Πέθανε ο δημοφιλής ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης

Έπαιξε στο θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ υπήρξε η “φωνή” του Mega.

Την τελευταία του πνοή άφησε τη Δευτέρα ο δημοφιλής ηθοποιός και εκφωνητής Χρήστος Σιμαρδάνης σε ηλικία 61 ετών.

Ο Χρήστος Σιμαρδάνης τους τελευταίους μήνες αντιμετώπιζε σοβαρότατο πρόβλημα υγείας, το οποίο όμως αντιμετώπιζε με περίσσιο θάρρος, χωρίς να θέλει να γίνει ευρύτερα γνωστό.

Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη, από το το Νεκροταφείο Ζωγράφου, στις 13:45.

Οι οικείοι του επιθυμούν αντί στεφάνων τα χρήματα να κατατεθούν στη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας “Γαλιλαία“.

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και έζησε εκεί μέχρι 6 ετών. Σπούδασε υποκριτική στο Central School of Speech and Drama στο Λονδίνο, ενώ χαρακτηριστική ήταν η φωνή του που «έντυσε» πολλές παρουσιάσεις στο Mega, αλλά και διαφημίσεις.

Έπαιξε σε αρκετές γνωστές σειρές, από το 1985 έως το 2013, μεταξύ των οποίων “Η ζωή του Αττίκ”, “Πέτρινα χρόνια”, ” Η νταντά”, “Λατρεμένοι μου γείτονες”. Παράλληλα έπαιξε και σε αρκετές ταινίες όπως “Safe Sex”, “Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο”, “Ο Ηλίας του 16ου”.

Ο θάνατος του Χρήστου Σιμαρδάνη σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο.

Τηλεοπτικές σειρές
1985    Η ζωή του Αττίκ
1986    Πέτρινα χρόνια
Ο έρωτας του Οδυσσέα
1988    Καραβάν σαράι
1989    Οι Αυθαίρετοι
1990    Ζητώ γνωριμία
Φόβος και πάθος
Η Αλτάνα της Πάργας
Απίστευτα και όμως ελληνικά
Το μυστικό του Άρη Μπονσαλέντη
1991    Οι δυο ορφανές
Οικογένεια Μουσαμά
Οι Τρεις Χάριτες: Μπάρμπα στην Κορώνη
1992    Φάκελος Πολκ στον αέρα
1993    Οι φιλενάδες
Οι μεν και οι δεν: Έγκλημα στο Κολωνάκι
Το Δις Εξαμαρτείν: Στρώσε το στρώμα σου για δύο
1994    Εμείς κι εμείς
2001    Άγιο είχαμε
Στρίβειν δια του αρραβώνος
2002    Κάμερα καφέ
2003    Η Νταντά
2006    30 μέρες αγωνίας
2007    Γιούγκερμαν
Λατρεμένοι μου γείτονες
Επτά Θανάσιμες Πεθερές: Η Καλαματιανή πεθερά
2008    Το Κόκκινο Δωμάτιο: Η μνήμη της Μέδουσας
2009    Μίλα μου βρώμικα
2010    Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος
2012    Το αμάρτημα της μητρός μου
2013    Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
2014    Το σόι σου

Πέθανε ο δημοσιογράφος Χρήστος Πασαλάρης

Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Χρήστος Πασαλάρης σε ηλικία 93 ετών.

Ήταν επί σειρά ετών διευθυντής ιστορικών εφημερίδων, ενώ τελευταία αρθρογραφούσε στην Ελευθερία του Τύπου.

Γεννήθηκε στα Εξάρχεια το 1925 και σπούδασε Ιατρική και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Δημοσιογραφία στις ΗΠΑ. Ο πατέρας του έδρασε στο γαλλικό σοσιαλιστικό κίνημα και η μητέρα του, γεννημένη στο Μοναστήρι, ήταν κόρη του Μακεδονομάχου Ναούμ Κωνσταντινίδη, οπλαρχηγού του Παύλου Μελά. Σύζυγός του υπήρξε η σπουδαία ζωγράφος Λούη Σηλυβρίδου-Πασαλάρη.

Στην Κατοχή (1941-1944), ο Χρήστος Πασαλάρης ως «Αλέξης» έδρασε στον παράνομο τύπο της Αντίστασης. Συνελήφθη από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε στο Γουδί και στο Χαϊδάρι και διέφυγε ως εκ θαύματος την εκτέλεση στην Καλλιθέα. Δραπέτευσε λίγο πριν από την απελευθέρωση.

Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα το 1946 στον «Ριζοσπάστη» ως αθλητικός συντάκτης και, λίγο πριν τον κλείσουν, ως αρχισυντάκτης. Το 1946 κλείστηκε στη Μακρόνησο ως τα τέλη του 1950, παρέα με τους Μίκη Θεοδωράκη, Θανάση Κανελλόπουλο, Κώστα Δεσποτόπουλο, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Γιάννη Βούλτεψη και άλλους.

Μετά την απόλυσή του, το 1951 εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στις εφημερίδες «Ταχυδρόμος», «Έθνος», «Φιλελεύθερος», «Αθηναϊκή» και «Εμπρός». Συνεργάτες του υπήρξαν τότε οι Αλέκος Φιλιππόπουλος, Γιάννης Καψής, Τάκης Λαμπρίας, Δημήτρης Μαρούδας, Νίκος Φώσκολος, Κώστας Πρετεντέρης, Αλέκος Σακελλάριος, Κωστής Χαιρόπουλος, Νταίζη Μαυράκη και άλλοι.

Από το 1953, εργάστηκε επί 17 χρόνια στο συγκρότημα Λαμπράκη ως Αρχισυντάκτης και Διευθυντής Σύνταξης στα ΝΕΑ. Αποχώρησε το 1970 λόγω πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία, όπως για τον ίδιο λόγο είχε αποχωρήσει και από το «Εμπρός».

Από το 1970 ως το 1974 διηύθυνε το εξαίρετο περιοδικό «Επίκαιρα» του Γιάννη Πουρνάρα με ξεχωριστούς συνεργάτες τον Φρέντυ Γερμανό, τον ΚΥΡ (Γιάννη Κυριακόπουλο), τον Νίκο Μαστοράκη, τον Γιώργο Λιάνη, τον Γιώργο Μπέρτσο και άλλους. Αποχώρησε και πάλι όμως λόγω πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία.

Λίγο πριν από την πτώση της Χούντας εκλήθη να διευθύνει την τιμωρημένη «Βραδυνή», η οποία τον Ιούλιο του 1974, με την επάνοδο του Κωνσταντίνου Καραμανλή ξεπέρασε τα 300.000 φύλλα, ρεκόρ που ουδέποτε μέχρι σήμερα καταρρίφθηκε. Μετά την αποχώρησή του από τη «Βραδυνή», λόγω και πάλι πολιτικής διαφωνίας με την ιδιοκτησία, εκλήθη το 1975 να διευθύνει την «Απογευματινή» του Νάσου Μπότση.

Τον Απρίλιο του 1983, μετά το θάνατο του Νάσου Μπότση και λόγω πολιτικής πάντοτε διαφωνίας με τον εκδότη Νίκο Μομφεράτο, δέχθηκε πρόταση του Άρη Βουδούρη να του «στήσει» και να διευθύνει τον «Ελεύθερο Τύπο». Η συνεργασία όμως με την ιδιοκτησία δεν μακροημέρευσε λόγω και πάλι διαφωνίας σε θέματα δεοντολογίας.

Αμέσως μετά ο Χρήστος Πασαλάρης εκλήθη να διευθύνει την έγκυρη «Μεσημβρινή» του ομίλου Βαρδινογιάννη. Από το 1990 ως τον Ιούνιο του 2009, εργάστηκε ως διευθυντής ή σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος στις ιδρυματικές πλέον εφημερίδες «Απογευματινή» και «Ελεύθερος Τύπος» και από το 2014 ως κύριος αρθρογράφος και σύμβουλος έκδοσης στην εφημερίδα Realnews.

Από το 1968 έως το 2015, εργάστηκε ως καθηγητής δημοσιογραφικών σπουδών σε σχολές δημοσιογραφίας, πλήθος δε διακεκριμένων σήμερα δημοσιογράφων υπήρξαν μαθητές του.

Τον Φεβρουάριο του 2016 παρασημοφορήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, με τον Χρυσό Φοίνικα. Επίσης έχει τιμηθεί δύο φορές από το Ίδρυμα Μπότση (1986 και 1998) για την ευδόκιμη υπηρεσία του, από το «Ίδρυμα Ιπεκσί» (1989) για το καλύτερο ρεπορτάζ, από την Ακαδημία Αθηνών (1985) για το βιβλίο του «Μια ζωή τίτλοι», από το Δήμο Αθηναίων με χρυσό μετάλλιο για την προσφορά του στο λειτούργημα, από το ελληνικό κράτος με το μετάλλιο αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, όπως επίσης και από την οργάνωση «Μπουμπουλίνα» για τον ίδιο λόγο. Από την Μαριάννα Βαρδινογιάννη για την προσφορά πινάκων της αείμνηστης συζύγου του Λούης για τα καρκινοπαθή παιδιά. Το 1909 η Βουλή καθιέρωσε «Ετήσιο βραβείο πολιτικής αρθρογραφίας» στο όνομα του Χρήστου Πασαλάρη.

Τα βιβλία του είναι:

– Πως να γίνετε δημοσιογράφος (1970) – Έξι εκδόσεις

– Οι άσσοι της αστροναυτικής (1970) – Δύο εκδόσεις

– Καλημέρα νέα τεχνολογία (1983)

– Η πράσινη αλεπού (1987)

– Μια ζωή τίτλοι (1989) – Πέντε εκδόσεις

– Στου κουφού την πόρτα (1992)

– Οι βαρόνοι των media – Τρεις εκδόσεις

– Όρτσα και μη φοβάσαι (1994)

– Την αλήθεια και ας πονάει (2002) – Δύο εκδόσεις

– Η ιστορία του Τύπου 2006 – Δύο εκδόσεις

– Κάθε παλιό να σβηστεί (2015)

(ΠΗΓΗ : ΕΦΗΜ.ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ https://neaselida.gr/ellada/pethane-o-dimosiografos-christos-pasalaris/)

Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Χρήστος Δοξαράς

Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Χρήστος Δοξαράς. Έπαιξε χαρακτηριστικούς ρόλους στις ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ήταν το πρόσωπο πίσω από την τηλεοπτική μεταφορά της θρυλικής Λωξάντρας (φωτογραφικό αφιέρωμα)…
«Εχθές το βράδυ έφυγε από κοντά μας ένας γλυκύτατος άνθρωπος με φοβερό χιούμορ, καταπληκτικός πατέρας και τρυφερός παππούς. Θα μου λείπεις απίστευτα μπαμπά.» Με αυτά τα λόγια ο γιος του ηθοποιού και συγγραφέα Χρήστου Δοξαρά τον αποχαιρέτισε με ανάρτηση στο προσωπικό του λογαριασμό.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1935 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Ωδείου και κινηματογράφο στην ΑΣΚΕ. Τη δεκαετία του 1970 απομακρύνθηκε από τη σκηνή και ανέπτυξε ευρύτατη συγγραφική δραστηριότητα, η οποία επεκτάθηκε επί σειρά ετών σε κινηματογράφο, τηλεόραση και ραδιόφωνο.

«Γοργόνες και Μάγκες»

Ήταν αυτός που μετέφερε αριστουργηματικά τo μυθιστόρημα «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου στην τηλεόρασή. Η «Λωξάντρα» το 1980 στην ΕΡΤ αποτελεί ίσως την πιο πιστή διασκευή αυτοβιογραφικού μυθιστορήματος. Ο Χρήστος Δοξαράς που την επιμελήθηκε, κράτησε σχεδόν τα πάντα από το βιβλίο κι έτσι αν το διαβάσει κάποιος, είναι σαν να έχει δει και τη σειρά (και το αντίστροφο).

«Υπάρχει και Φιλότιμο»

«Η βίλα των οργίων»
Είχε γράψει τα σενάρια για πολλές επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές όπως «Χαμογελάστε παρακαλώ» το 1983 στην ΕΡΤ, «Οικογένεια Βλαμένου» στην ΕΡΤ το 1986 του Δ. Ψαθά σε σενάριο Χρ. Δοξαρά, «Μιά απίθανη γιαγιά» το 1991/ΕΤ2, «το λευκό σταυρόλεξο» 1986 στην ΕΡΤ, «Η παγίδα» 1987 απ το βιβλίο του Μαν. Κορρέ σε σενάριο Χρ. Δοξαρά στην ΕΤ1,»Το ημερολόγιο ενός θυρωρού» 1979 στην ΥΕΝΕΔ κ.α
«Για ποιον χτυπά η κουδούνα»
«Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα»
Φιλμογραφία Ο Σταύρος είναι πονηρός (1970) Το όνειρο της Κυριακής (1970) Η ζούγκλα των πόλεων (1970) [Σώστης] Ένας άφραγκος Ωνάσης (1969) [Ευγένιος] Τα δυο πόδια σ`ένα… παπούτσι! (1969) Ξύπνα Βασίλη (1969) [Θόδωρος] Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα!.. (1969) [Αριστείδης] Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969) Για ποιον χτυπά η… κουδούνα (1968) [Γιώργος] Γοργόνες και μάγκες (1968) [Δημητρός] Η αγάπη μας (1968) [Σωτήρης] Ο τσαχπίνης (1968) Η ζηλιάρα (1968) [ντετέκτιβ] Μια κυρία στα μπουζούκια (1968) [Ηλίας Μασούρος] Ο Μικές παντρεύεται (1968) 5 γυναίκες για έναν άνδρα (1967) [Κώστας] Το κορίτσι της οργής (1967) Βίβα Ρένα (1967) [ράφτης] Γαμπρός απ’ το Λονδίνο (1967) [πελάτης] Καλώς ήλθε το δολάριο (1967) [Γιάννης] Τα δύο πόδια σ’ ένα… παπούτσι! (1967) Η 7η ημέρα της δημιουργίας (1966) [Γιώργος] Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966) [Σώτος] Όλοι οι άνδρες είναι ίδιοι (1966) [Κοσμάς] Φίφης ο ακτύπητος (1966) Κοινωνία ώρα μηδέν (1966) [δικηγόρος] Το πρόσωπο της ημέρας (1965) [πρόσκοπος] Υπάρχει και φιλότιμο (1965) [Σωτήρης] Η βίλα των οργίων (1964) [Ανδρόνικος] Λόλα (1964) Το παιδί του μεθύστακα (1961) Ο παληκαράς (1961)
Παρακολουθήστε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ταινία «Υπάρχει και Φιλότιμο» που πρωταγωνίστησε ο ηθοποιός: