Σε τρεις επιστήμονες το Νόμπελ Χημείας

Δύο Αμερικανοί και ένας Βρετανός τιμήθηκαν σήμερα με το βραβείο Νόμπελ Χημείας 2018 επειδή τιθάσσευσαν τη δύναμη της εξέλιξης για να παραγάγουν καινοτόμες πρωτεΐνες για πάρα πολλές χρήσεις, από φιλικά προς το περιβάλλον απορρυπαντικά και βιοκαύσιμα μέχρι αντικαρκινικά φάρμακα.

Στους καρπούς της δουλειάς αυτής περιλαμβάνεται το κορυφαίο παγκοσμίως σε πωλήσεις συνταγογραφούμενο φάρμακο — την ένεση αντισωμάτων Humira που πωλείται από την AbbVie για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και άλλων αυτοάνοσων ασθενειών.

Η Φράνσις Άρνολντ του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας (California Institute of Technology), ο Τζορτζ Σμιθ από το Πανεπιστήμιο του Μισούρι και ο Γκρέγκορι Ουίντερ τη βρετανικού Εργαστηρίου Μοριακής Βιιολογίας MRC, τιμήθηκαν με το βραβείο για την πρωτοποριακή έρευνά τους σε ένζυμα και αντισώματα.

Η Άρνολντ, η πέμπτη μόλις γυναίκα που τιμάται με Νόμπελ Χημείας, έλαβε το μισό βραβείο, ενώ οι Σμιθ και Ουίντερ μοιράσθηκαν το άλλο μισό. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 9 εκατομμυρίων κορωνών Σουηδίας (1 εκατ. δολάρια).

«Οι φετινοί βραβευθέντες με το Νόμπελ Χημείας εμπνεύσθηκαν από τη δύναμη της εξέλιξης και χρησιμοποίησαν τις ίδιες αρχές –γενετική αλλαγή και επιλογή– για να αναπτύξουν πρωτεΐνες που λύνουν χημικά προβλήματα της ανθρωπότητας», ανακοίνωσε η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών.

Η Άρνολντ είναι η δεύτερη γυναίκα που τιμάται φέτος με Νόμπελ, μετά την Καναδή Ντόνα Σρίκλαντ που μοιράσθηκε χθες Τρίτη το Νόμπελ Φυσικής.

Η έρευνά της για τα ένζυμα –πρωτεΐνες που λειτουργούν ως καταλύτες χημικών αντιδράσεων– έθεσαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη καλύτερων βιομηχανικών χημικών και φαρμακευτικών ουσιών.

Ο Σμιθ ανέπτυξε μια μέθοδο χρησιμοποίησης ενός ιού, ο οποίος μολύνει βακτήρια, για την παραγωγή νέων πρωτεϊνών ένω ο Ουίντερ χρησιμοποίησε την ίδια τεχνική για την κατευθυνόμενη εξέλιξη αντισωμάτων, με στόχο την παραγωή πιο αποτελεσματικών φαρμάκων.

Το Humira ή adalimumab ήταν το πρώτο βασισμένο στη δουλειά του Ουίντερ φάρμακο το οποιό εγκρίθηκε το 2002 από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές.

The Nobel Prize

@NobelPrize

Watch the moment the 2018 Nobel Prize in Chemistry is announced.

Presented by Göran K. Hansson, Secretary General of The Royal Swedish Academy of Sciences.

Το κράτος των Μητσοτάκηδων

Στο γραφείο του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κ. Μητσοτάκη συνολικά υπηρετούσαν 53 άτομα. Ήταν 4 ειδικοί σύμβουλοι, 8 μετακλητοί, 4 ως ειδικό επιστημονικό προσωπικό, 2 δημοσιογράφοι, 14 αποσπασμένοι και 11 με διάθεση από το (σκανδαλώδες για τις προσλήψεις του) ΚΕΕΛΠΝΟ.

Του Κώστα Πουλακίδα

Το 1992, ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στους αστυνομικούς, τους είχε πει: “Εσείς είστε το κράτος”. Ήταν το στίγμα της οικογένειας Μητσοτάκη για το πώς αντιλαμβάνεται το Δημόσιο.

Σήμερα αποκαλύπτεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης τάζει στον πρώην υπουργό και βουλευτή της Ν.Δ. Χρήστο Μαρκογιαννάκη ότι θα τον διορίσει σε ΔΕΚΟ εφόσον αποδεχτεί να μην είναι υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ. στα Χανιά – “αδειάζει” έτσι και μια θέση για την Ντόρα Μπακογιάννη. Το πρόβλημα δεν είναι ότι η οικογένεια τακτοποιεί τα μέλη της και το μέλλον τους: η Ντόρα φεύγει από την Α’ Αθήνας, ο γιος της πάει για δήμαρχος στην Αθήνα και στα Χανιά δημιουργείται κενό που θα καλύψει η μητέρα του.

Το πολιτικό πρόβλημα είναι η αντίληψη του Κ. Μητσοτάκη για το κράτος ως τσιφλίκι του. Πριν καν προκηρυχθούν εκλογές, υπόσχεται διορισμούς στα στελέχη της Ν.Δ. Μίλησε κανείς για αξιοκρατία; “Το κράτος είμαι εγώ”. Λουδοβίκεια αντίληψη.

Λογικό. Αφενός επειδή ο Κ. Μητσοτάκης προέρχεται από μια οικογένεια που ξέρει τι σημαίνει παραγοντισμός και ρουσφέτι. Το διδάχθηκε. Μεγάλωσε μέσα σ’ αυτό. Το έζησε. Το κράτος μπορεί να είναι “μικρό” (για να δοθούν οι υπηρεσίες του σε ιδιωτικά συμφέροντα), αλλά θα είναι “για μας”.

Αφετέρου επειδή ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης έχει δώσει δείγμα γραφής του πώς αντιλαμβάνεται το κράτος. Όταν ο Αντώνης Σαμαράς τον διόρισε υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, εκείνος γέμισε τον υπουργικό όροφο με δικούς του ανθρώπους (και μετά ξεκίνησε τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που δεν ήταν “δικοί του”).

Στο γραφείο του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κ. Μητσοτάκη συνολικά υπηρετούσαν 53 άτομα. Ήταν 4 ειδικοί σύμβουλοι8 μετακλητοί4 ως ειδικό επιστημονικό προσωπικό2 δημοσιογράφοι14 αποσπασμένοι και 11 με διάθεση από το (σκανδαλώδες για τις προσλήψεις του) ΚΕΕΛΠΝΟ.

Τα 53 άτομα υπηρετούσαν μόνο στο γραφείο Μητσοτάκη και όχι στο γραφείο της υφυπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Εύης Χριστοφιλοπούλου ή σε γενικούς γραμματείς κ.λπ.

Σημειώνεται ότι ένας από τους 53 πρέπει να ήταν και ο ανιψιός του νυν προέδρου της Ν.Δ. Γρηγόρης-Αλέξανδρος Δημητριάδης, ο οποίος ήταν δικηγόρος της εταιρείας Energa της οικογένειας Φλώρου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κ. Μητσοτάκης φρόντισε να άρει το ασυμβίβαστο του συμβούλου και δικηγόρου εταιρειών ψηφίζοντας σχετική διάταξη στη Βουλή… Μίλησε κανείς για νεοπτισμό, οικογενειοκρατία και βόλεμα των συγγενών στο Δημόσιο;

Ενδεικτικό δε του πώς η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ “μαγείρευαν” τα στοιχεία για το κομματικό τους κράτος είναι το ότι από τα 53 άτομα που βρίσκονταν στο γραφείο του Κ. Μητσοτάκη ως μετακλητοί καταγράφονταν μόνο οι 8!

(ΠΗΓΗ : http://www.koutipandoras.gr/article/to-kratos-twn-mhtsotakhdwn   )

Το αφιέρωμα της Ελεύθερης ΕΡΤ για τον μεγάλο «αιρετικό» Βασίλη Ραφαηλίδη

Ο Χρήστος Αβραμίδης παρουσιάζει ένα αφίερωμα για τον Βασίλη Ραφαηλίδη – όπως θα έπρεπε να είναι σε μια δημόσια τηλεόραση… Στην επιμέλεια του θέματος είναι επίσης ο Βασίλης Κρίτσας.

 

Γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1934 στα Σέρβια του νομού Κοζάνης και πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 2000 στην Αθήνα. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Κωνσταντινούπολη, την οποία και ο ίδιος αναγνώριζε ως πατρίδα του (κυρίως διότι του άρεσε ως πόλη). Εξάλλου είχε και άλλες “πατρίδες”. Κατεξοχήν, την Καστοριά στην οποία πέρασε την εφηβεία, λόγω μετάθεσης των γονέων του. Σημειωτέον, οι γονείς του ήταν αμφότεροι εκπαιδευτικοί – φιλόλογος ο πατέρας (Απόστολος), δασκάλα η μητέρα του (Ελένη).

Σπούδασε το 1959 κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου στην Αθήνα και μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε σαν βοηθός του Νίκου Κούνδουρου και του Ροβήρου Μανθούλη, ενώ το 1962 γύρισε και ο ίδιος δύο ταινίες – ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, το Βυζαντινό Μνημόσυνο και τους γουναράδες της Καστοριάς και την τέχνη τους. Η πρώτη του ταινία, γυρισμένη με πενιχρά και πεπαλαιωμένα μέσα, ήταν εξαιρετικά φιλόδοξη, αλλά ο ίδιος την απέρριψε αμέσως ως αισθητικά απαράδεκτη και έκτοτε αδιαφόρησε παντελώς για την τύχη της παρότι βραβεύτηκε αργότερα από διεθνές φεστιβάλ.

Το 1963 αποφασίζει να εγκαταλείψει την προοπτική του επαγγελματία σκηνοθέτη για να γίνει επαγγελματίας κριτικός κινηματογράφου. Αρχικά εργάστηκε σ’ αυτό το πόστο σε έντυπα της αριστεράς στην οποία ιδεολογικά ανήκε, αρχικά την Επιθεώρηση Τέχνης και αργότερα στη Δημοκρατική Αλλαγή. Στη συνέχεια εξέδωσε το περιοδικό Ελληνικός Κινηματογράφος το οποίο έκλεισε η Χούντα για να το επανεκδώσει στη συνέχεια με τον τίτλο Σύγχρονος Κινηματογράφος.

Με τη μεταπολίτευση εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες όπως Το Βήμα (1974 – 1983), Έθνος (1983 – 1998) και Ελευθεροτυπία (1998 ως το θάνατό του το 2000), μη περιοριζόμενος στην κριτική κινηματογράφου, αλλά γράφοντας σχόλια και επιφυλλίδες που άπτονταν ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων.

Επίσης παρέδιδε σεμινάρια και δίδαξε κινηματογράφο στη Σχολή Σταυράκου, στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, στο Ινστιτούτο Γκαίτε και αλλού. Επίσης εργάστηκε και σε ραδιοφωνικό σταθμό σε εκπομπές διαλόγου. Στη διάρκεια της δικτατορίας βασανίστηκε και εκτοπίστηκε στις φυλακές της Αίγινας. Υπήρξε συνειδητοποιημένος μαρξιστής-κομμουνιστής και μέσα από κάποια βιβλία του ανέλυσε τη μαρξιστική και κομμουνιστική θεωρία με τρόπο απλό αλλά όχι απλουστευτικό.

Απεβίωσε το 2000 σε ηλικία 66 ετών από καρκίνο και κηδεύτηκε στην Πάτρα. Κατοικούσε στην ιστορική συνοικία της Νεάπολης επί της οδού Ιπποκράτους.

Ενδεικτικά κάποια βιβλία από την πλούσια συγγραφική του δραστηριότητα:

  • 12 μαθήματα για τον κινηματογράφο (1982, Αιγόκερως)
  • Λεξικό ταινιών (1982, Αιγόκερως)
  • Κείμενα για τον Μαρξ (1983)
  • Φιλμοκατασκευή (1984, Αιγόκερως)
  • Κινηματογραφικά Θέματα (6 τόμοι, 1985, Αιγόκερως)
  • Έλληνες και Νεοέλληνες (1988)
  • Τα μαλλιά του φαλακρού δολοφόνου (1989, Αιγόκερως)
  • Το ομιχλώδες τοπίο της ιστορίας (1990, Αιγόκερως)
  • Καπιταλισμός, Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας (1991, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο (αυτοβιογραφικό, 1992, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Στοιχειώδης αισθητική (1992, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974 (1993, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Οι λαοί των Βαλκανίων (1994, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • 20 κείμενα για 127 αιρέσεις (1995, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Ελληνικός κινηματογράφος, κριτική (1995)
  • Μυθ-ιστορία των βάρβαρων προγόνων των σημερινών Ευρωπαίων (1995, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Θερμοί και ψυχροί πόλεμοι (1996, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Λαοί της Ευρώπης (1996, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Το βλέμμα του ποιητή (1996, Αιγόκερως)
  • Επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα (1997, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • 21 κείμενα για τη Μαλβίνα (1998, Ποντίκι)
  • Λαοί της Μέσης Ανατολής (1998, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Η μεγάλη περιπέτεια του Μαρξισμού (1999, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Πέρα από τον κινηματογράφο (Α΄ τόμος, 1999, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Πέρα από τον κινηματογράφο (Β΄ τόμος, 2003, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Άραβες (2003, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Ταξίδι στο μύθο δια της ιστορίας (2003, Αιγόκερως)
  • Η μυθική ιστορία των Εβραίων (2005, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
  • Νεοελληνική Ιστορία της αρχαίας Ελλάδας (2010, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, πρώτη δημοσίευση ως σειρά άρθρων στο “Έθνος της Κυριακής” το 1989)

(ΠΗΓΗ :

http://ellinofreneianet.gr/documents/mousafirides/2640-2018-09-02-22-55-37.html 

και

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%82_%CE%A1%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82  )

 

Εν μέσω Εθνικής Τραγωδίας, άντε μετά με “Παραπονεμένα Λόγια” να αποχαιρετήσεις τον Μάνο Ελευθερίου με το “Τελευταίο Αντίο”

Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε σήμερα στην πολιτική κηδεία του Μάνου Ελευθερίου, που πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.

Μεταξύ αυτών που αποχαιρέτισαν τον μεγάλο δημιουργό ήταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λ. Κονιόρδου, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, ο ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας, ο πρώην υπουργός Αρ. Μπαλτάς, οι μουσικοσυνθέτες Στ. Ξαρχάκος, Θ. Μικρούτσικος, Ν. Μαυρουδής, Χρ. Λεοντής και Γ. Ανδρέου, οι τραγουδιστές Γ. Νταλάρας και Μ. Φραγκούλης, η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη, ο ακαδημαϊκός Δ. Νανόπουλος και πολλοί άλλοι.

Δηλώσεις στους δημοσιογράφους έκαναν, μεταξύ άλλων, η Λ. Κονιόρδου, οι μουσικοσυνθέτες Νότης Μαυρουδής και Χρήστος Λεοντής, ο γγ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, ο δημοσιογράφος και στιχουργός ‘Αρης Δαβαράκης.

Λυδία Κονιόρδου: Σήμερα αποχαιρετούμε τον Μάνο Ελευθερίου, έναν γλυκό, ταπεινό, άνθρωπο με χιούμορ, γενναιόδωρο που έκανε κάτι μοναδικό: Συνέδεσε τον έντεχνο δημιουργό με τον λαϊκό τεχνίτη. Το έργο του θα μείνει στο στόμα μας, θα το τραγουδάμε κι εμείς και οι επόμενες γενιές ακόμη κι αν δεν γνωρίζουμε ποιος έγραψε αυτούς τους μοναδικούς στίχους. Γιατί το έργο των μεγάλων καλλιτεχνών τους υπερβαίνει, αυτονομείται, μπαίνει στη συλλογική συνείδηση και γίνεται παιδί όλων μας. Τον ευχαριστούμε και καλό του ταξίδι.

Δημήτρης Κουτσούμπας: Είναι δύσκολη μέρα η σημερινή. Ο Μάνος Ελευθερίου όμως ζει και θα ζει στις καρδιές μας, στις ζωές μας, μέσα από τους στίχους του και την ποίησή του. Και όχι μόνο για τις σημερινές γενιές που τον γνωρίσαμε και τον τραγουδήσαμε, αλλά και για τις επόμενες, τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Νότης Μαυρουδής: Τι να πεις για τον Μάνο. Τα έχουμε πει τόσες φορές. Ήταν ένας άνθρωπος τόσο ευχάριστος στη ζωή μας. Θα έλεγα ότι αντικατέστησε τον Νίκο Γκάτσο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα τραγούδια του Γκάτσου ξεχάστηκαν. Απλώς με την παρουσία του Μάνου συμπληρώθηκε ένα αντίστοιχο πνεύμα. Η τύχη το έφερε και οι μέρες αυτές είναι πάρα πολύ θλιβερές γιατί σας μιλάω μετά τις πυρκαγιές και η στενοχώρια είναι γενικότερη. Η στενοχώρια ξεκίνησε για τον Μάνο και κατέληξε να θρηνούμε ένα σωρό ανθρώπους, πολίτες που κάηκαν ζωντανοί. Δεν θα το ήθελε αυτό ο Μάνος. Αν ήξερε ότι συνδυάζεται η μία κηδεία με τις άλλες, θα ανέβαλε ο ίδιος την κηδεία του. Μόνο θλίψη μπορούμε να εκφράσουμε, ιδιαίτερα εμείς οι άνθρωποι που φτιάχνουμε τραγούδια δεν μπορούμε να τον ξεχάσουμε ποτέ. Είναι μέσα στις καρδιές και στο πνεύμα του ελληνικού λαού.

Χρήστος Λεοντής: Το μόνο που έχω να πω είναι να θυμηθούμε το πρώτο τραγούδι του Μάνου και το πρώτο τραγούδι το δικό μου «Το σπίτι γέμισε με λύπη και με σταχτί πικρό καπνό». Είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή για να το πει κανείς. Θα τον θυμόμαστε και κυρίως το έργο του.

Άρης Δαβαράκης: Είμαστε εδώ για την πολιτική κηδεία του Μάνου Ελευθερίου, ενός κορυφαίου στιχουργού, ποιητή της ζωής και παραδείγματος, καθώς ήταν ένας άνθρωπος – παράδειγμα για όλους μας, σεμνός, αγαπητός, με χιούμορ. Καλό του ταξίδι και τα τραγούδια του θα είναι πάντα εδώ και θα μας συντροφεύουν.

(ΠΗΓΗ : https://left.gr/news/teleytaio-antio-ston-mano-eleytherioy  )

Επίθεση Μητσοτάκη σε Μοσκοβισί: Να είναι πιο προσεκτικός στις τοποθετήσεις του, δεν βγαίνουμε από τα μνημόνια

Την άποψη ότι τον Αύγουστο δεν θα υπάρξει καθαρή έξοδος από το μνημόνιο, εξέφρασε ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την συνάντησή του με τον επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβισί.

Ο κ. Μητσοτάκης του συνέστησε “να είναι πιο προσεκτικός κατά τις δημόσιες τοποθετήσεις του, σεβόμενος τις θυσίες που έχουν υποστεί οι Έλληνες, πόσο μάλλον τις εντελώς αχρείαστες που επιβλήθηκαν στους πολίτες τα τελευταία τρία χρόνια, αλλά και εκείνες που δυστυχώς έχει υπογράψει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου για το προσεχές διάστημα”.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της Πειραιώς, ο κ. Μητσοτάκης υποστήριξε ότι τον Αύγουστο δεν θα υπάρξει καμία καθαρή έξοδος καθώς σε καμία άλλη χώρα που αντιμετώπισε μνημονιακά προγράμματα, δεν υπήρχαν μελλοντικές δεσμεύσεις, επιπλέον μέτρα και ενισχυμένη εποπτεία.

«Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει, είναι ότι τον Αύγουστο, ολοκληρώνεται το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, το οποίο επιβλήθηκε στην Ελλάδα ως συνέπεια του καταστροφικού πρώτου εξαμήνου της διακυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου το 2015 και ότι η Ελλάδα έχει δυστυχώς να αντιμετωπίσει και ένα 4ο κεκαλυμμένο μνημόνιο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτυγχάνει διαρκώς να επιτύχει ακόμη και τους αναπτυξιακούς στόχους που η ίδια θέτει, όπως και να προωθήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, ιδίως στη Δημόσια Διοίκηση.

«Μετά τον κ. Χατζηδάκη, ήρθε η σειρά του κ. Μητσοτάκη να κάνει παρατήρηση στον Ευρωπαίο επίτροπο, κ. Μοσκοβισί, που μίλησε για τη θετική οικονομική πορεία της χώρας και το τέλος των μνημονίων», ήταν η απάντηση του γραφείου Τύπου του κυβερνητικού εκπροσώπου.

«Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη εκεί στη ΝΔ» καταλήγει η γραπτή ανακοίνωση.

(ΠΗΓΗ : http://www.topontiki.gr/article/280309/epithesi-mitsotaki-se-moskovisi-na-einai-pio-prosektikos-stis-topothetiseis-toy-den )