διαφορετική παιδαγωγική και κοινωνική πρόταση. Είναι ένα αυτοδιοικούμενο σχολείο. Δεν πρόκειται δηλαδή για μια μονοπρόσωπη δομή, αλλά για μια συλλογικότητα γονέων και παιδαγωγών. Παρά το γεγονός ότι ουσιαστικά είμαστε ένα συνεταιριστικό σχολείο, το νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα μάς αναγκάζει να λειτουργήσουμε μόνο ως ιδιωτικό σχολείο, αποκλείοντας την κρατική επιχορήγηση».

«Θα έχει δίδακτρα δηλαδή;», ρωτάμε.

«Για το Νηπιαγωγείο είναι 3.300 ευρώ τον χρόνο και 4.500 ευρώ για το Δημοτικό, αντίστοιχα. Ωστόσο θα εφαρμοστεί μια πολιτική διαβαθμισμένων διδάκτρων ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα των γονέων», μας λέει, εξηγώντας ότι το αρχικό κόστος της επένδυσης, που αφορά κυρίως τη διαμόρφωση του κτιρίου, καλύφθηκε από την ιδρυτική ομάδα του σχολείου (20 άτομα), ενώ οι εργασίες προχωρούν χάρη στην εθελοντική εργασία που προσφέρουν γονείς και εκπαιδευτικοί, αλλά και χάρη στις συνέργειες και τις επιδοτήσεις από τη διεθνή κοινότητα των σχολείων Waldorf.

Παρά το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει δοθεί επίσημα η άδεια λειτουργίας από το υπουργείο Παιδείας, αρκετοί γονείς έχουν εκφράσει ενδιαφέρον, με ορισμένους να έχουν ήδη προχωρήσει σε προεγγραφή των παιδιών τους.

Τι είναι τα ανοιχτά σχολεία

Σχολείο «Τριανέμι»

Τι είναι όμως τα ανοιχτά σχολεία Waldorf-Steiner;

Η εκπαίδευση Waldorf-Steiner βασίζεται στην εκπαιδευτική φιλοσοφία του Ρούντολφ Στάινερ, πατέρα της Ανθρωποσοφίας, η οποία συνδυάζει θρησκευτικές ιδέες από την Απω Ανατολή με πτυχές του χριστιανισμού, του ζωροαστρισμού και του γνωστικισμού.

Η παιδαγωγική του μέθοδος δίνει έμφαση στη φαντασία, τη δημιουργικότητα και την πρακτική μάθηση με έναν μυστικισμό, που διατρέχει όλα τα μαθήματα, συμπεριλαμβανομένων των μαθηματικών και της επιστήμης.

Ο Στάινερ ενσωμάτωσε στοιχεία χορού και σωματικής έκφρασης («ευρυθμία») στη διδασκαλία του, θεωρώντας ότι τα στοιχεία αυτά βοηθούν στην προσωπική και την πνευματική ανάπτυξη των μαθητών, ενώ υποστηρίζει ότι η αναλυτική σκέψη είναι ακατάλληλη, ακόμη και επικίνδυνη, στις μικρές ηλικίες.

Πώς τα παραπάνω μπορούν να λειτουργήσουν στην ελληνική πραγματικότητα;

«Τόσο οι κατευθυντήριες γραμμές του εκπαιδευτικού νόμου όσο και τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών είναι συμβατά με τις αρχές της παιδαγωγικής Waldorf», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η Σάντρα Μαυροειδή, δασκάλα, μητέρα και συνιδρύτρια του σχολείου και μας εξηγεί

«Ουσιαστικά πρόκειται για μια ζωντανή συνομιλία των αναλυτικών προγραμμάτων μας με την καρδιά της παιδαγωγικής αυτής.

Τα παιδιά θα μάθουν και να γράφουν και να διαβάζουν και να κάνουν πράξεις. Απλά επιλέγουμε έναν διαφορετικό τρόπο να τους τα διδάξουμε.

Θα μάθουν να γράφουν ζωγραφίζοντας, να διαβάζουν τραγουδώντας και να προσθέτουν παίζοντας.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το μάθημα της γλώσσας της Α’ Δημοτικού.

Ο δάσκαλος εισάγει τα γράμματα μέσα από την αφήγηση μιας ιστορία. Μέσα από αυτή θα αναδυθεί το σύμβολο του γράμματος.

Ζητά από τους μαθητές να ζωγραφίσουν και έτσι το παιδί θα φτάσει τελικά να γράψει το γράμμα.

Στις πρώτες τάξεις ο ρυθμός είναι πιο αργός και δίνεται μεγάλη έμφαση στο ρυθμικό παιχνίδι, το οποίο και καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του μαθήματος. 

Στο ρυθμικό παιχνίδι τα παιδιά είναι όρθια σε κύκλο, τραγουδούν ρυθμικά και κάνουν κινήσεις με τα χέρια τους.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν καλλιεργούνται μόνο οι νοητικές τους διεργασίες, αλλά συμμετέχει στη διαδικασία και το σώμα, τρέφοντας έτσι τα συναισθήματα και την ψυχή τους. Τα βιβλία έρχονται σε δεύτερο χρόνο».

 

Continue reading “Ενα ελεύθερο σχολείο για προνομιούχους μαθητές”