«Μακεδονομάχοι» της διασποράς κατά Μητσοτάκη για το ταξίδι στις ΗΠΑ

«Μπελάδες» από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού έρχονται για τον πρωθυπουργό, καθώς οι αναταράξεις από την κυβίστησή του στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών συνεχίζονται.

Σε μια περίοδο όπου το επιτελείο του Κ. Μητσοτάκη επιχειρεί να παρουσιάσει ως απόλυτα επιτυχημένο το ταξίδι του στις ΗΠΑ, ενώ, παράλληλα, η κυβέρνηση προωθεί τις αλλαγές για την ψήφο των αποδήμων, έρχονται οι… «Μακεδονομάχοι» της διασποράς για να εκτοξεύσουν πυρά εναντίον του.

Η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ, σε μακροσκελή ανακοίνωσή της, κατηγορεί, εμμέσως πλην σαφώς, τον πρωθυπουργό για «κωλοτούμπα» στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών.  Παράλληλα, καταγγέλλει το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέφυγε κάθε αναφορά στο θέμα της Μακεδονίας, ενώ επισημαίνει ότι αρνήθηκε να συναντηθεί με εκπροσώπους της.

«Πρόσβαλε το κοινό αίσθημα και υποτίμησε τη νοημοσύνη μας καθώς στην ομιλία του, στη δημόσια συγκέντρωση στην κοινότητα του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια, απέφυγε κάθε αναφορά στο Μακεδονικό θέμα και στη συνάντηση που είχε με τον Ζόραν Ζάεφ ενώ αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αλλά τι να μας πει αφού, ξεχνώντας τις προεκλογικές του υποσχέσεις κι αναιρώντας τα λεγόμενά του, είπε στον ομόλογό του ότι ‘η συμφωνία αυτή αποτελεί πλέον μέρος του διεθνούς δικαίου και επομένως η Ελλάδα πρέπει να τη σεβαστεί’» αναφέρουν χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή τους και καταλήγουν «οι περισσότεροι από εμάς δεν ξεχνούμε!».

Αναλυτικά η ανακοίνωση

(ΠΗΓΗ  : https://www.efsyn.gr/node/213068  )

 

Αυτοκινούμενα τροχόσπιτα: Η ευελιξία στο ταξίδι

Συνδυάζοντας τα πλεονεκτήµατα του αυτοκινήτου και του τροχόσπιτου, τα ειδικά αυτά οχήµατα δίνουν τη δυνατότητα για άλλου τύπου διαδροµές και διακοπές

Ιδιαίτερα δηµοφιλή στο εξωτερικό, τα αυτοκινούµενα τροχόσπιτα -ή, αλλιώς, κάµπερ (camper)- κάνουν την παρουσία τους παραπάνω από αισθητή στη χώρα µας κάθε καλοκαίρι. ∆εν είναι λίγοι οι τουρίστες που προτιµούν αυτό τον ευέλικτο τρόπο διακοπών προκειµένου να ανακαλύψουν τις οµορφιές της Ελλάδας, αφού σε κάθε µετακίνηση θα έχουν λιγότερο άγχος σε σχέση µε τη διανυκτέρευσή τους. Είναι αλήθεια ότι πολύ πιο εύκολα βρίσκει κανείς µια θέση σε ένα κάµπινγκ (το οποίο όπως θα δούµε είναι ο χώρος που µπορεί κανείς να κατασκηνώσει νόµιµα) παρά κατάλυµα σε ένα ξενοδοχείο ή σε ενοικιαζόµενα δωµάτια – ιδιαίτερα τη λεγόµενη «υψηλή περίοδο», δηλαδή τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Παράλληλα, έχοντας µαζί του ένα κινητό νοικοκυριό, κάνει τον ταξιδιώτη σε µικρότερο βαθµό εξαρτηµένο στο ζήτηµα του φαγητού.

Οι βασικοί τύποι του κάμπερ

Κατά κανόνα, τα αυτοκινούµενα προκύπτουν ως υπερκατασκευή ή διασκευή κάποιου βαν παραγωγής (Fiat Ducato, Ford Transit, Mercedes Vito και Sprinter) από ειδικευµένες εταιρείες όπως οι Hobby, Fendt, Carthago και Hymer, που τα διαθέτουν στη συνέχεια στην αγορά. Σε ελάχιστες περιπτώσεις θα δείτε να προσφέρονται από τις ίδιες τις αυτοκινητοβιοµηχανίας τέτοια µοντέλα (π.χ. Mercedes Marco Polo). Στο σηµείο αυτό θα πρέπει να διευκρινίσουµε ότι τα αυτοκινούµενα χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες:

α) Τα λεγόµενα «overcamp», δηλαδή τα οχήµατα που διαθέτουν «σοφίτα» (κρεβάτι πάνω από το χώρο οδηγού-συνοδηγού) ενταγµένη στην υπερκατασκευή που τοποθετείται πάνω στο πλαίσιο του αυτοκινήτου.

γ) Στα «ενιαία» που διαθέτουν, όπως ακριβώς δηλώνει και το όνοµά τους, ενιαίο αµάξωµα που θυµίζει λεωφορείο (µε τον χώρο του οδηγού πλήρως ενσωµατωµένο σε αυτό).

δ) Τα «compact», που είναι συνήθως λίγο µικρότερα σε όγκο και χτίζονται πάνω στο υπάρχον αµάξωµα των βαν παραγωγής, έχουν επίσης µικρότερο ύψος, γενικώς είναι πιο ευέλικτα και σου επιτρέπουν να κυκλοφορήσεις και να παρκάρεις µε πολύ µεγαλύτερη άνεση σε αστικά κέντρα.

Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχουν οι βασικές προϋποθέσεις για άνετη διαβίωση, δηλαδή ντους, κουζίνα, τουαλέτα, ψυγείο και φυσικά ένα ή περισσότερα κρεβάτια, ανάλογα µε τον τύπο και το µέγεθος συγκεκριµένου µοντέλου.

Τα πλεονεκτήματα

Το σηµαντικότερο όφελος που έχεις κάνοντας διακοπές µε κάµπερ είναι προφανώς η ελευθερία κινήσεων. Επιλέγεις τη διαδροµή και τους χώρους που θέλεις να επισκεφτείς και ξεκινάς παίρνοντας µαζί σου το… σπίτι σου. Αυτό σηµαίνει ότι µπορείς να κάνεις σηµαντική οικονοµία µαγειρεύοντας και να κοιµάσαι πολύ πιο άνετα από ό,τι θα κοιµόσουν σε µια σκηνή απολαµβάνοντας την επαφή µε τη φύση. Επιπλέον έχεις και τη δυνατότητα να πάρεις όλο τον εξοπλισµό για δραστηριότητες στη θάλασσα -και όχι µόνον- που δεν θα χωρούσε µε τίποτα σε ένα συµβατικό αυτοκίνητο. Και στο σηµείο αυτό σκεφτείτε τι σηµαίνει η µεταφορά σανίδων του σερφ ή ποδηλάτων µε ένα ΙΧ. Στον αντίποδα, µε ένα κάµπερ µπορείτε να µεταφέρετε εύκολα όλα τα ποδήλατα της οικογένειας (ακόµα και κάποια µικρή µοτοσικλέτα) και πολλά άλλα ακόµα.

camping2.jpg

Από κει και πέρα µε το αυτοκινούµενο δεν θα στερηθείτε τις χάρες του τεχνικού πολιτισµού, αφού µπορείτε να έχετε µαζί σας όχι µόνο το ηχοσύστηµα του οχήµατος αλλά και άλλες συσκευές όπως τηλεόραση. Σηµειώστε ότι ένα αυτοκινούµενο διαθέτει δύο ηλεκτρικά συστήµατα, ένα συνεχούς ρεύµατος 12V αυτοκινήτου και ένα εναλλασσόµενου 220V για το φωτισµό και τη

Continue reading “Αυτοκινούμενα τροχόσπιτα: Η ευελιξία στο ταξίδι”

Ταξίδι Αθήνα – Θεσσαλονίκη: Αυτοκίνητο, αεροπλάνο, τρένο ή ΚΤΕΛ – Τι συμφέρει περισσότερο

Σε μήλον της έριδος έχει μετατραπεί το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη από τα διαθέσιμα μέσα μεταφοράς.

Με το ΙΧ, με το αεροπλάνο, με το τρένο ή με το ΚΤΕΛ τα μέσα προσπαθούν να προσελκύσουν το επιβατικό κοινό με προσφορές και ενίοτε χαμηλές τιμές.

Ποιες είναι όμως οι συνηθισμένες τιμές που μπορεί κάποιος να βρει για να ταξιδέψει και τελικά πιο μέσο είναι πιο γρήγορο;

Ας δούμε το τεστ ου έκαναν οι ypodomes και ας ξεκινήσουμε με το θέμα της ταχύτητας. Αν βάλουμε κάτω τα χιλιόμετρα και τις μετακινήσεις που χρειάζεται κάποιος για να φτάσει σε ένα σταθμό ΚΤΕΛ, τρένου ή το αεροδρόμιο και από εκεί στον προορισμό του, νικητής αναδεικνύεται το αεροπλάνο.

Αν υπολογίσουμε ότι χρειάζεται κάποιος χοντρικά 45-60 λεπτά να φτάσει στο αεροδρόμιο της Αθήνας και επιπλέον 40-60 μέχρι να ξεκινήσει η πτήση, τα 40 λεπτά πτήσης και τα επιπλέον 40 λεπτά να φτάσει στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, τότε συνολικά (χωρίς να υπολογίσουμε και τις απαραίτητες αναμονές στις λεωφορειακές στάσεις), τότε το ταξίδι με αεροπλάνο στη Θεσσαλονίκη διαρκεί από 2 ώρες και 45 λεπτά μέχρι 3 ώρες και 20 λεπτά.

Επίσης αξίζει να σημειώσουμε ότι οι πυκνές πτήσεις μεταξύ των δύο πόλεων επιτρέπει στον επιβάτη να φτάσει σε μία επιθυμητή ώρα από πολύ πρωί μέχρι πολύ αργά.

Δεύτερο πιο γρήγορο μέσο αναδεικνύεται το ΙΧ. Αν υπολογίσουμε ότι κάποιος ξεκινά από ένα προάστιο της Αθήνας (ακόμα και στο νότιο τμήμα), θα χρειαστεί με μία μέση ταχύτητα 120χλμ (ή και 130χλμ σε κάποια τμήματα), χωρίς στάση και εφοδιασμένος με τη σχετική συσκευή πληρωμής διοδίων σε περίπου 4 ώρες και 20 λεπτά.

Τρίτο πιο γρήγορο μέσο γίνεται πλέον το τρένο. Υπολογίζουμε ότι χρειάζονται περίπου 20-30 λεπτά για να φτάσει κάποιος στον Κεντρικό Σταθμό της Αθήνας, περίπου 15 λεπτά πριν ξεκινήσει το τρένο, 4 ώρες η διαδρομή και επιπλέον 15-20 λεπτά για να φτάσει στον προορισμό του, τότε συνολικά κάποιος χρειάζεται περίπου 4 ώρες και 50 λεπτά έως 5 ώρες από τον έναν προορισμό στον άλλο.

Τέταρτο μέσο είναι το ΚΤΕΛ. Σύμφωνα με τα όσα αναγράφονται στην ιστοσελίδα των ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, ένα ταξίδι διαρκεί 5 ώρες και 45 λεπτά κατ`ελάχιστο και αν προσθέσουμε και τον απαραίτητο χρόνο προσέγγισης του σταθμού ΚΤΕΛ στην Αθήνα αλλά και του προορισμού στη Θεσσαλονίκη (20 + 20 λεπτά) τότε ξεπερνάμε στην καλύτερη περίπτωση τις 6 ώρες και 25 λεπτά.

Αναφορικά με τις τιμές τώρα: Το φθηνότερο μέσο αναδεικνύεται στο allez-retour στον μοναδικό επιβάτη το ΚΤΕΛ σε κάποιες περιπτώσεις online κράτησης με τιμές που φτάνουν τα 53 ευρώ.

Περιστασιακά με το αεροπλάνο μπορεί κάποιος να κλείσει ακόμα και με λιγότερα χρήματα μία θέση (ανάλογα με τις προσφορές που μπορεί να βγάλει μία αεροπορική εταιρεία) αλλά ο μέσος όρος ξεπερνά τα 55 ευρώ και φτάνει και μέχρι τα 88 ευρώ (σε τυχαία αναζήτηση που κάναμε για κλείσιμο εισιτηρίου 30 ημέρες αργότερα) και αν υπολογίσουμε και την επιστροφή το εισιτήριο κυμαίνεται από 105-155 ευρώ.

Με το τρένο τώρα πάει ανάλογα με τη θέση.

Η πρώτη θέση κοστίζει 55 και η Β` 45 ευρώ. Με επιστροφή κερδίζεις 20% έκπτωση πράγμα που σημαίνει ότι η Α`θέση έχει γύρω στα 88 ευρώ και η Β` γύρω στα 72 ευρώ.

Τώρα, λίγο πιο πάνω είπαμε πως η τιμή αφορά τον μοναδικό επιβάτη γιατί στην μετακίνηση με ΙΧ αυτό αλλάζει ανάλογα με το πόσοι επιβάτες μετακινούνται ταυτόχρονα.

Το κόστος μετακίνησης είναι για allez-retour ταξίδι περίπου 160 ευρώ (70 ευρώ για διόδια και 90 ευρώ για καύσιμα).

Το κόστος μειώνεται στα 80 ευρώ αν ταξιδεύουν δύο άτομα, 53,3 ευρώ αν ταξιδεύουν τρεις και στα 40 ευρώ αν ταξιδεύουν τέσσερις και σε αυτή μόνο την περίπτωση αναδεικνύεται στο φθηνότερο μέσο.

Για εκείνους που μετακινούνται με γκάζι ή πετρέλαιο μάλιστα οι τιμές αυτές πέφτουν και λίγα ευρώ ακόμα.

Τέλος έχουμε και τον παράγοντα εμπειρία/άνεση. Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα.

Το τρένο προσφέρει μία πιο άνετη μετακίνηση, με μπόλικο προσωπικό χωρό, δυνατότητα εύκολα να σηκωθείς, να περπατήσεις, να πας στο κυλικείο ή στη wc.

Επιπλέον στην Α`θέση (και σύντομα σε όλες) υπάρχει διαθέσιμο wi-fi, πρίζες, πάγκος για laptop ή βιβλία, ενώ στο σταθμό η είσοδος στο τρένο είναι άμεση και εύκολη. Στην Α`θέση επίσης δίδονται και δωρεάν εφημερίδες.

Στο ΙΧ επίσης έχεις την πρωτοβουλία των κινήσεων. Μπορείς να ξεκινήσεις την ώρα που κρίνεις ως κατάλληλη, να μην χρειαστεί να περπατήσεις/χρησιμοποιήσεις άλλα μέσα αλλά να υπολογίσεις το ταξίδι σου μέσα από την “θαλπωρή” του οχήματος σου χωρίς την παρουσία ξένων επιβατών, να ακούσεις τη δική σου μουσική κ.ο.κ.

Ο οδηγός καταπονείται περισσότερο σε σχέση με τους επιβαίνοντες που είναι τελικά και οι κερδισμένοι.

Στο ΚΤΕΛ επίσης τα ταξίδια είναι ολοένα και πιο άνετα με wi-fi, προβολή ταινιών και συνήθως 2 στάσεις αλλά είναι δύσκολο κατά την ώρα του ταξιδιού να σηκωθείς για πολλή ωρα.

Το αεροπλάνο σε αυτή την κατηγορία μάλλον υστερεί.

Η αναμονή στο αεροδρόμιο, οι συνεχείς έλεγχοι και ουρές, η πρόσβαση στο αεροπλάνο και η στενότητα του χώρο είναι τα μεγάλα μειονεκτήματα, ενώ στη σύντομη πτήση, η εμπειρία γίνεται ευχάριστη καθώς στο λίγο χρόνο της διαδρομής προσφέρεται δωρεάν καφές ή αναψυκτικό μαζί με ένα snack, το μοναδικό μέσο από όλα που τα προσφέρει καθολικά σε όλους τους επιβάτες. Στη δε Α`θέση έχεις δωρεάν εφημερίδες και περισσότερες υπηρεσίες. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το αεροπλάνο είναι και το μοναδικό μέσο με προσωπικό φροντίδας των επιβατών.

Αεροπλάνο, τρένο, ΚΤΕΛ ή ΙΧ; ότι και να διαλέξετε το κάθε μέσο έχει και τα δικά του πλεονεκτήματα-μειονεκτήματα και ανάλογα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες σας μπορεί να σας προσφέρει μία μετακίνηση με άνεση, ασφάλεια και μία θετική εμπειρία.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/325187/taxidi-athina-thessaloniki-aytokinito-aeroplano-treno-i-ktel-ti-symferei-perissotero  )

 

Ένα ταξίδι στον κινηματογραφικό κόσμου του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Μέσα από την πλούσια φιλμογραφία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (27 Απριλίου 1935 – 24 Ιανουαρίου 2012), βλέπουμε μια Ελλάδα αληθινή, μακριά από καρτ ποστάλ και τουριστικά αξιοθέατα. Μια γκρίζα Ελλάδα, ματωμένη από τον Εμφύλιο, με συννεφιασμένους ουρανούς, εγκαταλειμμένα χωριά και τους ατελείωτους ερειπωμένους δρόμους της φτωχικής επαρχίας. Επιχειρούμε ένα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα από πέντε αγαπημένες ταινίες του.

«Η σχέση μου με τον κινηματογράφο άρχισε σχεδόν σαν εφιάλτης. Ήταν το ’46 ή ’47, δεν θυμάμαι. Πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, τότε που πήγαινε πολύς κόσμος στο σινεμά και εμείς μικροί τρυπώναμε ανάμεσα στον συνωστισμό των μεγάλων για να χαθούμε στο μαγικό σκοτάδι του εξώστη. Είδα πολλές ταινίες τότε, αλλά η πρώτη ήταν μια ταινία του Michael Curtiz, το «Angels With Dirty Faces». Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία «Η Σκόνη του Χρόνου», όπου ο ήρωας οδηγείται από δυο φύλακες στην ηλεκτρική καρέκλα. Καθώς προχωρούν, οι σκιές τους μεγαλώνουν στον τοίχο. Ξαφνικά μια κραυγή… Δεν θέλω να πεθάνω. Αυτή η κραυγή για καιρό μετά στοίχειωνε τις νύχτες μου. Ο κινηματογράφος μπήκε στη ζωή μου με μια σκιά που μεγάλωνε σ’ έναν τοίχο και μια κραυγή.» – Θόδωρος Αγγελόπουλος.

«Αναπαράσταση» (1970)

Μετά από χρόνια δουλειάς στη Γερμανία, ένας άντρας επιστρέφει στο χωριό του, Τυμφαία της Ηπείρου. Μια χούφτα πέτρινα σπίτια σε μια έρημη, τραχιά και αποδεκατισμένη περιοχή από τα τόσα χρόνια μετανάστευσης, όπου μετράνε τις μέρες τους οι λιγοστοί εναπομείναντες κάτοικοι – γέροι, γυναίκες και μικρά παιδιά. Κανένας δεν τον περιμένει, ενώ η κόρη του, στο κατώφλι του σπιτιού, δεν τον αναγνωρίζει. Λίγες μέρες αργότερα, η σύζυγος, με τη βοήθεια του εραστή της, τον σκοτώνει και τον θάβει στον κήπο, φυτεύοντας κρεμμυδάκια πάνω στον τάφο του. Καίει τα ρούχα και τα λιγοστά υπάρχοντά του, και διαδίδει στο χωριό ότι ο άντρας της ξαναέφυγε για τη Γερμανία. Για να κάνει ακόμα πιο πιστευτή την αναχώρησή του και για να δημιουργήσει ένα άλλοθι, φεύγει με τον εραστή της για τα Γιάννενα. Στο ξενοδοχείο δίνουν το όνομα του συζύγου και μιας άλλης γυναίκας. Στο χωριό όμως η ξαφνική αναχώρηση του μετανάστη δημιουργεί υποψίες και γρήγορα θα φθάσει η αστυνομία.

Αυτός είναι ο βασικός πυρήνας του θέματος που θα αναπτυχθεί μέσα από την «Αναπαράσταση», κάνοντας μας κοινωνούς στις έρευνες που διεξάγονται, προκείμενου να έρθει η αλήθεια στο προσκήνιο. Έχουμε λοιπόν, τη γραφειοκρατική διαδικασία της ανάκρισης, που αναζητά έναν ένοχο για να κλείσει την υπόθεση, αλλά κι εκείνην μίας ομάδας δημοσιογράφων, η οποία, καταγράφοντας τις μαρτυρίες των κατοίκων, αναδεικνύει το κοινωνιολογικό πλαίσιο, που υπέθαλψε αυτή την ιστορία. Το χρονικό του φόνου σηματοδοτείται με τη σύλληψη της γυναίκας, αλλά η δραματική κοινωνική πραγματικότητα του χωριού παραμένει ανοιχτή πληγή. Η ταινία ολοκληρώνεται σκόπιμα, με την επανάληψη της σκηνής του φόνου, θέλοντας να μας θυμίσει, πως η αμετάβλητη πραγματικότητα πάνω στην οποία ωρίμασε ο φόνος, παραμένει εκεί.

Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παρουσιάζει ένα σκληρό, αλλά αυθεντικό πορτρέτο της ελληνικής κοινωνίας. Της Ελλάδας που ποδοπατήθηκε στην Κατοχή, που αναγκάστηκε σε μαζική μετανάστευση, που επέστρεψε απογοητευμένη, για να διαπιστώσει ότι είναι πιο μπερδεμένη παρά ποτέ. Ίσως για όλους αυτούς τους λόγους, το Σινεμά του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ειλικρινές και χωρίς φτιασίδια, αγαπήθηκε περισσότερο στο εξωτερικό, παρά στο εσωτερικό.

«Ο Θίασος» (1975)

Η ταινία ακολουθεί τις περιπέτειες ενός περιοδεύοντος θιάσου στην Ελλάδα από το 1939 μέχρι το 1952, ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει μια θεατρική παράσταση του βουκολικού δράματος του Περεσιάδη, Γκόλφω η βοσκοπούλα. Μπροστά μας ξεδιπλώνεται τόσο η πολιτική ιστορία της Ελλάδας όσο και η ιδιωτική των μελών του θιάσου, που είναι ταυτόχρονα και μέλη της ίδιας οικογένειας. Οι δύο αυτές συνιστώσες, πλέκονται αξεδιάλυτταινίεςα.

Στο ένα σκέλος, παρακολουθούμε όλη τη νεότερη ιστορία της Ελλάδος, μέσα από τη ματιά του σκηνοθέτη, αποδομημένη και χτισμένη από την

Continue reading “Ένα ταξίδι στον κινηματογραφικό κόσμου του Θόδωρου Αγγελόπουλου”

Μετεωρίτες: Το μακρύ ταξίδι τους από το διάστημα στη Γη

Μόλις πρόσφατα, την 1η Φεβρουαρίου, ο άνθρωπος ήρθε αντιμέτωπος με τη δύναμη της φύσης, τη δύναμη του απρόσμενου. Έγινε θεατής σε ένα γεγονός, που ο χρόνος θέασης και αντίδρασης εμπρός στο γεγονός είναι τόσο λίγος όσος απαιτείται για να ανοιγοκλείσουμε τα βλέφαρά μας.

Ένα τέτοιο γεγονός ήταν η πτώση ενός μετεώρου στη περιοχή της Κούβας και η μετέπειτα ανάκτηση από το έδαφος μικρών κομματιών μετεωρίτη. Ένας μετεωρίτης που απομένει να μελετηθεί από τους επιστήμονες, ώστε να δούμε την ακριβή προέλευσή του.

Ένα αντίστοιχο γεγονός, που προκάλεσε τη θραύση τζαμιών και τον τραυματισμό περισσότερων από 1.000 ανθρώπων, έλαβε χώρα στη περιοχή της Ρωσίας, στις 15 Φεβρουαρίου 2013. Τότε ένας μικρός αστεροειδής διαμέτρου 18 περίπου μέτρων εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης με την απίστευτη ταχύτητα των 19 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, με άλλα λόγια σα να κάλυπτε ένα αυτοκίνητο την απόσταση Αθήνα-Κόρινθο σε μόλις τέσσερα δευτερόλεπτα!

Το ουράνιο αυτό βραχώδες σώμα εξεράγη στον αέρα πάνω από την περιοχή Τσελιάμπινσκ και κομμάτια του έπεσαν στο έδαφος. Το μεγαλύτερο εξ αυτών είχε βάρος λίγο μεγαλύτερο από 650 κιλά (δηλαδή ζύγιζε λίγο παραπάνω από το μισό βάρος ενός μέσου αυτοκινήτου) και ανασύρθηκε από τη λίμνη Cebarkul. Η συνολική ενέργεια που απορρόφηθηκε από την ατμόσφαιρα κατά την είσοδο του μετεώρου, ισοδυναμούσε με 400-500 κιλοτόνους ΤΝΤ, δηλαδή η ενέργεια αυτή ήταν κατά μέρο όσο 30 φορές μεγαλύτερη από εκείνη που εκλύθηκε κατά την έκρηξη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.

Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο μία περίπτωση επιβεβαιωμένης ανάκτησης μετεωρίτη, τον Ιούνιο 1818, στη περιοχή των Σερρών. Το δείγμα αυτό, που ονομάστηκε ευλόγως Seres, εκτίθεται στο μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης στην Αυστρία.

Ένα ακόμη πιο τρομακτικό παράδεγμα πτώσης αστεροειδούς έλαβε χώρα πριν από περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια. Ένα γεγονός μεγάλων διαστάσεων που συγκλόνισε όχι μόνο τη περιοχή στην οποία έπεσε, αλλά και το παγκόσμιο γήϊνο στερέωμα, οδηγώντας στην εξαφάνιση όχι μόνο των δεινοσαύρων, αλλά και περίπου του 85% της ζώσας ύλης στη Γη.

Για την εξάλειψη των επικριτικών και αντίθετων επιστημονικών απόψεων, μία διακρατική αποστολή πραγματοποίησε βαθιά γεώτρηση 1.300 μέτρων στην περιοχή Chicxulub στο Μεξικό το 2016. Πλέον, ένας μεγάλος αριθμός πετρωμάτων από το δαχτυλίδι που δημιουργήθηκε στο κέντρο του κρατήρα, βρίσκονται προς μελέτη από ειδικούς επιστήμονες με σκοπό αφενός τη λεπτομερή διαλεύκανση των συνθηκών κατά την πτώση του αστεροειδούς και αφετέρου την οριστική απόδοση -με βεβαιότητα πλέον- του γεγονότος της εξαφάνισης των δεινοσαύρων στην πτώση του μεγάλου αστεροειδούς, διαμέτρου περίπου δέκα χιλιομέτρων.

Το γεγονός της πρόσκρουσης του αστεροειδούς στην Κ.Αμερική είχε παγκόσμιες συνέπειες στη Γη, ωστόσο δεν συγκρίνεται με εκείνο που οδήγησε στη δημιουργία του κρατήρα στην περιοχή Vredefort της Νότιας Αφρικής. Τότε που, πριν από 2,1 δισεκατομμύρια χρόνια, η περιοχή εκείνη σείστηκε από την πτώση ενός τεραστίων διαστάσεων αστεροειδούς, συμβάλλοντας στη δημιουργία του μεγαλύτερου κρατήρα, διαμέτρου 300 χιλιομέτρων, που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στη Γη.

Όπως γίνεται αντιληπτό, πάντα έπεφταν αστεροειδείς διαφορετικών μεγεθών και το ίδιο θα συνεχίσει να γίνεται και στο μέλλον. Η ανάκτηση των μετεωριτών από την επιφάνεια της Γης είναι το βήμα εκείνο που μας βοηθά να κοιτάξουμε με μεγάλη λεπτομέρεια τα μητρικά τους σώματα -τους αστεροειδείς- που εισέβαλαν βιαίως στην ατμόσφαιρα της Γης.

Μία τέτοια αποστολή (Antarctic Search for Meteorites-ASNMET), η μεγαλύτερη από άποψης ανάκτησης αριθμού μετεωριτών, είναι χρηματοδοτούμενη από τη NASA, υλοποιείται από τα πανεπιστήμια Case Western Reserve και της Γιούτα, και υποστηρίζεται από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο της 42χρονης ιστορίας της Αποστολής, περισσότεροι από 23.000 μετεωρίτες -περίπου το 40% των μετεωριτών από έχουν ανακτηθεί απ’ όλη τη Γη- έχουν ανακτηθεί από την Ανταρκτική(σ.σ. ο Δρ. Γ.Μπαζιώτης είναι ο μόνος Έλληνας που συμμετείχε σε αυτή το 2017-2018).

Η εν λόγω αποστολή βοηθά στο να συλλεχθούν τα ίχνη του διαστήματος, δηλαδή εκείνα τα πετρώματα που είτε έχουν σχηματιστεί στα πρώτα στάδια δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος, είτε σε μεταγενέστερα,και απαντούν σε σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την εξέλιξη πλανητών (όπως ο πλανήτης ‘Αρης), δορυφόρων (όπως η Σελήνη) ή αστεροειδών (όπως η Εστία).

Στα ορυκτά συστατικά των πετρωμάτων κρύβονται πληροφορίες σχετικά με τη δυναμική των συγκρούσεων των αστεροειδών είτε μεταξύ τους είτε με άλλα μεγαλύτερα ουράνια σώματα. Επίσης, μελετώντας το εσωτερικό των μετεωριτών, προκύπτουν δεδομένα που συνδέονται εν πολλοίς με την αλληλεπίδραση της λιθόσφαιρας-επιφάνειας-ατμόσφαιρας και της πιθανής βιόσφαιρας στον πλανήτη ‘Αρη.

Το τελικό ζητούμενο για τον άνθρωπο δεν είναι απλώς η απάντηση των επιστημονικών ερωτημάτων που άπτονται της βασικής έρευνας, αλλά η βαθύτερη κατανόηση των «μυστικών» που κρύβουν οι μετεωρίτες και η μελλοντική χρησιμοποίηση της υπάρχουσας γνώσης για μελλοντικές αποστολές επιστροφής δειγμάτων υλικού από άλλα ουράνια σώματα (π.χ. ‘Αρης, Σελήνη, Χαγιαμπούσα, Μπενού).

Αυτή η συσσωρευμένη και συνεχώς επαυξανόμενη γνώση θα βοηθήσει στην εφαρμογή τεχνικών εκτροπής αστεροειδών (όπως η αποστολή Double Asteroid Redirection Test – DART της NASA), αλλά και η -για πρώτη φορά- προσπάθεια μελέτης των αποτελεσμάτων μίας πρόσκρουσης σε αστεροειδή (αποστολή HERA της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος-ESA στο σύστημα δυαδικού αστεροειδή του Διδύμου) με σκοπό τη προετοιμασία της ανθρωπότητας και την ανάπτυξη τεχνολογίας για την μελλοντική αντιμετώπιση ενός τέτοιου κινδύνου.

Σε αυτή την αποστολή, από πλευράς Ελλάδος, συμμετέχουν ο Αν. Καθηγητής Κλεομένης Τσιγάνης από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης που είναι μέλος της ομάδας έρευνας DART/HERA, ο Δρ. Χρήστος Ευθυμιόπουλος από το Κέντρο Ερευνών Αστρονομίας και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών και εσχάτως η ομάδα μας από το Εργαστήριο Ορυκτολογίας-Γεωλογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όλα τα προηγούμενα θα βοηθήσουν περαιτέρω στο να συνθέσουμε ακόμα καλύτερα την εικόνα που έχουμε για το διάστημα και ίσως να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα αν είμαστε μόνοι…

 

Του Γιάννη Μπαζιώτη, επίκουρου καθηγητή Ορυκτολογίας-Πετρολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

(ΠΗΓΗ :  https://www.koutipandoras.gr/article/meteorites-makry-taxidi-toys-apo-diastima-sti-gi  )

Φωτογραφικό ταξίδι στις «Ελληνικές θάλασσες»

«Κάλυμνος» του Δημήτρη Χαρισιάδη, 1950

Είσαι ξένος και ξεκινάς την εξόρμησή σου προς κάποιο ελληνικό νησί από τον Διεθνή Αερολιμένα «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ή φτάνεις στο αεροδρόμιο και έχεις μπροστά σου ένα ταξίδι στο εσωτερικό της χώρας, σε παραθαλάσσιες πόλεις με λιμάνια.

Μάλλον δεν υπάρχει καλύτερη εισαγωγή στις ομορφιές και την ουσία της Ελλάδας από την έκθεση «Ελληνικές θάλασσες. Ενα φωτογραφικό ταξίδι στον χρόνο», που υπάρχει με την ευθύνη και τη διοργάνωση του Μουσείου Μπενάκη σε ειδικό χώρο, έστω και με τη μορφή βιντεοπροβολών. Διότι οι φωτογραφίες, όλες από τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου, αλλά και από ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού, είναι ανεκτίμητης καλλιτεχνικής αξίας.

«Το λιμάνι της Σύρου» της Μαίρης Παρασκευά, 1905
«Το λιμάνι της Σύρου» της Μαίρης Παρασκευά, 1905 |

Η έκθεση είναι μια επιλογή από την ομότιτλη, μεγάλη διοργάνωση στην Πειραιώς 138, στα τέλη του 2014, τότε που ο αείμνηστος διευθυντής του μουσείου Αγγελος Δεληβορριάς έλεγε: «Ο κόσμος θα θελήσει να έρθει ξανά και ξανά. Κάθε μία από αυτές τις φωτογραφίες σηματοδοτεί πράγματα σημαντικά: τον χώρο, τον χρόνο, τη συνείδησή μας, την αισθητική μας, τις μνήμες μας. Γι’ αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι πρέπει να φύγει για το εξωτερικό, να τη δει η Ευρώπη και η Αμερική».

Ε, λοιπόν, ας φανταστούμε ότι με τις βιντεοπροβολές στο «Ελ. Βενιζέλος» οι φωτογραφίες ξεκινάνε ένα μεγάλο ταξίδι, που ούτε θα μπορούσαν να το φανταστούν. Ειδικά οι πολύ παλιές, αυτές από τον 19ο αιώνα, τότε που οι Ελληνες φωτογράφοι και οι ξένοι συνάδελφοί τους επισκέφτηκαν ή έζησαν μεγάλες χρονικές περιόδους στην Ελλάδα, προσέγγισαν τα θαλασσινά μας τοπία, τα λιμάνια, αλλά και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων σε νησιώτικες και παραθαλάσσιες περιοχές.

«Στη βάρκα» του Πέτρου Καλονάρου ,1930
«Στη βάρκα» του Πέτρου Καλονάρου ,1930 |

Σε μια φωτογραφία των αδελφών Ρωμαΐδη, τραβηγμένη το 1885, βλέπουμε από ψηλά την Καστέλα. Τη ίδια χρονιά ο Bartolomeo Borri κατέγραψε το λιμάνι της Κέρκυρας. Το λιμάνι της Σύρου, όπως ήταν το 1905, με τα μεγάλα ιστιοφόρα του και στο βάθος τα εμπορικά με τα φουγάρα, διασώθηκε σε μια υπέροχη φωτογραφία της Μαίρης Παρασκευά, της πρώτης Ελληνίδας φωτογράφου. Η ίδια καλλιτέχνις χαρίζει στην έκθεση μία ακόμα ξεχωριστή εικόνα, από τη Μύκονο του 1905, παιδάκια με σηκωμένα φουστάνια και παντελόνια να μπαίνουν στα νερά.

Υπάρχουν κι άλλοι επώνυμοι δημιουργοί στην έκθεση. Ο Δημήτρης Χαρισιάδης με το «Ναύπλιό» του από το 1936, το Μπούρτζι στο βάθος και σε πρώτο πλάνο, επιβλητικό ένα καΐκι. Αλλά και με το γλυκό παιδάκι στην «Κάλυμνο» του 1950, που σηκώνει περήφανο ένα σφουγγάρι σχεδόν ίσα με το μπόι του. Ο Πέτρος Καλονάρος λικνίζεται «Στη βάρκα» με μια οικογένεια, γονείς και παιδάκια, και δεν αντέχει να μη σηκώσει τη φωτογραφική του μηχανή να την απαθανατίσει σοβαρή, ενώ φεύγει (ή μήπως φτάνει;) στο νησί της. Η Βούλα Παπαϊωάννου αυτή τη φορά δεν έχει βασανισμένα πρόσωπα μιας φτωχής μεταπολεμικής υπαίθρου, αλλά μας δείχνει πόσο σπουδαία φωτογράφος τοπίων ήταν, με το ηλιοβασίλεμα στη «Βουλιαγμένη» της (1935-1940), τους ψαράδες με τα δίχτυα στην «Αίγινα» (1950-55) και τα κύματα να σπάνε, ο αέρας να πετάει ψηλά τον αφρό τους σε ακρογιαλιά της «Σκύρου».

Και όσο πλησιάζουμε στο σήμερα τα τοπία και οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά πάντα η θάλασσα είναι μια ανοιχτή πρόσκληση. Στη «Μύκονο» του Λουκά Μπενάκη, από το 1965, η νεαρή κοπέλα με το μπικίνι κάθεται στον μόλο και κοιτάζει το πλοίο που φεύγει…

Info: Μέχρι 31 Δεκεμβρίου

(ΠΗΓΗ:   http://www.efsyn.gr/arthro/fotografiko-taxidi-stis-ellinikes-thalasses   )

ΣΠΟΥΤΝΙΚ Festival 2017 «#2: Ταξίδι για έναν νέο κόσμο»

Το Περιοδικό ΣΠΟΥΤΝΙΚ, μετά από ενάμιση χρόνο κυκλοφορίας, έχει πλέον φτάσει σε κάθε Πανεπιστήμιο, σχολείο, πλατεία και γειτονιά της Ελλάδας, ενώ ο Πολυχώρος ΣΠΟΥΤΝΙΚ στο Μεταξουργείο αναδεικνύεται ήδη ως ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια πολιτισμού και αλληλεγγύης στο κέντρο της Αθήνας. Μετά την πολύ επιτυχημένη πραγματοποίηση του ΣΠΟΥΤΝΙΚ Festival 2016 «Ταξίδι #1: Επιστροφή στο μέλλον», πέρυσι το φθινόπωρο, ήρθε επιτέλους η ώρα για τη δεύτερη φεστιβαλική μας πτήση.

Το ΣΠΟΥΤΝΙΚ Festival 2017 «#2: Ταξίδι για έναν νέο κόσμο» θα διεξαχθεί στο Άλσος Στρατού (Γουδή – πλησίον Μετρό Κατεχάκη) στις 6, 7 & 8 Οκτωβρίου. Ένα Φεστιβάλ, στο οποίο η φωνή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς συναντά τον πολιτισμό, την τέχνη, τη νεανική δημιουργία, την αλληλεγγύη, τη συλλογική ζωή και στέκεται απέναντι στη λογική του ατομικού δρόμου και στα πρότυπα της τυποποιημένης διασκέδασης.

 


Για τρεις ημέρες, το Άλσος Στρατού θα φιλοξενήσει συναυλίες και μουσικά αφιερώματα, πολιτικές εκδηλώσεις, πολιτιστικές εκθέσεις, αθλητικά δρώμενα, θεατρικές παραστάσεις, βιβλιοπωλείο, παιδότοπο, γεύσεις από κάθε γωνιά του κόσμου και πλήθος δράσεων, δίνοντας στους νέους ανθρώπους μία εναλλακτική διέξοδο ψυχαγωγίας και προβληματισμού.

 


Το ΣΠΟΥΤΝΙΚ Festival 2017 «#2: Ταξίδι για έναν νέο κόσμο» επιδιώκει να δώσει φωνή σε οργανώσεις της LGBTQI+ κοινότητας, σε δομές αλληλεγγύης, σε μεταναστευτικές και προσφυγικές ομάδες, σε εργαζόμενους/ες και άνεργους/ες, σε επιχειρήσεις που εντάσσονται στον κλάδο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, σε συλλογικότητες που αγωνίζονται για τα κοινωνικά δικαιώματα. Ακόμη περισσότερο, ελπίζουμε το Φεστιβάλ να αναδείξει νέους/ες, που ασχολούνται με τις τέχνες και τον πολιτισμό, αλλά δεν έχουν τη δυνατότητα προβολής της καλλιτεχνικής τους έκφρασης.

Ακολουθεί το μουσικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ:

Παρασκευή 6.10.2017
Sputnik Stage
– Ex-Girlfriend’s Perfume
– Gadjo Dillo
– Δημήτρης Ζερβουδάκης
Laika Stage
– Λαϊκό – Ρεμπέτικο γλέντι με τη Μαριώ
– Κρητικό γλέντι

 

Σάββατο 7.10.2017
Sputnik Stage
– Ελένη Τσαλιγοπούλου
– Γιώργος Μαργαρίτης
Laika Stage
– Αφιέρωμα στον «Πατριάρχη του Ρεμπέτικου» Μάρκο Βαμβακάρη με το Δημήτρη Μυστακίδη
– Ικαριώτικο γλέντι με την Ικαριώτικη Big Band (Βασίλης Σκούτας, Δημήτρης Μυταράκης, Αντιγόνη Μπασακάρου, Σπύρος Χαϊκάλης, Παναγιώτης Χούτρας, Θοδωρής Μαραϊδώνης)

 

Κυριακή 8.10.2017
Sputnik Stage
– Sputnik Rock Band
– Goran Bregovic & Wedding and Funeral Band
Laika Stage
– Χειμερινοί Κολυμβητές
– Ρεμπέτικο γλέντι με τους «Πάνε τρένα»

 

 

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ θα ανανεώνεται καθημερινά.

Δέστε τις ζώνες σας, το δεύτερο ταξίδι μας μόλις ξεκίνησε!

 

Εισιτήρια
Μονοήμερη Είσοδος: 5 Ευρώ
Τριήμερη Είσοδος: 12 Ευρώ

Πληροφορίες
Website: fest.spoutnik.gr
Email: sputnik.athens@gmail.com
Facebook: Σπούτνικ Festival 2017

(ΠΗΓΗ  : ΕΦΗΜ.ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ http://neaselida.news/politismos/spoutnik-festival-2017-2-taxidi-gia-enan-neo-kosmo/)